happy valentine's day...

ਤਲਾਸ਼ ਕਰੋ ਕੋਈ ਤੁਮ੍ਹੇ ਮਿਲ ਜਾਯੇਗਾ.

ਮਗਰ ਹਮਾਰੀ ਤਰਹ ਤੁਮ੍ਹੇ ਕੌਨ ਚਾਹੇਗਾ.

ਜ਼ਰੂਰ ਕੋਈ ਚਾਹਤ ਕੀ ਨਜ਼ਰ ਸੇ ਤੁਮ੍ਹੇ dekhega ,

ਮਗਰ ਆਂਖੇਂ ਹਮਾਰੀ ਕਹਾਂ ਸੇ ਲਾਏਗਾ.

-----------------------------

ਸਮਝਾ ਦੋ ਅਪਨੀ ਯਾਦੋਂ ਕੋ,

ਵੋ ਬਿਨ ਬੁਲਾਯੇ ਪਾਸ ਆਯਾ ਕਰਤੀ ਹੈਂ.

ਆਪ ਤੋ ਦੂਰ ਰਹਕਰ ਸਤਾਤੇ ਹੋ ਮਗਰ,

ਵੋ ਪਾਸ ਆਕਰ ਰੁਲਾਯਾ ਕਰਤੀ ਹੈਂ.

Welcome 2012

The last day of this year

Thanks to those who hated me,

They made me a stronger person.

Thanks to those who loved me

They made my heart bigger.

Thanks to those who were worried about me

They let me know that they actually cared.

Thanks to those who left me

They made me realize that nothing lasts for ever.

Wish you an excellent 2012 with peace, prosperity and happiness.

From-

Ravi Srivastava

ਨਯਾ ਸਾਲ 2012 ਮੁਬਾਰਕ

ਗੁਲ ਨੇ ਗੁਲਸ਼ਨ ਸੇ ਗੁਲਫਾਮ ਭੇਜਾ ਹੈ.

ਸਿਤਾਰੋਂ ਨੇ ਆਸਮਾਂ ਸੇ ਸਲਾਮ ਭੇਜਾ ਹੈ.

ਮੁਬਾਰਕ ਹੋ ਆਪ ਕੋ ਨਯਾ ਸਾਲ,

ਹਮਨੇ ਦਿਲ ਸੇ ਯੇ ਪੈਗਾਮ ਭੇਜਾ ਹੈਂ.

ਬਸ ਦੂਰ ਹੀ ਰਹਨਾ...

ਉਸਕੇ ਬਿਨ ਚੁਪ -ਚੁਪ ਰਹਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ.

ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਸੇ ਏਕ ਦਰ੍ਦ ਕੋ ਸਹਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ.

ਜਿਸ ਹਸ੍ਤੀ ਕੀ ਯਾਦ ਮੇਂ ਆਂਸੂ ਬਰਸਤੇ ਹੈਂ.

ਸਾਮਨੇ ਉਸਕੇ ਕੁਛ ਨ ਕਹਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ.

ਮਿਲਕਰ ਉਸਸੇ ਬਿਛਡ਼ ਨ ਜਾਯੇ, ਡਰਤੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ.

ਇਸਲਿਏ ਬਸ ਦੂਰ ਹੀ ਰਹਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ.

ਜੀ ਚਾਹੇ ਅਪਨੀ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ ਲਾਕਰ ਉਸਕੋ ਦੇ ਦੂਂ.

ਉਸਕੇ ਪ੍ਯਾਰ ਮੇਂ ਸਬ ਕੁਛ ਖੋਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ.

ਉਸਕਾ ਮਿਲਨਾ ਨ ਮਿਲਨਾ ਕਿਸ੍ਮਤ ਕੀ ਬਾਤ ਹੈ.

ਪਲ ਪਲ ਉਸਕੀ ਯਾਦ ਮੇਂ ਰਹਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ.

ਉਸਕੇ ਬਿਨਾ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ ਅਜੀਬ ਲਗਤੀ ਹੈਂ.

ਰੋ ਰੋਕਰ ਉਸਕੀ ਯਾਦ ਮੇਂ ਸੋਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ.

