ਮੈਂਨੇ ਆਪਕੇ ਪਾਸ ਇਨ੍ਹੇਂ ਭੇਜਾ ਹੈ.... ਇਨ ਲੋਗੋਂ ਕਾ ਅਪਨੇ ਘਰ ਪਰ ਦੀਵਾਲੀ ( 5 Nov 2010) ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਾਰ ਕੋ ਸ੍ਵਾਗਤ ਕਰੇਂ.

ਸਭੀ ਬ੍ਲਾਗਰ ਏਵਂ ਪਾਠਕ ,
ਮੈਂਨੇ ਕਈ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਆਪ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਘਰ ਕਾ ਪਤਾ ਆਪਸੇ ਬਿਨਾ ਪੂਛੇ ਦੇ ਦਿਯਾ ਹੈ.....
ਮੇਰੀ ਆਪਸੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਇਨ ਲੋਗੋਂ ਕਾ ਸ੍ਵਾਗਤ ਅਪਨੇ ਘਰ ਪਰ ਜਰੂਰ ਕਰੇਂ.....
ਯੇ ਲੋਗ ਸਂਭਵਤ...ਦਿਨਾਂਕ ਪਾਂਚ ਨਵਮ੍ਬਰ ( 5th November-2010) ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਾਰ ਕੋ.....
ਦੀਪਾਵਲੀ ਕੇ ਦਿਨ ਆਪਕੇ ਘਰ ਪਰ ਪਹੁਂਚੇਂਗੇ.
ਮੇਰੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਭੇਜੇ ਗਏ ਲੋਗੋਂ ਕਾ ਵਿਵਰਣ ਮੈਂ ਨੀਚੇ ਦੇ ਰਹਾ ਹੂਂ.....
ਆਪ ਇਨਕੇ ਸ੍ਵਾਗਤ ਕੀ ਤੈਯਾਰੀ ਕਰੇਂਗੇ ...ਐਸਾ ਮੁਝੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਹੈ....
ਯੇ ਲੋਗ ਹੈਂ......
੧) ਯਸ਼,
੨) ਕੀਰ੍ਤਿ,
੩) ਵੈਭਵ,
੪) ਸਂਪਦਾ,
੫) ਖੁਸ਼ੀ,
੬) ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ,
੭) ਧਨਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ,
੮) ਏਸ਼੍ਵਰ੍ਯ,
੯) ਸਮਰਦ੍ਧਿ,
੧੦) ਉਨ੍ਨਤਿ,
੧੧) ਸਂਤੋਸ਼,
੧੨) ਪ੍ਰੇਮ,

ਇਨ ਲੋਗੋਂ ਸੇ ਮਿਲਕਰ ਆਪਕੋ ਕੈਸਾ ਲਗਾ...ਆਪ ਮੁਝੇ ਜਰੂਰ ਬਤਾਏਂ.....
ਸ਼ੁਭ ਦੀਪਾਵਲੀ... ਸਬਕੇ ਲਿਏ ਮਂਗਲ ਕਾਮਨਾ....

ਕਾਰ੍ਯ...ਸਂਬਂਧ...ਸਂਤੁਲਨ...ਤਪਸ੍ਯਾ....

ਜੋ ਲੋਗ ਕਾਰ੍ਯ ਕੋ ਪਹਲੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਦੇਤੇ ਹੈਂ, ਵੇ ਅਚ੍ਛੇ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧ ਬਨਾਨੇ ਮੇਂ ਪੀਛੇ ਰਹ ਜਾਤੇ ਹੈਂ....


ਔਰ ਜੋ ਲੋਗ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧ ਬਨਾਨੇ ਕੋ ਪਹਲੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਦੇਤੇ ਹੈਂ, ਵੇ ਕਾਰ੍ਯ ਪੂਰਾ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਪਿਛਡ਼ ਜਾਤੇ ਹੈਂ....


ਕਾਰ੍ਯ ਔਰ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧ ਕੇ ਬੀਚ ਸਂਤੁਲਨ ਬਨਾਨਾ ਤਭੀ ਸਂਭਵ ਹੈ ਜਬ ਆਪ ਮਧ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗ ਕੋ ਅਪਨਾਤੇ ਹੈਂ....


ਲੇਕਿਨ ਯਹ ਭੀ ਕਈ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਹੈ....ਸਂਤੁਲਨ ਬਨਾਨਾ ਹੀ ਅਸਲੀ ਤਪਸ੍ਯਾ ਹੈ.....

ਧਾਰਣਾ....ਪੂਰ੍ਵਾਗ੍ਰਹ......ਮਿਲਾਵਟ....

ਹਮ ਚੀਜੋਂ ਕੋ ਉਸ ਰੂਪ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਤੇ ਹੈਂ ਜਿਸ ਰੂਪ ਮੇਂ ਵੇ ਹੋਤੀ ਹੈਂ...

ਹਮ ਉਸੇ ਉਸ ਰੂਪ ਮੇਂ ਦੇਖਤੇ ਹੈਂ ਜੈਸਾ ਹਮ ਦੇਖਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ....

ਯਾਨਿ ਹਮ ਅਪਨੀ ਧਾਰਣਾ ਯਾ ਪੂਰ੍ਵਾਗ੍ਰਹ ਕੀ ਮਿਲਾਵਟ ਕਰਕੇ ਕਿਸੀ ਚੀਜ ਕੋ ਉਸੇ ਅਸ਼ੁਦ੍ਧ ਰੂਪਮੇ ਦੇਖਤੇ ਹੈਂ.......

ਰਾਮ ਔਰ ਕਰਸ਼੍ਣ ਕੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਤ੍ਵ ਮੇਂ ਭਿਨ੍ਨਤਾ.....

ਆਇਯੇ ਦੇਖੇਂ ਰਾਮ ਔਰ ਕਰਸ਼੍ਣ ਕੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਤ੍ਵ ਮੇਂ ਭਿਨ੍ਨਤਾਏਂ ਇਸ ਭਜਨ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ.......

http://www.totalbhakti.com/members/bhajans.php?play=3774&startPostion=20&singerName=Anup+Jalota&visit=visit

ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰਮਂਡਲ ਖੇਲੋਂ ਪਰ ਆਜ ਭਰੀ ਪਡ਼ਾ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਮੇਂ ਭਾਰਤ ਕੀ ਜੀਤ --ਮਿਡਿਯਾ ਮੇਂ ਛਾਯਾ ਰਹਾ ਕ੍ਰਿਕੇਟ...

ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰ ਮਂਡਲ ਖੇਲੋਂ ਕੇ ਕਵਰੇਜ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲੋਂ ਪਰ ਬਹੁਤ ਕਮ ਆ ਰਹੇ ਹੈਂ...
ਟੇਸ੍ਟ ਮੈਚ ਕੇ ਕਵਰੇਜ ਪਹਲੇ ਦਿਨ ਸੇ ਹੀ ਇਨ ਖੇਲੋਂ ਪਰ ਭਾਰੀ ਪਡ਼ ਰਹੇਂ ਹੈਂ...
ਕਈ ਬਾਰ ਵਿਭਿਨ੍ਨ ਚੈਨਲੋਂ ਪਰ ਗਯਾ ਲੇਕਿਨ ਮੇਡਲ ਟੈਲੀ ਕਾ ਲਿਸ੍ਟ ਕਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹਾ....
ਹਾਂ...ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਕਾ ਸ੍ਕੋਰ-ਬੋਰ੍ਡ ਜਰੂਰ ਦਿਖਾਈ ਪਡ਼ਾ.....

ਅਯੋਧ੍ਯਾ ਫੈਸਲੇ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਕਈ ਨੇਤਾ ਭਡ਼ਕਾਊ ਬਯਾਨ ਦੇਨੇ ਸੇ ਬਾਜ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੇ.

ਅਯੋਧ੍ਯਾ ਕਾ ਫੈਸਲਾ ਭਾਰਤੀਯ ਜਨ ਮਾਨਸ ਕੀ ਭਾਵਨਾਓਂ ਕੋ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬਿਤ ਕਰਤਾ ਹੈ...
ਆਖਿਰ ਮਾਨਨੀਯ ਜਜ ਲੋਗ ਭੀ ਤੋ ਇਸੀ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੈਂ....

ਫਿਰ ਭੀ ਵੋਟ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੇ ਕਾਰਣ ਕਈ ਨੇਤਾ ਅਪਨੇ ਬਯਾਨ ਕੁਛ ਇਸ ਤਰਹ ਸੇ ਦੇ ਰਹੇਂ ਹੈਂ, ਜਿਸਕਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਉਨਕਾ ਵੋਟ ਬੈਂਕ ਹੀ ਹੈ.....

ਯੇ ਨੇਤਾਗਣ ਯੇ ਭੂਲ ਹੀ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਅਬ ਭਾਰਤੀਯ ਜਨ ਮਾਨਸ ਪਰਿਪਕ੍ਵ ਹੋਤਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ....

ਉਨਕੇ ਪੁਰਾਨੇ ਫਾਰ੍ਮੂਲੇ ਅਬ ਨਯੀ ਪੀਢ਼ੀ ਪਰ ਨਹੀਂ ਚਲਨੇ ਬਾਲੇ ਹੈਂ....

