ਮੈਂ ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ ਕੇ ਯਹਾਂ ਅਕ੍ਸਰ ਖੇਲਨੇ ਜਾਯਾ ਕਰਤੀ ਥੀ । ਮਾਂ-ਬਾਪੂਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੋਲਾ ਕਰਤੇ ਥੇ ਬੇਟਾ ਹਾਲਾਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੁਮ ਘਰ ਪਰ ਹੀ ਰਹਾ ਕਰੋ । ਅਗਰ ਮੈਂ ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ ਕੇ ਯਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਪਾਤੀ ਤੋ ਉਨ ਲੋਗ ਮੇਰੇ ਯਹਾਂ ਆ ਜਾਯਾ ਕਰਤੀ ਥੀ । ਹਮਾਰਾ ਸਮਯ ਅਕ੍ਸਰ ਗੁਡ੍ਡਾ-ਗੁਡ਼ਿਯਾ ਖੇਲਨੇ ਮੇਂ ਬੀਤਤਾ ਥਾ । ਏਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਭੀ ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ ਕੇ ਯਹਾਂ ਖੇਲਨੇ ਚਲੀ ਗਯੀ । ਹਮ ਖੇਲ ਰਹੇ ਥੇ ਕੀ ਅਚਾਨਕ ਜੋਰੋਂ ਸੇ ਸ਼ੋਰ ਆਨੇ ਲਗੀ ਮਾਰੋ-ਮਾਰੋ ਘਰ ਜਲਾ ਦੋ ਥੋਡ਼ੀ ਦੇਰ ਮੇਂ ਮਿਟ੍ਟੀ ਤੇਲ ਕੀ ਬੂ ਆਨੇ ਲਗੀ ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ ਕੇ ਅਬ੍ਬਾ-ਅਮ੍ਮੀ ਡਰ ਕਰ ਕਾਂਪਨੇ ਲਗੇ ਔਰ ਹਮ ਤੀਨੋਂ ਕੋ ਬਾਹੋਂ ਮੇਂ ਜਕਡ਼ਕਰ ਰਖ ਲਿਯਾ । ਦਂਗਾਈ ਦਰਵਾਜਾ ਕੋ ਜੋਰ-ਜੋਰ ਸੇਲ ਲਾਤ ਮਾਰ ਰਹੇ ਥੇ । ਅਬ੍ਬਾ-ਅਮ੍ਮੀ ਕੋ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਆ ਰਹਾ ਥਾ । ਹਮ ਤੀਨੋਂ ਕੋ ਉਠਾਕਰ ਪੀਛੇ ਕੇ ਦਰਵਾਜਾ ਸੇ ਨਿਕਲਕਰ ਛੁਪਤੇ-ਛਿਪਾਤੇ ਵਹਾਂ ਸੇ ਭਾਗਕਰ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਯੇ ਜਹਾਂ ਸੇ ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ ਕਾ ਘਰ ਦੂਰ ਸੇ ਜਲਤਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹਾ ਥਾ । ਔਰ ਮੈਂ ਜੋਰ-ਜੋਰ ਸੇ ਮਾਂ-ਬਾਪੁ ਜੀ ਕੇ ਪਾਸ ਜਾਨੇ ਕੇ ਲਿਯੇ ਰੋ ਰਹੀ ਥੀ । ਅਬ੍ਬਾ-ਅਮ੍ਮੀ ਮੁਝੇ ਪ੍ਯਾਰ ਸੇ ਸਮਝਾ ਬੁਝਾਕਰ ਰਾਤ ਭਰ ਜਂਗਲ ਮੇਂ ਅਪਨੇ ਪਾਸ ਰਖਾ ਅਬ ਹਾਲਾਤ ਔਰ ਬਿਗਡ਼ ਚੁਕੇ ਥੇ । ਹਮ ਵਾਪਸ ਅਪਨੇ ਘਰ ਜਾਨੇ ਕੇ ਸ੍ਥਿਤਿ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਥੇ। ਹਮ ਸਬ ਕੀ ਜਾਨ ਬਚਾਕਰ ਅਬ੍ਬਾ-ਅਮ੍ਮੀ ਹਮੇਂ ਭਾਰਤ ਲੇ ਆਯੇ । ਜਬ ਸੁਬਹ ਕਾ ਸੂਰਜ ਉਗਾ ਤੋ ਹਮ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਥੇ । ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਦਿਨ ਬਿਤਨੇ ਲਗਾ ਹਾਲਾਤ ਕਾਬੂ ਮੇਂ ਆਨੇ ਲਗੇ । ਸਮਯ ਕੇ ਸਾਥ-ਸਾਥ ਅਬ ਹਮ ਭਭੀ ਬਡ਼ੇ ਹੋ ਗਯੇ ਕੁਛ ਸਾਲ-ਦੋ ਸਾਲ ਕੇ ਬਾਦ ਸ੍ਥਿਤਿ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਸੇ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਹੋ ਗਈ ਥੀ । ਮੈਂ ਅਬ ਮਾਂ - ਬਾਪੁ ਜੀ ਕੋ ਭੂਲ ਚੁਕੀ ਥੀ। ਧੁਂਧਲੀ ਸੀ ਯਾਦ ਆਜ ਭੀ ਮਨ ਕੇ ਏਕ ਕੋਨੇ ਸੇ ਉਠਕਰ ਕਭੀ-ਕਭੀ ਆ ਹੀ ਜਾਤੀ ਥਾ । ਅਬ੍ਬਾ ਹਮਾਰਾ ਏਡਮਿਸ਼ਨ ਕਰਾਨੇ ਏਕ ਸ਼ਾਸਕੀਯ ਸ੍ਕੂਲ ਮੇਂ ਕਰਾਨੇ ਲੇ ਗਯੇ। ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ ਕਾ ਨਾਮ ਲਿਖਾਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲਿਖਾਯਾ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਤਿਵਾਰੀ ਪਿਤਾ ਕਾ ਨਾਮ ਇਕਬਾਲ ਰਿਜਵੀ । ਏਕ ਪਲ ਕੇ ਲਿਏ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਕ ਕੀ ਕਲਮ ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਸੇ ਰੂਕ ਗਈ । ਬਡ਼ੇ ਅਚਰਜ ਭਾਵ ਸੇ ਅਬ੍ਬਾ ਸੇ ਪੂਛ ਬੈਠੇ ਅਰੇ ਐਸਾ ਕੈਸੇ ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ ਕੇ ਪਿਤਾ ਕਾ ਨਾਮ ਭੀ ਇਕਬਾਲ ਰਿਜਵੀ ਔਰ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਤਿਵਾਰੀ ਕੇ ਪਿਤਾ ਕਾ ਨਾਮ ਭੀ ਇਕਬਾਲ ਰਿਜਵੀ ਮੁਝੇ ਕੁਛ ਸਮਝ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹਾ । ਅਬ੍ਬਾ ਨੇ ਬਡ਼ੇ ਦਰ੍ਦ ਭਰੇ ਬਾਤੋਂ ਸੇ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਕ ਕੋ ਸਾਰੀ ਕਹਾਨੀ ਬਤਾਈ ਔਰ ਅਂਤ ਮੇਂ ਅਬ੍ਬਾ ਕੀ ਜੁਬਾਨ ਲਡ਼ਖਡ਼ਾਤੇ ਹੁਏ ਗਲਾ ਰੂਂਧ ਸਾ ਗਯਾ ਥਾ । ਉਨ੍ਹੋਨੇਂ ਧੀਰੇ ਸੇ ਆਂਖ ਸੇ ਆਂਸੂ ਪੋਛਾ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਕ ਕੋ ਸਮਝਤੇ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲਗੀ । ਭਾਈ ਇਕਬਾਲ ਹਮੇਂ ਆਪਕੇ ਊਪਰ ਹਮਦਰ੍ਦੀ ਹੈ । ਹਮਸੇ ਜੋ ਬਨ ਪਡ਼ੇਗਾ ਹਮ ਅਵਸ਼੍ਯ ਕਰੇਂਗੇ ਹਮ ਆਪਕੇ ਸਾਥ ਹੈਂ । ਅਬ੍ਬਾ ਜੀ ਹਾਥ ਜੋਡ਼ਕਰ ਵਾਲੇ ਕੁਮ ਸਲਾਮ ਬੋਲਕਰ ਹਮ ਤੀਨੋਂ ਕੋ ਸਾਥ ਚਲੇ ਗਯੇ । ਘਰ ਪਰ ਅਮ੍ਮੀ ਨੇ ਸਭੀ ਸੇ ਕੇ ਲਿਏ ਚਪਾਤੀ ਬਨਾਕਰ ਤੈਯਾਰ ਰਖੀ ਥੀ । ਖਾਤੇ ਖਾਤੇ ਅਬ੍ਬਾ ਨੇ ਅਮ੍ਮੀ ਸੇ ਬਡ਼ੇ ਪ੍ਯਾਰ ਸੇ ਕਹ ਰਹੇ ਥੇ । ਸਲਮਾ ਕੀ ਅਮ੍ਮੀ ਆਜ ਲਗ ਰਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਸੇ ਆਜਾਦ ਹੈਂ । ਆਜ ਮਨ ਮੇਂ ਥੋਡ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਕਾ ਖੁਮਾਰ ਆਯਾ ਹੈ ਆਜ ਮਨ ਹਲ੍ਕਾ ਲਗ ਰਹਾ ਹੈ । ਅਬ ਧੀਰੇ ਸੇ ਹਮਾਰੀ ਜਿਂਦਗੀ ਮੇਂ ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ ਆ ਜਾਏਗੀ । ਆਜ ਕਾਫੀ ਦਿਨੋਂ ਬਾਦ ਅਬ੍ਬਾ-ਅਮ੍ਮੀ ਕੇ ਚੇਹਰੇ ਪਰ ਮੁਸ੍ਕੁਰਾਹਟ ਦੇਖੀ ।
