
“ਵਾਟਿਕਾ” – ਸਮਕਾਲੀਨ ਕਵਿਤਾ ਕੇ ਇਸ ਉਪਵਨ ਮੇਂ ਭ੍ਰਮਣ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਅਭੀ ਤਕ ਆਪ ਅਨਾਮਿਕਾ, ਭਗਵਤ ਰਾਵਤ, ਅਲਕਾ ਸਿਨ੍ਹਾ, ਰਂਜਨਾ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ, ਹਰਕੀਰਤ ਕਲਸੀ ‘ਹਕੀਰ’, ਸੁਰੇਸ਼ ਯਾਦਵ, ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀ, ਰਾਮੇਸ਼੍ਵਰ ਕਾਮ੍ਬੋਜ ‘ਹਿਮਾਂਸ਼ੁ’ ਕੀ ਕਵਿਤਾਏਂ ਔਰ ਰਾਜੇਸ਼ ਰੇਡ੍ਡੀ, ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਸ਼ਂਕਰ ਵਾਜਪੇਯੀ, ਰਾਮਕੁਮਾਰ ਕਰਸ਼ਕ, ਆਲੋਕ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ, ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਜਰ, ਅਨਿਲ ਮੀਤ ਔਰ ਸ਼ੇਰਜਂਗ ਗਰ੍ਗ ਕੀ ਗ਼ਜਲੇਂ ਪਢ ਚੁਕੇ ਹੈਂ। ਇਸੀ ਸ਼੍ਰਰਂਖਲਾ ਕੀ ਅਗਲੀ ਕੜੀ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਹੈਂ- ਸਮਕਾਲੀਨ ਹਿਂਦੀ ਕਵਿਤਾ ਮੇਂ ਤੇਜੀ ਸੇ ਅਪਨੀ ਪੁਖ੍ਤਾ ਪਹਚਾਨ ਬਨਾਨੇ ਵਾਲੇ ਕਵਿ ਡੌ. ਅਰਵਿਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ ਕੀ ਦਸ ਚੁਨਿਨ੍ਦਾ ਕਵਿਤਾਏਂ… ਨਵ ਵਰ੍ਸ਼ 2010 ਕੀ ਹਾਰ੍ਦਿਕ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਓਂ ਕੇ ਸਾਥ…
ਦਸ ਕਵਿਤਾਏਂ - ਡੌ. ਅਰਵਿਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ
1
ਜਿਸੇ ਕਹੇ ਬਗ਼ੈਰ ਨਹੀਂ ਰਹਾ ਜਾਤਾ

ਹਮ
ਜ਼ਿਨ੍ਦਗੀ ਕਾ
ਫਿਰ ਸੇ ਕਰੇਂਗੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਰੋਪਣ
ਹਮ ਫਿਰ ਸੇ ਉਗਾਯੇਂਗੇ ਪਲਾਸ਼
ਲਿਖੇਂਗੇ ਕਵਿਤਾਏਂ
ਰਚੇਂਗੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਪਤ੍ਰ
ਹਮ
ਰਾਤ-ਦਿਨ, ਦਿਨ-ਰਾਤ
ਏਕਟਕ
ਦੇਖਾ ਕਰੇਂਗੇ ਸਪਨੇ
ਹਮ
ਬਿਛੁੜਨੇ ਕੇ ਲਿਏ
ਮਿਲੇਂਗੇ
ਏਕ ਬਾਰ ਫਿਰ
ਹਮ
ਚਾਹੇਂਗੇ ਵਹੀ ਕਹਨਾ
ਜਿਸੇ ਹਮ ਨਹੀਂ ਕਹ ਪਾਏ
ਔਰ
ਜਿਸੇ ਕਹੇ ਬਗ਼ੈਰ
ਅਬ ਨਹੀਂ ਰਹਾ ਜਾਤਾ।
2
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ

ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਮਰੇ ਨਹੀਂ ਸ਼ਬ੍ਦ
ਮਰੀ ਨਹੀਂ ਪਰਮ੍ਪਰਾਏਂ
ਕੈਸਟੋਂ ਮੇਂ ਗਾਯੇ ਜਾਤੇ ਰਹੇ ਪ੍ਰੇਮਗੀਤ
ਲਿਖੀ ਜਾਤੀ ਰਹੀਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਵਿਤਾਏਂ
ਬਚਾਯੇ ਜਾਤੇ ਰਹੇ ਪ੍ਰੇਮਪਤ੍ਰ
ਡੋਰਿਯਾ ਕਮੀਜ ਕੇ ਕਪੜੇ
ਮੂਂਗਫਲੀ ਕੇ ਦਾਨੇ
ਪਾਰ੍ਕ ਵ ਲੌਨ ਵਾਲੇ ਫੂਲੋਂ ਕੋ
ਔਰ ਬਚਾਯਾ ਜਾ ਸਕਾ
ਉਜਾਲੇ ਸੇ ਰਾਤ ਕੋ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਮਰੀ ਨਹੀਂ ਚਾਰ੍ਲੀ ਚੈਪ੍ਲਿਨ ਕੀ ਕੌਮੇਡੀ
ਅਭਿਨੇਤ੍ਰਿਯਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁਈ ਕਭੀ ਬੂਢੀਂ
ਚਾਲੀਸ ਕੇ ਦਸ਼ਕ ਵਾਲੇ ਸਹਗਲ ਕੇ ਗੀਤੋਂ ਕੋ
ਬਚਾਯੇ ਰਖਾ ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਨੇ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਏਕ ਆਦਿਮ ਸਿਹਰਨ ਜੀਵਿਤ ਰਹੀ
ਅਪਨੇ ਪੂਰ੍ਣ ਵਜੂਦ ਕੇ ਸਾਥ
ਹਰ ਵਕ੍ਤ
ਡਾਲ ਦਿਏ ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਨੇ
ਪੁਰਾਨੇ ਔਰ ਭੋਥਰੇ ਹਥਿਯਾਰ
ਅਜਾਯਬਘਰ ਮੇਂ
ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤ ਰਹੀ ਵਿਰਾਸਤ
ਜੀਵਿਤ ਰਹੀਂ ਸ੍ਮਰਤਿਯਾਂ
ਅਸ਼ਾਢ ਕੇ ਦਿਨ ਔਰ ਪੂਸੇ ਕੀ ਰਾਤੇਂ
ਕਟਤੀ ਰਹੀਂ
ਬਗ਼ੈਰ ਫਜੀਹਤ ਕੇ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਆਸਾਨ ਹੋਤੀ ਰਹੀ ਪਰਥ੍ਵੀ ਕੀ ਮੁਸ਼੍ਕਿਲੇਂ
ਔਰ ਅਚ੍ਛੀ ਵ ਊਟਪਟਾਂਗ ਚੀਜੋਂ ਕੇ ਸਾਥ
ਬੇਖ਼ੌਫ ਜੀਤੀ ਰਹੀ ਪਰਥ੍ਵੀ !
3
ਸੁਖਦ ਅਂਤ ਕੇ ਲਿਏ

ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਬਾਤੇਂ ਅਂਤ ਮੇਂ ਲਿਖੀ ਜਾਤੀ ਹੈਂ
ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਘੋਸ਼ਣਾਏਂ ਭੀ ਅਂਤ ਮੇਂ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈਂ
ਔਰ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਭੀ ਅਂਤ ਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ
ਹਮ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਭੀ ਅਂਤ ਮੇਂ ਕਰਤੇ ਹੈਂ
ਅਂਤ ਮੇਂ ਹਮਾਰਾ ਰਿਸ਼੍ਤਾ
ਆਰਂਭ ਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਜੈਸੇ ਕੋਈ ਪਰਿਣਾਮ ਔਰ ਪਕਾ ਫਲ
ਹਮੇਂ ਅਂਤ ਮੇਂ ਮਿਲਤਾ ਹੈ
ਪ੍ਰੇਮ ਮੇਂ ਭੀ ਹਮ
ਅਂਤ ਮੇਂ ਪਹੁਂਚਨੇ ਕੇ ਲਿਏ
ਉਤਾਵਲੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ
ਅਂਤਿਮ ਵਿਜਯ ਕੇ ਲਿਏ ਨਿਰ੍ਣਾਯਕ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ ਚਾਹਤਾ ਹੈ
ਖਂਦਕ ਮੇਂ ਛਿਪਾ ਚੌਕਨ੍ਨਾ ਸਿਪਾਹੀ
ਅਂਤਿਮ ਗੋਲੀ ਬਚਾਯੇ ਰਖਤਾ ਹੈ
ਅਪਰਾਧੀ ਔਰ ਪੁਲਿਸ ਭੀ
ਕਈ ਤਰਹ ਕੇ ਅਂਤਿਮ ਅਸ੍ਤ੍ਰ
ਛਿਪਾਯੇ ਰਖਤਾ ਹੈ ਕੁਸ਼ਲ ਰਾਜਨੀਤਿਜ੍ਞ
ਦਿਮਾਗ ਮੇਂ
ਮਹਾਮਹਿਮ ਕਾ ਨਿਰ੍ਣਯ ਭੀ
ਆਤਾ ਹੈ ਅਂਤ ਮੇਂ
ਅਂਤ ਹਮਾਰੇ ਲਿਏ ਉਮ੍ਮੀਦੋਂ ਸੇ ਭਰਾ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਲਬਾਲਬ
ਹਮ ਅਂਤ ਸੁਖਦ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ
ਬਚ੍ਚੇ ਜੁਟੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ
ਸਕੁਸ਼ਲ ਅਂਤ ਕੇ ਲਿਏ
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੇ ਹੀ।
ਦਸ ਕਵਿਤਾਏਂ - ਡੌ. ਅਰਵਿਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ
1
ਜਿਸੇ ਕਹੇ ਬਗ਼ੈਰ ਨਹੀਂ ਰਹਾ ਜਾਤਾ

ਹਮ
ਜ਼ਿਨ੍ਦਗੀ ਕਾ
ਫਿਰ ਸੇ ਕਰੇਂਗੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਰੋਪਣ
ਹਮ ਫਿਰ ਸੇ ਉਗਾਯੇਂਗੇ ਪਲਾਸ਼
ਲਿਖੇਂਗੇ ਕਵਿਤਾਏਂ
ਰਚੇਂਗੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਪਤ੍ਰ
ਹਮ
ਰਾਤ-ਦਿਨ, ਦਿਨ-ਰਾਤ
ਏਕਟਕ
ਦੇਖਾ ਕਰੇਂਗੇ ਸਪਨੇ
ਹਮ
ਬਿਛੁੜਨੇ ਕੇ ਲਿਏ
ਮਿਲੇਂਗੇ
ਏਕ ਬਾਰ ਫਿਰ
ਹਮ
ਚਾਹੇਂਗੇ ਵਹੀ ਕਹਨਾ
ਜਿਸੇ ਹਮ ਨਹੀਂ ਕਹ ਪਾਏ
ਔਰ
ਜਿਸੇ ਕਹੇ ਬਗ਼ੈਰ
ਅਬ ਨਹੀਂ ਰਹਾ ਜਾਤਾ।
2
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ

ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਮਰੇ ਨਹੀਂ ਸ਼ਬ੍ਦ
ਮਰੀ ਨਹੀਂ ਪਰਮ੍ਪਰਾਏਂ
ਕੈਸਟੋਂ ਮੇਂ ਗਾਯੇ ਜਾਤੇ ਰਹੇ ਪ੍ਰੇਮਗੀਤ
ਲਿਖੀ ਜਾਤੀ ਰਹੀਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਵਿਤਾਏਂ
ਬਚਾਯੇ ਜਾਤੇ ਰਹੇ ਪ੍ਰੇਮਪਤ੍ਰ
ਡੋਰਿਯਾ ਕਮੀਜ ਕੇ ਕਪੜੇ
ਮੂਂਗਫਲੀ ਕੇ ਦਾਨੇ
ਪਾਰ੍ਕ ਵ ਲੌਨ ਵਾਲੇ ਫੂਲੋਂ ਕੋ
ਔਰ ਬਚਾਯਾ ਜਾ ਸਕਾ
ਉਜਾਲੇ ਸੇ ਰਾਤ ਕੋ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਮਰੀ ਨਹੀਂ ਚਾਰ੍ਲੀ ਚੈਪ੍ਲਿਨ ਕੀ ਕੌਮੇਡੀ
ਅਭਿਨੇਤ੍ਰਿਯਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁਈ ਕਭੀ ਬੂਢੀਂ
ਚਾਲੀਸ ਕੇ ਦਸ਼ਕ ਵਾਲੇ ਸਹਗਲ ਕੇ ਗੀਤੋਂ ਕੋ
ਬਚਾਯੇ ਰਖਾ ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਨੇ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਏਕ ਆਦਿਮ ਸਿਹਰਨ ਜੀਵਿਤ ਰਹੀ
ਅਪਨੇ ਪੂਰ੍ਣ ਵਜੂਦ ਕੇ ਸਾਥ
ਹਰ ਵਕ੍ਤ
ਡਾਲ ਦਿਏ ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਨੇ
ਪੁਰਾਨੇ ਔਰ ਭੋਥਰੇ ਹਥਿਯਾਰ
ਅਜਾਯਬਘਰ ਮੇਂ
ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤ ਰਹੀ ਵਿਰਾਸਤ
ਜੀਵਿਤ ਰਹੀਂ ਸ੍ਮਰਤਿਯਾਂ
ਅਸ਼ਾਢ ਕੇ ਦਿਨ ਔਰ ਪੂਸੇ ਕੀ ਰਾਤੇਂ
ਕਟਤੀ ਰਹੀਂ
ਬਗ਼ੈਰ ਫਜੀਹਤ ਕੇ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੇ ਰਹਨੇ ਸੇ
ਆਸਾਨ ਹੋਤੀ ਰਹੀ ਪਰਥ੍ਵੀ ਕੀ ਮੁਸ਼੍ਕਿਲੇਂ
ਔਰ ਅਚ੍ਛੀ ਵ ਊਟਪਟਾਂਗ ਚੀਜੋਂ ਕੇ ਸਾਥ
ਬੇਖ਼ੌਫ ਜੀਤੀ ਰਹੀ ਪਰਥ੍ਵੀ !
3
ਸੁਖਦ ਅਂਤ ਕੇ ਲਿਏ

ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਬਾਤੇਂ ਅਂਤ ਮੇਂ ਲਿਖੀ ਜਾਤੀ ਹੈਂ
ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਘੋਸ਼ਣਾਏਂ ਭੀ ਅਂਤ ਮੇਂ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈਂ
ਔਰ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਭੀ ਅਂਤ ਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ
ਹਮ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਭੀ ਅਂਤ ਮੇਂ ਕਰਤੇ ਹੈਂ
ਅਂਤ ਮੇਂ ਹਮਾਰਾ ਰਿਸ਼੍ਤਾ
ਆਰਂਭ ਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਜੈਸੇ ਕੋਈ ਪਰਿਣਾਮ ਔਰ ਪਕਾ ਫਲ
ਹਮੇਂ ਅਂਤ ਮੇਂ ਮਿਲਤਾ ਹੈ
ਪ੍ਰੇਮ ਮੇਂ ਭੀ ਹਮ
ਅਂਤ ਮੇਂ ਪਹੁਂਚਨੇ ਕੇ ਲਿਏ
ਉਤਾਵਲੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ
ਅਂਤਿਮ ਵਿਜਯ ਕੇ ਲਿਏ ਨਿਰ੍ਣਾਯਕ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ ਚਾਹਤਾ ਹੈ
ਖਂਦਕ ਮੇਂ ਛਿਪਾ ਚੌਕਨ੍ਨਾ ਸਿਪਾਹੀ
ਅਂਤਿਮ ਗੋਲੀ ਬਚਾਯੇ ਰਖਤਾ ਹੈ
ਅਪਰਾਧੀ ਔਰ ਪੁਲਿਸ ਭੀ
ਕਈ ਤਰਹ ਕੇ ਅਂਤਿਮ ਅਸ੍ਤ੍ਰ
ਛਿਪਾਯੇ ਰਖਤਾ ਹੈ ਕੁਸ਼ਲ ਰਾਜਨੀਤਿਜ੍ਞ
ਦਿਮਾਗ ਮੇਂ
ਮਹਾਮਹਿਮ ਕਾ ਨਿਰ੍ਣਯ ਭੀ
ਆਤਾ ਹੈ ਅਂਤ ਮੇਂ
ਅਂਤ ਹਮਾਰੇ ਲਿਏ ਉਮ੍ਮੀਦੋਂ ਸੇ ਭਰਾ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਲਬਾਲਬ
ਹਮ ਅਂਤ ਸੁਖਦ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ
ਬਚ੍ਚੇ ਜੁਟੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ
ਸਕੁਸ਼ਲ ਅਂਤ ਕੇ ਲਿਏ
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੇ ਹੀ।
4
ਏਕ ਹੀ ਵਕ੍ਤ ਮੇਂ

ਏਕ ਯੁਵਕ ਸੋਚ ਰਹਾ ਹੈ
ਧਰਤੀ ਔਰ ਧਰਤੀ ਕੇ ਬਾਸ਼ਿਨ੍ਦੋਂ ਕੇ ਲਿਏ
ਯਹ ਸਮਯ ਬੇਹਦ ਖਰਾਬ ਹੈ
ਸਾਮਨੇ ਵਾਲੀ ਛਤ ਸੇ
ਏਕ ਸ੍ਤ੍ਰੀ
ਛਲਾਂਗ ਲਗਾਕਰ ਕੂਦਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ
ਪੜੋਸ ਮੇਂ ਬਿਲਖਤਾ ਹੁਆ ਏਕ ਬੂਢਾ
ਭਗਵਾਨ ਸੇ
ਖੁਦ ਕੋ ਉਠਾ ਲੇਨੇ ਕੀ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਕਰ ਰਹਾ ਹੈ
ਏਕ ਲੜਕੀ ਅਭੀ ਅਭੀ ਅਗਵਾ ਹੁਈ ਹੈ
ਏਕ ਲੜਕਾ
ਅਭੀ ਅਭੀ
ਟ੍ਰਕ ਸੇ ਕੁਚਲਾ ਗਯਾ ਹੈ
ਏਕ ਬੁਢਿਯਾ ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ
ਬੁਦਬੁਦਾ ਰਹੀ ਹੈ
'ਯਹ ਦੁਨਿਯਾ ਨਹੀਂ ਰਹ ਗਈ ਹੈਂ
ਰਹਨੇ ਕੇ ਕਾਬਿਲ'
ਠੀਕ ਐਸੇ ਹੀ ਸਮਯ ਮੇਂ
ਏਕ ਬਚ੍ਚਾ ਅਸ੍ਪਤਾਲ ਮੇਂ
ਗਰ੍ਭਾਸ਼ਯ ਕੇ ਤਮਾਮ ਬਂਧਨੋਂ ਕੋ ਤੋੜਤੇ ਹੁਏ
ਪੁਰਜ਼ੋਰ ਤਾਕਤ ਸੇ
ਆਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ
ਪਰਥ੍ਵੀ ਪਰ !
5
ਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਬਾਤ

ਇਸਸੇ ਅਧਿਕ ਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਬਾਤ
ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ
ਕਿ ਇਸ ਵਕ੍ਤ ਭੀ
ਕੌਏ ਕੋ ਮਿਲ ਜਾਤਾ ਹੈ
ਭਰਪੇਟ ਭੋਜਨ
ਬਿਨ ਪਗਾਰ ਕੇ
ਪਹਰੇਦਾਰੀ ਕਰਨੇ ਸੇ
ਨਹੀਂ ਚੂਕਤਾ ਕੁਤ੍ਤਾ
ਔਰ ਹਮਾਰੇ ਯਹਾਂ
ਵਿਨਮ੍ਰ ਲੋਗ
ਅਭੀ ਭੀ ਬਾਂਟ ਕਰ ਖਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਤਮ੍ਬਾਕੂ
ਕਿ ਧੂਪ-ਚਾਂਦਨੀ
ਹਵਾ ਔਰ ਪਾਨੀ ਨੇ
ਨਿਰ੍ਮਮ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ
ਤਨਿਕ ਭੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਾ ਹੈ ਵ੍ਯਵਹਾਰ
ਇਸਸੇ ਅਧਿਕ ਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਬਾਤ
ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ
ਕਿ ਅਭੀ ਭੀ ਗਰ੍ਮ ਹੈ ਆਂਚ
ਔਰ ਬਰ੍ਫ਼ ਅਭੀ ਭੀ ਹੈ ਠਂਡੀ।
ਏਕ ਹੀ ਵਕ੍ਤ ਮੇਂ

