ਗਵਾਕ੍ਸ਼ – ਅਪ੍ਰੈਲ 2012

ਜਨਵਰੀ 2008 “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਬ੍ਲੌਗ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਹਮ ਹਿਨ੍ਦੀ ਬ੍ਲੌਗ-ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੋ ਵਿਦੇਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਰਹ ਰਹੇ ਹਿਨ੍ਦੀ/ਪਂਜਾਬੀ ਕੇ ਉਨ ਲੇਖਕੋਂ/ਕਵਿਯੋਂ ਕੀ ਸਮਕਾਲੀਨ ਰਚਨਾਓਂ ਸੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਕਰਵਾਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਰਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹੈਂ ਜੋ ਅਪਨੇ ਵਤਨ ਹਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤਾਨ ਸੇ ਕੋਸੋਂ ਦੂਰ ਰਹਕਰ ਅਪਨੇ ਸਮਯ ਔਰ ਸਮਾਜ ਕੇ ਯਥਾਰ੍ਥ ਕੋ ਅਪਨੀ ਰਚਨਾਓਂ ਮੇਂ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ। “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਮੇਂ ਅਬ ਤਕ ਵਿਸ਼ਾਲ (ਇਟਲੀ), ਦਿਵ੍ਯਾ ਮਾਥੁਰ (ਲਂਦਨ), ਅਨਿਲ ਜਨਵਿਜਯ (ਮਾਸ੍ਕੋ), ਦੇਵੀ ਨਾਗਰਾਨੀ(ਯੂ.ਏਸ.ਏ.), ਤੇਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਮਾ(ਲਂਦਨ), ਰਚਨਾ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ(ਲਂਦਨ), ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਵਰ੍ਮਨ(ਦੁਬਈ), ਇਲਾ ਪ੍ਰਸਾਦ(ਯੂ ਏਸ ਏ), ਭਗਤ ਧਵਨ (ਡੇਨਮਾਰ੍ਕ), ਚਾਂਦ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ (ਡੇਨਮਾਰ੍ਕ), ਵੇਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ‘ਵਟੁਕ’(ਯੂ ਏਸ ਏ), ਰੇਖਾ ਮੈਤ੍ਰ (ਯੂ ਏਸ ਏ), ਤਨਦੀਪ ਤਮਨ੍ਨਾ (ਕਨਾਡਾ), ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਰ੍ਮਾ (ਯੂ ਕੇ), ਸੁਖਿਨ੍ਦਰ (ਕਨਾਡਾ), ਸੁਰਜੀਤ(ਕਨਾਡਾ), ਡੌ ਸੁਧਾ ਧੀਂਗਰਾ(ਅਮੇਰਿਕਾ), ਮਿਨ੍ਨੀ ਗ੍ਰੇਵਾਲ(ਕਨਾਡਾ), ਬਲਵਿਂਦਰ ਚਹਲ (ਨ੍ਯੂਜੀਲੈਂਡ), ਬਲਬੀਰ ਕੌਰ ਸਂਘੇੜਾ(ਕਨਾਡਾ), ਸ਼ੈਲ ਅਗ੍ਰਵਾਲ (ਇਂਗ੍ਲੈਂਡ), ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਜੈਨ (ਸਿਂਗਾਪੁਰ), ਡਾ. ਸੁਖਪਾਲ(ਕਨਾਡਾ), ਪ੍ਰੇਮ ਮਾਨ(ਯੂ.ਏਸ.ਏ.), (ਸ੍ਵ.) ਇਕਬਾਲ ਅਰ੍ਪਣ, ਸੁਸ਼੍ਰੀ ਮੀਨਾ ਚੋਪੜਾ (ਕਨਾਡਾ), ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸਂਧੁ(ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ), ਡਾ. ਭਾਵਨਾ ਕੁਂਅਰ(ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ), ਅਨੁਪਮਾ ਪਾਠਕ (ਸ੍ਵੀਡਨ), ਸ਼ਿਵਚਰਣ ਜਗ੍ਗੀ ਕੁਸ੍ਸਾ(ਲਂਦਨ), ਜਸਬੀਰ ਮਾਹਲ(ਕਨਾਡਾ), ਮਂਜੁ ਮਿਸ਼੍ਰਾ (ਅਮੇਰਿਕਾ), ਸੁਖਿਂਦਰ (ਕਨਾਡਾ), ਦੇਵਿਂਦਰ ਕੌਰ (ਯੂ ਕੇ), ਨੀਰੂ ਅਸੀਮ(ਕੈਨੇਡਾ) ਔਰ ਇਲਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਆਦਿ ਕੀ ਰਚਨਾਏਂ ਔਰ ਪਂਜਾਬੀ ਕਥਾਕਾਰ-ਉਪਨ੍ਯਾਸਕਾਰ ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ ਕੇ ਉਪਨ੍ਯਾਸ “ਸਵਾਰੀ” ਕੇ ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀ ਪੈਂਤਾਲੀਸਵੀਂ ਕਿਸ੍ਤ ਆਪਨੇ ਪਢੀਂ। “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਕੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 2012 ਅਂਕ ਮੇਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਹੈਂ – ਵਾਨੇ, ਅਮੇਰਿਕਾ ਮੇਂ ਰਹ ਰਹੀਂ ਹਿਂਦੀ ਏਕ ਪ੍ਰਮੁਖ ਕਵਯਿਤ੍ਰੀ ਡਾ. ਅਨਿਲ ਪ੍ਰਭਾ ਕੁਮਾਰ ਕੀ ਤੀਨ ਕਵਿਤਾਏਂ ਤਥਾ ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ ਕੇ ਧਾਰਾਵਾਹਿਕ ਪਂਜਾਬੀ ਉਪਨ੍ਯਾਸ “ਸਵਾਰੀ” ਕੀ ਇਕ੍ਯਾਵਨਵੀਂ ਕਿਸ੍ਤ ਕਾ ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ…

