ਯੋਗਾਸਨ ਸੇ ਬੀਮਾਰ ਹੋਤੇ ਹੈਂ ?

ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਆਠ - ਦਸ ਸਾਲ ਸੇ ਯੋਗਾਸਨ ਕਰਤਾ ਆ ਰਹਾ ਹੂਂ |ਜਬ ਮੈਂਨੇ ੧੯੫੦ ਸੇ ਨਿਸ਼ੁਲ੍ਕ ਯੋਗਾਸਨ ਸਿਖਾਨੇ ਵਾਲੇ ਏਕ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਿਤ ਪ੍ਰਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਣ ਕੇਂਦ੍ਰ ਮੇਂ ਦਾਖਿਲਾ ਲਿਯਾ ਤੋ ਮੁਝਸੇ ਮੇਰੀ ਬੀਮਾਰਿਯੋਂ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਪੂਛਾ ਗਯਾ |ਤਬ ਮੈਂਨੇ ਉਨ੍ਹੇਂ ਘੁਟਨੇ ਮੇਂ ਕਭੀ ਕਭਾਰ ਹੋਨੇ ਵਾਲੇ ਮਾਮੂਲੀ ਦਰ੍ਦ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਬਤਾਨਾ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਾ | ਸਪ੍ਤਾਹ ਭਰ ਕੇ ਯੋਗਾਭ੍ਯਾਸ ਕੇ ਬਾਦ ਮੇਰੇ ਘੁਟਨੇ ਕਾ ਦਰ੍ਦ ਕਾਫੀ ਬਢ ਗਯਾ |ਤਬ ਮੁਝੇ ਪ੍ਰਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਕੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਬਤਾਯਾ ਗਯਾ ਕਿ ਘੁਟਨੇ ਕੇ ਦਰ੍ਦ ਵਾਲੋਂ ਕੇ ਲਿਯੇ ਵਜ੍ਰਾਸਨ ਵਰ੍ਜਿਤ ਹੈ |ਵਜ੍ਰਾਸਨ ਬਂਦ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਅਬ ਮੇਰਾ ਘੁਟਨੇ ਕਾ ਦਰ੍ਦ ਸਮਾਪ੍ਤ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ |

ਮੈਂਨੇ ਮਹਸੂਸ ਕਿਯਾ ਕਿ ਲਗਾਤਾਰ ਯੋਗਾਸਨ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਮੇਰਾ ਰਕ੍ਤਚਾਪ ਕਮ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਔਰ ਡਾਕ੍ਟਰ ਦਵਾ ਕੀ ਮਾਤ੍ਰਾ ਬਢਾ ਦੇਤੇ ਹੈਂ |ਆਜ ਸੇ ਲਗਭਗ ਛ-ਆਠ ਮਾਹ ਪੂਰ੍ਵ ਮੈਂ, ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਦੇਵ ਦ੍ਵਾਰਾ ਉਚ੍ਚ ਰਕ੍ਤਚਾਪ ਕੇ ਰੋਗਿਯੋਂ ਕੇ ਲਿਯੇ ਯੋਗਾਸਨ ਸਿਖਾਨੇ ਵਾਲੀ ਏਕ ਸੀ ਡੀ ਲੇ ਆਯਾ | ਉਸਕੋ ਦੇਖ ਕਰ ਮੁਝੇ ਲਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਸੇ ਕਪਾਲਭਾਤਿ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਸੇ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂਂ | ਬਾਬਾ ਨੇ ਉਸ ਸੀ ਡੀ ਮੇਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਭੀ ਦੇ ਰਖੀ ਥੀ ਕਿ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਸੇ ਕਪਾਲਭਾਤਿ ਕਰਨੇ ਸੇ ਰਕ੍ਤ ਚਾਪ ਔਰ ਬਢ ਸਕਤਾ ਹੈ | ਤਬ ਸੇ ਮੈਂਨੇ ਬਾਬਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਬਤਾਯੇ ਗਏ ਤਰੀਕੇ ਸੇ ਕਪਾਲਭਾਤਿ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਯਾ | ਪਹਲੇ ਮੇਰਾ ਰਕ੍ਤਚਾਪ ੧੫੦ / ੯੦ ਸੇ ਲੇਕਰ ੧੭੦ / ੧੧੦ ਤਕ ਪਹੁਂਚ ਜਾਯਾ ਕਰਤਾ ਥਾ ਅਬ ਵਹ ੧੧੦ /੮੦ ਸੇ ੧੩੦ / ੮੦ ਤਕ ਆ ਗਯਾ ਹੈ |ਮੇਰਾ ਮਾਨਨਾ ਹੈ ਕਿ ਰਕ੍ਤਚਾਪ ਮੇਂ ਯਹ ਕਮੀ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਸੇ ਕਪਾਲਭਾਤਿ ਕਰਨੇ ਕੇ ਕਾਰਣ ਆਯੀ ਹੈ |

ਅਪਨੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਗਤ ਅਨੁਭਵ ਸੇ ਮੈਂ ਕਹ ਸਕਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਯੋਗਾਸਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕਮਰ ਦਰ੍ਦ ਔਰ ਘੁਟਨੋਂ ਕੇ ਦਰ੍ਦ ਸੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ ਔਰ ਉਚ੍ਚ ਰਕ੍ਤਚਾਪ ਕੋ ਨਿਯਂਤ੍ਰਿਤ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ | ਲੇਕਿਨ ਇਸਕੇ ਲਿਯੇ ਉਚਿਤ ਪ੍ਰਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਣ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੈ ਅਨ੍ਯਥਾ ਯੋਗਾਸਨ ਆਪਕੋ ਬੀਮਾਰ ਭੀ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੈ |

ਕ੍ਯਾ ਮਂਦਿਰ ਔਰ ਭਾਗਵਤ ਕਥਾ ਚੋਰੀ ਕੀ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ?

ਤਿਵਾਰੀ ਜੀ ਏਕ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤ, ਸਜ੍ਜਨ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਹੈਂ | ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਸੁਖ ਦੁਖ ਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਪਾਏ ਜਾਤੇ ਹੈਂ |ਆਸ - ਪੜੋਸ ਔਰ ਪਰ੍ਯਾਵਰਣ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਪਨੇ ਉਤ੍ਤਰਦਾਯਿਤ੍ਵ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਭੀ ਸਜਗ ਹੈਂ | ਧਾਰ੍ਮਿਕ ਪ੍ਰਵਰਤਿ ਕੇ ਭੀ ਹੈਂ |ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਏਕ ਨੇਕ ਇਂਸਾਨ ਕੀ ਸਂਜ੍ਞਾ ਦੀ ਜਾ ਸਕਤੀ ਹੈ | ਏਕ ਬਾਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਪ੍ਰਵਾਸ ਪਰ ਜਾਨਾ ਥਾ | ਸੋਚਾ, ਸ੍ਟੇਸ਼ਨ ਜਾਤੇ ਹੁਏ ਬੀਚ ਮੇਂ ਪੜਨੇ ਵਾਲੇ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ ਮਂਦਿਰ ਮੇਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਚਲੇਂ |ਜੈਸੇ ਹੀ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਤਿਵਾਰੀ ਜੀ ਕੇ ਜੂਤੇ ਨਦਾਰਦ ਥੇ |ਤਿਵਾਰੀ ਜੀ ਦੁਵਿਧਾ ਮੇਂ ਪੜ ਗਏ |ਉਨਕੀ ਗਾਡ਼ੀ ਛੂਟਨੇ ਕਾ ਸਮਯ ਹੋਨੇ ਜਾ ਰਹਾ ਥਾ |ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਨੇ ਕਾ ਸਮਯ ਭੀ ਨਹੀਂ ਥਾ |ਕਿਸੀ ਦੁਕਾਨ ਸੇ ਨਏ ਜੂਤੇ ਖਰੀਦਨੇ ਕਾ ਸਮਯ ਭੀ ਨਹੀਂ ਥਾ | ਤਿਵਾਰੀ ਜੀ ਕੋ ਜੋ ਸੂਝਾ ਵਹ ਯਹ ਥਾ ਕਿ ਪਾਸ ਮੇਂ ਹੀ ਪੜੇ ਹੁਏ ਉਨਕੀ ਨਾਪ ਕੇ ਕਿਸੀ ਅਨ੍ਯ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕੇ ਜੂਤੇ ਪਹਨ ਲਿਯੇ ਜਾਏਂ |ਤਿਵਾਰੀ ਜੀ ਨੇ ਯਹੀ ਕਿਯਾ | ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਮਯ ਮਿਲਤੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਨਏ ਜੂਤੇ ਖਰੀਦ ਲਿਯੇ ਔਰ ਕਿਸੀ ਅਨ੍ਯ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕੇ ਜੂਤੋਂ ਸੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਿਯਾ |

ਇਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਏਕ ਅਨ੍ਯ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਤਿਵਾਰੀ ਜੀ ਕੀ ਬੇਟੀ, ਜੋ ਏਕ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਿਤ ਪਦ ਪਰ ਨੌਕਰੀ ਕਰਤੀ ਹੈ, ਭਾਗਵਤ ਕਥਾ ਸੁਨਨੇ ਗਈ | ਜਬ ਕਥਾ-ਭਵਨ ਸੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ ਤੋ ਉਸਕੀ ਚਪ੍ਪਲ ਗਾਯਬ ਥੀ |ਉਸਕੋ ਚਪ੍ਪਲ ਖੋਜਤੇ ਦੇਖ ਏਕ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤ ਬੁਜੁਰ੍ਗ ਬੋਲੇ - 'ਬੇਟੀ ! ਲਗਤਾ ਹੈ ਚਪ੍ਪਲ ਖੋ ਗਯੀ |ਕੋਈ ਭੀ ਚਪ੍ਪਲ ਪਹਨ ਲੋ |' ਬਿਟਿਯਾ ਕੋ ਰਾਯ ਪਾਸਨ੍ਦ ਆਯੀ ਔਰ ਬਿਟਿਯਾ ਕਿਸੀ ਅਨ੍ਯ ਕੀ ਚਪ੍ਪਲ ਪਹਨ ਕਰ ਸੀਧੇ ਮਾਰ੍ਕੇਟ ਗਯੀ ਔਰ ਵਹ ਚਪ੍ਪਲ ਦੁਕਾਨ ਪਰ ਹੀ ਛੋੜ ਕਰ ਨਯੀ ਚਪ੍ਪਲ ਖਰੀਦ ਲਾਈ |

ਕ੍ਯਾ ਤਿਵਾਰੀਜੀ ਔਰ ਉਨਕੀ ਬਿਟਿਯਾ ਚੋਰ ਹੈਂ ?

ਸਸ੍ਤੀ ਪੁਸ੍ਤਕ , ਅਚ੍ਛੀ ਪੁਸ੍ਤਕ

ਪੁਸ੍ਤਕੇਂ ਨ ਖਰੀਦਨੇ ਕੇ ਪੀਛੇ ਏਕ ਤਰ੍ਕ ਉਨਕੇ ਮੂਲ੍ਯ ਕਾ ਅਧਿਕ ਹੋਨਾ ਦਿਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਸੇ ਮੈਂ ਪੂਰ੍ਣ ਸਹਮਤ ਨਹੀਂ ਹੂਂ | ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਅਨ੍ਯ ਅਨੇਕ ਮਦੋਂ ਮੇਂ ਖਰ੍ਚ ਕਰਤੇ ਸਮਯ ਹਮ ਖਰ੍ਚ ਕੀ ਜਾਨੇ ਵਾਲੀ ਰਾਸ਼ਿ ਕੋ ਨਜਰਂਦਾਜ ਕਰ ਦੇਤੇ ਹੈਂ |

