Online TransLiteration by girgit.chitthajagat.in, of http://uthojago.wordpress.com/ Disclaimer
You may also see this page in Bangla, Devanagari, Gujarati, Gurmukhi, Kannada, Malayalam, Oriya, Roman(Eng), Tamil, Telugu

ਅਪਨੀ ਜਿਮ੍ਮੇਦਾਰੀ ਕਾ ਬੋਧ ਕਰਾਤਾ ਆਮਿਰ ਖਾਨ ਕਾ ਸ਼ੋ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਜਯਤੇ

ਆਮਿਰ ਖਾਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਤੈਯਾਰ ਟੇਲੀਵਿਜਨ ਸ਼ੋ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਜਯਤੇ ਅਪਨੇ ਨਾਮ ਕੇ ਅਨੁਰੂਪ ਸਾਰ੍ਥਕ ਹੈ । ਯਹ ਏਕ ਤਰਹ ਕਾ ਫੋਟੋ ਨਿਬਨ੍ਧ ਹੈ । ਇਸਮੇਂ ਹਮਾਰੇ ਸਮਾਜ ਕੀ ਏਕ ਸਮਸ੍ਯਾ ਕੋ ਉਠਾਨਾ, ਉਸਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਨਾਨਾ, ਪੀਡਿਤ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਯੋਂ ਕੋ ਖੋਜ ਕਰ ਸ਼ੋ ਮੇਂ ਲਾਨਾ, ਪ੍ਰਸਂਗ ਸਹਿਤ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਯੋਂ ਕੇ ਦਰ੍ਦ ਕੋ ਦਿਖਾਨਾ, ਸਮਸ੍ਯਾ ਕੀ ਗਂਭੀਰਤਾ ਕੋ ਸਾਂਖ੍ਯਿਕੀ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਦਿਖਾਨਾ, ਇਸ ਪਰ ਹੁਏ ਸ਼ੋਧ ਕੋ ਦਿਖਾਨਾ, ਸਮਸ੍ਯਾ ਕਾ ਸਮਾਧਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਅਪਨੇ ਆਪ ਮੇਂ ਅਨੂਠਾ ਕਾਰ੍ਯ ਹੈ । ਇਸ ਸ਼ੋ ਨੇ ਇਸੇ ਏਕ ਜੀਵਂਤ ਮੁਦ੍ਦਾ ਬਨਾ ਦਿਯਾ

ਟੇਲੀਵਿਜਨ ਕਾ ਆਵਿਸ਼੍ਕਾਰਕ ਇਸ ਸ਼ੋ ਕੋ ਦੇਖ ਕਰ ਅਪਨਾ ਆਵਿਸ਼੍ਕਾਰ ਪਰ ਇਤਰਾ ਸਕੇਗਾ । ਇਸਸੇ ਟੇਲੀਵਿਜਨ ਕੀ ਤਾਕਤ ਕਾ ਅਨ੍ਦਾਜ ਲਗਤਾ ਹੈ । ਸਾਮਾਜਿਕ ਸਮਸ੍ਯਾਓਂ ਕੇ ਨਿਦਾਨ ਮੇਂ ਟੇਲੀਵਿਜਨ ਵ ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਹੋਨੇ ਲਗੀ ਹੈ । ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਯਹ ਸ਼ੋ ਹਮੇਂ ਅਪਨੇ ਭੀਤਰ ਝਾਂਕਨੇ ਕੋ ਵਿਵਸ਼ ਕਰਤਾ ਹੈ । ਹਮਾਰੀ ਜ੍ਞਾਨ, ਸਮਝ ਵ ਅਨੁਭਵ ਕੋ ਗਹਰਾ ਕਰਤਾ ਹੈ । ਸਮਸ੍ਯਾ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਭੂਮਿਕਾ ਕੋ ਦਿਖਾਤਾ ਹੈ, ਸ੍ਵਯਂ ਸਮਾਧਾਨ ਕਾ ਹਿਸ੍ਸਾ ਕੈਸੇ ਬਨੇ ਯਹ ਭੀ ਦਿਖਾਤਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਜਯਤੇ ਕਾ ਪ੍ਰਥਮ ਸ਼ੋ ਕਨ੍ਯਾ ਭ੍ਰੁਣ ਹਤ੍ਯਾ ਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਥਾ । ਕਨ੍ਯਾ ਭ੍ਰੁਣ ਹਤ੍ਯਾ ਹਮਾਰੇ ਸਮਯ ਕੀ ਬਡੀ ਸਮਸ੍ਯਾ ਹੈ । ਇਸ ਸ਼ੋ ਨੇ ਇਸ ਪਰ ਸੋਚਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਹਮ ਸਬਕੋ ਬਾਧ੍ਯ ਕਿਯਾ ਹੈ । ਇਸਮੇਂ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਫੇੈੇਲੀ ਗਲਤ ਧਾਰਣਾ ਕਾ ਖਣ੍ਡਨ ਕਿਯਾ ਕਿ ਗਰੀਬ ਵ ਅਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਕਨ੍ਯਾ ਭ੍ਰੁਣ ਹਤ੍ਯਾ ਕਰਤੇ ਹੈ । ਯਹ ਅਮੀਰ ਵ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਲੋਗੋਂ ਕਾ ਸ਼ਗਲ ਹੈ । ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ ਇਨਕੇ ਮਨ ਮੇਂ ਜ੍ਯਾਦਾ ਹੈ। ਵਂਸ਼ ਕੋ ਚਲਾਨੇ ਕੀ ਫਿਤਰਤ ਇਨਕੇ ਭੇਜੇ ਮੇੇਂ ਹੈ। ਇਸਕੇ ਸਭੀ ਪਹਲੁਓਂ ਕੀ ਜਾਂਚ ਪਡਤਾਲ ਗਹਰਾਈ ਸੇ ਕੀ ਗਈ ਹੈ ।ਇਸ ਸ਼ੋ ਮੇਂ ਸ੍ਟਿਂਗ ਆੋਪਰੇਸ਼ਨ ਕਰਨੇ ਵਾਲੇ ਦੋ ਪਤ੍ਰਕਾਰੋਂ ਮੀਨਾ ਸ਼ਰ੍ਮਾ ਵ ਸ਼ਕ੍ਤਾਵਤ ਕਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਾਰ ਭੀ ਦਿਖਾਯਾ । ਇਨ੍ਹੋਨੇਂ ਏਕ ਗਰ੍ਭਵਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕੋ ਸਾਥ ਲੇਕਰ ਪਾਂਚ ਮਾਹ ਤਕ ਸ੍ਟਿਂਗ ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਕਿਯਾ, ਲੇਕਿਨ ਆਜ ਤਕ ਕਿਸੀ ਡਾਕ੍ਟਰ ਕੋ ਸਜਾ ਨ ਮਿਲੀ। ਬਲ੍ਕਿ ਰਾਜ੍ਯ ਕੀ ਭਿਨ੍ਨ-ਭਿਨ੍ਨ ਅਦਾਲਤੋਂ ਮੇਂ ਵਾਦ ਚਲਨੇ ਸੇ ਗਵਾਹਿਯਾਂ ਦੇਤੇ ਰਹੇ ਹੈ। ਕਿਸੀ ਡਾਕ੍ਟਰ ਕੋ ਅਭੀ ਤਕ ਸਜਾ ਨ ਮਿਲੀ। ਕਨ੍ਯਾ ਭ੍ਰੁਣ ਹਤ੍ਯਾ ਪਰ ਉਨਕੇ ਆੋਪਰੇਸ਼ਨ ਸੇ ਬਨਾਮ ਗਏ ਕੇਸੇਸ ਪਰ ਆਮਿਰ ਨੇ ਰਾਜਸ੍ਥਾਨ ਕੇ ਮੁਖ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸੇ ਮਿਲ ਕਰ ਫਾਸ੍ਟ ਟ੍ਰੇਕ ਕੋਰ੍ਟ ਕੀ ਸ੍ਥਾਪਨਾ ਹੇਤੁ ਅਪੀਲ ਕਰਨੇ ਕੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀ ਹੈ । ਜੋ ਸਮਸ੍ਯਾ ਕੇ ਨਿਦਾਨ ਕੀ ਦਿਸ਼ਾ ਮੇਂ ਏਕ ਸਾਰ੍ਥਕ ਪਹਲ ਹੈ ।
ਜੈਸਾ ਕਿ ਆਮਿਰ ਨੇ ਬਤਾਯਾ ਹੈ ਕਿ ਹਂਗਾਮਾ ਖਡ਼ਾ ਕਰਨਾ ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਸ਼ਯ ਪਰ ਯਹ ਸਂਜਿਦਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤਿ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤੀਕਰਣ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵੋਤ੍ਪਦਾਕ ਹੈ। ਇਸਮੇਂ ਆਮਿਰ ਨੇ ਕੋਈ ਲਟਕੇ ਝਟਕੇ ਭੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਯੇ ਹੈਂ।
ਇਸ ਬ੍ਲਾਗ ਕਾ ਮਕਸਦ ਵੈਸੇ ਭੀ ਸ੍ਵਯਂ ਕੋ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਯਹ ਸ਼ੋ ਭੀ ਸ੍ਵਯਂ ਕੋ ਬਦਲਨੇ ਕੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇਤਾ ਹੈ। ਹਮ ਅਪਨੀ ਜਿਮ੍ਮੇਦਾਰੀ ਸਮਝਂੇ ਵ ਮਹਸੂਸ ਕਰੇਂ ਕਿ ਇਸ ਗੁਨਾਹ ਮੇਂ ਹਮਾਰਾ ਹਾਥ ਭੀ ਹੈ। ਹਮਾਰੇ ਦਿਲ ਕੋ ਯਹ ਬਾਤ ਛੂਨੀ ਚਾਹਿਏ। ਹਮੇਂ ਹੀ ਯਹਾਂ ਬਦਲਨਾ ਹੈ, ਕਿਸੀ ਔਰ ਕੋ ਨਹੀਂ ਬਦਲਨਾ ਹੈ। ਹਮ ਨਿਰ੍ਣਯ ਕਰੇਂ ਕਿ ਹਮ ਕਨ੍ਯਾਭੂ੍ਰਣ ਹਤ੍ਯਾ ਕੇ ਕਰਤ੍ਯ ਮੇਂ ਕਿਸੀ ਭੀ ਰੁਪ ਮੇਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਨਹੀਂ ਹੋਗੇਂ। ਲਿਂਗ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਣ ਕਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇਗੇਂ ਵ ਇਸ ਤਰਹ ਕੇ ਕਰਤ੍ਯ ਕਾ ਸਾਥ ਨ ਦੇਂਗੇ ਵ ਖੁਲ ਕਰ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇਗੇਂ।