ਵਾਨੇ, ਅਮੇਰਿਕਾ ਸੇ
ਡਾ. ਅਨਿਲ ਪ੍ਰਭਾ ਕੁਮਾਰ ਕੀ ਤੀਨ ਕਵਿਤਾਏਂ

੧. ਭੂਤ
ਦਾਦੀ ਕਹਤੀ ਥੀ
ਕੁਂਆਰੀ ਲੜਕਿਯਾਂ
ਬਾਲੋਂ ਮੇ ਫੂਲ ਨਹੀਂ ਲਗਾਤੀਂ
ਸਂਵਰ ਕਰ ਸ਼ਾਮ ਕੋ
ਪੇੜੋਂ ਕੇ ਪਾਸ ਸੇ ਨਹੀਂ ਗੁਜ਼ਰਤੀਂ
ਚੁਸ੍ਤ, ਬਦਨ ਉਘਾੜੇ
ਕਪੜੇ ਨਹੀਂ ਪਹਨਤੀਂ।
ਕ੍ਯੋਂ,
ਮੈਨੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਦ ਕਿਯਾ ਥਾ।
ਭੂਤ ਪੀਛੇ ਪੜ ਜਾਤੇ ਹੈਂ,
ਉਸਕਾ ਬਸ ਯਹੀ ਜਵਾਬ ਥਾ।
ਮੁਝਸੇ ਸੜੀ- ਗਲੀ ਬਾਤੇਂ
ਮਤ ਕਰੋ
ਮੈਨੇ ਪਾਂਵ ਪਟਕ ਕਰ ਕਹਾ ਥਾ।

ਅਬ ਅਖ਼ਬਾਰੋਂ ਮੇਂ
ਉਨ੍ਹੀਂ ਭੂਤੋਂ ਕੀ
ਖ਼ਬਰੇਂ ਭਰੀ ਹੈਂ
ਜਿਨਕਾ ਉਘੜੇ ਯਾ
ਘੂਂਘਟ ਮੇਂ ਢਕੇ
ਤਨ ਸੇ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ
ਜਿਨਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਾ ਨਾਮ
ਬਸ ਔਰਤ ਹੋਨਾ ਚਾਹਿਏ।
ਵਹ ਸ਼ਹਰ ਕੀ ਹੋ ਯਾ ਗਾਂਵ ਕੀ,
ਵਿਦੁਸ਼ੀ ਯਾ ਅਨਪਢ,
ਬਚ੍ਚੀ ਯਾ ਬੂਢੀ,
ਕਿਸੀ ਭੀ ਜਾਤਿ ਯਾ ਦੇਸ਼ ਕੀ
ਹੋ ਯੁਦ੍ਧ ਯਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ,
ਘਰ ਯਾ ਬਾਹਰ,
ਬਸ ਹੋ ਔਰਤ।

ਅਬ ਤੋ ਹਰ ਜਗਹ,
ਭੂਤ ਹੀ ਭੂਤ ਹੈਂ।
ਸ਼ਾਯਦ ਹਮੇਂ ਹੀ ਓਝਾ ਬਨਨਾ ਹੋਗਾ
ਮਹਾਕਾਲੀ ਬਨ
ਸ੍ਵਯਂ ਹੀ
ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਕੋ
ਬਧਨਾ ਹੋਗਾ
ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕੋ
ਅਬ
ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਨਹੀਂ ਆਏਂਗੇ।

