੧ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤ ਹੋ ਜਾਇਏ ਔਰ ਇਸ ਚਿਤ੍ਰ ਕੇ ਬੀਚ ਮੇਂ ਬਨੇ ਹੁਏ ਚਾਰ ਬਿਂਦੁਓਂ ਕੋ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਸੇ 30-40 ਸੇਕਂਡ ਤਕ ਦੇਖਤੇ ਰਹਿਏ ।
2 ਅਬ ਅਪਨੀ ਪਾਸ ਕੀ ਕੀ ਦੀਵਾਲ ਯਾ ਕਿਸੀ ਚਿਕਨੀ ਸਤਹ (ਜੋ ਕਿ ਏਕ ਹੀ ਰਂਗ ਕੀ ਹੋ ) ਪਰ ਦੇਖਿਏ ।
3 ਆਪਕੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਾ ਏਕ ਗੋਲਾ ਬਨਤਾ ਹੁਆ ਦਿਖਾਈ ਪਡੇਗਾ ।
4 ਅਬ ਆਪ ਅਪਨੀ ਔਂਖੇਂ ਝਪਕਾਇਯੇ ਫਿਰ ਸਤਹ ਪਰ ਦੇਖਿਏ । ਆਪ ਏਕ ਤਸ੍ਵੀਰ ਕੋ ਉਭਰਤੀ ਹੁਈ ਪਾਯੇਂਗੇ ।
੫ ਕੋਈ ਦਿਖ ਰਹਾ ਹੈ ? ਕੌਨ ਦਿਖ ਰਹਾ ਹੈ ?
ਅਗਲੀ ਪੋਸ੍ਟ ਮੇਂ ਇਸ ਤਰਹ ਕੁਛ ਔਰ ਭ੍ਰਮ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਕਰੁਂਗਾ ।
ਚਲੋ,
ਚੁਪ ਹੋ ਜਾਐਂ, ਕੁਛ ਦਿਨੋਂ ਕੇ ਲਿਏ
ਜੈਸੇ,
ਚੁਪ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਦੋ ਅਨਨ੍ਯ ਮਿਤ੍ਰ
ਸਹਨਸ਼ੀਲਤਾ ਕੀ ਆਖਿਰੀ ਸੀਮਾ
ਆਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ,
ਬਿਨਾ ਏਕ-ਦੂਸਰੇ ਕੋ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁਂਚਾਏ
ਕਰਤੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ, ਅਪਨਾ ਕਾਮ
ਸਾਝੇ ਮਿਸ਼ਨ ਕੇ ਲਿਏ
ਸਦਾਸ਼ਯਤਾ ਸੇ ,
ਕਭੀ ਮਿਲ ਜਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ
ਜੈਸੇ,
ਮੌਂ-ਬਾਪ ਪੂਰੇ ਕਰਤੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ ਅਪਨਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯ
ਔਲਾਦੋਂ ਕੋ ਝਗਡਤੇ ਹੁਏ ਯਾ
ਬਹਕਤੇ ਹੁਏ, ਦੇਖਕਰ ਭੀ
ਲਗੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ ਘਰ ਕੀ ਭਲਾਈ ਮੇਂ
ਕ੍ਯੋਂਕਿ , ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨ ਮੇਂ ਤਬਾਹੀ ਘਰ ਕੀ ਹੀ ਹੈ
ਚਾਹੇ ਜੀਤੇ ਕੋਈ ਭੀ
ਜੈਸੇ,
ਚੁਪ ਰਹ ਜਾਤੀ ਹੈ ਸਮਝਦਾਰ ਜਨਤਾ
ਨੇਤਾਓਂ ਕੇ, ਮਰਨੇ ਮਾਰਨੇ ਕੇ ਉਕਸਾਵੇ ਪਰ ਭੀ
ਜਲਾਯੇ ਰਖਤੀ ਹੈ ਇਂਸਾਨਿਯਤ ਕਾ ਚਿਰਾਗ
ਅਪਨੇ ਦਿਲੋਂ ਮੇਂ
ਜੈਸੇ,
