Online TransLiteration by girgit.chitthajagat.in, of http://ngoswami.blogspot.com/ Disclaimer
You may also see this page in Bangla, Devanagari, Gujarati, Gurmukhi, Kannada, Malayalam, Oriya, Roman(Eng), Tamil, Telugu

Monday, May 14, 2012

ਕਿਤਾਬੋਂ ਕੀ ਦੁਨਿਯਾ - 69

ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੋਂ ਮੁਂਬਈ ਕੇ ਅਪਨੇ ਮਿਤ੍ਰ ਸਤੀਸ਼ ਸ਼ੁਕ੍ਲ "ਰਕੀਬ " ਦ੍ਵਾਰਾ ਅਜੀਮ ਸ਼ਾਯਰ ਤਰ੍ਜ਼ ਲਖਨਵੀ ਸਾਹਬ ਕੀ ਯਾਦ ਮੇਂ ਆਯੋਜਿਤ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਜਾਨੇ ਕਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਾ. ਸੋਚਾ ਥਾ ਇਤਨੇ ਬਡ਼ੇ ਸ਼ਾਯਰ ਕੀ ਯਾਦ ਮੇਂ ਰਖੇ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸੇ ਨਏ ਪੁਰਾਨੇ ਸ਼ਾਯਰੋਂ ਕੋ ਸੁਨਨੇ ਕਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ ਲੇਕਿਨ ਐਸਾ ਹੋ ਨਹੀਂ ਪਾਯਾ. ਜਿਸ ਸ਼ਹਰ ਮੇਂ ਛੁਟ ਭੈਯ੍ਯੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਔਰ ਨੇਤਾਓਂ ਕੋ ਦੇਖਨੇ ਕੇ ਭੀਡ਼ ਜੁਟ ਜਾਤੀ ਹੈ ਉਸੀ ਸ਼ਹਰ ਮੇਂ ਏਕ ਅਦੀਬ ਕੋ ਯਾਦ ਕਰਨੇ ਵਾਲੇ ਸਿਰ੍ਫ ਮੁਠ੍ਠੀ ਭਰ ਲੋਗ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਯੇ. ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਅਦੀਬੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਐਸਾ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਕੋਈ ਨਯੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਹਮਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਜਹਾਂ "ਅਦਮ ਗੌਂਡਵੀ" ਜੈਸੇ ਕਦ੍ਦਾਵਰ ਸ਼ਾਯਰ ਉਪਯੁਕ੍ਤ ਚਿਕਿਤ੍ਸਾ ਕੇ ਅਭਾਵ ਮੇਂ ਦਮ ਤੋਡ਼ ਦੇਤੇ ਹੋਂ ਵਹਾਂ ਕਿਸੀ ਅਦੀਬ ਕੀ ਯਾਦ ਮੇਂ ਆਯੋਜਿਤ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਨ ਆਨੇ ਕੀ ਘਟਨਾ ਅਸਾਧਾਰਣ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਬਸ, ਏਕ ਅਦੀਬ ਕੀ ਯਾਦ ਮੇਂ ਰਖੇ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕਰਨੇ ਅਦੀਬ ਹੀ ਨ ਆਯੇਂ ਯੇ ਬਾਤ ਦੁਖ ਪਹੁਂਚਾਤੀ ਹੈ. ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਕੀ ਔਰਤ ਹੀ ਔਰਤ ਕੀ ਦੁਸ਼੍ਮਨ ਹੋਤੀ ਹੈ ਵੈਸੇ ਹੀ ਮੁਝੇ ਲਗਤਾ ਹੈ ਅਦੀਬ ਹੀ ਅਦੀਬ ਕਾ ਦੁਸ਼੍ਮਨ ਬਨਾ ਹੁਆ ਹੈ. ਲੇਕਿਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਹੈ ਅਭੀ ਭੀ ਏਕ ਆਧ ਹੀ ਸਹੀ, ਅਦੀਬ ਹੈਂ ਜੋ ਦੂਸਰੇ ਅਦੀਬ ਕੀ ਤਹੇ ਦਿਲ ਸੇ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸ਼ਾ ਕਰਤੇ ਹੈਂ.

