ਏਕ ਔਰ ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ

ਏਕ ਔਰ ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ
ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਲੇ ਹੁਈ ਕਾਰਨ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ ਦਲਾਲ ਸੇ ਪਹਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ
ਲਗਾ ੧੯੯੪ ਸੇ ਜਨਤਾ ਹੂਂ
ਜਬ ਮੈਂਨੇ ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਉਪਨ੍ਯਾਸ ਲਿਖਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਿਯਾ ਥਾ
ਮੁਂਬਈ ਕੇ ਲਖਪਤਿ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ ਦਲਾਲ ਕਾ
ਸੌਫ੍ਟਵੇਯਰ ਇਂਜਿਨਿਏਰ ਬੇਟਾ ਜੋ ਅਗਸ੍ਤ ਤਕ
ਏਕ ਬੜੀ ਕਂਪਨੀ ਮੇਂ ਨਿਦੇਸ਼ਕ ਥਾ
ਵੇਤਨ ਲਾਖੋਂ ਮੇਂ ਥਾ
ਅਬ ਵਹ ਲਖਨਊ ਕੇ ਗਾਂਵ ਕੁਨੌਰਾ, ਬਕ੍ਸ਼ੀ ਕਾ ਤਾਲਾਬ ਕੇ ਭਾਰਤੀਯ ਗ੍ਰਾਮੀਣ ਵਿਦ੍ਯਾਲਯ
ਮੇਂ ਬਚ੍ਚੋ ਔਰ ਅਧ੍ਯਾਪਕੋ ਕੋ
ਕਂਪ੍ਯੁਟਰ ਪਢਾ ਰਹਾ ਹੈ
ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਸੇ
ਕਰਨ ਖੁਸ਼ ਹੈਂ ਸੁਵਿਧਾਵੋ ਕੀ ਦੁਨਿਯਾ ਛੋਡਕਰ
ਉਨ੍ਹੇਂ ਗਰੀਬ ਬਚ੍ਚੋ ਕਾ ਸਾਥ ਭਾ ਰਹਾ ਹੈ
ਵਹ ਕ੍ਰਾਂਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ
ਅਮੇਰਿਕਾ ਸੇ ਕਰਨ ਨੇ ਬੀਈ ਕੀ ਡਿਗ੍ਰੀ ਲੀ ਹੈ
ਮੁਂਬਈ ਵਿਵਿ ਸੇ ਏਲਏਲਬੀ ਕਿਯਾ ਹੈ
ਪਹਲੇ ਉਨਕੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ ਔਰ ਮਾਂ ਅਂਗਨਾ ਦਲਾਲ
ਉਨਸੇ ਨਾਰਾਜ ਥੇ
ਅਬ ਦੋਸ੍ਤੋਂ ਕੋ ਭੀ ਲਗਤਾ ਹੈ ਵਹ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਤਕਦੀਰ ਬਦਲਨੇ ਮੇਂ ਲਗੇ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਤੋ ਕਰਨ ਦੋਸ੍ਤ ਸੇ ਪਹਲੇ ਕ੍ਰਨ੍ਤਿਕਾਰੀ ਹੈਂ
ਮੇਰੀ ਭਾਵਨਾਏਂ ਉਨਕੇ ਸਾਥ ਹੈ
-ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ

ਮਾਤਰਭੂਮਿ ਕੇ ਲਿਏ ਆਪ ਭੀ ਕੁਛ ਕੀਜਿਯੇ

ਜਿਤਨੀ ਬਾਰ ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਯਾਦ ਕਿਯਾ ਹੋਗਾ ਰਾਮ ਕੋ

ਉਸਸੇ ਅਧਿਕ ਬਾਰ ਮੈਂਨੇ ਤੁਮਕੋ ਯਾਦ ਕਿਯਾ ਹੈ

ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਭਰੋਸੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਕੀ ੫੧ਵੀ ਜਏਂਤੀ ਪਰ

ਸੁਭਾਸ਼ ਚਂਦ੍ਰ ਬੋਸ ਕੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਨ ਚੌਕ ਪਰ

ਮੈਂਨੇ ਤਾਲ ਠੋਂਕ ਕਰ ਕਹਾ ਥਾ

ਮੈਂ ਆਮਪਂਥੀ ਹੂਂ

ਆਜ ਭੀ ਮੇਰੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਪਰ

ਲੋਗ ਹਂਸਤੇ ਹੈਂ

ਉਨ੍ਹੇਂ ਲਗਤਾ ਹੈ

ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਦੋ ਹੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਏਂ ਹੈਂ

ਦਛਿਨ ਪਂਥ ਔਰ ਵਾਮ ਪਂਥ

ਜੋ ਹਂਸਤੇ ਹੈਂ

ਉਨ੍ਹੇਂ ਲਗਤਾ ਹੈ,

ਲੋਹਿਯਾ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨਹੀਂ ਥੇ

ਦੀਨ ਦਯਾਲ ਉਪਾਧ੍ਯਾਯ ਨੇਤਾ ਨਹੀਂ ਥੇ

ਓਸ਼ੋ ਦਾਰ੍ਸ਼ਨਿਕ ਨਹੀਂ ਥੇ

ਅਯੋਧ੍ਯਾ, ਕਾਸ਼ੀ ਔਰ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਮੇਂ ਲੋਗ ਈਸ਼੍ਵਰ ਕੋ ਤਲਾਸ਼ਤੇ ਹੈਂ

