ਕੋਈ ਮੇਰਾ....

ਕੋਈ ਅਪਨਾ ਹੀ ਹੈ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਕੋ ਦੁਖਾਨੇ ਵਾਲਾ
ਗੈਰੋਂ ਕੋ ਤੋ ਇਸ ਦਰ ਕਾ ਪਤਾ ਹੀ ਨ ਦਿਯਾ ਮੈਂਨੇ

ਉਸਕਾ ਹਰ ਲਫ੍ਜ ਤੀਰ ਸਾ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਧਂਸ ਗਯਾ
ਹਰ ਬਾਤ ਪਰ ਏਕ ਏਕ ਆਂਸੂ ਜਬ੍ਤ ਕਿਯਾ ਮੈਂਨੇ

ਇਕ ਪਲ ਮੇਂ ਅਪਨੋਂ ਸੇ ਪਰਾਯੋਂ ਮੇਂ ਬਿਠਾ ਦਿਯਾ
ਵੋ ਬਦਲ ਜਾਯੇਗਾ ਯੂਂ ਕਭੀ ਸੋਚਾ ਭੀ ਨ ਥਾ ਮੈਂਨੇ

ਵੋ ਮੇਰਾ ਹੈ ਕੁਛ ਕੁਛ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਮੇਂ ਮਕਾਮ ਹੈ ਉਸਕਾ
ਮੇਰੇ ਦਰ੍ਦ ਸੇ ਆਂਖੇਂ ਫੇਰ ਲੇ ਉਸੇ ਯੇ ਹਕ ਦੇ ਦਿਯਾ ਮੈਂਨੇ

ਵਜਹ....

ਉਸਨੇ ਅਂਦਰ ਆਤੇ ਹੀ ਕਹਾ.......ਮੈਂ ਆਜ ਗਾਂਵ ਜਾ ਰਹਾ ਹੂਂ, ਘਰਵਾਲੇ ਬਾਰ ਬਾਰ ਬੁਲਾ ਰਹੇ ਹੈਂ.........

ਓ-ਹੋ....ਤੋ ਇਸਲਿਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਵੋ ਬੁਲਾ ਰਹੇ ਹੈਂ......ਲੜਕੀ ਨੇ ਪੂਛਾ............

ਹਾਂ ਤੋ ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਕਰੂਂ.......ਇਸ ਬੇਵਜਹ ਕੀ ਜਿਂਦਗੀ ਸੇ ਥਕ ਗਯਾ ਹੂਂ........ਮੁਝੇ ਨਹੀਂ ਲਗਤਾ ਮੇਰੇ ਲਿਯਾ ਯਹਾਂ ਕੋਈ ਨੌਕਰੀ ਹੈ........ਖਾਲੀ ਆਸ਼੍ਵਾਸਨੋਂ ਔਰ ਉਮ੍ਮੀਦੋਂ ਸੇ ਪੇਟ ਨਹੀਂ ਭਰਤਾ.....ਕ੍ਯਾ ਰਖਾ ਹੈ ਯਹਾਂ.......ਲੜਕੇ ਨੇ ਕਹਾ.......

ਲੜਕੀ ਬੋਲੀ.....ਐਸਾ ਹੈ ਤੋ ਮੁਝੇ ਭੀ ਕਹੀਂ ਭਾਗ ਜਾਨਾ ਚਾਹਿਏ ਇਸ ਸ਼ਹਰ ਸੇ........ਮਾਂ ਕੇ ਬਾਦ ਮੇਰਾ ਭੀ ਯਹਾਂ ਕ੍ਯਾ ਰਹ ਗਯਾ ਹੈ......ਕੌਨ ਹੈ ਮੇਰਾ.......ਥਕ ਤੋ ਮੈਂ ਭੀ ਗਯੀ ਹੂਂ.....ਫਿਰ ਭੀ ਜਾਨੇ ਕ੍ਯਾ ਬਦਲ ਜਾਨੇ ਕੇ ਇਨ੍ਤਜਾਰ ਮੇਂ ਯਹਾਂ ਬੈਠੀਂ ਹੂਂ.....