ਇਸ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਬਢਤੀ ਉਮ੍ਰ ਔਰ ਖ਼ਰਾਬ ਸ੍ਵਾਥ੍ਯ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਰ੍ਦੂ ਕੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਾਯਰ ਜਨਾਬ "ਨਕ੍ਸ਼ ਲਾਯਲਪੁਰੀ" ਆਯੇ ਔਰ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਨ ਕੇਵਲ ਅਪਨੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਦੋਸ੍ਤ ਕੋ ਸ਼੍ਰਧਾਂਜਲਿ ਦੀ ਬਲ੍ਕਿ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਕੀ ਅਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾ ਭੀ ਪੂਰੀ ਤਨ੍ਮਯਤਾ ਸੇ ਕੀ. ਆਜ ਹਮ ਉਨ੍ਹੀਂ ਕੀ ਲਿਖੀ ਕਿਤਾਬ " ਤੇਰੀ ਗਲੀ ਕੀ ਤਰਫ" ਜਿਸਕਾ ਏਕ ਪਰਸ਼੍ਠ ਦੇਵ ਨਾਗਰੀ ਮੇਂ ਔਰ ਦੂਸਰਾ ਉਰ੍ਦੂ ਲਿਪਿ ਮੇਂ ਛਪਾ ਹੈ ਕਾ ਜਿਕ੍ਰ ਅਪਨੀ ਕਿਤਾਬੋਂ ਕੀ ਦੁਨਿਯਾ ਸ਼੍ਰਰਂਖਲਾ ਮੇਂ ਕਰੇਂਗੇ.




ਲੋਗ ਫੂਲੋਂ ਕੀ ਤਰਹ ਆਯੇਂ ਕੇ ਪਤ੍ਥਰ ਕੀ ਤਰਹ

ਦਰ ਖੁਲਾ ਹੈ ਮੇਰਾ ਆਗੋਸ਼ੇ-ਪਯਮ੍ਬਰ ਕੀ ਤਰਹ



ਰਾਤ ਕੇ ਵਕ੍ਤ ਕੋਈ ਇਸਕਾ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖੇ

ਦਿਲ ਕੇ ਬਿਫਰ ਹੁਆ ਰਹਤਾ ਹੈ ਸਮਂਦਰ ਕੀ ਤਰਹ.



ਯੇ ਭੀ ਗ਼ਮ ਦੇ ਕੇ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਤੇ ਤੋ ਕ੍ਯਾ ਰੋਨਾ ਥਾ

ਹਾਦਿਸੇ ਠਹਰੇ ਹੁਏ ਹੈਂ ਕਿਸੀ ਮਂਜ਼ਰ ਕੀ ਤਰਹ


ਸਚ ਹੈ ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਔਰ ਉਨਕਾ ਘਰ ਆਗੋਸ਼ੇ ਪਯਮ੍ਬਰ ਸੇ ਕਮ ਨਹੀਂ. ਜੋ ਇਂਸਾਨ ਇਤਨਾ ਪ੍ਯਾਰਾ ਸਰਲ ਸੀਧਾ ਔਰ ਸਚ੍ਚਾ ਹੋ ਔਰ ਜਿਸ ਸੇ ਮਿਲ ਕਰ ਐਸੀ ਰਾਹਤ ਔਰ ਸੁਕੂਨ ਮਿਲੇ ਜੈਸੇ ਤੇਜ਼ ਗਰ੍ਮੀ ਮੇਂ ਕਿਸੀ ਬਰਗਦ ਕੇ ਪੇਡ਼ ਕੇ ਨੀਚੇ ਆਨੇ ਸੇ ਮਿਲਤੀ ਹੈ ਤੋ ਵੋ ਪਯਮ੍ਬਰ ਨਹੀਂ ਤੋ ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਹੋਗਾ? ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਕੇ ਲਿਖੇ " ਰਸ੍ਮੇ ਉਲ੍ਫਤ ਕੋ ਨਿਭਾਏਂ ਤੋ ਨਿਭਾਏਂ ਕੈਸੇ..." ਔਰ "ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਹੋ ਨ ਹੋ ਮੁਝਕੋ ਤੋ ਇਤਨਾ ਯਕੀਂ ਹੈ..." ਜੈਸੇ ਫ਼ਿਲ੍ਮੀ ਗਾਨੋਂ ਕਾ ਮੈਂ ਦੀਵਾਨਾ ਥਾ ਔਰ ਆਜ ਭੀ ਹੂਂ, ਲੇਕਿਨ ਉਨਕੀ ਸ਼ਾਯਰੀ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਮੁਝੇ ਇਲ੍ਮ ਨਹੀਂ ਥਾ. ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਕੋ ਪਢ਼ ਕਰ ਮੁਝੇ ਅਂਦਾਜ਼ਾ ਹੁਆ ਕੇ ਵੇ ਕਿਤਨੇ ਅਜੀਮ ਸ਼ਾਯਰ ਹੈਂ. ਵੋ ਅਬ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਕ੍ਯਾ ਹੈਂ ਯੇ ਮੈਂ ਆਪਕੋ ਉਨ੍ਹੀਂ ਕੇ ਇਨ ਸ਼ੇਰੋਂ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਬਤਾ ਰਹਾ ਹੂਂ:


ਤੇਰੀ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਕਈ ਰਂਗ ਝਲਕਤੇ ਦੇਖੇ

ਸਾਦਗੀ ਹੈ ਕੇ ਝਿਝਕ ਹੈ ਕੇ ਹਯਾ ਹੈ ਕ੍ਯਾ ਹੈ ?



ਰੂਹ ਕੀ ਪ੍ਯਾਸ ਬੁਝਾ ਦੀ ਹੈ ਤੇਰੀ ਕੁਰਬਤ ਨੇ

ਤੂ ਕੋਈ ਝੀਲ ਹੈ, ਝਰਨਾ ਹੈ, ਘਟਾ ਹੈ ਕ੍ਯਾ ਹੈ?



ਨਾਮ ਹੋਟੋਂ ਪੇ ਤੇਰਾ ਆਏ ਤੋ ਰਾਹਤ ਸੀ ਮਿਲੇ

ਤੂ ਤਸਲ੍ਲੀ ਹੈ, ਦਿਲਾਸਾ ਹੈ, ਦੁਆ ਹੈ ਕ੍ਯਾ ਹੈ ?


24 ਫਰਵਰੀ 1928 ਕੋ ਬਂਟਵਾਰੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਪਂਜਾਬ ਕੇ ਲਾਯਲਪੁਰ ਜਿਸਕਾ ਨਾਮ ਅਬ ਪਕਿਸ੍ਤਾਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਫੈਸਲਾਬਾਦ ਕਰ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ, ਕੇ ਏਕ ਗਾਂਵ ਗੋਗੇਰਾ ਮੇਂ ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਕਾ ਜਨ੍ਮ ਹੁਆ. ਇਨਕਾ ਬਚਪਨ ਕਾ ਨਾਮ ਜਸਵਂਤ ਰਾਯ ਥਾ ਲੇਕਿਨ ਸ਼ਾਯਰ ਬਨਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਨਕ੍ਸ਼ ਹੁਆ ਔਰ ਫਿਰ ਨਕ੍ਸ਼ ਹੀ ਰਹ ਗਯਾ. ਬਂਟਵਾਰੇ ਕੇ ਸਮਯ ਬਿਗਡ਼ਤੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇਖਤੇ ਹੁਏ ਇਨਕਾ ਪਰਿਵਾਰ ਲਖਨਊ ਚਲਾ ਆਯਾ.ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਕਾ ਮਨ ਜਬ ਲਖਨਊ ਮੇਂ ਰਮਾ ਨਹੀਂ ਤੋ ਵੋ ਮੁਂਬਈ ਕੇ ਲਿਏ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ. ਅਨਜਾਨ ਸ਼ਹਰ ਮੇਂ ਏਕ ਭਲੇ ਇਂਸਾਨ ਕੋ ਜਿਨ ਦਿਕ੍ਕਤੋਂ ਕਾ ਸਾਮਨਾ ਕਰਨਾ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ ਵੋ ਇਨ੍ਹੇਂ ਭੀ ਕਰਨਾ ਪਡ਼ਾ ਜੈਸੇ ਭੂਖੇ ਪੇਟ ਖੁਲੇ ਮੇਂ ਸੋਨਾ , ਕਾਮ ਕੀ ਤਲਾਸ਼ ਮੇਂ ਦਰ ਦਰ ਭਟਕਨਾ ਵਗੈਰਹ ਵਗੈਰਹ. ਘੁਨ ਕੇ ਪਕ੍ਕੇ ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਨੇ ਹਿਮ੍ਮਤ ਨਹੀਂ ਹਾਰੀ . ਭਾਰੀ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ ਕੇ ਬਾਦ ਉਨ੍ਹੇਂ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲੀ ਜਿਸੇ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਵੋ ਅਪਨਾ ਪਹਲਾ ਪ੍ਯਾਰ ਸ਼ਾਯਰੀ ਭੀ ਕਰਤੇ ਰਹੇ ਫਿਰ ਏਕ ਦਿਨ ਨੌਕਰੀ ਛੋਡ਼ ਦੀ ਔਰ ਫਿਲ੍ਮੋਂ ਕੀ ਔਰ ਰੁਖ ਕਿਯਾ, ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਉਨਕੀ ਗਿਨਤੀ ਫਿਲ੍ਮੋਂ ਕੇ ਚਰ੍ਚਿਤ ਗੀਤਕਾਰੋਂ ਮੇਂ ਹੋਨੇ ਲਗੀ.


