ਪਰਿਯੋਂ ਕੀ ਰਾਨੀ.....ਅਨੁਸ਼੍ਕਾ

ਓ ਲਾਡਲੀ, ਮੇਰੀ ਛੈਲ ਛਬੀਲੀ

ਤਿਤਲਿਯੋਂ ਸੀ ਹੈ ਚਂਚਲ, ਫੂਲੋਂ ਸੀ ਰਂਗੀਲੀ

ਪਰਿਯੋਂ ਕੀ ਰਾਨੀ, ਓ ਰਾਜਦੁਲਾਰੀ

ਤੇਰੀ ਅਦਾਏਂ, ਜਹਾਂ ਸੇ ਨਿਰਾਲੀ

ਮੇਰੇ ਅਂਗਨਾ ਮੇਂ ਚਹਕੇ ਹੈ, ਚਿੜਿਯੋਂ ਸੀ ਐਸੇ
ਮਧੁਰ ਸਂਗੀਤ ਘੋਲੇ ਹੈ, ਕਾਨੋਂ ਮੇਂ ਜੈਸੇ

ਮੁਸ੍ਕਰਾਹਟ ਸਲੋਨੀ, ਲਗੇ ਪ੍ਯਾਰੀ ਪ੍ਯਾਰੀ
ਦੇਖ ਦੇਖ ਮੈਂ ਤੁਝਕੋ, ਜਾਊਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ

ਤੂ ਕਿਰਣੋਂ ਸੀ ਉਜ੍ਵਲ, ਗੀਤੋਂ ਸੀ ਰਸੀਲੀ
ਹੈ ਨਦਿਯੋਂ ਨਿਸ਼੍ਛਲ, ਪਰ੍ਵਤੋਂ ਸੀ ਹਠੀਲੀ

ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਕੀ ਆਸ਼ਾ, ਇਨ ਨਯਨੋ ਕਾ ਸਪਨਾ
ਤੁਝਕੋ ਪਾਕਰ ਲਗਾ, ਸਾਰਾ ਸਂਸਾਰ ਅਪਨਾ

ਹੈ ਸਬਕੀ ਤੂ ਪ੍ਯਾਰੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੀ ਸਹੇਲੀ
ਤੇਰੇ ਸਂਗ ਸਂਗ ਤੋ, ਮੈਂ ਭੀ ਖਿਲੌਨੋ ਸੇ ਖੈਲੀ

ਨਨ੍ਹੇ ਕਦਮੋ ਸੇ ਤੇਰੇ, ਨਾਚੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ
ਤੇਰੇ ਆਨੇ ਸੇ ਰੋਸ਼ਨ ਹੁਈ ਮੇਰੀ ਦੁਨਿਯਾਂ

ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਕਾ ਅਨਮੋਲ ਧਨ ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਸੀ ਬਿਟਿਯਾ ਅਨੁਸ਼੍ਕਾ ਆਜ ੪ ਸਾਲ ਕੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ....ਇਸ ਖਾਸ ਦਿਨ ਪਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੇ ਭਾਵ ਕੁਛ ਇਸ ਤਰਹ ਸੇ ਉਭਰੇ .....ਜਨ੍ਮਦਿਨ ਮੁਬਾਰਕ ਹੋ ਪਰਿਯੋਂ ਕੀ ਰਾਨੀ ਅਨੁਸ਼੍ਕਾ !!

ਸਨ੍ਨਾਟੇ ਕਾ ਸ਼ੋਰ

ਕ੍ਯਾ ਸੁਨ ਪਾਤੇ ਹੋ
ਤੁਮ ਭੀ ਕਭੀ
ਇਨ ਖਾਮੋਸ਼ ਲਮ੍ਹੋਂ ਮੇਂ
ਛਿਪੇ ਅਥਾਹ
ਸਨ੍ਨਾਟੇ ਕਾ ਸ਼ੋਰ
ਜੋ ਪਲ ਪਲ ਮੁਝੇ
ਤਿਲ ਤਿਲ ਤਡ਼ਪਾਤਾ ਹੈ

ਗੀਲੀ ਆਂਖੋਂ ਸੇ ਮੈਂ
ਜਬ ਜਬ ਖਿਡ਼ਕੀ ਸੇ
ਤਾਕਤੀ ਹੂਂ ਚਾਂਦ ਕੋ ਤੋ
ਭੀਗਾ ਭੀਗਾ ਸਾ ਹੀ
ਮੁਝੇ ਚਾਂਦ ਭੀ
ਨਜ਼ਰ ਆਤਾ ਹੈ


ਹਿਜ਼੍ਰ ਕੀ ਲਮ੍ਬੀ
ਰਾਤੋਂ ਮੇਂ ਚਿਂਘਾਡ਼ਤੀ
ਤਨ੍ਹਾਇਯੋਂ ਕੀ ਸਦਾ
ਜਬ ਘਨਘੋਰ ਅਨ੍ਧਿਯਾਰੇਂ
ਕਾਲੇ ਬਾਦਲੋਂ
ਕੇ ਗਰ੍ਜਨ
ਸੀ ਭਯਾਨਕ
ਲਗਤੀ ਹੈ ਤਬ
ਹੋਨੇ ਲਗਤੇ ਹੈ
ਅਚਾਨਕ ਸੈਕੜੋਂ
ਆਘਾਤ ਦਿਲ ਪਰ
ਯਾਦੋਂ ਕੀ ਬਿਜਲਿਯੋਂ
ਕੇ ਪ੍ਰਹਾਰੋਂ ਸੇ


ਐਸੀ ਤੂਫਾਨੀ ਰਾਤੋਂ ਮੇਂ
ਅਕ੍ਸਰ ਬਂਦ ਕਮਰੇ ਮੇਂ
ਭਯਂਕਰ
ਬਰਸਾਤ ਹੁਆ ਕਰਤੀ ਹੈ
ਜਿਸਮੇ ਬਹ ਜਾਤੇ ਹੈ
ਅਨਂਤ ਸਪਨੇ, ਆਸ਼ਾਏਂ ਔਰ
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਮਨ ਕਾ

ਭੋਰ ਹੋਤੇ ਹੀ

ਸਮੇਟ ਕਰ ਖੁਦ ਮੇਂ

ਇਨ ਤੂਫਾਨੀ ਬਰਬਾਦਿਯੋਂ

ਕੇ ਨਿਸ਼ਾ ਮੈਂ ਏਕ

ਨਯੇ ਤੂਫਾਨ ਕਾ

ਇਂਤਜ਼ਾਰ ਕਰਤੀ ਹੂਂ

ਕ੍ਯਾ ਸਚ

ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਪਾਤੇ

ਤੁਮ ਕਭੀ

ਇਨ ਬਰਬਾਦਿਯੋਂ ਕੀ

ਕਸਕ ਇਨਕੇ

ਗਹਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ

ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਪਰ

ਚਸ੍ਪਾ ਹੈ

ਜਿਨ੍ਹੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹ ਕਰ ਭੀ

ਛੁਪਾ ਨਹੀਂ ਪਾਤੀ ....!!!!!

ਕ੍ਯਾ ਨਾਮ ਦੇਂ?