ਅਯੋਧ੍ਯਾ ਕਾ ਫੈਸਲਾ ਭਾਰਤ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਬਹੁਤ ਬਡ਼ੀ ਪਰਖ---ਫੈਸਲੇ ਕੇ ਪੀਛੇ ਛੁਪੇ ਹੋਂਗੇ ਕਈ ਫੈਸਲੇ

ਜਬ ਆਪ ਯੇ ਪੋਸ੍ਟ ਪਢ਼ ਰਹੇ ਹੋਂਗੇ ਤਬ ਤਕ ਅਯੋਧ੍ਯਾ ਪਰ ਫੈਸਲਾ ਆ ਚੁਕਾ ਹੋਗਾ.....
ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਸੇ ਯਹ ਫੈਸਲਾ ਭਾਰਤ ਕੇ ਲਿਏ ਕਿਸੀ ਏਸਿਡ-ਟੇਸ੍ਟ (ACID-TEST) ਸੇ ਕਮ ਨਹੀਂ ਹੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੈ.
ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਕੇ ਪੀਛੇ ਕਈ ਅਨ੍ਯ ਫੈਸਲੇ ਭੀ ਛੁਪੇ ਹੋਂਗੇ . ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਸੇ ਕਈ ਚੀਜੋਂ ਕੀ ਪਰਖ ਭੀ ਹੋ ਜਾਯੇਗੀ.
ਭਾਰਤ ਕੇ ਸਭ੍ਯਤਾ ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਕਰਤਿ ਸੇ ਜੁਡੀ ਕਈ ਚੀਜੋਂ ਕੀ ਪਰਖ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਸੇ ਹੋਗੀ....ਭਲੇ ਹੀ ਵਿਵਾਦਾਸ੍ਪਦ ਰਹ ਜਾਏ....

ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਸੇ ਨਿਮ੍ਨਲਿਖਿਤ ਵਿਨ੍ਦੁਓਂ ਕੀ ਪਰਖ ਭੀ ਹੋਗੀ :-

੧) ਐਤਿਹਾਸਿਕ ਧਰੋਹਰੋਂ ਕੇ ਰਿਕਾਰ੍ਡ ਰਖਨੇ ਕੀ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ.
੨) ਜਮੀਨ ਜਾਯਦਾਦ ਕੇ ਰਿਕਾਰ੍ਡ ਰਖਨੇ ਕੀ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ
੩) ਸਾਂਪ੍ਰਦਾਯਿਕ ਸਦਭਾਵ ਕਾ ਟਿਕਾਉਪਨ
੪) ਭਾਰਤੀਯ ਸਂਸ੍ਕਰਤਿ ਕੀ ਸ੍ਥਿਰਤਾ
੫) ਭਾਰਤੀਯ ਸਂਸ੍ਕਰਤਿ ਕੀ ਸਹਿਸ਼੍ਣੁਤਾ ਕਾ ਪ੍ਰਭਾਵ
੬) ਭਾਰਤੀਯ ਨੇਤਰਤ੍ਵ ਕੀ ਪਰਖ
੭) ਵਿਦੇਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਭਾਰਤ ਕੀ ਛਵਿ
੮) ਭਾਰਤੀਯ ਨ੍ਯਾਯ-ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਕੀ ਪਰਖ
੯) ਭਾਰਤ ਕੇ ਆਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਕੀ ਪਰਖ
੧੦) ਕਾਨੂਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਕੀ ਪਰਖ

ਐਸੇ ਔਰ ਭੀ ਕਈ ਵਿਨ੍ਦੁ ਹੋਂਗੇ ਜੋ ਦਾਂਵ ਪਰ ਹੋਂਗੇ......
ਮੈਂ ਭੀ ਅਬ ਫੈਸਲੇ ਕਾ ਇਨ੍ਤਜਾਰ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂਂ...ਨ੍ਯਾਯਾਲਯ ਕਾ ਭੀ .....ਔਰ ਆਪਕਾ ਭੀ....ਨਮਸ੍ਕਾਰ......

ਜਿਂਦਗੀ.....ਜੀਵਨ....

ਜੀਵਨ ਕਹੀਂ ਭੀ ਠਹਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.......

ਆਂਧੀ ਯਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਸੇ ਡਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.....

ਤੂ ਨ ਚਲੇਗਾ....ਤੋ ਚਲ ਦੇਗੀ ਰਾਹੇਂ.....

ਮਂਜਿਲ ਕੋ ਤਰਸੇਗੀ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹੇਂ....

ਤੁਝਕੋ ਚਲਨਾ ਹੋਗਾ.....

ਤੁਝਕੋ ਚਲਨਾ ਹੋਗਾ.....

ਜਾਂਚ ਕਾ ਗਣਿਤ ਏਵਂ ਮਨੋਵਿਜ੍ਞਾਨ----maths and psycology of inspection

INSPECTION

K M PRASAD, Sr. MANAGER(X),BWS, DUMPER,JAYANT,NCL

MATHEMATICAL ASPECT OF INSPECTION

Frequency of inspection should be more than the frequency of breakdown.

· Frequency of inspection should be more than the frequency of preventive maintenance.

· Frequency or total number of inspection should be more than the total frequency of breakdown and frequency of preventive.

· Number of items inspected should be more than the items mentioned in check-list during preventive maintenance.

· Number of items inspected should be more than the number of items failed in case of any breakdown occurs, to find out consequential failure of other parts.

· Time period of inspection should be less than shift changing time for running machine.

· Time period of inspection should be less than Tiffin break time for running machine.

· Time period of inspection for breakdown machine should be less than 10% of mean time to repair (MTTR), i.e. average time of repair for a particular fault, during a year.

· Time period of inspection should be less than 25% of active repair time (ART), i.e. actual time required for repair for individual failure .

· Time interval between inspections for a particular component should be less than mean time between failures (MTBF).

PSYCOLOGICAL ASPECT OF INSPECTION

·

People do what is inspected, not what is instructed.

· Truth is checked, verified and confirmed by surprise inspection only.

· People or crews responsible for doing the work normally avoid inspection due to fear of work to be done by them.

· People or crews responsible for doing the work normally hide the problems after inspection due to fear of work to be done by them.

· People or crews responsible for doing the work normally hide the problems after inspection due fear of punishment for not carrying the job earlier.

· People, who cannot do or act, take interest in either inspection or giving suggestions and direction.

· Person not responsible for doing the work is a good inspector.

· People do not inspect what is to be inspected, they inspect what they want to inspect.

MANAGERIAL ASPECT OF INSPECTION

· Inspection gives information about health status of machine or component.

· It helps in assessment of amount of work to be done.

· It helps in planning, preparation and execution of work.

· It helps in selecting the priority area of work.

· It helps in better deployment of manpower depending upon the nature of job.

· It helps in better use of low skilled manpower.

· Early detection of minor fault helps in arresting major breakdown or consequential failures.

· Early detection of fault provides more time for planning, preparation and execution and hence helps in arresting crisis and breakdown trap

· It helps in cost reduction by arresting major faults.

· Better resource management(man, material, infrastructure, time)

ਮੁਖ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰੀ ਨਿਤੀਸ਼ ਕਾ ਦੂਸਰਾ ਪੋਸ੍ਟ ਹਿਨ੍ਦੀ ਮੇਂ ..http://nitishspeaks.blogspot.com

ਬਿਹਾਰ ਕੇ ਮੁਖ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰੀ ਨਿਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਕਾ ਦੂਸਰਾ ਪੋਸ੍ਟ ਉਨਕੇ ਬ੍ਲੌਗ ਪਰ ਹਿਨ੍ਦੀ ਮੇਂ ਆਯਾ ਹੈ.... ਪਹਲੇ ਪੋਸ੍ਟ ਮੇਂ ਅਂਗਰੇਜੀ ਕੇ ਕਾਰਣ ਉਨਕੀ ਕਾਫੀ ਛੀਛਾਲੇਦਰ ਮਚੀ ਥੀ, ਖਾਸਕਰ ਉਨਕੇ ਹਿਨ੍ਦੀ ਪਟ੍ਟੀ ਕੇ ਮੁਖ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰੀ ਹੋਨੇ ਕੇ ਕਾਰਣ.... ਹਿਨ੍ਦੀ ਬ੍ਲੌਗ ਜਗਤ ਕੋ ਉਨਸੇ ਕਾਫੀ ਸ਼ਿਕਾਯਤ ਭੀ ਥੀ....

