ਵੋ ਦਿਨ ਮੁਝੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹੇਂਗੇ, ਸ਼ਾਯਦ ਜਿਂਦਗੀ ਕੇ ਸਬਸੇ ਬੇਹਤਰੀਨ ਦਿਨੋਂ ਮੇਂ ਸੇ ਕੁਛ ਯਾ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਬੇਹਤਰ, ਮੁਝੇ ਪਤਾ ਥਾ ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੂਂ, ਔਰ ਯੇ ਸਬ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ.. ਲੇਕਿਨ ਫਿਰ ਭੀ ਮਨ ਵੋ ਸਬ ਕਰਨੇ ਸੇ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਾ ਥਾ.. ਡਰ ਕੇ ਸਾਥ ਸਾਥ ਏਕ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਸਮਾਯੀ ਹੁਈ ਥੀ, ਯੇ ਸਬ ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ ਥਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੇ ਲਿਏ.... ਯੇ ਜਾਨਤੇ ਹੁਏ ਕੀ ਇਨ ਸਬ ਬਾਤੋਂ ਕਾ ਕੋਈ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਨਹੀਂ ਫਿਰ ਭੀ ਮੇਂ ਉਨ ਬਾਤੋਂ ਮੇਂ ਉਲਝਨਾ ਚਾਹਤੀ ਥੀ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੀ ਪਰਵਾਹ ਕੇ... ਕਈ ਬਾਰ ਦਿਲ ਮੇਂ ਖ੍ਯਾਲ ਆਤਾ ਕੀ ਤੁਮ ਮੁਝੇ ਕਭੀ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਐਸਾ ਲਗਤਾ ਥਾ ਕੀ ਦਿਲ ਕੇ ਦੋ ਟੁਕਡੇ ਹੋ ਗਯੇ ਹੈਂ.. ਏਕ ਦਾਯਾਂ ਔਰ ਏਕ ਬਾਯਾਂ, ਦਾਯਾਂ ਹਿਸ੍ਸਾ ਯਥਾਰ੍ਥ ਦਿਖਾਤਾ ਔਰ ਬਾਯਾਂ ਕਲ੍ਪਨਾਸ਼ੀਲ ਦੁਨਿਯਾ... ਵੈਸੇ ਭੀ ਦਾਯਾਂ ਤੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੀਧਾ ਹੀ ਹੁਆ ਹੈ ਨਾ, ਤੋ ਵੋ ਗਲਤ ਕੈਸੇ ਹੋ ਸਕਤਾ ਥਾ... ਲੇਕਿਨ ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਾਏਂ ਕੇ ਸਾਥ ਹੀ ਰਹਨਾ ਚਾਹਤਾ ਥਾ... ਵੋ, ਵੋ ਸਬ ਕੁਛ ਕਰਨਾ ਚਾਹਤਾ ਥਾ ਜੋ ਦਿਲ ਕੇ ਬਾਏਂ ਹਿਸ੍ਸੇ ਨੇ ਸੋਚ ਰਖਾ ਥਾ....