ਏਕ ਯੁਵਕ ਸੋਚ ਰਹਾ ਹੈ
ਧਰਤੀ ਔਰ ਧਰਤੀ ਕੇ ਬਾਸ਼ਿਨ੍ਦੋਂ ਕੇ ਲਿਏ
ਯਹ ਸਮਯ ਬੇਹਦ ਖਰਾਬ ਹੈ
ਸਾਮਨੇ ਵਾਲੀ ਛਤ ਸੇ
ਏਕ ਸ੍ਤ੍ਰੀ
ਛਲਾਂਗ ਲਗਾਕਰ ਕੂਦਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ
ਪੜੋਸ ਮੇਂ ਬਿਲਖਤਾ ਹੁਆ ਏਕ ਬੂਢਾ
ਭਗਵਾਨ ਸੇ
ਖੁਦ ਕੋ ਉਠਾ ਲੇਨੇ ਕੀ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਕਰ ਰਹਾ ਹੈ
ਏਕ ਲੜਕੀ ਅਭੀ ਅਭੀ ਅਗਵਾ ਹੁਈ ਹੈ
ਏਕ ਲੜਕਾ
ਅਭੀ ਅਭੀ
ਟ੍ਰਕ ਸੇ ਕੁਚਲਾ ਗਯਾ ਹੈ
ਏਕ ਬੁਢਿਯਾ ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ
ਬੁਦਬੁਦਾ ਰਹੀ ਹੈ
'ਯਹ ਦੁਨਿਯਾ ਨਹੀਂ ਰਹ ਗਈ ਹੈਂ
ਰਹਨੇ ਕੇ ਕਾਬਿਲ'
ਠੀਕ ਐਸੇ ਹੀ ਸਮਯ ਮੇਂ
ਏਕ ਬਚ੍ਚਾ ਅਸ੍ਪਤਾਲ ਮੇਂ
ਗਰ੍ਭਾਸ਼ਯ ਕੇ ਤਮਾਮ ਬਂਧਨੋਂ ਕੋ ਤੋੜਤੇ ਹੁਏ
ਪੁਰਜ਼ੋਰ ਤਾਕਤ ਸੇ
ਆਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ
ਪਰਥ੍ਵੀ ਪਰ !
5
ਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਬਾਤ

ਇਸਸੇ ਅਧਿਕ ਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਬਾਤ
ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ
ਕਿ ਇਸ ਵਕ੍ਤ ਭੀ
ਕੌਏ ਕੋ ਮਿਲ ਜਾਤਾ ਹੈ
ਭਰਪੇਟ ਭੋਜਨ
ਬਿਨ ਪਗਾਰ ਕੇ
ਪਹਰੇਦਾਰੀ ਕਰਨੇ ਸੇ
ਨਹੀਂ ਚੂਕਤਾ ਕੁਤ੍ਤਾ
ਔਰ ਹਮਾਰੇ ਯਹਾਂ
ਵਿਨਮ੍ਰ ਲੋਗ
ਅਭੀ ਭੀ ਬਾਂਟ ਕਰ ਖਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਤਮ੍ਬਾਕੂ
ਕਿ ਧੂਪ-ਚਾਂਦਨੀ
ਹਵਾ ਔਰ ਪਾਨੀ ਨੇ
ਨਿਰ੍ਮਮ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ
ਤਨਿਕ ਭੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਾ ਹੈ ਵ੍ਯਵਹਾਰ
ਇਸਸੇ ਅਧਿਕ ਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਬਾਤ
ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ
ਕਿ ਅਭੀ ਭੀ ਗਰ੍ਮ ਹੈ ਆਂਚ
ਔਰ ਬਰ੍ਫ਼ ਅਭੀ ਭੀ ਹੈ ਠਂਡੀ।
6
ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ

ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ
ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਤੇ ਹੀ
ਝਮਾਝਮ ਬਾਰਿਸ਼ ਸੇ ਬਚਤੇ
ਬਰਾਮਦੇ ਪਰ ਖੜਾ ਮਿਲ ਜਾਏਗਾ
ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਬਿਛੁੜਾ ਹਮਾਰਾ ਪ੍ਯਾਰ
ਔਰ ਮੈਂ ਚੌਂਕ ਉਠੂਂਗਾ
ਯਾ ਕਿਸੀ ਸਫ਼ਰ ਮੇਂ ਟ੍ਰੇਨ ਪਰ ਸਾਮਨੇ ਬੈਠੀ
ਯਾ ਫਿਰ ਕਿਸੀ ਭੀੜ ਭਰੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਮੇਂ
ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹਮ ਹੋਂ ਔਰ ਏਕ ਸਾਥ ਬੋਲੇ ਪੜੇਂ- ਅਰੇ, ਤੁਮ !
ਇਸੀ ਤਰਹ ਮਿਲੇਂਗੇ ਹਮ ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ
ਅਸਂਖ੍ਯ ਸ੍ਮਰਤਿਯੋਂ ਕੋ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਦਬਾਯੇ
ਜੈਸੇ ਰਾਖ ਕੇ ਅਨ੍ਦਰ ਦਬੀ ਹੋਤੀ ਹੈ ਆਗ
ਫਲ ਕੇ ਅਨ੍ਦਰ ਬੀਜ
ਔਰ ਆਮ ਜਨ ਕੇ ਸੀਨੇ ਮੇਂ
ਉਮ੍ਮੀਦ ਭਰੇ ਸਪਨੇ
ਇਨ੍ਹੀਂ ਸਪਨੋਂ ਮੇਂ ਟਟੋਲਤੇ ਹੈਂ ਹਮ
ਅਤੀਤ ਕੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਲਮ੍ਹੇਂ
ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਕਾ ਖੁਸ਼ਨੁਮਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨ
ਔਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਏਲਿਯਨ ਕੇ ਸਂਗ
ਅਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ ਕੀ ਸੈਰ
ਅਨਗਿਨਤ ਗ੍ਰਹੋਂ ਸੇ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਸਂਵਾਦ
ਔਰ ਤਾਰੋਂ ਕੋ ਚਾਹਤੇ ਟੂਟਨੇ ਸੇ ਬਚਾਨਾ
ਹਮਾਰੀ ਚੁਨਿਂਦਾ ਤੈਯਾਰਿਯਾਂ ਰਹਤੀ ਹੈ ਪ੍ਯਾਰ ਕੇ ਲਿਏ
ਗਿਲਹਰਿਯਾਂ ਖ਼ਬਰ ਰਖਤੀ ਹੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕਾ ਪਤਾ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਬੂਤਰ ਕੋ
ਹਮਾਰੀ ਛਟਪਟਾਹਟ ਤਿਲਸ੍ਮ ਕੋ ਤਲਾਸ਼ਤੀ ਹੈ
ਹਿਰਣ ਕੋ ਕਸ੍ਤੂਰੀ ਮਿਲਨੇ-ਸਾ ਚਮਤ੍ਕਾਰ
ਹਮਾਰੇ ਪਾਸ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਅਨਕਹੀ ਬਾਤੋਂ ਕਾ ਸਂਗ੍ਰਹਾਲਯ ਭਰ ਪੁਲਿਂਦਾ
ਲਬਾਲਬ ਘੜਾ
ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ
ਜਬ ਹਮ ਮਿਲੇਂਗੇ ਪ੍ਰਿਯ
ਤਬ ਚਾਹੇਂਗੇ ਹਮ ਰੋਨਾ
ਫੂਟ-ਫੂਟ ਕਰ !
7
ਦਸ੍ਤਕ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਕੁਛ ਵਿਚਾਰ