ਵੈਸੇ ਮੁਝੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਹਿਨ੍ਦੀ ਜਗਤ ਮੇਂ ਕੁਛ ਐਸੀ ਸਂਸ੍ਥਾਏਂ ਭੀ ਸਕ੍ਰਿਯ ਹੈਂ ਜੋ ਸਸ੍ਤੇ ਮੂਲ੍ਯ ਪਰ ਪਠਨੀਯ ਪੁਸ੍ਤਕੇਂ ਉਪਲਬ੍ਧ ਕਰਾਤੀ ਹੈਂ | ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਗੀਤਾਪ੍ਰੇਸ ਗੋਰਖਪੁਰ ਕਾ ਨਾਮ ਲੇਨੇ ਸੇ ਹਮਾਰੇ ਧਰ੍ਮਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ (?) ਬਂਧੁਓਂ ਕਾ ਜਾਯਕਾ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਸਕਤਾ ਹੈ , ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਯਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹਿਨ੍ਦੂ ਮਤਾਵਲਮ੍ਬਿਯੋਂ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾਨੁਸਾਰ ਧਾਰ੍ਮਿਕ ਪੁਸ੍ਤਕੇਂ ਬਹੁਤ ਸਸ੍ਤੇ ਮੂਲ੍ਯ ਪਰ ਲਗਭਗ ਸੌ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਤ੍ਰੁਟਿਰਹਿਤ ਮੁਦ੍ਰਣ ਕੇ ਸਾਥ ਉਪਲਬ੍ਧ ਕਰਾਤਾ ਹੈ | ਕਿਨ੍ਤੁ ਉਨ੍ਹੇਂ ਉਸ ਸਂਸ੍ਥਾ ਕੀ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਤੋ ਕਰਨੀ ਹੀ ਚਾਹਿਏ ਜੋ ਮਾਤ੍ਰ ੧੮ ਰੁਪਯੇ ਮੇਂ ਗਾਂਧੀਜੀ ਕੀ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ ਆਤ੍ਮ ਕਥਾ ੧੯੨ ਪਰਸ਼੍ਠੀਯ ਪੁਸ੍ਤਕ ਮੇਂ ਪਢ਼ਾ ਰਹੀ ਹੈ |

ਮੈਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਕੇ ਸਰ੍ਵ ਸੇਵਾ ਸਂਘ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਕੋ ਨਮਨ ਕਰਤਾ ਹੂਂ |

ਕਾਲੇ ਕੌਵ੍ਵਾ - ਗਾਯਬ ਕੌਵਾ

ਮਕਰ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿ ਕਾ ਤ੍ਯੌਹਾਰ ਮੁਝੇ ਅਪਨੇ ਬਚਪਨ ਕੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾ ਦੇਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਵੇ ਸਭੀ ਕੂਰ੍ਮਾਂਚਾਲੀ ਜਿਨਕਾ ਬਚਪਨ ਕੂਰ੍ਮਾਂਚਲ ਮੇਂ ਬੀਤਾ ਹੈ "ਕਾਲੇ ਕੌਵ੍ਵਾ" ਕੀ ਇਸ "ਨਰਾਈ" (ਨੋਸ੍ਟਾਲਜਿਯਾ) ਸੇ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਤੇ। "ਕਾਲੇ ਕੌਵ੍ਵਾ " ਮਨਾਨੇ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਦਿਨ ਅਲ੍ਮੋਡ਼ਾ ਮੇਂ ਗੁਜਰੇ। "ਕਾਲੇ ਕੌਵ੍ਵਾ " ਪਰ ਅਪਨੀ ਅਪਨੀ ਮਾਲਾ ਪਹਨੇ ਹਮ ਸਭੀ ਬਚ੍ਚੇ ਸੁਬਹ-ਸੁਬਹ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਸੇ ਚਿਲ੍ਲਾਤੇ ਥੇ-
"ਕਾਲੇ ਕੌਵ੍ਵਾ , ਕਾਲੇ
ਘੁਘੂਤੀ ਕਿ ਮਾਲਾ ਖਾਲੇ
ਲੇ ਕੌਵ੍ਵਾ ਬਡੌ, ਮਕੇਂ ਦੇ ਸੁਨੋ ਕੋ ਘਡੌ
ਲੇ ਕੌਵ੍ਵਾ ਪੂਰੀ , ਮਕੇਂ ਦੇ ਸੁਨੈ ਕੀ ਛੂਰੀ
................................................
................................................
ਲੇ ਕੌਵ੍ਵਾ ਬੇਥੁਲੋ
ਭੋਲ ਬੈ ਆਲੇ ਤੇਰ ਥੋਲ ਥੇਚੁਲੌ"

