ਨਯਾ ਵਰ੍ਸ਼ ਆ ਗਯਾ; ਵਰ੍ਸ਼ 2012 ਆ ਗਯਾ; ਪੁਰਾਨਾ ਵਰ੍ਸ਼ 2011 ਚਲਾ ਗਯਾ। ਇਸ ਸਮਯ ਸਮਾਚਾਰੋਂ ਮੇਂ ਲੋਗੋਂ ਕਾ ਉਤ੍ਸਾਹ ਦਿਖਾਯਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ। ਘਰ ਕੇ ਕਮਰੇ ਮੇਂ ਬੈਠੇ-ਬੈਠੇ ਹਮੇਂ ਯਹਾਂ ਉਰਈ ਮੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮੇਂ ਫੋੜੇ ਜਾ ਰਹੇ ਪਟਾਖੋਂ ਕਾ ਸ਼ੋਰ ਸੁਨਾਈ ਦੇ ਰਹਾ ਹੈ। ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕੋ ਕਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹਤੇ, ਹਮਾਰੇ ਕਮ ਕਰਨੇ ਸੇ ਹੋਗੀ ਭੀ ਨਹੀਂ।
ਕਈ ਸਵਾਲ ਬਹੁਤ ਪਹਲੇ ਸੇ ਹਮਾਰੇ ਮਨ ਮੇਂ ਨਯੇ ਵਰ੍ਸ਼ ਕੇ ਆਨੇ ਪਰ, ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਅਤਿ-ਉਤ੍ਸਾਹ ਕੋ ਦੇਖਕਰ ਉਠਤੇ ਥੇ ਕਿ ਇਤਨੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉਲ੍ਲਾਸ ਕਿਸਲਿਏ? ਪਟਾਖੋਂ ਕਾ ਫੋੜਨਾ ਕਿਸਲਿਏ? ਰਾਤ-ਰਾਤ ਭਰ ਪਾਰ੍ਟਿਯੋਂ ਕਾ ਆਯੋਜਨ ਔਰ ਹਜਾਰੋਂ-ਲਾਖੋਂ ਰੁਪਯੋਂ ਕੀ ਬਰ੍ਬਾਦੀ ਕਿਸਲਿਏ? ਕਹੀਂ ਇਸ ਕਾਰਣ ਸੇ ਤੋ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਸ ਵਰ੍ਸ਼ ਹਮ ਆਤਂਕਵਾਦ ਕੀ ਚਪੇਟ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਆਯੇ? ਕਹੀਂ ਇਸ ਕਾਰਣ ਤੋ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਮ ਕਿਸੀ ਦੁਰ੍ਘਟਨਾ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁਏ? ਕਹੀਂ ਇਸ ਕਾਰਣ ਤੋ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਮੇਂ ਪੂਰੇ ਵਰ੍ਸ਼ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਤਾ, ਸੁਖ ਮਿਲਤਾ ਰਹਾ?
ਇਸਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਨਵਵਰ੍ਸ਼ ਕੇ ਆਨੇ ਸੇ ਯਹ ਏਹਸਾਸ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬੁਰੇ ਦਿਨ ਵਰ੍ਸ਼ 2011 ਕੇ ਸਾਥ ਚਲੇ ਗਯੇ ਹੈਂ ਔਰ ਨਵਵਰ੍ਸ਼ ਅਪਨੇ ਸਾਥ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਨਯਾ ਲੇਕਰ ਹੀ ਆਯੇਗਾ। ਦੇਸ਼ਵਾਸਿਯੋਂ ਕੋ ਸੁਖ-ਸਮਰਦ੍ਧਿ-ਸਫਲਤਾ-ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ ਆਦਿ-ਆਦਿ ਸਬ ਕੁਛ ਮਿਲੇ। ਸਂਸਾਧਨੋਂ ਕੀ ਉਪਲਬ੍ਧਤਾ ਰਹੇ, ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾਓਂ ਕੀ ਪੂਰ੍ਤਿ ਹੋਤੀ ਰਹੇ।
ਕਾਮਨਾ ਯਹ ਭੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਰ੍ਸ਼ ਮੇਂ ਬਚ੍ਚਿਯਾਂ ਅਜਨ੍ਮੀ ਨ ਰਹੇਂ; ਕਾਮਨਾ ਯਹ ਭੀ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਖੌਫ ਕੇ ਸਾਯੇ ਮੇਂ ਨ ਜੀਨਾ ਪੜੇ; ਕਾਮਨਾ ਯਹ ਭੀ ਹੈ ਕੈਰਿਯਰ ਕੇ ਦਬਾਵ ਮੇਂ ਹਮਾਰੇ ਨੌਨਿਹਾਲੋਂ ਕੋ ਮੌਤ ਕੋ ਗਲੇ ਲਗਾਨੇ ਕੋ ਮਜਬੂਰ ਨ ਹੋਨਾ ਪੜੇ; ਕਾਮਨਾ ਯਹ ਭੀ ਕਿ ਕਰਸ਼ਿ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਕਿਸਾਨੋਂ ਕੋ ਆਤ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਕਰਨੇ ਜੈਸੇ ਕਦਮ ਨ ਉਠਾਨੇ ਪੜੇਂ; ਕਾਮਨਾ ਯਹ ਭੀ ਕਿ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟਾਚਾਰਿਯੋਂ ਕੀ ਕੋਈ ਨਈ ਨਸ੍ਲ ਪੈਦਾ ਨ ਹੋਨੇ ਪਾਯੇ ਔਰ ਪੁਰਾਨੀ ਨਸ੍ਲ ਕਾ ਵਿਕਾਸ ਨ ਹੋਨੇ ਪਾਯੇ....ਕਿਤਨਾ-ਕਿਤਨਾ ਹੈ ਕਾਮਨਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ....ਨਯੇ ਵਰ੍ਸ਼ ਕੇ ਸਾਥ ਹੋਨੇ ਕੇ ਲਿਏ।
ਆਇਯੇ ਚਨ੍ਦ ਲਮ੍ਹੋਂ ਕੇ ਆਯੋਜਨ ਮੇਂ ਹਜਾਰੋਂ-ਲਾਖੋਂ ਰੁਪਯੋਂ ਕੀ ਬਰ੍ਬਾਦੀ ਕਰ ਦੇਨੇ ਕੇ ਸਾਥ-ਸਾਥ ਇਸ ਪਰ ਭੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇਂ। ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਸਾਥ ਹੀ ਆਪ ਸਭੀ ਕੋ ਨਵ ਵਰ੍ਸ਼ ਕੀ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਯੇਂ...ਕਾਮਨਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਸਭੀ ਕੋ ਯੇ ਵਰ੍ਸ਼ 2012 ਸੁਖ-ਸਮ੍ਪਦਾ-ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ-ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਤਾ-ਸੁਕੂਨ ਸੇ ਭਰਾ ਮਿਲੇ।