ਅਪਨੀ ਆਵਾਜ ਕੀ ਤਲ੍ਖੀ ਖੁਦ ਲੜਕੀ ਨੇ ਭੀ ਮਹਸੂਸ ਕੀ.......ਦੇਰ ਤਕ ਦੋਨੋਂ ਕੇ ਬੀਚ ਅਬੋਲਾ ਪਸਰਾ ਰਹਾ.........

ਵੋ ਚੁਪਚਾਪ ਅਪਨੇ ਕਾਮ ਸਮੇਟਤੀ ਰਹੀ........

ਲਡ਼ਕਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸੋਫੇ ਪਰ ਬੈਠਾ ਅਪਨੀ ਸਿਗਰੇਟ ਕੇ ਕਸ਼ ਲੇਤਾ ਰਹਾ......ਪਰ ਜਿਤਨਾ ਸ਼ਾਂਤ ਵੋ ਦਿਖ ਰਹਾ ਥਾ ਉਸਕੇ ਭੀਤਰ ਉਤਨੇ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਤੂਫ਼ਾਨ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੇ ਥੇ.......ਵੋ ਏਕਟਕ ਲੜਕੀ ਕੀ ਓਰ ਦੇਖ ਰਹਾ ਥਾ.........

ਲੜਕੀ ਕੋ ਅਪਨੀ ਪੀਠ ਪਰ ਗੜੀ ਉਸਕੀ ਨਜ਼ਰੇਂ ਮਹਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਥੀ.....ਉਸਕਾ ਦਿਲ ਭੀ ਜ਼ੋਰੋਂ ਸੇ ਧੜਕ ਰਹਾ ਥਾ..........ਜੈਸੇ ਕਿ ਆਜ ਕੁਛ ਹੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੈ.......ਵੋ ਜਾਨ ਬੂਝ ਕਰ ਲੜਕੇ ਸੇ ਆਂਖ ਮਿਲਾਨੇ ਸੇ ਕਤਰਾ ਰਹੀ ਥੀ.......ਉਸਨੇ ਲੜਕੇ ਕੋ ਖਾਨਾ ਲਗਾ ਕਰ ਥਾਲੀ ਦੀ.......ਲੜਕੇ ਨੇ ਏਕ ਗਹਰੀ ਨਜ਼ਰ ਲੜਕੀ ਪਰ ਡਾਲੀ.......ਪਲ ਭਰ ਕੋ ਦੋਨੋਂ ਕੀ ਨਜ਼ਰੇਂ ਮਿਲੀ......ਲੜਕੀ ਕੇ ਸ਼ਰੀਰ ਮੇਂ ਸਿਹਰਨ ਸੀ ਦੌਡ਼ ਗਯੀ........ਵੋ ਝਟ ਸੇ ਨਜ਼ਰੇਂ ਫੇਰ ਕਰ ਪਲਟ ਗਯੀ....

ਪੀਛੇ ਸੇ ਲੜਕੇ ਕੀ ਸ਼ਾਂਤ ਗਂਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ.......ਤੁਮ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਇਤਨਾ ਕ੍ਯੂਂ ਕਰਤੀ ਹੋ ??

ਕ੍ਯਾ !! ਲੜਕੀ ਨੇ ਚੌਂਕ ਕਰ ਪੂਛਾ....

ਲੜਕੇ ਨੇ ਫਿਰ ਦੋਹਰਾਯਾ....ਮੈਂ ਕ੍ਯਾ ਲਗਤਾ ਹੂਂ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਜੋ ਤੁਮ ਮੇਰਾ ਇਤਨਾ ਖ੍ਯਾਲ ਰਖਤੀ ਹੋ.......ਬੋਲੋ ਕ੍ਯੂਂ ਕਰਤੀ ਹੋ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਇਤਨਾ !!

ਯਹ ਕੈਸਾ ਸਵਾਲ ਹੈ??.....ਲੜਕੀ ਨੇ ਸਕਪਕਾਤੇ ਹੁਏ ਪੂਛਾ ਔਰ ਮੁਡ ਕਰ ਤੇਜ਼ੀ ਸੇ ਰਸੋਈ ਮੇਂ ਆ ਗਯੀ.......ਦੇਰ ਤਕ ਬਿਨਾ ਵਜਹ ਬਰ੍ਤਨੋਂ ਕੋ ਉਲਟਤੀ ਪਲਟਤੀ ਰਹੀ.........ਫਿਰ ਪਲਟੀ ਤੋ ਠਿਠਕ ਗਯੀ.....ਲਡ਼ਕਾ ਠੀਕ ਉਸਕੇ ਪੀਛੇ ਖੜਾ ਥਾ.......

