"ਕਰ੍ਮਨਾਸ਼ਾ-ਮਰ੍ਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਰਚਨਾਓਂ ਕਾ ਸਂਕਲਨ" (ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ 'ਮਯਂਕ')

ਮਰ੍ਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਰਚਨਾਓਂ ਕਾ ਸਂਕਲਨ ਹੈ

“ਕਰ੍ਮਨਾਸ਼ਾ”

ਲਗਭਗ ਦੋ ਮਾਹ ਪੂਰ੍ਵ ਡੌ. ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਸਿਂਹ ਦ੍ਵਾਰਾ ਰਚਿਤ ਮੁਝੇ ਏਕ ਕਵਿਤਾ ਸਂਗ੍ਰਹ ਮਿਲਾ ਜਿਸਕਾ ਨਾਮ ਥਾ “ਕਰ੍ਮਨਾਸ਼ਾ”। ਸਾਠ ਰਚਨਾਓਂ ਸੇ ਸੁਸਜ੍ਜਿਤ 128 ਪਰਸ਼੍ਠੋਂ ਕੀ ਇਸ ਪੁਸ੍ਤਕ ਕੋ ਅਨ੍ਤਿਕਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਗਾਜਿਯਾਬਾਦ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਜਿਸਕਾ ਮੂਲ੍ਯ ਰੁ.225/- ਰਖਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਜਨਸਾਧਾਰਣ ਕੀ ਸੋਚ ਸੇ ਪਰੇ ਇਸਕਾ ਆਵਰਣ ਚਿਤ੍ਰ ਰਵੀਨ੍ਦ੍ਰ ਵ੍ਯਾਸ ਨੇ ਤੈਯਾਰ ਕਿਯਾ ਹੈ।

ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਸਂਗ੍ਰਹ ਕੋ ਆਤ੍ਮਸਾਤ੍ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਮੈਂਨੇ ਮਹਸੂਸ ਕਿਯਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਕੇ ਰਚਯਿਤਾ ਡੌ. ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਸਿਂਹ ਸ੍ਵਯਂ ਮੇਂ ਏਕ ਕਵਿਤਾਕੋਸ਼ ਹੈਂ। ਚਾਹੇ ਉਨਕੀ ਲੇਖਨੀ ਸੇ ਰਚਨਾ ਨਿਕਲੇ ਯਾ ਮੁਂਹ ਸੇ ਬਾਤ ਨਿਕਲੇ ਵਹ ਅਪਨੇ ਆਪ ਮੇਂ ਕਵਿਤਾ ਸੇ ਕਮ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ ਹੈ।

ਰਚਨਾਧਰ੍ਮੀ ਨੇ ਨਿਜ਼ਾਰ ਕਬ੍ਬਾਨੀ ਕੀ ਕਵਿਤਾ ਕੇ ਅਨੁਵਾਦ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਇਚ੍ਛਾ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਲਿਖਾ ਹੈ-

“ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ

ਮੈਂ ਜਗਮਗ ਕਰੂਂਗਾ ਆਨੇ ਵਾਲੇ ਵਕ੍ਤ ਕੋ

ਸ੍ਥਿਰ ਕਰ ਦੂਂਗਾ ਸਮਯ ਕੀ ਆਵਾਜਾਹੀ

ਔਰ ਕਾਲ ਕੇ ਅਸਮਾਪ੍ਯ ਚਿਤ੍ਰਪਟ ਸੇ

ਪੋਂਛ ਦੂਂਗਾ ਉਸ ਲਕੀਰ ਕੋ

ਜਿਸਸੇ ਵਿਲਯ ਹੋਤਾ ਹੈ ਯਹ ਕ੍ਸ਼ਣ”

ਔਰ ਨਿਕਾਲ ਹੀ ਲਿਯਾ ਉਸ ਪਗਦਣ੍ਡੀ ਕੋ ਜਿਸੇ ਬੀਚ ਕਾ ਰਾਸ੍ਤਾ ਕਹਾ ਜਾਤਾ ਹੈ-

“ਨਹੀਂ ਥੀ

ਕਹੀਂ ਥੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬੀਚ ਕੀ ਰਾਹ

ਖੋਜਤਾ ਰਹਾ

ਹੋਤਾ ਰਹਾ ਤਬਾਹ.....”

ਆਜ ਜਮਾਨਾ ਇਣ੍ਟਰਨੇਟ ਕਾ ਹੈ ਔਰ ਉਸਮੇਂ ਏਕ ਸਾਇਟ ਹੈ ਫੇਸਬੁਕ! ਜਿਸਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਕਵਿ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਡਾਲਾ ਹੈ ਕੁਛ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੇ-

“ਕੀ-ਬੋਰ੍ਡ ਕੀ ਕਾਯਾ ਪਰ

ਅਨਵਰਤ-ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼

ਟਿਕ-ਟਿਕ ਟੁਕ-ਟੁਕ

ਖੁਲਤੀ ਸੀ ਹੈ ਇਕ ਦੁਨਿਯਾ

ਕੁਛ ਦੌਡ਼-ਭਾਗ

ਕੁਛ ਥਮ-ਥਮ ਰੁਕ-ਰੁਕ....”

ਹਰ ਵਰ੍ਸ਼ ਨਯਾ ਸਾਲ ਆਤਾ ਹੈ ਲੋਗ ਨਯੇ ਸਾਲ ਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸੀ ਕਾਮਨਾਏਂ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਮਗਰ ਰਚਨਾਧਰ੍ਮੀ ਨੇ ਇਸੇ ਬੇਸੁਰਾ ਸਂਗੀਤ ਕਾ ਨਾਮ ਦੇਤੇ ਹੁਏ ਲਿਖਾ ਹੈ-

“ਦੇਖੋ ਤੋ

ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਯਾ ਔਰ ਏਕ ਨਯਾ ਸਾਲ

ਨਯੇ-ਨਯੇ ਤਰੀਕੇ ਔਰ ਔਜਾਰ ਹੈਂ

ਸਹਜ ਉਪਲਬ੍ਧ

ਜਿਨ ਪਰ ਸਵਾਰ ਹੋਕਰ

ਯਾਤ੍ਰਾ ਕਰ ਰਹੀਂ ਹੈਂ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਏਂ

ਔਰ ਉਡ਼ੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਸਂਦੇਸ਼.....

...... ...... .......

ਗ਼ਜ਼ਬ ਨਕ੍ਕਾਸ਼ੀ ਉਭਰ ਆਯੀ ਹੈ ਹਰ ਓਰ

...... ...... .......

ਔਰ ਰਾਤ੍ਰਿ ਕੀ ਨੀਰਵਤਾ ਮੇਂ

ਭਰਤਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ

ਏਕ ਬੇਸੁਰਾ ਸਂਗੀਤ”

“ਕਰ੍ਮਨਾਸ਼ਾ” ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਭੀ ਕਵਿ ਨੇ ਪਾਠਕੋਂ ਕੋ ਜਾਨਕਾਰੀ ਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਖਿਰ ਕਰ੍ਮਨਾਸ਼ਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ?....