ਦ੍ਵਾਰ ਪਰ ਦਸ੍ਤਕ ਪੜੀ ਹੈ
ਚਾਹਤਾ ਹੈ ਕੋਈ ਅਨ੍ਦਰ ਆਨਾ
ਹੋਗਾ ਕੋਈ ਕੁਸ਼ਲ-ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਪੂਛਨੇ ਵਾਲਾ
ਯਾਕਿ ਹਾਥੋਂ ਮੇਂ ਬੁਕੇ ਲਿਏ
ਚਾਹਤਾ ਹੋਗਾ ਕਰਨਾ ਅਭਿਵਾਦਨ
ਪ੍ਰਗਤਿ ਕੇ ਨਯਾਬ ਨੁਸ੍ਖੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਨੇਟਵਰ੍ਕ ਮਾਰ੍ਕੇਟਿਂਗ ਕਾ
ਹੋਗਾ ਕੋਈ ਤਰ੍ਕ ਸਜ੍ਜਿਤ ਲੜਕਾ
ਯਾ ਕੋਈ ਜੈਕ ਪੌਟ ਹਾਥ ਲਗਨੇ ਕੀ ਸ਼ੁਭ ਸੂਚਨਾ ਦੇਨੇ ਵਾਲਾ
ਯਾ ਕੋਈ ਕਵਿ ਅਪਨੀ ਤਾਜਾ ਕਵਿਤਾ ਕੇ ਸਾਥ
ਕੋਈ ਹੋਗਾ ਸਿਯਾਸੀ ਗਲਿਯਾਰੋਂ ਕੀ ਚਰ੍ਚਾ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ
ਉਲਾਹਨੋਂ ਕੀ ਪੋਟਲੀ ਖੋਲਨੇ ਆਯਾ ਹੋਗਾ ਕੋਈ
ਉਧਾਰ ਮਾਂਗਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਭੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ
ਇਸ ਸਂਭਾਵਨਾ ਸੇ ਭੀ ਇਂਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ
ਕਿ ਸਦਿਯੋਂ ਕੀ ਸਬਸੇ ਸਂਕ੍ਰਾਮਕ ਬੀਮਾਰੀ
ਭੂਖ ਕੋ ਸਾਥ ਲਾਯਾ ਹੋਗਾ ਕੋਈ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਚੀਜ਼ੇਂ ਆਤੀ ਹੈਂ ਜੀਵਨ ਮੇਂ
ਬਗ਼ੈਰ ਦਸ੍ਤਕ ਕੇ
ਜੈਸੇ ਸੁਨਾਮੀ !
ਜੈਸੇ ਉਲ੍ਕਾਪਿਂਡ !
ਤਬ ਹਮ ਨਹੀਂ ਕਹਤੇ
ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਮੇਂ ਆਨਾ
ਅਭੀ ਹਮ ਵ੍ਯਸ੍ਤ ਹੈਂ, ਡਾਇਨਿਂਗ ਟੇਬੁਲ ਪਰ।
8
ਅਫ਼ਸੋਸ ਕੇ ਲਿਏ ਕੁਛ ਸ਼ਬ੍ਦ

ਹਮੇਂ ਸਭੀ ਕੇ ਲਿਏ ਬਨਨਾ ਥਾ
ਔਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਨਾ ਥਾ ਸਭੀ ਮੇਂ
ਹਮੇਂ ਹਾਥ ਬਢਾਨਾ ਥਾ
ਸੂਰਜ ਕੋ ਡੂਬਨੇ ਸੇ ਬਚਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ
ਔਰ ਰੋਕਨਾ ਥਾ ਅਂਧਕਾਰ ਸੇ
ਕਮ ਸੇ ਕਮ ਆਧੇ ਗੋਲਾਰ੍ਦ੍ਧ ਕੋ
ਹਮੇਂ ਬਾਤੇਂ ਕਰਨੀ ਥੀਂ ਪਤ੍ਤਿਯੋਂ ਸੇ
ਔਰ ਤਿਤਲਿਯੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਇਕਟ੍ਠਾ ਕਰਨਾ ਥਾ
ਢੇਰ ਸਾਰਾ ਪਰਾਗ
ਹਮੇਂ ਬਚਾਨਾ ਥਾ ਨਾਰਿਯਲ ਕੇ ਲਿਏ ਪਾਨੀ
ਔਰ ਚੂਲ੍ਹੇ ਕੇ ਲਿਏ ਆਗ
ਪਹਨਾਨਾ ਥਾ ਹਮੇਂ
ਨਗ੍ਨ ਹੋਤੇ ਪਹਾੜੋਂ ਕੋ
ਪੇੜੋਂ ਕਾ ਲਿਬਾਸ
ਔਰ ਬਚਾਨੀ ਥੀ ਹਮੇਂ
ਪਰਿਨ੍ਦੋਂ ਕੀ ਚਹਚਹਾਟ
ਹਮੇਂ ਰਹਨਾ ਥਾ ਅਨਾਰ ਮੇਂ ਦਾਨੇ ਕੀ ਤਰਹ
ਮੇਂਹਦੀ ਮੇਂ ਰਂਗ
ਔਰ ਗਨ੍ਨੇ ਮੇਂ ਰਸ ਬਨਕਰ
ਹਮੇਂ ਯਾਦੋਂ ਮੇਂ ਬਸਨਾ ਥਾ ਲੋਗੋਂ ਕੇ
ਮਟਰਗਸ਼੍ਤੀ ਭਰੇ ਦਿਨੋਂ-ਸਾ
ਔਰ ਦੌੜਨਾ ਥਾ ਲਹੂ ਬਨਕਰ
ਸਬੋਂ ਕੀ ਨਬ੍ਜ਼ ਮੇਂ
ਲੇਕਿਨ ਅਫ਼ਸੋਸ ਕਿ ਹਮ ਐਸਾ
ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਏ
ਜੈਸਾ ਕਰਨਾ ਥਾ ਹਮੇਂ !
ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ

ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ
ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਤੇ ਹੀ
ਝਮਾਝਮ ਬਾਰਿਸ਼ ਸੇ ਬਚਤੇ
ਬਰਾਮਦੇ ਪਰ ਖੜਾ ਮਿਲ ਜਾਏਗਾ
ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਬਿਛੁੜਾ ਹਮਾਰਾ ਪ੍ਯਾਰ
ਔਰ ਮੈਂ ਚੌਂਕ ਉਠੂਂਗਾ
ਯਾ ਕਿਸੀ ਸਫ਼ਰ ਮੇਂ ਟ੍ਰੇਨ ਪਰ ਸਾਮਨੇ ਬੈਠੀ
ਯਾ ਫਿਰ ਕਿਸੀ ਭੀੜ ਭਰੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਮੇਂ
ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹਮ ਹੋਂ ਔਰ ਏਕ ਸਾਥ ਬੋਲੇ ਪੜੇਂ- ਅਰੇ, ਤੁਮ !
ਇਸੀ ਤਰਹ ਮਿਲੇਂਗੇ ਹਮ ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ
ਅਸਂਖ੍ਯ ਸ੍ਮਰਤਿਯੋਂ ਕੋ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਦਬਾਯੇ
ਜੈਸੇ ਰਾਖ ਕੇ ਅਨ੍ਦਰ ਦਬੀ ਹੋਤੀ ਹੈ ਆਗ
ਫਲ ਕੇ ਅਨ੍ਦਰ ਬੀਜ
ਔਰ ਆਮ ਜਨ ਕੇ ਸੀਨੇ ਮੇਂ
ਉਮ੍ਮੀਦ ਭਰੇ ਸਪਨੇ
ਇਨ੍ਹੀਂ ਸਪਨੋਂ ਮੇਂ ਟਟੋਲਤੇ ਹੈਂ ਹਮ
ਅਤੀਤ ਕੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਲਮ੍ਹੇਂ
ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਕਾ ਖੁਸ਼ਨੁਮਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨ
ਔਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਏਲਿਯਨ ਕੇ ਸਂਗ
ਅਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ ਕੀ ਸੈਰ
ਅਨਗਿਨਤ ਗ੍ਰਹੋਂ ਸੇ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਸਂਵਾਦ
ਔਰ ਤਾਰੋਂ ਕੋ ਚਾਹਤੇ ਟੂਟਨੇ ਸੇ ਬਚਾਨਾ
ਹਮਾਰੀ ਚੁਨਿਂਦਾ ਤੈਯਾਰਿਯਾਂ ਰਹਤੀ ਹੈ ਪ੍ਯਾਰ ਕੇ ਲਿਏ
ਗਿਲਹਰਿਯਾਂ ਖ਼ਬਰ ਰਖਤੀ ਹੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ
ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕਾ ਪਤਾ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਬੂਤਰ ਕੋ
ਹਮਾਰੀ ਛਟਪਟਾਹਟ ਤਿਲਸ੍ਮ ਕੋ ਤਲਾਸ਼ਤੀ ਹੈ
ਹਿਰਣ ਕੋ ਕਸ੍ਤੂਰੀ ਮਿਲਨੇ-ਸਾ ਚਮਤ੍ਕਾਰ
ਹਮਾਰੇ ਪਾਸ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਅਨਕਹੀ ਬਾਤੋਂ ਕਾ ਸਂਗ੍ਰਹਾਲਯ ਭਰ ਪੁਲਿਂਦਾ
ਲਬਾਲਬ ਘੜਾ
ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ
ਜਬ ਹਮ ਮਿਲੇਂਗੇ ਪ੍ਰਿਯ
ਤਬ ਚਾਹੇਂਗੇ ਹਮ ਰੋਨਾ
ਫੂਟ-ਫੂਟ ਕਰ !
7
ਦਸ੍ਤਕ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਕੁਛ ਵਿਚਾਰ

ਦ੍ਵਾਰ ਪਰ ਦਸ੍ਤਕ ਪੜੀ ਹੈ
ਚਾਹਤਾ ਹੈ ਕੋਈ ਅਨ੍ਦਰ ਆਨਾ
ਹੋਗਾ ਕੋਈ ਕੁਸ਼ਲ-ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਪੂਛਨੇ ਵਾਲਾ
ਯਾਕਿ ਹਾਥੋਂ ਮੇਂ ਬੁਕੇ ਲਿਏ
ਚਾਹਤਾ ਹੋਗਾ ਕਰਨਾ ਅਭਿਵਾਦਨ
ਪ੍ਰਗਤਿ ਕੇ ਨਯਾਬ ਨੁਸ੍ਖੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਨੇਟਵਰ੍ਕ ਮਾਰ੍ਕੇਟਿਂਗ ਕਾ
ਹੋਗਾ ਕੋਈ ਤਰ੍ਕ ਸਜ੍ਜਿਤ ਲੜਕਾ
ਯਾ ਕੋਈ ਜੈਕ ਪੌਟ ਹਾਥ ਲਗਨੇ ਕੀ ਸ਼ੁਭ ਸੂਚਨਾ ਦੇਨੇ ਵਾਲਾ
ਯਾ ਕੋਈ ਕਵਿ ਅਪਨੀ ਤਾਜਾ ਕਵਿਤਾ ਕੇ ਸਾਥ
ਕੋਈ ਹੋਗਾ ਸਿਯਾਸੀ ਗਲਿਯਾਰੋਂ ਕੀ ਚਰ੍ਚਾ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ
ਉਲਾਹਨੋਂ ਕੀ ਪੋਟਲੀ ਖੋਲਨੇ ਆਯਾ ਹੋਗਾ ਕੋਈ
ਉਧਾਰ ਮਾਂਗਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਭੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ
ਇਸ ਸਂਭਾਵਨਾ ਸੇ ਭੀ ਇਂਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ
ਕਿ ਸਦਿਯੋਂ ਕੀ ਸਬਸੇ ਸਂਕ੍ਰਾਮਕ ਬੀਮਾਰੀ
ਭੂਖ ਕੋ ਸਾਥ ਲਾਯਾ ਹੋਗਾ ਕੋਈ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਚੀਜ਼ੇਂ ਆਤੀ ਹੈਂ ਜੀਵਨ ਮੇਂ
ਬਗ਼ੈਰ ਦਸ੍ਤਕ ਕੇ
ਜੈਸੇ ਸੁਨਾਮੀ !
ਜੈਸੇ ਉਲ੍ਕਾਪਿਂਡ !
ਤਬ ਹਮ ਨਹੀਂ ਕਹਤੇ
ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਮੇਂ ਆਨਾ
ਅਭੀ ਹਮ ਵ੍ਯਸ੍ਤ ਹੈਂ, ਡਾਇਨਿਂਗ ਟੇਬੁਲ ਪਰ।
8
ਅਫ਼ਸੋਸ ਕੇ ਲਿਏ ਕੁਛ ਸ਼ਬ੍ਦ