੨. ਤੁਚ੍ਛਤਾ
ਕਿਤਨਾ ਆਸਾਨ ਥਾ
ਮੁਝੇ ਛੋਟਾ ਕਰਨਾ
ਬਸ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਖੜੇ
ਆਦਮੀ ਕਾ
ਕਦ ਬਢਾ ਦਿਯਾ।

੩. ਅਸ਼੍ਟਭੁਜਾ
ਵਹ ਅਸ਼੍ਟਭੁਜਾ ਹੈ
ਏਕ ਸੇ ਸਂਭਾਲਤੀ ਹੈ
ਦਫ਼੍ਤਰ ਕੀ ਕਮਾਨ
ਦੂਸਰੇ ਸੇ ਗਧ੍ਹਸ੍ਥੀ ਕੀ
ਰਾਸੇਂ ਥਾਮਤੀ ਹੈ
ਪਤਿ ਕੇ ਕਂਧੇ ਸੇ ਕਂਧਾ ਮਿਲਾ
ਅਰ੍ਥ- ਭਾਰ ਬਾਂਟਤੀ ਹੈ ਵਹ
ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੀ ਬਾਂਹ ਥਾਮ
ਉਨ੍ਹੇਂ ਜ਼ਿਨ੍ਦਗੀ ਮੇਂ
ਚਢਨਾ, ਸਮ੍ਭਲਨਾ
ਸਿਖਾਤੀ ਹੈ ਵਹ
ਗਿਰਨੇ ਪਰ ਸਹਾਰਾ ਦੇ
ਉਠਾਤੀ ਹੈ ਵਹ
ਰਿਸ਼੍ਤੋਂ ਕੀ ਜ਼ਿਮ੍ਮੇਦਾਰਿਯਾਂ
ਉਸਕੇ ਪਲ੍ਲੇ ਹੈਂ
ਸਮਾਜ ਕੇ ਭੀ ਕੁਛ
ਫ਼ਰ੍ਜ਼ ਹੈਂ ਉਸਕੇ
ਸਬ ਕੁਛ ਦੇਤੀ- ਬਾਂਟਤੀ
ਵਹ ਅਸ਼੍ਟਭੁਜਾ ਬਨ ਗਈ ਹੈ
ਉਸਕਾ ਸਾਰਾ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਅਬ
ਬਸ ਭੁਜਾ ਹੀ ਭੁਜਾ ਹੈ
ਇਨ ਭੁਜਾਓਂ ਕੇ ਚਕ੍ਰ ਮੇਂ
ਖੋ ਗਏ
ਅਪਨੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਭਾਗ ਕੋ
ਅਬ ਢੂਂਢ੍ਤੀ ਹੈ ਵਹ।
੦੦