“ਫੂਲੀ ਹੁਈ ਸਰਸੋਂ ਕੇ

ਖੇਤੋਂ ਕੇ ਠੀਕ ਬੀਚ ਸੇ

ਸਕੁਚਾਕਰ ਨਿਕਲਤੀ ਹੈ ਏਕ ਪਤਲੀ ਧਾਰਾ।

...... ...... .......

ਭਲਾ ਬਤਾਓ

ਫੂਲੀ ਹੁਈ ਸਰਸੋਂ

ਔਰ ਨਹਾਤੀ ਹੁਈ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂ ਕੇ ਸਾਨਿਧ੍ਯ ਮੇਂ

ਕੋਈ ਭੀ ਨਦੀ

ਆਖਿਰ ਕੈਸੇ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ ਅਪਵਿਤ੍ਰ“

ਪੁਸ੍ਤਕ ਕੇ ਰਚਯਿਤਾ ਨੇ ਅਪਨੇ ਇਸ ਸਂਗ੍ਰਹ ਮੇਂ ਪਰ੍ਯਾਯਵਾਚੀ, ਕਸ੍ਬੇ ਮੇਂ ਕਵਿਗੋਸ਼੍ਠੀ, ਅਂਕੁਰਣ, ਵੇਲੇਣ੍ਟਾਇਨ-ਡੇ, ਬਾਲਦਿਵਸ, ਲੈਪਟ਼ਾਪ, ਤਲਾਸ਼, ਸਿਤਾਰੇ, ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਾ, ਘਰਣਾ, ਤਿਲਿਸ੍ਮ, ਹਥੇਲਿਯਾਂ, ਟੋਪਿਯਾਂ ਆਦਿ ਵਿਵਿਧ ਵਿਸ਼ਯੋਂ ਪਰ ਭੀ ਅਪਨੀ ਸਹਜ ਬਾਤ ਕਵਿਤਾ ਮੇਂ ਕਹੀ ਹੈ।

ਅਨ੍ਤ ਮੇਂ ਇਤਨਾ ਹੀ ਕਹੂਂਗਾ ਕਿ ਇਸ ਪੁਸ੍ਤਕ ਕੇ ਰਚਯਿਤਾ ਡੌ. ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਸਿਂਹ ਬਹੁਮੁਖੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਕੇ ਧਨੀ ਹੈਂ ਔਰ ਖਟੀਮਾ ਕੇ ਰਾਜਕੀਯ ਸ੍ਨਾਤਕੋਤ੍ਤਰ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਲਯ ਮੇਂ ਹਿਨ੍ਦੀ ਕੇ ਪ੍ਰਾਧ੍ਯਾਪਕ ਹੈਂ। ਲੇਕਿਨ ਵੇ ਅਂਗ੍ਰੇਜੀ ਪਰ ਭੀ ਹਿਨ੍ਦੀ ਕੇ ਸਮਾਨ ਹੀ ਅਧਿਕਾਰ ਰਖਤੇ ਹੈਂ। ਇਸੀਲਿਏ ਉਨਕੋ ਅਨੁਵਾਦ ਮੇਂ ਖਾਸੀ ਦਿਲਚਸ੍ਪੀ ਹੈ। ਕੁਲ ਮਿਲਾਕਰ ਯਹੀ ਕਹੂਂਗਾ ਕਿ ਉਨਕੀ “ਕਰ੍ਮਨਾਸ਼ਾ” ਏਕ ਪਠਨੀਯ ਔਰ ਸਂਗ੍ਰਹਣੀਯ ਕਾਵ੍ਯ ਪੁਸ੍ਤਿਕਾ ਹੈ।

"ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਾ-ਟੂਟਤੇ ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੀ ਉਡ਼ਾਨ" (ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ 'ਮਯਂਕ')

ਟੂਟਤੇ ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੀ ਉਡ਼ਾਨ

ਸਤ੍ਯਮ੍ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਬ੍ਲੌਗਿਸ੍ਤਾਨ ਕੀ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਏਕ ਐਸਾ ਯੁਵਾ ਚੇਹਰਾ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਅਪਨੀ ਲੇਖਨੀ ਕੇ ਬਲ ਪਰ ਹਿਨ੍ਦੀ ਬ੍ਲੌਗਿਂਗ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਏਕ ਪਹਚਾਨ ਬਨਾਈ ਹੈ। ਯੇ ਪੇਸ਼ੇ ਸੇ ਅਭਿਯਨ੍ਤਾ ਹੈਂ ਲੇਕਿਨ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਕੋ ਭੀ ਇਨ੍ਹੋਂਨੇ ਅਪਨੇ ਅਭਿਯਨ੍ਤ੍ਰਣ ਸੇ ਨਿਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤ ਕਿਯਾ ਹੈ।

ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੀ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਲੋਗ ਅਪਨੀ ਕਰਤਿਯੋਂ ਕੋ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਾ ਕਰ ਸੁਖ ਕਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਲੇਕਿਨ ਇਨ੍ਹੋਂਨੇ ਨਿਸ੍ਵਾਰ੍ਥਭਾਵ ਸੇ ਹਿਨ੍ਦੀ ਬ੍ਲੌਗਿਂਗ ਕੇ ਜਾਨੇ ਮਾਨੇ ਬੀਸ ਰਚਨਾਧਰ੍ਮਿਯੋਂ ਕੀ ਰਚਨਾਓਂ ਕੋ ਏਕ ਪੁਸ੍ਤਕ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਾਯਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਵ੍ਯ ਸਂਕਲਨ ਕੋ ਇਨ੍ਹੋਂਨੇ ਨਾਮ ਦਿਯਾ ਹੈ “ਟੂਟਤੇ ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੀ ਉਡ਼ਾਨ”।

ਜਬ ਇਨ੍ਹੋਂਨੇ ਮੁਝਸੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਯ ਮੇਂ ਚਰ੍ਚਾ ਕੀ ਤੋ ਮੈਂ ਚੌਂਕਾ ਕਿ 20 ਕਵਿਯੋਂ ਕੀ ਕਾਵ੍ਯ ਮਾਧੁਰਿਯੋਂ ਕੇ ਸਂਕਲਨ ਕਾ ਨਾਮ “ਟੂਟਤੇ ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੀ ਉਡ਼ਾਨ” ਕ੍ਯੋਂ ਰਖਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਲੇਕਿਨ ਮਂਥਨ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਸਮਝ ਮੇਂ ਆਯਾ ਕਿ ਇਸਕਾ ਸ਼ੀਰ੍ਸ਼ਕ ਬਿਲ੍ਕੁਲ ਸਹੀ ਰਖਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੀ ਕਿਸ੍ਮਤ ਹੀ ਟੂਟਨਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਔਰ ਹੋ ਭੀ ਕ੍ਯੋਂ ਨਹੀਂ। ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਾਲ ਪਰ ਝਿਲਮਿਲਾਤੇ ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੀ ਉਡਾਨ ਕਬ ਥਮ ਜਾਏ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਨਤਾ ਹੈ। ਮੈਂਨੇ ਅਪਨੇ ਤੀਨ ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਕੇ ਅਨੁਭਵੋਂ ਸੇ ਯਹੀ ਤੋ ਸੀਖਾ ਹੈ!

