ਅਪਨੇ
ਅਧੂਰੇਪਨ ਕੀ ਤਲਾਸ਼
ਮੁਝੇ ਯਾਤ੍ਰਾ ਪਰ ਲੇ ਜਾਤੀ ਹੈ।
ਜਹਾਂ ਵਹ ਮੁਝੇ
ਅਨ੍ਜਾਨ ਰਾਸ੍ਤੋ ਪਰ
ਅਂਨ੍ਜਾਨ ਲੋਗੋ ਕੇ ਬੀਚ
ਬਹੁਤ ਖੇਲ ਖਿਲਾਤੀ ਹੈ।
ਮੇਰਾ ਤਮਾਸ਼ਾ ਬਨਾਤੀ ਹੈ।
ਲੇਕਿਨ
ਮੇਰੀ ਹਤਾਸ਼ਾ ਦੇਖ ਕਰ
ਕੋਈ ਆਵਾਜ
ਮੁਝੇ ਬੁਲਾਤੀ ਹੈ
ਮੁਝੇ ਸਮਝਾਤੀ ਹੈ-
ਇਸ ਜਿਜ੍ਞਾਸਾ ਕੋ
ਜਲਾਏ ਰਖੇ
ਅਪਨੇ ਭੀਤਰ।
ਦੇਰ ਸਬੇਰ ਰਾਸ੍ਤਾ
ਮਿਲ ਹੀ ਜਾਏਗਾ।
ਜਬ ਕੋਈ
ਅਪਨੇ ਭੀਤਰ
ਅਪਨੇ ਕੋ ਪਾਏਗਾ।
******ਦਿਸ਼ਾਏਂ******
ਹਮ ਸੇ ਹੋਕਰ ਅਨਂਤ ਦਿਸ਼ਾਏਂ ਚਾਰੋਂ ਓਰ ਜਾਤੀ ਹੈਂ....ਲੇਕਿਨ ਸਭੀ ਦਿਸ਼ਾਏਂ ਵਾਪਿਸ ਲੌਟਨੇਂ ਪਰ ਹਮ ਮੇਂ ਹੀ ਸਿਮਟ ਜਾਤੀ ਹੈਂ...ਹਮ ਸਭੀ ਕੋ ਅਪਨੀ-ਅਪਨੀ ਦਿਸ਼ਾ ਕੀ ਤਲਾਸ਼ ਹੈ..ਆਓ ਮਿਲਕਰ ਅਪਨੀ ਦਿਸ਼ਾ ਖੋਜੇਂ। ************************************************************************************************************************************
Monday, February 8, 2010
ਜਿਜ੍ਞਾਸਾ
ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤਕਰ੍ਤਾ
ਪਰਮਜੀਤ ਬਾਲੀ
ਪਰ
2/08/2010
13
ਟਿਪ੍ਪਣਿਯਾਂ
ਇਸ ਸਂਦੇਸ਼ ਕੇ ਲਿਏ ਲਿਂਕ
ਲੇਬਲ:
kavitaa,
poem,
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕ,
ਕਵਿਤਾ,
ਜਿਜ੍ਞਾਸਾ,
ਪਰਮਜੀਤ ਬਾਲੀ
| ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਏਂ: |
Subscribe to:
Posts (Atom)