Related Posts:

 Satyamev Jayate: An Initiative to Involve

ਕਰਸ਼੍ਣ ਕੁਮਾਰ ਯਾਦਵ ਕਾ ਆਲੇਖ : ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਜਯਤੇ

ਆਗੇ ਪਢ਼ੇਂ: ਰਚਨਾਕਾਰ: ਕਰਸ਼੍ਣ ਕੁਮਾਰ ਯਾਦਵ ਕਾ ਆਲੇਖ : ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਜਯਤੇ http://www.rachanakar.org/2008/08/blog-post_4756.html#ixzz1ujYeUNe1

ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਪਰ ਫਿਲਿਪ ਰਾੋਸਨ ਕੀ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ ਪੁਸ੍ਤਕ-’’ਦ ਆਰ੍ਟ ਆੋਫ ਤਨ੍ਤ੍ਰ’’

’’ਦ ਆਰ੍ਟ ਆੋਫ ਤਨ੍ਤ੍ਰ’’ ਕੀ ਵਿਸ਼ਯਵਸ੍ਤੁ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਜੀਵਨ-ਊਰ੍ਜਾ ਕੇ ਰੂਪਾਨ੍ਤਰਣ ਸੇ ਸਂਬਂਧਿਤ ਹੈ । ਇਸਮੇਂ ਬਤਾਯਾ ਗਯਾ ਹੈ ਕਿ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮ ਸੇ ਕੈਸੇ ਜੁਡਾ ਹੁਆ ਹੈ ? ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਜੀਵਨ ਊਰ੍ਜਾ ਕਾ ਰੂਪਾਨ੍ਤਰਣ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਯਹ ਅਚ੍ਛੀ ਤਰਹ ਸਮਝਾਯਾ ਹੁਆ ਹੈ । ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਯੌਨ-ਊਰ੍ਜਾ ਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੀਯ ਏਵਂ ਰਚਨਾਤ੍ਮਕ ਊਰ੍ਜਾ ਮਾਨਤਾ ਹੈ । ਇਸਮੇਂ ਹਿਨ੍ਦੁ ਵ ਬੌਦ੍ਧ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਕੋ ਆਧਾਰ ਬਨਾਯਾ ਹੁਆ ਹੈ । ਸ਼ਿਵਲਿਂਗ ਕੀ ਪੂਜਾ ਕ੍ਯੋਂ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ? ਅਘੋਰੀ ਮਲ ਯਾ ਸ਼ਵ ਕੇ ਟੁਕਡੇ ਕ੍ਯੋਂ ਖਾਤੇਂ ਹੈ ? ਤਾਨ੍ਤ੍ਰਿਕ ਖੋਪਡੀ ਮੇਂ ਪਾਨੀ ਕ੍ਯੋਂ ਪੀਤੇ ਹੈ ? ਖਜੁਰਾਹੋ ਕੇ ਮਂਦਿਰੋੇਂ ਮੇਂ ਕਾਮ ਸਂਬਂਧੀ ਮੂਰ੍ਤਿਯਾਂ ਕ੍ਯੋਂ ਹੈ ?ਉਪਰੋਕ੍ਤ ਸਭੀ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋਂ ਕੇ ਸਟੀਕ ਜਵਾਬ ਇਸ ਪੁਸ੍ਤਕ ਮੇਂ ਹੈ ।
ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਭੋਗ ਕੋ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਮਾਨਤਾ ਹੈ । ਯਹ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਨੈਤਿਕਤਾ ਏਵਂ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਸੇ ਉਪਰ ਉਠਕਰ ਬਤਾਤਾ ਹੈ । ਯੋਗ ਔਰ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਮੇਂ ਅਂਤਰ ਯਹੀ ਹੈ ਕਿ ਯੋਗ ਸਂਯਮ ਕੇ ਸਮਯ ਹੋਸ਼ ਕੀ ਬਾਤ ਕਰਤਾ ਹੈ ਜਬਕਿ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਭੋਗ ਮੇਂ ਹੋਸ਼ ਕੋ ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕ ਉਨ੍ਨਤਿ ਕਾ ਮਾਰ੍ਗ ਮਾਨਤਾ ਹੈ । ਯੋਗ ਸਂਕਲ੍ਪ ਕਾ ਮਾਰ੍ਗ ਹੈ ਜਬਕਿ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਸਮਰ੍ਪਣ ਪਰ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ।
ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਤੀ ਵੈਜ੍ਞਾਨਿਕ ਦਰਸ਼੍ਟਿ ਸੇ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਕੀ ਬਾਰਿਕਿਯੋਂ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਕੇ ਲੇਖਕ ਨੇ ਨਯੇ ਦਰਸ਼੍ਟਿਕੋਣ ਦਿਯੇ ਹੈ । ਮਨੋਵੈਜ੍ਞਾਨਿਕ ਸ਼ੋਧੋਂ ਨੇ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਮਂੇ ਮਦਦ ਕੀ ਹੈ । ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਕੋ ਗੂਢ, ਜਾਦੂ ਟੋਨਾ, ਮਾਰਕ, ਵਸ਼ੀਕਰਣ ਏਵਂ ਰਹਸ੍ਯਾਤ੍ਮਕ ਮਾਨਾ ਜਾਤਾ ਹੈ । ਯਹ ਪੁਸ੍ਤਕ ਉਸ ਦਰਸ਼੍ਟਿ ਕੋ ਬਦਲਤੀ ਹੈ । ਤਾਨ੍ਤ੍ਰਿਕੋਂ ਕੀ ਦੁਸ਼੍ਟਤਾ ਕੇ ਕਾਰਣ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰ ਬੁਰਾ ਨਹੀ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ । ਆਜ ਕੇ ਤਾਨ੍ਤ੍ਰਿਕੋਂ ਕੇ ਆਚਰਣ ਕੋ ਦੇਖਕਰ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਕੋ ਨਕਾਰਨ ਉਚਿਤ ਨਹੀ ਹੈ ।
ਆਜ ਕੇ ਤਾਨ੍ਤ੍ਰਿਕੋਂ ਕੇ ਯੋਗ, ਭੋਗ, ਕਾਮੁਕਤਾ, ਗਣਿਤ, ਜਾਦੁ ਔਰ ਤਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨ/ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮ ਕਾ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਏਕ ਮਿਸ਼੍ਰਣ ਹੈ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁਗ ਕੇ ਤਨਾਵੋਂ ਕਾ ਸਾਮਨਾ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਹਮਾਰੀ ਮਦਦ ਕਰਤਾ ਹੈ । ਯਹ ਅਪਨੀ ਖੋਜ ਮੇਂ, ਸ੍ਵਂਯ ਕੋ ਜਾਨਨੇ ਕਾ ਵ੍ਯਾਵਹਾਰਿਕ ਮਾਰ੍ਗ ਦਿਖਾਤਾ ਹੈ ।
ਸਂਭੋਗ ਏਕ ਕਾਮੁਕ ਕਰਤ੍ਯ ਨਹੀ ਹੈ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਅਨੁਭਵ ਕੋ ਗਹਰਾਨੇ ਹੇਤੁ ਹੈ, ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਰੂਸ਼ ਕੇ ਬੀਚ ਆਕਰ੍ਸ਼ਣ ਏਕ ਭੂਖ ਨਹੀਂ, ਆਂਖੋਂ ਕੀ ਪ੍ਯਾਸ ਨਹੀਂ, ਏਕ ਦੂਸਰੇ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਕਾ ਅਵਸਰ ਦੇਤੇ ਹੈ । ਪ੍ਯਾਰ ਏਕ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ਨਹੀਂ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਸਜਗਤਾਪੂਰ੍ਵਕ ਪੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ ਉਤ੍ਕਰਸ਼੍ਟ ਰਚਨਾ ਹੈ । ਯਹ ਪੂਰ੍ਣਤਾ ਕੋ ਮਹਸੂਸ ਕਰਾਨੇ ਵਾਲਾ ਅਵਸਰ ਹੈ । ਇਸਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਅਸੀਮ, ਅਨਨ੍ਤ ਕੋ ਅਨੁਭਵ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ । ਅਹਂ-ਸ਼ੂਨ੍ਯਤਾ ਵ ਸਮਯ ਸ਼ੂਨ੍ਯਤਾ ਕਾ ਬੋਧ ਇਸਮੇਂ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਇਸ ਦ੍ਵਾਰ ਸੇ ਭੀ ਸ੍ਵਂਯ ਕੋ ਖੋਜਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ ।
ਇਸ ਕਰਤਿ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਭੈਰਵ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਵ ਇਸ ਪਰ ਓਸ਼ੋ ਕੇ ਪ੍ਰਵਚਨ ਸਹਾਯਕ ਹੈ । ਲੇਖਕ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਕਲਾ ਕਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜ੍ਞ ਹੈ । ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਸਂਬਂਧੀ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਕੋ ਲੇਖਕ ਨੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮ ਕੇ ਦਰਸ਼੍ਟਿਕੋਣ ਸੇ ਲਿਖਾ ਹੈ । ਪੁਸ੍ਤਕ ਸਾਰੀ ਆਰ੍ਟ ਪੇਪਰ ਪਰ ਛਪੀ ਹੁਈ ਹੈ । ਇਸਮੇਂ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ 169 ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਚਿਤ੍ਰ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਵੇ ਕਾਮੁਕਤਾ ਕੋ ਜਗਾਨੇ ਵਾਲੇ ਨਹੀ ਹੈ । ਤਾਨ੍ਤ੍ਰਿਕ ਯਨ੍ਤ੍ਰ, ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਵ ਦੇਵਿਯੋਂ ਕੇ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਚਿਤ੍ਰ ਭੀ ਬਹੁਤ ਸੇ ਹੈ । ਯਹ ਤਨ੍ਤ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰ ਪਰ ਅਂਗ੍ਰੇਜੀ ਮੇਂ ਲਿਖਾ ਗਯਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠਤਮ ਗ੍ਰਨ੍ਥ ਹੈ ।