ਦੋ ਸੌ ਆਠ ਪਰਸ਼੍ਠੋਂ ਕੇ ਇਸ ਕਾਵ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਹ ਕੋ ਉਤ੍ਕਰ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਮੇਰਠ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਿਯਾ ਹੈ। ਜਿਸਕਾ ISBN 978-81-921666-4-3 ਹੈ ਔਰ ਇਸਕਾ ਸਮ੍ਪਾਦਨ ਇਂ. ਸਤ੍ਯਮ੍ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਯਹ ਪੇਪਰ ਬੈਕ ਸਂਸ੍ਕਰਣ ਹੈਂ ਜਿਸਕਾ ਮੂਲ੍ਯ ਮਾਤ੍ਰ 251ਰੁਪਯੇ ਰਖਾ ਗਯਾ ਹੈ।

ਸਮ੍ਪਾਦਕ ਨੇ ਅਪਨੀ ਬਾਤ ਮੇਂ ਕਹਾ ਭੀ ਹੈ –

"ਜੀਵਨ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ ਕਾ ਦੂਸਰਾ ਨਾਮ ਹੈ ਔਰ ਕਾਵ੍ਯ ਸਰਜਨ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ਰਤ ਮਨ ਕੀ ਵ੍ਯਥਾ ਕੇ ਉਦਗਾਰ....।"

"ਆਜ ਕੇ ਪਰਿਵੇਸ਼ ਮੇਂ ਲੋਗ ਐਸਾ ਸੋਚਨੇ ਲਗੇ ਹੈਂ, ਜਿਤਨਾ ਜ੍ਯਾਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਉਤਨਾ ਜ੍ਯਾਦਾ ਫਾਯਦਾ। ਪਰ ਇਸ ਸਨ੍ਦਰ੍ਭ ਮੇਂ ਮੇਰਾ ਸੋਚਨਾ ਅਲਗ ਹੈ। ਮੈਂ ਐਸਾ ਸੋਚਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਜੋ ਵਾਕਈ ਸੁਨ੍ਦਰ ਹੈ, ਉਤ੍ਕਰਸ਼੍ਟ ਹੈ ਉਸਕੀ ਸੁਨ੍ਦਰਤਾ ਤੋ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ ਹੈ।.......ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਸਫਲਤਾ ਕੁਛ ਔਰ ਨਹੀਂ ਬਸ ਆਤ੍ਮ ਸਂਤੁਸ਼੍ਟਿ ਹੈ।"

ਸਮ੍ਪਾਦਕ ਆਗੇ ਕਹਤਾ ਹੈ ਕਿ-

"ਮੈਂ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਰਂਗ ਮੇਂ ਅਬ ਰਂਗ ਗਯਾ ਹੂਂ,

ਸਂਗ ਤੇਰੇ ਹੀ ਤੁਝੀ ਮੇਂ ਢਲ ਗਯਾ ਹੂਂ।

ਕੌਨ ਸੀ ਪਹਚਾਨ ਮੇਰੀ ਕੌਨ ਹੂਂ ਮੈਂ?

ਤੁਮ ਹੋ ਮੇਰੇ ਯਾ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੋ ਗਯਾ ਹੂਂ।।".....

"ਜਿਸਕੇ ਕਾਰਣ ਮੈਂ ਆਜ “ਟੂਟਤੇ ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੀ ਉਡ਼ਾਨ” ਕਾਵ੍ਯ ਕਾ ਸਂਪਾਦਨ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂਂ। ਬਡ਼ੀ ਹੀ ਮਸ਼ਕ੍ਕਤ ਔਰ ਤਲ੍ਲੀਨਤਾ ਕੇ ਸਾਥ ਮੈਂਨੇ 20 ਭਾਵਪ੍ਰਧਾਨ ਕਵਿਯੋਂ ਕੋ ਇਸ ਕਾਵ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਹ ਕੇ ਲਿਏ ਚੁਨਾ ਹੈ। ਜਿਨਕੀ ਭਾਵਨਾਏਂ ਦਿਲ ਪਰ ਗਹਰਾ ਅਸਰ ਕਰਤੀ ਹੈਂ...।"

"ਟੂਟਤੇ ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੀ ਉਡ਼ਾਨ" ਮੇਂ ਜਿਨ ਬੀਸ ਕਵਿਯੋਂ ਕੀ ਕਾਵ੍ਯ ਮਾਧੁਰਿਯੋਂ ਕੋ ਸ੍ਥਾਨ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ ਵੇ ਹੈਂ-

1- ਰਾਜ ਸ਼ਿਵਮ੍

2- ਸਂਗੀਤਾ ਸ੍ਵਰੂਪ

3- ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ 'ਮਯਂਕ'

4- ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕੌਰ ਧਨੋਏ

5- ਵਨ੍ਦਨਾ ਗੁਪ੍ਤਾ

6- ਅਸ਼ੋਕ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ

7- ਗੌਰਵ 'ਸੁਮਨ'

8- ਬਬ੍ਬਨ ਪਾਣ੍ਡੇਯ

9- ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਕਾਨੇਰੀ

10- ਨੀਰਜ ਦ੍ਵਿਵੇਦੀ

11- ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਨਾਰਾਯਣ ਲਹਰੇ 'ਸਾਹਿਲ'

12- ਸਾਧਨਾ ਵੈਦ

13- ਦਿਵ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਮਾਰ 'ਰਸਿਕ'

14- ਵਿਭੋਰ ਗੁਪ੍ਤਾ

15- ਨੀਲ ਕਮਲ ਵੈਸ਼੍ਣਵ 'ਅਨਿਸ਼'

16- ਸੁਸ਼ਮਾ 'ਆਹੁਤਿ'

17- ਉਦਯਵੀਰ ਸਿਂਹ

18- ਪ੍ਰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਸਾਹਨੀ (ਦੀਪਕ)

19- ਸਤ੍ਯਮ੍ ਸ਼ਿਵਮ੍

ਅਨ੍ਤ ਮੇਂ ਮੈਂ ਇਸ ਸਂਕਲਨ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਇਤਨਾ ਹੀ ਕਹੂਂਗਾ ਕਿ ਯਹ ਏਕ ਪਠਨੀਯ ਔਰ ਸਂਗ੍ਰਹਣੀਯ ਕਾਵ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਹ ਹੈ।

ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ 'ਮਯਂਕ'

ਟਨਕਪੁਰ-ਰੋਡ, ਖਟੀਮਾ

ਜਿਲਾ-ਊਧਮਸਿਂਹਨਗਰ (ਉਤ੍ਤਰਾਖਣ੍ਡ)