ਹਮੇਂ ਪ੍ਯਾਰ ਜਾਤਾਨਾ ਨ ਆਯਾ ਕਭੀ,

ਬਸ ਇਤਨਾ ਜਾਨਤੇ ਹੈਂ ਕਿ,

ਉਸਕੋ ਚਾਹਤੇ ਰਹਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ.

ਸ੍ਰੋਤ: ਅਨਜਾਨ

ਉਨਕੀ ਯਾਦ ਮੇਂ

ਕਿਤਨਾ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਉਨਸੇ ਹਮੇ, ਉਨ੍ਹੇਂ ਯੇ ਮੈਂ ਬਤਾਊਂ ਕੈਸੇ.

ਦਿਲ ਮੇਂ ਬਸੇ ਹੈਂ ਵੋ ਕਿਸ ਕਦਰ, ਇਸੇ ਚੀਰ ਕਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਮੈਂ ਦਿਖਾਊਂ ਕੈਸੇ.

ਉਨ੍ਹੇਂ ਤੋ ਫੁਰ੍ਸਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਮਾਰੇ ਪ੍ਯਾਰ ਕੇ ਲਿਏ,

ਔਰ ਉਨਕੀ ਯਾਦ ਮੇਂ, ਯੇ ਹਰ ਪਲ ਮੈਂ ਬਿਤਾਊਂ ਕੈਸੇ.

ਕਿਤਨਾ ਪ੍ਯਾਰ ਹੈ ਉਨਸੇ ਹਮੇ, ਉਨ੍ਹੇਂ ਯੇ ਮੈਂ ਬਤਾਊਂ ਕੈਸੇ.

ਨ ਮਿਲ ਪਾਨੇ ਕੀ ਮਜ਼ਬੂਰੀ, ਬਾਤ ਭੀ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ ਥੋੜੀ ,

ਅਪਨੇ ਇਸ ਨਾਦਾਨ ਦਿਲ ਕੋ, ਫਿਰ ਬੋਲੋ ਮੈਂ ਸਮਝਾਊਂ ਕੈਸੇ.

ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਹਰ ਪਲ ਹੈ ਵੋ, ਦਿਲ-ਓ -ਦਿਮਾਗ ਪੇ ਵਹੀ ਹੈ ਛਾਏ,

ਕੋਈ ਜਰਾ ਬਤਾ ਦੇ ਮੁਝੇ , ਦਿਲ-ਓ-ਦਿਮਾਗ ਸੇ ਉਸੇ ਮਿਟਾਊਂ ਕੈਸੇ.

ਹਾਂ, ਦਿਲ ਮੇਂ ਬਸੇ ਹੈਂ ਵੋ ਇਸ ਕਦਰ, ਇਸੇ ਚੀਰ ਕਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਮੈਂ ਦਿਖਾਊਂ ਕੈਸੇ

ਸ੍ਰੋਤ: ਅਨਜਾਨ

ਖੁਸ਼ੀ

ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਕੁਛ ਸਮਸ੍ਯਾਏਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ। ਹਮੇਂ ਅਪਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਔਰ ਅਪਨੇ ਪਂਖ ਕੋ ਪਸਾਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਨਿਰਂਤਰ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਕੋ ਚਲਾਨਾ ਤਥਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਰਨਾ ਹੋਤਾ ਹੈ। ਕਭੀ-ਕਭੀ ਖੁਦ ਤਯ ਸੀਮਾ ਸੇ ਊਪਰ ਜਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਰਨੇ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੋਤੀ ਹੈ।

