ਦ੍ਵਾਪਰ ਯੁਗ ਕਾ ਏਕ ਟੀਵੀ ਪੈਨਲ ਡਿਸ੍ਕਸ਼ਨ

ਦੋ-ਤੀਨ ਦਿਨ ਪਹਲੇ ਮਹਾਭਾਰਤ ਸੇ ਯੁਧਿਸ਼੍ਠਿਰ ਕੇ ਰਾਜਸੂਯ-ਯਜ੍ਞ ਕਾ ਪ੍ਰਸਂਗ ਪਢ਼ ਰਹਾ ਥਾ. ਰਾਜਸੂਯ-ਯਜ੍ਞ ਕੇ ਸਮਯ ਹੁਏ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਵਧ ਕੀ ਬਾਤ ਭੀ ਪਢ਼ੀ. ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਪੂਜਨ ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੇ ਔਬ੍ਜੇਕ੍ਸ਼ਨ ਸੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥ ਕੀ ਸਭਾ ਮੇਂ ਧਰ੍ਮ ਕੀ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਵਗੈਰਹ ਪਢ਼ੀ ਗਈ. ਤਰ੍ਕੋਂ ਕੇ ਤੀਰ ਚਲੇ. ਉਨ ਤੀਰੋਂ ਕੋ ਕਾਟਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਨਏ ਤਰ੍ਕ ਗਢ਼ੇ ਗਏ. ਫਿਰ ਉਧਰ ਸੇ ਤਰ੍ਕ-ਤੀਰ ਚਲੇ. ਫਿਰ ਇਧਰ ਸੇ ਉਨਕੋ ਕਾਟਾ ਗਯਾ. ਤਰ੍ਕ ਵਗੈਰਹ ਕਾਟਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਕਾਟਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਹੀ ਚੀਜ ਬਚੀ ਥੀ. ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੀ ਗਰ੍ਦਨ. ਐਸੇ ਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਅਪਨੇ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਕੋ ਭੇਜਕਰ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਜੀ ਕੀ ਗਰ੍ਦਨ ਕਾਟਕਰ ਉਨਕੋ ਯਮਪੁਰੀ ਭੇਜ ਦਿਯਾ. ਦੇਵਤਾਓਂ ਨੇ ਉਪ੍ਪਰ ਸੇ ਪੁਸ਼੍ਪਵਰ੍ਸ਼ਾ ਕੀ. ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼੍ਠਿਰ ਕੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਞ ਕੀ ਸਮਾਪ੍ਤਿ ਹੁਈ.

ਮਨ ਮੇਂ ਆਯਾ ਕਿ ਵਹਾਂ ਜੋ ਕੁਛ ਹੁਆ ਕ੍ਯੋਂ ਉਸਕੋ ਬਡ਼ੀ ਸਹਜਤਾ ਸੇ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਯਾ ਗਯਾ? ਵੈਸੇ ਦੇਖਾ ਜਾਯ ਤੋ ਔਰ ਕਰ ਭੀ ਕ੍ਯਾ ਸਕਤੇ ਥੇ ਲੋਗ਼? ਉਨ ਦਿਨੋਂ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲ ਭੀ ਤੋ ਨਹੀਂ ਥੇ ਕਿ ਪੈਨਲ ਡਿਸ੍ਕਸ਼ਨ ਹੋਤੇ. ਰਪਟ ਨਿਕਲਤੀ. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜ੍ਞ ਬੈਠਤੇ ਔਰ ਬਾਲ ਕੀ ਖਾਲ ਨਿਕਾਲਤੇ. ਐਸਾ ਕਰਨੇ ਸੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਜੀ ਕਾ ਮਾਮਲਾ ਆਰਾਮ ਸੇ ਦਸ-ਬਾਰਹ ਸਾਲੋਂ ਤਕ ਚਲਤਾ. ਇਨ੍ਵੇਸ੍ਟਿਗੇਸ਼ਨ ਹੋਤਾ. ਏਸ ਆਈ ਟੀ ਜਾਂਚ ਕਰਤੀ. ਉਸਕੀ ਰਪਟ ਲੀਕ ਹੋਤੀ. ਮਾਨਵਾਧਿਕਾਰ ਕਾਰ੍ਯਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨਾਰੇ ਲਗਾਤੇ. ਮਾਨਵਾਧਿਕਾਰ ਨੇਤਾ ਟੀਵੀ ਪਰ ਦਲੀਲੇਂ ਦੇਤੇ. ਦੂਸਰੋਂ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਸੁਨਤੇ. ਕੈਂਡਿਲ ਮਾਰ੍ਚ ਹੋਤਾ. ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੇ ਲਿਏ ਨ੍ਯਾਯ ਕੀ ਮਾਂਗ ਹੋਤੀ.

ਕੁਲ ਮਿਲਾਕਰ ਬਡ਼ੀ ਬਮਚਕ ਮਚਤੀ.

ਸ਼ਾਯਦ ਕੁਛ ਐਸੇ;



ਨ੍ਯੂਜ-ਆਵਰ ਪਰ ਅਰਨਬ ਗੋਸ੍ਵਾਮੀ ਜੀ ਆ ਚੁਕੇ ਹੈਂ. ਆਤੇ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ; "ਗੁਡ਼ ਇਵੇਨਿਂਗ. ਇਨ ਅ ਬਿਜਾਰ ਟਰ੍ਨ ਔਫ ਇਵੇਂਟ, ਪਰਸੋਂ ਕਰੀਬ ੧੦ ਬਜੇ ਸੁਬਹ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼੍ਠਿਰ ਕੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥ ਕੀ ਏਕ ਭਰੀ ਸਭਾ ਮੇਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕਾ ਕ਼ਤ੍ਲ ਕਰ ਦਿਯਾ. ਉਸ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕਾ ਜੋ ਰਾਜਾ ਤੋ ਥੇ ਹੀ, ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੇ ਫੂਫਾ ਭੀ ਥੇ. ਸਭਾ ਮੇਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੇ ਜੋ ਦੋਸ੍ਤ ਥੇ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਇਸਕਾ ਵਿਰੋਧ ਕਿਯਾ ਲੇਕਿਨ ਉਨਕੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੋ ਦਬਾ ਦਿਯਾ ਗਯਾ. ਸਵਾਲ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਅਬ ਰੂਲ ਔਫ ਧਰ੍ਮਾ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ? ਤਮਾਮ ਤਰਹ ਕੇ ਅਲਗ-ਅਲਗ ਦਾਵੇ ਕਿਯੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੈਂ. ਏਕ ਤਰਫ ਚੇਦਿਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਕੇ ਮਾਨਵਾਧਿਕਾਰ ਕਾਰ੍ਯਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਕੀ ਪੂਰੀ ਛਾਨਬੀਨ ਹੋ. ਵਹੀਂ ਉਨਕੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਸੁਨੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ. ਐਸੇ ਮੇਂ ਦ ਨੇਸ਼ਨ ਵਾਂਟ੍ਸ ਟੂ ਨੋ ਦ ਟ੍ਰੁਥ. ਸਚ ਕ੍ਯਾ ਹੈ ਯਹ ਦੇਸ਼ ਜਾਨਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ. ਔਰ ਇਸਕੇ ਲਿਏ ਵੀ ਹੈਵ ਅ ਫੁਲ ਪੈਨਲ ਟੂਨਾਈਟ ਔਨ ਨ੍ਯੂਜ-ਆਵਰ. ਹਮਾਰੇ ਸਾਥ ਹੈਂ ਹਸ੍ਤਿਨਾਪੁਰ ਸੇ ਕਰਪਾਚਾਰ੍ਯ ਟੂ ਇਨ੍ਟਰਪ੍ਰੇਟ ਧਰ੍ਮਾ. ਹਸ੍ਤਿਨਾਪੁਰ ਸੇ ਹੀ ਹਮਾਰੇ ਸਾਥ ਹੈਂ ਮਹਾਮਂਤ੍ਰੀ ਵਿਦੁਰ. ਵੀ ਆਲ੍ਸੋ ਵਾਂਟੇਡ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਟੂ ਕਮ ਏਂਡ ..ਲੇਕਿਨ ਵੇ ਨਹੀਂ ਆਯੇ. ਇਸਲਿਏ ਹਮਾਰੇ ਸਾਥ ਹੈਂ ਬਲਰਾਮ. ਉਧਰ ਚੇਦਿਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸੇ ਹਮਾਰੇ ਸਾਥ ਹੈਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਲਸਖਾ ਜੋ ਹ੍ਯੂਮਨ ਰਾਇਟ੍ਸ ਏਕ੍ਟਿਵਿਸ੍ਟ ਹੈਂ ਔਰ ਜੋ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੇ ਮਰ੍ਡਰ ਕੀ ਜਾਂਚ ਏਸ ਆਈ ਟੀ ਕਰੇ. ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥ ਸੇ ਹਮਾਰੇ ਸਾਥ ਹੈ ਸਹਦੇਵ. ਔਰ ਹਮਾਰੇ ਸ੍ਟੂਡਿਯੋ ਮੇਂ ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਹੈ ਬਰਿਸ਼੍ਠ ਪਤ੍ਰਕਾਰ ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼. ਵਿਦੁਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪਸੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੂਂ. ਕ੍ਯਾ ਹੁਆ ਯਹ? ਭਰੀ ਸਭਾ ਮੇਂ ਕਿਸੀ ਕੋ ਕ਼ਤ੍ਲ ਕਰ ਦੇਨਾ ਕਹਾਂ ਤਕ ਜਾਯਜ਼ ਹੈ?"