ਆਜ ਹਮ ਸਬ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਥੇ । ਦਿਨ ਬਾਤਨੇ ਲਗੇ ਹਮ ਊਂਚੀ ਕਕ੍ਸ਼ਾ ਮੇਂ ਪਹੁਂਚ ਗਯੇ ਥੇ । ਨਸ਼ੀਫਾ 8 ਵੀਂ ਕਕ੍ਸ਼ਾ ਮੇਂ ਸਲਮਾ 10 ਵੀਂ ਔਰ ਮੈਂ 12 ਕਕ੍ਸ਼ਾ ਮੇਂ ਥੀ । ਅਬ੍ਬਾ ਕੋ ਦਿਲ ਕੀ ਬੀਮਾਰੀ ਥੀ ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ ਅਬ੍ਬਾ ਕੇ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਜੋਰ ਕੀ ਦਰ੍ਦ ਉਠਾ ਔਰ ਅਬ੍ਬਾ ਜਾਨ ਵਹੀਂ ਜਮੀਨ ਪਰ ਗਿਰ ਪਡ਼ੇ ਔਰ ਜੀਵਨ ਭਰ ਕੇ ਲਿਏ ਉਠੇ ਨਹੀਂ । ਜਬ ਹਮ ਸ੍ਕੂਲ ਸੇ ਘਰ ਆਯੇ ਤੋ ਘਰ ਪਰ ਮੋਹਲ੍ਲੇ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਦੇਖੇ ਸਬ ਕੇ ਚੇਹਰੇ ਗਮ੍ਭੀਰ ਥੇ । ਹਮਕੋ ਕੁਛ ਅਨਹੋਨੀ ਕੀ ਆਸ਼ਂਕਾ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਯਾ । ਜੈਸੇ ਹੀ ਘਰ ਕੀ ਚੌਖਟ ਪਰ ਕਦਮ ਰਖਾ ਕਿ ਅਮ੍ਮੀ ਕੀ ਦਹਾਡ਼ ਮਾਰਕ ਰੋਨੇ ਕੀ ਆਵਾਜ ਔਰ ਭੀ ਤੇਜ ਹੋ ਗਯੀ ਹਮ ਅਬ੍ਬਾ ਕੀ ਲਾਸ਼ ਦੇਖਕਰ ਲਾਸ਼ ਬਨ ਗਯੇ । ਹਾਥ ਪੈਰ ਸੁਨ੍ਨ ਪਡ਼ ਗਯੇ ਰੋ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਹੇ ਥੇ । ਅਮ੍ਮੀਜਾਨ ਕੋ ਢਾਂਢਸ ਬਂਧਾ ਰਹੇ ਥੇ । ਥੋਡ਼ੀ ਦੇਰ ਬਾਦ ਚਾਰ ਲੋਗ ਅਬ੍ਬਾ ਕੋ ਕਂਧਾ ਪਰ ਉਠਾਕਰ ਚਲ ਪਡ਼ੇ । ਫਿਰ ਸੇ ਏਕ ਬਾਰ ਵਹੀਂ ਦਂਗੇ ਭਰਾ ਦਿਨ ਕਾਲੇ ਸਾਯੇ ਕਾ ਤੂਫਾਨ ਲੇਕਰ ਆਯਾ ਥਾ । ਸਬ ਕੁਛ ਖਤ੍ਮ ਹੋ ਚੁਕਾ ਥਾ । ਅਬ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੋ ਚੁਕੇ ਕਿਸੀ ਤਰਹ ਕੁਛ ਦਿਨ ਬੀਤੇ । ਅਬ ਹਮਾਰੇ ਸਾਮਨੇ ਚਾਰ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਜੀਵਿਕਾ ਕਾ ਸਾਧਨ ਜੁਟਾਨਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼੍ਕਿਲ ਹੋ ਰਹਾ ਥਾ । ਅਬ ਘਰ ਮੇਂ ਅਮ੍ਮੀ ਕੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਮੇਂ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤਿ ਬਦਲਾਵ ਆਨੇ ਲਗਾ ਥਾ । ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਮੈਂ ਪਰਾਈ ਥੀ ਔਰ ਹਿਨ੍ਦੂ ਥੀ । ਏਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ ਅਮ੍ਮੀ ਨੇ ਗੁਸ੍ਸੇਭਰੀ ਆਵਾਜ ਮੇਂ ਕਹਾ- ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਆਜ ਤੁਮ ਸ੍ਕੂਲ ਜਾਨਾ ਬਂਦ ਕਰ ਦੋ ਸਿਲਾਈ-ਕਢਾਈ ਮੇਂ ਸਾਥ ਦੋ ਤਾਕਿ ਦੋ ਵਕ੍ਤ ਕੀ ਰੋਟੀ ਕਾ ਇਂਤਜਾਮ ਹੋ ਸਕੇ । ਮੈਂ ਦਂਗ ਰਹ ਰਈ । ਮੈਨੇ ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਸੇ ਸ੍ਕੂਲ ਜਾਨ ਬਂਦ ਕਰ ਦਿਯਾ । ਸਿਲਾਈ ਕਢਾਈ ਕਾ ਕਾਮ ਭੀ ਉਤਨਾ ਨਹੀਂ ਚਲਤਾ ਥਾ । ਅਮ੍ਮੀ ਬੋਲੀ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਤੁਮ ਅਬ ਬਾਹਰ ਕਾਮ ਪਰ ਜਾਯਾ ਕਰੋ । ਤਾਕੀ ਕੁਛ ਪੈਸਾ ਘਰ ਪਰ ਆ ਸਕੇ । ਮੈਂ ਭੀ ਹਾਲਾਤ