ਲੜਕੀ ਹਡਬਡਾ ਗਯੀ....ਵਕ਼੍ਤ ਪਰ ਨ ਸਂਭਲਤੀ ਤੋ ਉਸਸੇ ਟਕਰਾ ਹੀ ਜਾਤੀ.....

ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਕਾ ਜਵਾਬ ਦੋ ਲੜਕੇ ਨੇ ਕਹਾ........

ਲੜਕੀ ਅਬ ਭੀ ਚੁਪ ਥੀ......

ਲੜਕੇ ਨੇ ਆਹਿਸ੍ਤਾ ਸੇ ਉਸਕੀ ਬਾਹੋਂ ਕੋ ਪਕੜਾ ਔਰ ਫਿਰ ਸੇ ਕਹਾ......ਜਵਾਬ ਦੋ.......

ਲੜਕੀ ਨੇ ਧੀਰੇ ਸੇ ਨਜ਼ਰ ਉਠਾ ਕਰ ਉਸਕੀ ਓਰ ਦੇਖਾ.......ਅਬ ਤਕ ਵੋ ਸਂਭਲ ਚੁਕੀ ਥੀ......

ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸ੍ਵਰ ਮੇਂ ਪੂਛਾ..........ਕ੍ਯਾ ਜਾਨਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੋ ਔਰ ਕ੍ਯੂਂ ?? ਜੋ ਭੀ ਹੈ ਤੁਮ ਭੀ ਜਾਨਤੇ ਹੋ ਔਰ ਮੈਂ ਭੀ.........ਫਿਰ ਯੇ ਸਬ ਕ੍ਯੂਂ ਪੂਛ ਰਹੇ ਹੋ.........ਜੋ ਜੈਸਾ ਹੈ ਉਸਕੋ ਵੈਸਾ ਹੀ ਕ੍ਯੂਂ ਨਹੀਂ ਰਹਨੇ ਦੇਤੇ.......ਦੋਨੋਂ ਕੀ ਭਲਾਈ ਇਸੀ ਮੇਂ ਹੈ ਕਿ ਨ ਤੁਮ ਆਗੇ ਬਢੋ ਔਰ ਨ ਮੈਂ ਪੀਛੇ ਹਟੂਂ........

ਲੜਕੇ ਕੇ ਹਾਥੋਂ ਕਾ ਦਬਾਵ ਬਢ ਗਯਾ...........

ਉਸਨੇ ਮੁਸ੍ਕਰਾ ਕਰ ਲੜਕੀ ਕੀ ਤਰਫ ਦੇਖਾ......

ਲੜਕੀ ਨੇ ਨਜ਼ਰੇਂ ਝੁਕਾ ਲੀ........

ਲੜਕੇ ਨੇ ਅਪਨਾ ਬੈਗ ਉਠਾ ਲਿਯਾ ਔਰ ਬਾਹਰ ਆਗਯਾ........

ਉਸਕਾ ਦਿਲ ਅਬ ਹਲ੍ਕਾ ਥਾ.........ਅਬ ਉਸਕੇ ਪਾਸ ਵਾਪਸ ਆਨੇ ਕੀ ਵਜਹ ਥੀ......

ਉਸਨੇ ਪਲਟ ਕਰ ਦੇਖਾ......ਦੂਰ ਖਿਡ਼ਕੀ ਪਰ ਏਕ ਛਾਯਾ ਸੀ ਦਿਖੀ.........ਵੋ ਜਾਨਤਾ ਥਾ ਕੀ ਉਸਕੀ ਭੀ ਆਂਖੇ ਭਰੀ ਹੁਈ ਹੈਂ.....

ਲੜਕੀ ਕੇ ਪਾਸ ਭੀ ਅਬ ਇਂਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨੇ ਕੀ ਵਜਹ ਥੀ.........

ਦਿਲ ਸੇ........

