ਮਹਜ 13 ਸਾਲ ਕੀ ਲੜਕੀ ਸੜਕ ਪਰ ਕਿਸੀ ਆਦਮੀ ਕੋ ਪੋਲੀਥੀਨ ਫੇਂਕਤੇ ਦੇਖਕਰ ਕਹਤੀ ਹੈ ਕਿ ਅਗਰ ਮੈਂ ਕਭੀ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਪ੍ਰਧਾਨਮਂਤ੍ਰੀ ਬਨੀ ਤੋ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਪੂਰਾ ਲੂਕ ਹੀ ਬਦਲ ਦੂਂਗੀ।
ਯਹ ਲੜਕੀ ਔਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਲ੍ਕਿ ਹਮਾਰੀ ਬਿਟਿਯਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਿਲ ਰਾਜ ਗ੍ਵਾਲਾਨੀ ਹੈਂ। ਕਲ ਕੀ ਹੀ ਬਾਤ ਹੈ, ਛੁਟ੍ਟੀ ਹੋਨੇ ਕੇ ਕਾਰਣ ਹਮ ਸ੍ਵਪ੍ਨਿਲ ਔਰ ਸਾਗਰ ਕੋ ਘੁਮਾਨੇ ਲੇ ਗਏ ਥੇ, ਜਬ ਹਮ ਲੋਗ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੇ ਥੇ, ਤਭੀ ਰਾਸ੍ਤੇ ਮੇਂ ਕਾਰ ਮੇਂ ਚਲ ਰਹੇ ਏਕ ਆਦਮੀ ਕੋ ਉਸਨੇ ਪੋਲੀਥੀਨ ਫੇਂਕਤੇ ਦੇਖਾ। ਇਸਕੋ ਦੇਖਕਰ ਹੀ ਉਨਸੇ ਤਪਾਕ ਸੇ ਕਹਾ ਕਿ ਅਗਰ ਮੈਂ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਪ੍ਰਧਾਨਮਂਤ੍ਰੀ ਬਨੀ ਤੋ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਲੁਕ ਬਦਲ ਦੂਂਗੀ। ਹਮਨੇ ਭੀ ਉਸਸੇ ਐਸੇ ਹੀ ਕੁਛ ਸਵਾਲ ਕਰ ਦਿਏ, ਲੇਕਿਨ ਉਸਕੇ ਜਵਾਬ ਸੁਨਕਰ ਜਹਾਂ ਹਮੇਂ ਇਸ ਬਾਤ ਕਾ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁਈ ਕਿ ਵਹ ਹਮਾਰੀ ਲੜਕੀ ਹੈ, ਵਹੀਂ ਹਮਾਰਾ ਦਿਮਾਗ ਚਕਰਾ ਗਯਾ ਕਿ 13 ਸਾਲ ਕੀ ਲੜਕੀ ਕੀ ਸੋਚ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਇਤਨੀ ਗਂਭੀਰ ਹੈ।
ਹਮਨੇ ਉਸਸੇ ਪੂਛਾ ਕਿ ਕੈਸੇ ਲੁਕ ਬਦਲ ਦੇਗੀ?
ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿਯਾ, ਸਬਸੇ ਪਹਲੇ ਤੋ ਮੈਂ ਹਰ ਤਰਫ ਪੇੜ ਲਗਵਾਨੇ ਕਾ ਕਾਮ ਕਰੂਂਗੀ, ਔਰ, ਉਸਨੇ ਕਹਾ- ਸੜਕੇਂ ਬਨਵਾਉਂਗੀ, ਹਰ ਸ੍ਥਾਨ ਪਰ ਡਸ੍ਟਵੀਨ ਰਖਵਾਊਂਗੀ, ਤਾਕਿ ਕੋਈ ਕਚਰਾ ਸੜਕ ਪਰ ਨ ਫੇਂਕੇ।
ਹਮਨੇ ਪੂਛਾ ਇਸਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਕ੍ਯਾ ਕਚਰਾ ਪਸਂਦ ਲੋਗ ਸੜਕ ਪਰ ਕਚਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਂਗੇ, ਤੋ ਉਸਕਾ ਜਵਾਬ ਥਾ ਕਿ ਐਸਾ ਕਰਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੋ ਸਜਾ ਦੀ ਜਾਏਗੀ।
ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਕਰੋਗੀ, ਪੂਛਨੇ ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਗਰੀਬੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਮਕਾਨ ਬਨਵਾਨੇ ਕਾ ਕਾਮ ਕਰੂਂਗੀ, ਹਮਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਕੋ ਸਬ ਗਰੀਬੋਂ ਕਾ ਦੇਸ਼ ਕਹਤੇ ਹੈਂ, ਗਰੀਬੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਮਕਾਨ ਹੋ ਜਾਏਂਗੇ, ਵੇ ਕਾਮ ਕਰਨੇ ਲਗੇਂਗੇ ਤੋ ਹਮਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਕੋ ਭੀ ਰਿਚ ਕਂਟ੍ਰੀ ਯਾਨੀ ਅਮੀਰੋਂ ਕਾ ਦੇਸ਼ ਮਾਨਾ ਜਾਨੇ ਲਗੇਗਾ।
ਏਕ ਸਬਸੇ ਬੜੀ ਬਾਤ ਸ੍ਵਪ੍ਨਿਲ ਨੇ ਵਹ ਕਹੀ ਜਿਸਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਰਾਮਦੇਵ ਬਾਬਾ ਸਹਿਤ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਕਈ ਦਿਗ੍ਗਜ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਬਾਹਰ ਸੇ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਕਾਲਾ ਧਨ ਲਾਨੇ ਪਰ ਦੇਸ਼ ਅਮੀਰ ਹੋ ਜਾਏਗਾ।
ਇਸਮੇਂ ਸਂਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਜਿਤਨਾ ਕਾਲਾਧਨ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਅਗਰ ਉਸੇ ਸਚ ਮੇਂ ਵਾਪਸ ਲਾਯਾ ਜਾ ਸਕੇ ਤੋ ਅਪਨਾ ਦੇਸ਼ ਏਕ ਬਾਰ ਫਿਰ ਸੇ ਸੋਨੇ ਕੀ ਚਿੜਿਯਾ ਬਨ ਜਾਏਗਾ, ਲੇਕਿਨ ਐਸਾ ਕਭੀ ਹੋ ਪਾਏਗਾ ਐਸਾ ਲਗਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਪਨਾ ਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਤਰਹ ਸੇ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟਾਚਾਰ ਮੇਂ ਡੂਬਾ ਹੁਆ ਹੈ ਉਸਸੇ ਲਗਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕਭੀ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਕਾਲੇਧਨ ਕੋ ਵਾਪਸ ਲਾਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕੋਈ ਸਰਕਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਜਬ ਸਤ੍ਤਾ ਮੇਂ ਬੈਠਨੇ ਵਾਲੇ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਸੇ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟ ਹੈਂ ਤੋ ਫਿਰ ਕਿਸਕੀ ਹਿਮ੍ਮਤ ਹੈ ਕਿ ਵਹ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਬਾਹਰ ਸੇ ਕਾਲੇ ਧਨ ਕੋ ਵਾਪਸ ਲਾ ਸਕੇ। ਰਾਮ ਦੇਵ ਬਾਬਾ ਮਹਜ ਬਾਤੇਂ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈਂ, ਲੇਕਿਨ ਉਨਕੇ ਚੀਖਨੇ-ਚਿਲਾਨੇ ਸੇ ਕੁਛ ਹੋਨੇ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਬਹਰਹਾਲ ਹਮੇਂ ਇਸ ਬਾਤ ਕੀ ਬਹੁਤ ’ਯਾਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਹਮਾਰੀ ਛੋਟੀ ਸੀ ਬੇਟੀ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਇਤਨਾ ਸੋਚਤੀ ਹੈ, ਹਮਨੇ ਕਭੀ ਸਪਨੇ ਮੇਂ ਭੀ ਕਲ੍ਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਥੀ ਕਿ ਹਮਾਰੀ ਬੇਟੀ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਇਤਨੇ ਅਚ੍ਛੇ ਹੋ ਸਕਤੇ ਹੈਂ। ਲੇਕਿਨ ਕਹਤੇ ਹਂੈ ਨ ਕਿ ਖੂਨ ਕਾ ਅਸਰ ਤੋ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਜਬ ਹਮ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼, ਰਾ’ਯ ਔਰ ਸਮਾਜ ਕੇ ਲਿਏ ਲਗਾਤਾਰ ਸੋਚਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਕ੍ਯੋਂ ਕਰ ਨ ਹਮਾਰੀ ਬੇਟੀ ਭੀ ਐਸਾ ਸੋਚੇਗੀ।
ਕਾਸ਼ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਹਰ ਬੇਟੀ ਔਰ ਹਰ ਬੇਟਾ ਐਸਾ ਸੋਚਨੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਏ ਤੋ ਫਿਰ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੋ ਸੋਨੇ ਕੀ ਚਿੜਿਯਾ ਬਨਨੇ ਸੇ ਕਾਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਤਾ ਹੈ। ਹਮਾਰੀ ਤੋ ਭਗਵਾਨ ਸੇ ਯਹੀ ਦੁਆ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਹਰ ਬੇਟੇ ਔਰ ਬੇਟੀ ਕੀ ਸੋਚ ਕੋ ਹਮਾਰੀ ਸ੍ਵਪ੍ਨਿਲ ਜੈਸੀ ਕਰ ਦੇ ਤਾਕਿ ਆਨੇ ਵਾਲੇ ਸਮਯ ਮੇਂ ਜਬ ਯੇ ਬੜੇ ਹੋਂ ਤੋ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਐਸਾ ਲੁਕ ਹੋ ਜਾਏ ਕਿ ਲੋਗ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਕਰਨੇ ਲਗੇ ਤਭੀ ਹਮ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਸਰ ਉਠਾਕਰ ਕਹ ਪਾਏਗਾ, ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਮਹਾਨ।
ਯਹ ਲੜਕੀ ਔਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਲ੍ਕਿ ਹਮਾਰੀ ਬਿਟਿਯਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਿਲ ਰਾਜ ਗ੍ਵਾਲਾਨੀ ਹੈਂ। ਕਲ ਕੀ ਹੀ ਬਾਤ ਹੈ, ਛੁਟ੍ਟੀ ਹੋਨੇ ਕੇ ਕਾਰਣ ਹਮ ਸ੍ਵਪ੍ਨਿਲ ਔਰ ਸਾਗਰ ਕੋ ਘੁਮਾਨੇ ਲੇ ਗਏ ਥੇ, ਜਬ ਹਮ ਲੋਗ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੇ ਥੇ, ਤਭੀ ਰਾਸ੍ਤੇ ਮੇਂ ਕਾਰ ਮੇਂ ਚਲ ਰਹੇ ਏਕ ਆਦਮੀ ਕੋ ਉਸਨੇ ਪੋਲੀਥੀਨ ਫੇਂਕਤੇ ਦੇਖਾ। ਇਸਕੋ ਦੇਖਕਰ ਹੀ ਉਨਸੇ ਤਪਾਕ ਸੇ ਕਹਾ ਕਿ ਅਗਰ ਮੈਂ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਪ੍ਰਧਾਨਮਂਤ੍ਰੀ ਬਨੀ ਤੋ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਲੁਕ ਬਦਲ ਦੂਂਗੀ। ਹਮਨੇ ਭੀ ਉਸਸੇ ਐਸੇ ਹੀ ਕੁਛ ਸਵਾਲ ਕਰ ਦਿਏ, ਲੇਕਿਨ ਉਸਕੇ ਜਵਾਬ ਸੁਨਕਰ ਜਹਾਂ ਹਮੇਂ ਇਸ ਬਾਤ ਕਾ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁਈ ਕਿ ਵਹ ਹਮਾਰੀ ਲੜਕੀ ਹੈ, ਵਹੀਂ ਹਮਾਰਾ ਦਿਮਾਗ ਚਕਰਾ ਗਯਾ ਕਿ 13 ਸਾਲ ਕੀ ਲੜਕੀ ਕੀ ਸੋਚ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਇਤਨੀ ਗਂਭੀਰ ਹੈ।
ਹਮਨੇ ਉਸਸੇ ਪੂਛਾ ਕਿ ਕੈਸੇ ਲੁਕ ਬਦਲ ਦੇਗੀ?
ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿਯਾ, ਸਬਸੇ ਪਹਲੇ ਤੋ ਮੈਂ ਹਰ ਤਰਫ ਪੇੜ ਲਗਵਾਨੇ ਕਾ ਕਾਮ ਕਰੂਂਗੀ, ਔਰ, ਉਸਨੇ ਕਹਾ- ਸੜਕੇਂ ਬਨਵਾਉਂਗੀ, ਹਰ ਸ੍ਥਾਨ ਪਰ ਡਸ੍ਟਵੀਨ ਰਖਵਾਊਂਗੀ, ਤਾਕਿ ਕੋਈ ਕਚਰਾ ਸੜਕ ਪਰ ਨ ਫੇਂਕੇ।
ਹਮਨੇ ਪੂਛਾ ਇਸਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਕ੍ਯਾ ਕਚਰਾ ਪਸਂਦ ਲੋਗ ਸੜਕ ਪਰ ਕਚਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਂਗੇ, ਤੋ ਉਸਕਾ ਜਵਾਬ ਥਾ ਕਿ ਐਸਾ ਕਰਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੋ ਸਜਾ ਦੀ ਜਾਏਗੀ।
ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਕਰੋਗੀ, ਪੂਛਨੇ ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਗਰੀਬੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਮਕਾਨ ਬਨਵਾਨੇ ਕਾ ਕਾਮ ਕਰੂਂਗੀ, ਹਮਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਕੋ ਸਬ ਗਰੀਬੋਂ ਕਾ ਦੇਸ਼ ਕਹਤੇ ਹੈਂ, ਗਰੀਬੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਮਕਾਨ ਹੋ ਜਾਏਂਗੇ, ਵੇ ਕਾਮ ਕਰਨੇ ਲਗੇਂਗੇ ਤੋ ਹਮਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਕੋ ਭੀ ਰਿਚ ਕਂਟ੍ਰੀ ਯਾਨੀ ਅਮੀਰੋਂ ਕਾ ਦੇਸ਼ ਮਾਨਾ ਜਾਨੇ ਲਗੇਗਾ।
ਏਕ ਸਬਸੇ ਬੜੀ ਬਾਤ ਸ੍ਵਪ੍ਨਿਲ ਨੇ ਵਹ ਕਹੀ ਜਿਸਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਰਾਮਦੇਵ ਬਾਬਾ ਸਹਿਤ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਕਈ ਦਿਗ੍ਗਜ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਬਾਹਰ ਸੇ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਕਾਲਾ ਧਨ ਲਾਨੇ ਪਰ ਦੇਸ਼ ਅਮੀਰ ਹੋ ਜਾਏਗਾ।
ਇਸਮੇਂ ਸਂਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਜਿਤਨਾ ਕਾਲਾਧਨ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਅਗਰ ਉਸੇ ਸਚ ਮੇਂ ਵਾਪਸ ਲਾਯਾ ਜਾ ਸਕੇ ਤੋ ਅਪਨਾ ਦੇਸ਼ ਏਕ ਬਾਰ ਫਿਰ ਸੇ ਸੋਨੇ ਕੀ ਚਿੜਿਯਾ ਬਨ ਜਾਏਗਾ, ਲੇਕਿਨ ਐਸਾ ਕਭੀ ਹੋ ਪਾਏਗਾ ਐਸਾ ਲਗਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਪਨਾ ਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਤਰਹ ਸੇ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟਾਚਾਰ ਮੇਂ ਡੂਬਾ ਹੁਆ ਹੈ ਉਸਸੇ ਲਗਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕਭੀ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਕਾਲੇਧਨ ਕੋ ਵਾਪਸ ਲਾਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕੋਈ ਸਰਕਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਜਬ ਸਤ੍ਤਾ ਮੇਂ ਬੈਠਨੇ ਵਾਲੇ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਸੇ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟ ਹੈਂ ਤੋ ਫਿਰ ਕਿਸਕੀ ਹਿਮ੍ਮਤ ਹੈ ਕਿ ਵਹ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਬਾਹਰ ਸੇ ਕਾਲੇ ਧਨ ਕੋ ਵਾਪਸ ਲਾ ਸਕੇ। ਰਾਮ ਦੇਵ ਬਾਬਾ ਮਹਜ ਬਾਤੇਂ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈਂ, ਲੇਕਿਨ ਉਨਕੇ ਚੀਖਨੇ-ਚਿਲਾਨੇ ਸੇ ਕੁਛ ਹੋਨੇ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਬਹਰਹਾਲ ਹਮੇਂ ਇਸ ਬਾਤ ਕੀ ਬਹੁਤ ’ਯਾਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਹਮਾਰੀ ਛੋਟੀ ਸੀ ਬੇਟੀ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਇਤਨਾ ਸੋਚਤੀ ਹੈ, ਹਮਨੇ ਕਭੀ ਸਪਨੇ ਮੇਂ ਭੀ ਕਲ੍ਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਥੀ ਕਿ ਹਮਾਰੀ ਬੇਟੀ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਇਤਨੇ ਅਚ੍ਛੇ ਹੋ ਸਕਤੇ ਹੈਂ। ਲੇਕਿਨ ਕਹਤੇ ਹਂੈ ਨ ਕਿ ਖੂਨ ਕਾ ਅਸਰ ਤੋ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਜਬ ਹਮ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼, ਰਾ’ਯ ਔਰ ਸਮਾਜ ਕੇ ਲਿਏ ਲਗਾਤਾਰ ਸੋਚਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਕ੍ਯੋਂ ਕਰ ਨ ਹਮਾਰੀ ਬੇਟੀ ਭੀ ਐਸਾ ਸੋਚੇਗੀ।
ਕਾਸ਼ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਹਰ ਬੇਟੀ ਔਰ ਹਰ ਬੇਟਾ ਐਸਾ ਸੋਚਨੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਏ ਤੋ ਫਿਰ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੋ ਸੋਨੇ ਕੀ ਚਿੜਿਯਾ ਬਨਨੇ ਸੇ ਕਾਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਤਾ ਹੈ। ਹਮਾਰੀ ਤੋ ਭਗਵਾਨ ਸੇ ਯਹੀ ਦੁਆ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਹਰ ਬੇਟੇ ਔਰ ਬੇਟੀ ਕੀ ਸੋਚ ਕੋ ਹਮਾਰੀ ਸ੍ਵਪ੍ਨਿਲ ਜੈਸੀ ਕਰ ਦੇ ਤਾਕਿ ਆਨੇ ਵਾਲੇ ਸਮਯ ਮੇਂ ਜਬ ਯੇ ਬੜੇ ਹੋਂ ਤੋ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਐਸਾ ਲੁਕ ਹੋ ਜਾਏ ਕਿ ਲੋਗ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਕਰਨੇ ਲਗੇ ਤਭੀ ਹਮ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਸਰ ਉਠਾਕਰ ਕਹ ਪਾਏਗਾ, ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਮਹਾਨ।








.jpg)