ਜ਼ਹਰ ਦੇਤਾ ਹੈ ਕੋਈ, ਕੋਈ ਦਵਾ ਦੇਤਾ ਹੈ

ਜੋ ਭੀ ਮਿਲਤਾ ਹੈ ਮੇਰਾ ਦਰ੍ਦ ਬਢ਼ਾ ਦੇਤਾ ਹੈ



ਵਕ੍ਤ ਹੀ ਦਰ੍ਦ ਕੇ ਕਾਂਟੋਂ ਪੇ ਸੁਲਾਏ ਦਿਲ ਕੋ

ਵਕ੍ਤ ਹੀ ਦਰ੍ਦ ਕਾ ਏਹਸਾਸ ਮਿਟਾ ਦੇਤਾ ਹੈ



ਨਕ੍ਸ਼ ਰੋਨੇ ਸੇ ਤਸਲ੍ਲੀ ਕਭੀ ਹੋ ਜਾਤੀ ਥੀ

ਅਬ ਤਬਸ੍ਸੁਮ ਮੇਰੇ ਹੋਟੋਂ ਕੋ ਜਲਾ ਦੇਤਾ ਹੈ

ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰੀ ਸਮਝ ਮੇਂ ਆਨੇ ਵਾਲੀ ਜ਼ਬਾਨ, ਦਿਲਕਸ਼ ਅਂਦਾਜ਼ ਔਰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਲਹਜੇ ਮੇਂ ਫ਼ਿਲ੍ਮੀ ਨਗਮੇਂ ਔਰ ਗੀਤ ਲਿਖੇ ਔਰ ਇਸੀ ਖਾਸਿਯਤ ਕੋ ਅਪਨੀ ਸ਼ਾਯਰੀ ਮੇਂ ਭੀ ਦੋਹਰਾਯਾ. ਮੁਂਬਈ ਕੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਾਯਰ ਜਨਾਬ "ਜ਼ਮੀਰ ਕਾਜ਼ਮੀ" ਸਾਹਬ ਨੇ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਮੇਂ ਲਿਖਾ ਹੈ ਕੀ "ਕਾਮਯਾਬ ਸ਼ਾਯਰੀ ਵਹੀ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਸੇ ਨਿਕਲੇ ਔਰ ਦਿਲੋਂ ਮੇਂ ਸਮਾ ਜਾਯ". ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਕੀ ਸ਼ਾਯਰੀ ਉਨਕੀ ਇਸ ਬਾਤ ਕੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਤੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤੀ ਹੈ. ਵੋ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨੀ ਸੇ ਅਪਨੇ ਅਸ਼ਆਰ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਦਿਲੋਂ ਮੇਂ ਉਤਾਰ ਦੇਤੇ ਹੈਂ:



ਅਪਨੀ ਸ਼ਾਯਰੀ ਸੁਨਾਤੇ ਹੁਏ ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ


ਸ਼ਾਖੋਂ ਕੋ ਤੁਮ ਕ੍ਯਾ ਛੂ ਆਏ

ਕਾਂਟੋਂ ਸੇ ਭੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆਏ



ਕੋਈ ਤੋ ਹਮਦਰ੍ਦ ਹੈ ਮੇਰਾ

ਆਪ ਨ ਆਏ ਆਂਸੂ ਆਏ



'ਨਕ੍ਸ਼' ਘਨੇ ਜਂਗਲ ਮੇਂ ਦਿਲ ਕੇ

ਫਿਰ ਯਾਦੋਂ ਕੇ ਜੁਗਨੂ ਆਏ

ਕਾਂਟੋਂ ਸੇ ਭੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਕੀ ਬਾਤ ਕਰਨੇ ਵਾਲੇ ਐਸੇ ਨਾਯਾਬ ਸ਼ਾਯਰ ਕੋ ਵੋ ਬੁਲਂਦੀ ਨਸੀਬ ਨਹੀਂ ਹੁਈ ਜੋ ਉਨਕੇ ਸਮਕਾਲੀਨ ਸ਼ਾਯਰੋਂ ਕੋ ਹੁਈ. ਕਾਰਣ ਆਪਕੋ ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਸੇ ਮਿਲ ਕਰ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਯੇਗਾ ਯਾ ਫਿਰ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਕੈਸੀ ਸਾਹਬ ਨੇ ਜੋ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਮੇਂ ਲਿਖਾ ਹੈ ਉਸੇ ਪਢ਼ ਕਰ " ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਕੇ ਚਾਹਨੇ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਹੈਂ, ਉਨਕੇ ਗੀਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਂ ਉਨਕੀ ਗ਼ਜ਼ਲੇਂ ਮਹਫ਼ਿਲੋਂ ਸਭਾਓਂ ਮੇਂ ਗਈ ਜਾਤੀ ਹੈਂ ਲੇਕਿਨ ਉਨਕੋ ਅਪਨੇ ਚਾਹਨੇ ਵਾਲੋਂ ਔਰ ਦੋਸ੍ਤੋਂ ਕਾ ਇਸ੍ਤੇਮਾਲ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ ਆਪਕੋ ਪ੍ਰੋਜੇਕ੍ਟ ਕਰਨੇ ਕਾ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ ਆਤਾ."