ਅਸਲੀ ਦੇਸ਼ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਤਾ ਹੈ
ਕਿ ਉਸਕਾ ਗੌਰਵ ਉਸਕੇ ਦੂਸਰੇ ਭਾਈ/ਬਹਨ ਕੋ
ਸ਼ਰ੍ਮਸਾਰ ਨ ਕਰ ਸਕੇ
ਜੈਸੇ,
ਮਾਲੀ ਸੀਂਚਤਾ ਰਹਤਾ ਹੈ ਅਪਨੇ ਪੌਧੋਂ ਕੋ
ਖਿਲਾਤਾ ਹੈ ਨਯੇ-ਨਯੇ ਫੂਲ
ਖੂਬਸੂਰਤ ਬਨਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਬਾਗ ਕੋ,
ਬਗੈਰ ਦੂਸਰੇ ਕਾ ਬਾਗ ਉਜਾਡੇ
ਚਲੋ,
ਮਨੋਰਂਜਨ ਔਰ ਕਾਬਿਲਿਯਤ ਦਿਖਾਨੇ ਕੇ,
ਕੁਛ ਔਰ ਤਰੀਕੇ ਖੋਜੇਂ
ਸ੍ਥਗਿਤ ਕਰੇਂ, ਤਲਵਾਰਬਾਜੀ , ਮੁਰ੍ਗੇਬਾਜੀ ਔਰ ਮੁਕ੍ਕੇਬਾਜੀ ਸੇ
ਅਪਨੇ ਹੀ ਦੋਸ੍ਤੋਂ ਕੋ ਲਹੂਲੁਹਾਨ ਕਰਕੇ
ਵਿਜੇਤਾ ਬਨਨੇ ਕੀ ਹਿਂਸਕ ਚਮਕ ਕੋ
ਚਲੋ,
ਐਸੀ ਬਾਤੇਂ ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇਂ
ਜਿਸਕਾ ਅਂਤ ਨ ਕਰ ਸਕੇਂ
ਔਰ ਜੋ ਅਗਲੇ ਸਂਵਾਦ ਕੀ
ਸਂਭਾਵਨਾ ਕੋ ਸਮਾਪ੍ਤ ਕਰ ਦੇ
ਚਲੋ,
ਥੋਡਾ ਕਮ ਹੋਸ਼ਿਯਾਰ ਬਨਨਾ
ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੇਂ
ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਅਗਲਾ ਭੀ
ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ ਹੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ !
ਚਲੋ,
ਕੁਛ ਨੇਤਾਓਂ ਕੀ ਕੁਸ਼੍ਤੀ ਕੋ
ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਟੂਰ੍ਨਾਮੇਂਟ ਔਰ
ਕੁਛ ਬਾਹੁਬਲਿਯੋਂ ਕੇ ਝਗਡੇ ਕੋ
ਗਰਹਯੁ੍ਦ੍ਧ ਮਾਨਨੇ ਸੇ ਇਂਕਾਰ ਕਰ ਦੇਂ
ਚਲੋ,
ਫਸਾਦਿਯੋਂ ਕੋ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਦੇਂ
ਔਰ 'ਮਨੁਸ਼੍ਯ' ਕੇ ਆਗੇ-ਪੀਛੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ
ਸ਼ਬ੍ਦ ਲਗਾਯੇ ਉਸੇ ਬਚਾਯੇ ਰਖੇਂ
ਚਲੋ,
ਜਬ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਤੇ ਤੋ
ਤਮਾਸ਼ਬੀਨੀ ਬਂਦ ਕਰੇਂ !
ਔਰ ਅਪਨਾ-ਅਪਨਾ ਕਾਮ ਕਰੇਂ
ਹਾਂ ! ਮਜੇ ਲੇਨੇ ਵਾਲੇ ਉਤਨੇ ਹੀ
ਭਾਗੀਦਾਰ ਹੈਂ,
ਜਿਤਨੇ ਕੀ ਮਜਮਾ ਲਗਾਨੇਵਾਲੇ
ਕਮ ਸੇ ਕਮ ਇਤਨੇ ਸੇ ਮਜੇ ਕਾ
ਤ੍ਯਾਗ ਤੋ ਕਰ ਹੀ ਸਕਤੇ ਹੋ ਮੇਰੇ ਦੋਸ੍ਤ ।
ਯਦਿ ਨਹੀਂ , ਤੋ ਫਿਰ ਚੁਪ ਰਹਨੇ ਕਾ ਕੋਈ ਮੂਲ੍ਯ ਨਹੀਂ ।
© Blogger template by Ourblogtemplates.com 2009
Back to TOP