ਜਾਂਚ ਕੀਜਿਏ ਕਿ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਕੇ ਸਮ੍ਬਂਧ ਮੇਂ ਆਪ ਕ੍ਯਾ ਮਹਸੂਸ ਕਰਤੇ ਹੈਂ? ਆਗੇ ਜਾਇਏ ਔਰ ਜਾਂਚਿਏ ਕਿ ਵੇ ਵਾਸ੍ਤਵਿਕ ਹੈ ਯਾ ਆਪ ਕੇਵਲ ਉਸਕੀ ਕਲ੍ਪਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ। ਏਕ ਬਾਰ ਜਬ ਹਮ ਅਪਨੀ ਸੀਮਾ ਕੋ ਪਹਚਾਨਤੇ ਹੈਂ ਤਬ ਯਹ ਹਮ ਮੇਂ ਸੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਪਰ ਹੈ ਕਿ ਹਮ ਉਸਸੇ ਊਪਰ ਜਾਏਂ।






ਕਿਸ ਚੀਜ ਕੋ ਆਪ ਅਸਂਭਵ ਮਹਸੂਸ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਯਾ ਕ੍ਯਾ-ਕ੍ਯਾ ਬਾਧਾਏਂ ਯਾ ਅਵਰੋਧ ਹੈਂ ਜਿਨ ਪਰ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨੇ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੈ? ਇਨ ਸਭੀ ਕੋ ਪਹਚਾਨੇਂ। ਆਪਕੋ ਯਹ ਸਮਝਨਾ ਹੋਗਾ ਯਾ ਤਯ ਕਰਨਾ ਹੋਗਾ ਕਿ ਸਮਸ੍ਯਾ ਸੇ ਲਡ਼ਨਾ ਅਧਿਕ ਫਾਯਦੇਮਂਦ ਹੋਗਾ ਕਿ ਅਪਨੀ ਯੋਗ੍ਯਤਾ ਕੋ ਬਢ਼ਾਨੇ ਸੇ ਯਾ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਸ੍ਤਰ ਕੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨੇ ਸੇ।

ਖੁਸ਼ ਰਹਨੇ ਕਾ ਏਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਜੋ ਭੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਯਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ, ਉਸਮੇਂ ਕਮ ਚਿਂਤਾ ਕਰੇਂ, ਆਰਾਮ ਸੇ ਕਰੇਂ। ਹਮਾਰੇ ਪਾਸ ਅਪਨੀ ਰਚਨਾ ਹੈ ਉਸੇ ਹਮੇਂ ਅਧਿਕਾਂਸ਼ ਸਮਯ ਦੇਨਾ ਚਾਹਿਏ। ਜਬਕਿ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲ ਸ੍ਥਿਤਿ ਕਿਸੀ ਸਮਯ ਕਿਸੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਮੇਂ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ। ਇਸਕੇ ਲਿਏ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ ਦੋਸ਼ੀ ਕਭੀ ਨਹੀਂ ਮਾਨੇਂ। ਯਹ ਆਪਕੇ ਲਮ੍ਬੇ ਸਮਯ ਕੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕੋ ਨਸ਼੍ਟ ਕਰ ਦੇਗਾ।

ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ ਕਾ ਖੇਲ ਯਾ ਗਲਤੀ ਖੋਜਨੇ ਕੀ ਆਦਤ ਸਿਰ੍ਫ ਆਪਕੋ ਤੁਚ੍ਛ ਬਨਾਤੀ ਹੈ। ਆਪਕੋ ਅਪਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕੇ ਲਿਏ ਨਕਾਰਾਤ੍ਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੇ ਬਚਨਾ ਹੋਗਾ। ਆਪ ਅਪਨੀ ਆਸ਼ਾ ਕੋ ਕਮ ਮਤ ਕੀਜਿਏ ਚਾਹੇ ਕਾਲੇ ਬਾਦਲ ਆਪਕੇ ਊਪਰ ਮਂਡਰਾ ਰਹੇ ਹੋਂ। ਯਦਿ ਭਗਵਾਨ ਆਪਕੋ ਸਮਸ੍ਯਾ ਦੇਤਾ ਹੈ ਤੋ ਵਹ ਇਸ ਸਮਸ੍ਯਾ ਸੇ ਜੂਝਨੇ ਕੀ ਤਾਕਤ ਭੀ ਦੇਤਾ ਹੈ।