ਗ਼ਮ ਤੋ ਹੈ ਹਾਸਿਲੇ ਜ਼ਿਨ੍ਦਗੀ ਦੋਸ੍ਤੋਂ

ਬਾਂਟਨਾ ਹੈ ਤੋ ਬਾਂਟੋ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੋਸ੍ਤੋਂ



ਯਹ ਗਨੀਮਤ ਹੈ ਕੁਛ ਤੋ ਅਂਧੇਰਾ ਛਟਾ

ਘਰ ਜਲੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋ ਹੁਈ ਦੋਸ੍ਤੋਂ



'ਨਕ੍ਸ਼' ਸੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੁਮਕੋ ਚਲੇਗਾ ਪਤਾ

ਜੁਰ੍ਮ ਹੈ ਕਿਸ ਕਦਰ ਸਾਦਗੀ ਦੋਸ੍ਤੋਂ


ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਕੀ ਸਮਾਪ੍ਤਿ ਕੇ ਬਾਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹੇਂ ਘਰ ਛੋਡ਼ਨੇ ਗਯਾ . ਰਾਸ੍ਤੇ ਮੇਂ ਜ਼ਰ੍ਦੇ ਕੀ ਦੋ ਤੀਨ ਪਤ੍ਤਿਯਾਂ ਅਪਨੀ ਜ਼ਬਾਨ ਪਰ ਰਖ ਕਰ ਵੋ ਅਪਨੇ ਔਰ ਅਪਨੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਕੇ ਸ਼ਾਯਰੋਂ ਕੇ ਪੁਰਾਨੇ ਫ਼ਿਲ੍ਮੀ ਗੀਤ ਬਡ਼ੇ ਰਸ ਲੇ ਕਰ ਸੁਨਾਤੇ ਗਏ. ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਆਜ ਕੇ ਫ਼ਿਲ੍ਮੀ ਗੀਤੋਂ ਕੇ ਸ੍ਤਰ ਪਰ ਦੁਖ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਿਯਾ. ਬੋਲੇ " ਬਰਖੁਰਦਾਰ ਹਮਾਰੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਕੇ ਫ਼ਿਲ੍ਮੀ ਗਾਨੋਂ ਮੇਂ ਅਰ੍ਥ ਸਮਾਯੇ ਹੋਤੇ ਥੇ ਪਰ ਆਜ ਕੇ ਗਾਨੋਂ ਮੇਂ ਸ਼ਬ੍ਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ ਤੋ ਅਰ੍ਥ ਕਹਾਂ ਸੇ ਹੋਂਗੇ? ਪੁਰਾਨੇ ਫ਼ਿਲ੍ਮੀ ਗੀਤ ਪੂਰੇ ਕੇ ਪੂਰੇ ਆਜ ਭੀ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਜਬਾਨ ਪਰ ਹੈਂ ਲੇਕਿਨ ਆਜ ਕੇ ਗੀਤੋਂ ਕੀ ਦੂਸਰੀ ਲਾਇਨ ਭੀ ਸ਼ਾਯਦ ਹੀ ਕੋਈ ਬਤਾ ਪਾਏ, ਦਰਅਸਲ ਬਰਖੁਰਦਾਰ ਪਹਲੇ ਲੋਗ ਦਿਲ ਸੇ ਗਾਨੇ ਸੁਨਾ ਕਰਤੇ ਥੇ ਆਜ ਕਲ ਕਾਨ ਸੇ ਸੁਨਤੇ ਹੈਂ, ਕਹਨੇ ਕਾ ਮਤਲਬ ਯੇ ਕੇ ਏਕ ਕਾਨ ਸੇ ਸੁਨਤੇ ਹੈਂ ਦੂਸਰੇ ਸੇ ਨਿਕਾਲ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ."
ਬਚ੍ਚੋਂ ਸੀ ਨਿਸ਼੍ਚਲ ਮੁਸ੍ਕਰਾਹਟ ਉਨਕੇ ਚੇਹਰੇ ਪਰ ਖਿਲ ਉਠੀ.
ਉਨਕੇ ਮੁਸ੍ਕੁਰਾਤੇ ਹੁਏ ਚੇਹਰੇ ਪਰ ਆਪ ਉਨ ਗ਼ਮੋਂ ਕੋ ਨਹੀਂ ਪਢ਼ ਸਕਤੇ ਜੋ ਇਨਕੀ ਸ਼ਾਯਰੀ ਮੇਂ ਝਲਕਤੇ ਹੈਂ