ਬਾਤੋਂ ਸੇ ਤੋ ਜਤਾਤਾ ਹੈ ਵੋ ਮੇਰਾ ਅਪਨਾ ਹੈ
ਬਾਤੋਂ ਕੇ ਅਸਰ ਸੇ ਲਗਤਾ ਹੈ ਗੈਰੋਂ ਮੇਂ ਗਿਨਤਾ ਹੈ

ਤਨ੍ਹਾ ਮਿਲੇ ਤੋ ਹਰ ਏਕ ਅਦਾ ਕਾਤਿਲਾਨਾ
ਮਹਫ਼ਿਲ ਮੇਂ ਆਯੇ ਤੋ ਅਜਬ ਰਂਗ ਮੇਂ ਦਿਖਤਾ ਹੈ

ਕੋਈ ਬੇਸਬਬ ਬੇਸਾਖ੍ਤਾ ਦੂਰਿਯਾਂ ਨਹੀਂ ਬਨਾਤਾ
ਯੂਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਦਿਲੇ ਗੁਲਸ਼ਨ ਉਜਡ਼ਤਾ ਹੈ

ਕਭੀ ਕਿਸੀ ਕਾ ਦੀਦ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਨੂਰ ਭਰਤਾ ਹੈ
ਕਭੀ ਕੋਈ ਖ੍ਯਾਲੇ ਵਸ੍ਲ ਭੀ ਦਿਲ ਮੇਂ ਗਡ਼ਤਾ ਹੈ

ਜਾਓ ਕਿਯਾ ਮਾਫ਼ ਮੈਂਨੇ ਤੁਮਕੋ ਅਪਨਾ ਕਤ੍ਲ
ਮਗਰ ਯੇ ਰਖਨਾ ਯਾਦ ਵਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦੇਨਾ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ

ਦਿਲੋਂ ਕੇ ਆਇਨੋਂ ਪੇ ਸ਼ੁਬਹ ਕੇ ਪਤ੍ਥਰ ਜੋ ਫੇਂਕੋ
ਹਰ ਏਕ ਅਕ੍ਸ ਉਸਕੇ ਬਾਦ ਟੁਕੜੋਂ ਮੇਂ ਉਭਰਤਾ ਹੈ

ਦਰ੍ਦ ਦਿਲ ਕਾ ਜਬ ਅਪਨੀ ਹਦੋਂ ਕੇ ਪਾਰ ਆਜਾਯੇ
ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਤਭੀ ਤੂਫਾਨੋਂ ਸੈਲਾਬ ਉਮੜਤਾ ਹੈ

ਨਹੀਂ ਅਚ੍ਛਾ ਗੁਰੂਰ ਹਰਦਮ ਕਭੀ ਝੁਕਨਾ ਭੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ
ਦਰਿਯਾ ਭੀ ਮੁੜ ਜਾਤਾ ਹੈ ਜਬ ਕੋਈ ਚਟ੍ਟਾਨ ਅਡ਼ਤਾ ਹੈ

ਰਖਤੀ ਹੂਂ ਉਸਕੋ ਅਪਨੀ ਦੁਆਓਂ ਮੇਂ ਲਪੇਟ ਕਰ
ਵੋ ਸ਼ਖ੍ਸ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਕੀ ਤਹੋਂ ਮੇਂ ਉਤਰਤਾ ਹੈ

ਬਡ਼ੇ ਅਜੀਬ ਹੈਂ ਜੋ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਉਸ ਤਕ ਰਸਾਈ ਮੁਹਾਲ ਹੈ
ਖ਼ੁਦਾ ਕੇ ਘਰ ਕਾ ਹਰ ਰਸ੍ਤਾ ਖੁਦ ਅਪਨੇ ਦਿਲ ਸੇ ਗੁਜ਼ਰਤਾ ਹੈ।

ਦੁਆਏਂ..........