ਸ੍ਟੋਵ ਕੇ ਊਪਰ ਚਢੇ ਚਾਯ ਕੇ ਬਰ੍ਤਨ, ਜਿਸਕੇ ਬਾਹਰ ਇਤਨੀ ਕਾਲਿਖ ਜਮ ਚੁਕੀ ਥੀ ਕੀ ਵੋ ਝਡ- ਝਡ ਕਰ ਨੀਚੇ ਗਿਰਨੇ ਲਗੀ ਥੀ... ਔਰ ਬਰ੍ਤਨ ਅਲੁਮਿਨਿਯਮ ਕਾ ਹੋਨੇ ਕੀ ਵਜਹ ਸੇ ਅਨ੍ਦਰ ਸੇ ਕਾਫੀ ਕਡ਼ਾ ਹੋ ਚੁਕਾ ਥਾ, ਚਾਰੋ ਤਰਫ ਚਾਯ ਕੀ ਮਲਾਈ ਭੂਰੇ ਸੇ ਕੁਛ ਹਲਕੇ ਰਂਗ ਕੀ ਔਰ ਉਸਮੇਂ ਡਲਾ ਅਦਰਕ ਹਵਾ ਮੇਂ ਏਕ ਅਲਗ ਸੀ ਗਂਧ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹਾ ਥਾ.... ਕਾਂਚ ਕੇ ਤਿਕੋਨ ਗ੍ਲਾਸ ਮੇਂ ਰਖੀ ਚਾਯ ਬਹੁਤ ਕਮ ਲਗ ਰਹੀ ਥੀ... ਸ਼ਾਯਦ ਵੋ ਇਸਲਿਏ ਭੀ ਕੀ ਇਤਨੀ ਸ੍ਵਾਦ ਹੋਨੇ ਕੀ ਵਜਹ ਸੇ ਔਰ ਪੀਨੇ ਕਾ ਮਨ ਥਾ... ਕੁਛ ਏਕ ਲੋਗ ਚਾਯ ਕੀ ਏਕ ਚੁਸ੍ਕੀ ਕੇ ਸਾਥ ਸਿਗਰੇਟ ਕੇ ਕਸ਼ ਲਗਤੇ ਧੁਏਂ ਕੇ ਬਾਦਲ ਉੜਾਤੇ ਹਵਾ ਮੇਂ ਚਾਯ ਕੀ ਗਂਧ ਕੋ ਬਦਲ ਰਹੇ ਥੇ... ਮਨ ਹੁਆ ਚਾਯ ਕੇ ਕਸੈਲੇ ਸ੍ਵਾਦ ਕੇ ਸਾਥ ਸਿਗਰੇਟ ਕਾ ਕਸੈਲਾ ਸ੍ਵਾਦ ਕੈਸਾ ਲਗਤਾ ਹੋਗਾ... ਖੈਰ ਮਨ ਪਰ ਅਬ ਭੀ ਬਾਏਂ ਹਿਸ੍ਸੇ ਕੇ ਦਿਲ ਕਾ ਵਰ੍ਚਸ੍ਵ ਕਾਯਮ ਥਾ...

ਮੁਝੇ ਮਹਸੂਸ ਹੋਤਾ ਮੁਝ ਮੇਂ ਨਯੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਾ ਸਂਚਾਰ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ... ਮਨ ਲਮ੍ਬੀ - ਲਮ੍ਬੀ ਪੀਂਗੇ ਮਾਰਨੇ ਲਗਤਾ, ਮੈਂ ਸੋਚਤੀ ਕਾਸ਼ ਯੇ ਵਕ੍ਤ ਠਹਰ ਜਾਏ... ਵਕ੍ਤ ਕੈਸੇ ਕਿਸੀ ਕੇ ਲਿਏ ਠਹਰ ਸਕਤਾ ਹੈ... ਤੋ ਲਗਤਾ ਠਹਰ ਨਹੀਂ ਸਕਤਾ ਤੋ ਪੀਛੇ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਏ... ਯੇ ਸਬ ਖ੍ਯਾਲ ਬਾਏਂ ਹਿਸ੍ਸੇ ਕੇ ਸਾਥ ਰਹਨੇ ਸੇ ਔਰ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋ ਜਾਤੇ.... ਮਨ ਨਈ - ਨਈ ਧੁਨੇਂ ਗੁਨਗੁਨਾਨੇ ਲਗਤਾ, ਲਗਤਾ ਕੀ ਕ੍ਯਾ - ਕ੍ਯਾ ਨਯਾ ਨਾ ਪਹਨ ਲੂਂ... ਸੁਨ੍ਦਰ ਲਗਨੇ ਕੋ ਆਤੁਰ ਰਹਤਾ... ਰਿਮਝਿਮ ਬਾਰਿਸ਼ ਮੇਂ ਟਹਲਤੇ ਹੁਏ ਗਾਨੇ ਸੁਨਨੇ ਕੋ ਚਾਹਤਾ.... ਦਿਲ ਕੇ ਦੋ ਟੁਕਡ਼ੋਂ ਕੋ ਏਕ ਕਰ ਉਸਮੇਂ ਇਤਨੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਭਰ ਦੇਤਾ ਕੀ ਵੋ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਉਮ੍ਰ ਭਰ ਕੇ ਲਿਏ ਕਾਫੀ ਥੀ... ਯੇ ਸਬ ਬਾਏਂ ਹਿਸ੍ਸੇ ਕੀ ਕਰਾਮਾਤ ਥੀ.... ਫਿਰ ਬਾਯਾਂ ਉਲ੍ਟਾ ਕੈਸੇ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਯੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੋ ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕਾਫੀ ਥਾ..... ਮੈਂ ਉੜ ਰਹੀ ਥੀ... ਬਿਨਾ ਰੁਕੇ ਬਿਨਾ ਥਕੇ ਮਾਰੀਚਿਕਾ ਕੀ ਓਰ.....