ਈ-ਮੇਲ- roopchandrashastri@gmail.com

ਵੇਬ ਸਾਇਟ- http://uchcharan.blogspot.in/

ਫੋਨ/ਫੈਕ੍ਸ- 05943-250207, 05943-250129

Mobiles:

09368499921,

09997996437, 07417619828

"ਵਿਨੀਤ ਸਂਗ ਪਲ੍ਲਵੀ-ਸਤ੍ਯਕਥਾ" (ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ "ਮਯਂਕ")

ਉਸਕੇ ਮਨ ਮੇਂ ਬਹੁਤ ਕੁਂਠਾਏ ਥੀਂ, ਜਿਸਕੇ ਕਾਰਣ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਪੁਤ੍ਰ ਲਗਭਗ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀ ਹੋ ਗਯਾ ਥਾ। ਕਭੀ ਦਿਲ ਮੇਂ ਦਰ੍ਦ ਤੋ ਕਭੀ ਉਸਕੇ ਸਿਰ ਮੇਂ ਭਯਂਕਰ ਦਰ੍ਦ ਹੋ ਜਾਤਾ ਥਾ। ਵਹ ਬਹੁਤ ਦਿਨੋਂ ਸੇ ਮਨ ਮੇਂ ਦਬਾਏ ਹੁਏ ਬੈਠਾ ਥਾ ਕਿ ਕੈਸੇ ਵਹ ਅਪਨਾ ਰਾਜ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਸਾਝਾ ਕਰੇ।

ਲੇਕਿਨ ਏਕ ਦਿਨ ਮੈਂਨੇ ਪ੍ਯਾਰ ਸੇ ਉਸਸੇ ਪੂਛ ਹੀ ਲਿਯਾ ਕਿ ਬੇਟਾ ਕ੍ਯਾ ਬਾਤ ਹੈ ਜੋ ਤੁਮ ਯੁਵਾਵਸ੍ਥਾ ਮੇਂ ਇਤਨੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹਤੇ ਹੋ।

ਉਸਨੇ ਕਹਾ- “ਪਾਪਾ ਪਹਲੇ ਯਹ ਬਤਾਓ ਕਿ ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਸੁਨਕਰ ਆਪ ਮੁਝੇ ਘਰ ਸੇ ਤੋ ਨਿਕਾਲ ਨਹੀਂ ਦੋਗੇ।“

ਮੈਂਨੇ ਕਹਾ- “ਬੇਟਾ! ਤੁਮ ਕੈਸੀ ਬਾਤ ਕਰਤੇ ਹੋ? ਕੋਈ ਅਪਨੀ ਸਨ੍ਤਾਨ ਕੋ ਘਰ ਸੇ ਭਲਾ ਕ੍ਯੋਂ ਨਿਕਾਲੇਗਾ?”

ਬੇਟੇ ਨੇ ਉਤ੍ਤਰ ਦਿਯਾ- “ਪਾਪਾ ਮੈਂਨੇ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਲੇ 2 ਫਰਵਰੀ, 2010 ਕੋ ਆਰ੍ਯ ਸਮਾਜ, ਪੀਲੀਭੀਤ ਮੇਂ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰ ਲੀ ਹੈ ਔਰ ਉਸਕੇ ਬਾਦ ਹਿਨ੍ਦੂ ਵਿਵਾਹ ਅਧਿਨਿਯਮ ਕੇ ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਤ ਸਿਤਾਰਗਂਜ ਫੈਮਿਲੀ ਕੋਰ੍ਟ ਸੇ ਅਪਨੇ ਵਿਵਾਹ ਕੋ ਪਂਜੀਕਰਤ ਭੀ ਕਰਾ ਲਿਯਾ ਹੈ।“

ਮੈਂਨੇ ਸਹਜਭਾਵ ਸੇ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿਨੀਤ ਕੇ ਨਿਰ੍ਣਯ ਕੋ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਯਾ ਔਰ ਉਸੇ ਬਧਾਈ ਦੀ। ਅਬ ਮੈਂਨੇ ਪੂਛਾ ਕਿ ਹਮਾਰੀ ਬਹੂ ਕੌਨ ਹੈ ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਕਰਤੀ ਹੈ. ਕਹਾਂ ਕੀ ਰਹਨੇ ਵਾਲੀ ਹੈ?

ਵਿਨੀਤ ਨੇ ਬਤਾਯਾ ਕਿ ਪਾਪਾ! ਵਹ ਇਂਜੀਨਿਯਰ ਹੈ। ਉਸਕਾ ਨਾਮ ਪਲ੍ਲਵੀ ਹੈ, ਰੁਡ਼ਕੀ ਕੀ ਰਹਨੇ ਵਾਲੀ ਹੈ ਔਰ ਦੇਹਰਾਦੂਨ ਮੇਂ ਮੈਨੇਜਮੇਂਟ ਕੇ ਕਿਸੀ ਇਂਜੀਨਿਯਰਿਂਗ ਕੌਲੇਜ ਮੇਂ ਪਢ਼ਾਤੀ ਹੈ।

ਇਸ ਪਰ ਮੈਂਨੇ ਵਿਨੀਤ ਸੇ ਕਹਾ ਕਿ ਬੇਟਾ! ਪਲ੍ਲਵੀ ਕੋ ਸ਼ੀਘ੍ਰ ਹੀ ਯਹਾਂ ਬੁਲਾ ਲੋ। ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਮਾਨਕਰ ਉਸਨੇ ਪਲ੍ਲਵੀ ਕੋ ਘਰ ਪਰ ਬੁਲਾ ਲਿਯਾ ਹੈ।

ਵਿਨੀਤ ਕੀ ਮਮ੍ਮੀ ਜੀ ਨੇ ਥੋਡ਼ਾ ਸਾ ਵਿਰੋਧ ਤੋ ਅਵਸ਼੍ਯ ਕਿਯਾ ਲੇਕਿਨ ਅਬ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਭੀ ਪਲ੍ਲਵੀ ਕੋ ਅਪਨੀ ਬਹੂ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਯਾ ਹੈ। ਹਮਾਰੇ ਘਰ ਮੇਂ ਤੋ ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ ਅਨਾਯਾਸ ਹੀ ਖੁਦ-ਬ-ਖੁਦ ਚਲ ਕਰ ਆ ਗਈਂ ਹੈਂ।

ਸੋਚ ਰਹਾ ਹੂਂ ਕਿ ਇਨਕੀ ਵੈਵਾਹਿਕ ਵਰ੍ਸ਼ਗਾਂਠ ਪਰ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਰਭਰ ਕਾ ਪ੍ਰੀਤਿਭੋਜ ਕਰਕੇ ਦੋਨੋਂ ਕੇ ਵਿਵਾਹ ਕੋ ਸਾਮਾਜਿਕ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਭੀ ਦਿਲਾ ਦੂਂ!