ਉਨਕੇ ਪੋਸ੍ਟ ਕੀ ਕੁਛ ਮੁਖ੍ਯ ਬਾਤੇਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈਂ....
ਵੇ ਲਿਖਤੇ ਹੈਂ--

"ਮੇਰੇ ਪਹਲੇ ਪੋਸ੍ਟ ਕੇ ਏਕ ਸਪ੍ਤਾਹ ਮੇਂ ਸੈਕਡ਼ੋਂ ਰੇਸ੍ਪੋਂਸ ਮਿਲੇ ਹੈਂ ਸਚ ਕਹੂਂ ਤੋ ਇਨਮੇ ਸੇ ਕਈ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਬੇਹਦ ਉਪਯੋਗੀ ਔਰ ਪ੍ਰੇਰਕ ਹੈਂ ਚਾਹੇ ਅਰਰਿਯਾ ਜਿਲਾ ਕੇ ਮੋ ਰਾਸ਼ਿਦ ਰਜਾ ਹੋਂ ਯਾ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਕੇ ਵਿਸ਼੍ਵਜੀਤ ਯਾ ਫਿਰ ਅਮੇਰਿਕਾ ਸੇ ਸੀਮਾ ..... ਇਨ ਸਬਨੇ ਉਨ ਪ੍ਰਮੁਖ ਬਿਨ੍ਦੁਓਂ ਕਾ ਬਖੂਬੀ ਜਿਕ੍ਰ ਕਿਯਾ ਹੈ ਜਿਨਕੀ ਬਦੌਲਤ ਬਿਹਾਰ ਮੇਂ ਬਦਲਾਵ ਕਾ ਮਾਹੌਲ ਸੁਗਠਿਤ ਹੋਤਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ।"


"ਆਪਕੇ ਸਂਵਾਦ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਅਤ੍ਯਂਤ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਯਕ ਹੈਂ।"


"ਆਪਕੀ ਤਮਾਮ ਵ੍ਯਸ੍ਤਤਾਓਂ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਬਹੁਮੂਲ੍ਯ ਰੇਸ੍ਪੋਂਸ ਭੇਜਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਮੈਂ ਆਪਕਾ ਆਭਾਰੀ ਹੂਂ । ਹਰ ਏਕ ਕਾ ਜਬਾਬ ਦੇ ਪਾਨਾ ਸ਼ਾਯਦ ਮੁਮਕਿਨ ਨ ਹੋ । ਸਪ੍ਤਾਹ ਭਰ ਮੇਂ ਸੈਕਡ਼ੋਂ ਰੇਸ੍ਪੋਂਸ ਕੇ ਜਰਿਯੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਿਯੇ ਗਏ ਆਪਕੇ ਵਿਚਾਰ ਨ ਕੇਵਲ ਸਰਾਹਨੀਯ ਹੈਂ ਬਲ੍ਕਿ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਬੇਹਦ ਅਹਮ੍ ਹੈਂ । ਇਨ੍ਹੇਂ ਪਢਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਮੈਂ ਤਠਸ੍ਥ ਔਰ ਅਡਿਗ ਮਹਸੂਸ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂਂ । ਇਨਮੇਂ ਬਿਹਾਰ ਕੋ ਨਈ ਊਂਚਾਈ ਤਕ ਲੇ ਜਾਨੇ ਵਾਲੀ ਲਾਖੋ ਪ੍ਰੇਰਣਾਏਂ ਸਾਫ਼ ਨਿਹਿਤ ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈਂ ਜੋ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਮੇਂ ਯਹ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤ ਕਰੇਗੀ ਕੀ ਰਾਜ੍ਯ ਮੇਂ ਅਵਸਰੋਂ ਕੀ ਉਪਲਬ੍ਧਤਾ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾਓਂ ਔਰ ਉਮ੍ਮੀਦੋਂ ਕੋ ਪਰਿਪੁਰ੍ਣਿਤ ਕਰੇ।"


"ਮੇਰੇ ਪਹਲੇ ਹੀ ਪੋਸ੍ਟ ਪਰ ਆਪਕੇ ਇਤਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਮੁਝੇ ਇਨ੍ਹੇਂ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਮੇਂ ਰਖਨੇ ਕੋ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ । ਮੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ ਕੀ ਅਗਲੇ ਪੋਸ੍ਟ ਮੇਂ ਮੈਂ ਇਨ ਪਰ ਚਰ੍ਚਾ ਕਰੂਂ ।"


ਅਬ ਲਗ ਰਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਹਿਨ੍ਦੀ ਬ੍ਲੌਗਰ ਉਨਕੇ ਬ੍ਲੌਗ ਪਰ ਜ੍ਯਾਦਾ ਵਿਜਿਟ ਕਰੇਂਗੇ ਔਰ ਅਪਨਾ ਕਮੇਨ੍ਟ ਭੀ ਦੇ ਸਕੇਂਗੇ....

ਦੂਧ ਔਰ ਦਹੀ ਸੇ ਸੀਖੇਂ ਜੀਵਨ ਕੀ ਕਡ਼ਵੀ ਸਚ੍ਚਾਈ...(ਲਡ੍ਡੂ ਬੋਲਤਾ ਹੈ...ਇਂਜੀਨਿਯਰ ਕੇ ਦਿਲ ਸੇ...)

ਦੂਧ ਕੀ ਮਹਤ੍ਤਾ ਸਭੀ ਜਾਨਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਦਹੀ ਕੀ ਭੀ. ਲੇਕਿਨ ਮੈਂ ਆਜ ਦਹੀ ਕੇ ਸਹਾਰੇ ਜੀਵਨ ਕੀ ਕੁਛ ਸਚ੍ਚਾਈ ਔਰ ਮੈਨੇਜਮੇਂਟ ਏਵਂ ਨੇਤਰਤ੍ਵ ਸੇ ਇਸਕਾ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧ ਜੋਡ਼ ਰਹਾ ਹੂਂ... ਦੂਧ ਤੋ ਪਸ਼ੁ ਏਵਂ ਮਾਨਵ ਸਭੀ ਕੋ ਨਸੀਬ ਹੋਤਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਦਹੀ ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਕਾ ਏਕ ਅਦ੍ਭੁਤ ਅਵਿਸ਼੍ਕਾਰ ਹੈ. ਦੂਧ ਪ੍ਰਾਕਰਤਿਕ ਰੂਪ ਮੇਂ ਪਾਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ , ਲੇਕਿਨ ਦਹੀ ਜ਼ਮਾਨਾ ਯਾ ਬਨਾਨਾ ਕੇਵਲ ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਕੇ ਹੀ ਵਸ਼ ਕੀ ਬਾਤ ਹੈ.


ਦੂਧ ਜਬ ਅਪਨੇ ਆਪ ਫਟ ਜਾਤਾ ਹੈ ਤੋ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ... ਦੂਧ ਕੋ ਬਚਾਏ ਰਖਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਜ੍ਯਾਦਾ ਮੇਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪਡ਼ਤੀ ਹੈ. ਬਾਰ-ਬਾਰ ਉਬਾਲਨਾ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ... ਯਾ ਫਿਰ ਫ੍ਰਿਜ ਮੇਂ ਰਖਨਾ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ.. ਇਸ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਮੇਂ ਸਮਯ ਏਵਂ ਧਨ ਦੋਨੋਂ ਖਰ੍ਚ ਹੋਤਾ ਹੈ.. ਉਸਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸਕੀ ਉਪਯੋਗਿਤਾ ਏਵਂ ਗੁਣਵਤ੍ਤਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰਹਨੇ ਕੀ ਗਾਰਂਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.


ਜਿਂਦਗੀ ਮੇਂ ਹਰ ਅਚ੍ਛੀ ਚੀਜੋਂ ਕੋ ਬਰਕਰਾਰ ਰਖਨੇ ਮੇਂ ਐਸੀ ਹੀ ਮੇਹਨਤ, ਊਰ੍ਜਾ ਏਵਂ ਸਮਯ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੋਤੀ ਹੈ. ਖਾਸ ਕਰ ਉਨ ਚੀਜੋਂ ਕੋ ਜੋ ਹਮੇਂ ਸਹਜ, ਸਰਲ ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਕਰਤਿਕ ਰੂਪ ਮੇਂ ਉਪਲਬ੍ਧ ਹੈ.


ਅਬ ਦਹੀ ਪਰ ਆਤੇ ਹੈਂ... ਦੂਧ ਕੋ ਜਬ ਹਮ ਜਾਨਬੂਝ ਕਰ ਕਿਸੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਸੇ ਫਾਡ਼ਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਦਹੀ ਬਨਤਾ ਹੈ ਯਾ ਜਮਤਾ ਹੈ.... ਯਾਨਿ ਕਿ ਦੂਧ ਕਾ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਹੋਤਾ ਹੈ... ਦੂਧ ਸੇ ਦਹੀ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਵਿਧਿ ਕੇਵਲ ਮਨੁਸ਼੍ਯੋਂ ਕੋ ਹੀ ਆਤਾ ਹੈ.


ਦਹੀ ਮੇਂ ਨ ਕੇਵਲ ਦੂਧ ਕੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਮੌਜੂਦ ਰਹਤੇ ਹੈਂ ਵਲ੍ਕਿ ਯਹ ਜ੍ਯਾਦਾ ਸੁਪਾਚ੍ਯ ਹੋਤਾ ਹੈ... ਦਹੀ ਮੇਂ ਦੂਧ ਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਪੌਸ਼੍ਟਿਕ ਚੀਜੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ... ਯਹ ਜ੍ਯਾਦਾ ਟਿਕਾਊ ਭੀ ਹੋਤਾ ਹੈ.. ਥੋਡ਼ਾ ਖਟ੍ਟਾ ਹੋ ਜਾਨੇ ਪਰ ਭੀ ਉਪਯੋਗੀ ਹੋਤਾ ਹੈ..


ਦਹੀ ਦੇਖਨੇ ਏਵਂ ਮਹਸੂਸ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਦੂਧ ਸੇ ਕਡ਼ਾ ਮਾਲੂਮ ਹੋਤਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਸਭੀ ਜਾਨਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਯਹ ਗੁਣ ਮੇਂ ਦੂਧ ਸੇ ਹਲ੍ਕਾ ਏਵਂ ਬੇਹਤਰ ਹੋਤਾ ਹੈ.


ਅਗਰ ਆਪ ਜਿਂਦਗੀ ਮੇਂ ਅਚ੍ਛੀ ਚੀਜੋਂ ਕੋ ਜ੍ਯਾਦਾ ਸਮਯ ਤਕ ਬਰਕ਼ਰਾਰ ਰਖਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਉਸਕਾ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਜਰੂਰੀ ਹੈ...ਦੂਧ ਸੇ ਦਹੀ ਕੀ ਤਰਹ...