ਸ੍ਵਸ੍ਥ ਰਹਨੇ ਹੇਤੁ ਲੁਇਸ ਹੇ ਕੀ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ

ਸ੍ਵਸ੍ਥ ਰਹਨੇ ਹੇਤੁ ਲੁਇਸ ਹੇ ਕੀ  ਨਿਮ੍ਨ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਕੋ ਰੋਜ ਮਨ ਸੇ ਕਰੇ ਫਿਰ ਚਮਤ੍ਕਾਰਿਕ ਪਰਿਣਾਮ

ਪਾਏ।

     ਇਸ ਜੀਵਨ ਕੀ ਅਨਂਤਤਾ ਮੇਂ, ਜਹਾਂ ਮੇਂ ਹੂਂ, ਸਬ ਸਂਪੂਰ੍ਣ ਔਰ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣ ਹੈ।
               ਫਿਰ ਭੀ ਜੀਵਨ ਸਦੈਵ ਬਦਲਤਾ ਰਹਤਾ ਹੈ।
               ਯਹਾਂ ਨ ਕੋਈ ਆਰਂਭ ਹੈ ਔਰ ਨ ਕੋਈ ਅਂਤ।
     ਕੇਵਲ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਔਰ ਅਨੁਭਵੋਂ ਕਾ ਅਨਵਰਤ ਚਕ੍ਰ ਔਰ ਪੁਨਰ੍ਚਕ੍ਰ ਹੈ।
    ਜੀਵਨ ਕਭੀ ਰੁਕਤਾ ਯਾ ਠਹਰਤਾ ਨਹੀਂ, ਨ ਹੀ ਨੀਰਸ ਹੋਤਾ ਹੈ।
      ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਹਰ ਕ੍ਸ਼ਣ ਹੋਤਾ ਹੈ ਸਦੈਵ ਨਯਾ ਔਰ ਨੂਤਨ।
              ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕੇ ਸਾਥ ਏਕਾਕਾਰ ਹੂਂ, ਜਿਸਨੇ ਮੁਝੇ ਬਨਾਯਾ
     ਔਰ ਇਸ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਨੇ ਮੁਝੇ ਅਪਨੀ ਪਰਿਸ੍ਥਿਤਿਯੋਂ ਕਾ ਸਰਜਨ ਕਰਨੇ ਕੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦੀ।
ਮੈਂ ਅਪਨੇ ਇਸ ਜ੍ਞਾਨ ਸੇ ਆਨਂਦਿਤ ਹੂਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਅਪਨੀ ਇਚ੍ਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੇ ਲਿਏ ਮਸ੍ਤਿਸ਼੍ਕ ਕੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਹੈ।

                                        ਜੀਵਨ ਕਾ ਹਰ ਕ੍ਸ਼ਣ ਏਕ ਨਈ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਹੈ
                                         ਜੈਸੇ ਕਿ ਹਮ ਪੁਰਾਨੇ ਨਏ ਕੀ ਤਰਫ ਬਢ਼ਤੇ ਹੈਂ।

ਯਹਾਂ ਅਭੀ, ਇਸੀ ਕ੍ਸ਼ਣ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਆਰਂਭ ਕਰਨੇ ਕੋ ਏਕ ਨਯਾ ਬਿਂਦੁ ਹੈ
ਮੇਰੀ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਸਬਕੁਛ ਅਚ੍ਛਾ ਹੈ।

ਇਸ ਜੀਵਨ ਕੀ ਅਨਂਨਤਾ ਮੇਂ, ਜਹਾਂ ਮੈਂ ਹੂਂ, ਸਬ ਸਂਪੂਰ੍ਣ ਔਰ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣ ਹੈ।
ਮੈਂ ਅਪਨੇ ਸ਼ਰੀਰ ਕੋ ਏਕ ਅਚ੍ਛਾ ਮਿਤ੍ਰ ਮਾਨਤਾ ਹੂਂ।

ਮੇਰੇ ਸ਼ਰੀਰ ਕੀ ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਮੇਂ ਦਿਵ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨ ਹੈ।

ਮੈਂ ਸ਼ਰੀਰ ਕੀ ਸੁਨਤਾ ਹੂਂ, ਜੋ ਵਹ ਮੁਝੇ ਬਤਾਤਾ ਹੈ ਔਰ ਜਾਨਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਉਸਕੀ ਸਲਾਹ ਸਹੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤ ਹੂਂ ਔਰ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤ ਔਰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੂਂ।

ਮੈਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥ ਔਰ ਮੁਕ੍ਤ ਰਹਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੂਂ।
ਮੇਰੀ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਸਬਕੁਛ ਅਚ੍ਛਾ ਹੈ।

ਜੀਵਨ ਕੀ ਅਨਂਤਤਾ ਮੇਂ, ਜਹਾਂ ਮੈਂ ਹੂਂ, ਸਬ ਸਂਪੂਰ੍ਣ ਔਰ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣ ਹੈ।

ਘਰ ਵ ਮਕਾਨ ਮੇਂ ਕ੍ਯਾ ਅਨ੍ਤਰ ਹੈ ਏਵਂ ਮਕਾਨ ਕੋ ਘਰ ਕੈਸੇ ਬਨਾਏ ?