ਅਹਸਾਸੋਂ ਕਾ ਇਕ ਬਂਧਨ

ਜਹਾਂ ਬਿਨ ਬੋਲੇ ਹੀ
ਸੁਨਾਤਾ ਹੈ ਮਨ ....
ਨ ਨਜ਼ਰ ਮਿਲੇ,ਨ ਖ਼ਬਰ ਮਗਰ
ਦਿਲ ਕਾ ਦਰ੍ਦ
ਸਮਝ ਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ
ਦੁਖ ਮੇਂ ਦੁਖ
ਖੁਸ਼ਿਯੋਂ ਸੇ ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ
ਮੁਸ਼੍ਕਿਲ ਮੇਂ ਮਨ ਘਬਰਾਤਾ ਹੈ

ਨ ਕਹੇ ਕਭੀ
ਪਰ ਦਿਲ ਕੇ ਗੀਲੇ
ਸ਼ਬ੍ਦ ਸੁਨਾਈ ਦੇਤੇ ਹੈ
ਮਿਲੇ ਨਹੀਂ ਪਰ ਰੂਹ ਕੇ
ਰੂਖੇ ਜ਼ਖ੍ਮ
ਦਿਖਾਈ ਦੇਤੇ ਹੈ
ਤਨ੍ਹਾਈ ਕੇ
ਚੁਭਤੇ ਪਲੋਂ ਮੇਂ

ਮਨ ਮੇਂ ਮਖ਼ਮਲ ਸਾ

ਅਹਸਾਸ ਲਗੇ

ਦੁਰੀ ਮੀਲੋਂ ਕੀ ਫਿਰ ਭੀ

ਹਰ ਪਲ ਦਿਲ ਕੋ

ਦਿਲ ਕੇ ਪਾਸ ਲਗੇ ...

ਇਸ ਰਿਸ਼੍ਤੇ ਕਾ
ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਹੀਂ
ਮਗਰ ਦੁਆਓਂ ਕਾ
ਹਿਸ੍ਸਾ-ਨਾਤਾ ਹੈ
ਭਲਾ- ਬੁਰਾ
ਸਬ ਸਚ੍ਚਾ ਲਗੇ
ਜਬ ਕੋਈ ਮਨ ਸੇ
ਮਨ ਕੋ ਭਾਤਾ ਹੈ


ਅਨੁਭੂਤਿਯੋਂ ਕੇ
ਕੋਮਲ ਧਾਗੇ ਕੋ
ਔਰ ਕਿਤਨੇ
ਨਏ ਆਯਾਮ ਦੇਂ ....
ਮਨ ਸੇ ਮਨ ਕੇ
ਇਸ ਨਾਤੇ ਕੋ
ਮਨ ਸੋਚਤਾ ਹੈ
ਕ੍ਯਾ ਨਾਮ ਦੇਂ ??

ਮਰਗ ਮਰਿਚਿਕਾ

ਯਥਾਰ੍ਥ ਔਰ ਪਰਿਕਲ੍ਪਨਾਓਂ ਕੇ ਅਧਰ

ਭਾਵਨਾਓਂ ਕੇ ਸਾਗਰ ਮੇਂ ਉਠਤੀ ਲਹਰ

ਸਤ੍ਯ ਸਮਝ ਛਦ੍ਮ ਆਭਾਸੋਂ ਕੋ

ਪਾਨੇ ਕੋ ਲਾਲਾਯਿਤ ਹੁਆ ਹ੍ਰਦਯ

ਸਮਕ੍ਸ਼ ਯਥਾਰ੍ਥ ਕੇ ਆਤੇ ਹੀ

ਆਭਾਸ ਕ੍ਸ਼ਣਭਰ ਮੇਂ ਹੁਆ ਵਿਲਯ

ਤਡ਼ਪਤਾ ਤਰਸਤਾ ਵ੍ਯਥਿਤ ਮਨ

ਨਿਤ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਣ ਬਢ਼ਤੀ ਤਰਸ਼੍ਣਾ ਕਾ ਸਾਰ ਪਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ

ਅਂਤਰਤਮ ਕੀ ਇਸ ਤਰਸ਼੍ਣਾ ਸੇ ਪਾਰ ਪਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ

ਹੋਤਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਯਥਾਰ੍ਥ ਸਾ ਕਿਨ੍ਤੁ

ਆਭਾਸ ਸਦਾ ਆਭਾਸ ਹੀ ਤੋ ਹੈ

ਜਬ ਲੋਭ ਸਰਿਤਾ ਤਟ ਪਰ ਗਏ ਤੋ

ਜੋ ਹਾਥ ਲਗਾ ਵੋ ਪ੍ਯਾਸ ਹੀ ਤੋ ਹੈ

ਕਰ ਦੂਰ ਸਭੀ ਛਦ੍ਮ ਭ੍ਰਾਂਤਿਯਾਂ

ਚੇਤਨਾ ਸਂਚਾਰ, ਵਿਵੇਕ ਕੇ ਆਧਾਰ ਸਂਗ

ਕਾਟ ਕਰ ਵ੍ਯਰ੍ਥ ਜਂਜਾਲ ਸਭੀ

ਆਸ਼ਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਕੇ ਭਂਵਰ ਕੇ ਉਸ ਪਾਰ ਜਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ

ਇਸ ਅਂਤਰਤਮ ਕੀ ਤਰਸ਼੍ਣਾ ਸੇ ਪਾਰ ਪਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ

ਜਬ ਦੂਰ ਖੜੇ ਹੋ ਪਰ੍ਵਤ ਸੇ ਦੇਖਾ

ਸ਼ੀਤਲ, ਸ੍ਵਚ੍ਛ ਸਰੋਵਰ ਪਾਯਾ

ਜਬ ਪ੍ਯਾਸ ਬੁਝਾਨੇ ਗਏ ਪਾਸ ਤੋ

ਨ ਬੂਂਦ ਨੀਰ ਕਾ ਕਹੀ ਪਰ ਪਾਯਾ

ਛਦ੍ਮ ਸਰੋਵਰ ਯਹ ਆਭਾਸੀ, ਆਭਾਸੀ ਯੇ ਸਂਸਾਰ ਹੈ

ਆਭਾਸੀ ਸਬ ਰਿਸ਼੍ਤੇ ਨਾਤੇ ਆਭਾਸੀ ਪ੍ਯਾਰ,ਦੁਲਾਰ ਹੈ

ਛਲ ਆਭਾਸ ਕੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕੋ

ਸ਼ਾਸ੍ਵਤ ਸਤ੍ਯ, ਅਟਲ, ਅਵਿਰਤ ਆਧਾਰ ਪਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ

ਇਸ ਅਂਤਰਤਮ ਕੀ ਤਰਸ਼੍ਣਾ ਸੇ ਪਾਰ ਪਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ

ਕਚੋਟ ਕਰ ਮਨ ਸੇ ਅਵਸਾਦ ਸਭੀ

ਚਿਰ ਕਰ ਅਭ੍ਰ ਯਹ ਅਂਧਕਾਰਮਯੀ

ਨਿਸ਼੍ਠਾ ਵ ਕਰ੍ਮ ਕੇ ਸਾਧ ਪਂਖ

ਜਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ ਪਰਿਕਲ੍ਪਨਾਓਂ ਕੇ ਪਾਰ ਮਨ

ਜਹਾਂ ਉੜ ਸਕੇ ਚੇਤਨਾ ਕੀ ਏਕ ਸਚ੍ਚੀ ਉੜਾਨ

ਯਥਾਰ੍ਥ ਕੇ ਅਨਨ੍ਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਭ ਮੇਂ

ਜਹਾਂ ਮਿਲ ਪਾਏ ਵ੍ਯਾਕੁਲ ਪਂਛੀ ਕੋ ਪ੍ਰਾਣ

ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤਿ, ਪਰਮ ਤਰਪ੍ਤਿ ਕਾ ਵਹ ਦ੍ਵਾਰ ਪਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ

ਇਸ ਅਂਤਰਤਮ ਕੀ ਤਰਸ਼੍ਣਾ ਸੇ ਪਾਰ ਪਾਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ

ਖੁਸ਼ਿਯੋਂ ਭਰਾ ਹੋ ਸਾਲ ਨਯਾ ਆਪਕੇ ਲਿਏ

ਹਰ ਪਲ ਯਹੀ ਹੈ ਦਿਲ ਕੀ ਦੁਆ ਆਪਕੇ ਲਿਏ
ਖੁਸ਼ਿਯੋਂ ਭਰਾ ਹੋ ਸਾਲ ਨਯਾ ਆਪਕੇ ਲਿਏ

ਮਹਕੀ ਹੁਈ ਉਮਂਗ ਭਰੀ ਹੋ ਹਰ ਇਕ ਸੁਬਹ
ਚਾਹਤ ਕੇ ਗੁਲ ਸੇ ਪਥ ਹੋ ਸਜਾ ਆਪਕੇ ਲਿਏ

ਸਂਘਰ੍ਸ਼ ਕੋ ਸਫ਼ਲਤਾ ਕੀ ਮਿਲਤੀ ਰਹੇ ਮੁਰਾਦ
ਹੋ ਜਸ਼੍ਨ ਜੀਤ ਕਾ ਹੀ ਸਦਾ ਆਪਕੇ ਲਿਏ

ਆਂਗਨ ਮੇਂ ਸਬਕੇ ਝੂਮਕੇ ਲਹਰਾਏਂ ਬਹਾਰੇਂ
ਜੀਵਨ ਹੋ ਜਗਮਗਾਤੀ ਛਟਾ ਆਪਕੇ ਲਿਏ

ਅਰ੍ਪਣ ਸਭੀ ਕੋ ਹੈਂ ਮੇਰੇ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾ ਸੁਮਨ
ਉਤ੍ਕਰ੍ਸ਼ ਲਾਏ ਸਾਲ ਨਯਾ ਆਪਕੇ ਲਿਏ

ਆਪ ਸਭੀ ਕੋ ਸਪਰਿਵਾਰ ਨਵਵਰ੍ਸ਼ ਕੀ ਹਾਰ੍ਦਿਕ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਏਂ....!!!

ਮਖਮਲ ਕੀ ਚੁਭਨ

ਭਾਰੀ ਗਹਨੇ, ਜਰੀ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਔਰ ਫੂਲੋਂ ਸੇ ਗਠਾ ਮਾਥਾ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਅਜੀਬ ਸੀ ਉਦਾਸੀ ਲਿਏ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਅਪਨੇ ਕਕ੍ਸ਼ ਮੇਂ ਬੈਠੀ ਕਿਸੀ ਸੋਚ ਮੇਂ ਡੂਬੀ ਹੈ . ਅਚਾਨਕ ਕਕ੍ਸ਼ ਮੇਂ ਉਸਕੀ ਸਾਸ ਕਾ ਆਗਮਨ ਹੋਤਾ ਹੈ..... ਜੋਤ੍ਸਨਾ, ਬਾਹਰ ਬੈਠਕ ਮੇਂ ਇਤਨੇ ਮੇਹਮਾਨ ਥੇ . ਸਬਕੋ ਠੀਕ ਸੇ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਤੋ ਦੂਰ ਤੁਮ ਯਹਾਂ ਫਟ ਸੇ ਚਲੀ ਆਈ .ਯੇ ਭੀ ਕੋਈ ਬਾਤ ਹੁਈ ਭਲਾ !!

ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਅਚਾਨਕ ਚੌਂਕ ਕਰ ਕਹਤੀ ਹੈ....... ਮਾਜੀ, ਬੈਠੇ ਬੈਠੇ ਪੈਰ ਸੁਨ੍ਨ ਹੋ ਗਯਾ ਥਾ ਇਸੀਲਿਏ ਯਹਾਂ ਚਲੀ ਆਈ . ਇਤਨੇ ਮੇਂ ਹੀ ਜਮੁਨਾ ਕਾਕੀ (ਮਹਰੀ) ਕਹਤੀ ਹੈ ...ਅਰੇ ਕੋਈ ਬਾਤ ਨ ਹੈ ਬਹੁਰਿਯਾਂ ਐਸੇ ਮੇਂ ਤੁਮਕਾ ਆਰਾਮ ਕੀ ਹੀ ਜਰੁਰਤ ਰਹੀ . ਮੇਹਮਾਨ ਤੋ ਸਬ ਚਲੇ ਗਏ . ਅਬ ਜਬ ਲਲ੍ਲਾ ਲੇ ਆਓਗੀ ਤਬ ਭੀ ਤੋ ਆਏਂਗੇ ਤਬ ਮਿਲਿਹੋ ਫਿਰ ਸੇ .....ਕਹਤੇ ਹੁਏ ਜਮੁਨਾ ਬੈਠਕ ਸੇ ਕੁਛ ਸਾਮਾਨ ਲੇਕਰ ਆਰਹੀ ਹੈ . ਅਮ੍ਮਾ ਜੀ ਬਹੁਰਿਯਾ ਕੇ ਪੀਹਰ ਸੇ ਏਕ ਸੇ ਏਕ ਭੇਟ ਲਾਏ ਥੇ ਬਿਯਾਈ ਜੀ .