ਵਿਦੁਰ; "ਦੇਖੇਂ ਐਂਕਰ ਸ਼੍ਰੀ, ਪਹਲੇ ਤੋ ਮੈਂ ਆਪਕੋ ਬਤਾ ਦੂਂ ਕਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੇ ਫੂਫਾ ਨਹੀਂ ਬਲ੍ਕਿ ਉਨਕੇ ਫੂਫੇਰੇ ਭਾਈ ਥੇ. ਅਬ ਆਪ ਕੇ ਸਵਾਲ ਪਰ ਆਤਾ ਹੂਂ. ਦੇਖੇਂ, ਜਿਸੇ ਆਪ ਕ਼ਤ੍ਲ ਕਹ ਰਹੇ ਹੈਂ ਦਰਅਸਲ ਵਹ ਕ਼ਤ੍ਲ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਉਸੇ ਵਧ ਕਹਤੇ ਹੈਂ. ਧਰ੍ਮਨੀਤਿ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕ਼ਤ੍ਲ ਔਰ ਵਧ ਮੇਂ ਅਂਤਰ ਹੋਤਾ ਹੈ."

ਅਰਨਬ; "ਲੇਕਿਨ ਵਿਦੁਰ ਜੀ, ਏਂਡ ਰਿਜਲ੍ਟ ਤੋ ਦੋਨੋਂ ਕਾ ਏਕ ਹੀ ਹੈ ਨ. ਆਪ ਉਸਕੋ ਕੋਈ ਭੀ ਵਰ੍ਡ ਦੇ ਦੇਂ ਲੇਕਿਨ ਦੋਨੋਂ ਕਾ ਰਿਜਲ੍ਟ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਏਕ ਆਦਮੀ ਮਾਰਾ ਜਾਤਾ ਹੈ."

ਵਿਦੁਰ; "ਐਂਕਰ ਸ਼੍ਰੀ, ਪਹਲੇ ਆਪ ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਪੂਰੀ ਤੋ ਹੋਨੇ ਦੇਂ. ਦੇਖੇਂ, ਕਿਸੀ ਕੇ ਅਪਰਾਧ ਕੀ ਸਜ਼ਾ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਅਗਰ ਕਿਸੀ ਕੋ ਮਾਰਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ਤੋ ਉਸੇ ਵਧ....

ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਾਲਸਖਾ; "ਆਪ ਯੇ ਬਤਾਏਂ..ਆਪ ਯੇ ਬਤਾਏਂ.."

ਅਰਨਬ; "ਓਕੇ ਓਕੇ. ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ ਵਾਂਟ੍ਸ ਟੂ ਰੀ-ਬਟ ਯੂ ਵਿਦੁਰ ਜੀ. ਮੈਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ ਕੇ ਪਾਸ ਜਾਤਾ ਹੂਂ. ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ, ਯਹ ਬਤਾਏਂ ਕਿ ਵਿਦੁਰ ਜੋ ਕਹ ਰਹੇ ਹੈਂ ਆਪ ਉਸਸੇ ਸਹਮਤ ਹੈਂ?"

ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਾਲਸਖਾ; "ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ. ਯੇ ਸੋ-ਕਾਲ੍ਡ ਧਰ੍ਮ ਕੇ ਜਾਨਕਰ ਕੇਵਲ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਸੇ ਖੇਲਤੇ ਹੈਂ. ਯੇ ਆਜ ਵਿਦੁਰ ਜੀ ਹਸ੍ਤਿਨਾਪੁਰ ਮੇਂ ਬੈਠਕਰ ਧਰ੍ਮ ਸਿਖਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਲੇਕਿਨ ਮੈਂ ਆਪਕੋ ਬਤਾ ਦੂਂ ਕਿ ਯੇ ਇਨਕੀ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਕੀ ਜਾਦੂਗਰੀ ਕੇ ਅਲਾਵਾ ਔਰ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਮੈਂ ਪੂਛਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਕੇਵਲ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨੇ ਸੇ ਕਿਸੀ ਕਿ ਹਤ੍ਯਾ ਕਰ ਦੇਨਾ ਕੌਨ ਸਾ ਧਰ੍ਮ ਹੈ?"

ਅਰਨਬ; "ਵਿਦੁਰ ਜੀ, ਜਵਾਬ ਦੇਂ. ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ ਕਾ ਕਹਨਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਅਪਮਾਨ ਕੇ ਬਦਲੇ ਕਿਸੀ ਕਾ ਮਰ੍ਡਰ ਕਰ ਦੇਨਾ ਕੌਨ ਸਾ ਧਰ੍ਮ ਹੈ?"

ਵਿਦੁਰ; "ਦੇਖੇਂ, ਆਪ ਮੁਝੇ ਅਪਨੀ ਬਾਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨੇ ਦੇਂਗੇ ਤਬ ਤੋ ਮੈਂ ਕੁਛ ਕਹੂਂਗਾ. ਦੇਖੇਂ, ਯਹ ਅਪਮਾਨ ਕੇ ਏਵਜ ਮੇਂ ਹਤ੍ਯਾ ਕਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਅਸਲ ਮਾਮਲਾ ਅਧਰ੍ਮੀ ਕੋ ਦਣ੍ਡਿਤ ਕਰਨੇ ਕਾ ਹੈ. ਬਾਤ ਕੇਵਲ ਯਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕਾ ਅਪਮਾਨ ਕਿਯਾ. ਬਾਤ ਯਹ ਭੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਅਪਨੇ ਇਲਾਕੇ ਮੇਂ ਰਾਜਾਓਂ ਸੇ ਯੁਦ੍ਧ, ਪ੍ਰਜਾ ਕੋ ਅਸ਼ਾਂਤਿ ਔਰ ਰਿਸ਼ਿ-ਮੁਨਿਯੋਂ ਕੋ ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਸੇ ਸਤਾਤਾ ਰਹਾ ਹੈ. ਯਹ ਕੇਵਲ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੇ ਅਪਮਾਨ ਕਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਯਹ ਧਰ੍ਮ ਔਰ ਅਧਰ੍ਮ ਕਾ ਯੁਦ੍ਧ...

ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਾਲਸਖਾ; "ਵਿਦੁਰ ਜੀ, ਆਜ ਆਪਕੋ ਧਰ੍ਮ ਯਾਦ ਆ ਰਹਾ ਹੈ. ਧਰ੍ਮ ਤੋ ਯਹ ਭੀ ਕਹਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹਿਏ. ਅਗਰ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ ਤਬ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਪੂਤਨਾ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਕ੍ਯੋਂ ਕੀ? ਉਸ ਸਮਯ ਧਰ੍ਮ ਕਾ ਵਿਚਾਰ ਉਨਕੇ ਮਨ ਮੇਂ ਕ੍ਯੋਂ ਨਹੀਂ ਆਯਾ? ਉਨਕੇ ਮਨ ਮੇਂ ਕ੍ਯੋਂ ਨਹੀਂ ਆਯਾ ਕਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮ ਕੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧ ਹੈ?"

ਵਿਦੁਰ ; "ਦੇਖੇਂ, ਪੂਤਨਾ ਏਕ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਥੀ. ਔਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਉਸਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਨਹੀਂ ਬਲ੍ਕਿ ਉਸਕਾ ਭੀ ਵਧ ਹੀ ਕਿਯਾ ਥਾ. ਵਹ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੋ ਮਾਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਗਈ ਥੀ. ਧਰ੍ਮ ਯਹ ਕਹਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਭੀ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਕੋ ਬਚਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕਿਸੀ ਕਾ ਭੀ ਵਧ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੈ."

ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਾਲਸਖਾ; "ਮੈਂ ਮਾਨਨੀਯ ਵਿਦੁਰ ਜੀ ਸੇ ਪੂਛਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਪੂਤਨਾ ਹਤ੍ਯਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਇਰਾਦੇ ਸੇ ਗਈ ਹੋਗੀ ਲੇਕਿਨ ਉਸਨੇ ਹਤ੍ਯਾ ਤੋ ਨਹੀਂ ਕੀ ਨ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੀ. ਐਸੇ ਮੇਂ ਉਸਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਕਰ ਦੇਨਾ ਤੋ ਅਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯ ਹੁਆ."

ਵਿਦੁਰ; "ਤੋ ਕਾਲਸਖਾ ਜੀ, ਆਪ ਕ੍ਯਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਪੂਤਨਾ ਪਹਲੇ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੋ ਮਾਰ ਦੇਤੀ ਕ੍ਯਾ ਤਭੀ ਉਸਕਾ ਵਧ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਥਾ?"

ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਾਲਸਖਾ; "ਮੈਂ ਕਹਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਕ੍ਯਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਪੂਤਨਾ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਕੇ ਇਰਾਦੇ ਸੇ ਹੀ ਗਈ ਥੀ? ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਕਹ ਦਿਯਾ ਔਰ ਆਪ ਮਾਨ ਗਏ? ਔਰ ਫਿਰ ਏਕ ਬਾਤ ਬਤਾਏਂ, ਕ੍ਯਾ ਆਪ ਨਹੀਂ ਮਾਨਤੇ ਕਿ ਹਤ੍ਯਾਔਂ ਕੇ ਮਾਮਲੇ ਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕਾ ਰਿਕਾਰ੍ਡ ਹੀ ਖਰਾਬ ਹੈ. ਪੂਤਨਾ ਕੋ ਤੋ ਜਾਨੇ ਦੇਂ, ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਉਸੇ ਭੀ ਮਾਰ ਡਾਲਾ ਜੋ ਉਨਕਾ ਖੁਦ ਕਾ ਮਾਮਾ ਥਾ. ਮਹਾਰਾਜ ਕਂਸ. ਆਜ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਜੀ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਕਰ ਦੀ ਜੋ ਖੁਦ ਉਨਕਾ ਫੂਫੇਰਾ ਭਾਈ ਥਾ. ਬਚਪਨ ਮੇਂ ਹੀ ਇਨ੍ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਬਕਾਸੁਰ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਕਰ ਦੀ ਥੀ. ਵਰਸ਼ਭਾਸੁਰ ਕੋ ਮਾਰ ਡਾਲਾ. ਮੈਂ ਪੂਛਤਾ ਹੂਂ ਬਚਪਨ ਸੇ ਹੀ ਕੇਵਲ ਹਤ੍ਯਾਏਂ ਕਰਨਾ ਕੌਨ ਸੇ ਧਰ੍ਮ ਕਾ ਹੈ?"

ਵਿਦੁਰ; "ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ, ਪਹਲੇ ਆਪ ਕੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਕੇ ਲਿਏ ਬਤਾ ਦੂਂ ਕਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਂ ਔਰ ਅਪਰਾਧਿਯੋਂ ਕੋ ਮਾਰਨਾ...."

ਅਰਨਬ; "ਓਕੇ ਓਕੇ..ਮੈਂ ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼ ਕੀ ਤਰਫ ਆਤਾ ਹੂਂ. ਟੇਲ ਮੀ ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼, ਯੇ ਜੋ ਭਰੀ ਸਭਾ ਮੇਂ ਹਤ੍ਯਾ ਹੁਈ ਹੈ, ਇਸਕੇ ਬਾਦ ਆਪ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਕੋ ਕਹਾਂ ਜਾਤਾ ਹੁਆ ਦੇਖਤੇ ਹੈਂ?"

ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼; "ਅਰ੍ਨਬ, ਯਹ ਮਾਮਲਾ ਉਤਨਾ ਸੀਧਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਤਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤਾ ਹੈ. ਜਹਾਂ ਤਕ ਮੇਰੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕਾ ਇਸ ਤਰਹ ਸੇ ਰਿਏਕ੍ਟ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਯਦ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਥਾ. ਔਰ ਮੈਂ ਏਕ ਬਾਤ ਔਰ ਬਤਾ ਦੂਂ ਅਰ੍ਨਬ. ਪਹਲੇ ਯਹ ਬਾਤ ਸੁਨਾਈ ਦੀ ਕਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥ ਕੀ ਸਭਾ ਮੇਂ ਹੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕਾ ਸੌਵੀਂ ਬਾਰ ਅਪਮਾਨ ਕਿਯਾ ਲੇਕਿਨ ਮੇਰੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਕੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਯਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕਾ ਸੌਵਾਂ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਥਾ. ਮੈਂਨੇ ਇਸ ਕੇਸ ਕੋ ਬਹੁਤ ਨਜਦੀਕ ਸੇ ਫਾਲੋ ਕਿਯਾ ਹੈ ਔਰ ਮੈਂ ਦਾਵੇ ਕੇ ਸਾਥ ਕਹ ਸਕਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਇਸ ਕੇਸ ਮੇਂ ਐਸੇ-ਐਸੇ ਤਥ੍ਯ ਸਾਮਨੇ ਆ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਜੋ ਉਨ ਸਭੀ ਬਾਤੋਂ ਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਹੋਂਗੇ ਜੋ ਬਾਤੇਂ ਅਭੀ ਤਕ ਪਬ੍ਲਿਕ ਡੋਮੇਨ ਮੇਂ ਹੈਂ."

ਅਰਨਬ; "ਜੈਸੇ? ਕ੍ਯਾ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਇਸ ਕੇਸ ਮੇਂ?"

ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼ ; "ਜੋ ਮੈਂਨੇ ਖੋਜਬੀਨ ਕੀ ਉਸਸੇ ਤੋ ਬਡ਼ੀ ਹੈਰਤ ਮੇਂ ਡਾਲ ਦੇਨੇ ਵਾਲੀ ਬਾਤੇਂ ਆਈ ਹੈਂ ਸਾਮਨੇ. ਜੈਸੇ ਮੈਂਨੇ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕਾ ਰਿਕਾਰ੍ਡ ਰਖਨੇ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੇ ਕਰ੍ਮਚਾਰੀ ਸੇ ਭੀ ਬਾਤ ਕੀ. ਉਸਕਾ ਮਾਨਨਾ ਹੈ ਕਿ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕਾ ਰਿਕਾਰ੍ਡ ਰਖਨੇ ਮੇਂ ਗਲਤੀ ਭੀ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ. ਐਸਾ ਭੀ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਅਪਮਾਨ ਦੋ ਬਾਰ ਰਿਕਾਰ੍ਡ ਹੋ ਗਏ ਹੋਂ. ਯਾ ਐਸਾ ਭੀ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ੨-੩ ਅਪਮਾਨ ਦੋ ਬਾਰ ਰਿਕਾਰ੍ਡ ਹੋ ਗਏ ਹੋਂ. ਵੈਸੇ ਅਰ੍ਨਬ, ਮੈਂਨੇ ਉਡਤੀ ਖਬਰ ਯਹ ਭੀ ਸੁਨੀ ਹੈ ਕਿ ਅਪਮਾਨੋ ਕੇ ਰਜਿਸ੍ਟਰ ਮੇਂ ਕੁਛ ਉਲਟ-ਫੇਰ ਭੀ ਹੁਆ ਹੈ. ਅਬ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਯਹ ਬਾਤ ਕਿਤਨੀ ਸਚ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਸਵਾਲ ਤੋ ਅਪਨੀ ਜਗਹ ਹੈ. ਔਰ ਅਰ੍ਨਬ, ਮੈਂਨੇ ਇਸ ਕੇਸ ਕੋ ਜਿਸ ਤਰਹ ਸੇ ਫਾਲੋ ਕਿਯਾ ਹੈ.."

ਵਿਦੁਰ; "ਯੇ ਤੋ ਅਭੀ ਪਰਸੋਂ ਕੀ ਘਟਨਾ ਹੈ ਪਤ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ. ਦੋ ਦਿਨ ਮੇਂ ਕਿਤਨਾ ਫਾਲੋ ਕਰ ਲਿਯਾ ਆਪਨੇ?

ਅਰਨਬ; "ਓਕੇ ਓਕੇ..ਲੇਟ ਮੀ ਗੋ ਟੂ ਬਲਰਾਮ..ਬਲਰਾਮ ਜੀ, ਯਹ ਬਤਾਇਏ ਕਿ ਕ੍ਯਾ ਯਹ ਸਚ ਹੈ ਕਿ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕੇ ਰਜਿਸ੍ਟਰ ਮੇਂ ਹੇਰ-ਫੇਰ ਹੁਈ ਹੈ. ਐਸੀ ਬਾਤ ਸੁਨਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਐਸਾ ਹੁਆ ਹੈ. ਆਪ ਕ੍ਯਾ ਕਹਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ?"

ਬਲਰਾਮ; "ਦੇਖਿਯੇ, ਐਸੀ ਬਾਤ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਅਪਮਾਨੋਂ ਕਾ ਰਜਿਸ੍ਟਰ ਕਭੀ ਭੀ ਕੋਈ ਭੀ ਆਕਰ ਦੇਖ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਹਮ ਕੁਛ ਛਿਪਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇ. ਰਹੀ ਬਾਤ..."

ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਾਲਸਖਾ; "ਲੇਕਿਨ...ਲੇਕਿਨ..."

ਅਰਨਬ; "ਓਕੇ, ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ ਵਾਂਟ੍ਸ ਟੂ ਰੀ-ਬਟ ਯੂ. ਗੋ ਅਹੇਡ ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ."

ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਾਲਸਖਾ; "ਬਲਰਾਮ ਜੀ, ਯੇ ਬਤਾਇਏ ਕਿ ਕ੍ਯਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਅਪਨੀ ਬੁਆ ਕੋ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਜੀ ਮਹਰਾਜ ਕੇ ਕੇਵਲ ਸੌ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕੋ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਰਨੇ ਕਾ ਵਚਨ ਦਿਯਾ ਥਾ? ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਸਵਾ ਸੌ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕੋ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਰਨੇ ਕਾ ਵਚਨ ਦਿਯਾ ਹੋ. ਯਾ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਕਿ ਏਕ ਸੌ ਚਾਲੀਸ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕੋ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਰਨੇ ਕਾ ਵਚਨ ਦਿਯਾ ਹੋ. ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿਸੀ ਕੇ ਪਾਸ ਕਿ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਸੌ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕੀ ਹੀ ਬਾਤ ਕੀ ਥੀ?"

ਬਲਰਾਮ; "ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ, ਜਬ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਬੁਆ ਕੋ ਵਚਨ ਦਿਯਾ ਥਾ ਮੈਂ ਵਹੀਂ ਪਰ ਥਾ. ਔਰ ਮੈਂ ਆਪਕੋ ਸਚ ਬਤਾਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਸੌਵੇਂ ਅਪਮਾਨ ਕੇ ਬਾਦ ਹੀ ਮਾਰਨੇ ਕਾ ਵਚਨ ਦਿਯਾ ਥਾ. ਅਗਰ ਆਪਕੋ ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਕਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਨ ਹੋ ਤੋ ਬੁਆ ਸੇ ਪੂਛ ਸਕਤੇ ਹੈਂ."

ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਾਲਸਖਾ; "ਦੇਖਿਯੇ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਮੁਝੇ ਆਪਕੀ ਬਾਤ ਕਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਕ੍ਯੋਂ ਹੋ? ਆਪ ਤੋ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੇ ਭਾਈ ਹੈਂ. ਔਰ ਰਹੀ ਬਾਤ ਬੁਆ ਸੇ ਪੂਛਨੇ ਕੀ ਤੋ ਕ੍ਯਾ ਗਾਰਂਟੀ ਹੈ ਕਿ ਆਪ, ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਔਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼੍ਠਿਰ ਬੁਆ ਜੀ ਪਰ ਦਬਾਵ ਡਾਲ ਕੇ ਉਨਸੇ ਨਹੀਂ ਕਹਲਵਾ ਦੇਂਗੇ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਕੇਵਲ ਸੌ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕੋ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਰਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਕਹੀ ਥੀ?"

ਬਲਰਾਮ; "ਅਬ ਦੇਖਿਯੇ ਵੈਸੇ ਤੋ ਆਪਕੋ ਹਮਾਰੀ ਕਿਸੀ ਬਾਤ ਕਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਗਾ ਲੇਕਿਨ ਮੇਰਾ ਕਹਨਾ ਯਹੀ ਹੈ ਕਿ ਤਥ੍ਯੋਂ ਕੋ ਜਾਨੇ ਬਿਨਾ...."

ਅਰਨਬ; "ਓਕੇ ਲੇਟ ਮੀ ਗੋਬੈਕ ਤੋ ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼. ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼ ਯੇ ਬਤਾਇਏ ਕਿ ਅਬ ਕ੍ਯਾ ਦੇਖਤੇ ਹੈਂ ਇਸ ਕੇਸ ਮੇਂ? ਅਬ ਜਬਕਿ ਮੀਡਿਯਾ ਨੇ ਇਸ ਕੇਸ ਕੋ ਅਪਨੇ ਹਾਥ ਮੇਂ ਲੇ ਲਿਯਾ ਹੈ?"

ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼; "ਅਰ੍ਨਬ, ਯੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ ਕਾ ਪ੍ਵਾਇਂਟ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਹੈ. ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਏਕ ਸੈਨਿਕ ਸੇ ਹੁਈ ਜਿਸਨੇ ਯੇ ਬਤਾਯਾ ਕਿ ਜਬ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਅਪਨੀ ਬੁਆ ਕੋ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੇ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕੋ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਰ ਦੇਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਕਹੀ ਥੀ ਤੋ ਵਹ ਵਹੀਂ ਪਰ ਥਾ. ਔਰ ਆਪਕੋ ਹੈਰਤ ਹੋਗੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਬਤਾਯਾ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਏਕ ਸੌ ਪਚਹਤ੍ਤਰ ਅਪਮਾਨੋਂ ਕੋ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਰਨੇ ਕਾ ਵਚਨ ਦਿਯਾ ਥਾ. ਅਬ ਇਸਮੇਂ ਕਿਤਨਾ ਸਹੀ ਹੈ ਔਰ ਕਿਤਨਾ ਗਲਤ ਯਹ ਕਹ ਪਾਨਾ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਮੁਸ਼੍ਕਿਲ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਉਸ ਸੈਨਿਕ ਨੇ ਮੁਝੇ ਯਹੀ ਬਤਾਯਾ. ਔਰ ਏਕ ਬਾਤ ਅਰ੍ਨਬ. ਅਬ ਜਿਸ ਤਰਹ ਸੇ ਸਬੂਤ ਏਕ-ਏਕ ਕਰਕੇ ਸਾਮਨੇ ਆਨੇ ਲਗੇ ਹੈਂ ਉਸਸੇ ਤੋ ਯਹੀ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਮਾਮਲਾ ਬਡ਼ਾ ਪੇਂਚੀਦਾ ਹੋਤਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ. ਕੁਛ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਜ੍ਞੋਂ ਕਾ ਮਾਨਨਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਕ੍ਲੀਯਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਨੇ ਏਕ ਸੌ ਅਪਮਾਨ ਹੋਤੇ ਹੀ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੋ ਮਾਰਨਾ ਕੀ ਬਾਤ ਕਹੀ ਥੀ ਯਾ ਫਿਰ ਏਕ ਸੌ ਅਪਮਾਨ ਹੋਨੇ ਤਕ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਰ ਦੇਤੇ ਔਰ ਏਕ ਸੌ ਏਕਵਾ ਅਪਮਾਨ ਹੋਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਮਾਰਤੇ. ਯਹ ਬਾਤ ਕਮ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਔਰ ਮੇਰਾ ਐਸਾ ਮਾਨਨਾ ਹੈ..."

ਅਰਨਬ; "ਓਕੇ ਜ੍ਵਾਇਨਿਂਗ ਮੀ ਨਾਊ...ਅਬ ਹਮੇਂ ਜ੍ਵਾਇਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ ਹਸ੍ਤਿਨਾਪੁਰ ਸੇ ਆਚਾਰ੍ਯ ਸ਼ਕੁਨੀ. ਸ਼ਕੁਨੀ ਜੀ, ਹਮੇਂ ਯੇ ਬਤਾਏਂ...."

ਵਿਦੁਰ ; "ਐਂਕਰ ਸ਼੍ਰੀ, ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਕੁਨੀ ਆਚਾਰ੍ਯ ਨਹੀਂ ਹੈਂ. ਆਪਕੋ ਕਮ ਸੇ ਕਮ ਇਤਨੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਤੋ ਰਹਨੀ ਹੀ ਚਾਹਿਏ. ਸ਼ਕੁਨੀ ਗਾਂਧਾਰ ਨਰੇਸ਼ ਹੈਂ ਔਰ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਸੇ ਅਪਨੀ ਬਹਨ ਕੇ ਘਰ ਬੈਠਕਰ ਮੁਫ੍ਤ ਕੀ ਰੋਟਿਯਾਂ ਤੋਡ਼ ਰਹੇ ਹੈਂ."

ਅਰਨਬ; "ਸੌਰੀ ਸੌਰੀ..ਵਿਦੁਰ ਜੀ. ਚਲਿਏ ਗਂਧਾਰ ਨਰੇਸ਼ ਸ਼ਕੁਨੀ ਹੀ ਸਹੀ. ਸ਼ਕੁਨੀ ਜੀ, ਹਮੇਂ ਯੇ ਬਤਾਏਂ ਕਿ ਯੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥ ਮੇਂ ਜੋ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਕਾ ਮਾਮਲਾ ਹੁਆ ਹੈ, ਇਸਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਆਪ ਕ੍ਯਾ ਸੋਚਤੇ ਹੈਂ?"