ਦਹੀ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਹਮੇਂ ਯਹ ਭੀ ਸਿਖਾਤੀ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਬਾਰ ਕਿਸੀ ਗੁਣ ਕਾ ਪਰਿਵਾਰ੍ਤਿਤ ਰੂਪ ਦੂਧ ਫਾਡ਼ਨਾ ਯਾ ਦਹੀ ਜ਼ਮਾਨੇ ਜੈਸਾ ਹੀ ਜ੍ਯਾਦਾ ਉਪਯੋਗੀ ਏਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰੀ ਹੋਤਾ ਹੈ... ਅਗਰ ਮਕਸਦ ਸਹੀ ਹੋ ਤੋ...


ਜੈਸੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਦੂਧ ਕਈ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਨਹੀਂ ਪਚਤਾ ਹੈ ਵੈਸੇ ਹੀ ਆਪਕਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਗੁਣ ਭੀ ਕਈ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਨਹੀਂ ਪਚੇਗਾ.. ਆਪ ਅਪਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣ ਕੋ ਦਹੀ ਕੀ ਤਰਹ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕਰ ਲੇਂ.


ਅਗਰ ਆਪ ਅਪਨੇ ਖੂਬੀ ਕੋ ਦੂਧ ਕੀ ਤਰਹ ਰਖਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਉਸਕੇ ਫਟ ਜਾਨੇ ਕਾ ਖਤਰਾ ਆਪ ਉਠਾ ਰਹੇ ਹੈਂ...


ਬਾਹਰੀ ਪਰਿਸ੍ਥਿਤਿਯਾਂ ਆਪਕੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਗੁਣ ਕੇ ਦੂਧ ਕੋ ਕਭੀ ਭੀ ਫਾਡ਼ ਸਕਤੀ ਹੈ... ਆਪਕੋ ਉਸੇ ਬਚਾਨੇ ਮੇਂ ਏਡ਼ੀ-ਚੋਟੀ ਕਾ ਜੋਰ ਲਗਾਨਾ ਪਡ਼ੇਗਾ... ਆਪ ਕੇ ਪਾਸ ਸਮਯ ਔਰ ਉਰ੍ਜਾ ਕਬ ਤਕ ਰਹੇਗੀ..?


ਅਗਰ ਆਪ ਸਚਮੁਚ ਕਿਸੀ ਕਾ ਭਲਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਉਸੇ ਦੂਧ ਸੇ ਦਹੀ ਮੇਂ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋਨੇ ਮੇਂ ਮਦਦ ਕਰੇਂ.


ਦੂਧ ਕੀ ਸਰਲਤਾ, ਮੈਨੇਜ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਜਟਿਲਤਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਰਤੀ ਹੈ... ਏਵਂ ਦਹੀ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਜਟਿਲਤਾ ਉਸੇ ਨ ਕੇਵਲ ਮੈਨੇਜ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਸਰਲਤਾ ਕਾ ਕਾਰਣ ਬਨਤੀ ਹੈ ਵਲ੍ਕਿ ਬਦਲਾਵ ਲਾਕਰ ਉਸਕੀ ਉਪਯੋਗਿਤਾ , ਗੁਣਵਤ੍ਤਾ ਏਵਂ ਟਿਕਾਉਪਨ ਕੋ ਬਢਾਤੀ ਹੈ..


ਜਟਿਲਤਾ ਕੋ ਸਂਭਾਲਨਾ ਮੈਨੇਜਮੇਂਟ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਬਦਲਾਵ ਕੋ ਸਂਭਾਲਨਾ ਨੇਤਰਤ੍ਵ ਹੈ....

ਆਪ ਦਹੀ ਬਨ ਜਾਇਏ.... ਟਿਕੇ ਭੀ ਰਹੇਂਗੇ,.... ਦੂਧ ਕੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਕੇ ਸਾਥ ਕੇ ਅਤਿਰਿਕ੍ਤ.... ਔਰ ਭੀ ਗੁਣ ਆ ਜਾਯੇਂਗੇ , ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਨ ਕੇਵਲ ਸੁਪਾਚ੍ਯ ਹੋਂਗੇ ਬਲ੍ਕਿ ਸ੍ਵੀਕਾਰ੍ਯ ਭੀ .... ਬਸ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਚਾਹਿਏ.... ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਦੂਧ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਆਸਾਨੀ ਸੇ ਨਹੀਂ ਪਚਤਾ ਹੈ....

ਨਿਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ , ਬਿਹਾਰ ਕੇ ਮੁਖ੍ਯਮਂਤ੍ਰੀ ਕੇ ਬ੍ਲੌਗ ਪਰ ਪਹਲੇ ਪੋਸ੍ਟ ਮੇਂ ਹੀ 580 ਸੇ ਭੀ ਜ੍ਯਾਦਾ ਕਮੇਨ੍ਟ ..4099 ਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਪਾਠਕ ਲੇਕਿਨ ਚਿਰ-ਪਰਿਚਿਤ ਬ੍ਲੌਗਰੋਂ ਕਾ ਅਭਾਵ...(ਯੇ ਤੋ ਘਮਾਸਾਨ ਮੇਂ ਉਲਝੇ ਹੈਂ.)

ਆਜ ਮੈਂਨੇ ਬਿਹਾਰ ਕੇ ਮੁਖ੍ਯ-ਮਂਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਨਿਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਕੇ ਬ੍ਲੌਗ--http://nitishspeaks.blogspot.com ਪਰ ਵਿਜਿਟ ਕਿਯਾ. ਪਹਲਾ ਪੋਸ੍ਟ ਹੀ ਆਯਾ ਹੈ ਦਿਨਾਂਕ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ ਕੋ. ਪਹਲੇ ਹੀ ਪੋਸ੍ਟ ਪਰ ਅਬ ਤਕ 580 ਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਕਮੇਨ੍ਟ ਆ ਚੁਕੇ ਹੈਂ. ਉਨਕੇ ਪ੍ਰੋਫਾਇਲ ਪਰ 4100 ਸੇ ਭੀ ਜ੍ਯਾਦਾ ਲੋਗ ਵਿਜਿਟ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹੈਂ. ਲੇਕਿਨ ਸਬਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਚੌਕਾਨੇ ਬਾਲੀ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਕਮੇਨ੍ਟ ਦੇਨੇ ਬਾਲੇ ਲੋਗੋਂ ਮੇਂ ਚਿਰ -ਪਰਿਚਿਤ ਬ੍ਲੌਗਰ ਗਾਯਬ ਹੈਂ.

ਦਰਅਸਲ ਅਧਿਕਾਂਸ਼ ਬ੍ਲੌਗਰ ਤੋ ਯਹਾਂ ਘਮਾਸਾਨ ਮੇਂ ਲਗੇ ਹੈਂ ਕਿ ਕੌਨ ਅਚ੍ਛਾ ਹੈ...ਕੌਨ ਬੁਰਾ ਹੈ..? ਕੌਨ ਸਹੀ ਹੈ..ਕੌਨ ਗਲਤ ਹੈ..?

ਹਮ ਅਧਿਕਾਂਸ਼ ਬ੍ਲੌਗਰ ਕੇ ਸਾਥ ਸਮਸ੍ਯਾ ਯਹੀ ਹੈ ਕਿ ਜਹਾਂ ਅਪਨੇ ਵਿਚਾਰ ਰਖਨੇ ਚਾਹਿਏ ਵਹਾਂ ਤੋ ਰਖਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈਂ... ਭੈਂਸ ਕੇ ਆਗੇ ਬੀਨ ਬਜਾਤੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਅਪਨੇ ਕੋ ਸਬਸੇ ਬਡ਼ਾ ਤੀਸਮਾਰਖਾਂ ਸਮਝਤੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ... ਜਬ ਬਿਹਾਰ ਕੇ ਮੁਖ੍ਯਮਂਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਏਕ ਰਾਜ੍ਯ ਕੇ ਨਿਯਂਤਾ ਹੈਂ, ਕੇ ਬ੍ਲੌਗ ਪਰ ਹਮ ਅਪਨੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਰਖ ਸਕਤੇ ਤੋ ਅਦਨੇ-ਪਦਨੇ ਬ੍ਲੌਗਰ ਕੇ ਪੋਸ੍ਟ ਪਰ ਅਪਨੀ ਬਾਤ ਰਖ ਕਰ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਕਿਤਨਾ ਭਲਾ ਕਰ ਲੇਂਗੇ.. ?

ਯਹ ਬਾਤ ਭੀ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ ਕਿ ਹਮਾਰੀ ਯਾ ਆਪਕੀ ਬਾਤ ਨ ਸੁਨੀ ਯਾ ਮਾਨੀ ਜਾਯ ਲੇਕਿਨ ਏਕ ਸਂਭਾਵਨਾ ਤੋ ਬਨਤੀ ਹੀ ਹੈ... ਫਿਰ ਐਸਾ ਅਵਸਰ ਕੌਨ ਮੁਖ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰੀ ਦੇਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਅਪਨੀ ਬਾਤ ਰਖ ਸਕੇਂ... ?