ਤੂ ਚੁਪ ਭੀ ਰਹ ਜਮੁਨਾ, ਮਹਾਰਾਨੀ ਕੇ ਤੇਵਰ ਔਰ ਭੀ ਬਡ਼ ਜਾਏਂਗੇ. ਕ੍ਯਾ ਕੋਈ ਇਸੀ ਕੇ ਘਰ ਸੇ ਆਈ ਹੈ ਭੇਂਟ ! ਮੇਰੇ ਮਿਲਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਭੇਂਟ ਕੇ ਆਗੇ ਤੋ ਯਹ ਕੁਛ ਭੀ ਨਹੀਂ . ਹਾਂ ਪਰ ਤੁਝੇ ਭੀ ਕ੍ਯੋਂ ਨ ਪਸਂਦ ਆਏਂਗੇ ?? ਮਹਰਿਯੋਂ ਕੀ ਪਸਂਦ ਜੈਸੀ ਹੀ ਤੋ ਪਸਂਦ ਹੈ ਇਨ ਗਾਂਵ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਕੀ. ਜਮੁਨਾ ਕਾਕੀ ਅਪਨਾ ਸਾ ਮੂਹ ਲੇਕਰ ਚਲੀ ਗਈ... ਮਗਰ ਮਾਜੀ ਕੀ ਬਾਤ ਅਭੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਂ ਹੁਈ ਥੀ . ਦੇਖੋਂ ਜੋਤ੍ਸਨਾ, ਤੁਮ੍ਹੇ ਬੁਰਾ ਲਗੇ ਯਾ ਭਲਾ ਲੇਕਿਨ ਕਹੇ ਦੇਤੀ ਹੂਂ ਇਸ ਬਾਤ ਪਰ ਭਾਸ੍ਕਰ ਸੇ ਕੁਛ ਕਹ ਕਰ ਘਰ ਮੇਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ ਨ ਕਰਨਾ .....ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕੋ ਇਤਨਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਤੇ ਨ ਬਨਾ ਕਿ ਛੋਟਾ ਗਾਂਵ ਹੈ ਚਿਕਿਤ੍ਸਾ ਸੁਵਿਧਾ ਕਾ ਆਭਾਵ ਬਤਾ ਕਰ ਬੇਟੀ ਕੀ ਜਚਕੀ ਕੇ ਖਰ੍ਚੇ ਸੇ ਤੋ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਫਟ ਸੇ ਹਾਥ ਸਾਫ ਕਰ ਲਿਏ ਅਬ ਕ੍ਯਾ ਬੇਟੀ ਕੀ ਗੋਦ ਭਰਾਈ ਮੈਂ ਥੋਡ਼ਾ ਖਰ੍ਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਤੇ ਥੇ ...!! ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਮਾਂ ਤੋ ਮੁਖ੍ਯ ਅਤਿਥਿ ਕੀ ਤਰਹ ਆਈ ਰਸ੍ਮ ਖ਼ਤ੍ਮ ਹੋਤੇ ਹੀ ਹਾਥ ਜੋਡ਼ ਕਰ ਚਲ ਦੀ. ਯਹਾਂ ਕਾਮ ਮੇਂ ਹਾਥ ਬਟਾਨਾ ਹੋਗਾ, ਯਹ ਭਾਵ ਤੋ ਆਏ ਹੀ ਨਾ ਉਨਕੇ ਮਨ ਮੇਂ .. ..ਮੈਂ ਕ੍ਯਾ ਕਹੂਂ ਮਾਜੀ ਉਨਕੇ ਰੁਕਨੇ ਪਰ ਭੀ ਆਪਤ੍ਤਿ ਹੋਤੀ ਹੈ ਕਿ ਬੇਟੀ ਕੇ ਘਰ ਲੋਗ ਰਹ ਕੈਸੇ ਜਾਤੇ ਹੈ !! ਪਿਤਾਜੀ ਕੇ ਰਿਟਾਯਰਮੇਂਟ ਮੇਂ ਭੀ ਅਭੀ ਸਮਯ ਹੈ ਉਨ੍ਹੇਂ ਔਫਿਸ ਕਾ ਬਹੁਤ ਕਾਮ ਹੋਤਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਮਾਜੀ ਵੋ ਅਪਨੇ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯ ਕੇ ਹਿਸਾਬ ਸੇ ਇਤਨਾ ਕੁਛ ਲਾਏ ਤੋ ਹੈ .... ਤੁਮ ਇਤਨਾ ਕੁਛ ਤੋ ਐਸੇ ਕਹ ਰਹੀ ਹੋ ਜੈਸੇ ੧-੨ ਗਾੜੀ ਭਰ ਕਰ ਸਾਮਾਨ ਔਰ ਕਿਲੋ ਭਰ ਸੋਨਾ ਲਾਏਂ ਹੈ . ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਕੇ ਆਂਖੋਂ ਸੇ ਆਂਸੂ ਬਹ ਪੜੇ ਫਿਰ ਭੀ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕਾ ਅਪਮਾਨ ਸਹਨਾ ਕਿਸੀ ਲਡ਼ਕੀ ਕੇ ਲਿਏ ਜਹਰ ਕੇ ਘੂਂਟ ਪਿਨੇ ਜੈਸਾ ਹੀ ਤੋ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਚਾਹ ਕਰ ਭੀ ਵੋ ਖੁਦ ਕੋ ਰੋਕ ਨ ਸਕੀ ਔਰ ਕਹ ਉਠੀ ਮਾਜੀ ਆਪ ਭੀ ਜਾਨਤੀ ਹੀ ਹੈ ਪ੍ਰਸੂਤਿ ਕੇ ਲਿਏ ਮੁਝੇ ਗਾਂਵ ਨ ਭੇਜਨੇ ਕਾ ਨਿਰ੍ਣਯ ਆਪਕੇ ਬੇਟੇ ਕਾ ਹੈ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕਾ ਤੋ ਨਹੀਂ .....ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਕੇ ਬੋਲ ਪੁਰੇ ਹੀ ਕਹਾਂ ਹੁਏ ਥੇ ਕਿ ਉਸੇ ਵਜ਼ਨਦਾਰ ਜਵਾਬ ਸੁਨਨੇ ਕੋ ਮਿਲਤਾ ਹੈ;

"ਹਾਂ ਜੈਸੇ ਹਮੇਂ ਤੋ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਯਹ ਪਟ੍ਟੀ ਉਸੇ ਕਿਸਨੇ ਪਡ਼ਾਈ ਹੈ ....ਜਾਨੇ ਕ੍ਯਾ ਜਾਦੂ ਕਰ ਦਿਯਾ ਹੈ ਬੇਟੇ ਪਰ, ਅਬ ਤੋ ਕੁਛ ਸੁਨਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ" .

ਫਰ੍ਕ ਸਿਰ੍ਫ ਇਤਨਾ ਹੀ ਥਾ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰ ਯਹ ਜਵਾਬ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਕੋ ਅਪਨੀ ਸਾਸ ਸੇ ਨਹੀਂ ਬਲ੍ਕਿ ਸਸੁਰ ਜੀ ਸੇ ਮਿਲਾ ਥਾ.ਬੇਚਾਰੀ ਕੇ ਹ੍ਰਦਯ ਕੋ ਬਡ਼ਾ ਆਘਾਤ ਹੁਆ ਲੇਕਿਨ ਸਾਸ ਕੋ ਤੋ ਬਡ਼ਾ ਬਲ ਮਿਲਾ, ਆਜ ਜਂਗ ਮੇਂ ਉਨਕਾ ਸਾਥ ਦੇਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਸਸ਼ਕ੍ਤ ਸਮਰ੍ਥਕ ਭੀ ਹੈ .

ਮਹਰਿਯਾਂ ਘਰ ਮੇਂ ਇਧਰ ਸੇ ਉਧਰ ਘੂਮ ਘੂਮ ਕਰ ਅਪਨਾ ਕਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਥੀ ਉਨ੍ਹੇਂ ਦੂਸਰੀ ਓਰ ਕਾਮ ਕਰਨੇ ਕਾ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ ਦੇਤੇ ਹੁਏ ਭਾਸ੍ਕਰ ਕੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਏਕ ਔਰ ਵਿਸ਼ੇਲਾ ਬਾਣ ਦਾਗ ਹੀ ਦਿਯਾ ....ਗਾਂਵ ਮੇਂ ਰਿਸ਼੍ਤਾ ਕਰ ਕਰ ਪਛਤਾ ਗਏ ਜੀ ਤੁਮ ਠੀਕ ਹੀ ਕਹਤੀ ਥੀ, ਪਢੀ ਲਿਖੀ ਲਡ਼ਕੀ ਕੇ ਚਕ੍ਕਰ ਮੇਂ ਕੁਛ ਹਾਥ ਨ ਲਗੇਗਾ ਉਲ੍ਟਾ ਬੇਟਾ ਹੀ ਹਾਥ ਸੇ ਚਲਾ ਗਯਾ . ਘੈਰ੍ਯ ਕਾ ਬਾਂਧ ਟੂਟ ਹੀ ਗਯਾ ਔਰ ਸਂਤਾਪਿਤ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਕਹ ਹੀ ਉਠੀ ਪਿਤਾਜੀ ਈਸ਼੍ਵਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਹੈ ਮੈਂਨੇ ਆਪਕੇ ਬੇਟੇ ਸੇ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂ ਔਰ ਫਿਰ ਭੀ ਆਪਕੋ ਅਪਨੇ ਸਮਨ੍ਧੀ ਸੇ ਸ਼ਿਕਾਯਤ ਹੀ ਹੈ ਤੋ ਉਨ੍ਹੀ ਸੇ ਕਹ ਲੀਜਿਯੇਗਾ ਫਿਲਹਾਲ ਮੁਝੇ ਨ ਦੀਜਿਯੇ ਅਪਨੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕੇ ਨਾਮ ਕੇ ਤਾਨੇ ....ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕੀਜਿਯੇ ਲੇਕਿਨ ਅਭੀ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਯਹ ਤਨਾਵ ਠੀਕ ਨਹੀਂ .ਭੀਗੀ ਆਂਖੋਂ ਸੇ ਦਬੇ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਮੇਂ ਅਨੁਰੋਧ ਸ੍ਵਰੁਪ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਨੇ ਯੇ ਸਬ ਕਹਾ ਲੇਕਿਨ ਇਸ ਅਨੁਰੋਧ ਕਾ ਅਸਰ ਕਿਸ ਪਰ ਹੋਨਾ ਥਾ .....ਲੋ ਤੋ ਅਬ ਹਮਾਰਾ ਕੁਛ ਕਹਨਾ ਭੀ ਇਨਕੀ ਸੇਹਤ ਪਰ ਬੁਰਾ ਅਸਰ ਕਰ ਰਹਾ ਹੈ ਜੈਸੇ ਹਮ ਤੋ ਅਪਨੇ ਬੇਟੇ ਕਾ ਬੁਰਾ ਹੀ ਚਾਹੇਂਗੇ .....ਭਗਵਾਨ ਬਚਾਏਂ ਆਜ ਕਲ ਕੀ ਲਡ਼ਕਿਯੋਂ ਸੇ ਏਕ ਕਹੋਂ ਤੋ ਦਸ ਪਕਡ਼ਾਤੀ ਹੈ ....ਕਹਤੇ ਹੁਏ ਭਾਸ੍ਕਰ ਕੇ ਪਿਤਾ ਦੁਸਰੇ ਕਕ੍ਸ਼ ਮੇਂ ਚਲੇ ਗਏ !!