ਪ੍ਯਾਰ ਕੋ ਦੋ ਹੀ ਪਲ ਨਸੀਬ ਹੁਏ

ਇਕ ਮੁਲਾਕਾਤ, ਇਕ ਜੁਦਾਈ ਹੈ



ਆਇਨਾ ਪਤ੍ਥਰੋਂ ਸੇ ਟਕਰਾਯਾ

ਯੇ ਸਜਾ ਸਾਦਗੀ ਕੀ ਪਾਈ ਹੈ



ਮੇਰੀ ਇਕ ਸਾਂਸ ਭੀ ਨਹੀਂ ਮੇਰੀ

ਜ਼ਿਨ੍ਦਗੀ ਕਿਸ ਕਦਰ ਪਰਾਈ ਹੈ
ਸ਼ਾਯਰੀ ਕੀ ਇਸ ਲਾਜਵਾਬ ਕਿਤਾਬ ਖਰੀਦਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਆਪ ਕੋ ਇਨ ਮੇਂ ਸੇ ਕਿਸੀ ਪਤੇ ਪਰ ਸਂਪਰ੍ਕ ਕਰਨਾ ਹੋਗਾ :-
੧. ਕਿਤਾਬਦਾਰ 5/A ,18/110 ਜਲਾਲ ਮਂਜਿਲ, ਟੇਮਕਰ ਸ੍ਟ੍ਰੀਟ, ਜੇ.ਜੇ. ਹਸ੍ਪਤਾਲ ਕੇ ਪਾਸ ਮੁਂਬਈ- 400008
੨. ਗੌਰਵ ਅਪਾਰ੍ਟਮੇਨ੍ਟਸ C/A/5 ਹੋਲੀ ਕ੍ਰਾਸ ਰੋਡ, ਆਈ. ਸੀ.ਕੋਲੋਨੀ, ਬੋਰੀਵਲੀ (ਵੇਸ੍ਟ) ਮੁਂਬਈ 400103
੩. ਅਦਬ ਨਾਮਾ , 303 ਕ੍ਲਾਸਿਕ ਪ੍ਲਾਜ਼ਾ ਤੀਨ ਬਤ੍ਤੀ, ਭਿਵਂਡੀ, ਥਾਣੇ .
ਮੁਝੇ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਕਾ ਫੋਨ ਯਾ ਮੋਬਾਇਲ ਨਂਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਆਪ ਉਨ੍ਹੇਂ ਇਸ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸ਼ਾਯਰੀ ਕੇ ਲਿਏ ਬਧਾਈ ਯਹਾਂ ਕਮੇਨ੍ਟ ਦ੍ਵਾਰਾ ਦੇ ਸਕਤੇ ਹੈਂ. ਇਸ ਪੋਸ੍ਟ ਕੀ ਏਕ ਪ੍ਰਿਂਟੇਡ ਪ੍ਰਤਿ ਮੈਂ ਕੁਛ ਦਿਨੋਂ ਬਾਦ ਉਨ੍ਹੇਂ ਪਹੁਂਚਾਨੇ ਵਾਲਾ ਹੂਂ. ਚਲਤੇ ਚਲਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਕੇ ਯੇ ਤੀਨ ਸ਼ੇਰ ਔਰ ਪਢ਼ਤੇ ਚਲਿਏ ਔਰ ਮਾਨਿਏ ਕਿ ਏਕ ਅਚ੍ਛਾ ਇਂਸਾਨ ਹੀ ਅਚ੍ਛੇ ਸ਼ੇਰ ਕਹ ਸਕਤਾ ਹੈ:


ਕੋਈ ਪਰਦੇਸ ਅਗਰ ਜਾਯ ਤੋ ਕ੍ਯਾ ਲੇ ਜਾਯੇ

ਭੀਗੀ ਭੀਗੀ ਹੁਈ ਆਂਖੋਂ ਕੀ ਦੁਆ ਲੇ ਜਾਯੇ



ਯਾਦ ਰਖਤਾ ਹੈ ਉਸੇ ਅਹਲੇ ਜ਼ਮਾਨਾ ਬਰਸੋਂ

ਜ਼ਖ੍ਮ ਔਰੋਂ ਕੇ ਜੋ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਸਜਾ ਲੇ ਜਾਯੇ



ਮੁਝਸੇ ਕਲਿਯੋਂ ਕਾ ਤਡ਼ਪਨਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖਾ ਜਾਤਾ

ਕਾਸ਼ ਗੁਲਸ਼ਨ ਸੇ ਕਹੀਂ ਦੂਰ ਹਵਾ ਲੇ ਜਾਯੇ

ਤੋ ਚਲਤੇ ਹੈਂ ਦੋਸ੍ਤੋਂ ਸ਼ਾਯਰੀ ਕੀ ਏਕ ਔਰ ਕਿਤਾਬ ਕੀ ਤਲਾਸ਼ ਮੇਂ ਤਬ ਤਕ ਆਪ ਨਕ੍ਸ਼ ਸਾਹਬ ਕੀ ਜਾਦੁਈ ਸ਼ਾਯਰੀ ਕਾ ਮਜ਼ਾ ਇਸ ਗੀਤ ਕੋ ਸੁਨ ਕਰ ਲੇਂ...ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਆਜ ਕੇ ਨੌਜਵਾਨੋਂ ਨੇ ਰੁਨਾ ਲੈਲਾ ਕੇ ਗਾਯੇ ਫਿਲ੍ਮ "ਘਰੋਂਦਾ" ਕੇ ਇਸ ਗਾਨੇ ਕੋ ਨ ਸੁਨਾ ਹੋ ਲੇਕਿਨ ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ਸੁਨਾ ਹੈ ਵੋ ਦੁਬਾਰਾ ਸੁਨ ਕਰ ਇਸਕਾ ਮਜ਼ਾ ਲੇਂ:-