[ਕਾਲੇ ਕੌਵੇ, ਮੇਰੀ ਯਹ ਘੁਘੂਤੀ (ਏਕ ਚਿੜਿਯਾ) ਆਦਿ ਸੇ ਬਨੀ ਮਾਲਾ ਖਾ ਲੇ। ਕੌਵੇ ਤੂ ਯੇ ਬਡ਼ਾ ਲੇ ਜਾ ਔਰ ਬਦਲੇ ਮੇਂ ਮੁਝੇ ਸੋਨੇ ਕਾ ਘੜਾ ਦੇ ਜਾ। ਤੂ ਪੂਡ਼ੀ ਲੇ ਜਾ ਔਰ ਮੁਝੇ ਬਦਲੇ ਮੇਂ ਸੋਨੇ ਕੀ ਛੁਰੀ ਦੇ ਜਾ। ]
ਔਰ ਅਂਤ ਮੇਂ ਕਹਾ ਜਾਤਾ ਥਾ ਕੌਵਾ ਯੇ ਬਥੁਵਾ ਲੇ ਜਾ ਔਰ ਕਲ ਸੇ ਆਏਗਾ ਤੋ ਤੇਰੇ ਹੋਂਠ ਕੁਚਲ ਦੇਂਗੇ।

ਇਸ ਤ੍ਯੌਹਾਰ ਪਰ ਬਚ੍ਚੋਂ ਮੇਂ ਏਕ ਵਿਚਿਤ੍ਰ ਉਤ੍ਸਾਹ ਹੋਤਾ ਥਾ। ਸਂਭਵਤ ਕੂਰ੍ਮਾਂਚਲ ਹੀ ਵਹ ਏਕਮਾਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨ ਹੈ ਜਹਾਂ ਮਕਰ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿ ਕਾ ਯਹ ਤ੍ਯੌਹਾਰ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਆਕਰ੍ਸ਼ਣ ਲੇਕਰ ਆਤਾ ਹੈ। ਆਟੇ ਮੇਂ ਗੁਡ਼ ਮਿਲਾਕਰ ਗੂਂਥਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਉਸਕੀ ਵਿਭਿਨ੍ਨ ਆਕਰਤਿਯਾਂ (ਘੁਘੂਤੀ, ਪੂਰੀ, ਤਲਵਾਰ, ਢਾਲ, ਲੌਂਗ ਕਾ ਫੂਲ, ਡਮਰੂ ਆਦਿ) ਬਨਾਈ ਜਾਤੀ ਹੈਂ ਔਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਤੇਲ ਅਥਵਾ ਘੀ ਮੇਂ ਤਲਕਰ ਉਸਕੀ ਮਾਲਾ ਪਿਰੋਈ ਜਾਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਲਾ ਮੇਂ ਫਲ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤ ਸਂਤਰਾ), ਖਾਂਡ ਆਦਿ ਭੀ ਪਿਰੋਯੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ। ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਸੁਬਹ ਯੇ ਮਾਲਾ ਪਹਨਕਰ ਬਚ੍ਚੇ ਕੌਵੋਂ ਕੋ ਬੁਲਾਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਉਸ ਦਿਨ ਕੌਵੋਂ ਕੀ ਅਚ੍ਛੀ ਦਾਵਤ ਹੋਤੀ ਹੈ।

ਯਹਾਂ ਪ੍ਰਵਾਸ ਮੇਂ ਭੀ ਮੈਂ ਇਸ ਤ੍ਯੌਹਾਰ ਕੋ ਮਨਾਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਕਰਤਾ ਹੂਂ ਕਿਨ੍ਤੁ ਲਾਖ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਕੌਵਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤਾ। ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਆਨੇ ਵਾਲੀ ਪੀਢੀ ਕੌਵੇ ਕੋ ਭੀ 'ਜ਼ੂ' ਮੇਂ ਦੇਖੇ!