ਅਬ ਕ੍ਯਾ ਥਾ ਮਾਤਾਜੀ ਕਾ ਗੁਸ੍ਸਾ ਅਪਨੇ ਚਰਮ ਪਰ ਪਹੁਚ ਗਯਾ ....ਵਾਹ ਤੋ ਯਹ ਸਿਖਾਯਾ ਹੈ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੁਮਕੋ ਇਸ ਤਰਹ ਬਾਤ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ਬੜੋਂ ਸੇ !! ਅਪਨੇ ਸਾਸ ਸਸੁਰ ਕੋ ਦੋ ਟੁਕ ਜਵਾਬ ਦੇਤੇ ਤੁਮ੍ਹੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਨਹੀਂ ਆਤੀ ਜੋਤ੍ਸਨਾ .......ਵੇ ਆਗੇ ਕੁਛ ਕਹਤੀ ਉਸਕੇ ਪਹਲੇ ਹੀ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਬੋਲ ਪੜੀ ਮਾਜੀ ਮੁਝੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕੀਜਿਯੇ ਮੈਂ ਆਪਕੇ ਸਾਮਨੇ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੂਂ ਲੇਕਿਨ ਕਰਪਾ ਕਰੇ ਅਭੀ ਐਸੀ ਅਵਸ੍ਥਾ ਮੇਂ ਮੁਝੇ ਨ ਰੁਲਾਇਯੇ ਮੇਰੀ ਹੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਬਚ੍ਚੇ ਕੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥ ਕੇ ਲਿਏ ਭੀ ਅਚ੍ਛਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ...ਕਲ ਹੀ ਡੌਕ੍ਟਰ ਨੇ ਹਮੇਂ ਸਚੇਤ ਕਿਯਾ ਹੈ ਮੇਰਾ ਰਕ੍ਤਚਾਪ ਉਚ੍ਯ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ ਕਈ ਦਿਨੋਂ ਸੇ ....ਜੋ ਠੀਕ ਨਹੀਂ .

ਓਹ੍ਹੋ !! ਤੋ ਅਬ ਯਹ ਦੋਸ਼ ਭੀ ਹਮਾਰੇ ਹੀ ਸਰ ਮਾਡ਼ੋ ਤੁਮ "ਦੇਖੋਂ ਤੁਮ ਰੋ ਰਹੀ ਹੋ ਯੇ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਮਰ੍ਜ਼ੀ ਹੈ. ਹਮ ਤੁਮ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਰੁਲਾ ਰਹੇ ਹੈ ਕਹਤੇ ਹੁਏ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਕੀ ਸਾਸ ਚਲੀ ਗਈ ...ਕਹੀ ਨ ਕਹੀ ਉਨਕੇ ਮਨ ਮੇਂ ਡੌਕ੍ਟਰ ਕੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਕਾ ਡਰ ਥਾ ਲੇਕਿਨ ਅਪਨੇ ਪੋਤੇ ਕੇ ਲਿਏ ...

ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਕੁਛ ਕਾਂਚ ਕੇ ਬਰਤਨ ਟੂਟਨੇ ਕੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋਰ ਸੇ ਆਤੀ ਹੈ .....ਅਰੇ ਕ੍ਯਾ ਹੁਆ !!

ਜਮੁਨਾ ਕਾਕੀ ਦੌਡ਼ ਕਰ ਆਤੀ ਉਸਕੇ ਪਹਲੇ ਹੀ ਮਾਜੀ ਪਹੁਚ ਗਈ . ਜਮਨਾ ਕਾਕੀ ਕੀ ਬਹੂ ਕਜਰੀ ਕੇ ਹਾਥ ਸੇ ਕੁਛ ਕਾਂਚ ਕੇ ਬਰ੍ਤਨ ਛੁਟ ਕਰ ਟੂਟ ਗਏ ... ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਇਤਨਾ ਮਹਂਗਾ ਨਕ੍ਕਾਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਡਿਨਰ ਸੇਟ ਥਾ . ਅਰੀ ਤੁਝੇ ਭੀ ਯਹੀ ਸੇਟ ਮਿਲਾ ਥਾ ਤੋਡ਼ਨੇ ਕੋ . ਜਮੁਨਾ ਤੇਰੀ ਬਹੂਂ ਮੇਂ ਕੋਈ ਲਚ੍ਛਨ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਤਨਾ ਮਹਂਗਾ ਸੇਟ ਤੋੜ ਦਿਯਾ ਏਕ ਪੈਸਾ ਨ ਮਿਲੇਗਾ ਆਜ ਕੀ ਮਜੂਰੀ ਕਾ ਤੋ ਤੁਝੇ ...ਮਾਫ਼ ਕਰੀ ਦੇਵ ਅਮ੍ਮਾ ਜੀ ਭੇਲੇ ਹੀ ਪੈਸੋ ਨ ਦੇਨਾ, ਨਾਰਾਜ਼ ਨ ਹੋ ਇਸ ਪਰ. ਪੇਟ ਸੇ ਹੈ ਬਿਚਾਰੀ .....ਹਾਂ ਤੋ ਇਸਕਾ ਮਤਲਬ ਕ੍ਯਾ ਕੁਛ ਭੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰੇਗੀ . ਕ੍ਯਾ ਯਹ ਅਨੋਖੀ ਹੈ ਜੋ ਪੇਟ ਸੇ ਹੈ .....ਕਹਤੀ ਹੁਈ ਘੁਸ੍ਸਾਈ ਮਾਲਕਿਨ ਚਲੀ ਗਈ .

ਜਮੁਨਾ ਕਾਕੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਯਾਰ ਸੇ ਅਪਨੀ ਬਹੂ ਕੋ ਉਠਾਤੇ ਹੁਏ ਕਹਤੀ ਹੈ ਕਾ ਭਓ ਬਹੁਰਿਯਾ ....ਮਾਏ ਪੈਰ ਸੁਨ੍ਨ ਪੜ ਗਓ ਸੋ ਉਠਤੇ ਹੀ ਸਾਮਾਨ ਹਾਥ ਸੇ ਛੁਟ ਗਓ . ਓ ਕਛੁ ਨਾਈ ਬਹੁਰਿਯਾ ਰੋ ਨਾਹੀ, ਐਸੀ ਦਸਾ ਮੇਂ ਕੋਈ ਰੋਤ ਹੈ ਭਲਾ !! ਚਲ ਚੁਪ ਹੋ ਜਾ ਤੋ ....ਯੋ ਕਾਮ ਹਊ ਕਰਲੇਤ ਹੂਂ . ਤੂ ਜਾ ਬਹੁਰਿਯਾ ਕੇ ਕਮਰਾ ਕੀ ਸਫਾਈ ਕਰ ਦੇ ਫਿਰ ਦੋਈ ਘਰ ਚਲੇ ਹੈ .

ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੀ ਆਢ਼ ਸੇ ਸਬ ਕੁਛ ਦੇਖ ਰਹੀ ਥੀ. ਸਾਥ ਹੀ ਸਾਥ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਰੂਪ ਸੇ ਦੇਖ ਰਹੀ ਥੀ ਉਸ ਅਂਤਰ ਕੋ ਜੋ ਮਹਲ ਕੇ ਭੀਤਰ ਪਢੇ ਲਿਖੇ ਪੈਸੇ ਵਾਲੋਂ ਕੇ ਛੋਟੇ ਵਿਚਾਰ ਮੇਂ ਔਰ ਬਡ਼ੀ ਸੀ ਪੁਲਿਯਾ ਕੀ ਛਾਂਵ ਮੇਂ ਬਸੀ ਛੋਟੀ ਛੋਟੀ ਝੋਪਡ਼ ਪਟ੍ਟੀਯੋਂ ਮੇਂ ਰਹਨੇ ਵਾਲੇ ਅਨਪਢ ਗਰੀਬ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਅਚ੍ਛੇ ਔਰ ਭਲੇ ਵਿਚਾਰੋਂ ਮੇਂ ਥਾ . ਕਜਰੀ ਕੇ ਕਕ੍ਸ਼ ਮੇਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਤੇ ਹੀ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਬੋਲੀ ਕ੍ਯੋਂ ਰੀ, ਤੁਝੇ ਕਹਾ ਥਾ ਨ ਜ੍ਯਾਦਾ ਵਜ਼ਨ ਨ ਉਠਾਯਾ ਕਰ. ਫਿਰ ਕ੍ਯੋਂ ਇਤਨਾ ਸਬ ਉਠਾ ਰਹੀ ਥੀ ??
ਭਾਭੀ ਮਾਏ ਕੀ ਭੀ ਉਮਰ ਹੈ ਅਬ ਇਤਨਾ ਕਾਮ ਕਰ ਥਕ ਜਾਤੀ ਹੈ . ਉਨ੍ਹੀ ਕਾ ਹਾਥ ਬਟਾਨੇ ਕੋ ਕਰ ਰਹੀ ਥੀ . ਕਹਤੇ ਹੁਏ ਕਜਰੀ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਕੇ ਚਹਰੇ ਕੀ ਓਰ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਉਸਕੀ ਸੂਜੀ ਹੁਈ ਲਾਲ ਆਂਖੇਂ ਦੇਖ ਕਰ ਕਹਨੇ ਲਗੀ ਯੇ ਕ੍ਯਾ ਭਾਭੀ ਤੁਮ ਰੋਈ ਹੋ . ਮਾਏ ਕਹ ਰਹੀ ਥੀ ਏਸੀ ਦਸਾ ਮੇਂ ਰੋਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਨਹੀਂ........... ਲਲ੍ਲਾ ਘਬਰਾਤ ਹੈ ਗਰਭ ਮੇਂ .

ਕੁਛ ਕਹ ਦਿਯੋ ਕਾ ਆਮ੍ਮਾ ਜੀ ਨੇ ?? ਅਰੇ ਨਾ ਰੀ ਵੋ ਭਲਾ ਮੁਝੇ ਕੁਛ ਕ੍ਯੋਂ ਕਹੇਂਗੀ . ਵੋ ਭੀ ਏਸੀ ਦਸ਼ਾ ਮੇਂ ਔਰ ਆਜ ਮੇਰੀ ਗੋਦ ਭਰਾਈ ਕੇ ਦਿਨ !!

ਵੋ ਮੇਰੇ ਸਰ ਮੇਂ ਬਹੁਤ ਦਰ੍ਦ ਹੋਨੇ ਲਗਾ ਤੋ ਆਂਸੂ ਨਿਕਲ ਆਏ ....ਅਬ ਹਮਸੇ ਨ ਛੁਪਾਓ ਭਾਭੀ !
ਤੁਮ ਇਤਨੀ ਧੀਰਜ ਵਾਲੀ ਏਸਨ ਦਰਦ ਸੇ ਕਹਾਂ ਰੋਨੇ ਲਗੋਗੀ, ਤੋਕੇ ਮਾਂ ਬਾਬੂ ਗਾਏ ਨ ਅਚ੍ਛਾ ਨਹੀਂ ਲਗ ਰਹਾ ਹੋਗਾ ਇਸੀਲਿਏ ਨ ?? ਹਮ ਨ ਜਾਨ ਸਕੇਂਗੀ ਕਾ ਆਖਿਰ ਹਮ ਭੀ ਤੋ ਪੀਹਰ ਛੋਡ਼ ਕਰ ਆਈ ਹੈ . ਆਓਂ ਥੋੜਾ ਸਰ ਦਬਾ ਦੇ.....ਤਕਿਯੇ ਪਰ ਸਰ ਰਖ ਕਰ ਕਜਰੀ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਕਾ ਸਰ ਦਬਾਨੇ ਲਗੀ . ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਲੇਟੇ ਲੇਟੇ ਕਜਰੀ ਸੇ ਕਹਤੀ ਹੈ ਤੂ ਬਡ਼ੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਹੈ ਰੇ ਕਜਰੀ. ਜਮਾਨਾ ਕਾਕੀ ਕਿਤਨੀ ਅਚ੍ਛੀ ਹੈ ਤੇਰਾ ਕਿਤਨਾ ਖ੍ਯਾਲ ਰਖਤੀ ਹੈ. ਅਚ੍ਛੀ ਤੋ ਮਾਏ ਹੈ ਹੀ ਮਗਰ ਐਸੇ ਮੈਂ ਤੋ ਸਬ ਹੀ ਅਪਨੀ ਬਹੁਰਿਯਾ ਕਾ ਖ੍ਯਾਲ ਰਖੇ ਹੈ ਔਰ ਤੌਕੇ ਭਾਗ ਕਾ ਕਮ ਹੈ ਭਾਭੀ ?? ਇਤਨੀ ਪਢੀ ਲਿਖੀ ਹੋ ਬਡ਼ੇ ਸ੍ਕੂਲ ਕੀ ਮਾਸ੍ਟਰਨੀ ਬਨ ਗਈ , ਭੈਯਾ ਜੀ ਜੈਸੇ ਅਚ੍ਛੇ ਰੂਪਵਾਨ ਪਤਿ ਹੈ, ਮਹਲ ਮੇਂ ਬਹੂ ਬਨ ਕਰ ਆਈ ਹੋ ਪੈਸਾ ਲਤ੍ਤਾ ਕੀ ਕਿਸੀ ਚੀਜ਼ ਕੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਹੈ ਕਾ ??