ਦਿਨ ਕਾ ੧ ਬਜਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਸ੍ਕੂਟਰ ਰੇਡ ਲਾਇਟ ਪਰ ਰੁਕਾ, ਪਾਸ ਹੀ ਏਕ ਔਟੋ ਭੀ ਰੁਕਾ ਇਤਨੀ ਗਰ੍ਮੀ, ਵੈਸੇ ਗਰ੍ਮੀ ਕਹਨਾ ਗਲਤ ਹੋਗਾ ਇਤਨੀ ਉਮਸ... ਹਾਂ ਅਕ੍ਸਰ ਕਹਤੇ ਸੁਨਾ ਹੈ ਜੁਲਾਈ - ਅਗਸ੍ਤ ਕੇ ਮਹੀਨੇ ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਤੇ ਹੈਂ. ਸੂਰਜ ਬਾਦਲੋਂ ਕੇ ਪੀਛੇ ਹੈ.. ਲਗ ਰਹਾ ਹੈ ਬਾਦਲੋਂ ਕੋ ਕਿਸੀ ਕਾ ਇਂਤਜ਼ਾਰ ਹੈ.. ਹਾਂ ਸ਼ਾਯਦ ਹੋ ਭੀ ਸਕਤਾ ਹੈ... ਪੜੋਸ ਕਾ ਰਿਂਕੂ, ਮੋਨੂ, ਮਿਂਕੂ ਔਰ ਅਰੁਣ ਕੀ ਮਮ੍ਮੀ ਸ੍ਕੂਲ ਸੇ ਘਰ ਪਹੁਚ ਜਾਏ... ਤਬ ਬਰਸੇਂਗੇ... ਨਹੀਂ ਤੋ ਨ ਜਾਨੇ ਕਿਤਨੇ ਹੀ ਤਾਨੇ ਨ ਦੇ ਡਾਲੇਂ...

ਆਜ ਲਗਤਾ ਹੈ ਰੇਡ ਲਾਇਟ ਕੁਛ ਜ੍ਯਾਦਾ ਲਮ੍ਬੀ ਹੋ ਗਯੀ ਹੈ... ਅਰੇ ਹਾਂ ਯਹਾਂ ਕੀ ਰੇਡ ਲਾਇਟ ਤੋ ਅਕ੍ਸਰ ਖ਼ਰਾਬ ਹੀ ਰਹਤੀ ਹੈ. ਬੇਚਾਰਾ ਟ੍ਰਾਫਿਕ ਇਂਸ੍ਪੇਕ੍ਟਰ ਰੋਜ ਇਤਨੀ ਚਕ੍ਕਲਸ ਕਰਤਾ ਹੈ.... ਬਾਵਜੂਦ ਇਸਕੇ ਲੋਗ ਜਹਾਂ ਮਨ ਹੁਆ ਵਹਾਂ ਨਿਕਾਲ ਲੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਦੇਖਤੇ ਕਿਤਨੀ ਹੀ ਗਾਡ਼ਿਯਾਂ ਆ ਗਯੀ..

ਹਮ ਸ਼ਾਂਤ ਭਾਵ ਸੇ ਜੇਬ੍ਰਾ ਕ੍ਰੋਸ੍ਸਿਂਗ ਕੇ ਪੀਛੇ ਹੀ ਖੜੇ ਹੈਂ, ਮੈ, ਔਟੋ ਵਾਲਾ ਔਰ ਇਤਨੀ ਉਮਸ... ਔਟੋ ਕੇ ਅਨ੍ਦਰ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ... ਮੈਂ ਇਤਨੀ ਆਸ਼੍ਵਸ੍ਤ ਇਸਲਿਏ ਥੀ ਕੀ ਅਨ੍ਦਰ ਬੈਠੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਬੁਰਕਾ ਪਹਨਾ ਹੁਆ ਹੈ,ਸੋਚਾ ਕ੍ਯਾ ਉਸੇ ਗਰ੍ਮੀ ਨਹੀਂ ਲਗ ਰਹੀ ਹੋਗੀ.. ਖੈਰ ਸ਼ਾਯਦ ਧਰ੍ਮ ਇਤਨੀ ਰਿਯਾਯਤ ਨਾ ਦੇਤਾ ਹੋ. ਮਹਿਲਾ ਕੀ ਗੋਦ ਮੇਂ ਕਰੀਬ ੫-੬ ਵਰ੍ਸ਼ ਕਾ ਬਚ੍ਚਾ ਹੈ ਜੋ ਗੋਲ ਸਫ਼ੇਦ, ਜਾਲੀਦਾਰ (ਕ੍ਰੋਸ਼ਿਯੇ ਸੇ ਬੁਨੀ) ਟੋਪੀ ਲਗਾਯੇ ਬਾਰ ਬਾਰ ਅਪਨੇ ਚਹਰੇ ਸੇ ਪਸੀਨਾ ਪੋਛ ਰਹਾ ਹੈ... ਉਸਕੇ ਮਾਥੇ ਔਰ ਗਰ੍ਦਨ ਕੇ ਆਸਪਾਸ ਘਮੌਰਿਯਾਂ ਹੈਂ.. ਕੁਛ ਲਾਲ ਹੈਂ ਔਰ ਕੁਛ ਪਾਨੀ ਨਿਕਲ ਜਾਨੇ ਸੇ ਪਿਚਕ ਕਰ ਉਸਕੇ ਸ਼ਰੀਰ ਪਰ ਸਫ਼ੇਦ ਛਿਲਕੇਦਾਰ ਪਾਉਡਰ ਸੀ ਲਗ ਰਹੀ ਹੈਂ...

ਹਮ ਅਬ ਭੀ ਰੇਡ ਲਾਇਟ ਪਰ ਹੀ ਹੈਂ... ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਅਭੀ ਕਿਤਨੀ ਦੇਰ ਔਰ ਲਗੇ... ਔਰ ਯੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਅਬ ਭੀ ਅੜਿਯਲ ਬਚ੍ਚੋ ਕੀ ਤਰਹ ਟਸ ਸੇ ਮਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ... ਮੈਂ ਬੋਲਤੀ ਹੂਂ ਅਬ ਤੋ ਰਿਂਕੂ, ਮੋਨੂ, ਮਿਂਕੂ ਔਰ ਅਰੁਣ ਕੀ ਮਮ੍ਮੀ ਭੀ ਘਰ ਪਹੁਂਚ ਗਯੇ ਹੋਂਗੇ ਕੋਈ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਹੇਗਾ.. ਅਬ ਤੋ ਬਰਸੋ.. ਯੇ ਉਮਸ ਸ਼ਾਯਦ ਕੁਛ ਕਮ ਹੋ ਜਾਏ...