ਭਟ੍ਟਾ ਬੈਠਾਨੇ ਵਾਲੇ ਯੇ ਕਰ੍ਮਚਾਰੀ-ਅਧਿਕਾਰੀ !

ਮੁਝੇ ਯਾਦ ਆ ਰਹਾ ਹੈ ਜਬ ਕੁਛ ਵਰ੍ਸ਼ ਪੂਰ੍ਵ ਮੈਂ ਬ੍ਰੋਡਬੈਂਡ ਕਨੇਕ੍ਸ਼ਨ ਕੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਲੇਨੇ ਕੇ ਇਰਾਦੇ ਸੇ ਬੀ.ਏਸ.ਏਨ.ਏਲ ਦਫ੍ਤਰ ਪਹੁਂਚਾ ਤੋ ਵਹਾਂ ਬੈਠੇ ਖਿਚਡ਼ੀ ਬਾਲੋਂ ਵਾਲੇ ਏਕ ਅਧੇਢ਼ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਨੇ ਮੁਝੇ ਏਕ ਪਰ੍ਚਾ ਥਮਾ ਦਿਯਾ। ਜਬ ਮੈਂਨੇ ਕੁਛ ਪੂਛਨਾ ਚਾਹਾ ਤੋ ਉਸਨੇ ਬਡ਼ੀ ਬੇਰੁਖੀ ਸੇ ਜਵਾਬ ਦਿਯਾ- ਇਸ ਪਰ੍ਚੇ ਮੇਂ ਸਬ ਲਿਖਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਾਯੂਸ ਘਰ ਲੌਟ ਆਯਾ ਔਰ ਬ੍ਰੋਡਬੈਂਡ ਕਨੇਕ੍ਸ਼ਨ ਲੇਨੇ ਕਾ ਮੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਲਂਬਿਤ ਰਹਾ। ਕੁਛ ਦਿਨੋਂ ਬਾਦ ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੁਝੇ ਅਪਨਾ ਡਾਯਲਅਪ ਕਨੇਕ੍ਸ਼ਨ ਰੀਨ੍ਯੂ ਕਰਾਨਾ ਥਾ, ਉਸੀ ਦਿਨ ਏਯਰਟੇਲ ਸੇ ਬ੍ਰੋਡ ਬੈਂਡ ਲੇਨੇ ਹੇਤੁ ਏਕ ਫੋਨ ਆਯਾ। ਮੈਂਨੇ ਤੁਰਂਤ ਹੀ ਸਮ੍ਬਂਧਿਤ ਕਰ੍ਮਚਾਰੀ ਕੋ ਘਰ ਪਰ ਬੁਲਵਾ ਲਿਯਾ। ਵਹ ਕਰ੍ਮਚਾਰੀ ਪੂਰੀ ਤੈਯਾਰੀ ਕੇ ਸਾਥ ਆਯਾ ਥਾ ਔਰ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਨਿਵਾਸ ਪਰ ਹੀ ੧੫-੨੦ ਮਿਨਟ ਕੇ ਭੀਤਰ ਸਾਰੀ ਔਪਚਾਰਿਕਤਾਏਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਏਕ ਯਾ ਦੋ ਦਿਨ ਮੇਂ ਕਨੇਕ੍ਸ਼ਨ ਉਪਲਬ੍ਧ ਕਰਾਨੇ ਕਾ ਵਾਦਾ ਕਿਯਾ। ਯਹ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਪ੍ਰਾਤ ਗ੍ਯਾਰਹ ਬਜੇ ਕਾ ਹੈ। ਉਸੀ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਕੋ ਚਾਰ ਬਜੇ ਕੇ ਆਸਪਾਸ ਕਨੇਕ੍ਸ਼ਨ ਲਗ ਚੁਕਾ ਥਾ।