ਕੋ ਦੇਖਤ ਹੁਏ ਸੁਬਹ ਕਾਮ ਕੀ ਤਲਾਸ਼ ਮੇਂ ਨਿਕਲ ਕਰ ਗਈ ਜਹਾਂ ਪਰ ਜਾਤੀ ਲੋਗ ਮੁਝੇ ਗਂਦੀ ਨਿਗਾਹ ਸੇ ਦੇਖਤੇ । ਘਰ ਆਕਰ ਅਮ੍ਮੀ ਕੋ ਬਤਾਤੀ । ਅਮ੍ਮੀ ਤੋ ਉਲ੍ਟੇ ਮੁਝੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਦੇਤੀ । ਅਮ੍ਮੀ ਕੁਛ ਖਾਨੇ ਕੋ ਹੈ । ਅਮ੍ਮੀ ਕਹਤੀ - ਹਾਂ ਜਾ ਦੇਖ ਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਿਏ ਤੋ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੇ ਵ੍ਯਂਜਨ ਬਨਾਯੇ ਹੈਂ । ਅਮ੍ਮੀ ਬਾਤੋਂ-ਬਾਤੋਂ ਮੇਂ ਟਾਂਟ ਮਾਰਤੀ । ਕਿਚਨ ਪਰ ਜਾਕਰ ਦੇਖਾ ਤੋ ਕਈ ਦਿਨੋਂ ਕੀ ਸੁਖੀ ਰੋਟੀ ਰਖੀ ਥੀ ਜੋ ਦਾਂਤ ਸੇ ਚਬਾਈ ਭੀ ਨਹੀਂ ਜਾਤੀ ਥੀ । ਭੂਖ ਮਿਟਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪਾਨੀ ਮੇਂ ਭਿਂਗੋਕਰ ਖਾਈ । ਅਮ੍ਮੀ ਕਾ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਦਿਨ ਬ ਦਿਨ ਬਦਲਤੇ ਜਾ ਰਹਾ ਥਾ । ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ ਭੀ ਮੁਝਸੇ ਠੀਕ ਸੇ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਤੀ ਥੀ । ਅਬ ਮੇਰੇ ਮਨ ਮੇਂ ਕਈ ਤਰਹ ਸੇ ਸਵਾਲ ਉਠ ਰਹੇ ਥੇ । ਕ੍ਯੋਂ ਨ ਮੈਂ ਆਤ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਕਰ ਲੂਂ ਯਾ ਕਹੀਂ ਚਲੀ ਜਾਊਂ ।
ਲੇਕਿਨ ਅਂਤ ਮੇਂ ਯਹੀ ਬਾਤ ਯਾਦ ਆ ਜਾਤੀ ਜਬ ਹਮ ਛੋਟੇ ਥ ਤੋ ਅਬ੍ਬਾਜਾਨ ਸਿਖਾਯਾ ਕਰਤੇ ਥੇ ਕਿ ਬੇਟਾ ਹਮਾਰੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਕਿਤਨੀ ਭੀ ਸਮਸ੍ਯਾਏਂ ਕ੍ਯੋਂ ਨ ਆ ਜਾਏ, ਹਮੇਂ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਾਨਨੀ ਚਾਹਿਏ । ਅਸ ਮੁਸੀਬਤ ਕਾ ਡਟ ਕਰ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਏ । ਹਰ ਏਕ ਕੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਮੇਂ ਦੁਖ ਆਤਾ ਹੈ । ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੁਖ ਕੇ ਸਾਥ ਖੁਸ਼ੀ ਆਤੀ ਹੈ । ਇਨ ਸਬ ਬਾਤੋਂ ਕੋ ਯਾਦ ਕਰ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹ ਜਾਤੀ । ਮੈਂ ਅਕ੍ਸਰ ਏਕ ਨੀਮ ਕੇ ਪੇਡ਼ ਕੀ ਛਾਯਾ ਕੇ ਨੀਚੇ ਬੈਠਕਰ ਅਪਨੀ ਥਕਾਨ ਮਿਟਾਤੀ ਥਾ । ਜਿਸਕੇ ਸਾਮਨੇ ਏਕ ਬਹੁਤ ਬਡ਼ੀ ਮਲ੍ਟੀਪ੍ਲੇਕ੍ਸ ਕਮ੍ਪਨੀ ਥੀ । ਜਹਾਂ ਕੇ ਕਰ੍ਮਚਾਰੀ ਬਡ਼ੀ-ਬਡ਼ੀ ਗਾਡਿਯੋਂ ਸੇ ਆਨਾ-ਜਾਨਾ ਕਰਤੇ ਥੇ । ਮੁਝੇ ਯੇ ਸਬ ਦੇਖ ਬਡ਼ਾ ਸੁਕੂਨ ਮਿਲਤਾ ਥਾ ।
ਅਚਾਨਕ ਏਕ ਦਿਨ ਬਡ਼ੀ ਸੀ ਗਾਡ਼ੀ ਮੇ ਬੈਠਤੇ ਵਕ੍ਤ ਏਕ ਸਾਹਬ ਕਾ ਮੋਬਾਇਲ ਗਿਰ ਗਯਾ । ਮੈਨੇਂ ਆਵਾਜ ਦੇਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀ ਲੇਕਿਨ ਰੋਜ ਕੀ ਤਰਹ ਭੂਖੀ ।ਮੇਰੇ ਮੁਂਹ ਸੇ ਆਵਾਜ ਨਹੀਂ ਨਕਲੀ ਮੈਨੇ ਮੋਬਾਇਲ ਉਠਾਕਰ ਅਪਨੇ ਪਾਸ ਰਖ ਲਿਯਾ । ਤਾਕਿ ਉਸ ਸਾਹਬ ਕੋ ਕਲ ਸੁਬਹ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੂਂ । ਸ਼ਾਮ ਕੇ 5 ਬਜ ਚੁਕੇ ਥੇ ਜੈਸੇ ਹੀ ਮੈਨੇ ਘਰ ਕੀ ਚੌਖਟ ਪਰ ਪੈਰ ਰਖਾ ਮੋਬਾਇਲ ਕੀ ਘਂਟੀ ਬਜਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ । ਅਮ੍ਮੀ ਕੇ ਸਿਲਾਈ ਮਸ਼ੀਨ ਕੇ ਪਹਿਏ ਥਮ ਗਯੇ । ਘਰ ਮੇਂ ਏਕ ਸਨ੍ਨਾਟਾ ਪਸਰ ਗਯਾ ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ, ਅਮ੍ਮੀ ਕਈ ਸਵਾਲੋਂ ਭਰੀ ਨਿਗਾਹ ਸੇ ਦੇਖਨੇ ਲਗੇ । ਅਮ੍ਮੀ ਮੁਝੇ ਗੁਸ੍ਸੇ ਸੇ ਭਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾਗਨੇ ਲਗੀ ਏ ਕਿਸਕਾ ਮੋਬਾਇਲ ਹੈ, ਤੁਝੇ ਕਹਾਂ ਸੇ ਮਿਲਾ, ਯਹਾਂ ਹਮਾਰੇ ਪਾਸ ਖਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਔਰ ਤੂ ਮੋਬਾਇਲ ਰਖਤੀ ਹੈ । ਅਮ੍ਮੀ ਕੋ ਸਾਰੀ ਬਾਤ ਬਤਾਨੇ ਵਾਲੀ ਥੀ ਕਿ ਨਸ਼ੀਫਾ ਕਹਨੇ ਲਗੀ ਤਭੀ ਤੋ ਮੈਂ ਕਹਤੀ ਥੀ ਕਿ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਸੁਬਹ ਸੇ ਇਤਨਾ ਬਨ ਠਨ ਕਰ ਕਹਾਂ ਜਾਤੀ ਹੈ । ਨਸ਼ੀਫਾ ਕੇ ਚੁਪ ਹੋਤੇ ਹੀ ਸਲਮਾ ਆਖਿਰ ਦੂਸਰੇ ਮਜਹਬ ਕੀ ਹੈ । ਸਬ ਨੇ ਕੁਛ ਨ ਕੁਛ ਕਹਾ ਲੇਕਿਨ ਕਿਸੀ ਕੀ ਭੀ ਬਾਤ ਉਤਨਾ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਜਿਤਨਾ ਜਿਤਨਾ ਕੀ ਸਲਮਾ ਕੇ ਬਾਤੋਂ ਨੇ ਮੁਝੇ ਹਿਲਾ ਕਰ ਰਖਾ ਦਿਯਾ । ਇਸੀ ਬੀਚ ਮੋਬਾਇਲ ਕੀ ਘਂਟੀ ਫਿਰ ਸੇ ਬਜਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ । ਇਸ ਆਵਾਜ ਨੇ ਆਗ ਮੇਂ ਘੀ ਡਾਲਨੇ ਕਾ ਕਾਮ ਕਿਯਾ ਅਮ੍ਮੀ ਨੇ ਔਰ ਭੀ ਬੁਰੇ ਸ਼ਬ੍ਦ ਨਿਕਾਲਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਏ । ਹੋਗਾ ਕਿਸੀ ਯਾਰ ਕਾ ਫੋਨ, ਜੋ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਕਰ ਰਹਾ ਹੋਗਾ । ਅਬ ਮੁਝਸੇ ਰਹਾ ਨਹੀਂ ਗਯਾ । ਬਸ ਔਰ ਨਹੀਂ ਜਬ ਸੇ ਸੁਨਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਮੇਰੀ ਭੀ ਬਾਤ ਸੁਨੋ । ਸਲਮਾ ਨੇ ਕਹਾ ਅਬ ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਸੁਨਨੇ ਕੋ ਰਹਾ ਸਬ ਕੁਛ ਤੋ ਸਾਮਨੇ ਹੈ । ਅਮ੍ਮੀ ਨੇ ਕਹਾ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਅਬ ਹਮ ਐਸੀ ਲਡ਼ਕੀ ਕੋ ਯਹਾਂ ਨਹੀਂ ਰਖ ਸਕਤੇ ਜਿਸਕੀ ਚਾਲ ਚਲਨ ਖਰਾਬ ਹੋ । ਹਮਾਰੇ ਘਰ ਦੋ ਔਰ ਜਵਾਨ ਲਡ਼ਕੀ ਹੈਂ ਜਿਨਕੀ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਨੀ ਹੈ । ਅਬ ਤੁਮ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਠਿਕਾਨੀ ਦੇਖ ਲੋ । ਇਸ ਬਾਤ ਸੇ ਤੋ ਮੈ ਏਕਦਮ ਸਹਮ ਗਈ । ਮੁਝੇ ਰਾਤ ਭਰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ ਬਸ ਯਹੀਂ ਸੋਚਤੀ ਰਹੀ ਕਹਾਂ ਜਾਊਂਗੀ, ਕਿਸਕੇ ਪਾਸ ਜਾਊਂਗੀ । ਇਨ੍ਹੀ ਸਬ ਬਾਤੋਂ ਸੇ ਰਾਤ ਭਰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹੀ ਔਰ ਰੋਤੀ ਰਹੀ । ਸੁਬਹ ਹੁਈ ਸਬ ਅਪਨੇ-ਅਪਨੇ ਕਾਮ ਮੇਂ ਵ੍ਯਸ੍ਤ ਥੇ । ਮੈਨੇ ਸੋਚਾ ਕੋਈ ਮੁਝਸੇ ਬਾਤ ਕਰੇ, ਲੇਕਿਨ ਕਿਸੀ ਨੇ ਮੁਝਸੇ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕੀ । ਮੈਂ ਭੀ ਕਿਸੀ ਸੇ ਕੁਛ ਕਹੇ ਬਿਨਾ ਅਪਨੇ ਕਾਮ ਕੀ ਤਲਾਸ਼ ਮੇਂ ਨਿਕਲ ਗਯੀ ।