ਆਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕ-ਜ੍ਞਾਨ-ਸਂਗ੍ਰਹ

॥ ਸ਼੍ਰੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਵ ॥ 

ਨਮਸ੍ਤੇ਽ਸ੍ਤੁ ਮਹਾਮਾਯੇ ਸ਼੍ਰੀਪੀਠੇ ਸੁਰਪੂਜਿਤੇ ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਹਸ੍ਤੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਨਮੋ਽ਸ੍ਤੁਤੇ ॥ ੧॥

ਨਮਸ੍ਤੇ ਗਰੁਡਾਰੂਢੇ ਕੋਲਾਸੁਰਭਯਙ੍ਕਰਿ ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰੇ ਦੇਵਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਨਮੋ਽ਸ੍ਤੁਤੇ ॥ ੨॥

ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਵਰਦੇ ਸਰ੍ਵਦੁਸ਼੍ਟਭਯਙ੍ਕਰਿ ।
ਸਰ੍ਵਦੁਖਹਰੇ ਦੇਵਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਨਮੋ਽ਸ੍ਤੁਤੇ ॥ ੩॥

ਸਿਦ੍ਧਿਬੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦੇ ਦੇਵਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨਿ ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇ ਸਦਾ ਦੇਵਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਨਮੋ਽ਸ੍ਤੁਤੇ ॥ ੪॥

ਆਦ੍ਯਨ੍ਤਰਹਿਤੇ ਦੇਵਿ ਆਦ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਿਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ।
ਯੋਗਜੇ ਯੋਗਸਮ੍ਭੂਤੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਨਮੋ਽ਸ੍ਤੁਤੇ ॥ ੫॥

ਸ੍ਥੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਹਾਰੌਦ੍ਰੇ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਮਹੋਦਰੇ ।
ਮਹਾਪਾਪਹਰੇ ਦੇਵਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਨਮੋ਽ਸ੍ਤੁਤੇ ॥ ੬॥

ਪਦ੍ਮਾਸਨਸ੍ਥਿਤੇ ਦੇਵਿ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣਿ ।
ਪਰਮੇਸ਼ਿ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਨਮੋ਽ਸ੍ਤੁਤੇ ॥ ੭॥

ਸ਼੍ਵੇਤਾਮ੍ਬਰਧਰੇ ਦੇਵਿ ਨਾਨਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂਸ਼ਿਤੇ ।
ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਿਤੇ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਨਮੋ਽ਸ੍ਤੁਤੇ ॥ ੮॥

ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਸ਼੍ਟਕਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਨਰ ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ॥ ੯॥

ਏਕਕਾਲੇ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ।
ਦ੍ਵਿਕਾਲਂ ਯ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤ ॥ ੧੦॥

ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਯ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਵਰਦਾ ਸ਼ੁਭਾ ॥ ੧੧॥

॥ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਵ ॥

ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਬੋਲੇ- ਸ਼੍ਰੀਪੀਠਪਰ ਸ੍ਥਿਤ ਔਰ ਦੇਵਤਾਓਂ ਸੇ ਪੂਜਿਤ ਹੋਨੇ ਵਾਲੀ ਹੇ ਮਹਾਮਾਯੇ। ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰ ਹੈ। ਹਾਥ ਮੇਂ ਸ਼ਙ੍ਖ, ਚਕ੍ਰ ਔਰ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ ਹੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ! ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ॥1॥ 
ਗਰੁਡਪਰ ਆਰੂਢ ਹੋ ਕੋਲਾਸੁਰ ਕੋ ਭਯ ਦੇਨੇ ਵਾਲੀ ਔਰ ਸਮਸ੍ਤ ਪਾਪੋਂ ਕੋ ਹਰਨੇ ਵਾਲੀ ਹੇ ਭਗਵਤਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ! ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ॥2॥ 
ਸਬ ਕੁਛ ਜਾਨਨੇ ਵਾਲੀ, ਸਬਕੋ ਵਰ ਦੇਨੇ ਵਾਲੀ, ਸਮਸ੍ਤ ਦੁਸ਼੍ਟੋਂ ਕੋ ਭਯ ਦੇਨੇ ਵਾਲੀ ਔਰ ਸਬਕੇ ਦੁ:ਖੋਂ ਕੋ ਦੂਰ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਦੇਵਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ! ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰ ਹੈ॥3॥ 
ਸਿਦ੍ਧਿ, ਬੁਦ੍ਧਿ, ਭੋਗ ਔਰ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਦੇਨੇ ਵਾਲੀ ਹੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤ ਭਗਵਤਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ! ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਸਦਾ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ॥4॥
ਹੇ ਦੇਵਿ! ਹੇ ਆਦਿ-ਅਨ੍ਤ-ਰਹਿਤ ਆਦਿਸ਼ਕ੍ਤੇ ! ਹੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ! ਹੇ ਯੋਗ ਸੇ ਪ੍ਰਕਟ ਹੁਈ ਭਗਵਤਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ! ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰ ਹੈ॥5॥ 
ਹੇ ਦੇਵਿ! ਤੁਮ ਸ੍ਥੂਲ, ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਏਵਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਰੂਪਿਣੀ ਹੋ, ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਹੋ, ਮਹੋਦਰਾ ਹੋ ਔਰ ਬਡੇ-ਬਡੇ ਪਾਪੋਂ ਕਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਹੇ ਦੇਵਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ! ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰ ਹੈ॥6॥ 
ਹੇ ਕਮਲ ਕੇ ਆਸਨ ਪਰ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ ਦੇਵਿ! ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ! ਹੇ ਜਗਦਮ੍ਬ! ਹੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ! ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ॥7॥ 
ਹੇ ਦੇਵਿ ਤੁਮ ਸ਼੍ਵੇਤ ਵਸ੍ਤ੍ਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ ਔਰ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੇ ਆਭੂਸ਼ਣੋਂ ਸੇ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤਾ ਹੋ। ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣ ਜਗਤ੍ ਮੇਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤ ਏਵਂ ਅਖਿਲ ਲੋਕ ਕੋ ਜਨ੍ਮ ਦੇਨੇ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਹੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ! ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ॥8॥ 
ਜੋ ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਭਕ੍ਤਿ ਯੁਕ੍ਤ ਹੋਕਰ ਇਸ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਸ਼੍ਟਕ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰ ਕਾ ਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਸਾਰੀ ਸਿਦ੍ਧਿਯੋਂ ਔਰ ਰਾਜ੍ਯਵੈਭਵ ਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੈ॥9॥ 
ਜੋ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨ ਏਕ ਸਮਯ ਪਾਠ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਉਸਕੇ ਬਡੇ-ਬਡੇ ਪਾਪੋਂ ਕਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੋ ਸਮਯ ਪਾਠ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਧਨ-ਧਾਨ੍ਯ ਸੇ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਤਾ ਹੈ॥10॥ 
ਜੋ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨ ਤੀਨ ਕਾਲ ਪਾਠ ਕਰਤਾ ਹੈ ਉਸਕੇ ਮਹਾਨ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੁਓਂ ਕਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਔਰ ਉਸਕੇ ਊਪਰ ਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਿਣੀ ਵਰਦਾਯਿਨੀ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਸਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਹੋਤੀ ਹੈਂ॥11॥