-----

ਤਾਰੀਖ ੨੨ ਅਗਸ੍ਤ, ਦਿਨ ਸੋਮਵਾਰ, ਸ਼ਾਮ ਕੇ ੦੪:੩੦ ਕਾ ਸਮਯ ਮੇਂ ਭੀ ਅਨ੍ਨਾ ਕੇ ਆਨ੍ਦੋਲਨ ਕੀ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਨਨਾ ਚਾਹਤੀ ਥੀ, ਸੋ ਇਸ ਆਨ੍ਦੋਲਨ ਕੋ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਰੂਪ ਸੇ ਮਹਸੂਸ ਕਰਨੇ ਪਹੁਂਚ ਗਯੀ ਰਾਮਲੀਲਾ ਮੈਦਾਨ ਲੋਗੋ ਸੇ ਖਚਾ-ਖਚ ਭਰਾ ਮੈਦਾਨ ਦੇਖ ਕਰ ਮਨ ਗਦਗਦ ਹੋ ਗਯਾ... ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤਵਰ੍ਸ਼ ਕੇ ਲੋਗ ਇਸ ਆਨ੍ਦੋਲਨ ਕਾ ਹਿਸ੍ਸਾ ਬਨਨਾ ਚਾਹਤੇ ਥੇ ਦਿਲ ਮੇਂ ਜੋਸ਼ ਲਿਏ ਔਰ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਤਮਨ੍ਨਾ ਕੀ ਜਨਲੋਕਪਾਲ ਬਿਲ ਆ ਗਯਾ ਤੋ ਵਾਕਈ ਭਾਰਤ ਕੀ ਕੁਛ ਔਰ ਤਸ੍ਵੀਰ ਹੋਗੀ... ਘਰ ਸੇ ਸੋਚਕਰ ਆਈ ਥੀ ਕੀ ਸ਼ਾਯਦ ੧ ਘਂਟਾ ਹੀ ਰੁਕ ਪਾਊਂਗੀ ਲੇਕਿਨ ਮਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁਆ ਕੀ ਵਹਾਂ ਸੇ ਨਿਕਲਾ ਭੀ ਜਾਏ

ਕੁਛ ਲੋਗੋ ਸੇ ਬਾਤ ਹੁਈ ਤੋ ਮਾਲੂਮ ਹੁਆ ਕੀ ਲੋਗ ਜਾਨੇ ਕਹਾਂ ਕਹਾਂ ਸੇ ਆਯੇ ਹੈਂ. ਅਪਨਾ ਘਰ, ਬਚ੍ਚੇ ਔਰ ਨੌਕਰੀ (ਛੁਟੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ) ਛੋਡ਼ਕਰ ਉਨ੍ਹੀ ਲੋਗੋ ਮੇਂ ਸੇ ਏਕ ਮਹੇਸ਼ ਪਾਲ ਭੀ ਥੇ, ਅਹਮਦਾਬਾਦ ਸੇ ਆਯੇ ਹੈਂ... ਜਬ ਰਾਮਦੇਵ ਬਾਬਾ ਕਾ ਅਨਸ਼ਨ ਥਾ ਤਬ ਭੀ ਆਯੇ ਥੇ... ਬਤਾਤੇ ਹੈਂ ਕੀ ਵੋ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਹੈਂ ਪੁਲਿਸ ਕੇ ਡਂਡੋ ਕੇ... ਉਨਕਾ ਮਾਨਨਾ ਭੀ ਯਹੀ ਹੈ ਕੀ ਜੋ ਉਸ ਰਾਤ ਹੁਆ ਵੋ ਗਲਤ ਥਾ. ਮਹੇਸ਼ ਉਤ੍ਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਕੇ ਰਹਨੇ ਵਾਲੇ ਹੈਂ ਲੇਕਿਨ ਰਹਤੇ ਅਹਮਦਾਬਾਦ ਮੇਂ ਹੈਂ. ਜੀਂਸ ਕੀ ਪੈਂਟ ਸਿਲਨੇ ਕੀ ਦੁਕਾਨ ਚਲਾਤੇ ਹੈ ਸ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹੈ ਔਰ ਆਗੇ ਕਰਨੇ ਕਾ ਭੀ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਵੈਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ, ਮਾਂ ਪਾਪਾ ਬਡ਼ੇ ਭਾਈ ਭਾਭੀ ਔਰ ਉਨਕੇ ਬਚ੍ਚੇ.

