ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਕ੍ਲੀਂ, ਮੇਧਾ, ਪ੍ਰਭਾ, ਜੀਵਨ ਜ੍ਯੋਤਿ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡ ॥
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ, ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿ, ਜਾਗ੍ਰਤਿ, ਪ੍ਰਗਤਿ, ਰਚਨਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਅਖਣ੍ਡ ॥ ੧॥
ਜਗਤ ਜਨਨੀ, ਮਙ੍ਗਲ ਕਰਨਿ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸੁਖਧਾਮ ।
ਪ੍ਰਣਵੋਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਸ੍ਵਧਾ, ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂਰਨ ਕਾਮ ॥ ੨॥
------------
ਭੂਰ੍ਭੁਵ ਸ੍ਵ ਯੁਤ ਜਨਨੀ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਨਿਤ ਕਲਿਮਲ ਦਹਨੀ॥੧॥
ਅਕ੍ਸ਼ਰ ਚੌਵਿਸ ਪਰਮ ਪੁਨੀਤਾ।
ਇਨਮੇਂ ਬਸੇਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਗੀਤਾ॥੨॥
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ ਸਤੋਗੁਣੀ ਸਤ ਰੂਪਾ।
ਸਤ੍ਯ ਸਨਾਤਨ ਸੁਧਾ ਅਨੂਪਾ॥੩॥
ਹਂਸਾਰੂਢ ਸ਼੍ਵੇਤਾਮ੍ਬਰ ਧਾਰੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਕਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਚਿ ਗਗਨ- ਬਿਹਾਰੀ॥੪॥
ਪੁਸ੍ਤਕ ਪੁਸ਼੍ਪ ਕਮਣ੍ਡਲੁ ਮਾਲਾ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰ ਵਰ੍ਣ ਤਨੁ ਨਯਨ ਵਿਸ਼ਾਲਾ॥੫॥
ਧ੍ਯਾਨ ਧਰਤ ਪੁਲਕਿਤ ਹਿਯ ਹੋਈ।
ਸੁਖ ਉਪਜਤ ਦੁਖ ਦੁਰ੍ਮਤਿ ਖੋਈ॥੬॥
ਕਾਮਧੇਨੁ ਤੁਮ ਸੁਰ ਤਰੁ ਛਾਯਾ।
ਨਿਰਾਕਾਰ ਕੀ ਅਦ੍ਭੁਤ ਮਾਯਾ॥੭॥
ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਸ਼ਰਣ ਗਹੈ ਜੋ ਕੋਈ।
ਤਰੈ ਸਕਲ ਸਂਕਟ ਸੋਂ ਸੋਈ॥੮॥
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਤੁਮ ਕਾਲੀ।
ਦਿਪੈ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਜ੍ਯੋਤਿ ਨਿਰਾਲੀ॥੯॥
ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਰ ਨ ਪਾਵੈਂ।
ਜੋ ਸ਼ਾਰਦ ਸ਼ਤ ਮੁਖ ਗੁਨ ਗਾਵੈਂ॥੧੦॥
ਚਾਰ ਵੇਦ ਕੀ ਮਾਤ ਪੁਨੀਤਾ।
ਤੁਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਗੌਰੀ ਸੀਤਾ॥੧੧॥
ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰ ਜਿਤਨੇ ਜਗ ਮਾਹੀਂ।
ਕੋਉ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਮ ਨਾਹੀਂ॥੧੨॥
ਸੁਮਿਰਤ ਹਿਯ ਮੇਂ ਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸੈ।
ਆਲਸ ਪਾਪ ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਨਾਸੈ॥੧੩॥
ਸਰਸ਼੍ਟਿ ਬੀਜ ਜਗ ਜਨਨਿ ਭਵਾਨੀ।
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿ ਵਰਦਾ ਕਲ੍ਯਾਣੀ॥੧੪॥
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਣੁ ਰੁਦ੍ਰ ਸੁਰ ਜੇਤੇ।
ਤੁਮ ਸੋਂ ਪਾਵੇਂ ਸੁਰਤਾ ਤੇਤੇ॥੧੫॥
ਤੁਮ ਭਕ੍ਤਨ ਕੀ ਭਕ੍ਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ।