ਹਮ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਖੁਦ ਜੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਤੇ ਹੈਂ, ਵਹ ਹਮਾਰੀ ਸੀਮਾ ਹੈ। ਕੁਛ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਪੁਰ੍ਵਾਨੁਮਾਨ ਸੇ ਕਿਸੀ ਕਾਰ੍ਯ ਕੋ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਯਹ ਕਾਰ੍ਯ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਯਹ ਉਨਕੇ ਨਾਕਾਰਾਪਨ ਕੋ ਸਾਬਿਤ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਯਹ ਬਹੁਤ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਬਾਤ ਹੈ ਕਿ ਸਮਯ ਕਿਸੀ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕਾ ਇਂਤਜਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ ਹੈ।

ਆਪ ਅਪਨੀ ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾਏਂ ਦੇਖੇਂ ਔਰ ਜਾਂਚੇਂ ਕਿ ਉਨਕੋ ਪੁਨ: ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤ ਕਰਨੇ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੈ ਯਾ ਨਹੀਂ। ਉਸਮੇਂ ਸਮਯ ਕੀ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਭੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ। ਆਪਕੇ ਪਾਸ ਅਪਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੇ ਸਾਥ ਸਮਯ ਵ੍ਯਤੀਤ ਕਰਨੇ ਕਾ ਭੀ ਸਮਯ ਹੋਨਾ ਚਾਹਿਏ। ਬਿਨਾ ਕਿਸੀ ਬਾਹ੍ਯ ਵਾਤਾਵਰਣ ਕੇ ਯਹ ਏਕ ਛੋਟਾ ਸਾ ਅਂਤਰਾਵਲੋਕਨ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਔਰ ਬਿਨਾ ਅਧਿਕ ਪੈਸੋਂ ਸੇ ਆਯਾ ਕਿ ਆਪ ਸਾਧਾਰਣ ਰੂਪ ਸੇ ਦੇਖ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਆਪ ਕੇ ਪਾਸ ਨਏ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤਥਾ ਨਏ ਸਮ੍ਬਂਧ ਮੇਂ ਕ੍ਯਾ ਹੈ? ਆਪ ਕਿਸੀ ਰੋਗ ਕਾ ਉਪਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਯਦਿ ਆਪ ਆਧਾਰਭੂਤ ਕਾਰਣੋਂ ਕਾ ਉਪਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਂਗੇ।

ਏਕ ਨਯਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਔਰ ਏਕ ਨਈ ਦਰਸ਼੍ਟਿਕੋਣ ਆਪਕੋ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਜਹਾਂ ਆਪ ਕਭੀ ਮਹਸੂਸ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਉਸੇ ਤਯ ਕਰਨੇ ਕੇ ਯੋਗ੍ਯ ਬਨਾ ਸਕਤਾ ਹੈ। ਕਿਸੀ ਚੀਜ ਕੋ ਬਦਲਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕਭੀ ਭੀ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ ਕਮਜੋਰ ਨ ਸਮਝੇਂ। ਹਮਾਰੀ ਇਚ੍ਛਾ ਕਿਸੀ ਵਸ੍ਤੁ ਕਾ ਵਿਕਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਤੀ ਹੈ। ਜਹਾਂ ਹਮ ਮਹਸੂਸ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਉਸਕਾ ਹੋਨਾ ਹਮਾਰੇ ਲਿਏ ਅਚ੍ਛਾ ਹੈ ਉਸਕੇ ਲਿਏ ਹਮੇਂ ਸਕਾਰਾਤ੍ਮਕ ਕਾਰ੍ਯ ਕਰਨਾ ਹੋਤਾ ਹੈ।

ਹਮ ਸਭੀ ਜਾਨਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਹਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੇ ਲਿਏ ਜੀਵਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹਨੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੈਂ। ਯਹ ਹਮੇਂ ਮਹਸੂਸ ਕਰਵਾਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਦਿਨ ਬਹੁਮੂਲ੍ਯ ਹੈ। ਹਮੇਂ ਅਪਨਾ ਸਬਸੇ ਅਚ੍ਛਾ ਅਵਸ਼੍ਯ ਦੇਨਾ ਚਾਹਿਏ ਤਥਾ ਇਸ ਧਰਤੀ ਪਰ ਜੋ ਭੀ ਸਮਯ ਹਮੇਂ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ ਇਸਕਾ ਆਨਂਦ ਲੇਨਾ ਚਾਹਿਏ।