ਬਿਹਾਰ ਏਕ ਪਿਛਡ਼ਾ ਰਾਜ੍ਯ ਹੈ. ਲੇਕਿਨ ਨਿਤੀਸ਼ ਜੀ ਕੇ ਇਸ ਤਰਹ ਬ੍ਲੌਗ ਪਰ ਆਨੇ ਸੇ ਬ੍ਲੌਗਿਂਗ ਕੀ ਸ੍ਵੀਕਾਰ੍ਯਤਾ ਬਢ਼ੇਗੀ. ਮੈਂ ਤੋ ਇਸੇ ਬਿਹਾਰ ਮੇਂ ਕਂਪ੍ਯੂਟਰ ਕ੍ਰਾਂਤਿ ਕੀ ਏਕ ਨਯੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਦੇਖਤਾ ਹੂਂ...

ਆਪ ਲੋਗ ਭੀ ਦੇਖੇਂਗੇ ਕਿ ਅਬ ਬਿਹਾਰ ਸੇ ਨ ਕੇਵਲ ਬ੍ਲੌਗਿਂਗ ਮੇਂ ਵਲ੍ਕਿ ਕਂਪ੍ਯੂਟਰ ਕੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਮੇਂ ਜਲ੍ਦ ਹੀ ਭੂਚਾਲ ਆਨੇ ਬਾਲਾ ਹੈ...

ਰਾਜਨਿਤਿਕ ਤੌਰ ਪਰ ਭਲੇ ਹੀ ਵਿਵਾਦ ਹੋ ਲੇਕਿਨ ਯਹ ਬ੍ਲੌਗ ਬਿਹਾਰ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਮੇਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ ਹੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਬਢ਼ਾਨੇ ਵਾਲਾ ਸਾਬਿਤ ਹੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੈ...

ਮੈਂਨੇ ਭੀ ਲਿਯਾ ਬ੍ਲੌਗਿਂਗ ਸੇ ਬ੍ਰੇਕ...ਲਿਖਨਾ ਕਮ..ਕਮੇਨ੍ਟ ਕਰਨਾ ਕਮ...ਪਢ਼ਨਾ ਜ੍ਯਾਦਾ....(ਲਡ੍ਡੂ ਬੋਲਤਾ ਹੈ....ਇਂਜੀਨਿਯਰ ਕੇ ਦਿਲ ਸੇ....)

ਮੈਂਨੇ ਅਬ ਬ੍ਲੌਗ ਪਰ ਲਿਖਨਾ ਔਰ ਕਮੇਨ੍ਟ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਕਮ ਕਰ ਦਿਯਾ ਹੈ..... ਜੈਸਾ ਕਿ ਮੈਂਨੇ ਪਹਲੇ ਹੀ ਅਪਨੇ ਪੋਸ੍ਟ ਪਰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਦਿਯਾ ਥਾ ਕਿ ਭਲੇ ਹੀ ਬ੍ਲੌਗ ਪਰ ਪੋਸ੍ਟ ਲਿਖਨਾ ਕਮ ਕਰ ਦੂਂ , ਪਢ਼ਨਾ ਜਾਰੀ ਰਖੂਂਗਾ....

ਮੈਂ ਕਿਸੀ ਸੇ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਯਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂਂ.... ਬਸ ਸਮਝ ਲਿਜੀਯੇ ਕਿ ਮੈਂ ਅਬ ਲਂਬੇ-ਲਂਬੇ ਬ੍ਰੇਕ ਕੇ ਬਾਦ ਹੀ ਲਿਖੂਂਗਾ....

ਹਾਂ ਇਸ ਬਾਤ ਕਾ ਮੁਝੇ ਅਫ਼ਸੋਸ ਰਹੇਗਾ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਦੋ -ਢਾਈ ਮਹੀਨੇ ਮੇਂ ਜਿਤਨੇ ਭੀ ਫੋਲੋਅਰ ਬਨੇ , ਜਿਨ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬ੍ਲੌਗ ਪਰ ਵਿਜਿਟ ਕਿਯਾ, ਜਿਨ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੋਸ੍ਟ ਕੋ ਪਸਂਦ ਯਾ ਨਾਪਸਂਦ ਕਿਯਾ... ਉਨ ਸਭੀ ਕੋ ਮੇਰੇ ਕਮ ਪੋਸ੍ਟ ਸੇ ਤਕਲੀਫ ਹੋਗੀ...

ਵੈਸੇ ਬਹੁਤ ਸੇ ਲੋਗ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੋਸ੍ਟ ਸੇ ਨਾਰਾਜ ਹੋਂਗੇ ਯਾ ਨਾਪਸਂਦ ਕਰਤੇ ਹੋਂਗੇ , ਵੇ ਖੁਸ਼ ਭੀ ਹੋਂਗੇ...

ਬ੍ਲੌਗਿਂਗ ਏਕ ਨਯੀ ਵਿਦ੍ਯਾ ਹੈ... ਇਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸਂਭਾਵਨਾਏਂ ਹੈ... ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਉਜ੍ਜਵਲ ਹੈ....

ਫੁਲ ਟਾਇਮ ਬ੍ਲੌਗਰ ਕੋ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਤਾ ਹੂਂ... ਨਏ ਬ੍ਲੌਗਰ ਕੋ ਸ਼ੁਭ ਕਾਮਨਾਏਂ ਦੇਤਾ ਹੂਂ...

ਪੁਰਾਨੇ ਔਰ ਸਫਲ ਬ੍ਲੌਗਰੋਂ ਕੋ ਮੈਂ ਧਨ੍ਯਬਾਦ ਦੇਤਾ ਹੂਂ ਜਿਨਕੇ ਬ੍ਲੌਗ ਏਵਂ ਪੋਸ੍ਟ ਸੇ ਮੁਝੇ ਕਾਫੀ ਕੁਛ ਸੀਖਨੇ ਕੋ ਮਿਲਾ.... ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਨ ਭੀ ਮਿਲਾ.... ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਭੀ ਮਿਲੀ....

ਅਂਤ ਮੇਂ .... ਮੈਂ ਬ੍ਲੌਗਿਂਗ ਛੋਡ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਾ ਹੂਂ.... ਕਮ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂਂ.... ਪਢ਼ਨਾ ਜਾਰੀ ਹੈ.... ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਪਿਤਾਜੀ ਨੇ ਕਹਾ ਥਾ.----ਪਢ਼ਨਾ ਚਾਹਿਏ....

ਚੂਂਕਿ ਮੈਂ ਨਯੀ-ਨਯੀ ਚੀਜੋਂ ਕੋ ਜਾਨਨੇ -ਸਮਝਨੇ ਕਾ ਸ਼ੌਕ ਰਖਤਾ ਹੂਂ... ਅਤ ਛੋਡ਼ਨੇ ਕਾ ਤੋ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ....

ਜਬ ਏਕ ਹਿਨ੍ਦੂ ਮਾਂ ਅਪਨੇ ਬਚ੍ਚੇ ਕੋ ਨਮਾਜ਼ ਕੇ ਸਮਯ ਮਸ੍ਜਿਦ ਭੇਜ ਦੇਤੀ...ਭਾਗ-ਤੀਨ ( ਸਮਾਪਨ)

ਮਾਂ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ ਨਮਾਜਿਯੋਂ ਕੇ ਪਾਸ ਭੇਜਨਾ ਉਸਕਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਹੈ.... ਵਹ ਕਹਤੀ ਹੈ ਕਿ ਅਂਧਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਤੋ ਤਬ ਹੋਤਾ ਜਬ ਵਹ ਕੇਵਲ ਨਮਾਜਿਯੋਂ ਕੇ ਊਪਰ ਨਿਰ੍ਭਰ ਰਹਤੀ.... ਯਾ ਇਸ ਤਰਹ ਕੇ ਝਾਡ਼-ਫੂਂਕ ਪਰ ਨਿਰ੍ਭਰ ਰਹਤੀ....

ਵਹ ਕਹਤੀ ਹੈ ਕਿ ਬਚ੍ਚੋ ਕੋ ਨਜਰ ਨਹੀਂ ਲਗੇਗੀ ਯਹ ਉਸਕਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਹੈ.... ਅਂਧਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਤੋ ਤਬ ਕਹਾ ਜਾਏਗਾ ਜਬ ਯਹ ਕਹੂਂ ਕਿ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਹੀ ਲਗੇਗੀ...

ਉਸਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਤਬ ਕਹੀ ਜਾਯੇਗੀ ਜਬ ਕਿਸੀ ਕੀ ਇਚ੍ਛਾ ਕੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧ ਅਗਰ ਕੋਈ ਜਬਰਦਸ੍ਤੀ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ ਨਮਾਜਿਯੋਂ ਕੇ ਪਾਸ ਭੇਜੇ... ਮਤਲਬ ਅਗਰ ਅਪਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਯਾ ਅਂਧਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਕਿਸੀ ਕੇ ਊਪਰ ਥੋਪੇ....

ਮਾਂ ਕੇ ਇਨ ਬਾਤੋਂ ਕੋ ਜਬ ਉਸਕੇ ਅਨ੍ਯ ਆਚਰਣ ਸੇ ਤੁਲਨਾ ਕਰਤਾ ਹੂਂ ਤੋ ਪਾਤਾ ਹੂਂ ਕਿ-----

ਮਾਂ ਨੇ ਕਭੀ ਹਮਲੋਗੋਂ ਕੋ ਮਸ੍ਜਿਦ ਜਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਬਾਧ੍ਯ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ....