ਲੇਕਿਨ ਉਸਸੇ ਪਹਲੇ ਉਸ ਸਜ੍ਜਨ ਕਾ ਮੋਬਾਇਲ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਥਾ । ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਖਾਏ-ਪਿਯੇ ਜਲ੍ਦੀ-ਜਲ੍ਦੀ ਉਸ ਨੀਮ ਕੇ ਪੇਡ਼ ਕੇ ਪਾਸ ਪਹੁਂਚੀ ਜਹਾਂ ਪਰ ਵਹ ਕਮ੍ਪਨੀ ਹੈ । ਜੈਸੇ ਹੀ ਮੈਂ ਪੇਡ਼ ਕੇ ਪਾਸ ਪਹੁਂਚੀ ਹੀ ਥੀ ਕਿ ਮੋਬਾਇਲ ਫਿਰ ਸੇ ਬਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਯਾ । ਮੈਨੇ ਝਟ ਸੇ ਮੋਬਾਇਲ ਉਠਾਯਾ ਉਧਰ ਸੇ ਆਵਾਜ ਆਈ - ਹਲੋ ਮੈਨੇ ਹਲੋ ਸੇ ਜਵਾਬ ਦਿਯਾ । ਸਾਮਨੇ ਵਾਲੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਨੇ ਬਡ਼ੇ ਸਜ੍ਜਨਤਾ ਪੂਰ੍ਵਕ ਕਹਾ ਅ ਦੇਖਿਏ ਮੇਰਾ ਮੋਬਾਇਲ ਕਹੀਂ ਗੁਮ ਹੋ ਗਯਾ ਥਾ । ਯਹ ਆਪਕੇ ਪਾਸ ਹੈ ਪ੍ਲੀਜ ਮੇਰਾ ਮੋਬਾਇਲ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਂਗੀ । ਮੈਨੇ ਕਹਾ ਹਾਂ ਸਰ, ਯਹ ਮੋਬਾਇਲ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਹੀ ਹੈ । ਜਹਾਂ ਗਿਰਾ ਥਾ, ਮੈਂ ਵਹੀਂ ਖਡ਼ੀ ਹੂਂ ।
ਆਧੇ ਘਂਟੇ ਕੇ ਬਾਦ ਵਹੀ, ਬਡ਼ੀ ਸੀ ਗਾਡ਼ੀ ਆਕਰ ਰੂਕੀ । ਉਸਮੇਂ ਸੇ ਕੋਟ-ਟਾਈ ਪਹਨੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਬਾਹਰ ਆਯਾ । ਮੈਂ ਗਾਡ਼ੀ ਕੇ ਪਾਸ ਗਈ ਔਰ ਕਹਾ - ਸਰ ਯਹ ਆਪਕਾ ਮੋਬਾਇਲ । ਉਨ੍ਹੋਨੇ ਮੁਸ੍ਕਰਾਤੇ ਹੁਏ ਮੋਬਾਇਲ ਲੇਤੇ ਹੁਏ ਕਹਾ ਓ ਥੈਕ੍ਯੂ.. ਮੈਂ ਭੀ ਯੂ ਵੇਲਕਮ ਬੋਲਕਰ ਵਾਪਸ ਚਲ ਪਡ਼ੀ । ਇਤਨੇ ਮੇਂ ਪੀਛੇ ਸੇ ਆਵਾਜ ਆਯੀ - ਅਰੇ ਰੂਕਿਯੇ ਕ੍ਯਾ ਨਾਮ ਹੈ ਆਪਕ . ਮੈਨੇ ਕਹਾ ਜੀ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਤਿਵਾਰੀ ਓ ਹੋ ਮੈਂ ਦੀਨਾਨਾਥ ਥਰ੍ਮਾ । ਇਸ ਮਲ੍ਟੀ ਪ੍ਲੇਕ੍ਸ ਕਮ੍ਪਨੀ ਕਾ ਮਾਲਿਕ । ਤੋ ਤੁਮ ਕ੍ਯਾ ਕਰਤੀ ਹੋ । ਮੈਨੇ ਬਡ਼ੀ ਸਹਜਤਾ ਸੇ ਉਸੇ ਜਵਾਬ ਦਿਯਾ, ਸਰ ਮੈਂ ਅਭੀ ਕਾਮ ਕੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੂਂ । ਉਸ ਸਜ੍ਜਨ ਨੇ ਅਪਨੇ ਕੋਟ ਕੇ ਜੇਬ ਸੇ ਏਕ ਕਾਰ੍ਡ ਨਿਕਾਲਕਰ ਦਿਯਾ ਔਰ ਕਹਾ - ਅਚ੍ਛਾ ਇਸੇ ਰਖਿਏ । ਹਮਾਰੀ ਏਕ ਔਰ ਕਮ੍ਪਨੀ ਹੈ ਜਹਾਂ ਕਰ੍ਮਚਾਰਿਯੋਂ ਕੀ ਆਵਸ਼ਯਕਤਾ ਹੈ । ਵਹਾਂ ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ ਹੋਗਾ ਉਨਸੇ ਮਿਲ ਲੇਨਾ । ਮੈਂ ਉਨਕੋ ਫੋਨ ਕਰ ਬਤਾ ਦੇਤਾ ਹੂਂ । ਮੈਨੇ ਕਾਰ੍ਡ ਲਿਯਾ ਔਰ ਥੈਕ੍ਯੂ ਸਰ ਬੋਲਕਰ ਕਾਰ੍ਡ ਪਰ ਲਿਖੇ ਪਤੇ ਪਰ ਚਲੀ ਗਈ । ਕੁਛ ਦੇਰ ਬਾਦ ਵੋ ਕਮ੍ਪਨੀ ਮਿਲ ਗਈ । ਜੈਸੇ ਹੀ ਕਮ੍ਪਨੀ ਮੇਂ ਘੁਸਨੇ ਲਗੀ, ਵਹਾਂ ਖਡ਼ੇ ਗਾਰ੍ਡ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਯਾ । ਕਹਨੇ ਲਗਾ ਆਪ ਅਨ੍ਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਤੇ । ਲੇਕਿਨ ਕਾਰ੍ਡ ਕੋ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਮੁਝੇ ਅਨ੍ਦਰ ਜਾਨੇ ਦਿਯਾ । ਮੈਂ ਤੋ ਏਕਦਮ ਘਬਰਾਈ ਹੁਈ ਥੀ ਕਿ ਕ੍ਯਾ ਹੋਗਾ । ਬਾਸ ਕੇ ਕੇਬਿਨ ਮੇਂ ਜਾਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਮੈਨੇ ਪੂਛਾ - ਸਰ ਮੇ ਆਈ ਕਮ ਇਨ । ਬਾਸ ਨੇ ਕਹਾ- ਹਾਂ ਅਨ੍ਦਰ ਆ ਜਾਔ । ਅਨ੍ਦਰ ਜਾਤੇ ਯਂਗ ਬਾਸ ਏਕਦਮ ਸੇ ਮੇਰੀ ਓਰ ਦੇਖਨੇ ਲਗੇ । ਸ਼ਾਯਦ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਕੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਚੇਹਰੇ ਸੇ ਨਜਰ ਨਹੀਂ ਹਟ ਰਹੀ ਥੀ । ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਥੀ ਹੀ ਬੇਹਦ ਖੂਬਸੂਰਤ, ਸੁਂਦਰ ਚੇਹਰਾ, ਲਮ੍ਬੇ-ਲਮ੍ਬੇ ਬਾਲ, ਸੁਂਦਰ ਨਾਕ ਨਕ੍ਸ਼ । ਅਚ੍ਛਾ ਆਪ ਹੀ ਹੈ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਤਿਵਾਰੀ ਆਇਯੇ ਬੈਠਿਏ । ਪਾਪਾ ਨੇ ਆਪਕੇ ਲਿਏ ਹੀ ਫੋਨ ਕਿਯਾ ਥੇ । ਮੈਨੇ ਕਹਾ ਜੀ ਸਰ । ਉਸ ਯਂਗ ਬਾਸ ਨੇ ਕਹਾ ਦੇਖਿਏ ਕਮ੍ਪਨੀ ਕੇ ਕੁਛ ਰੂਲ੍ਸ ਹੈਂ । ਵੋ ਆਪਕੋ ਮਾਨਨਾ ਹੋਗਾ ਤਭੀ ਆਪ ਕਮ੍ਪਨੀ ਕੀ ਕਰ੍ਮਚਾਰੀ ਬਨ ਸਕਤੇ ਹੈਂ । ਮੈਨੇ ਆਖਿਰ ਪੂਛ ਹੀ ਲਿਯਾ ਸਰ ਕ੍ਯਾ ਰੂਲ੍ਸ ਹੋਂਗੇ । ਬਾਸ ਨੇ ਕਹਾ ਹਮਾਰੇ ਮੈਨੇਜਰ ਆਪਕੋ ਬਤਾ ਦੇਂਗੇ, ਠੀਕ ਹੈ ਆਪ ਜਾ ਸਕਤੀ ਹੈ । ਜੀ ਸਰ ਬਾਹਰ ਆਤੇ ਹੀ ਰਿਸੇਪ੍ਸ਼ਨਿਸ੍ਟ ਨੇ ਮੁਝੇ ਮੈਨੇਜਰ ਸੇ ਮਿਲਾਯਾ । ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਬਤਾਯਾ ਕਿ ਆਪਕੋ ਕਮ੍ਪਨੀ ਕੇ ਕ੍ਵਾਟਰ ਮੇਂ ਰਹਨਾ ਪਡ਼ੇਗਾ ਜਹਾਂ ਕਮ੍ਪਨੀ ਕੇ ਸਭੀ ਕਰ੍ਮਚਾਰੀ ਰਹਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਆਪਕਾ ਵੇਤਨ 12 ਹਜਾਰ ਰੂ. ਹੋਗਾ । ਯਹ ਸੁਨਕਰ ਮੈਂ ਤੋ ਆਵਾਕ ਰਹ ਗਈ । ਕ੍ਯਾ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਯੇ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ ਮੁਝੇ ਏਕ ਸਾਥ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ । ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਕਮ੍ਪਨੀ ਸੇ ਬਾਹ ਆ ਗਈ ਔਰ ਜਲ੍ਦੀ-ਜਲ੍ਦੀ ਘਰ ਮੇਂ ਯਹ ਬਾਤੇ ਬਤਾਨੇ ਅਪਨੇ ਕਦਮ ਬਢ਼ਾਨੇ ਲਗੀ । ਜੈਸੇ ਹੀ ਘਰ ਪਾਸ ਆਯਾ ਮੈਂ ਘਰ ਦੌਡ਼ਕਰ ਅਂਦਰ ਆ ਗਈ ਔਰ ਅਮ੍ਮੀ ਕੋ ਜੋਰ ਸੇ ਆਵਾਜ ਦੀ ਅਮ੍ਮੀ ।
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ ਸੁਨਕਰ ਨਸ਼ੀਫਾ, ਸਲਮਾ ਅਮ੍ਮੀ ਤੀਨੋਂ ਕਮਰੇ ਸੇ ਬਾਹਰ ਆਯੇ ਲੇਕਿਨ ਤੀਨੋਂ ਕੇ ਚੇਹਰੇ ਪਰ ਵਹੀ ਉਦਾਸੀ ਔਰ ਗੁਸ੍ਸੇ ਕਾ ਭਾਵ ਅਭੀ ਥਾ । ਮੈਨੇ ਅਮ੍ਮੀ ਕੀ ਬਾਂਹ ਪਕਡ਼ਕਰ ਖੁਸ਼ੀ ਸੇ ਕਹਾ -ਅਮ੍ਮੀ ਮੁਝੇ ਅਚ੍ਛੀ ਕਮ੍ਪਨੀ ਮੇਂ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲ ਗਈ ਔਰ ਮਾਲੂਮ ਹੈ ਮੇਰੀ ਤਨਖ੍ਵਾ ਕਿਤਨੀ ਹੈ । 