ਸ਼ਕੁਨੀ; "ਯਹ ਤੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕ੍ਰੂਰ ਹਤ੍ਯਾ ਕਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ ਭਾਂਜੇ ਅਰਨਬ. ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਰੋ, ਮੈਂਨੇ ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਭੀ ਭਾਂਜਾ ਕਹ ਡਾਲਾ. ਏਕ ਸੌ ਭਾਂਜੋ ਸੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮਾਮਾ-ਮਾਮਾ ਸੁਨਤੇ-ਸੁਨਤੇ ਆਦਤ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਈ ਹੈ. ਹਾਲ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਏਕ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਮੁਂਹ ਸੇ ਜੀਜਾਸ਼੍ਰੀ ਕੇ ਲਿਏ ਭੀ ਭਾਂਜੇ ਧਰਤਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰ ਨਿਕਲ ਆਯਾ ਥਾ... ਹਾਂ ਤੋ ਮੈਂ ਯਹ ਕਹ ਰਹਾ ਥਾ ਕਿ ਯਹ ਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਰਸ਼੍ਣ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕ੍ਰੂਰ ਹਤ੍ਯਾ ਕਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ. ਐਸੇ ਮੇਂ ਮੈਂਨੇ ਔਰ ਭਾਂਜੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਨੇ ਯਹ ਨਿਰ੍ਣਯ ਲਿਯਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਛ ਹੀ ਦਿਨੋਂ ਮੇਂ ਕਾਸ਼ੀਨਰੇਸ਼ ਕੇ ਦਰਬਾਰ ਮੇਂ ਹੋਨੇ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾਓਂ ਕੇ ਸਮ੍ਮਲੇਨ ਮੇਂ ਹਮਲੋਗ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਕੋ ਉਠਾਏਂਗੇ ਔਰ ਚਾਹੇਂਗੇ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੋ ਉਨਕੇ ਇਸ ਅਪਰਾਧ ਕੇ ਲਿਏ ਘੋਰ ਦਂਡ ਮਿਲੇ. ਮੈਂਨੇ ਤਯ ਕਿਯਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਕੋ ਮੀਡਿਯਾ ਮੇਂ ਉਛਾਲਤੇ ਰਹੇਂਗੇ ਜਿਸਸੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੀ ਆਤ੍ਮਾ ਕੋ ਨ੍ਯਾਯ ਮਿਲੇ."

ਅਰਨਬ; "ਓਕੇ, ਲਾਸ੍ਟ ਏਕ ਮਿਨਟ ਰਹ ਗਯਾ ਹੈ ਮੇਰਾ ਪਾਸ. ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਜੀ, ਯਹ ਬਤਾਏਂ ਕਿ ਅਬ ਆਪਕਾ ਕ੍ਯਾ ਪ੍ਲਾਨ ਹੋਗਾ? ਆਪ ਔਰ ਆਪਕੇ ਜੈਸੇ ਹਜਾਰੋਂ ਮਾਨਵਾਧਿਕਾਰ ਕਾਰ੍ਯਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਕ੍ਯਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ?"

ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਕਾਲਸਖਾ; "ਅਰਨਬ, ਹਮਾਰਾ ਸ੍ਟੈਂਡ ਬਿਲਕੁਲ ਕ੍ਲੀਯਰ ਹੈ. ਹਮ ਯਹ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਏਕ ਇਂਡਿਪੇਂਡੇਂਟ ਏਸ ਆਈ ਟੀ ਸੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਕੀ ਜਾਂਚ ਕਰਾਈ ਜਾਯ ਔਰ ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਣ ਕੋ ਤੁਰਂਤ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਜਾਯ. ਜਬਤਕ ਯਹ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ, ਹਮ ਆਨ੍ਦੋਲਨ ਕਰਤੇ ਰਹੇਂਗੇ ਔਰ ਹਮ ਯਹ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ ਕਰੇਂਗੇ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਕੀ ਆਤ੍ਮਾ ਕੋ ਨ੍ਯਾਯ ਮਿਲੇ."

ਅਰਨਬ; "ਜੇਂਟਿਲਮੇਨ, ਅਬ ਹਮਾਰੇ ਪਾਸ ਵਕ਼੍ਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਲੇਕਿਨ ਵੀ ਪ੍ਰੋਮਿਸ ਯੂ ਦੈਟ ਵੀ ਵਿਲ ਮੇਕ ਇਟ ਸ੍ਯੋਰ ਦੈਟ ਜਸ੍ਟਿਸ ਇਜ ਡਨ ਇਨ ਦਿਸ ਕੇਸ. ਯੋਰ ਚੈਨਲ ਵਿਲ ਫਾਈਟ ਫੌਰ ਜਸ੍ਟਿਸ. ਹਸ੍ਤਿਨਾਪੁਰ ਮੇਂ ਕਰਪਾਚਾਰ੍ਯ ਔਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥ ਮੇਂ ਸਹਦੇਵ ਜੀ, ਆਪਕੋ ਭੀ ਥੈਂਕ੍ਸ. ਸਮਯ ਕੀ ਕਮੀ ਕੇ ਕਾਰਣ ਹਮ ਆਪਕੋ ਸਮਯ ਨ ਦੇ ਸਕੇ ਬਟ ਆਈ ਪ੍ਰੋਮਿਸ ਯੂ ਕਿ ਅਗਲੀ ਬਾਰ ਹਮ ਆਪ ਦੋਨੋਂ ਕੋ ਭੀ ਸਮਯ ਦੇਂਗੇ. ਗੁਡਬਾਯ ਏਂਡ ਗੁਡ਼ਨਾਇਟ."

ਹਮ ਕਿਰਪਾ ਕੇ ਬਦਲੇ ਦਸਬਂਦ ਨਹੀਂ ਦੇਂਗੇ ਆਪਕੋ..

ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਬਾਦ ਕਲ ਰਤਿਰਾਮ ਜੀ ਕੀ ਦੂਕਾਨ ਸੇ ਪਾਨ ਮਂਗਵਾਯਾ. ਪਾਨ ਖਾਨਾ ਤੋ ਮੈਂਨੇ ਛੋਡ਼ ਦਿਯਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਹਮਾਰੇ ਏਕ ਮਿਤ੍ਰ ਮਿਲਨੇ ਆਯੇ ਤੋ ਮੈਂਨੇ ਸੋਚਾ ਕਿ ਉਨਕੇ ਲਿਏ ਮਂਗਵਾ ਲੇਤੇ ਹੈਂ. ਉਨਕੇ ਲਿਏ ਆਏਗਾ ਤੋ ਮੇਰੇ ਖਾਨੇ ਕਾ ਭੀ ਬਹਾਨਾ ਬਨ ਜਾਏਗਾ. ਕੁਛ ਖਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਬਹਾਨਾ ਬਨਾਨੇ ਕਾ ਕਾਮ ਹਮ ਕੇਵਲ ਪਾਨ ਕੇ ਕੇਸ ਮੇਂ ਕਰਤੇ ਹੈਂ. ਮਿਠਾਈ ਕੇ ਕੇਸ ਮੇਂ ਐਸੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ. ਮਿਠਾਈ ਨ ਖਾਨੇ ਕੀ ਅਭੀ ਤਕ ਵਜਹ ਭੀ ਨਹੀਂ ਬਨੀ ਹੈ. ਲਿਹਾਜਾ ਉਸਕੇ ਲਿਏ ਬਹਾਨੇ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਰਹਤੀ. ਮੇਰਾ ਐਸਾ ਮਾਨਨਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਠਾਈ ਖਾਨਾ ਸਹਜ ਮਾਨਵ ਸ੍ਵਾਭਾਵ ਹੈ ਔਰ ਐਸਾ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਸਹਜਤਾ ਕੇ ਚਰਮ ਪਰ ਰਹਤਾ ਹੈ.

ਔਫਿਸ ਸੇ ਰਾਜੂ ਕੋ ਪਾਨ ਲਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਭੇਜਾ ਗਯਾ. ਪਾਨ ਦੇਤੇ ਹੁਏ ਰਤਿਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਉਸਸੇ ਪੂਛਾ; "ਹੈ ਅਫਿਸੇ ਮੇਂ?"

ਵੋ ਬੋਲਾ; "ਹਾਂ, ਇਸੀਲਿਏ ਤੋ ਪਾਨ ਲਾਨੇ ਭੇਜੇ ਹੈਂ. ਨਹੀਂ ਤੋ ਮੈਂ ਥੋਡ਼ੀ ਨ ਪਾਨ ਖਾਤਾ ਹੂਂ."

ਰਤਿਰਾਮ ਜੀ ਬੋਲੇ; "ਈ ਬਤਾਨੇ ਕਾ ਜਰੂਰਤ ਹੈਂ ਕਾ? ਆ ਤੁਮ ਖਾਤੇ ਹੋ ਕਿ ਨਹੀਂ, ਹਮਸੇ ਕਾ ਲੇਨਾ-ਦੇਨਾ? ਜੇਤਨਾ ਪੂਛੇ ਹੈਂ ਓਤਨਾ ਕਾ ਜਬਾਬ ਦੇਨੇ ਮੇਂ ਕਾ ਜਾਨ ਨਿਕਲਤਾ ਹੈ? ਕਹੀਂ ਅਈਸਾ ਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬਾਤ ਕੋ ਤਾਨ ਕੇ ਬਡ਼ਾ ਕਰਨੇ ਕਾ ਕਾਮ ਤੁਮ ਭੀ ਕਰਨੇ ਲਗੇ ਹੋ? ਊ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਤ ਓਨਕਾ ਸੋਹਾਤਾ ਹੈ. ਊ ਬ੍ਲਾਗ ਲਿਖਤੇ ਹੈਂ. ਬਾਕੀ ਤੁਮ ਕਾਹੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?"