ਜਬਕਿ ਮੈਂਨੇ ਤੁਮਕੋ ਪਾਯਾ ਹੈ

ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਰਾਮ

ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਕੇ ਰਾਮ ਸੇ ਬਡ਼ੇ ਥੇ

ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਭਾਰਤਮਾਤਾ

ਵੀਰ ਸਾਵਰਕਰ ਕੇ ਹਿਂਦੁਤ੍ਵ ਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਪੂਜ੍ਯਨੀਯ ਹੈਂ

ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਧਰ੍ਮ

ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਬੁਧ ਕੇ ਬਾਦ ਕਾ ਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗ ਹੈ

ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਰਾਜਨੀਤਿ

ਕਾਂਗ੍ਰੇਸ ਕੇ ਆਗੇ ਕਾ ਰਾਜਪਥ ਹੈ

ਜਬ ਕਭੀ ਮਸ੍ਜਿਦ ਕੀ ਅਜਾਨ ਸੁਨਕਰ

ਕੋਈ ਹਿਂਦੂ ਸਰ ਝੁਕਾਤਾ ਹੈ

ਤੋ ਵਹ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਲਗਤਾ ਹੈ

ਜਬ ਅਯੋਧ੍ਯਾ ਕੇ ਹਨੁਮਾਨ ਮਨ੍ਦਿਰ ਮੇਂ

ਕੋਈ ਮੁਸਲਮਾਨ ਘਂਟਾ ਬਜਾਤਾ ਹੈ

ਤੋ ਵਹ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਰਾਮਾਯਣ ਮੇਲਾ ਲਗਤਾ ਹੈ

ਮੇਰੇ ਲੋਹਿਯਾ,

੨੧ਵੀ ਸਦੀ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਸੇ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਨਾਮ ਗਾਯਬ ਹੈ

ਲੇਕਿਨ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੂਂ ਮੈਂ

ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ, ਆਂਬੇਡਕਰ, ਜਯਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਰਾਯਣ ਔਰ ਪੇਰਿਯਾਰ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੈਂ ਸੀਨ ਮੇਂ

੧੦੦ ਸਾਲ ਪਹਲੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਅਛੂਤ ਕੋ ਗਲੇ ਲਗਾਯਾ ਥਾ

ਹਜਾਰੋਂ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਆਂਸੂ ਆ ਗਏ ਥੇ

ਲਾਂਖੋ ਲੋਗ ਭਡ਼ਕ ਗਏ ਥੇ

੧੦੦ ਦਿਨ ਪਹਲੇ ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ ਏਕ ਦਲਿਤ ਕੇ ਘਰ ਸੋ ਗਏ

ਅਖਬਾਰ ਰਂਗ ਗਏ

ਟੇਲੀਵਿਜ਼ਨ ਚਿਲ੍ਲਾਨੇ ਲਗਾ

ਲੇਕਿਨ, ਨ ਕਿਸੀ ਕੀ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਆਂਸੂ ਆਏ

ਨ ਕਿਸੀ ਕੀ ਭਰਕੁਟੀ ਤਨੀ।

ਅਰੇ ਨਹੀਂ

ਸਰ੍ਦ ਨਹੀਂ ਹੁਆ ਹੈ ਭਾਰਤਿਯੋਂ ਕਾ ਖੂਨ

ਪ੍ਯਾਰ ਭੀ ਕਮ ਨਹੀਂ ਹੁਆ ਹੈ ਵਫਾਦਾਰੀ ਕੀ ਤਰਹ

ਕੇਵਲ ਭਰੋਸਾ ਉਠ ਗਯਾ ਹੈ ਰਾਜਨੀਤਿ ਪਰ ਸੇ

ਮੇਰੇ ਲੋਹਿਯਾ,

ਲਾਖੋਂ ਬਚ੍ਚੇ ੨੦੦੯ ਮੇਂ ਭੀ ਏਪੀਜੇ ਅਬ੍ਦੁਲ ਕਲਾਮ ਕੋ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰਪਤਿ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ

ਕਰੋਡ਼ੋਂ ਯੁਵਾ ਐ ਆਰ ਰਹਮਾਨ ਕੇ ਸਾਥ ਵਂਦੇ ਮਾਤਰਮ ਗੀਤ ਗਾਤੇ ਹੈਂ

ਆਜ ਸੁਬਹ ਜਬ ਦੇਖ ਰਹਾ ਥਾ

ਅਪਨੇ ਪ੍ਰਿਯ ਰਾਫੇਲ ਨਡਾਲ ਕੋ ਟੇਨਿਸ ਮੇਂ ਹਾਰਤੇ ਹੁਏ

ਜਯਪੁਰ ਸੇ ਏਕ ਮਿਤ੍ਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਸ਼ਰ੍ਮਾ ਕਾ ਏਸਏਮ੍ਏਸ ਆਯਾ-

ਚਂਦ੍ਰ ਸ਼ੇਖਰ ਆਜਾਦ, ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਔਰ ਸੁਭਾਸ਼ ਆਦਿ ਨੇ

ਅਪਨੀ ਕੁਰ੍ਬਾਨੀ ਦੇਕਰ ਹਮਾਰੀ ਮਾਤਰਭੂਮਿ ਕੋ ਆਜਾਦ ਕਰਾਯਾ

ਸੋ, ਵਂਦੇ ਮਾਤਰਮ ਬੋਲਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਸੋਚਿਯੇ

ਹਮਨੇ ਕ੍ਯਾ ਕਿਯਾ ਹੈ ਮਾਤਰਭੂਮਿ ਕੇ ਲਿਏ

ਆਜ਼ਾਦੀ ਕੀ ੬੩ਵੀ ਜਏਂਤੀ ਪਰ ਜਰੂਰ ਸਂਕਲ੍ਪ ਲੀਜਿਯੇ

ਮਾਤਰਭੂਮਿ ਕੇ ਲਿਏ ਆਪ ਭੀ ਕੁਛ ਕੀਜਿਯੇ

ਕੈਸਾ ਅਜੀਬ ਹੈ ਸੁਬਹ ਕਾ ਯਹ ਸਮਯ

ਸਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਆਜ਼ਾਦੀ ਕੀ ਜਸ਼੍ਨ ਮਨਾ ਰਹਾ ਹੈ

ਮਨਮੋਹਨ ਸਿਂਹ ਲਾਲਕਿਲਾ ਸੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਰਹੇ ਹੈਂ

ਉਨਕੀ ਪਾਰ੍ਟੀ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਅਲਾਵਾ ਮੁਕੇਸ਼ ਅਮ੍ਬਾਨੀ ਤਾਲੀ ਬਜਾ ਰਹੇ ਹੈਂ

ਬਚ੍ਚੇ ਦਿਮਾਗੀ ਬੁਖਾਰ ਸੇ ਮਰ ਰਹੇ ਹੈਂ

ਬਡ਼ੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫ੍ਲੂ ਸੇ ਡਰ ਰਹੇ ਹੈਂ

ਥਾਲੀ ਸੇ ਦਾਲ ਗਾਯਬ ਹੈ

ਧਾਨ ਕੇ ਖੇਤ ਪਾਨੀ ਕੇ ਲਿਏ ਤਰਸ ਰਹੇ ਹੈਂ

ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ ਮੇਂ ਭਾਰਤੀਯ ਛਾਤ੍ਰ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੈਂ

ਚਾਇਨਾ ਕੇ ਚਿਨ੍ਤਕ

ਭਾਰਤ ਕੋ ਟੁਕਡੋ ਮੇਂ ਬਾਂਟਨੇ ਕਾ ਮਂਸੂਬਾ ਬਾਂਧ ਰਹੇ ਹੈਂ

ਔਰ

ਮੈਂ ਭਾਵੁਕ ਮਨ ਸੇ ੧੫ ਅਗਸ੍ਤ ੦੯ ਕੇ ਦਿਨ

ਤੁਮਕੋ ਯਾਦ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂਂ

-ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ

ਭੀਗੇਗਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਤਨ-ਮਨ

ਖੁਲੀ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਢੇਰ ਸਾਰੇ ਬਾਦਲ ਰੋਜ਼ ਉਮਡ਼ਤੇ ਹੈਂ
ਲੇਕਿਨ ਕਭੀ ਬਰਸਾਤ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ
ਸੂਖਾ ਪੜ ਗਯਾ ਹੈ ਦਿਲ ਕੀ ਧਰਤੀ ਪਰ
ਕੁਛ ਦੋਸ੍ਤ ਕਭੀ-ਕਭੀ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਤੇ ਹੈਂ
ਕਰਾਏਂਗੇ ਕ੍ਲਾਉਡ ਸੀਡਿਂਗ
ਹੋਗੀ ਝਮਾਝਮ ਬਾਰਿਸ਼
ਭੀਗੇਗਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਤਨ-ਮਨ
ਜਿਸ ਦਿਨ ਮਿਲਤਾ ਹੈ ਦਿਲਾਸਾ
ਦਿਨ ਭਰ ਖੁਸ਼ ਰਹਤਾ ਹੂਂ
ਰਾਤ ਕੋ ਦੇਖਤਾ ਹੂਂ ਢੇਰ ਸਾਰੇ ਸਪਨੇ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਛਾਯਾ ਰਹਤਾ ਹੈ ਖੁਮਾਰ
ਉਸਕੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਖੋਲਕਰ ਬੈਠਤਾ ਹੂਂ ਘਰ ਕਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ
ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਜਾਤੀ ਹੈ ਕੋਈ ਦੋਸ੍ਤ ਨਹੀ ਆਤਾ
ਮੈਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਨਿਕਲ ਜਾਤਾ ਹੂਂ ਬਾਜ਼ਾਰ
ਇਸ ਉਮ੍ਮੀਦ ਮੇਂ ਕਿ ਕੁਛ ਦੋਸ੍ਤ ਤੋ ਮਿਲੇਂਗੇ ਹੀ
ਮਿਲਤੇ ਹੈਂ, ਸੌਰੀ ਬੋਲਤੇ ਹੈਂ, ਵ੍ਯਸ੍ਤਤਾ ਕਾ ਬਹਾਨਾ ਬਨਾਤੇ ਹੈਂ
ਅਗਲੇ ਹਫ੍ਤੇ ਆਨੇ ਕਾ ਵਾਦਾ ਕਰਤੇ ਹੈਂ
ਮੈਂ ਖੁਸ਼
ਲੇਕਿਨ ਵੇ ਅਗਲੇ ਹਫ੍ਤੇ ਭੀ ਨਹੀਂ ਆਤੇ
ਮੈਂਨੇ ਭੀ ਕਲ ਏਕ ਰਾਸ੍ਤਾ ਨਿਕਾਲਾ ਹੈ
ਜਬ ਬਹੁਤ ਭੀਗਨੇ ਕਾ ਮਨ ਕਰਤਾ ਹੈ ਤੋ
ਆਧੀ ਰਾਤ ਮੇਂ ਛਤ ਪਰ ਚਲਾ ਜਾਤਾ ਹੂਂ
ਲੇਟ ਜਾਤਾ ਹੂਂ
ਸੁਬਹ ਮਹਸੂਸ ਕਰਤਾ ਹੂਂ
ਮੇਰੀ ਤ੍ਵਚਾ ਚਿਪਚਿਪਾ ਰਹੀ ਹੈ
ਖੁਸ਼ ਹੋਤਾ ਹੂਂ
ਚਲੋ ਬਾਰਿਸ਼ ਨ ਸਹੀ
ਓਸ਼ ਮੇਂ ਤੋ ਭੀਗ ਗਯਾ ਤਨ
ਏਕ ਦਿਨ ਇਸੀ ਤਰਹ ਭੀਗ ਜਾਏਗਾ ਮਨ
-ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ

ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੂਂ

ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਲਗਾਤੀ ਹੈ ਸੁਬਹ
ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ ਲਗਾਤੀ ਹੈ ਸ਼ਾਮ
ਮਨਮੋਹਨ ਸਿਂਹ ਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨਮਂਤ੍ਰੀ ਬਨਨਾ
ਮੁਝੇ ਜਾਨੇ ਕ੍ਯੋਂ ਗਾਂਧੀ, ਲੋਹਿਯਾ ਕਾ ਅਪਮਾਨ ਲਗਤਾ ਹੈ
ਗਰੀਬ ਕੀ ਰੋਟੀ ਮਂਹਗੀ ਹੋ ਗਈ
ਅਮੀਰ ਕੀ ਰੋਟੀ ਸਸ੍ਤੀ
ਕਲ ਜਬ ਗਯਾ ਬਿਗ ਬਾਜ਼ਾਰ
੧੪੦ ਰੁਪਯੇ ਮੇਂ ਮਿਲਾ ਮੁਝੇ ੧੦ ਕਿਲੋ ਆਟਾ
ਆਜ ਪੜੋਸ ਕੀ ਆਟਾ ਚਕ੍ਕੀ ਪੈਰ ਏਕ ਮਜਦੂਰ ਕੋ
ਮੈਂਨੇ ੧੩.੫੦ ਕੇ ਹਿਸਾਬ ਸੇ ੩ ਕਿਲੋ ਆਟਾ ਖਰੀਦਤੇ ਦੇਖਾ
ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਆਂਸੂ ਆ ਗਏ
੧੩੦੦੦ ਕਮਾਨੇ ਵਾਲੇ ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਾਤਾਨੁਕੂਲਿਤ ਬਿਗ ਬਾਜ਼ਾਰ ਮੇਂ
੧੪ ਰੁਪਯੇ ਕਿਲੋ ਆਟਾ ਖਰੀਦਤੇ ਹੈਂ
੧੦੫ ਰੁਪਯੇ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨ ਮਜਦੂਰੀ ਪਾਨੇ ਵਾਲੇ ਸੁਨੀਲ ੧੩.੫੦ ਮੇਂ
ਮੁਕੇਸ਼ ਅਮ੍ਬਾਨੀ ਭੀ ਸ਼ਾਯਦ ਰੋਟੀ ਖਾਤੇ ਹੋਂਗੇ
ਵੇ ਭੀ ਅਧਿਕਤਮ ੧੫-੧੬ ਰੁਪਯੇ ਕਿਲੋ ਆਟਾ ਖਰੀਦਤੇ ਹੋਂਗੇ
ਉਨਕੇ ਆਤੇ ਕਾ ਦਾਮ ਵਿਗਤ ੧੦ ਸਾਲੋਂ ਮੇਂ ਲਗਭਗ ਵਹੀ ਹੈ
ਮਜ਼ਦੂਰ-ਕਿਸਾਨ ਕੇ ਆਤੇ ਕਾ ਦਾਮ ੫ ਰੁਪਯੇ ਸੇ ਬਢ਼ਕਰ ੧੪ ਤਕ ਪਹੁਚ ਗਯਾ
ਹੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ!
ਕ੍ਯਾ ਯਹ ਭਾਰਤੀਯ ਵਿਕਾਸ ਕਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਦੇਖਕਰ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਆਂਸੂ ਨਹੀਂ ਹੈਂ?
ਮੇਰੇ ਜਿਲੇ ਮੇਂ ਪੈਦਾ ਹੁਏ ਡੌ ਰਾਮ ਮਨੋਹਰ ਲੋਹਿਯਾ ਤੋ ਰੋ ਰਹੇ ਹੈਂ
ਯਹ ਕੈਸਾ ਅਨ੍ਤੋਦਯ ਹੈ ਬਾਬਾ ਅਮ੍ਬੇਡਕਰ?
ਜਬ ਭਾਰਤ ਆਜਾਦ ਹੁਆ ਥਾ ਤੋ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਸਾਛਰਤਾ ਦਰ ਲਗਭਗ ੨੩ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਥੀ
ਇਸ ਸਮਯ ਲਗਭਗ ੬੨ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਹੈ
ਯਾਨਿ ੧ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਸਾਲਾਨਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਬਢੀ
ਅਨਾਜ ਕਾ ਦਾਮ ਤੋ ਕਿਸਾਨੋ ਕੋ ਮਿਲ ਰਹਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ
ਲਾਭ ਕਮਾ ਰਹੀ ਹੈਂ ਕਮ੍ਪਨਿਯਾਂ
ਸ਼ੁਕ੍ਰਿਯਾ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿਂਹ ਜੀ
ਆਪਕੇ ਰਾਜ਼ ਮੇਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਔਰ ਅਰਬਪਤਿ ਕੀ ਰਸੋਈ ਮੇਂ ਜਾਨੇ ਵਾਲੇ ਆਟਾ ਕਾ ਰੇਟ ਲਗਭਗ ਬਰਾਬਰ ਹੈ
ਲੇਕਿਨ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹੂਂ ਪ੍ਰਧਾਨਮਂਤ੍ਰੀ ਜੀ
ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੂਂ
ਮੁਂਬਈ ਸ੍ਟਾਕ ਏਕ੍ਸਚੇਂਜ ਕੇ ਬਢ਼ਤੇ ਗ੍ਰਾਫ ਸੇ
ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ੫ ਸ੍ਟਾਰ ਅਸ੍ਪਤਾਲੋਂ ਕੇ ਖੁਲਨੇ ਸੇ
ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ ਕਾ ਕਿਰਾਯਾ ਕਮ ਹੋਨੇ ਸੇ
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੂਂ
ਗਾਂਧੀ ਕੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਕੇ ਮਰਨੇ ਸੇ
ਲੋਹਿਯਾ ਕਾ ਸਮਾਜਵਾਦ ਢਹਨੇ ਸੇ
ਅਮ੍ਬੇਡਕਰ ਕੀ ਨੀਤਿਯੋਂ ਕੇ ਮਰਨੇ ਸੇ
-ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ

ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ ਕੇ ਲਿਏ ਕੋਈ ਡਿਸ੍ਟਰ੍ਬ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ ਚਾਹਿਏ

ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਜਾਨੇ ਸੇ ਘਰ ਬਹੁਤ ਸੂਨਾ ਹੈ
ਸੋਚਤਾ ਥਾ ਕੁਛ ਦਿਨ ਤੁਮ ਨਹੀ ਰਹੋਗੇ
ਤੋ ਘਰ ਮੇਂ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਨਹੀ ਰਹੇਗੀ
ਮੈਂ ਕੁਛ ਖਾਸ ਲਿਖ ਸਕੂਂਗਾ
ਲੇਕਿਨ ੭ ਦਿਨੋਂ ਸੇ ਕੁਛ ਨ ਲਿਖ ਸਕਾ
ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਜੋ ਪ੍ਲਾਸ੍ਟਿਕ ਕੇ
ਹਾਥੀ, ਘੋਡੇ, ਹਿਰਨ, ਜਿਰਾਫ, ਬਕਰੀ, ਕਛੁਏ
ਮੇਰੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਕਾ ਕਾਰਣ ਬਨਤੇ ਥੇ
ਰਾਤ ਮੇਂ ਬੇਡ ਪਰ ਚੁਭਤੇ ਥੇ
ਵਹ ਸਬ ਔਂਧੇ ਮੁਂਹ ਪੜੇ ਹੈਂ
ਕੁਛ ਮੇਰੇ ਬੇਡ, ਮੇਜ ਔਰ ਫ੍ਰਿਜ ਕੇ ਊਪਰ ਪੜੇ ਹੈਂ
ਢੇਰ ਸਾਰੇ ਅਲਮਾਰੀ ਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸੇ ਆੜੇ-ਤਿਰਛੇ ਪੜੇ ਹੈਂ
ਵਹ ਸਬ ਮੁਝੇ ਸੋਨੇ ਨਹੀ ਦੇਤੇ
ਜਗਾਤਾ ਹੂਂ ਉਨ੍ਹੇਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਇਸਲਿਏ ਕਿ ਵੇ ਉਦਾਸ ਨ ਲਗੇ
ਵੇ ਕਭੀ-ਕਭੀ ਭੂਖੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ ਪ੍ਯਾਸੇ ਭੀ
ਮੈਂ ਚਾਹਤਾ ਹੂਂ ਉਨ੍ਹੇਂ ਨਜ਼ਰਂਦਾਜ ਕਰਕੇ ਖ਼ੁਦ ਖਾ ਲੂਂ
ਖਾਤਾ ਹੂਂ ਤੋ ਪੇਟ ਨਹੀ ਭਰਤਾ
ਸੋਤਾ ਹੂਂ ਤੋ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਤੀ
ਲਿਖਨੇ-ਪਢ਼ਨੇ ਬੈਠਤਾ ਹੂਂ ਤੋ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲਗਤਾ
ਦਿਨ ਭਰ ਔਫਿਸ ਮੇਂ ਰਹਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਘਰ ਆਤਾ ਹੂਂ ਤੋ ਘਰ ਉਦਾਸ ਲਗਤਾ ਹੈ
ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਯਾਦ ਆਤੀ ਹੈ
ਕਾਸ਼ ਤੁਮ ਹੋਤੇ
ਯੇ ਜਾਨਵਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਲਗਤੇ
ਤੁਮ ਇਨਕੇ ਸਾਥ ਮਿਲਕਰ ਮੁਝੇ ਡਿਸ੍ਟਰ੍ਬ ਕਰਤੇ
ਤਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਤਾ ਲੇਕਿਨ ਮਨ ਉਦਾਸ ਨ ਹੋਤਾ
ਅਬ ਸਮਝ ਗਯਾ ਹੂਂ ਏਕਾਂਤ ਕਿ ਅਰ੍ਥ
ਅਕੇਲਾ ਹੋਕਰ ਏਕਾਂਤ ਨਹੀ ਮਿਲਾਤਾ
ਏਕਾਂਤ ਕੇ ਲਿਏ ਸਮਾਜ ਚਾਹਿਏ
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ ਕੇ ਲਿਏ ਕੋਈ ਡਿਸ੍ਟਰ੍ਬ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ ਚਾਹਿਏ
(ਅਪਨੇ ਬੇਟੇ ਧਰਾਤਲ ਕੋ ਯਾਦ ਕਰਤੇ ਹੁਏ)
-ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ

ਜਬ ਤੁਮ ਇਨਮੇ ਸੇ ਕੁਛ ਗੁਨਗੁਨਾਓਗੇ

ਮੈ ਆਪਕੋ ਚਾਂਦ ਤੋਡ਼ਕਰ ਤੋ ਨਹੀ ਦੇ ਸਕਤਾ

ਮੈ ਅਪਨੇ ਹਾਥੋਂ ਸੇ ਈਂਟ ਭੀ ਨਹੀ ਤੋੜ ਸਕਤਾ

ਮੈਂ ਨਦੀ ਕੀ ਧਾਰਾ ਨਹੀ ਮੋਡ਼ ਸਕਤਾ

ਫ਼ਿਰ ਭੀ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਕੇਰ ਸਕਤਾ ਹੂਂ

ਮੈਂ ਆਪਕੋ ਚਾਂਦ ਕਾ ਸਪਨਾ ਦਿਖਾ ਸਕਤਾ ਹੂਂ

ਮੈਂ ਆਪਕੇ ਸਪਨੋਂ ਕੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੂਂ

ਮੈਂ ਬਤਾ ਸਕਤਾ ਹੂਂ ਕਲ੍ਪਨਾ ਮੇਂ ਯਥਾਰ੍ਥ ਕਿਤਨਾ ਹੈ

ਯਥਾਰ੍ਥ ਮੇਂ ਝੂਠ ਕਿਤਨਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਸਿਖਾ ਸਕਤਾ ਹੂਂ ਅਪਨੇ ਸੁਖ ਕੋ ਕੈਸੇ ਬਾਂਟੋ

ਮੈਂ ਬਤਾ ਸਕਤਾ ਹੂਂ ਅਪਨੇ ਦੁਖ ਕੋ ਕੈਸੇ ਏਨ੍ਜੌਯ ਕਰੋ

ਲੇਕਿਨ ਯਹ ਮਤ ਸੋਚੋ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਕੋਈ ਜਾਦੁਈ ਛੜੀ ਹੈ