ਜਨਨਿਹਿਂ ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੇ॥੧੬॥
ਮਹਿਮਾ ਅਪਰਮ੍ਪਾਰ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ।
ਜਯ ਜਯ ਜਯ ਤ੍ਰਿਪਦਾ ਭਯਹਾਰੀ॥੧੭॥
ਪੂਰਿਤ ਸਕਲ ਜ੍ਞਾਨ ਵਿਜ੍ਞਾਨਾ।
ਤੁਮ ਸਮ ਅਧਿਕ ਨ ਜਗਮੇ ਆਨਾ॥੧੮॥
ਤੁਮਹਿਂ ਜਾਨਿ ਕਛੁ ਰਹੈ ਨ ਸ਼ੇਸ਼ਾ।
ਤੁਮਹਿਂ ਪਾਯ ਕਛੁ ਰਹੈ ਨ ਕ੍ਲੇਸਾ॥੧੯॥
ਜਾਨਤ ਤੁਮਹਿਂ ਤੁਮਹਿਂ ਹ੍ਵੈ ਜਾਈ।
ਪਾਰਸ ਪਰਸਿ ਕੁਧਾਤੁ ਸੁਹਾਈ॥੨੦॥
ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦਿਪੈ ਸਬ ਠਾਈ।
ਮਾਤਾ ਤੁਮ ਸਬ ਠੌਰ ਸਮਾਈ॥੨੧॥
ਗ੍ਰਹ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡ ਘਨੇਰੇ।
ਸਬ ਗਤਿਵਾਨ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਪ੍ਰੇਰੇ॥੨੨॥
ਸਕਲ ਸਰਸ਼੍ਟਿ ਕੀ ਪ੍ਰਾਣ ਵਿਧਾਤਾ।
ਪਾਲਕ ਪੋਸ਼ਕ ਨਾਸ਼ਕ ਤ੍ਰਾਤਾ॥੨੩॥
ਮਾਤੇਸ਼੍ਵਰੀ ਦਯਾ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰੀ।
ਤੁਮ ਸਨ ਤਰੇ ਪਾਤਕੀ ਭਾਰੀ॥੨੪॥
ਜਾਪਰ ਕਰਪਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਹੋਈ।
ਤਾਪਰ ਕਰਪਾ ਕਰੇਂ ਸਬ ਕੋਈ॥੨੫॥
ਮਂਦ ਬੁਦ੍ਧਿ ਤੇ ਬੁਧਿ ਬਲ ਪਾਵੇਂ।
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂ॥੨੬॥
ਦਾਰਿਦ ਮਿਟੈ ਕਟੈ ਸਬ ਪੀਰਾ।
ਨਾਸ਼ੈ ਦੁਖ ਹਰੈ ਭਵ ਭੀਰਾ॥੨੭॥
ਗਰਹ ਕ੍ਲੇਸ਼ ਚਿਤ ਚਿਨ੍ਤਾ ਭਾਰੀ।
ਨਾਸੈ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਭਯ ਹਾਰੀ॥੨੮॥
ਸਨ੍ਤਤਿ ਹੀਨ ਸੁਸਨ੍ਤਤਿ ਪਾਵੇਂ।
ਸੁਖ ਸਂਪਤਿ ਯੁਤ ਮੋਦ ਮਨਾਵੇਂ॥੨੯॥
ਭੂਤ ਪਿਸ਼ਾਚ ਸਬੈ ਭਯ ਖਾਵੇਂ।
ਯਮ ਕੇ ਦੂਤ ਨਿਕਟ ਨਹਿਂ ਆਵੇਂ॥੩੦॥
ਜੋ ਸਧਵਾ ਸੁਮਿਰੇਂ ਚਿਤ ਲਾਈ।
ਅਛਤ ਸੁਹਾਗ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਈ॥੩੧॥
ਘਰ ਵਰ ਸੁਖ ਪ੍ਰਦ ਲਹੈਂ ਕੁਮਾਰੀ।
ਵਿਧਵਾ ਰਹੇਂ ਸਤ੍ਯ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰੀ॥੩੨॥
ਜਯਤਿ ਜਯਤਿ ਜਗਦਂਬ ਭਵਾਨੀ।
ਤੁਮ ਸਮ ਔਰ ਦਯਾਲੁ ਨ ਦਾਨੀ॥੩੩॥
ਜੋ ਸਤਗੁਰੁ ਸੋ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਪਾਵੇ।
ਸੋ ਸਾਧਨ ਕੋ ਸਫਲ ਬਨਾਵੇ॥੩੪॥
ਸੁਮਿਰਨ ਕਰੇ ਸੁਰੂਚਿ ਬਡ਼ਭਾਗੀ।
ਲਹੈ ਮਨੋਰਥ ਗਰਹੀ ਵਿਰਾਗੀ॥੩੫॥
ਅਸ਼੍ਟ ਸਿਦ੍ਧਿ ਨਵਨਿਧਿ ਕੀ ਦਾਤਾ।
ਸਬ ਸਮਰ੍ਥ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਮਾਤਾ॥੩੬॥
ਰਿਸ਼ਿ ਮੁਨਿ ਯਤੀ ਤਪਸ੍ਵੀ ਯੋਗੀ।
ਆਰਤ ਅਰ੍ਥੀ ਚਿਨ੍ਤਿਤ ਭੋਗੀ॥੩੭॥
ਜੋ ਜੋ ਸ਼ਰਣ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਆਵੇਂ।
ਸੋ ਸੋ ਮਨ ਵਾਂਛਿਤ ਫਲ ਪਾਵੇਂ॥੩੮॥
ਬਲ ਬੁਧਿ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸ਼ੀਲ ਸ੍ਵਭਾਉ।
ਧਨ ਵੈਭਵ ਯਸ਼ ਤੇਜ ਉਛਾਉ॥੩੯॥
ਸਕਲ ਬਢੇਂ ਉਪਜੇਂ ਸੁਖ ਨਾਨਾ।
ਜੇ ਯਹ ਪਾਠ ਕਰੈ ਧਰਿ ਧ੍ਯਾਨਾ॥੪੦॥
------------
ਯਹ ਚਾਲੀਸਾ ਭਕ੍ਤਿ ਯੁਤ ਪਾਠ ਕਰੈ ਜੋ ਕੋਈ ।
ਤਾਪਰ ਕਰਪਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਕੀ ਹੋਯ ॥
-ਯੁਗਰਿਸ਼ਿ ਵੇਦਮੂਰ੍ਤਿ ਤਪੋਨਿਸ਼੍ਠ ਪਂ. ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਸ਼ਰ੍ਮਾ ਆਚਾਰ੍ਯ