ਬੇਟੀ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਮਿਲੀ ਪੁਤ੍ਰਵਧੁ "ਪਲ੍ਲਵੀ"

ਪੁਤ੍ਰਵਧੁ ਕੋ ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦ ਦੇਤੇ ਹੁਏ ਹਮ ਪਤਿ-ਪਤ੍ਨੀ

ਵਿਨੀਤ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਮੇਂ ਪਲ੍ਲਵੀ ਕੋ ਅਂਗੂਠੀ ਪਹਨਾਈ।

ਪਲ੍ਲਵੀ ਕੀ ਸਾਸੂ ਮਾਂ

ਵਿਨੀਤ ਸੇ ਅਪਨੀ ਬਹੂ ਕੀ ਮਾਂਗ ਭਰਵਾਤੀ ਹੁਈ।

ਸੁਹਾਗ ਕਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਿਛੁਏ ਪਹਨਾਈ ਹੁਈ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਅਮਰ ਭਾਰਤੀ

ਅਬ ਪੈਰੋਂ ਮੇਂ ਪਾਯਲ ਭੀ ਤੋ ਪਹਨਾਨੀ ਥੀ।

ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਅਮਰ ਭਾਰਤੀ ਅਪਨੇ ਗੋਤ੍ਰ "ਗਰੁਡ਼ਿਯਾ" ਕਾ ਨਾਮ ਲੇਕਰ

ਦੋਨੋਂ ਕਾ ਸਿਰਜੋਡ਼ਾ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ ਗੋਤ੍ਰ ਮੇਂ ਮਿਲਾਤੀ ਹੁਈ

ਅਪਨੀ ਦਾਦੀ ਸਾਸੂ ਕੇ ਸਾਥ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਪਲ੍ਲਵੀ

ਹਮ ਦੋਨੋਂ ਨੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰ ਔਰ ਆਭੂਸ਼ਣ ਦੇਕਰ

ਪਲ੍ਲਵੀ ਕੋ ਅਪਨੀ ਪੁਤ੍ਰਵਧੁ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਯਾ!

ਚਿ.ਵਿਨੀਤ ਔਰ ਆਯੁਸ਼੍ਮਤੀ ਪਲ੍ਲਵੀ

ਜੁਗ-ਜੁਗ ਜਿਯੋ ਔਰ ਸਦਾ ਫੂਲੋ-ਫਲੋ!

"ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਔਰ ਭਾਰਤ ਬਨ੍ਦ" (ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ "ਮਯਂਕ")

ਕਲ ਭਾਰਤ ਬਨ੍ਦ ਥਾ। ਇਸਲਿਏ ਹਮਨੇ ਭੀ ਸੋਚਾ ਕਿ ਛੁਟ੍ਟੀ ਕੇ ਦਿਨ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਹੀ ਹੋ ਜਾਏ। ਤਭੀ ਮੇਰੇ ਮਿਤ੍ਰ ਔਰ ਸਰਸ ਪਾਯਸ ਕੇ ਸਮ੍ਪਾਦਕ ਰਾਵੇਂਦ੍ਰਕੁਮਾਰ ਰਵਿ ਔਰ ਉਨਕੀ ਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ੋਭਾ ਭੀ ਹਮਾਰੇ ਘਰ ਆ ਗਯੇ।

ਪਿਕਨਿਕ ਕਾ ਨਾਮ ਸੁਨਕਰ ਵੇ ਭੀ ਹਮਾਰੇ ਸਾਤ ਹੋ ਲਿਏ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਜੀ ਭੀ ਤੈਯਾਰ ਹੋ ਗਈ ਔਰ ਹਮਾਰੀ ਪੋਤੀ ਪ੍ਰਾਚੀ ਭੀ ਕਾਰ ਮੇਂ ਬੈਠ ਗਈ।

ਸਬਸੇ ਪਹਲੇ ਹਮ ਲੋਗ ਗਯੇ ਅਪਨੇ ਨਾਨਕਮਤ੍ਤਾ ਸ੍ਥਿਤ ਆਵਾਸ ਪਰ। ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਿਨੋਂ ਸੇ ਬਨ੍ਦ ਪਡ਼ਾ ਥਾ। ਤਾਲਾ ਖੋਲਕਰ ਹਮਨੇ ਉਸਕੀ ਸਾਫ-ਸਫਾਈ ਕੀ ਔਰ ਅਬ ਰੁਖ਼ ਕਿਯਾ ਨਾਨਕਮਤ੍ਤਾ ਸਾਹਿਬ ਗੁਰੂਦ੍ਵਾਰੇ ਕਾ!

ਥੋਡ਼ੀ ਦੇਰ ਕੇ ਲਿਏ ਹਮ ਗੁਰੂਦ੍ਵਾਰਾ ਪ੍ਰਬਨ੍ਧਕ ਕਮੇਟੀ ਕੇ ਦਫ੍ਤਰ ਮੇਂ ਭੀ ਗਯੇ।।

ਅਬ ਹਮ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਗੁਰੂਦ੍ਵਾਰੇ ਕੇ ਪਰਿਸਰ ਮੇਂ ਸ੍ਥਿਤ

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੀਪਲ ਕੇ ਵਰਕ੍ਸ਼ (ਪੀਪਲ ਸਾਹਿਬ) ਕੇ ਭੀ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕਿਯੇ।

ਜਿਸਕੇ ਸਾਥ ਮੇਂ ਗੁਰੂਦ੍ਵਾਰੇ ਕਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਰੋਵਰ

ਅਪਨੀ ਪਾਵਨਤਾ ਸੇ ਮਨ ਕੋ ਲੁਭਾ ਰਹਾ ਥਾ।

ਗੁਰੂਦ੍ਵਾਰੇ ਕਾ ਲਂਗਰ ਹਾਲ ਭੀ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ।

ਯਹਾਂ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨ ਦੋਨੋਂ ਸਮਯ ਲਂਗਰ ਚਲਤਾ ਹੈ।

ਲਂਗਰ ਛਕਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਹਮ ਲੋਗ ਗਯੇ ਬਾਉਲੀ ਸਾਹਿਬ।

ਯਹਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਜਮੀਨ ਮੇਂ ਫਾਵਡ਼ਾ ਮਾਰ ਕਰ

ਫਾਉਡ਼ੀ ਗਂਗਾ ਕੀ ਧਾਰਾ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ ਕੀ ਥੀ।

ਸਨ੍1965 ਮੇਂ ਨਾਨਕ ਸਾਗਰ ਬਾਂਧ ਕਾ ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਹੋਨੇ ਪਰ

ਯਹ ਸ੍ਥਾਨ ਅਬ ਨਾਨਕਸਾਗਰ ਕੇ ਵੀਚ ਮੇਂ ਆ ਗਯਾ ਹੈ।

ਮਗਰ ਇਸਕੇ ਐਤਿਹਾਸਿਕ ਮਹਤ੍ਵ ਕੋ ਧ੍ਯਾਨ ਮੇਂ ਰਖਤੇ ਹੁਏ

ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਏਕ ਪੁਲ ਬਨਾ ਕਰ ਇਸ ਸ੍ਥਾਨ ਕੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕਰਨੇ ਕੀ