ਹੋ ਜਾਏਂਗੀ ਜਿਨ੍ਦਾ ਸਭੀ ਵੀਰਾਨ ਮਹਫ਼ਿਲੇਂ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕੇ ਸਾਥ ਏਕ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਕ੍ਰ ਚਲੇ

ਯੇ ਦੋਸ੍ਤ ਏਹਬਾਬ ਸਭੀ ਜਿਨ੍ਦਗੀ ਕੀ ਹਦ ਮੇਂ ਹੈਂ
ਉਸਕੋ ਬਨਾ ਲੋ ਅਪਨਾ ਜੋ ਉਸ ਪਾਰ ਭੀ ਚਲੇ

ਬਨਤਾ ਨਹੀਂ ਯਾਦਗਾਰ ਕੋਈ ਕਿਸ੍ਸਾ ਕੋਈ ਅਫਸਾਨਾ
ਜਬ ਤਲਕ ਸ਼ਮ੍ਮਾ ਕੇ ਸਂਗ ਪਰਵਾਨਾ ਭੀ ਨ ਜਲੇ

ਕ੍ਯੂਂ ਆਵਾਰਾ ਬਨਾ ਫਿਰਤਾ ਹੈ ਵੋ ਮੇਰਾ ਮਸੀਹਾ
ਅਲ੍ਲਾਹ ਜ਼ਰਾ ਮੁਝਪੇ ਅਬ ਯੇ ਰਾਜ਼ ਭੀ ਖੁਲੇ

ਉਸ ਜੈਸੇ ਦੋਸ੍ਤੋਂ ਕੀ ਬਡ਼ੀ ਜ਼ਰੁਰਤ ਹੈ ਯਹਾਂ
ਖੁਦਾ ਸੇ ਮੇਰੀ ਦੁਆ ਹੈ ਉਸੇ ਮੇਰੀ ਭੀ ਉਮ੍ਰ ਲਗੇ

ਵੋ ਨਜ਼ਰੋਂ ਸੇ ਤੋੜ ਦੇਤਾ ਹੈ ਦੁਨਿਯਾ ਕਾ ਹਰ ਤਿਲਿਸ੍ਮ
ਸ਼ਰ੍ਤ ਯੇ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨਿਗਾਹਬਾਂ ਸੇ ਨਿਗਾਹ ਜਾ ਮਿਲੇ

ਇਤਨਾ ਨ ਦਰ੍ਦ ਦੇ ਕਿ ਵੋ ਮਿਟ ਜਾਏ ਜ਼ਰਾ ਹੌਸਲਾ ਭੀ ਬਖ੍ਸ਼
ਜਿਸ ਰਾਹ ਵੋ ਚਲ ਪਡ਼ਾ ਹੈ ਉਸੀ ਰਾਹ ਪਰ ਚਲੇ

ਜੁਰ੍ਰਤੇਂ ਕਰਤਾ ਰਹੇ ਤੂ ਯੂਂ ਹੀ ਰਹੇ ਹਸ੍ਤੀ ਤੇਰੀ ਬੁਲਂਦ
ਕਰ ਦੇ ਜੋ ਤੂ ਅਪਨੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਸ ਸ਼ਾਹ ਕੇ ਹਵਾਲੇ।

ਤੇਰੇ ਇਸ਼੍ਕ ਮੇਂ........

ਅਜਬ ਮੋਡ਼ ਪਰ ਲਾਯੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਦਗੀ
ਜਹਾਂ ਮੁਝਕੋ ਮੇਰਾ ਹੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ
ਹਰ ਸ਼ੈ ਮੇਂ ਹੈ ਉਸਕੀ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ
ਕੋਈ ਜਗਹ ਨ ਬਚੀ ਜਹਾਂ ਵੋ ਨਹੀਂ

ਯੇ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਸਬਾਬ ਹੈ
ਜੋ ਇਸ ਸਿਮ੍ਤ ਆ ਗਯੀ ਆਜ ਮੈਂ
ਮੁਝੇ ਯਕੀਨ ਹੈ ਯੇ ਤੇਰਾ ਕਰਮ ਹੀ ਹੈ
ਮੁਝਸੇ ਹੁਈ ਕੋਈ ਖਤਾ ਨਹੀਂ

ਤੇਰੇ ਦਰ ਹੀ ਕੇ ਆਗੇ ਖ਼ਾਕ ਹੋਂ
ਇਸਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਕ੍ਯਾ ਚਾਹਿਏ
ਵੋ ਬਸ਼ਰ ਹੀ ਕ੍ਯਾ ਜਿਸਕੀ ਜਿਂਦਗੀ
ਤੇਰੇ ਇਸ਼੍ਕ ਮੇਂ ਹੋਤੀ ਫ਼ਨਾ ਨਹੀਂ।