ਹਮੇਂ ਸਭੀ ਕੇ ਲਿਏ ਬਨਨਾ ਥਾ
ਔਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਨਾ ਥਾ ਸਭੀ ਮੇਂ
ਹਮੇਂ ਹਾਥ ਬਢਾਨਾ ਥਾ
ਸੂਰਜ ਕੋ ਡੂਬਨੇ ਸੇ ਬਚਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ
ਔਰ ਰੋਕਨਾ ਥਾ ਅਂਧਕਾਰ ਸੇ
ਕਮ ਸੇ ਕਮ ਆਧੇ ਗੋਲਾਰ੍ਦ੍ਧ ਕੋ
ਹਮੇਂ ਬਾਤੇਂ ਕਰਨੀ ਥੀਂ ਪਤ੍ਤਿਯੋਂ ਸੇ
ਔਰ ਤਿਤਲਿਯੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਇਕਟ੍ਠਾ ਕਰਨਾ ਥਾ
ਢੇਰ ਸਾਰਾ ਪਰਾਗ
ਹਮੇਂ ਬਚਾਨਾ ਥਾ ਨਾਰਿਯਲ ਕੇ ਲਿਏ ਪਾਨੀ
ਔਰ ਚੂਲ੍ਹੇ ਕੇ ਲਿਏ ਆਗ
ਪਹਨਾਨਾ ਥਾ ਹਮੇਂ
ਨਗ੍ਨ ਹੋਤੇ ਪਹਾੜੋਂ ਕੋ
ਪੇੜੋਂ ਕਾ ਲਿਬਾਸ
ਔਰ ਬਚਾਨੀ ਥੀ ਹਮੇਂ
ਪਰਿਨ੍ਦੋਂ ਕੀ ਚਹਚਹਾਟ
ਹਮੇਂ ਰਹਨਾ ਥਾ ਅਨਾਰ ਮੇਂ ਦਾਨੇ ਕੀ ਤਰਹ
ਮੇਂਹਦੀ ਮੇਂ ਰਂਗ
ਔਰ ਗਨ੍ਨੇ ਮੇਂ ਰਸ ਬਨਕਰ
ਹਮੇਂ ਯਾਦੋਂ ਮੇਂ ਬਸਨਾ ਥਾ ਲੋਗੋਂ ਕੇ
ਮਟਰਗਸ਼੍ਤੀ ਭਰੇ ਦਿਨੋਂ-ਸਾ
ਔਰ ਦੌੜਨਾ ਥਾ ਲਹੂ ਬਨਕਰ
ਸਬੋਂ ਕੀ ਨਬ੍ਜ਼ ਮੇਂ
ਲੇਕਿਨ ਅਫ਼ਸੋਸ ਕਿ ਹਮ ਐਸਾ
ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਏ
ਜੈਸਾ ਕਰਨਾ ਥਾ ਹਮੇਂ !
9
ਚਰ੍ਚਾ ਮੇਂ

ਵਕ੍ਤ ਬੂਂਦੋਂ ਕੇ ਉਤ੍ਸਵ ਕਾ ਥਾ
ਬੂਂਦੇਂ ਇਠਲਾ ਰਹੀ ਥੀਂ
ਗਾ ਰਹੀ ਥੀਂ ਬੂਂਦੇਂ ਝੂਮ ਝੂਮਕਰ
ਥਿਰਕ ਰਹੀਂ ਥੀਂ
ਪੂਰੇ ਸਵਾਬ ਮੇਂ
ਦਰਖ੍ਤੋਂ ਕੇ ਪੋਰ ਪੋਰ ਕੋ
ਛੁਆ ਬੂਂਦੋਂ ਨੇ
ਮਾਟੀ ਨੇ ਛਕ ਕਰ ਸ੍ਵਾਦ ਚਖਾ
ਬੂਂਦੋਂ ਕਾ
ਰਾਤ ਕਹਰ ਬਨ ਆਈ ਥੀ ਬੂਂਦੇਂ
ਸਵੇਰੇ ਚਰ੍ਚਾ ਮੇਂ ਬਾਰਿਸ਼ ਥੀ
ਬੂਂਦੇਂ ਨਹੀਂ।
10
ਆਧ ਸੇਰ ਚਾਉਰ

ਆਧ ਸੇਰ ਚਾਉਰ ਪਕਾ
ਬੁਢਵਾ ਨੇ ਖਾਯਾ, ਬੁਢਿਯਾ ਨੇ ਖਾਯਾ
ਲੇਂਗਰਾ ਨ ਖਾਯਾ, ਬੌਕੀ ਨੇ ਖਾਯਾ
ਮਾਂੜ ਪਿਯਾ ਬਕਰੀ ਨੇ, ਕੁਤਵਾ ਨੇ ਖਾਯਾ ਚਵਰ-ਚਵਰ
ਆਧ ਸੇਰ ਚਾਉਰ ਨਹੀਂ ਪਕਾ
ਬੁਢਵਾ ਨੇ ਨਹੀਂ ਖਾਯਾ, ਬੁਢਿਯਾ ਨੇ ਨਹੀਂ ਖਾਯਾ
ਰਹ ਗਯਾ ਲੇਂਗਰਾ ਭੂਖਾ, ਬੌਕੀ ਭੂਖੀ
ਕੁਤਵਾ ਭੂਖਾ, ਬਕਰਿਯਾ ਭੂਖੀ
ਜੋ ਗਯਾ ਥਾ ਚਾਉਰ ਲਾਨੇ
ਲੌਟ ਕਰ ਨਹੀਂ ਆਯਾ, ਆਜਤਕ !
0
ਡੌ. ਅਰਵਿਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ
ਜਨ੍ਮ : 2 ਜਨਵਰੀ 1964
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ : ਏਮ.ਏ.(ਇਤਿਹਾਸ/ਰਾਜਨੀਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਨ),ਪੀ.ਏਚਡੀ.
ਦੇਸ਼ ਕੀ ਅਨੇਕ ਛੋਟੀ-ਬੜੀ ਪਤ੍ਰ-ਪਤ੍ਰਿਕਾਓਂ ਯਥਾ - ਵਾਗਰ੍ਥ, ਵਸੁਧਾ, ਪਰਿਕਥਾ, ਹਂਸ, ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਸਾਹਿਤ੍ਯ, ਅਕ੍ਸ਼ਰ ਪਰ੍ਵ, ਉਦ੍ਭਾਵਨਾ, ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯ, ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਾਰ, ਜਨਪਥ, ਦਸ੍ਤਾਵੇਜ, ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਦ੍ਧ, ਸਹਚਰ, ਕਾਰਖਾਨਾ, ਅਭਿਧਾ, ਸਾਰਾਂਸ਼, ਸਰੋਕਾਰ, ਪ੍ਰਖਰ, ਕਥਾਬਿਂਬ, ਯੋਜਨਗਂਧਾ, ਔਰਤ, ਆਕਲ੍ਪ, ਸ਼ੈਲੀ, ਅਪਨਾ ਪੈਗਾਮ, ਸਂਭਵਾ, ਕਲਾ ਅਭਿਪ੍ਰਾਯ, ਰਾਸ੍ਤਾ, ਯੇ ਪਲ, ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਜ, ਹਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤਾਨ, ਪਂਜਾਬ ਕੇਸਰੀ, ਨਵ ਬਿਹਾਰ, ਨਵਭਾਰਤ ਟਾਇਮ੍ਸ, ਆਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤ੍ਤ, ਆਜ, ਪ੍ਰਭਾਤ ਖਬਰ, ਅਵਕਾਸ਼, ਪ੍ਰਥਮ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾ ਆਦਿ ਮੇਂ ਕਵਿਤਾਏਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਤਿਯਾਂ : 'ਏਕ ਔਰ ਦੁਨਿਯਾ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ' ਤਥਾ 'ਅਫ਼ਸੋਸ ਕੇ ਲਿਏ ਕੁਛ ਸ਼ਬ੍ਦ' ਕਵਿਤਾ ਸਂਗ੍ਰਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ।
ਬ੍ਲੌਗ : yehsilsila.blogspot.com
Janshabd.blogspot.com
ਸਮ੍ਪਰ੍ਕ : ਕਲਾ ਕੁਟੀਰ, ਅਸ਼ੇਸ਼ ਮਾਰ੍ਗ, ਮਧੇਪੁਰਾ-852113(ਬਿਹਾਰ)
ਦੂਰਭਾਸ਼ : 09431080862
ਈ ਮੇਲ : arvindsrivastava39@gmail.com
ਚਰ੍ਚਾ ਮੇਂ