ਮਕਾਨ ਈਂਟ, ਸੀਮੇਨ੍ਟ ਵ ਪਤ੍ਥਰ ਸੇ ਬਨਤਾ ਹੈ, ਜਬਕਿ ਘਰ ਪਰਿਵਾਰ ਕੇ ਸਦਸ੍ਯੋ ਕੇ ਬਿਚ ਸ੍ਨੇਹ ਏਵਂ ਸਂਬਂਧ ਸੇ ਬਨਤਾ ਹੈ । ਜਹਾਂ ਪਰ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤ ਵ ਅਪਨਤ੍ਵ ਮਹਸੂਸ ਕਰਤੇ ਹੈ ਉਸੇ ਘਰ ਕਹਤੇ ਹੈ । ਘਰ ਸੇ ਹਮ ਸਂਬਂਧਿਤ ਹੋਤੇ ਹੈ ਜਹਾਂ ਹਮਾਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਚਾਚਾ-ਤਾਉ, ਭਾਈ-ਬਹਨ ਵ ਬਚ੍ਚਂੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ, ਉਸੇ ਘਰ ਕਹਤੇ ਹੈ । ਮਕਾਨ ਸ਼ਰੀਰ ਹੈ ਵ ਘਰ ਆਤ੍ਮਾ ਹੈ । ਘਰ ਏਕ ਆਸ਼੍ਰਮ ਹੋਤਾ ਹੈ ਜਂਹਾ ਪਰ ਸਭੀ ਮਿਲਜੁਲ ਕਰ ਰਹਤੇ ਹੈ ਵ ਏਕ ਦੂਸਰੇ ਕੇ ਲਿਏ ਜੀਤੇ ਹੈ ।

ਘਰ ਮੇਂ ਸੁਵਿਧਾਐਂ ਭਲੇ ਹੀ ਕਮ ਹੋ ਲੇਕਿਨ ਸਦਸ੍ਯੋਂ ਕਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਬਡਾ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਘਰ ਕੇ ਸਦਸ੍ਯ ਏਕ ਦੂਸਰੇ ਕੇ ਲਿਏ ਤ੍ਯਾਗ ਕਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਤੇ ਹੈ । ਘਰ ਕੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ । ਘਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗ-ਨਰਕ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਛਾਯਾ ਹੈ । ਯਂਹਾ ਬਿਨਾ ਸ਼ਰ੍ਤ ਪ੍ਯਾਰ ਏਵਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣ ਮਿਲਤਾ ਹੈ । ਸਭੀ ਲੋਗ ਅਪਨੀ ਅਪਨੀ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੈ ਏਵਂ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਕੋ ਭਲੀਭਾਤਿਂ ਪਹਚਾਨਤੇ ਹੈ ।,ਘਰ ਮੇਂ ਮੁਖਿਯਾ ਕਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੋਤਾ ਹੈਂ ਲੇਕਿਨ ਮਕਾਨ ਕੇ ਸਦਸ੍ਯ ਆਪ ਮੁਖ੍ਤਾਰ ਹੋਤੇ ਹੈਂ। ਯਹਾਂ ਕੋਈ ਕਿਸੀ ਕੀ ਸੁਨਤਾ ਨਹੀ ਹੈਂ। ਸਦਸ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰ ਰਿਸ੍ਤੋ ਕੋ ਜਿਤੇ ਹੈਂ। ਉਨਕੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਮੇਂ ਅਪਨਤ੍ਵ ਪਹਲੇ ਹੋਤਾ ਹੈਂ।

ਮਕਾਨ ਮੇਂ ਰਹਨੇ ਵਾਲੇ ਪੈਸੋ ਕੋ ਮਹਤ੍ਵ ਦੇਤੇ ਹੈਂ। ਮੁਖਿਯਾ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਸੇ ਘਰ ਮੁਕ੍ਤ ਨਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਕ੍ਰੋਧ ਕੇ ਪੀਛੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਗਤ ਹਿਤ ਨਹੀ ਵਰਨ੍ ਸਦਸ੍ਯੋਂ ਕਾ ਹਿਤ ਨਿਹਿਤ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਜਿਸ ਘਰ ਮੇਂ ਨਕਾਰਾਤ੍ਮਕਤਾ ਘੁਸ ਜਾਤੀ ਹੈ ਵੋ ਘਰ ਨਹੀਂ ਮਕਾਨ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ । ਤਭੀ ਭਾਈ – ਭਾਈ ਇਨ੍ਚ ਇਨ੍ਚ ਜਮੀਨ ਕੇ ਲਿਏ ਲਡਤੇ ਹੈ ਵ ਮਾੋ-ਬਾਪ ਕੋ ਵਰਦ੍ਧਾਵਸ੍ਥਾ ਮੇਂ ਭੇਜਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ।
ਵਿਚਾਰੇ ਕਿ ਹਮ ਕਹਾ ਰਹਤੇ ਹੈਂ ਏਵਂ ਘਰ ਬਨਾਨੇ ਮੇਂ ਕੈਸੇ ਸਹਯੋਗ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈਂ?

ਮਹਾਵੀਰ ਜਯਨ੍ਤੀ ਕੀ ਹਮਾਰੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਪ੍ਰਾਸਂਗਿਕਤਾ

ਆਜ ਮਹਾਵੀਰ ਜਯਨ੍ਤੀ ਹੈ । ਹਮ ਸਬਕੋ ਉਨਕੀ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਉਪਯੋਗਿਤਾ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੇ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ । ਮਹਾਵੀਰ ਜਯਨ੍ਤੀ ਤੋ ਹਮ 30-40-50 ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਸੇ ਮਨਾਤੇ ਆਏ ਹੈ । ਪ੍ਰਭਾਤ ਫੇਰੀ, ਸ੍ਵਾਮੀ ਵਤ੍ਸਲ, ਸਂਤੋਂ ਕੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨ, ਪੂਜਨ-ਪਾਠ ਕਰਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹੈ । ਲੇਕਿਨ ਹਮ ਵਹੀਂ ਕੇ ਵਹੀ ਹੈ, ਵੈਸੇ ਹੀ ਹੈ ਜੈਸੇ ਥੇ । ਫਿਰ ਕ੍ਯਾ ਅਰ੍ਥ ਹੈ ਜਯਨ੍ਤੀ ਮਨਾਨੇ ਕਾ ? ਲੇਕਿਨ ਹਮਾਰਾ ਅਂਧਕਾਰ ਬਨਾ ਹੁਆ ਹੈ । ਮਹਾਵੀਰ ਕੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹਮਾਰੇ ਭੀਤਰ ਨਹੀ ਪਹੁਂਚੀ ਹੈ । ਹਮਾਰਾ ਦੀਪਕ ਨਹੀ ਜਲਾ ਹੈ । ਜਬਕਿ ਜ੍ਯੋਤਿ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਜਯਨ੍ਤੀ ਮਨਾਤੇ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਜ੍ਯੋਤਿ ਜਲਤੀ ਨਹੀ ਹੈ । ਆਖਿਰ ਹਮ ਉਨਕੀ ਜਯਨ੍ਤੀ ਕ੍ਯੋਂ ਮਨਾਤੇ ਹੈ ?
ਮੈਂ ਮਹਾਵੀਰ ਕਾ ਅਨੁਯਾਯੀ ਨਹੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ । ਮੈਂ ਮਹਾਵੀਰ ਜਯਨ੍ਤੀ ਨਹੀਂ ਮਨਾਨੇ ਆਯਾ ਹੂੋ । ਹਮ ਸਬ ਕੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਮਹਾਵੀਰ ਕਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਹੋ ਇਸਕੀ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਕਰਤਾ ਹੂੋ । ਮਹਾਵੀਰ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਕੀ ਚਾਬੀ ਹੈ ਸ੍ਵਂਯ ਕੋ ਸਮਝਨਾ । ਜੋ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਜਿਤਨਾ ਉਤਰ ਸਕੇਗਾ ਵਹੀ ਉਤਨਾ ਮਹਾਵੀਰ ਕੋ ਸਮਝ ਸਕੇਗਾ । ਮਹਾਵੀਰ ਕੋ ਸਮਝਨਾ ਹੋ ਤੋ ਬਹੁਤ ਗਹਰੇ ਮੇਂ ਸ੍ਵਂਯ ਕੋ ਸਮਝਨਾ ਔਰ ਰੂਪਾਨ੍ਤਰਿਤ ਕਰਨਾ ਜ੍ਯਾਦਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਮਹਾਵੀਰ ਕੋ ਪੂਜਨੇ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਉਤਾਰਨੇ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੈ । ਮਹਾਵੀਰ ਚਾਲੀਸਾ ਪਢਨੇ ਸੇ ਕੁਛ ਨਹੀ ਹੋਨਾ ਹੈ । ਉਨਕਾ ਮਨ੍ਦਿਰ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀ ਹੈ, ਸ੍ਵਂਯ ਕਾ ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਕਰਨੇ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੈ । ਮਹਾਵੀਰ ਜਯਨ੍ਤੀ ਇਸ ਤਰਹ ਮਨਾਓ ਕੀ ਸ੍ਵਂਯ ਕੀ ਜਯਨ੍ਤੀ ਮਨ ਜਾਵੇ ।

ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਕਾ ਮਹਤ੍ਵ

ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਅਪਨੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸ੍ਥਿਤਿ ਸੇ ਹੀ ਸਂਚਾਲਿਤ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਅਚ੍ਛੀ ਹੋਨੇ ਪਰ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਏਵਂ ਉਤ੍ਸਾਹ ਸੇ ਜੀਤਾ ਹੈ ਅਨ੍ਯਥਾ ਵਹ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਕੇ ਅਂਧੇਰੇ ਮੇਂ ਘਿਰ ਜਾਤਾ ਹੈ । ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਅਨ੍ਤਤ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕੋ ਨਿਰਾਸ਼ ਏਵਂ ਹਤਾਸ਼ ਕਰਤੀ ਹੈ । ਅਪਨੀ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਅਚ੍ਛੀ ਰਖਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਉਜਲੇ ਪਕ੍ਸ਼ ਕੋ ਦੇਖਨਾ ਪਡਤਾ ਹੈ । ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਅਚ੍ਛੀ ਹੋਨੇ ਪਰ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਸ੍ਵਂਯ ਕੋ ਪਸਨ੍ਦ ਕਰਤਾ ਹੈ । ਸ੍ਵਂਯ ਕੋ ਪਸਨ੍ਦ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ ਦੁਸਰੋਂ ਕਾ ਭੀ ਸਮ੍ਮਾਨ ਕਰਤਾ ਹੈ । ਜੋ ਸ੍ਵਂਯ ਸੇ ਹੀ ਟੂਟ ਜਾਤਾ ਹੈ ਵਹ ਔਰੋ ਕੋ ਭੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੀ ਕਰਤਾ ਹੈ । ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਅਚ੍ਛੀ ਨਹੀ ਹੋਨੇ ਪਰ ਮਨੋਰੋਗ ਬਢਤੇ ਹੈ ।
ਮਨੋਰੋਗ ਕੇਂਸਰ ਸੇ ਭੀ ਅਧਿਕ ਘਾਤਕ ਹੈ ਜਬਕਿ ਸਮਾਜ ਮਨੋਰੋਗੋਂ ਕੋ ਰੋਗ ਹੀ ਨਹੀ ਮਾਨਤਾ ਹੈ । ਮਨਾਰੋਗ ਸ਼ਾਰੀਰਿਕ ਵ੍ਯਾਧਿ ਸੇ ਅਧਿਕ ਘਾਤਕ ਹੈ । ਮਨਸ੍ਥਿਤਿ ਠੀਕ ਨਹੀ ਰਹਨੇ ਪਰ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕੋਈ ਨ ਕੋਈ ਨਸ਼ੇ ਕਾ ਆਦਿ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ । ਚਾਹੇ ਵੋ ਸਿਗਰੇਟ, ਗੁਟਖਾ, ਪਾਨ ਯਾ ਸ਼ਰਾਬ ਕਾ ਸੇਵਨ ਹੋ ।
ਮਨੋਰੋਗੀ ਕੋ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਕੁਛ ਭੀ ਅਚ੍ਛਾ ਨਹੀ ਲਗਤਾ ਹੈ । ਅਵਸਾਦਗ੍ਰਸ੍ਤ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕਈ ਬਾਰ ਆਤ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਤਕ ਕਰ ਲੇਤਾ ਹੈ । ਮਨ ਕੇ ਹਾਰੇ ਹਾਰ ਹੈ ਮਨ ਕੇ ਜੀਤੇ ਜੀਤ । ਮਨ ਕੋ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਰਖਨਾ ਵ ਮਨ ਸੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਰਖਨਾ ਜੀਨੇ ਕੇ ਜਰੂਰੀ ਆੋਕ੍ਸਿਜਨ ਹੈ ।
ਦੁਨਿਯਾ ਕੇ ਅਧਿਕਾਂਸ਼ ਲੋਗ ਸ਼ਰੀਰ ਸੇ ਨਹੀ ਮਨ ਕੇ ਰੋਗੀ ਹੈ । ਮਨ ਕੇ ਰੋਗੀ ਸ੍ਵਂਯ ਕੋ ਠੀਕ ਨਹੀ ਕਰ ਸਕਤੇ ਅਤ ਉਨਸੇ ਆਦਰ੍ਸ਼ਵਾਦੀ ਯਾ ਸਕਾਰਾਤ੍ਮਕ ਸੋਚ ਕੇ ਉਪਦੇਸ਼ੋਂ ਸੇ ਵੋ ਠੀਕ ਨਹੀ ਹੋ ਸਕਤੇ । ਮਨੋਰੋਗ ਕੇ ਕਈ ਸ੍ਤਰ ਹੋਤੇ ਹੈ । ਚਿਡਚਿਡਾ ਹੋਨੇ ਸੇ ਲੇਕਰ ਆਤ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਕਰਨੇ ਤਕ ਕਾ ਅਲਗ-ਅਲਗ ਸ੍ਤਰ ਹੋਤਾ ਹੈ । ਮਨੋਰੋਗੀ ਕੋ ਸਮਾਜ ਰੋਗੀ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਨਹੀ ਕਰਤਾ ਜਿਸਸੇ ਮਨੋਰੋਗ ਓੈਰ ਬਢਤਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ।

Related Posts:

ਮਨ ਕੋ ਕੈਸੇ ਜੀਤਨਾ?