ਰਾਜੂ ਬੋਲਾ; "ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਕਹਨੇ ਕਾ ਮਤਲਬ ਵਹ ਨਹੀਂ ਥਾ."

ਰਤਿਰਾਮ ਬੋਲੇ; "ਮਤਲਬ ਤ ਹਮਕੋ ਭੀ ਬੁਝਾਤਾ ਹੈ. ਬੁਝਾਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਮ ਭੀ ਓਨਕਾ ਤਰਹ ਹੀ ਬਾਤ ਕੋ ਖੀਚਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰੈਕ੍ਟਿਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਏ ਹੋ. ਹਮਕੋ ਦੇਖਕਰ ਤੁਮਕੋ ਏਹੀ ਨ ਬੁਝਾਤਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮਕੋ ਖਾਲੀ ਕਤ੍ਥਾ ਘਿਸਨੇ ਆਤਾ ਹੈ? ਤ ਸੁਨੋ ਬਾਬੂ, ਏਹੀ ਰਤਿਰਾਮ ਜੀ ਚੂਨਾ ਭੀ ਘਿਸਤੇ ਹੈਂ. ਹਮਰਾ ਏਗੋ ਸਲਾਹ ਮਾਨੋ, ਆ ਸੁਨੋ. ਈ ਸਬ ਕਾਮ ਕੇ ਚਕ੍ਕਰ ਮੇਂ ਮਤ ਪਡ਼ੋ. ਪਤਾ ਚਲਾ ਬ੍ਲਾਗ ਲਿਖਨੇ ਲਗੇ ਔਉਰ ਕੌਨੋ ਕਾਮ ਕੇ ਨ ਰਹੇ."

ਇਸ ਅਚਾਨਕ ਹੁਏ ਹਮਲੇ ਕੀ ਉਮ੍ਮੀਦ ਰਾਜੂ ਕੋ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਹੋਗੀ. ਵੇ ਹਡ਼ਬਡ਼ਾਕਰ ਕਰ ਬੋਲਾ; "ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ, ਹਮ ਤੋ ਅਪਨੇ ਕਾਮ ਸੇ ਕਾਮ ਰਖਤੇ ਹੈਂ. "

ਰਤਿਰਾਮ ਬੋਲੇ; "ਸਹੀ ਕਰਤੇ ਹੋ. ਬਾਕੀ ਅਪਨਾ ਕਾਮ ਸੇ ਕਾਮ ਛੋਡ਼ਕਰ ਬ੍ਲਾਗ-ਫ੍ਲਾਗ ਲਿਖਨੇ-ਫਿਖਨੇ ਕੇ ਚਕ੍ਕਰ ਮੇਂ ਪਡ਼ੋਗੇ ਤ ਕੌਨੋ ਕਾਮ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰਹੋਗੇ. ਅਚ੍ਛਾ ਸੁਨੋ, ਆ ਮਿਸਰਾ ਜੀ ਕਹਨਾ ਕਿ ਹਮ ਦੁਪਹਰੇ ਆਯੇਂਗੇ. ਹਮਰਾ ਏਗੋ ਕਾਮ ਹੈ."

ਰਾਜੂ ਨੇ ਰਾਜੂ-ਰਤਿਰਾਮ ਸਂਵਾਦ ਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਕਰ ਡਾਲਾ.

ਕੁਛ ਦੇਰ ਤਕ ਮੈਂਨੇ ਯਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀ ਕਿ ਰਤਿਰਾਮ ਜੀ ਹਮਸੇ ਕ੍ਯੋਂ ਮਿਲਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ? ਏਕ ਬਾਰ ਮਨ ਮੇਂ ਆਯਾ ਕਿ ਜਬ ਆਯੇਂਗੇ ਤੋ ਪਤਾ ਚਲ ਹੀ ਜਾਏਗਾ ਇਸਲਿਏ ਇਸ ਬਾਤ ਕੋ ਛੋਡ਼ ਦਿਯਾ ਜਾਯ. ਫਿਰ ਮਨ ਮੇਂ ਯਹ ਆਯਾ ਕਿ ਛੋਡੇਂ ਕ੍ਯੋਂ? ਵੈਸੇ ਭੀ ਅਗਰ ਅਪਨੇ ਪਾਸ ਸਮਯ ਹੈ ਤੋ ਫਿਰ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਨੇ ਮੇਂ ਕੋਤਾਹੀ ਕਾਹੇ ਬਰਤੀ ਜਾਯ? ਊਪਰ ਸੇ ਦੋਪਹਰ ਕਾ ਲਂਚ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਮੁਂਹ ਮੇਂ ਪਾਨ ਭੀ ਪਡ਼ ਗਯਾ ਹੈ. ਮੁਂਹ ਮੇਂ ਪਾਨ ਰਹਤਾ ਹੈ ਤਬ ਸੋਚਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਕਾ ਨਿਰ੍ਮਾਣਕਾਰ੍ਯ ਬਡ਼ਾ ਈਜੀ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਐਸੇ ਮੇਂ ਅਨੁਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਗਾਨਾ ਮਾਨੇ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯ ਸੇ ਮੁਂਹ ਮੋਡ਼ ਲੇਨਾ ਹੋਗਾ. ਆਜ ਕੀ ਤਾਰੀਖ ਮੇਂ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਨੇ ਸੇ ਮਨੋਰਂਜਕ ਕੋਈ ਕਾਮ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਯਹ ਪੇਡ਼ ਲਗਾਨੇ ਸੇ ਸਹਲ ਹੈ ਔਰ ਕਿਸੀ ਕੋ ਕਾਮ ਪਰ ਲਗਾਨੇ ਸੇ ਬਹੁਤ ਸਹਲ. ਯਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਦੁਨਿਯਾਂ ਮੇਂ ਅਨੁਮਾਨੋਂ ਕੀ ਸਂਖ੍ਯਾ ਬਢ਼ਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਔਰ ਪੇਡ਼ ਕੀ ਸਂਖ੍ਯਾ ਘਟਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ. ਕਾਮ ਕਰਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਸਂਖ੍ਯਾ ਔਰ ਭੀ ਘਟਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ.

ਯਹ ਸਬ ਸੋਚਤੇ ਹੁਏ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਯਾ. ਏਕ ਬਾਰ ਕੇ ਲਿਏ ਸੋਚਾ ਕਿ ਬੇਟੇ ਕੀ ਪਢ਼ਾਈ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਕੁਛ ਹੋਗਾ? ਮੈਂ ਬਸ ਸੋਚਤਾ ਜਾ ਰਹਾ ਥਾ. ਇਸ ਸੋਚ ਕੋ ਤਬ ਵਿਰਾਮ ਮਿਲਾ ਜਬ ਯਹ ਯਾਦ ਆਯਾ ਕਿ ਉਨਕਾ ਬੇਟਾ ਤੋ ਆਜਕਲ ਮੋਟਰਸਾਇਕਿਲ ਚਲਾਨੇ ਕੀ ਪ੍ਰੈਕ੍ਟਿਸ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਹ ਡਾਂਸ ਰਿਅਲਿਟੀ ਸ਼ੋ ਮੇਂ ਜਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਥਾ. ਅਬ ਉਸਨੇ ਉਸ ਵਿਚਾਰ ਕਾ ਤ੍ਯਾਗ ਦਿਯਾ ਹੈ ਔਰ ਅਬ ਵਹ ਰੋਡੀਜ ਮੇਂ ਜਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ. ਉਸ ਸੋਚ ਕੋ ਵਿਰਾਮ ਮਿਲਾ ਤੋ ਯਹ ਸੋਚ ਮਨ ਮੇਂ ਉਭਰੀ ਕਿ ਰਤਿਰਾਮ ਜੀ ਕੇ ਦਿਮਾਗ ਮੇਂ ਕਹੀਂ ਦੂਸਰਾ ਬਿਜਨੇਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਫਿਰ ਸੇ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹਲਚਲ ਮਚਾ ਰਹੀ? ਯਹ ਭੀ ਸੋਚਾ ਕਿ ਸ਼ਾਯਦ ਯਹ ਪੂਛਨੇ ਆ ਰਹੇ ਹੋਂ ਕਿ ਕਹੀਂ ਚਾਯ-ਪਾਨ ਦੂਕਾਨ ਪਰ ਭੀ ਤੋ ਸਰ੍ਵਿਸ ਟੈਕ੍ਸ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਯਾ? ਯਾ ਫਿਰ ਐਸਾ ਤੋ ਨਹੀਂ ਕਿ ਰਤਿਰਾਮ ਜੀ ਸ਼ੇਯਰ ਮੇਂ ਇਨ੍ਵੇਸ੍ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ? ਅਨੁਮਾਨ ਔਰ ਲਗਤੇ ਲੇਕਿਨ ਤਬ ਤਕ ਏਕ ਫ਼ੋਨ ਆ ਗਯਾ. ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਨੇ ਕੇ ਰਾਸ੍ਤੇ ਮੇਂ ਫੋਨ ਸਬਸੇ ਬਡ਼ਾ ਰੋਡ਼ਾ ਬਨਕਰ ਉਭਰਾ ਹੈ.