ਸੁਵਿਧਾ ਕਰ ਦੀ ਥੀ।

ਬਾਉਲੀ ਸਾਹਬ ਕੇ ਪਾਸ ਜਾਨੇ ਪਰ ਸੀਢ਼ਿਯੋਂ ਕੇ ਸਮੀਪ ਹੀ

ਹਮਨੇ ਅਪਨੀ ਕਾਰ ਪਾਰ੍ਕ ਕਰ ਦੀ।

ਯਹਾਂ ਪਰ ਦੋ ਪਿਲ੍ਲੇ ਹਮਾਰੇ ਸ੍ਵਾਗਤ ਮੇਂ ਖਡ਼ੇ ਥੇ।

ਇਸ ਪਿਲ੍ਲੇ ਕੀ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਕਿਤਨੀ ਮਮਤਾ ਹੈ।

ਯਹ ਦੇਖ ਰਹਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਗ ਯਹਾਂ ਆਯੇਂਗੇ ਔਰ ਇਸੇ ਕੁਛ ਖਾਨੇ ਕੋ ਦੇਂਗੇ।

ਯਹਾਂ ਪਰ ਯਾਤ੍ਰੀ ਨਾਵ ਭੀ ਹੈਂ ਜੋ ਨਾਨਕਸਾਗਰ ਕੇ ਪਾਰ ਬਸੇ

ਗਾਂਵ ਮੇਂ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਲਾਤੇ ਪਹੁਂਚਾਤੇ ਹੈਂ।

ਇਸ ਨਾਵਿਕ ਕੀ ਟੂਟੀ ਹੁਈ ਨਾਵ ਮੇਂ ਪਾਨੀ ਭਰ ਗਯਾ ਹੈ

ਔਰ ਯਹ ਡਬ੍ਬੇ ਲੇਕਰ ਨਾਵ ਮੇਂ ਸੇ ਪਾਨੀ ਉਲੀਚ ਰਹਾ ਹੈ।

ਰਾਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਮਾਰ ਰਵਿ ਇਨ ਨਜ਼ਾਰੋਂ ਕੋ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੈਂ!

ਸਾਥ ਮੇਂ ਇਨਕੀ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ੋਭਾ ਭੀ ਹੈਂ।

ਯੇ ਹੈਂ ਬਾਉਲੀ ਸਾਹਿਬ ਕੇ ਭੀਤਰ ਕੇ ਦਰਸ਼੍ਯ!

ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਅਮਰ ਭਾਰਤੀ ਔਰ ਸ਼ੋਭਾ

ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਮੇਰੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਜੀ ਔਰ ਬੀਚ ਮੇਂ ਮੇਰੀ ਪੋਤੀ ਪ੍ਰਾਚੀ।

ਅਗਮ ਜਲ ਸੇ ਭਰਾ ਹੁਆ ਨਾਨਕ ਸਾਗਰ!

ਅਬ ਦਿਨ ਢਲਨੇ ਕੋ ਹੈ!

ਚਲੋ ਘਰ ਕੋ ਚਲਤੇ ਹੈਂ।

ਨਾਨਕ ਮਤ੍ਤਾ ਸਾਹਿਬ

ਦਿਲ੍ਲੀ ਸੇ 270 ਕਿਮੀ,

ਮੁਰਾਦਾਬਾਦ ਸੇ 140 ਕਿਮੀ,

ਬਰੇਲੀ ਸੇ 100 ਕਿਮੀ ਦੂਰ ਹੈ

ਔਰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਖਟੀਮਾ ਸੇ

ਮਾਤ੍ਰ 15 ਕਿਮੀ ਦੂਰ ਹੈ।

ਹੈਪ੍ਪੀ ਬ੍ਲੌਗਿਂਗ!

ਹਿਨ੍ਦੀ ਚਿਟ੍ਠਾਕਾਰੀ ਕੀ ਜਯ ਹੋ!!

"ਮਯਂਕ ਕੀ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ ਕਾ ਵਿਮੋਚਨ"

14 ਨਵਮ੍ਬਰ, 2011 ਕੋ ਬਾਲਦਿਵਸ ਕੇ ਅਵਸਰ ਪਰਖਟੀਮਾ ਪਬ੍ਲਿਕ ਸ੍ਕੂਲ ਏਸ਼ੋਸਿਯੇਸਨ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਏਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਾਲ ਮੇਲੇ ਕਾ ਆਯੋਜਨ ਕਿਯਾ ਗਯਾ। ਜਿਸਮੇਂ ਏਸ਼ੋਸਿਯੇਸਨ ਸੇ ਜੁਡ਼ੇ 53 ਵਿਦ੍ਯਾਲਯੋਂ ਕੇ ਛਾਤ੍ਰ-ਛਾਤ੍ਰਾਓਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਰਂਗਾ-ਰਂਗ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮੋਂ ਕਾ ਭੀ ਆਯੋਜਨ ਕਿਯਾ ਗਯਾ। ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਕੇ ਵਿਸ਼ਿਸ਼੍ਟ ਅਤਿਥਿਯੋਂ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਮਾਨਨੀਯ ਪੁਸ਼੍ਕਰ ਸਿਂਹ ਧਾਮੀ ਉਪਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼-ਸ਼ਹਰੀ ਵਿਕਾਸ ਏਵਂ ਅਨੁਸ਼੍ਰਵਣ ਪਰਿਸ਼ਦ, (ਰਾਜ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ, ਉਤ੍ਤਰਾਖਣ੍ਡ ਸਰਕਾਰ) ਔਰ ਖਣ੍ਡ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਡੀ.ਏਸ.ਰਾਜਪੂਤ ਪਧਾਰੇ।