ਯੋਗੀ ਕਥਾਮਰਤ :ਪਰਮਹਨ੍ਸ ਯੋਗਾਨਨ੍ਦ ਕੀ ਆਤ੍ਮਕਥਾ

ਯੋਗੀ ਕਥਾਮਰਤ ਏਨ ਆੋਟੋਬਾਯੋਗ੍ਰਾਫੀ ਆੋਫ ਯੋਗੀ ਕਾ ਹਿਨ੍ਦੀ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ । ਬੀਸਵੀਂ ਸਦੀ ਕੀ ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮ ਕੀ ਸੌ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ ਮੇਂ ਸੇ ਯਹ ਏਕ ਹੈ । ਯਹ ਯੋਗਦਾ ਸਤ੍ਸਂਗ ਕੇ ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਪਰਮਹਨ੍ਸ ਯੋਗਾਨਨ੍ਦਜੀ ਕੀ ਜੀਵਨੀ ਹੈ । ਇਸਮੇਂ ਉਨਕੇ ਜਨ੍ਮ ਸੇ ਲੇਕਰ ਯੋਗਦਾ ਕੀ ਸ੍ਥਾਪਨਾ ਤਕ ਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਸਰਲ ਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ ਕਿਯਾ ਹੁਆ ਹੈ । ਬਚਪਨ ਮੇਂ ਉਨਕੇ ਜੀਵਨ ਮੂਲ੍ਯ ਵ ਪਰਿਵਾਰ ਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਹੈ । ਈਸ਼੍ਵਰ ਕੀ ਖੋਜ ਯੋਗਾਨਨ੍ਦਜੀ ਨੇ ਕੈਸੇ ਕੀ ਇਸਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਹੈ । ਯੋਗਾਨਨ੍ਦਜੀ ਕਾ ਅਪਨੇ ਗੁਰੂ ਸ਼੍ਰੀ ਯੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਗਿਰਿਜੀ ਸੇ ਮਿਲਨਾ, ਉਨਕਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨ, ਉਨਸੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਲੇਨੇ ਕਾ ਇਸਮੇਂ ਵਿਸ੍ਤਰਤ ਵਰ੍ਣਨ ਹੈ । ਅਪਨੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਆਤ੍ਮਜ੍ਞਾਨ ਕੇ ਇਸ ਆਨ੍ਦੋਲਨ ਕੋ ਅਮੇਰਿਕਾ ਲੇ ਜਾਨਾ ਵ ਵਹਾਂ ਪਰ ਇਸ ਕਾਰ੍ਯ ਕੋ ਆਗੇ ਬਢਾਨੇ ਕਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸਮੇਂ ਹੈ ।
’’ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗ’’ ਕੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ, ਵੈਜ੍ਞਾਨਿਕ ਮਹਤ੍ਵ ਏਵਂ ਇਸਕੇ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤ ਕਾ ਇਸਮੇਂ ਵਰ੍ਣਨ ਹੈ । ਭਾਰਤੀਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨ, ਗੀਤਾ ਏਵਂ ਕਰਸ਼੍ਣ ਕੀ ਸਾਰ੍ਥਕਤਾ ਵ ਵ੍ਯਵਹਾਰਿਕਤਾ ਪਰ ਇਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਲਿਖਾ ਹੁਆ ਹੈ ।ਹਿਮਾਲਯ ਮੇਂ ਉਨ੍ਹੋਨੇ ਅਨੇਕ ਤਰਹ ਕੇ ਚਮਤ੍ਕਾਰ ਦੇਖੇ । ਯੋਗਾਨਨ੍ਦ ਜੀ ਨਿਰਾਹਾਰੀ ਯੋਗੀ ਸੇ ਕੈਸੇ ਮਿਲੇ, ਬਿਨਾ ਆਹਾਰ ਜੀਵਨ ਕਾ ਸਂਚਾਲਨ ਕੈਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ ਇਸਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਇਸਮੇਂ ਹੈ । ਯੋਗਾਨਨ੍ਦਜੀ ਕਾ ਅਨੇਕ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਸਤ੍ਤਾਓਂ ਵ ਦਿਵ੍ਯ ਪੁਰੂਸ਼ੋਂ ਸੇ ਸਂਪਰ੍ਕ ਕਬ ਵ ਕੈਸੇ ਹੁਆ, ਪਾਨੀ ਪਰ ਚਲਨੇ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਮੇਂ ਉਡਨੇਵਾਲੇ ਸਂਤ ਵ ਉਸਕੀ ਕਲਾ ਪਰ ਚਰ੍ਚਾ ਇਸ ਪੁਸ੍ਤਕ ਮੇਂ ਹੈ । ਇਨ ਚਮਤ੍ਕਾਰੋ ਕੇ ਪੀਛੇ ਕੀ ਸਤ੍ਤਾਓਂ ਕਾ ਉਲ੍ਲੇਖ ਵਿਸ੍ਤਾਰ ਸੇ ਹੈ । ਅਦਰਸ਼੍ਯ ਕੋ ਜਾਨਨੇ ਵ ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮ ਕੋ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਉਤਾਰਨੇ ਕੀ ਪੇ੍ਰਰਣਾ ਦੇਨੇ ਵਾਲੀ ਯਹ ਮਹਾਨ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਸ੍ਤਕ ਹੈ ।
ਇਸਮੇਂ ਗਾਂਧੀਜੀ ਕੋ ਕ੍ਰਿਯਾ ਯੋਗ ਕੀ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਦੇਨੇ ਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਭੀ ਹੈ । ਪੁਸ੍ਤਕ ਮੇਂ ਅਨੇਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫ ਦਿਯੇ ਹੁਏ ਹੈ । ਕਿਤਾਬ ਕੀ ਛਪਾਈ ਸੁਨ੍ਦਰ ਵ ਅਚ੍ਛੇ ਕਾਗਜ ਪਰ ਕੀ ਗਯੀ ਹੈ । ਕਿਤਾਬ ਕਾ ਮੂਲ੍ਯ ਬਹੁਤ ਕਮ ਹੈ । ਵਿਸ਼੍ਵ ਕੀ ਛਬ੍ਬੀਸ ਭਾਸ਼ਾਓਂ ਮੇਂ ਇਸ ਪੁਸ੍ਤਕ ਕਾ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ । ਅਨੇਕ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਲਯੋਂ ਮੇਂ ਇਸੇ ਪਾਠ੍ਯਪੁਸ੍ਤਕ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਪਢਾਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ । ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮ ਕੇ ਵਿਧਾਰ੍ਰ੍ਥੀ ਕੇ ਲਿਏ ਯਹ ਏਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ ਰਚਨਾ ਹੈ ।ਏਕ ਯੋਗੀ ਕੀ ਯਹ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਜੀਵਨੀ ਹੈ । ਨਾਸ੍ਤਿਕ ਕੋ ਆਸ੍ਤਿਕ ਬਨਾਨੇ ਮੇਂ ਯਹ ਪੁਸ੍ਤਕ ਸਮਰ੍ਥ ਹੈ ।

Related Posts:

ਮਾਨਸਿਕ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾ ਬਢ਼ਾਨੇ ਪਰ ਵਿਸ਼੍ਵ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ ਪੁਸ੍ਤਕ ਟੋਨੀ ਬੁਜਾਨ ਕੀ ‘‘ਯੂਜ਼ ਯੂਅਰ ਹੇਡ’’

 ਏ. ਪੀ. ਜੇ. ਅਬ੍ਦੁਲ ਕਲਾਮ ਕੀ ਕਰਤਿ ਅਦਮ੍ਯ ਸਾਹਸ

ਅਨੋਖੀ ਦੁਨਿਯਾ ਸੇ ਮੁਲਾਕਾਤ

ਉਤ੍ਤਰੀ ਭਾਰਤ ਮੇਂ ਹੋਲੀ ਪਰ ਬਚ੍ਚੇ ਕੀ ਢੂਨ੍ਢ ਕ੍ਯੋਂ ਕਰਤੇਹੈ?

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾਨੁਸਾਰ ਰਾਜਾ ਪਰਥੁ ਕੇ ਸਮਯ ਕੁਟਿਲ ਢੁਨ੍ਢਾ ਨਾਮ ਕੀ ਏਕ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਥੀ ਜੋ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਤੀ ਥੀ,ਚੁਰਾਯਾ ਕਰਤੀ ਥੀ,ਉਸਕੇ ਭਯ ਸੇ ਬਚ੍ਚੇ ਬੀਮਾਰ ਹੋ ਜਾਤੇ ਥੇ ਏਵਂ ਵਹ ਉਨ੍ਹੇ ਖਾ ਜਾਤੀ ਥੀ । ਇਸ ਕਾਰਣ ਬਚ੍ਚੇ ਉਸਸੇ ਬਹੁਤ ਡਰਤੇ ਥੇ।ਉਸੇ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਥਾ ਲੇਕਿਨ ਸ਼ਿਵ ਕੇ ਸ਼ਾਪ ਕੇ ਕਾਰਣ ਬਚ੍ਚੋ ਕੀ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੇ ਮੁਕ੍ਤ ਨਹੀ ਂਥੀ।ਵਹ ਨਕਾਰਾਤ੍ਮਕਤਾ ਕਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਥੀ ।ਉਸਸੇ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ ਹੇਤੁ ਤਤ੍ਸਮਯ ਕੇ ਰਾਜਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਏਕ ਉਪਾਯ ਸੁਝਾਯਾ ਥਾ ਤਾਕਿ ਬਚ੍ਚੇ ਉਸਕੇ ਝਾਂਸੇਮੇਂ ਨ ਆਏ । ਫਾਲ੍ਗੁਨ ਮਾਸ ਕੀ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਕੋ ਸਮੂਹ ਮੇਂ ਬਚ੍ਚੇ ਜਬ ਕਿਲਕਾਰਿਯਾਂ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਉਸਕੇ ਪਾਸ ਜਾਤੇ ਹੈ ਤੋ ਵਹ ਅਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੋ ਜਾਤੀ ਹੈ ਐਸੇ ਮੇਂ  ਬਚ੍ਚੇ ਉਸੇ ਚਿਲ੍ਲਾਤੇ ਹੁਵੇ ਜਲਾ ਦੇਤੇ ਹੈ।ਇਸ ਤਰਹ ਬਚ੍ਚੇ ਭਯ ਸੇ ਮੁਕ੍ਤ ਹੋ ਜਾਤੇਹੈ।ਇਸਲਿਏ ਹੋਲੀ ਕੇ ਦਿਨ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ ਅਗ੍ਨਿ ਕੇ ਚਾਰੋਂ ਓਰ ਸਮੂਹ ਮੇਂ ਸ਼ੋਰ ਕਰਤੇ ਹੁਵੇ ਘੁਮਾਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ । ਇਸੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਕੋ ਢੂਨ੍ਢ ਕਹਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਢੁਨ੍ਢਾ ਕੇ ਡਰ ਕੋ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੇ ਮਨ ਸੇ ਨਿਕਾਲਨੇ ਹੇਤੁ ਢੂਨ੍ਢ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ।ਵੈਸੇ ਹੀ ਨਕਾਰਾਤ੍ਮਕਤਾ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਵਰਤਿ ਸੇ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ ਮੁਕ੍ਤ ਰਖਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਢੂਨ੍ਢ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ।ਅਸਦ ਕੋ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ ਸਦਵਰਤਿ ਕੋ ਸ੍ਾਿਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹੇਤੁ ਹੋਲੀ ਮਨਾਤੇ ਹੈ ।ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸਤ੍ਯ ਕੀ ਜਯ ਹੋਤੀ ਹੈ । ਇਸੀਲਿਏ ਢਂੂਢ ਹੋਲੀ ਕੇ ਦਿਨ ਮਨਾਈ ਜਾਤੀ ਹੈ ।
ਯਹ ਬਚ੍ਚੋ ਂਕੋ ਨਿਰ੍ਭਯ ਬਨਾਨੇ ਕਾ ਤ੍ਯੌਹਾਰ ਹੈ । ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੇ ਮਨ ਮੇਂ ਬੈਠੇ ਡਰ ਕੋ ਭਗਾਨੇ ਹੇਤੁ ਮਨਾਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ।ਇਸ ਤਰਹ  ਯਹ ਅਭਯ ਕੋ ਸਿਖਾਨੇ ਕਾ ਤ੍ਯੌਹਾਰ ਹੈ । ਨਵਜਾਤ ਕੋ ਜੀਵਨ ਸੇ ਪਰਿਚਯ ਕਰਾਨੇ ਕਾਅਵਸਰਹੈ । ਪੁਰਾਨੇ ਸਮਯ ਮੇਂਬਚ੍ਚੇ ਕੇ ਜਨ੍ਮ ਕੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭੀ ਢੂਨ੍ਢ ਪਰ ਹੀ ਮਨਾਈ ਜਾਤੀ ਹੈ । ਤਬ   ਜਨ੍ਮਦਿਨ ਨਹੀ ਂਮਨਾਤੇ ਥੇ।

