ਹਿਲਤੇ ਪਰ੍ਦੇ ਸੇ ਛਨਕਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਆਤੀ ਹੈ , ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਕੇ ਬੋਲ ਮੇਂ ਅਰਾਲਿਯਾ ਕੀ ਏਕ ਲਤਰ , ਕਿਤਾਬੋਂ ਕੀ ਟਾਂਡ ਮੇਂ ਏਕ ਗ੍ਰੌਸਮਨ , ਰਿਲ੍ਕੇ ਕੀ ਨਾ ਸਮਝੀ ਕੋਈ ਕਵਿਤਾ ਕੀ ਏਕ ਅਦਦ ਪਂਕ੍ਤਿ, ਚਾਯ ਕੀ ਦੁਕਾਨ ਪਰ ਆਧੀ ਪੀ ਗਈ ਏਕ ਟੂਟੀ ਚੀਨੀ ਮਿਟ੍ਟੀ ਕੀ ਪ੍ਯਾਲੀ , ਝਗਡ਼ਾਲੂ ਬਤ੍ਤਖੋਂ ਕੇ ਕੈਂਕ ਕੈਂਕ ਕੇ ਬੀਚ ਜ਼ਰਾ ਸਾ (ਜੋ ਹੋਨਾ ਹੀ ਥਾ ਐਸੀ ਸਂਗਤ ਮੇਂ ) ਗੁਸ੍ਸਾ ਔਰ ਮੇਹਤਾਬ ਮਿਯਾਂ ਕੇ ਨਮਾਜ਼ ਕੇ ਵਕ੍ਤ ਦੇਰ ਕਰਾਤੇ ਪਰ੍ਦੇ ਕੀ ਬਹਸ ਕਰਤੇ ਹਂਸਤੇ ਕਹਤੇ , ਦੋਸ੍ਤ ?
ਕੋਲ੍ਤਾਈ ਕੀ ਫਿਲ੍ਮ ਪਰ ਧੀਮੇ ਬਾਤ ਕਰਤੇ , ਇਤਵਾਰ ਕੀ ਉਦਾਸ ਦੋਪਹਰ ਦੋ ਬੂਂਦ ਆਂਸੂ ਕੀ ਸਂਗਤ ਮੇਂ ਯਾਦ ਕਰਤੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਕੀ ਏਕ ਨਮ ਸੁਬਹ , ਬਰਸੋਂ ਪਹਲੇ ਕੀ ਸੂਖੀ ਘਾਸ ਪਰ ਰੇਂਗਤੇ ਚੀਂਟੇ , ਹਵਾ ਮੇਂ ਉਡ਼ਤੇ ਪਤਂਗੇ , ਅਲਸਾਯੇ ਭੁਨਭੁਨਾਤੇ ਭੌਂਰੇ , ਕਹਤੇ ਸਨ ਡੈਪ੍ਪਲ੍ਡ , ਏਕ ਭੁਤਹਾ ਕਾਲ੍ਪਨਿਕ ਰੇਲ ਜੋ ਜਾਨੇ ਕਿਸ ਸ਼ਹਰ ਲਿਯੇ ਜਾਤਾ ਮੁਝੇ ,ਵਕ੍ਤ ਮੇਂ ਸੁਨ੍ਨ ਜਂਗਲਾਤ , ਹਰੀ ਵਾਦੀ , ਮਾਂ ਕੇ ਘਨੇ ਕਾਲੇ ਕੇਸ਼ , ਆਡ਼ੀ ਤਿਰਛੀ ਕਹਾਨਿਯਾਂ , ਸੂਨੀ ਸਡ਼ਕੇਂ , ਛਾਪੇ ਕੀ ਵਹੀ ਰਂਗੀਨ ਬਚਪਨ ਕੀ ਫ੍ਰੌਕ , ਏਕ ਮੀਠੀ ਗੋਲੀ ਚੂਸਤਾ ਲਡ਼ਕਾ ਦੇਖਤਾ ਹੈ ਮੁਡ਼ ਕਰ ਅਬ ਭੀ , ਜਾਨੇ ਕਹਾਂ ਚਲਾ ਗਯਾ , ਕਿਸ ਅਜਾਨੇ ਭੂਗੋਲ , ਬਂਦ ਹੋਤੀ ਏਕ ਖਿਡ਼ਕੀ ਕੇ ਪੀਛੇ ਕਾ ਧੁਂਧਲਾਤਾ ਸਂਸਾਰ , ਸੁਨਸਾਨ ਸ੍ਟੇਸ਼ਨ ਪਰ ਰੁਕੀ ਹੁਈ ਹੈ ਰੇਲ ਅਬ ਭੀ ਹਜ਼ਾਰੋਂ ਸਾਲ