ਬਾਲਦਿਵਸ ਕੇ ਅਵਸਰ ਪਰ 20 ਹਜਾਰ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਉਪਸ੍ਥਿਤਿ ਮੇਂ ਖਟੀਮਾ ਪਬ੍ਲਿਕ ਸ੍ਕੂਲ ਏਸ਼ੋਸਿਯੇਸਨ ਕੇ ਅਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਡੌ. ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ “ਮਯਂਕ” ਦ੍ਵਾਰਾ ਰਚਿਤ ਦੋ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ "ਹਂਸਤਾ ਗਾਤਾ ਬਚਪਨ" (ਬਾਲ ਕਵਿਤਾ ਸਂਗ੍ਰਹ) ਔਰ "ਧਰਾ ਕੇ ਰਂਗ" (ਕਵਿਤਾ ਸਂਗ੍ਰਹ) ਕਾ ਲੋਕਾਰ੍ਪਣ ਕਿਯਾ ਗਯਾ। ਜਿਸਕਾ ਸਂਚਾਲਨ ਸ੍ਥਾਨੀਯ ਹੇਮਵਤੀਨਨ੍ਦਨ ਬਹੁਗੁਣਾ ਰਾਜਕੀਯ ਸ੍ਨਾਤਕੋਤ੍ਤਰ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਲਯ ਕੇ ਹਿਨ੍ਦੀ ਵਿਭਾਗਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਡੌ. ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਸਿਂਹ ਨੇ ਕਿਯਾ। ਇਸ ਅਵਸਰ ਪਰ ਮਾਨਨੀਯ ਪੁਸ਼੍ਕਰ ਸਿਂਹ ਧਾਮੀ ਉਪਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼-ਸ਼ਹਰੀ ਵਿਕਾਸ ਏਵਂ ਅਨੁਸ਼੍ਰਵਣ ਪਰਿਸ਼ਦ, (ਰਾਜ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ, ਉਤ੍ਤਰਾਖਣ੍ਡ ਸਰਕਾਰ) ਮਾ. ਰਾਜੂ ਭਣ੍ਡਾਰੀ (ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਉਪਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼-ਭਾ.ਜ.ਪਾ) ਮਾ. ਰਂਦੀਪ ਸਿਂਹ ਪੋਖਰਿਯਾ (ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਭਾਰੀ-ਹਿਂਦੂ.ਜਾ.ਮ.), ਮਾ. ਮਹੇਸ਼ ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਜੋਸ਼ੀ (ਪੂਰ੍ਵ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਂ.ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ, ਕਾਂਗ੍ਰੇਸ) ਮਾ. ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤਿਵਾਰੀ (ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਧ੍ਯਕ੍ਸ਼-ਕਿਸਾਨ ਕਾਂਗ੍ਰੇਸ) ਸ਼੍ਰੀ ਡੀ.ਏਸ.ਰਾਜਪੂਤ (ਖਣ੍ਡ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਅਧਿਕਾਰੀ), ਡੌ. ਗਂਗਾਧਰ ਰਾਯ (ਹਿਨ੍ਦੀ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾ-ਰਾਜਕੀਯ ਇਂਟਰ ਕਾਲੇਜ, ਖਟੀਮਾ), ਸਰਸ ਪਾਯਸ ਕੇ ਸਮ੍ਪਾਦਕ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਵੇਂਦ੍ਰਕੁਮਾਰ ਰਵਿ, ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ ਕੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਆਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ, ਲਬ੍ਧਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਿਤ ਵਰਿਸ਼੍ਠ ਕਵਿ ਦੇਵਦਤ੍ਤ ਪ੍ਰਸੂਨ, ਰੂਮਾਨੀ ਸ਼ਾਯਰ ਗੁਰੂ ਸਹਾਯ ਭਟਨਾਗਰ ਬਦਨਾਮ, ਕੋਸ਼ਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼-ਮੋਹਨ ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਮੁਰਾਰੀ ਤਥਾ ਏਸ਼ੋਸਿਯੇਸਨ ਕੇ ਸਮਸ੍ਤ ਪਦਾਧਿਕਾਰੀ ਉਪਸ੍ਥਿਤ ਥੇ।

ਇਸ ਅਵਸਰ ਪਰ ਵਰਿਸ਼੍ਠ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਏਸ ਸੀ ਉਪਾਧ੍ਯਾਯ ਡੌ. ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੋ ਸ਼ੌਲ ਓਢ਼ਾਕਰ ਸਮ੍ਮਾਨਿਤ ਕਿਯਾ। ਅਪਨੇ ਸਮ੍ਬੋਧਨ ਮੇਂ ਏਸ਼ੋਸਿਯੇਸਨ ਕੇ ਸਚਿਵ ਸ਼੍ਰੀ ਨੀਰਜ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਹਾ- "ਆਜ ਹਮੇਂ ਖਟੀਮਾ ਪਬ੍ਲਿਕ ਸ੍ਕੂਲ ਏਸ਼ੋਸਿਯੇਸਨ ਕੇ ਅਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ "ਮਯਂਕ" ਕੋ ਸਮ੍ਮਾਨਿਤ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਬਹੁਤ ਗਰ੍ਵ ਔਰ ਹਰ੍ਸ਼ ਕਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ।

ਡੌ. ਗਂਗਾਧਰ ਰਾਯ ਨੇ ਅਪਨੇ ਵਿਚਾਰ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਕਹਾ- “ਜਨਵਰੀ 2011 ਮੇਂ ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ "ਮਯਂਕ" ਕੀ ਦੋ ਪੁਸ੍ਤਕੇਂ “ਸੁਖ ਕਾ ਸੂਰਜ” ਔਰ “ਨਨ੍ਹੇ ਸੁਮਨ” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁਈਂ ਥੀ ਔਰ ਇਸਕੇ ਠੀਕ ਨੌ ਮਾਹ ਕੇ ਉਪਰਾਨ੍ਤ ਅਕ੍ਟੂਬਰ, 2011 ਮੇਂ ਦੀਪਾਵਲੀ ਕੇ ਪਾਵਨ ਅਵਸਰ ਪਰ ਪੁਨ ਉਨਕੀ ਦੋ ਪੁਸ੍ਤਕੇਂ "ਹਂਸਤਾ ਗਾਤਾ ਬਚਪਨ" (ਬਾਲ ਕਵਿਤਾ ਸਂਗ੍ਰਹ) ਔਰ "ਧਰਾ ਕੇ ਰਂਗ" (ਕਵਿਤਾ ਸਂਗ੍ਰਹ) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁਈਂ ਹੈਂ। ਯਹ ਉਨਕੀ ਸਰਜਨ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾ ਕਾ ਜੀਤਾ ਜਾਗਤਾ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।”

ਇਸ ਅਵਸਰ ਪਰ ਸਰਸ ਪਾਯਸ ਕੇ ਸਮ੍ਪਾਦਕ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਵੇਂਦ੍ਰਕੁਮਾਰ ਰਵਿ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਅਕ੍ਸਰ ਮਯਂਕ ਜੀ ਕੇ ਪਾਸ ਬੈਠਤਾ ਹੂਂ ਔਰ ਉਨਕੀ ਰਚਨਾਤ੍ਮਕ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾ ਦੇਖਕਰ ਹਤਪ੍ਰਭ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੂਂ। 62 ਵਰ੍ਸ਼ ਕੀ ਆਯੁ ਮੇਂ ਭੀ ਵੇ ਬਿਲ੍ਕੁਲ ਯੁਵਾਓਂ ਕੀ ਭਾਂਤਿ ਬ੍ਲੌਗਿਂਗ ਮੇਂ ਸਂਲਗ੍ਨ ਰਹਤੇ ਹੈਂ। ਉਨਕੇ ਪਾਸ ਤੋ ਅਭੀ ਇਤਨਾ ਸਾਹਿਤ੍ਯ ਹੈ ਕਿ ਉਨਕੀ ਅਭੀ ਏਕ ਦਰ੍ਜਨ ਕਿਤਾਬੇਂ ਔਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਕਾਫੀ ਰਚਨਾਏਂ ਬਾਕੀ ਰਹ ਸਕਤੀ ਹੈਂ।