Related Posts:

ਹੋਲੀ ਕੀ ਪ੍ਰਾਂਸਗਿਕਤਾ ਔਰ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਏਂ

ਸ੍ਵਾਰ੍ਥ, ਚਾਲਾਕੀ ਵ ਅਹਂਮ੍ ਕੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿ ਮੇਂ ਬਡ਼ੀ ਭੂਮਿਕਾ :ਅਪਨਾ ਮਹਤ੍ਵ ਪਹਚਾਨੇ

ਸਫਲਤਾ ਪਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੀ, ਬੇਈਮਾਨ ਵ ਅਹਂਕਾਰੀ ਹੋਨੇ ਕੀ ਜਰੁਰਤ ਹੈ। ਪਰਮਾਰ੍ਥ ਕੋ ਛੋਡ਼ੋਂ, ਪਹਲੇ ਅਪਨਾ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥ ਸਾਧੋਂ। ਸਕ੍ਸ਼ਮ ਬਨੋ ਤਭੀ ਦੂਸਰੋਂ ਕਾ ਭਲਾ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈ। ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕੋ ਅਪਨਾ ਧ੍ਯਾਨ ਰਖਨਾ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ। ਅਪਨੇ ਕੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤ ਕਰਨਾ ਹੋਤਾ ਹੈ। ਖੁਦ ਕੇ ਸਮਯ ਕਾ ਪ੍ਰਬਨ੍ਧਨ ਕਰਨਾ ਹੋਤਾ ਹੈ। ਅਨਾਵਸ਼੍ਯਕ ਕਰ੍ਮੋਂ ਸੇ ਸ੍ਵਯਂ ਕੋ ਕਾਟਨਾ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ। ਦੂਸਰੋਂ ਕੀ ਫਾਲਤੂ ਬਾਤੇਂ ਛੋਡ਼ਨੀ ਪਡ਼ਤੀ ਹੈ। ਮੂਰ੍ਖੋਂ ਕੀ ਟਿਪ੍ਪਣਿਯੋਂ ਸੇ ਬਚਨਾ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਰ੍ਥ ਮੇਂ ਪਹਲੇ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੀ ਬਨੋ ਤਭੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਤੀ ਹੈ। ਸ੍ਵਪ੍ਰਬਨ੍ਧਨ ਏਵਂ ਸਮਯ ਪ੍ਰਬਨ੍ਧਨ ਕੇ ਲਿਏ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੀ ਹੋਨੇ ਕੀ ਜਰੁਰਤ ਹੈ।

ਆਜ ਕੇ ਜਮਾਨੇ ਮੇਂ ਵਿਨਮ੍ਰ ਬਨਨੇ ਕੀ ਜਰੁਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਬ ਕੋ ਅਨਾਵਸ਼੍ਯਕ ਮਹਤ੍ਵ ਦੇਨੇ ਕੀ ਜਰੁਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈਂ। ਪਹਲੇ ਅਪਨੇ ਕੋ ਮਹਤ੍ਵ ਦੋ। ਸ੍ਵਯਂ ਕੀ ਮਾਨੋ, ਉਸਕੀ ਸੁਨੋ। ਤਭੀ ਉਨ੍ਨਤਿ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਮੀਠੀ-ਮੀਠੀ ਬਾਤੋਂ ਮੇਂ ਉਲਝਨੇ ਕੀ ਪੂਰੀ ਸਂਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਸਬਕੋ ਸਹਨੇ ਵ ਸੁਨਨੇ ਕੀ ਜਰੁਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਮਾਰੇ ਚਾਰੋਂ ਓਰ ਅਧਿਕਾਂਸ਼ ਲੋਗ ਅਕ੍ਸ਼ਮ, ਫਾਲਤੂ ਵ ਬਾਤੁਨੀ ਹੈ, ਉਨਕੇ ਵਿਚਾਰ ਭੀ ਵੈਸੇ ਹੀ ਹੈ। ਉਸਕੀ ਨਕਾਰਾਤ੍ਮਕਤਾ, ਈਸ਼੍ਰ੍ਯਾ ਸੇ ਭਰੇ ਵ ਕ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਟਿਪ੍ਪਣਿਯਾਂ ਕੀ ਅਨਦੇਖੀ ਅਨਸੁਨੀ ਕਰਨੀ ਪਡ਼ਤੀ ਹੈ। ਵਿਨਮ੍ਰ ਹੋਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪਹਲੇ ਕੁਛ ਹੋਨੇ ਕੀ ਜਰੁਰਤ ਹੈ। ਕਮਜੋਰ ਆਦਮੀ ਕੀ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਭੀ ਕਮਜੋਰੀ ਗਿਨੀ ਜਾਤੀ ਹੈ। ਸਕ੍ਸ਼ਮ ਵ ਸਫਲ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕੋ ਵਿਨਮ੍ਰ ਹੋਨੇ ਕੀ ਜਰੁਰਤ ਹੈ।

ਆਗੇ ਬਢ਼ਨੇ ਵਾਲੇ ਦੂਸਰੋਂ ਕੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ ਹੈ। ਵੇ ਅਪਨੇ ਮਤਲਬ ਮੇਂ ਹੋਸ਼ਿਯਾਰ ਹੋਨੇ ਚਾਹਿਏ। ਅਤ ਅਪਨੇ ਮਾਲਿਕ ਸ੍ਵਯਂ ਬਨੋ। ਅਪਨੀ ਚਾਬੀ ਦੂਸਰੋਂ ਕੋ ਮਤ ਦੋ। ਕੋਈ ਆਪਕੋ ਛੋਟਾ ਮਹਸੂਸ ਕਰਾਏ ਤੋ ਉਸਕੀ ਤਰਫ ਧ੍ਯਾਨ ਮਤ ਦੋ। ਵਹ ਨਾਦਾਨ ਹੈ, ਮੂਰ੍ਖ ਹੈ। ਐਸੇ ਪਾਗਲੋਂ ਕੇ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕੋ ਮਤ ਸੁਨੋ। ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਹੈ ਵੇ ਸੋਚਤੇ ਹੈ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਭੀ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈ। ਆਪਕੋ ਤੋ ਅਪਨਾ ਘੋਡ਼ਾ ਸਂਭਾਲਨਾ ਹੈ। ਆਪ ਅਪਨੇ ਕੈਰਿਯਰ ਵ ਜੀਵਨ ਕੋ ਦੇਖੋ। ਹਰ ਅਰ੍ਥ ਮੇਂ ਬਹਰੇ ਬਨੋ।  ਪਰਾਯੋਂ ਪਰ ਧ੍ਯਾਨ ਮਤ ਦੋ।

ਅਪਨਾ ਮਹਤ੍ਵ  ਪਹਚਾਨੇ, ਸ੍ਵਯਂ  ਕੀ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾ  ਜਾਨੇਂ

ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਧ੍ਯਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਏ ਯਾ ਨਹੀਂ?