12 ਹਜਾਰ ਰੂ.... ਔਰ ਤੋ ਔਰ ਕਮ੍ਪਨੀ ਕੇ ਤਰਫ ਸੇ ਮੁਝੇ ਏਕ ਫ੍ਲੈਟ ਮਿਲਾ ਹੈ । ਜਹਾਂ ਹਮ ਸਬ ਏਕ ਸਾਥ ਰਹੇਂਗੇ । ਅਮ੍ਮੀ ਅਪਨੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਤੋਡ਼ਕਰ ਬੋਲੀ ਹਮ ਸਬ ਨਹੀਂ ਕੇਵਲ ਤੁਮ ਰਹੋਗੀ । ਹਮੇਂ ਨਹੀਂ ਰਹਨਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਸਾਥ । ਮੈਨੇ ਭੀ ਹਿਮ੍ਮਤ ਕਰਕੇ ਸਬਕੋ ਕਹਾ ਨਹੀਂ ਆਜ ਤੋ ਆਪ ਸਬਕੋ ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਸੁਨਨੀ ਹੋਗੀ ਔਰ ਮਾਨਨੀ ਹੋਗੀ । ਆਪ ਲੋਗੋਂ ਕਾ ਗੁਸ੍ਸਾ ਮੇਰੇ ਊਪਰ ਕ੍ਯੋਂ ਹੈ ਵੇ ਮੋਬਾਇਲ ਨਾ । ਵੋ ਮੋਬਾਇਲ ਮੁਝੇ ਏਕ ਸਜ੍ਜਨ ਕੇ ਗਾਡ਼ੀ ਮੇਂ ਚਢ਼ਤੇ ਹੁਏ ਗਿਰ ਜਾਨੇ ਪਰ ਮਿਲਾ ਥਾ । ਜਿਸੇ ਮੈਨੇ ਆਵਾਜ ਦੇਕਰ ਰੋਕਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀ । ਲੇਕਿਨ ਵੋ ਜਬ ਤਕ ਜਾ ਚੁਕੇ ਥੇ ਔਰ ਆਪ ਸਬਨੇ ਗਲਤ ਸਮਝ ਲਿਯਾ । ਮੈਂ ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਮੋਬਾਇਲ ਵਾਪਸ ਕਰਨੇ ਗਈ ਤੋ ਉਸਨੇ ਇਸਕੇ ਬਦਲੇ ਅਪਨੀ ਕਮ੍ਪਨੀ ਮੇਂ ਨੌਕਰੀ ਦੀ । ਮੈਨੇ ਸਲਮਾ ਸੇ ਕਹਾ ਹਾਂ ਸਲਮਾ ਮੈਂ ਹਿਨ੍ਦੂ ਹੂਂ ਲਿਕਿਨ ਯਹੀ ਹਿਨ੍ਦੂ ਬਹਨ ਆਪ ਸਬਕੋ ਅਪਨੇ ਸਾਥ ਲੇਨੇ ਆਯੀ ਹੈ । ਬਹਨ ਨਸ਼ੀਫਾ ਮੈਂ ਕਭੀ ਬਨ ਠਨ ਕਰ ਨਹੀਂ ਜਾਤੀ । ਆਪ ਦੋਨੋਂ ਕੀ ਪਢ਼ਾਈ ਮੇਰੀ ਤਰਹ ਰੂਕ ਨਾ ਜਾਏ ਇਸਲਿਏ ਰੋਜ ਭੂਖੀ ਪ੍ਯਾਸੀ ਕਾਮ ਕੀ ਤਲਾਸ਼ ਮੇਂ ਜਾਤੀ ਥੀ । ਨ ਹੀ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਯਾਰ ਹੈ ਜਿਸੇ ਮੈਂ ਮਿਲਨੇ ਜਾਤੀ । ਅਮ੍ਮੀ ਕਹਨੇ ਲਗੀ ਬਸ ਬੇਟਾ ਔਰ ਨਹੀਂ ਅਮ੍ਮੀ ਕੇ ਆਂਖ ਸੇ ਆਂਸੂ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਥੇ । ਅਮ੍ਮੀ ਬਾਂਹੇਂ ਫੈਲਾਕਰ ਬੋਲੀ ਬੇਟੀ ਹਮੇਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦੋ । ਮੈਂ ਅਮ੍ਮੀ ਕੇ ਗਲੇ ਲਗ ਗਈ । ਨਸ਼ੀਫਾ ਔਰ ਸਲਮਾ ਨੇ ਭੀ ਮੁਝੇ ਗਲੇ ਸੇ ਲਗਾ ਲਿਯਾ । ਔਰ ਸਬਨੇ ਕਹਾ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਹਮੇਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦੋ ।
--------------------------------------------------------------------------------------
(ਸਾਭਾਰ ਸਮਾਚਾਰ ਪਤ੍ਰ - ਨਵਭਾਰਤ - ਸੁਰੂਚਿ ਮੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਦਿਨਾਂਕ 29 ਜੂਨ 2011)
ਸਂਜਯ ਮਾਰ੍ਟਿਨ , ਬੂਢ਼ਾ ਤਾਲਾਬ ਰੋਡ,ਬਾਲੋਦ, ਜਿਲਾ-ਦੁਰ੍ਗ (ਛ.ਗ.) ਮੋਬਾ. 9589699163
ਖੇਤੀ ਕਿਸਾਨੀ ਕੇ ਸਮਾਨ ਜੇਕਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਗੇਹੇ
ਨੀਮ ਕੇ ਡਾਰਾ ਜੇਲਾ ਬੈਗਾ ਖੋਂਚੇ ਹੇ 
ਕਰੀਬ 10 ਫੁਟ ਕੇ ਗੇਡ਼ੀ ਜੇਮਾ ਲਇਕਾ ਮਜਾ ਲੇਥੇ 
ਗੇਡ਼ੀ ਕੇ ਏਕ ਭਾਗ ਜੇਮਾ ਖਡ਼ੇ ਹੋਯ ਜਾਥੇ 
ਹਰੇਲੀ ਤਿਹਾਰ ਕੇ ਮੌਕਾ ਮੇਂ ਪੇਡ਼ ਲਗਾਵਤ ਗਾਂਵ ਕੇ ਮਨਖੇ 