ਯਾ ਫ਼ਿਰ ਸਮਯ ਕੋ ਕਂਟ੍ਰੋਲ ਕਰਾਨੇ ਵਾਲੀ ਘਡ਼ੀ ਹੈ

ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਸਿਰ੍ਫ਼ ਰਾਸ੍ਤੇ ਹੈਂ

ਜੋ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਮਂਜਿਲ ਤਕ ਭੀ ਜਾਤੇ ਹੈਂ

ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਸਪਨੇ ਹੈਂ

ਜੋ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਦਿਲ ਤਕ ਜਾਤੇ ਹੈਂ

ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਏਕ ਆਈਨਾ ਹੈ

ਜਿਸਮੇ ਦੇਖਕਰ ਅਪਨਾ ਚੇਹਰਾ

ਤੁਮ ਗੁਨਗੁਨਾ ਸਕਤੇ ਹੋ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਮ ਗੀਤ

ਕੋਈ ਭਜਨ

ਕੋਈ ਨਿਰ੍ਗੁਣ

ਜਬ ਤੁਮ ਇਨਮੇ ਸੇ ਕੁਛ ਗੁਨਗੁਨਾਓਗੇ

ਮੁਝੇ ਕੋਈ ਸੁਰੀਲਾ ਸਾਜ਼ ਬਜਾਤੇ ਪਾਓਗੇ

-ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ

ਕੋਈ ਪਤਵਾਰ ਗਢੋ ਫ਼ਿਰ ਸੇ

ਕੋਈ ਉਮ੍ਮੀਦ ਕਰੋ ਖ਼ੁਦ ਸੇ

ਕੋਈ ਰਾਸ੍ਤਾ ਤਲਾਸ਼ੋ ਖ਼ੁਦ ਸੇ

ਕੋਈ ਪਤਵਾਰ ਗਢੋ ਖ਼ੁਦ ਸੇ

ਕੋਈ ਨਾਵ ਬਨਾਓ ਖੁਦ ਸੇ

ਕਭੀ ਗਂਗਾ ਮੇਂ ਜਾਓ ਖ਼ੁਦ ਸੇ

ਕਭੀ ਰੇਤ ਸੇ ਨਹਾਓ ਖ਼ੁਦ ਸੇ

ਕਭੀ ਪਾਨੀ ਲੁਟਾਓ ਖ਼ੁਦ ਸੇ

ਕਭੀ ਡੁਬਕੀ ਲਗਾਓ ਖ਼ੁਦ ਸੇ

ਤੁਮ੍ਹੇ ਭੀ ਮਂਜਿਲ ਮਿਲ ਜਾਯੇਗੀ

ਸਫਲਤਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਭੀ ਹਾਥ ਆਯੇਗੀ

ਨ ਭੀ ਆਏ ਤੋ ਉਦਾਸ ਮਤ ਹੋ

ਏਕ ਬਾਰ ਮੁਸ੍ਕੁਰਾਓ ਖ਼ੁਦ ਸੇ

ਅਪਨੀ ਅਸਫਲਤਾ ਕੋ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰੋ

ਏਕ ਬਾਰ

ਨਯੀ ਉਮ੍ਮੀਦ ਕਰੋ ਖ਼ੁਦ ਸੇ

ਕੋਈ ਪਤਵਾਰ ਗਢੋ ਫ਼ਿਰ ਸੇ

ਕੋਈ ਨਾਵ ਚਲਾਓ ਫ਼ਿਰ ਸੇ

-ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ

ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਪ੍ਯਾਰ ਫੂਲ ਬਨ ਜਯ

ਜੋ ਚਾਹਤੇ ਹੋ

ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਪ੍ਯਾਰ ਫੂਲ ਬਨ ਜਯ

ਕਾਂਟੋਂ ਕੋ ਭੀ ਮਹਕਾਏ

ਜੋ ਚਾਹਤੇ ਹੋ

ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਪ੍ਯਾਰ ਹਵਾ ਬਨ ਜਾਏ

pahadhon ਕੋ ਭੀ sheetalata pahunchaye
ਜੋ ਚਾਹਤੇ ਹੋ

ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਪ੍ਯਾਰ pani ਬਨ ਜਾਏ

aasaman ਕੀ ਭੀ pyas bujheye

ਜੋ ਚਾਹਤੇ ਹੋ

ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਪ੍ਯਾਰ rooh ਬਨ ਜਾਏ

ਕਰਸ਼੍ਣ ਭੀ ਉਸੇ pane ਕੋ lalachye

to milo vidhya ਸ਼ਰ੍ਮਾ ਸੇ

jinka ਪ੍ਯਾਰ nihal ਹੈ

ਪਰਿਵਾਰ khushahal ਹੈ

(vidhya mere naye upanyas FOUNTEN LOVE ki main kirdar hain)