ਮੈਂਨੇ ਪੂਛਾ ਆਪ ਯਹਾਂ ਕ੍ਯੋਂ ਆਯੇ ਹੈਂ, ਤੋ ਬੋਲੇ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਦਿਨੋਂ ਸੇ ਟੀਵੀ ਪਰ ਦੇਖ ਰਹਾ ਥਾ... ਲੇਕਿਨ ਵਹਾਂ ਰੁਕਾ ਨਾ ਗਯਾ ਤੋ ਚਲਾ ਆਯਾ. ਮਹੇਸ਼ ਬਤਾਤੇ ਹੈਂ ਕੀ ਵੇ ਰੋਜ ਪੂਜਾ ਕਰਤੇ ਸਮਯ ਭਗਵਾਨ ਸੇ ਯਹੀ ਦੁਆ ਕਰਤੇ ਥੇ ਕੀ ਕੁਛ ਤੋ ਕਰੋ ਇਸ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟਾਚਾਰ ਕਾ... ਔਰ ਆਜ ਉਨਕੀ ਦੁਆ ਕਬੂਲ ਹੁਈ ਮਾਲੂਮ ਪੜਤੀ ਹੈ... ਅਬ ਜਬ ਤਕ ਜਨਲੋਕਪਾਲ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਤਾ ਔਰ ਅਨ੍ਨਾ ਜੀ ਅਨਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਛੋੜਤੇ ਵੋ ਯਹਾਂ ਸੇ ਕਹੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਨੇ ਵਾਲੇ...

ਸਚ ਰਾਮਲੀਲਾ ਮੈਦਾਨ ਮੇਂ ਜੋ ਦੇਖਨੇ ਕੋ ਮਿਲਾ ਵੋ ਸਬ, ਉਮ੍ਮੀਦੋਂ ਸੇ ਕਹੀਂ ਊਪਰ ਥਾ ਸਭੀ ਉਮ੍ਰ, ਪ੍ਰਾਨ੍ਤ, ਜਾਤ, ਧਰ੍ਮ ਕੇ ਲੋਗ ਮੌਜੂਦ ਥੇ ਵਹਾਂ. ਅਨ੍ਨਾ ਜੀ ਬਾਰ ਬਾਰ ਯਹੀ ਦੋਹਰਾਤੇ ਹੈਂ ਕੀ ਉਨਕੋ ਇਨ ਲੋਗੋ ਕੋ ਦੇਖਕਰ ਊਰ੍ਜਾ ਮਿਲਤੀ ਹੈ... ਯੇ ਸਚ ਹੈ... ਵਹੀ ਊਰ੍ਜਾ ਕਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਮੈਂਨੇ ਅਪਨੇ ਭੀਤਰ ਭੀ ਮਹਸੂਸ ਕਿਯਾ..

ਯਹਾਂ ਬ੍ਲੌਗ ਮੇਂ ਯੇ ਸਬ ਲਿਖਨਾ ਇਸਲਿਏ ਜਰੁਰੀ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਕੀ ਮੇਂ ਇਸ ਆਨ੍ਦੋਲਨ ਕੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਪਨੀ ਯਾਦੋਂ ਮੇਂ ਸਂਜੋਕਰ ਰਖਨਾ ਚਾਹਤੀ ਹੂਂ. ਬਤਾਨਾ ਚਾਹਤੀ ਹੂਂ ਕੀ ਮੇਂ ਭੀ ਇਸਕਾ ਹਿਸ੍ਸਾ ਰਹੀ ਹੂਂ... ਕ੍ਯਾ ਆਪ ਥੇ ਵਹਾਂ??