ਅਭੀ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਲੇ ਏਯਰਟੇਲ ਦ੍ਵਾਰਾ ਦਿਏ ਗਏ ਮੋਡਮ ਨੇ ਕਾਮ ਕਰਨਾ ਬਂਦ ਕਰ ਦਿਯਾ। ਮੈਂਨੇ ਇਸਕੀ ਸ਼ਿਕਾਯਤ ਉਸਕੇ ਕੌਲ ਸੇਂਟਰ ਮੇਂ ਕੀ। ਉਪਸ੍ਥਿਤ ਕਰ੍ਮਚਾਰੀ ਨੇ ਬਡ਼ੀ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾਪੂਰ੍ਵਕ ਯਹ ਜਾਨਨਾ ਚਾਹਾ ਕਿ ਕਮ੍ਪਨੀ ਕੇ ਸਰ੍ਵਿਸ ਇਂਜੀਨਿਯਰ ਕੀ ਵਿਜਿਟ ਕੇ ਲਿਯੇ ਕੌਨਸਾ ਸਮਯ ਮੇਰੇ ਲਿਯੇ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੋਗਾ। ਮੈਂਨੇ ਉਸਕੋ ਦਿਨ ਮੇਂ ਏਕ ਬਜੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਕਾ ਸਮਯ ਬਤਾਯਾ। ਜਵਾਬ ਮੇਂ ਮੁਝੇ ਬਤਾਯਾ ਗਯਾ ਕਿ ਅਪਨੀ ਪ੍ਰੀ-ਬੁਕਿਂਗ ਕੇ ਕਾਰਣ ਇਂਜੀਨਿਯਰ ਕੋ ਥੋਡ਼ੀ ਦੇਰ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ ਪਰ ਵੋ ਅਧਿਕਤਮ ਦੋ ਬਜਕੇ ਇਕਤਾਲੀਸ ਮਿਨਟ ਉਨਤਾਲੀਸ ਸੇਕਣ੍ਡ ਤਕ ਪਹੁਂਚ ਜਾਯੇਂਗੇ। ਲੇਕਿਨ ਸਰ੍ਵਿਸ ਇਂਜੀਨਿਯਰ ਮੇਰੀ ਸੁਵਿਧਾਨੁਸਾਰ ਸਾਢ਼ੇ ਬਾਰਹ ਸੇ ਪਹਲੇ ਹੀ ਪਹੁਂਚ ਗਏ ਥੇ।

ਇਸਕੇ ਵਿਪਰੀਤ ਬੀ.ਏਸ.ਏਨ.ਏਲ ਕੇ ਲੈਂਡ ਲਾਇਨ ਕਨੇਕ੍ਸ਼ਨ ਕੋ ਸੁਧਰਵਾਨੇ ਕੇ ਲਿਯੇ ਮੁਝੇ ਸਾਤ ਆਠ ਦਿਨ ਕੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰਨੀ ਪਡ਼ੀ ਔਰ ਕੌਲ ਸੇਂਟਰ ਮੇਂ ਸ਼ਿਕਾਯਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਲਾਇਨ ਮੇਨ, ਸੁਪਰਵਾਈਜਰ, ਸਹਾਯਕ ਯਂਤ੍ਰੀ ਔਰ ਅਧੀਕ੍ਸ਼ਣ ਯਂਤ੍ਰੀ ਤਕ ਸਬਸੇ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨਾ ਪਡ਼ਾ। ਜਬ ਸਹਾਯਕ ਯਂਤ੍ਰੀ ਸੇ ਮੈਂਨੇ ਜਾਨਨਾ ਚਾਹਾ ਕਿ ਕਬ ਤਕ ਫੋਨ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਏਗਾ ਤੋ ਉਨਕਾ ਉਤ੍ਤਰ ਥਾ- ਜਬ ਆਪਕੇ ਫੋਨ ਪਰ ਘਂਟੀ ਬਜਨੇ ਲਗੇਗੀ।

ਸਰਕਾਰੀ ਕਮ੍ਪਨਿਯਾਂ ਅਪਨੀ ਐਸੀ ਹਰਕਤੋਂ ਸੇ ਇਨ ਕਂਪਨਿਯੋਂ ਕਾ ਭਟ੍ਟਾ ਬੈਠਾਨੇ ਔਰ ਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵਂਦੀ ਨਿਜੀ ਕਂਪਨਿਯੋਂ ਕੋ ਫ਼ਾਯਦਾ ਪਹੁਂਚਾਨੇ ਕਾ ਕਾਮ ਕਰਤੀ ਰਹਤੀ ਹੈਂ। ਵਿਜਯ ਸੁਪਰ ਸ੍ਕੂਟਰ ਕਾ ਨਾਮੋਨਿਸ਼ਾਨ ਮਿਟ ਚੁਕਾ ਹੈ, ਏਚ.ਏਮ.ਟੀ ਘਡ਼ਿਯਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭ ਹੈਂ। ਬੀ.ਏਸ.ਏਨ.ਏਲ ਭੀ ਇਸੀ ਰਾਹ ਪਰ ਚਲੇ ਜਾਏ ਤੋ ਕੋਈ ਤਾਜ੍ਜੁਬ ਨਹੀਂ।

ਜਾਗੋ ਹਿਨ੍ਦੂ ਜਾਗੋ - ਕਟ੍ਟਰਪਂਥੀ ਬਨੋ

ਧਾਰ੍ਮਿਕ ਕਟ੍ਟਰਪਂਥ ਸਾਮਾਨ੍ਯਤ ਅਚ੍ਛੀ ਦਰਸ਼੍ਟਿ ਸੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਾ ਜਾਤਾ | ਲੇਕਿਨ ਯਦਿ ਧਰ੍ਮਗ੍ਰਂਥੋਂ ਕੀ ਅਚ੍ਛੀ ਬਾਤੋਂ ਕਾ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਸੇ ਪਾਲਨ ਕਿਯਾ ਜਾਯ ਤੋ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਮਾਨਵ ਕਲ੍ਯਾਣ ਹੀ ਕਰੇਗੀ |

ਹਜਾਰੋਂ ਵਰ੍ਸ਼ ਪੂਰ੍ਵ ਹੀ ਹਮਾਰੇ ਰਿਸ਼ਿ ਮੁਨਿਯੋਂ ਨੇ ਮਹਸੂਸ ਕਰ ਲਿਯਾ ਥਾ ਕਿ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਾ ਸਮ੍ਮਾਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਨਾ ਚਾਹਿਏ ਅਪਿਤੁ ਉਸੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਕੀ ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ ਭੀ ਮਾਨਾ ਜਾਨਾ ਚਾਹਿਏ | ਸਦ੍ਯ ਸਂਪਨ੍ਨ ਨਵਰਾਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵ ਇਸੀ ਤਥ੍ਯ ਕੀ ਓਰ ਇਂਗਿਤ ਕਰਤਾ ਹੈ | ਮਾਤਰ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਾ ਪੂਜਨ ਔਰ ਕਨ੍ਯਾ ਪੂਜਨ ਕੀ ਪਰਮ੍ਪਰਾ ਸਂਭਵਤ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਨਾਰੀ ਕੋ ਆਦਰ ਕਾ ਸ੍ਥਾਨ ਦੇਨੇ ਕੇ ਲਿਯੇ ਹੀ ਕੀ ਗਯੀ ਥੀ | ਇਸ ਲਿਹਾਜ ਸੇ ਵੇ ਰਿਸ਼ਿ ਮੁਨਿ ਨਾਰੀ ਸਸ਼ਕ੍ਤੀਕਰਣ ਕੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕ ਥੇ |

ਕਿਨ੍ਤੁ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਮੇਂ ਦੇਖਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿਨ੍ਦੂ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਰਿਸ਼ਿ ਮੁਨਿਯੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤ ਨਾਰੀ ਕੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠਤਾ ਕਾ ਸਮ੍ਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ | ਯਦਿ ਹਿਨ੍ਦੂ ਸਮਾਜ ਨਾਰੀ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠਤਾ ਕੋ ਹਿਨ੍ਦੂ ਧਰ੍ਮ ਕਾ ਅਨਿਵਾਰ੍ਯ ਅਂਗ ਮਾਨ ਕਰ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਸੇ ਉਸਕਾ ਪਾਲਨ ਕਰੇ ਤੋ ਯਹ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਕਰ ਹੀ ਹੋਗੀ |