-ਰੋਸ਼ਨ premyogi

ਹੋਲੀ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਸਪਨਾ ਹੈ

ਮੁਝੇ ਪਸਂਦ ਹੈ ਪੀਲਾ ਰਂਗ

ਪੀਲੀ ਕਨੇਰ ਕੀ ਤਰਹ ਹੋ ਜੋ ਭੀਨੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ

ਜਿਸਮੇ ਹੋ ਏਕ ਸਪਨਾ ਏਕ ਪ੍ਯਾਰ ਏਕ ਮਰ੍ਯਾਦਾ

ਏਕ ਉਮਂਗ ਏਕ ਤਰਂਗ

ਮੁਝੇ ਪਸਂਦ ਹੈ ਸਪਨਾ ਕੋ ਦੇਖਨਾ

ਮੁਝੇ ਪਸਂਦ ਹੈ ਸਪਨਾ ਸੇ ਪ੍ਯਾਰ ਕਰਨਾ

ਮੁਝੇ ਪਸਂਦ ਹੈ ਕਨੇਰ ਕਾ ਫੂਲ ਦੇਖਨਾ

ਮੁਝੇ ਪਸਂਦ ਹੈ ਪੀਲਾ ਰਂਗ

ਅਜੀਬ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਮੈਂ ਕਨੇਰ ਸਾ ਪੀਲਾ ਰਂਗ ਖੇਲਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੂਂ

ਜਿਸਮੇ ਭੀਨੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੋ

ਜੋ ਬਾਜਾਰ ਮੇਂ ਨਹੀ ਮਿਲਾਤਾ

ਸੋ ਮੈਂ ਸਪਨਾ ਸੇ ਖੇਲਤਾ ਹੂਂ ਰਂਗ

ਫੂਲੋਂ ਕੋ ਦੇਖ ਮਨ ਮੇਂ ਭਰ ਲੇਤਾ ਹੂਂ ਉਮਂਗ

ਹੋਲੀ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਸਪਨਾ ਹੈ

ਹੋਲੀ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਪੀਲੀ ਕਨੇਰ ਹੈ

ਹੋਲੀ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਮਨ ਕੀ ਉਮਂਗ ਹੈ

ਹੋਲੀ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਗੀਤ ਹੈ

ਜਿਸੇ ਕੇਵਲ ਯਾਦ ਕਰਤਾ ਹੂਂ ਗਾਤਾ ਨਹੀ

ਕ੍ਯੋਂ ਕੀ ਮੇਰਾ ਸੁਰ ਨਹੀਂ ਅਚ੍ਛਾ ਹੈ

ਵੈਸੇ ਭੀ ਮੁਝੇ ਕੇਵਲ ਗੁਨਗੁਨਾਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ

ਕ੍ਯੋਂਕੀ ਮਈ ਨਹੀ ਚਾਹਤਾ ਕੀ ਲੋਗ ਜਾਨ ਲੇਂ ਕੀ

ਰੋਸ਼ਨ ਕੋ ਯੇਹੀ ਗੀਤ ਪਸਂਦ ਹੈ

ਲੋਗ ਯਹ ਜਾਨ ਲੇਂਗੇ ਤੋ ਨਜ਼ਰ ਲਗਾ ਦੇਂਗੇ

-ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ

ਜਿਨ੍ਹੇਂ ਰਿਸ਼੍ਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਤੇ

ਜਿਨ੍ਹੇਂ ਰਿਸ਼੍ਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਤੇ

ਉਨ੍ਹੇਂ ਗੈਰੋਂ ਨੇ ਪਾਲਾ ਹੈ

ਵੇ ਹਰ ਮੌਸਮ ਮੇਂ ਖਿਲਤੇ ਹੈਂ

ਐਸੇ ਰਂਗੋਂ ਮੇਂ ਢਾਲਾ ਹੈ

-ਰੋਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ

ਉਜਾਲੇ ਕੀ ਤਲਾਸ਼

ਕਲ ਜਬ ਸ਼ਾਮ ਢਲ ਰਹੀ ਥੀ
ਮੇਰੀ ਪਲਕੋ ਤਲੇ ਥਾ ਏਕ ਸਪਨਾ
ਥੋਡ਼ੇ ਅਂਧੇਰੇ ਮੇਂ
ਉਜਾਲਾ ਤਲਾਸ਼ ਰਹਾ ਥਾ ਸਪਨੇ ਮੇਂ
ਸੁਬਹ ਸੇ ਹੀ ਨਹੀ ਥੀ ਬਿਜਲੀ
ਜਬ ਮੈ ਥਾ ਉਜਾਲੇ ਕੇ ਬੇਹਦ ਕਰੀਬ
ਅਚਾਨਕ ਜਲ ਗਯਾ ਬਲ੍ਬ
ਟੂਟ ਗਯਾ ਸਪਨਾ ਬੁਝ ਗਯਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼
ਕਲ ਜਬ ਸ਼ਾਮ ਢਲ ਰਹੀ ਥੀ
ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਆਯੀ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ
ਅਗਰ ਤੁਮ ਹੋਤੀ ਘਰ ਮੇਂ ਬਲ੍ਬ ਨ ਜਲਾਤਾ
ਖਲੀ ਪਂਖਾ ਚਲਤਾ
ਬਡ਼ਾ ਹੋਤਾ ਮੇਰਾ ਸਪਨਾ
ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਲੇਤਾ ਮੈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