੨)

ਏ ਹਿਨ੍ਦੂ ਮਹਿਲਾ ਹੋਨੇ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸਨੇ ਹਮਲੋਗੋਂ ਕੋ ਘਰ ਮੇਂ ਭੀ ਪੂਜਾ-ਪਾਠ ਕੇ ਲਿਏ ਕਭੀ ਭੀ ਬਾਧ੍ਯ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ... ਆਜ ਭੀ ਘਰ ਮੇਂ ਕਿਸੀ ਕੇ ਊਪਰ ਇਸਕੀ ਬਾਧ੍ਯਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਮੇਰੀ ਭੀ ਰੋਜ ਪੂਜਾ-ਪਾਠ ਕਰਨੇ ਕੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਕੇਵਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰ੍ਵ-ਤ੍ਯੋਹਾਰੋਂ ਪਰ ਹੀ ਫੂਲ ਚਢਾਕਰ ਯਾ ਅਗਰਬਤ੍ਤੀ ਜਲਾਕਰ ਔਪਚਾਰਿਕਤਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੇਤਾ ਹੂਂ..

੩)

ਝਾਡ਼-ਫੂਂਕ ਕੇ ਊਪਰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਮੇਂ ਕਤਈ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ....ਕਿਸੀ ਕੋ ਭੀ...

੪)

ਜਬਕਿ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਰੋਜ ਸੁਬਹ ਪੂਜਾ ਕਰਤੀ ਹੈ... ਹਮਲੋਗੋਂ ਕੇ ਨਾਸ਼੍ਤੇ ਕੇ ਪ੍ਲੇਟ ਮੇਂ ਪੂਜਾ ਕਾ ਪ੍ਰਸਾਦ (ਮਿਸ਼੍ਰੀ, ਤੁਲਸੀ,...ਯਾ ਅਨ੍ਯ ਪਦਾਰ੍ਥ ) ਜਰੂਰ ਰਹਤਾ ਹੈ...

੫)

ਉਸਕਾ ਮਾਨਨਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਜਾ –ਪਾਠ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਗਤ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਕੀ ਚੀਜ ਹੈ... ਮਨ ਕਰੇ ਤੋ ਕਰੋ... ਨ ਕਰੇ ਤੋ ਨ ਕਰੋ....

ਜਬ ਮਾਂ ਕੀ ਅਨ੍ਯ ਬਾਤੋਂ ਕਾ, ਬਿਭਿਨ੍ਨ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ, ਬਿਭਿਨ੍ਨ ਧਰ੍ਮੋਂ , ਅਨ੍ਯ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕਾ ਵਿਸ਼੍ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਤਾ ਹੂਂ ਤੋ ਮੈਂ ਯਹ ਨਿਸ਼੍ਕਰ੍ਸ਼ ਨਿਕਾਲਤਾ ਹੂਂ ਕਿ-----

ਨਮਾਜ ਕੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਏਕ ਤਰਹ ਕੀ ਧ੍ਯਾਨ ਕੀ ਵਿਧਿ ਹੀ ਹੈ....ਯਾਨਿ...ਮੇਡੀਟੇਸ਼ਨ.... ਜਿਸਸੇ ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਕਾ ਚਿਤ੍ਤ ਸਾਫ਼ ਹੋਤਾ ਜਾਤਾ ਹੈ... ਬੁਰੇ ਵਿਚਾਰ ਆਨੇ ਕਮ ਹੋਤੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ... ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ ਔਰ ਸਦਭਾਵ ਕੀ ਓਰ ਆਗੇ ਬਢ਼ਤਾ ਹੈ.... ਅਹਂਕਾਰ ਕਾ ਸ੍ਤਰ ਕਮ ਹੋਤਾ ਜਾਤਾ ਹੈ....

ਮਾਂ ਸਂਭਵਤ ਇਸੀ ਤਰਹ ਕੀ ਸਾਫ਼ ਚਿਤ੍ਤ ਕਾ ਜਿਕ੍ਰ ਨਮਾਜਿਯੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਕਰਤੀ ਹੈ.... ਹਿਨ੍ਦੂ ਧਰ੍ਮ ਔਰ ਅਨ੍ਯ ਧਰ੍ਮ ਮੇਂ ਭੀ ਬਿਭਿਨ੍ਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੇ ਮੇਡੀਟੇਸ਼ਨ ਯਾ ਧ੍ਯਾਨ ਕੇ ਊਪਰ ਇਤਿਹਾਸ ਮੇਂ ਜੋਰ ਰਹਾ ਹੈ...

ਮਜੇ ਕੀ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਸਭੀ ਧਰ੍ਮੋਂ ਮੇਂ ਮੇਡੀਟੇਸ਼ਨ ਕੋ ਲੇਕਰ ਕੋਈ ਮਤਭੇਦ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਵਿਧਿਯਾਂ ਭਲੇ ਹੀ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੋ... ਪਦ੍ਧਤਿ ਭਲੇ ਹੀ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੋ... ਇਸ੍ਲਾਮ ਮੇਂ ਭੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ... ਯਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਮੇਂ ਭੀ ਨਿਰਾਕਾਰ ਪਰ ਜੋਰ ਹੈ...

ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਕਰੀਬ ਚੌਦਹ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਲੇ ਹੁਈ , ਯਾਨਿ ਹਿਨ੍ਦੂ ਔਰ ਈਸਾਈ ਧਰ੍ਮ ਕੇ ਬਾਦ... ਇਸੀਲਿਯੇ ਹਮਾਰੇ ਹਿਨ੍ਦੂ ਪੂਰ੍ਵਜ ਨਮਾਜ ਕੋ ਧ੍ਯਾਨ ਏਕ ਨਯੀ ਕੀ ਵਿਧਿ ਮਾਨਤੇ ਰਹੇ ਹੈਂ.. ਯਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਨਮਾਜਿਯੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਹਿਂਦੁਓਂ ਮੇਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਹੋਤੀ ਹੈ... ਭਲੇ ਹੀ ਉਨਕੀ ਜੀਵਨ ਪਦ੍ਧਤਿ ਅਲਗ ਹੋ ਗਯੀ ਹੋ.... ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਭੀ ਐਸੇ ਹੀ ਪੂਰ੍ਵਜੋਂ ਕਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ੍ਤ੍ਵ ਕਰਤੀ ਹੈ.... ਜਿਸਨੇ ਅਪਨੇ ਪੂਰ੍ਵਜੋਂ ਸੇ ਸੁਨਾ ਹੋਗਾ ਯਾ ਸੀਖਾ ਹੋਗਾ.... ਯਾ ਕੇਵਲ ਦੇਖ ਕਰ ਹੀ ਮਾਨ ਰਹੀ ਹੋਗੀ....

ਦਰਅਸਲ ਪ੍ਰਾਯ ਐਸਾ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮਲੋਗ ਅਪਨੇ ਬਾਪ-ਦਾਦਾਓਂ ਕੇ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕੋ, ਉਪਦੇਸ਼ ਕੋ, ਸੀਖ ਕੋ ਬਿਨਾ ਹੀਲ-ਹੁਜ੍ਜਤ ਕੇ ਮਾਨ ਲੇਤੇ ਹੈਂ... ਮਾਨਨੇ ਕਾ ਮੁਖ੍ਯ ਕਾਰਣ ਉਪਦੇਸ਼ ਯਾ ਵਿਚਾਰ ਕੀ ਗੁਣਵਤ੍ਤਾ ਪਰ ਨਜਰ ਕਮ ਹੋਤੀ ਹੈ... ਉਨਕੇ ਪਰਵਾਹ ਯਾ ਕੇਯਰਿਂਗ ਕੇ ਊਪਰ ਜ੍ਯਾਦਾ ਹੋਤੀ ਹੈ.... ਕਿ ਵੇ ਜੋ ਬਤਾਏਂਗੇ ਯਾ ਕਰੇਂਗੇ, ਭਲੇ ਕੇ ਲਿਏ ਹੀ ਕਰੇਂਗੇ....

ਵਹੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਜਬ ਦੁਸਰੇ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਉਨਮੇ ਪਰਵਾਹ ਯਾ ਕੇਯਰਿਂਗ ਕਾ ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਹੈ ਤਬ ਹਮੇਂ ਮਾਨਨੇ ਮੇਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਹੋਤੀ ਹੈ...

ਧ੍ਯਾਨ ਦੇਨੇ ਬਾਲੀ ਬਾਤ ਯਹ ਭੀ ਹੈ ਕਿ ---

ਵੇਦ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਹੈ— “ ਜੋ ਕਹਾ ਗਯਾ ਹੈ...”

ਕੁਰਆਨ ਕਾ ਭੀ ਅਰ੍ਥ ਹੈ--- “ ਜੋ ਕਹਾ ਗਯਾ ਹੈ...”

ਮਜੇ ਕੀ ਬਾਤ ਹੈ ਕਿ ਯੇ ਜੋ ਧਰ੍ਮ ਗ੍ਰਨ੍ਥ ਹੈਂ, ਧਰ੍ਮ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਬੋਲੇ ਗਏ ਹੈਂ...., ਉਨਕੋ ਲਿਪਿਬਦ੍ਧ ਉਨਕੇ ਸਾਥਿਯੋਂ ਯਾ ਅਨੁਯਾਯਿਓਂ ਨੇ ਕਿਯਾ ਹੈ....