ਤਨਾਵਭਰੀ ਜਿਨ੍ਦਗੀ ਮੇਂ ਸ਼ਾਂਤਿ ਪਾਨੇ ਸਹਜ ਧ੍ਯਾਨ ਕਰੇਂ। ਅਪਨੀ ਅਸ਼ਾਨ੍ਤਿ, ਬੈਚੇਨੀ, ਆਕੁਲਤਾ, ਜਲ੍ਦਬਾਜੀ ਸੇ ਮੁਕ੍ਤ ਹੋਕਰ ਜੀਵਨ ਕਾ ਰਸ ਭੋਗਨੇ ਸਹਜ ਧ੍ਯਾਨ ਕਰੇਂ। ਇਸਸੇ ਹਮੇਂ ਰਾਹਤ ਮਿਲਤੀ ਹੈ। ਯਹ ਅਨ੍ਧਕਾਰ ਸੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮੇਂ ਜਾਨੇ ਕਾ ਪਥ ਹੈ। ਇਸਸੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਸਨ੍ਤੋਸ਼ ਆਤਾ ਹੈ, ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਭਾਵ ਆਤਾ ਹੈ, ਆਨਨ੍ਦ ਆਤਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਰਵਿਸ਼ਂਕਰ, ਆਰ੍ਟ ਆੋਫ ਲਿਵਿਂਗ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸਂਚਾਲਿਤ ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਧ੍ਯਾਨ  ਕਰਨੇ ਕਾ ਅਵਸਰ ਮਿਲਾ। ਧ੍ਯਾਨ ਕੋ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨੇ ਕਾ, ਧ੍ਯਾਨ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਕਾ ਅਵਸਰ ਮਿਲਾ ਵ ਸ੍ਵਯਂ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਕਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਾ। ਇਸਕੀ ਫੀਸ ਏਕ ਹਜਾਰ ਰੁਪਯਾ ਹੈ। ਅਤ ਇਸਕੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਏ ਯਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤ ਇਸ ਪਰ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਮੈਂ ਉਚਿਤ ਸਮਝਤਾ ਹੂਂੈ।

ਸਹਜ ਧ੍ਯਾਨ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਸਮਤਾ ਮੇਂ ਆਕਰ ਪ੍ਰਕਰਤਿਸ੍ਥਤ ਹੋਨਾ ਹੈ। ਸਜਗਤਾ ਪੂਰ੍ਣ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਮੇਂ ਧ੍ਯਾਨ ਹੈ। ਇਸਮੇਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕੋ ਸ਼ਿਥਿਲ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਮੇਂ ਰਹਨਾ ਹੈ। ਕਾਰ੍ਯ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਸਮਾਧਿਸ੍ਥ ਹੋਨਾ ਹੈ। ਇਸਮੇਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਕੀ ਜਰੁਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਛੋਡ਼ਨੇ ਹੈ। ਮਾਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਕੋ ਮਿਟਾਨਾ ਹੈ। ਯਹ ਹਮਾਰੀ ਖੋਈ ਅਵਸ੍ਥਾ ਹੈ ਜਿਸੇ ਪੁਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸਕੀ ਵਿਧਿ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਮੁਝੇ ਆਜ੍ਞਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਧ੍ਯਾਨ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਲ੍ਕਿ ਧ੍ਯਾਨ ਕਾ ਪਰਿਣਾਮ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਹੈ।

ਹਮਾਰੇ ਮਨ ਪਰ ਅਨੇਕ ਬੋਝ ਹੈ। ਹਮ ਸਬ ਭਾਵਨਾਤ੍ਮਕ ਰੁਪ ਸੇ ਘਾਯਲ ਹੈ। ਹਮਨੇ ਅਪਨੇ ਕੋ ਦਬਾ ਰਖਾ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਔਰ ਪਰਿਸ੍ਥਿਤਿ ਕੇ ਕਾਰਣ ਬਹੁਤ ਸੇ ਜਹਰ ਹਮ ਪੀਤੇ ਹੈ। ਇਨ ਸਬ ਕੀ ਨਿਕਾਸੀ ਧ੍ਯਾਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਹੀ ਹੋਤੀ ਹੈ। ਧ੍ਯਾਨ ਸ੍ਵਯਂ ਕੀ ਸਫਾਈ ਹੈ। ਯਹ ਹਮਾਰੀ ਚੇਤਨਾ ਕਾ ਭੋਜਨ ਹੈ।
ਸਹਜ ਧ੍ਯਾਨ ਮਨ ਕੇ ਚਾਰੋਂ ਸ੍ਤਰੋਂ ਚੇਤਨ ਸ੍ਤਰ, ਅਚੇਤਨ ਸ੍ਤਰ, ਅਵਚੇਤਨ ਸ੍ਤਰ, ਸਹਚੇਤਨ ਸ੍ਤਰ ਪਰ ਕਾਰ੍ਯ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਜੈਸੇ ਸ੍ਪਂਜ ਕੋ ਪਾਨੀ ਮੇਂ ਭਿਗੋਨੇ ਪਰ ਵਹ ਪਾਨੀ ਕੋ ਸ਼ੋਖ ਲੇਤਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸ੍ਪਂਜ ਮੇਂ ਜਮੀ ਧੂਲ ਵ ਬਨ੍ਦ ਛੀਦ੍ਰੋਂ ਕੋ ਖੋਲਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸੁਈ ਚੁਭਾਨੇਂ ਪਰ ਗਨ੍ਦਗੀ ਨਿਕਲ ਜਾਤੀ ਹੈ ਵੈਸੇ ਹੀ ਮਂਤ੍ਰ ਕੇ ਉਚ੍ਚਾਰਣ ਦ੍ਵਾਰਾ ਚੇਤਨਾ ਕੇ ਸ੍ਤਰੋਂ ਮੇਂ ਜਮਾ ਅਵਰੋਧ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ।
ਹਮਾਰੀ ਚੇਤਨਾ ਕੇ ਚਾਰ ਤਲ ਹੋਤੇ ਹੈ।

1. ਜਾਗ੍ਰਤ ਅਵਸ੍ਥਾ-ਇਸਮੇਂ ਹਮ ਸਜਗ ਰਹਤੇ ਹੈ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਤਾ ਹੈ।
2. ਸੁਸੁਪ੍ਤਿ-ਯਹ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕੀ ਅਵਸ੍ਥਾ ਹੈ, ਜਾਗ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਰਹਤੇ ਹੈ। ਇਸਮੇਂ ਹਮ ਨਿਦ੍ਰਾ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੈ।
3. ਸ੍ਵਪਨ-ਇਸਮੇਂ ਹਮ ਨ ਸਜਗ ਰਹਤੇ ਹੈ, ਨ ਹੀ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੈ।
4. ਤੁਰੀਯ ਅਵਸ੍ਥਾ-ਇਸਮੇਂ ਹਮ ਸਜਗ ਰਹਤੇ ਹੁਏ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੈ। ਯਹ ਧ੍ਯਾਨ ਕੀ ਅਵਸ੍ਥਾ ਹੈ।

ਧ੍ਯਾਨ ਮੇਂ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕਾ ਆਨਾ ਸਹਜ ਹੈ ਇਸੇ ਅਪਨੀ ਕਮਜੋਰੀ ਨ ਮਾਨੇ। ਇਨ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕੋ ਸ੍ਵੀਕਾਰੇਂ, ਇਨਸੇ ਇਨਕੀ ਮਰਤ੍ਯੁ ਹੋ ਜਾਏਗੀ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕੋ ਮਹਤ੍ਵ ਦੇਨੇ ਸੇ ਊਰ੍ਜਾ ਮਿਲਨੇ ਪਰ ਯੇ ਔਰ ਬਢੇ਼ਗੇਂ। ਇਸਮੇਂ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕੋ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰ ਉਨਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਭਾਵ ਰਖੇਂ।

ਅਪਨੇ ਮਂਤ੍ਰ ਕਾ ਆਦਰ ਕਰੇਂ। ਵਹ ਆਪਕੇ ਗੁਰੁ ਦ੍ਵਾਰਾ ਦੀ ਗਈ ਧ੍ਵਨਿ ਰੁਪ ਮੇਂ ਊਰ੍ਜਾ ਹੈ। ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਾਤ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਦ੍ਵਾਰਾ, ਦਰਸ਼੍ਟਿ ਦ੍ਵਾਰਾ ਵ ਧ੍ਵਨਿ ਊਰ੍ਜਾ ਕੋ ਮਂਤ੍ਰ ਬਨਾਕਰ ਦੀ ਜਾਤੀ ਹੈ।

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 219 other followers