ਖੁਸ਼ੀ, ਉਤ੍ਸਾਹ, ਪਰਮਾਨਂਦ, ਉਮਂਗ ਸੇ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣ ਜੀਵਨ ਕਾ ਰਹਸ੍ਯ ਇਸ ਪਰ ਨਿਰ੍ਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਕੇ ਪਾਸ ਕ੍ਯਾ-ਕ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤੁ ਹੈ ਯਾ ਅਪਨੇ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਕ੍ਯਾ ਆਨਂਦ ਲਿਯਾ ਹੈ। ਯਹ ਇਸ ਪਰ ਨਿਰ੍ਭਰ ਕਰਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਆਪਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਯਾ ਦਰਸ਼੍ਟਿਕੋਣ ਕ੍ਯਾ ਹੈ? ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਕੋ ਅਪਨੇ ਤਰੀਕੇ ਸੇ ਜੀਨਾ ਤਥਾ ਆਪ ਜੋ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਉਸੇ ਕਰਨਾ ਆਪ ਕਬ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਮਿਨਟ ਇਸਕਾ ਏਹਸਾਸ ਹੋਨਾ ਇਨ ਸਭੀ ਪਰ ਆਪਕੇ ਜੀਵਨ ਕੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਿਰ੍ਭਰ ਕਰਤੀ ਹੈ।

With Spl.Thanks to Josh18...

ਫਿਤਰਤ ਬਦਲਤੀ ਜਿਂਦਗੀ

ਮਤ ਦੇਖ ਕਿ ਕੋਈ ਸ਼ਖ੍ਸ਼ ਗੁਨਾਹਗਾਰ ਕਿਤਨਾ ਹੈ.

ਯਹ ਦੇਖ ਕਿ ਤੇਰੇ ਸਾਥ ਵਫਾਦਾਰ ਕਿਤਨਾ ਹੈ.

ਯੇ ਮਤ ਸੋਚ ਕਿ ਉਸੇ ਕੁਛ ਲੋਗੋਂ ਸੇ ਨਫ਼ਰਤ ਭੀ ਹੈ.

ਯਹ ਦੇਖ ਕਿ ਉਸਕੋ ਤੁਝਸੇ ਪ੍ਯਾਰ ਕਿਤਨਾ ਹੈ.


ਮਤ ਦੇਖ ਕਿ ਵੋ ਤਨਹਾ ਕ੍ਯੂਂ ਬੈਠਤਾ ਹੈ ਇਤਨਾ.


ਯੇ ਦੇਖ ਕਿ ਉਸੇ ਤੇਰਾ ਇਨ੍ਤਿਜ਼ਾਰ ਕਿਤਨਾ ਹੈ.


ਯੇ ਮਤ ਪੂਛ ਉਸਕੋ ਤੁਝਸੇ ਪ੍ਯਾਰ ਕਿਤਨਾ ਹੈ.


ਉਸਕੋ ਯੇ ਬਤਾ ਕਿ ਵੋ ਤੇਰਾ ਹਕਦਾਰ ਕਿਤਨਾ ਹੈ.

--------------------------

ਹਰ ਮੁਸ਼੍ਕਿਲ ਇਮ੍ਤਿਹਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ.


ਮੋਹਬ੍ਬਤ ਖਾਮੋਸ਼ ਰਹਤੀ ਹੈ, ਬੇਜੁਬਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ.


ਏਕ ਏਕ ਕਦਮ ਪਰ ਫਿਤਰਤ ਬਦਲਤੀ ਹੈ ਜਿਂਦਗੀ.


ਜਬ ਹਮਕੋ ਮਂਜਿਲੋਂ ਕੀ ਪਹਚਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ.

Source: Unknown