ਅਬ ਸੋਚਿਯੇ, ਬੋਲਨੇ ਮੇਂ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਕਾ ਉਤਰ-ਚਢਾਵ ਹੋਤਾ ਹੈ.... ਹਾਵ-ਭਾਵ ਮੇਂ ਉਤਰ-ਚਢਾਵ ਹੋਤਾ ਹੈ... ਕਿਸੀ ਸ਼ਬ੍ਦ ਪਰ ਜ੍ਯਾਦਾ ਜੋਰ , ਕਿਸੀ ਵਾਕ੍ਯ ਪਰ ਜ੍ਯਾਦਾ ਜੋਰ ....ਇਤ੍ਯਾਦਿ... ਇਤ੍ਯਾਦਿ...ਹੋਤਾ ਹੈ...

ਅਬ ਉਸੀ ਕੋ ਲਿਪਿਬਦ੍ਧ ਕਰਨੇ ਸੇ ਉਸਕੇ ਯੇ ਸਾਰੇ ਭਾਵ ਕਹਾਂ ਸੇ ਆਯੇਂਗੇ.... ਫਿਰ ਪ੍ਰਸਂਗ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਕੇ ਅਰ੍ਥ ਬਦਲ ਜਾਤੇ ਹੈਂ.... ਆਜ ਨਏ ਸਨ੍ਦਰ੍ਭ ਮੇਂ ਪੁਰਾਨੇ ਅਰ੍ਥ ਕੈਸੇ ਕਾਮ ਆਯੇਂਗੇ..?

ਜਬ ਧਰ੍ਮ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕ ਬੋਲਤੇ ਹੋਂਗੇ , ਤਬ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ ਹੀ ਉਨਕੇ ਅਂਦਰ ਕੇਯਰਿਂਗ ਕਾ ਭਾਵ ਰਹਤਾ ਹੋਗਾ.... ਨਹੀਂ ਤੋ ਇਤਨੇ ਸਾਰੇ ਅਨੁਯਾਯੀ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਤੇ ਹੈਂ....

ਧਰ੍ਮ-ਗ੍ਰਂਥੋਂ ਕੀ ਰਚਨਾ ਕੇ ਬਾਦ ਔਰ ਆਜ ਕੇ ਤਥਾਕਥਿਤ ਬਿਭਿਨ੍ਨ ਧਰ੍ਮੋਂ ਕੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਇਤਨੀ ਜ੍ਯਾਦਾ ਔਰ ਅਲਗ ਤਰਹ ਕੀ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਯੇਂ ਦੇ ਚੁਕੇ ਹੈਂ ਕਿ ਪਢ਼ੇ-ਲਿਖੇ ਲੋਗ ਹੀ ਸਬਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੈਂ..... ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਜੈਸੇ ਲਗਭਗ ਅਨਪਢ਼ ਲੇਕਿਨ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਗ ਧਰ੍ਮ ਕੇ ਮਾਮਲੇ ਮੇਂ ਕਤਈ ਭ੍ਰਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈਂ.... ਲੇਕਿਨ ਪਢ਼ੇ-ਲਿਖੇ ਨਾਸਮਝ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਭੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ....

ਹਿਨ੍ਦੂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਕਰਤੇ ਹੈਂ.... ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਨਮਾਜ ਅਦਾ ਕਰਤੇ ਹੈਂ....

ਅਬ ਅਰ੍ਥ ਦੇਖੇਂ.... ਦੋਨੋਂ ਕਾ ਏਕ ਹੀ ਅਰ੍ਥ ਹੈ.... ਭਗਵਾਨ ਯਾ ਅਲ੍ਲਾਹ ਕੋ ਧਨ੍ਯਬਾਦ ਯਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਿਯਾ ਅਦਾ ਕਰਨਾ...

ਅਬ ਤੋ ਅਰ੍ਥ ਹੀ ਬਿਗਾਡ਼ ਦਿਏ ਗਏ ਹੈਂ... ਲੋਗੋਂ ਨੇ “ਮਾਂਗਨਾ” ਮਾਨ ਲਿਯਾ ਹੈ....

ਵਲ੍ਕਿ ਨਮਾਜ ਕੀ ਬਿਭਿਨ੍ਨ ਮੁਦ੍ਰਾਏਂ ਅਲਗ ਅਲਗ ਤਰਹ ਕੀ ਯੋਗ ਮੁਦ੍ਰਾਓਂ ਕਾ ਮਿਸ਼੍ਰਣ ਭੀ ਹੈ....., ਜਿਸਸੇ ਨਮਾਜ ਏਕ ਤਰਹ ਕਾ ਪੋਕੇਜ ਬਨ ਜਾਤਾ ਹੈ ਜੋ ਤਨ, ਮਨ ਔਰ ਚਿਤ੍ਤ ਤੀਨੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਹੈ...

ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਔਰ ਭਾਈਚਾਰਾ ਕਾ ਸਨ੍ਦੇਸ਼ ਹੈ...

ਇਸ੍ਲਾਮ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਹੀ ਹੈ—“ ਅਲ੍ਲਾਹ ਕੋ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਔਰ ਸਮਰ੍ਪਣ...ਯਾਨਿ ਅਲ੍ਲਾਹ ਮੁਝੇ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰੇਂ...ਮੈਂ ਅਪਨੇ ਆਪਕੋ ਸਮਰ੍ਪਿਤ ਕਰਤਾ ਹੂਂ...

ਕਾਲਾਂਤਰ ਮੇਂ , ਸਮਯ ਕੇ ਸਾਥ ਸਭੀ ਧਰ੍ਮੋਂ ਮੇਂ ਹ੍ਰਾਸ ਹੁਆ ਹੈ,... ਅਹਂਕਾਰ ਮੇਂ ਕਮੀ ਆਨੇ ਕੀ ਬਜਾਯ ਭਾਵ ਮੇਂ ਕਮੀ ਆਈ ਹੈ, ਬਿਭਿਨ੍ਨ ਅਰ੍ਥ ਦਿਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਲੇਕਿਨ ਭਾਵਾਰ੍ਥ ਗਾਯਬ ਹੈ..... ਪੂਜਾ , ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ, ਨਮਾਜ , ਸਾਧਨਾ ਮੇਂ ਔਪਚਾਰਿਕਤਾ ਨਿਭਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ... ਧਰ੍ਮ ਕਾ ਮੂਲ ਭਾਵ ਅਂਧਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਔਰ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਨੇ ਲੇਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਯਾ ਹੈ...

ਅਂਤ ਮੇਂ ਮੈਂ ਸ਼ਰਦ ਕੋਕਾਸ ਕੇ ਦਿਏ ਕਮੇਨ੍ਟ ਸੇ ਇਸ ਪੋਸ੍ਟ ਕਾ ਸਮਾਪਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੂਂਗਾ......

“ਕੁਛ ਸਵਾਲੋ ਕੇ ਜਵਾਬ ਨਹੀ ਢੂਂਢੇ ਜਾਤੇ ਤੋ ਯਹ ਵੈਮਨਸ੍ਯਤਾ ਹੀ ਨਹੀ ਹੋਤੀ”

ਧਨ੍ਯਬਾਦ...

ਜਬ ਏਕ ਹਿਨ੍ਦੂ ਮਾਂ ਅਪਨੇ ਬਚ੍ਚੇ ਕੋ ਨਮਾਜ਼ ਕੇ ਸਮਯ ਮਸ੍ਜਿਦ ਭੇਜ ਦੇਤੀ...( ਭਾਗ-ਦੋ )

ਮੁਝੇ ਯਾਦ ਹੈ , ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਏਕ ਹਿਨ੍ਦੂ ਮਹਿਲਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰ, ਸ਼ਾਮ ਕੇ ਨਮਾਜ਼ ਕੇ ਸਮਯ ਘਰ ਕੇ ਗੋਦ ਵਾਲੇ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ ਭੀ, ਬਡ਼ੇ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਮਸ੍ਜਿਦ ਭੇਜ ਦੇਤੀ ਥੀ. ਰੋਜ ਤੋ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਥਾ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਯ ਹੋਤਾ ਥਾ....

ਅਜਾਨ ਸੇ ਮਾਂ ਕੋ ਨਮਾਜ਼ ਕੇ ਸਮਯ ਕਾ ਪਤਾ ਚਲ ਜਾਤਾ.... ਵੋ ਸ਼ਾਮ ਕੋ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ ਭੇਜ ਦੇਤੀ... ਵਹਾਂ ਮੋਹਲ੍ਲੇ ਕੇ ਔਰ ਭੀ ਹਿਨ੍ਦੂ ਪਰਿਵਾਰੋਂ ਕੇ ਬਚ੍ਚੇ ਭੀ ਆਤੇ....

ਯਹਾਂ ਮੈਂ ਸਮੀਰ ਜੀ (ਉਡ਼ਨ ਤਸ਼੍ਤਰੀ ) ਜੀ ਕੇ ਕਮੇਨ੍ਟ ਕਾ ਜਿਕ੍ਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੂਂਗਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਪਿਛਲੇ ਪੋਸ੍ਟ ਮੇਂ ਲਿਖਾ ਹੈ—“ ਯਹ ਘਰ ਘਰ ਕੀ ਕਹਾਨੀ ਹੁਆ ਕਰਤੀ ਥੀ.”...