ਖਣ੍ਡ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਡੀ.ਏਸ.ਰਾਜਪੂਤ ਨੇ ਅਪਨੇ ਸਮ੍ਬੋਧਨ ਮੇਂ ਕਹਾ ਕਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਜੀ ਸੇ ਮੇਰਾ ਪਹਲੀ ਬਾਰ ਪਰਿਚਯ ਹੁਆ ਹੈ ਔਰ ਮੇਂ ਇਨਕੀ ਕਾਵ੍ਯਕਲਾ ਕਾ ਕਾਯਲ ਹੋ ਗਯਾ ਹੂਂ। ਬਡ਼ੇ ਪਦੋਂ ਪਰ ਰਹਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਡੌ. ਮਯਂਕ ਮੇਂ ਆਜ ਭੀ ਸਹਜਤਾ ਹੈ ਔਰ ਵੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਤ੍ਮੀਯਤਾ ਕੇ ਛੋਟੇ ਬਡ਼ੇ ਹਰ ਤਬਕੇ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਸੇ ਮਿਲਤੇ ਹੈਂ।

ਡੌ. ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੀ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ ਕੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਆਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ (ਆਰਤੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਲਾਲਕੁਂਆ, ਨੈਨੀਤਾਲ) ਨੇ ਅਪਨੇ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯ ਮੇਂ ਕਹਾ ਕਿ ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ "ਮਯਂਕ" ਏਕ ਸਰਲ, ਸਭ੍ਯ ਔਰ ਸਂਸ੍ਕਾਰਵਾਨ ਲੇਖਕ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਉਨਕੀ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ ਕੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੌਰਵ ਕਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੀ ਹੂਂ!

ਹੇਮਵਤੀਨਨ੍ਦਨ ਬਹੁਗੁਣਾ ਰਾਜਕੀਯ ਸ੍ਨਾਤਕੋਤ੍ਤਰ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਲਯ ਕੇ ਹਿਨ੍ਦੀ ਵਿਭਾਗਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਡੌ. ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਸਿਂਹ ਨੇ ਇਸ ਅਵਸਰ ਪਰ ਕਹਾ ਕਿ ਬਾਲਦਿਵਸ, ਬਾਲਮੇਲਾ ਔਰ ਬਾਲਕੋਂ ਕੇ ਬੀਚ ਮੇਂ ਬਾਲਕਵਿਤਾਓਂ ਕੀ ਪੁਸ੍ਤਕ "ਹਂਸਤਾ ਗਾਤਾ ਬਚਪਨ" ਔਰ "ਧਰਾ ਕੇ ਰਂਗ" (ਕਵਿਤਾਏ-ਸਂਗ੍ਰਹ) ਕਾ ਲੋਕਾਰ੍ਪਣ ਏਕ ਸੁਖਦ ਸਂਯੋਗ ਹੈ।

ਮੁਖ੍ਯਅਤਿਥਿ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਪਧਾਰੇ ਮਾਨਨੀਯ ਪੁਸ਼੍ਕਰ ਸਿਂਹ ਧਾਮੀ ਉਪਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼-ਸ਼ਹਰੀ ਵਿਕਾਸ ਏਵਂ ਅਨੁਸ਼੍ਰਵਣ ਪਰਿਸ਼ਦ, (ਰਾਜ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ, ਉਤ੍ਤਰਾਖਣ੍ਡ ਸਰਕਾਰ) ਨੇ ਅਪਨੇ ਸਮ੍ਬੋਧਨ ਮੇਂ ਕਹਾ ਕਿ ਜਨਵਰੀ ਮੇਂ ਮੇਰੇ ਵਿਵਾਹ ਸਮਾਰੋਹ ਮੇਂ ਭੀ ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ "ਮਯਂਕ" ਕੀ ਦੋ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ “ਸੁਖ ਕਾ ਸੂਰਜ” ਔਰ “ਨਨ੍ਹੇ ਸੁਮਨ” ਕਾ ਵਿਮੋਚਨ ਉਤ੍ਤਰਾਖਣ੍ਡ ਕੇ ਤਤ੍ਕਾਲੀਨ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਮੁਖ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਾ. ਡੌ. ਰਮੇਸ਼ ਪੋਖਰਿਯਾਲ ਨਿਸ਼ਂਕ ਨੇ ਕਿਯਾ ਥਾ। ਯਹ ਮੇਰਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯ ਹੈ ਕਿ ਆਜ ਮੁਝੇ

ਡੌ.ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੀ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ "ਹਂਸਤਾ ਗਾਤਾ ਬਚਪਨ" ਔਰ "ਧਰਾ ਕੇ ਰਂਗ" (ਕਵਿਤਾ-ਸਂਗ੍ਰਹ) ਕਾ ਲੋਕਾਰ੍ਪਣ ਮੇਰੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕਿਯਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਾਮਨਾ ਕਰਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਜੀ ਕੀ ਪੁਸ੍ਤਕੇਂ ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਤੀ ਰਹੇਂ ਔਰ ਖਟੀਮਾ ਕਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਵ ਮੇਂ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਤਾ ਰਹੇ।

ਭਾਜਪਾ ਕੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਉਪਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਮਾ. ਰਾਜੂ ਭਣ੍ਡਾਰੀ ਨੇ ਅਪਨੇ ਸਮ੍ਬੋਧਨ ਮੇਂ ਕਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਅਪਨੇ ਗੁਰੁਵਰ ਡੌ.ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੀ ਛਤ੍ਰਛਾਯਾ ਮੇਂ ਹੀ ਪਲਾ ਔਰ ਬਡ਼ਾ ਹੁਆ ਹੂਂ। ਮੁਝੇ ਯਹ ਦੇਖ ਕਰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਹੀ ਗਾਂਵ ਅਮਾਊਂ ਕੇ ਨਿਵਾਸੀ ਔਰ ਗੁਰੁਦੇਵ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਜੀ ਕੀ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ ਕਾ ਆਜ ਬਲਦਿਵਸ ਕੇ ਪਾਵਨ ਪਰ੍ਵ ਪਰ ਵਿਮੋਚਨ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਵਸਰ ਪਰ ਮੈਂ ਅਪਨੀ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਏਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਰਤਾ ਹੂਂ।

ਡੌ. ਰੂਪਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਮਯਂਕ ਨੇ ਇਸ ਵਿਮੋਚਨ ਸਮਾਰੋਹ ਮੇਂ ਲੋਕਾਰ੍ਪਣ ਕੀ ਗਈ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ "ਹਂਸਤਾ ਗਾਤਾ ਬਚਪਨ" ਔਰ "ਧਰਾ ਕੇ ਰਂਗ" ਸੇ ਕੁਛ ਕਵਿਤਾਓਂ ਕਾ ਵਾਚਨ ਭੀ ਕਿਯਾ ਏਵਂ ਇਸ ਅਵਸਰ ਪਰ ਪਧਾਰੇ ਸਭੀ ਅਤਿਥਿਯੋਂ ਕਾ ਆਭਾਰ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਬਾਲਦਿਵਸ ਕੀ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਏਂ ਦੀਂ।