ਖੈਰ, ਮੈਂਨੇ ਫੋਨ ਰਿਸੀਵ ਕਿਯਾ. ਪਤਾ ਚਲਾ ਆਜ ਚੈਤਾਲੀ ਨੇ ਨਹੀਂ ਬਲ੍ਕਿ ਨੇਹਾ ਨੇ ਫੋਨ ਕਿਯਾ ਥਾ. ਉਸਨੇ ਮੁਝੇ ਬਤਾਯਾ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨਕੀ ਬੈਂਕ ਕਾ ਏਕ ਕ੍ਰੇਡਿਟ ਕਾਰ੍ਡ ਹੋਲ੍ਡ ਕਰਤਾ ਹੂਂ. ਮੈਂਨੇ ਯਹ ਬਾਤ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲੀ. ਇਸਕੇ ਬਾਦ ਨੇਹਾ ਜੀ ਨੇ ਸੂਚਨਾ ਦੀ ਕਿ ਚੂਂਕਿ ਮੈਂ ਏਕ ਕ੍ਰੇਡਿਟ ਕਾਰ੍ਡ ਹੋਲ੍ਡ ਕਰਤਾ ਹੂਂ ਇਸਲਿਏ ਬੈਂਕ ਨੇ ਮੁਝੇ ਏਕ ਐਸਾ ਲੋਨ ਦੇਨੇ ਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਿਯਾ ਹੈ ਜਿਸਕੇ ਲਿਏ ਮੁਝੇ ਕੋਈ ਡੋਕੁਮੇਂਟ ਦੇਨੇ ਕੀ ਜ਼ਰੁਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਲੋਨ ਪਚਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੇ ਡੇਢ਼ ਲਾਖ ਤਕ ਮਿਲ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਔਰ ਵਹ ਭੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨੌਮਿਨਲ ਇਂਟੇਰੇਸ੍ਟ ਰੇਟ ਪਰ. ਮੈਂਨੇ ਰੋਜ ਕੀ ਤਰਹ ਉਨ੍ਹੇਂ ਬਤਾਯਾ ਕਿ ਮੁਝੇ ਲੋਨ ਮਂਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਮੁਝੇ ਥੈਂਕ੍ਸ ਕਹਤੇ ਹੁਏ ਫੋਨ ਕਾਟ ਦਿਯਾ. ਮੈਂਨੇ ਭੀ ਫੋਨ ਕਾਟ ਦਿਯਾ. ਇਸ ਆਸ਼ਾ ਕੇ ਸਾਥ ਕਿ ਕਲ ਨਿਹਾਰਿਕਾ ਜੀ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਬਤਾਯੇਂਗੀ ਕਿ "ਸਰ, ਆਪ ਮੇਰੇ ਬੈਂਕ ਕਾ ਏਕ ਕ੍ਰੇਡਿਟ ਕਾਰ੍ਡ ਹੋਲ੍ਡ ਕਰਤੇ ਹੈਂ." ਮੈਂ ਕਹੂਂਗਾ; "ਹਾਂ." ਔਰ ਵੇ ਮੁਝੇ ਬੈਂਕ ਦ੍ਵਾਰਾ ਲੋਨ ਦਿਏ ਜਾਨੇ ਕਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਨਾਏਂਗੀ ਔਰ ਮੈਂ ਉਸ ਲੋਨ ਕੋ ਡਿਕ੍ਲਾਇਨ ਕਰ ਦੂਂਗਾ.

ਇਸ ਆਸ਼ਾ ਕੇ ਸਾਥ ਕਿ ਨੇਹਾ ਜੀ ਫਿਰ ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਦ ਫੋਨ ਕਰੇਂਗੀ.

ਯਹ ਸਬ ਚਲ ਹੀ ਰਹਾ ਥਾ ਕਿ ਪਤਾ ਚਲਾ ਰਤਿਰਾਮ ਜੀ ਆਫਿਸ ਮੇਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹੈਂ. ਵੇ ਆਯੇ. ਵੇ ਬੈਠੇ. ਵੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਗਏ.

ਮੈਂਨੇ ਪੂਛਾ; "ਕੈਸਾ ਚਲ ਰਹਾ ਹੈ ਧਂਧਾ?"

ਵੇ ਬੋਲੇ; "ਓਇਸੇ ਹੀ ਜਈਸਾ ਚਲਤਾ ਹੈ. ਹਮਰੇ ਧਂਧਾ ਮੇਂ ਮੇਂ ਕੌਨੋ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਚਾਹ ਪੀਯੋ ਔਰ ਪਾਨ ਖਾਓ. ਏਹੀ ਸੇ ਦੇਸ਼ ਹੈ."

ਮੈਂਨੇ ਕਹਾ; "ਅਬ ਤੋ ਚਾਯ ਭੀ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਡ੍ਰਿਂਕ ਬਨ ਗਈ ਹੈ."

ਵੇ ਬੋਲੇ; 'ਕਾ ਆਪ ਭੀ ਮਜਾਕ ਕਰਤੇ ਹੈਂ? ਈ ਸਬ ਸਰਕਾਰੀ ਚਿਰਕੁਟਈ ਹੈ. ਆ ਸਰਕਾਰ ਉਸਕੋ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਡ੍ਰਿਂਕ ਬਨਾਯੇ ਆ ਚਾਹੇ ਅਂਤਰ੍ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ, ਚਾਹ ਤੋ ਚਾਹ ਹੀ ਰਹੇਗੀ."

ਮੈਂਨੇ ਕਹਾ; "ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਹਾਲ ਹੈ? ਆਪਕਾ ਫੇਸਬੁਕ ਪੇਜ ਕੈਸਾ ਚਲ ਰਹਾ ਹੈ? ਉਸਕੋ ਬਨਾਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਪਾਨ ਕੀ ਬਿਕ੍ਰੀ ਬਢ਼ੀ ਕਿ ਨਹੀਂ?"

ਵੇ ਬੋਲੇ; "ਆ ਉਸਕੋ ਤ ਐਸੇਹੀ ਬਨਾ ਦਿਏ ਥੇ. ਊ ਸਬ ਤੋ ਮੌਜ ਕਾ ਬਾਤ ਹੈ. ਬਾਕੀ ਈ ਫੇਸਬੁਕ ਔਰ ਟ੍ਵਿਟਰਵਾ ਦੁਨ੍ਨੋ ਕਾ ਓਹੀ ਕਾਮ ਹੈ ਜੋ ਚਾਹ-ਪਾਨ ਕਾ ਹੈ. ਪਬ੍ਲਿਚ੍ਕ ਕੋ ਬਿਝਾਯੇ ਰਖਨੇ ਕਾ ਸਾਧਨ ਹੈ ਈ ਸਬ."

ਮੈਂਨੇ ਕਹਾ; "ਨਹੀਂ ਐਸੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਅਬ ਤੋ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡਿਯਾ ਪਾਵਰਫੁਲ ਹੋ ਗਯਾ ਹੈ. ਇਸਕੋ ਇਸ੍ਤੇਮਾਲ ਕਰਕੇ ਅਬ ਤਮਾਮ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਊਪਰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਰ ਬਨਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਲੋਗ਼?"

ਵੇ ਬੋਲੇ; "ਆ ਦੇਖਿਯੇ ਮਿਸਿਰ ਬਾਬਾ, ਕੇ ਕਿਸਕੋ ਇਸ੍ਤੇਮਾਲ ਕਰ ਰਹਾ ਹੈ ਈ ਕੇ ਜਾਨਤਾ ਹੈ? ਆ ਆਪ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੈਂ ਕਿ ਪਬ੍ਲਿਕ ਸਬ ਇਸਕੋ ਇਸ੍ਤੇਮਾਲ ਕਰ ਰਹਾ ਹੈ. ਹਮਰਾ ਨਜਰਿਯਾ ਤਨਿ ਅਲਗ ਹੈ ਇਸਪਰ?"

ਮੈਂਨੇ ਕਹਾ; "ਮਤਲਬ?"