ਵਕ੍ਤ ਬੂਂਦੋਂ ਕੇ ਉਤ੍ਸਵ ਕਾ ਥਾ
ਬੂਂਦੇਂ ਇਠਲਾ ਰਹੀ ਥੀਂ
ਗਾ ਰਹੀ ਥੀਂ ਬੂਂਦੇਂ ਝੂਮ ਝੂਮਕਰ
ਥਿਰਕ ਰਹੀਂ ਥੀਂ
ਪੂਰੇ ਸਵਾਬ ਮੇਂ
ਦਰਖ੍ਤੋਂ ਕੇ ਪੋਰ ਪੋਰ ਕੋ
ਛੁਆ ਬੂਂਦੋਂ ਨੇ
ਮਾਟੀ ਨੇ ਛਕ ਕਰ ਸ੍ਵਾਦ ਚਖਾ
ਬੂਂਦੋਂ ਕਾ
ਰਾਤ ਕਹਰ ਬਨ ਆਈ ਥੀ ਬੂਂਦੇਂ
ਸਵੇਰੇ ਚਰ੍ਚਾ ਮੇਂ ਬਾਰਿਸ਼ ਥੀ
ਬੂਂਦੇਂ ਨਹੀਂ।
10
ਆਧ ਸੇਰ ਚਾਉਰ

ਆਧ ਸੇਰ ਚਾਉਰ ਪਕਾ
ਬੁਢਵਾ ਨੇ ਖਾਯਾ, ਬੁਢਿਯਾ ਨੇ ਖਾਯਾ
ਲੇਂਗਰਾ ਨ ਖਾਯਾ, ਬੌਕੀ ਨੇ ਖਾਯਾ
ਮਾਂੜ ਪਿਯਾ ਬਕਰੀ ਨੇ, ਕੁਤਵਾ ਨੇ ਖਾਯਾ ਚਵਰ-ਚਵਰ
ਆਧ ਸੇਰ ਚਾਉਰ ਨਹੀਂ ਪਕਾ
ਬੁਢਵਾ ਨੇ ਨਹੀਂ ਖਾਯਾ, ਬੁਢਿਯਾ ਨੇ ਨਹੀਂ ਖਾਯਾ
ਰਹ ਗਯਾ ਲੇਂਗਰਾ ਭੂਖਾ, ਬੌਕੀ ਭੂਖੀ
ਕੁਤਵਾ ਭੂਖਾ, ਬਕਰਿਯਾ ਭੂਖੀ
ਜੋ ਗਯਾ ਥਾ ਚਾਉਰ ਲਾਨੇ
ਲੌਟ ਕਰ ਨਹੀਂ ਆਯਾ, ਆਜਤਕ !
0
ਡੌ. ਅਰਵਿਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵਜਨ੍ਮ : 2 ਜਨਵਰੀ 1964
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ : ਏਮ.ਏ.(ਇਤਿਹਾਸ/ਰਾਜਨੀਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਨ),ਪੀ.ਏਚਡੀ.
ਦੇਸ਼ ਕੀ ਅਨੇਕ ਛੋਟੀ-ਬੜੀ ਪਤ੍ਰ-ਪਤ੍ਰਿਕਾਓਂ ਯਥਾ - ਵਾਗਰ੍ਥ, ਵਸੁਧਾ, ਪਰਿਕਥਾ, ਹਂਸ, ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਸਾਹਿਤ੍ਯ, ਅਕ੍ਸ਼ਰ ਪਰ੍ਵ, ਉਦ੍ਭਾਵਨਾ, ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯ, ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਾਰ, ਜਨਪਥ, ਦਸ੍ਤਾਵੇਜ, ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਦ੍ਧ, ਸਹਚਰ, ਕਾਰਖਾਨਾ, ਅਭਿਧਾ, ਸਾਰਾਂਸ਼, ਸਰੋਕਾਰ, ਪ੍ਰਖਰ, ਕਥਾਬਿਂਬ, ਯੋਜਨਗਂਧਾ, ਔਰਤ, ਆਕਲ੍ਪ, ਸ਼ੈਲੀ, ਅਪਨਾ ਪੈਗਾਮ, ਸਂਭਵਾ, ਕਲਾ ਅਭਿਪ੍ਰਾਯ, ਰਾਸ੍ਤਾ, ਯੇ ਪਲ, ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਜ, ਹਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤਾਨ, ਪਂਜਾਬ ਕੇਸਰੀ, ਨਵ ਬਿਹਾਰ, ਨਵਭਾਰਤ ਟਾਇਮ੍ਸ, ਆਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤ੍ਤ, ਆਜ, ਪ੍ਰਭਾਤ ਖਬਰ, ਅਵਕਾਸ਼, ਪ੍ਰਥਮ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾ ਆਦਿ ਮੇਂ ਕਵਿਤਾਏਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਤਿਯਾਂ : 'ਏਕ ਔਰ ਦੁਨਿਯਾ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ' ਤਥਾ 'ਅਫ਼ਸੋਸ ਕੇ ਲਿਏ ਕੁਛ ਸ਼ਬ੍ਦ' ਕਵਿਤਾ ਸਂਗ੍ਰਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ।
ਬ੍ਲੌਗ : yehsilsila.blogspot.com
Janshabd.blogspot.com
ਸਮ੍ਪਰ੍ਕ : ਕਲਾ ਕੁਟੀਰ, ਅਸ਼ੇਸ਼ ਮਾਰ੍ਗ, ਮਧੇਪੁਰਾ-852113(ਬਿਹਾਰ)
ਦੂਰਭਾਸ਼ : 09431080862
ਈ ਮੇਲ : arvindsrivastava39@gmail.com




















































.jpg)