ਹਮਲੋਗ ਮਸ੍ਜਿਦ ਕੇ ਗੇਟ ਪਰ ਹੀ ਖਡ਼ੇ ਰਹਕਰ ਨਮਾਜਿਯੋਂ ਕੇ ਨਿਕਲਨੇ ਕਾ ਇਨ੍ਤਜਾਰ ਕਰਤੇ.... ਛੋਟੇ ਬਚ੍ਚੇ ਗੋਦ ਮੇਂ ਰਹਤੇ.... ਨਮਾਜੀ ਜਬ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਨੇ ਲਗਤੇ ਤੋ ਸਾਰੇ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੇ ਊਪਰ ਹਵਾ ਮੇਂ ਦੋ-ਤੀਨ ਬਾਰ ਹਾਥ ਫੇਰਤੇ,.. ਚੁਟਕੀ ਬਜਾਤੇ,... ਫਿਰ ਫੂਕ ਮਾਰ ਦੇਤੇ.... ਮੁਝੇ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਜਿਤਨੇ ਭੀ ਬੁਜੁਰ੍ਗ ਨਮਾਜੀ ਹੋਤੇ ਵੇ ਪ੍ਰਾਯ ਐਸਾ ਸਭੀ ਬਚ੍ਚੋ ਕੇ ਸਾਥ ਬਾਰੀ-ਬਾਰੀ ਕਰਤੇ ਥੇ....

ਜੈਸੇ-ਜੈਸੇ ਬਚ੍ਚੋ ਕੀ ਉਮ੍ਰ ਜ੍ਯਾਦਾ ਹੋਤੀ ਗਯੀ, ਮਾਂ ਯਾ ਚਾਚੀ ਭੇਜਨਾ ਕਮ ਕਰ ਦੇਤੀ... ਕਹਤੀ ਥੀ ਕਿ ਛੋਟੇ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ ਹੀ ਜਾਨਾ ਹੈ...ਜੋ ਬਡ਼ੇ ਹੋ ਗਏ ਹੈਂ ਉਨਕੋ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ....

ਉਸਕੇ ਬਾਦ ਹਮਲੋਗ ਘਰ ਆ ਜਾਤੇ.. ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ ਘਰ ਮੇਂ ਛੋਡ਼ ਕਰ ਫਿਰ ਖੇਲਨੇ ਚਲੇ ਜਾਤੇ....

ਮਾਂ ਔਰ ਚਾਚੀ ਐਸਾ ਕ੍ਯੋਂ ਕਰਤੀ ਥੀ..?

ਮਾਂ ਔਰ ਚਾਚੀ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ , ਨਮਾਜੀ ਜਬ ਨਮਾਜ ਪਢਤੇ ਹੈਂ ਤਬ ਵੇ ਭਗਵਾਨ ( ਵੇ ਅਲ੍ਲਾਹ ਨਹੀਂ ਕਹਤੀ..! ..ਖੈਰ ਕ੍ਯਾ ਫਰ੍ਕ ਪਡ਼ਤਾ ਹੈ..? ) ਕੇ ਸਬਸੇ ਨਿਕਟ ਹੋਤੇ ਹੈਂ... ਉਨਕਾ ਮਨ ਸਾਫ਼ ਹੋਤਾ ਹੈ... ਉਨਕਾ ਚਿਤ੍ਤ ਸਾਫ਼ ਹੋਤਾ ਹੈ...

ਮਾਂ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਛੋਟੇ ਬਚ੍ਚੇ (ਮਾਂ ਦੁਧਮੁਹੇਂ ਬਚ੍ਚੇ ਕੋ ਫੋਹਾਵਾ ਯਾ ਫਲਿਸ੍ਤਾ ਬਚ੍ਚਾ ਕਹਤੀ... ਜੋ ਵਿਲ੍ਕੁਲ ਕੋਰੇ ਏਵਂ ਨਾਸਮਝ ਹੋਤੇ ਹੈਂ...ਯੇ ਸ਼ਬ੍ਦ ਅਭੀ ਭੀ ਬਿਹਾਰ ਕੇ ਦੇਹਾਤੀ ਇਲਾਕੋਂ ਮੇਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਿਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ..) ਭੀ ਭਗਵਾਨ ਕੇ ਸਬਸੇ ਨਿਕਟ ਹੋਤੇ ਹੈਂ... ਉਨਕਾ ਮਨ ਭੀ ਸਾਫ਼ ਹੋਤਾ ਹੈ... ਉਨਕਾ ਭੀ ਚਿਤ੍ਤ ਸਾਫ਼ ਹੋਤਾ ਹੈ...

ਮਾਂ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇ ਬਚ੍ਚੋ ਕੋ ਭਗਵਾਨ ਸੇ ਮਿਲਨੇ ਭੇਜਤੀ ਹੈਂ.... ਇਸਸੇ ਉਨ੍ਹੇਂ ਨਜਰ ਭੀ ਨਹੀਂ ਲਗਤੀ ਹੈ.... ਬੁਰੇ ਸਾਯੇ ਸੇ ਦੂਰ ਰਹਤੇਂ ਹੈਂ....

ਮਾਂ ਕਾ ਯਹ ਭੀ ਕਹਨਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵਜਾਤ ਬਚ੍ਚੇ ਨੀਂਦ ਮੇਂ ਤਭੀ ਮੁਸ੍ਕੁਰਾਤੇ ਹੈਂ ਜਬ ਉਨ੍ਹੇਂ ਭਗਵਾਨ ਕੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ..... ਔਰ ਵੇ ਤਭੀ ਡਰਤੇ ਹੈਂ ਯਾ ਨੀਂਦ ਮੇਂ ਹੀ ਰੋਨੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ ਜਬ ਉਸੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ....

ਸ਼ੈਤਾਨ ਯਾ ਬੁਰੇ ਸਾਯੇ ਦੂਰ ਰਹੇਂ ਇਸਲਿਏ ਵੇ ਐਸਾ ਕਰਤੀ ਥੀਂ....

ਪਿਛਲੇ ਪੋਸ੍ਟ ਕੇ ਕਮੇਨ੍ਟ ਮੇਂ ਤਾਰਕੇਸ਼੍ਵਰ ਗਿਰਿ ਜੀ ਕਾ ਭੀ ਯਹੀ ਕਹਨਾ ਹੈ -- “ਕਿਸੀ ਕੀ ਨਜਰ ਨਾ ਲਗੇ ਇਸੀਲਿਯੇ ਬਚ੍ਚੇ ਨਮਾਜ ਕੇ ਸਮਯ ਜਾਤੇ ਥੇ....” ਲੇਕਿਨ ਵੇ ਸਾਥ ਮੇਂ ਯਹ ਭੀ ਕਹਤੇ ਹੈਂ – “ ਏਕ ਤਰਹ ਕਾ ਅਂਧਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਹੀ ਹੈ..”

....ਥੋਡ਼ੀ ਉਮ੍ਰ ਬਢ਼ਨੇ ਪਰ ਮੈਂ ਮਾਂ ਔਰ ਚਾਚੀ ਸੇ ਕ੍ਯਾ ਪੂਛਤਾ ਥਾ..?

੧)...ਏਕ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ਤੋ ਵਹੀ ਥਾ ਜੋ ਜੋ ਗਿਰਿ ਜੀ ਨੇ ਕਹਾ----- “ ਕ੍ਯਾ ਯਹ ਅਂਧਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ..?”

੨)...ਕ੍ਯਾ ਸਚ ਮੇਂ ਭਗਵਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤੇ ਹੈਂ...?

੩)...ਕ੍ਯਾ ਸਚ ਮੇਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤਾ ਹੈ...?

੪)...ਕ੍ਯਾ ਸਚ ਮੇਂ ਨਜ਼ਰ ਲਗਤੀ ਹੈ...?

੫)...ਸਚ ਮੇਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਭਾਗ ਜਾਤਾ ਹੈ...?

ਆਜ ਭੀ ਮੁਝੇ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮਾਂ , ਜਿਸਨੇ ਕਭੀ ਸ੍ਕੂਲ ਮੇਂ ਵਿਧਿਵਤ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਮ ਪਢ਼ੀ-ਲਿਖੀ ਹੈ, ਅਪਨੇ ਮਾਯਕੇ ਮੇਂ ਜਿਸਨੇ ਕਭੀ ਮਸ੍ਜਿਦ ਭੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖਾ .... ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋਂ ਕੇ ਉਤ੍ਤਰ ਸਹਜਤਾ ਔਰ ਸਰਲਤਾ ਸੇ ਦੇਤੀ ਥੀ....

ਉਸਕੇ ਬਾਤਚੀਤ ਸੇ ਮੁਝੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ , ਅਨ੍ਧਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਔਰ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਮੇਂ ਜੋ ਅਂਤਰ ਸਮਝ ਮੇਂ ਆਯਾ ....ਵਹ ਆਜ ਭੀ ਕਈ ਬਹੁਤ ਜ੍ਯਾਦਾ ਪਢ਼ੇ-ਲਿਖੇ ਲੋਗ ਭੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਤੇ ਹੈਂ....

ਮਾਂ ਕੀ ਬਾਤੇਂ...ਔਰ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼੍ਲੇਸ਼ਣ ਭੀ....ਅਗਲੇ ਪੋਸ੍ਟ ਮੇਂ..... ਅਨ੍ਯ ਬ੍ਲੌਗਰੋਂ ਕੇ ਕਮੇਨ੍ਟ ਕੇ ਭੀ ਵਿਸ਼੍ਲੇਸ਼ਣ ਸਾਥ ਮੇਂ....