ਵੇ ਬੋਲੇ; "ਆ ਆਜ ਸੇ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਦ ਈ ਭੀ ਤ ਪਤਾ ਚਲ ਸਕਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪਬ੍ਲਿਕ ਸਬ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡਿਯਾ ਕਾ ਨਹੀਂ ਬਲ੍ਕਿ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡਿਯਾ ਪਬ੍ਲਿਕ ਸਬ ਕਾ ਇਸ੍ਤੇਮਾਲ ਕਰ ਰਹਾ ਥਾ. ਆ ਮਿਸਿਰ ਬਾਬਾ, ਹਮਰਾ ਮਨ ਮੇਂ ਬਹੁਤ ਬਾਰ ਈ ਆਤਾ ਹੈ ਕਿ ਈ ਸਬ ਦੇਕਰ ਪਬ੍ਲਿਕ ਕੋ ਬਿਝਾ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ. ਪਬ੍ਲਿਕ ਸਬ ਬਿਝੀ ਰਹੇਗੀ ਤ ਸਡ਼ਕ ਪਰ ਨਹੀਂ ਆਏਗੀ. ਆਲਸੀ ਬਨਾ ਦੇ ਰਹਾ ਹੈ ਸਬ ਮਿਲਕਰ ਆਪਲੋਗੋਂ ਕੋ. ਅਚ੍ਛਾ ਆਪ ਹੀ ਏਕ ਬਾਤ ਬੋਲਿਏ? ਆਪਕੋ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ ਈ ਸਬ ਚੋਚਲਾ ਪਹਿਲੇ ਹੋਤਾ ਤ ਕਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕਾ ਬਡ਼ਾ-ਬਡ਼ਾ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿ ਸਬ ਹੋਤਾ? ਸੋਚਿਯੇ ਕੈਸਾ ਸੀਨ ਮਿਲਤਾ ਦੇਖਨੇ ਕੋ? ਫ੍ਰਾਂਸ ਕਾ ਹੀ ਕ੍ਰਾਂਤਿ ਲੇ ਲੀਜਿਯੇ. ਉਧਰ ਫ੍ਰਾਂਸ ਕਾ ਰਾਨੀ ਕਹਤੀ ਕਿ ਪਬ੍ਲਿਕ ਕੇ ਪਾਸ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤ ਈ ਸਬ ਕੇਕ ਕਾਹੇ ਨਹੀਂ ਖਾਤਾ? ਆ ਇਧਰ ਟ੍ਵਿਟਰ ਵਾਲਾ ਪਬ੍ਲਿਕ ਸਬ ਰਨਿਯਾ ਕਾ ਮਜਾਕ ਉਡ਼ਾ ਦੇਤਾ. ਹਜਾਰੋਂ ਟ੍ਵੀਟ ਨਿਕਲਤਾ ਆ ਉਸਕੇ ਸੇ ਲਾਖੋਂ ਰਿ-ਟ੍ਵੀਟ. ਮਾਮਲਾ ਓਹੀ ਰਫਾ-ਦਫਾ ਹੋ ਜਾਤਾ. ਉਧਰ ਰਾਜਾ ਦੇਖਤਾ ਕਿ ਟ੍ਵਿਟਰ ਪਰ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਗ਼ ਬਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹਾ ਹੈ ਤ ਊ ਭੀ ਅਪਨਾ ਪਈਸਾ-ਓਈਸਾ ਖਰ੍ਚ ਕਰਕੇ ਅਪਨਾ ਹਜ਼ਾਰ ਟ੍ਵੀਟ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ ਕੋ ਬਈਠਾ ਦੇਤਾ. ਦੁਨ੍ਨੋ ਤਰਫ ਕਾ ਟ੍ਵੀਟਰ ਸਬ ਸਿਰ-ਫੁਟਵ੍ਵੌਲ ਕਰਤਾ ਰਹਤਾ ਔਉਰ ਰਜਵਾ ਅਪਨਾ ਰਾਜ."

ਮੈਂਨੇ ਕਹਾ; "ਨਹੀਂ ਮੇਰਾ ਮਾਨਨਾ ਹੈ ਕਿ ਤਬ ਭੀ ਕ੍ਰਾਂਤਿ ਟ੍ਵਿਟਰ ਸੇ ਹੋਤੀ."

ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਸੁਨਕਰ ਰਤਿਰਾਮ ਮੁਸ੍ਕੁਰਾ ਦਿਏ. ਬੋਲੇ; "ਆਪ ਭੀ ਬਹੁਤ ਭੋਲੇ ਹੈਂ. ਬਾਕੀ ਆਪਕਾ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਆਪਕਾ ਜਈਸੇ ਟ੍ਵਿਟਰਵਾ ਪਰ ਖੀਚ-ਪਿਚ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ ਸਬ ਏਹੀ ਸੋਚਤਾ ਹੈ. ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰਪਤੀ ਜੀ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਲੌਟਾ ਦਿਯਾ ਤ ਕਈਸਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਰਹਾ ਹੈ ਸਬ? ਆ ਹਮਕੋ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਤ ਦੁਸਰਾ ਹੈ. ਊ ਆਪਲੋਗ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਨ ਕਿ ਵਾਰ ਜੀਤਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਊ ਕਾ ਕਹਤੇ ਹੈਂ...ਦੇਖਿਯੇ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹਾ ਹੈ. ਹਾਂ, ਵਾਰ ਜੀਤਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕਭੀ-ਕਭੀ ਬੈਟਿਲ ਹਾਰਨਾ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ. ਤ ਈ ਏਹੀ ਬਾਤ ਹੈ. ਖੈਰ ਜਾਨੇ ਦੀਜਿਯੇ. ਈ ਸਬ ਤ ਚਲਤਾ ਹੀ ਰਹੇਗਾ. ਹਮ ਜੋ ਕਾਮ ਸੇ ਆਯੇ ਹੈਂ ਊ ਸੁਨਿਏ."

ਮੈਂਨੇ ਕਹਾ; "ਹਾਂ ਬੋਲਿਏ, ਕ੍ਯਾ ਕਾਮ ਹੈ?"

ਵੇ ਬੋਲੇ; "ਹਮ ਸੋਚ ਰਹੇ ਥੇ ਏਕ ਠੋ ਟੇਕ੍ਸੀ ਨਿਕਲਵਾ ਲੇਂ. ਥੋਡ਼ਾ ਪਈਸਾ ਹਮ ਜੁਟਾਏ ਹੈਂ. ਥੋਡ਼ਾ ਬੈਂਕ ਸੇ ਲੋਨ ਲੇ ਲੇਂਗੇ. ਆਪਕਾ ਅਗਰ ਹਮਰਾ ਪੇਪਰਵਰ੍ਕ ਕਰਵਾ ਦੇਤੇ ਬਡ਼ਾ ਕਿਰਪਾ ਰਹਤਾ. ਹਮਰਾ ਕਹਨੇ ਕਾ ਮਤਲਬ ਊ ਬਾਬਾਜੀ ਵਾਲਾ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਏ ਹਮਕੋ."

ਮੁਝੇ ਹਂਸੀ ਆ ਗਈ. ਵੇ ਬੋਲੇ; "ਹਂਸਿਯੇ ਮਤ. ਆ ਈ ਬੋਲ ਕੇ ਹਮ ਕਿਲੀਯਰ ਕਰ ਦਿਏ ਹੈਂ ਕਿ ਹਮ ਕਿਰਪਾ ਕੇ ਬਦਲੇ ਦਸਬਂਦ ਨਹੀਂ ਦੇਂਗੇ ਆਪਕੋ."

ਮੈਂਨੇ ਇਂਤਜਾਮ ਕਰ ਦਿਯਾ ਹੈ. ਰਤਿਰਾਮ ਜੀ ਕੀ ਟੈਕ੍ਸੀ ਜਲ੍ਦ ਹੀ ਨਿਕਲ ਜਾਯੇਗੀ ਸਡ਼ਕ ਪਰ.

ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ

ਏਕ ਪੈਰੋਡਿਯਾਤ੍ਮਕ ਟ੍ਵਿਟਰ ਗਾਨ ਬਾਂਚਿਯੇ.

........................................

ਟ੍ਵੀਟ ਹੋਂ ਛੋਟੇ-ਬਡ਼ੇ
ਯਾ ਹੋਂ ਡ੍ਰਾਫ੍ਟ ਮੇਂ ਪਡ਼ੇ
ਏਕ ਭੀ ਆਰ ਟੀ
ਮਾਂਗ ਮਤ, ਮਾਂਗ ਮਤ, ਮਾਂਗ ਮਤ
ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ

ਹੋਵੇ ਚਾਹੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾਤ
ਚਾਹੇ ਹੋ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਕੀ ਬਾਤ
ਟ੍ਵੀਟਰ ਕੀ ਹੈਂਡਲ
ਟਾਂਗ ਮਤ, ਟਾਂਗ ਮਤ, ਟਾਂਗ ਮਤ
ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ

ਆਰ ਟੀ ਮਿਲੇ ਨਹੀਂ
ਮੁਖ ਕਭੀ ਖਿਲੇ ਨਹੀਂ
ਟ੍ਵੀਟ ਕਿਯੇ ਚਲਤਾ ਜਾ
ਭਾਗ ਮਤ, ਭਾਗ ਮਤ, ਭਾਗ ਮਤ
ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ

ਸੁਬਹ ਸ਼ਾਮ ਟ੍ਵੀਟ ਕਰ
ਆਫਿਸ ਹੋ ਚਾਹੇ ਘਰ
ਬੈਕਲੌਗ ਭੂਲ ਜਾ
ਜਾਗ ਮਤ, ਜਾਗ ਮਤ, ਜਾਗ ਮਤ
ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ

ਫਾਲੋਵਰ੍ਸ ਕਾਊਂਟਿਂਗ
ਪ੍ਰੇਸ਼ਰ ਇਜ ਮਾਊਂਟਿਂਗ
ਸਭੀ ਕੋ ਅਟ੍ਰੈਕ੍ਟ ਕਰ
ਝਟਪਟ, ਝਟਪਟ, ਝਟਪਟ
ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ, ਟ੍ਵੀਟਪਥ