ਇਨ ਸਭੀ ਚੀਜੋਂ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਜਿਸ ਕਮੀ ਕਾ ਅਹਸਾਸ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਪ੍ਰਤਿਪਲ ਕਰ ਰਹੀ ਥੀ ਵਹ ਤੋ ਬਸ ਉਸੇ ਸਹਨ ਹੀ ਕਰਨੀ ਥੀ ਕਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਸਕਤੀ ਥੀ . ਬਾਤ ਕਾ ਰੁਖ ਬਦਲਤੇ ਹੁਏ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਕਜਰੀ ਸੇ ਬੋਲੀ ਕਜਰੀ ਪੈਰ ਤੋ ਮੇਰਾ ਭੀ ਬਹੁਤ ਸੁਨ੍ਨ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ. ਤੂ ਜਰਾ ਧ੍ਯਾਨ ਰਖ ਅਪਨਾ . ਮਾਏ ਕਹ ਰਹੀ ਥੀ ਹਮ ਉਚੀ ਨੀਚੀ ਜ਼ਮੀਨ ਪਰ ਰਾਤ ਕੋ ਸੋਤ ਹੈ ਨ, ਤੋ ਸ਼ੀਤ ਸੇ ਸੁਨ੍ਨ ਪੜ ਜਾਈ ਹੈ ਪਰ ਭਾਭੀ ਤੁਮ ਤੋ ਮਖਮਲ ਕੇ ਬਿਸ੍ਤਰ ਪਰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਤੁਮ੍ਹੇ ਸ਼ੀਤ ਕੈਸੇ ਲਗੀ?? ਪਾਨੀ ਮੇਂ ਜ੍ਯਾਦਾ ਪੈਰ ਨ ਰਖਾ ਕਰੋ ਭਾਭੀ .....ਕਜਰੀ ਕੀ ਬਾਤੇਂ ਸੁਨਤੇ ਸੁਨਤੇ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹੀ ਥੀ ਇਸ ਮਖਮਲ ਕੇ ਬਿਸ੍ਤਰ ਪਰ ਕਾਟੋਂ ਕੀ ਕਿਤਨੀ ਚੁਭਨ ਹੈ ਉਸਸੇ ਯਹ ਜ਼ਮੀਨ ਪਰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਏਕਦਮ ਅਨਜਾਨ ਹੈ . ਇਸ ਚੁਭਨ ਕਾ ਅਹਸਾਸ ਉਸਕੇ ਸ਼ਰੀਰ ਕੋ ਨਹੀਂ ਉਸਕੇ ਮਨ ਔਰ ਆਤ੍ਮਾ ਕੋ ਪੀਡ਼ਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਤਾ ਹੈ . ਫਿਰ ਕਜਰੀ ਕੋ ਜਾਨੇ ਕਾ ਕਹ ਦੀਵਾਰ ਪਰ ਟਂਗੀ ਭਾਸ੍ਕਰ ਕੀ ਮੁਸ੍ਕੁਰਾਤੀ ਹੁਈ ਤਸ੍ਵੀਰ ਕੋ ਦੇਖ ਅਪਨੀ ਪੀਡ਼ਾ ਕੋ ਭੁਲਾਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਮੇਂ ਏਕ ਗਹਰੀ ਸਾਸ ਲੇਕਰ ਜੋਤ੍ਸਨਾ ਅਪਨੀ ਆਂਖੇਂ ਮੂਂਦ ਅਧੀਰ ਮਨ ਕੋ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੇ ਲਗਤੀ ਹੈ ......

ਦੁਆਏਂ ਭੀ ਦਰ੍ਦ ਦੇਤੀ ਹੈ

ਦੁਆਏਂ ਭੀ ਦਰ੍ਦ ਦੇਤੀ ਹੈ
ਦਵਾਓਂ ਕੀ ਖ਼ਤਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਦਗਾਓਂ ਸੇ ਭਰਾ ਮੇਰਾ ਦਾਮਨ

ਤੋ ਇਕ ਤੇਰੀ ਵਫ਼ਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਦੁਆਏਂ ਭੀ ਦਰ੍ਦ ਦੇਤੀ ਹੈ

ਦਵਾਓਂ ਕੀ ਖ਼ਤਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਚਟਕ ਕਰ ਬਹ ਉਠਾ ਯੇ ਤੋ

ਹੈ ਲਾਵਾ ਦਰ੍ਦ ਕਾ ਦਿਲ ਕੇ

ਹਮਦਰ੍ਦੀ ਨਾ ਰਾਸ ਆਈ

ਭਲਾ ਦਿਲ ਕੀ ਖ਼ਤਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਦੁਆਏਂ ਭੀ ਦਰ੍ਦ ਦੇਤੀ ਹੈ

ਦਵਾਓਂ ਕੀ ਖ਼ਤਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਅਬ ਤੋ ਦਿਨ ਰਾਤ ਹਰ ਪਲ

ਅਸ਼੍ਕੋਂ ਕੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋਤੀ ਹੈ

ਵੋ ਕਹਤੇ ਹੈ ਬਹਾਰ ਆਈ

ਮੈਂ ਕ੍ਯਾ ਜਾਨੂ ਸਮਾਂ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਦੁਆਏਂ ਭੀ ਦਰ੍ਦ ਦੇਤੀ ਹੈ

ਦਵਾਓਂ ਕੀ ਖ਼ਤਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਬਡ਼ਾ ਮੇਹਰਬਾਂ ਸਿਤਮਗਰ ਹੈ

ਹਜਾਰੋਂ ਜ਼ਖ੍ਮ ਦੇਤਾ ਹੈ

ਖੁਦ ਹੀ ਅਂਜਾਨ ਹੈ ਲੇਕਿਨ

ਭਲਾ ਯੇ ਭੀ ਅਦਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਦੁਆਏਂ ਭੀ ਦਰ੍ਦ ਦੇਤੀ ਹੈ

ਦਵਾਓਂ ਕੀ ਖ਼ਤਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਦਰਿਯਾ-ਏ-ਆਬ ਯੇ ਗਹਰਾ

ਡੂਬ ਜਾਨਾ ਹੀ ਕਿਸ੍ਮਤ ਹੈ

ਮਗਰ ਇਸਮੇ ਜੋ ਨਾ ਡੂਬੇ

ਤੋ ਜੀਨੇ ਕਾ ਮਜ਼ਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਦੁਆਏਂ ਭੀ ਦਰ੍ਦ ਦੇਤੀ ਹੈ

ਦਵਾਓਂ ਕੀ ਖ਼ਤਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ

ਉਲ੍ਫ਼ਤ ਕੇ ਦੀਪ ਦਿਲ ਮੇਂ ਜਲਾਓ ਤੋ ਬਾਤ ਹੈ--------------ਰਾਨੀਵਿਸ਼ਾਲ

ਰੋਸ਼ਨ ਹੈ ਕਾਯਨਾਤ ਦੀਵਾਲੀ ਕੀ ਰਾਤ ਹੈ
ਉਲ੍ਫ਼ਤ ਕੇ ਦੀਪ ਦਿਲ ਮੇਂ ਜਲਾਓ ਤੋ ਬਾਤ ਹੈ

ਨਫ਼ਰਤ ਕੀ ਆਗ ਦਿਲ ਮੇਂ, ਜਲਾਕਰ ਮਿਲੇਗਾ ਕ੍ਯਾ
ਰੋਸ਼ਨ ਮਹਲ ਉਨ੍ਹੀਂ ਕੇ ਹੈਂ, ਜਿਨਕੀ ਬਿਸਾਤ ਹੈ

ਜਗਮਗ ਹੈ ਏਕ ਓਰ ਮਹਲ, ਔਰ ਇਕ ਤਰਫ਼
ਕੁਛ ਘਰ ਕੇ ਦਿਯੋਂ ਕੋ ਤੋ ਅਂਧੇਰੋਂ ਸੇ ਮਾਤ ਹੈ

ਤ੍ਯੌਹਾਰ ਅਧੂਰੇ ਸੇ ਹੈਂ, ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ ਹੈਂ ਅਧੂਰੀ
ਅਪਨੋਂ ਸੇ ਅਪਨੇ ਪਾਸ ਹੋਂ ਤੋ ਕੋਈ ਬਾਤ ਹੈ

ਦਿਲ ਕੀ ਤਿਜੋਰਿਯੋਂ ਮੇਂ ਰਹੇ, ਪ੍ਯਾਰ ਕੀ ਦੌਲਤ
ਬਢਤੀ ਹੈ ਬਾਂਟ ਕਰ ਬਹੁਤ, ਯੇ ਵੋ ਸੌਗ਼ਾਤ ਹੈ

ਜਲਨੇ ਲਗੇ ਉਲ੍ਫ਼ਤ ਕੇ ਦੀਯੇ, ਅਮਨ ਕੇ ਚਿਰਾਗ਼
ਤਬ ਮਾਨ ਲੀਜਿਯੇ ਕਿ, ਦੀਵਾਲੀ ਕੀ ਰਾਤ ਹੈ

ਚਾਹਤ ਬੁਲਂਦਿਯੋਂ ਕੀ, ਕਹਾਂ ਲੇਕੇ ਆ ਗਈ
ਮੁਸ਼੍ਕਿਲ ਸਫ਼ਰ ਹੈ 'ਰਾਨੀ' ਔਰ ਕੋਈ ਨ ਸਾਥ ਹੈ

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਸਾਥ-----------ਰਾਨੀਵਿਸ਼ਾਲ

ਮਾਂਗ ਸਿਂਦੂਰ, ਮਾਥੇ ਪਰ ਬਿਂਦਿਯਾ
ਰਚਾਈ ਮੇਹਂਦੀ ਦੋਨੋਂ ਹਾਥ
ਸਾਜ ਸਿਂਗਾਰ ਕਰ, ਆਜ ਮੈਂ ਨਿਖਰੀ
ਲਿਏ ਭਾਗ ਸੁਹਾਗ ਕੀ ਆਸ
ਪ੍ਰਿਯ ਯਹ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਸਾਥ

ਪੁਣ੍ਯ ਘੜੀ ਕਾ ਪੁਣ੍ਯ ਮਿਲਨ ਬਨਾ

ਮੇਰੇ ਜਗ ਜੀਵਨ ਕੀ ਆਸ
ਪੂਰ੍ਣ ਹੁਈ ਮੈਂ, ਪਰਿਪੂਰ੍ਣ ਆਭਿਲਾਸ਼ਾ

ਜਬ ਸੇ ਪਾਯਾ ਪੁਨੀਤ ਯਹ ਸਾਥ
ਪ੍ਰਿਯ ਯਹ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਸਾਥ

ਵ੍ਰਤ, ਪੂਜਨ ਕਰ ਦੇ ਅਰ੍ਧ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਕੋ
ਮਾਂਗੂ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਵਿਸ਼ਾਲ ਯੇ ਆਜ
ਜਿਯੂਂ ਸੁਹਾਗਨ, ਮਰੂ ਸੁਗਾਗਨ
ਰਹੇ ਅਮਰ ਪ੍ਰੇਮ ਸਦਾ ਸਾਥ
ਪ੍ਰਿਯ ਯਹ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਸਾਥ

ਹਰ ਯੁਗ, ਹਰ ਜੀਵਨ, ਮਿਲੇ ਸਾਥ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ
ਰਹੇ ਤੁਮ੍ਹੀ ਸੇ ਚਮਕਤੇ ਭਾਗ
ਮੈਂ-ਤੁਮ, ਤੁਮ-ਮੈਂ, ਰਹੇ ਏਕ ਸਦਾ ਹਮ
ਕਭੀ ਨਾ ਛੁਟੇ ਯਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ
ਪ੍ਰਿਯ ਯਹ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਸਾਥ

ਆਜ ਕਰਵਾ ਚੌਥ ਕੇ ਪਾਵਨ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਆਸ੍ਥਾ ਔਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੇ ਸਾਥ ਪਰਮ ਪਿਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਕੇ ਚਰਣੋਂ ਮੇਂ ਯਹ ਪਰਮ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ ਸਮਰ੍ਪਿਤ ਹੈ ਔਰ ਆਪ ਸਭੀ ਮੇਰੇ ਬ੍ਲੌਗ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋ ਭੀ ਮੇਰਾ ਚਰਣ ਵਂਦਨ ਆਜ ਕਮੇਨ੍ਟ ਮੇਂ ਅਪਨੇ ਸ੍ਨੇਹ ਕੇ ਸਾਥ ਯਹੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇ ਕਿ ਮੈਂ ਹਰ ਜੀਵਨ ਹਰ ਜਨਮ ਅਖਂਡ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੌਭਾਗ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰੂ ....

ਸਾਦਰ ਪ੍ਰਣਾਮ

ਚਾਂਦ ਹੈ ਮੇਰਾ ਪਰਦੇਸ ਮੇਂ

ਆਜ ਚਂਦਾ ਤੂ ਚਮਕ ਨਾ ਕਿ

ਚਾਂਦ ਹੈ ਮੇਰਾ ਪਰਦੇਸ ਮੇਂ...

ਉਜ੍ਜਵਲ ਸਲੋਨਾ ਯੇ ਰੂਪ ਤੇਰਾ

ਮੁਝੇ ਉਸਕੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾਏਗਾ

ਜਾ ਚਲਾ ਜਾ ਆਜ ਤੂ ਕਹੀਂ

ਕਬ ਤਕ ਮੁਝੇ ਯੂਂ ਸਤਾਏਗਾ

ਚਮਕੇਗਾ ਜੋ ਤੂ ਯੂਂ ਰਾਤ ਭਰ

ਤੋ ਮੇਰੀ ਰਾਤ ਯੇ ਹੋਗੀ ਦੂਭਰ

ਦਮਕਤੀ ਰਹੇਗੀ ਉਸੀ ਕੀ ਸੂਰਤ

ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਖ਼ਯਾਲ ਮੇਂ

ਫਿਰ ਅਹਸਾਸ ਉਸਸੇ ਦੁਰੀ ਕਾ ਯੇ

ਸੁਬਹ ਤਲਕ ਰੁਲਾਏਗਾ ...

ਜਾ ਕਿ ਸੋਜਾ ਤੂ ਘਡ਼ੀ ਭਰ

ਬਦਲਿਯੋਂ ਕੀ ਆਢ਼ ਮੇਂ

ਤਾਕਿ ਮੂਂਦ ਸਕੂਂ ਆਂਖੋਂ ਕੋ

ਅਪਨੇ ਚਾਂਦ ਕੇ ਹੀ ਖ਼ਯਾਲ ਮੇਂ

ਪਲਕੋਂ ਕੇ ਅਮ੍ਬਰ ਪਰ ਜਬ

ਚਮਕੇਂਗੇ ਤਾਰੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਕੇ

ਤਬ ਮਚਲ ਕਰ ਚਾਂਦ ਮੇਰਾ

ਮੁਝਕੋ ਗਲੇ ਸੇ ਲਗਾਏਗਾ

ਫਿਰ ਕਟੇਗੀ ਜੁਦਾਈ ਕੀ ਰਾਤ ਭੀ

ਦਿਲਦਾਰ ਕੇ ਹੀ ਆਗੋਸ਼ ਮੇਂ

ਆਜ ਚਂਦਾ ਤੂ ਚਮਕ ਨਾ ਕਿ

ਚਾਂਦ ਹੈ ਮੇਰਾ ਪਰਦੇਸ ਮੇਂ

ਆਜ ਤੇਰਾ ਮੈਂ ਕ੍ਯਾ ਕਰੂ

ਆਨਾ ਕਿਸੀ ਦਿਨ ਫਿਰ ਸੇ ਤੂ

ਜਬ ਆਏ ਮੇਰੇ ਆਂਗਨ ਮੇਂ ਚਾਂਦ

ਤਬ ਦੇਖੇਗੀ ਚਾਂਦ ਕੀ ਚਾਂਦਨੀ ਮੇਂ

ਯੇ ਚਾਂਦਨੀ ਭੀ ਅਪਨਾ ਚਾਂਦ ...

ਹੋਗਾ ਤਬ ਹੀ ਤੋ ਯੇ ਪਤਾ

ਹੈ ਤੂ ਭਲਾ ਯਾ ਵੋ ਭਲਾ

ਮਨਭਾਵਨਾ ਹੈ ਤੂ ਹੀ ਜ੍ਯਾਦਾ ਯਾ

ਅਧਿਕ ਹੈ, ਮੋਹਕਤਾ ਉਸਕੇ ਵੇਸ਼ ਮੇਂ

ਆਜ ਚਂਦਾ ਤੂ ਚਮਕ ਨਾ ਕਿ

ਚਾਂਦ ਹੈ ਮੇਰਾ ਪਰਦੇਸ ਮੇਂ

ਚਾਂਦ ਹੈ ਮੇਰਾ ਪਰਦੇਸ ਮੇਂ...!!!