ਡੌ ਅਨਿਲ ਪ੍ਰਭਾ ਕੁਮਾਰ
ਜਨ੍ਮ: ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ: "ਹਿਨ੍ਦੀ ਕੇ ਸਾਮਾਜਿਕ ਨਾਟਕੋਂ ਮੇਂ ਯੁਗਬੋਧ" ਵਿਸ਼ਯ ਪਰ ਸ਼ੋਧ।
ਲੇਖਨ: 'ਜ੍ਞਾਨੋਦਯ' ਕੇ 'ਨਈ ਕਲਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਾਂਕ ਮੇਂ 'ਖਾਲੀ ਦਾਯਰੇ' ਕਹਾਨੀ ਪਰ ਪ੍ਰਥਮ ਪੁਰਸ੍ਕਾਰ
ਕੁਛ ਰਚਨਾਏਂ 'ਧਰ੍ਮਯੁਗ' 'ਆਵੇਸ਼', 'ਜ੍ਞਾਨੋਦਯ' ਔਰ 'ਸਂਚੇਤਨਾ' ਮੇਂ ਭੀ ਛ੍ਪੀਂ।
ਨ੍ਯੂਯੌਰ੍ਕ ਕੇ ਸ੍ਥਾਨੀਯ ਦੂਰਦਰ੍ਸ਼ਨ ਪਰ ਕਹਾਨਿਯੋਂ ਕਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਛ ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਸੇ ਕਹਾਨਿਯਾਂ ਔਰ ਕਵਿਤਾਏਂ ਲਿਖਨੇ ਮੇਂ ਰਤ। ਕੁਛ ਕਹਾਨਿਯਾਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨ - ਸਾਹਿਤ੍ਯ ਕੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਮਹਾਵਿਸ਼ੇਸ਼ਾਂਕ ਮੇਂ ਭੀ ਛਪੀ ਹੈ।
ਹਂਸ, ਅਨ੍ਯਥਾ, ਕਥਾਦੇਸ਼, ਹਿਨ੍ਦੀ ਚੇਤਨਾ, ਗਰ੍ਭਨਾਲ, ਲਮਹੀ,ਸ਼ੋਧ-ਦਿਸ਼ਾ ਔਰ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨ– ਸਾਹਿਤ੍ਯ ਪਤ੍ਰਿਕਾਓਂ ਕੇ ਅਲਾਵਾ, “ਅਭਿਵ੍ਯਕ੍ਤਿ”ਕੇ ਕਥਾ ਮਹੋਤ੍ਸਵ-੨੦੦੮ ਮੇਂ “ਫਿਰ ਸੇ “ ਕਹਾਨੀ ਪੁਰਸ੍ਕਰਤ ਹੁਈ।
“ਬਹਤਾ ਪਾਨੀ” ਕਹਾਨੀ ਸਂਗ੍ਰਹ ਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ।
ਨਯਾ ਕਵਿਤਾ- ਸਂਗ੍ਰਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਕੇ ਲਿਏ ਲਗਭਗ ਤੈਯਾਰ।
ਸਂਪ੍ਰਤਿ: ਵਿਲਿਯਮ ਪੈਟ੍ਰਸਨ ਯੂਨਿਵਰ੍ਸਿਟੀ, ਨ੍ਯੂ ਜਰ੍ਸੀ ਮੇਂ ਹਿਨ੍ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਔਰ ਸਾਹਿਤ੍ਯ ਕਾ ਪ੍ਰਾਧ੍ਯਾਪਨ ਔਰ ਲੇਖਨ।
ਸਂਪਰ੍ਕ: aksk414@hotmail.com
119 Osage Road, Wayne NJ 07470.USA

ਧਾਰਾਵਾਹਿਕ ਪਂਜਾਬੀ ਉਪਨ੍ਯਾਸ(ਕਿਸ੍ਤ- 46)

ਸਵਾਰੀ

ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ
ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ : ਸੁਭਾਸ਼ ਨੀਰਵ

॥ ਇਕ੍ਯਾਵਨ ॥
ਈਸ੍ਟਰ ਤਕ ਤੋ ਕਾਮ ਬਹੁਤ ਕਮ ਹੋ ਗਯਾ ਥਾ। ਦਿਨ ਮੇਂ ਦੋ ਤੀਨ ਹੀ ਡਿਲੀਵਰੀ ਕੇ ਆਰ੍ਡਰ ਆਤੇ। ਵਹ ਮਜੇ ਸੇ ਯਾਰ੍ਡ ਕੀ ਤਰਫ ਜਾਤਾ। ਔਨਸਰਿਂਗ ਮਸ਼ੀਨ ਦੇਖਤਾ ਕਿ ਕਿਸ ਕਿਸ ਕੇ ਮੈਸੇਜ ਹੈਂ। ਵਹਾਂ ਬੈਠ ਕਰ ਵਹ ਕੁਛ ਦੇਰ ਅਖ਼ਬਾਰ ਪਢਤਾ। ਫਿਰ ਕੁਛ ਸਿਲੇਂਡਰ ਪਿਕਅਪ ਪਰ ਰਖਤਾ ਔਰ ਫੋਨ ਕੋ ਘਰਵਾਲੇ ਫੋਨ ਪਰ ਡਾਯਵਰ੍ਟ ਕਰਕੇ ਆ ਜਾਤਾ। ਈਸ੍ਟਰ ਸੇ ਪਹਲੇ ਏਕ ਬੜਾ ਲੋਡ ਸਿਲੇਂਡਰੋਂ ਕਾ ਮਂਗਵਾ ਲਿਯਾ ਥਾ। ਵਹ ਸੋਚਤਾ ਕਿ ਯਦਿ ਕਾਰੋਬਾਰ ਐਸੇ ਹੀ ਰਹਾ ਤੋ ਯਹ ਸ੍ਟੌਕ ਸਾਰੀ ਗਰ੍ਮਿਯਾਂ ਖਤ੍ਮ ਨਹੀਂ ਹੋਨੇ ਵਾਲਾ। ਉਸੇ ਇਤਨੀ ਤਸਲ੍ਲੀ ਥੀ ਕਿ ਇਸ ਸੀਜ਼ਨ ਮੇਂ ਸਾਲਭਰ ਕੀ ਤਨਖ੍ਵਾਹ ਬਨ ਗਈ। ਅਬ ਉਸਨੇ ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕ੍ਯੁਰਿਟੀ ਲੇਨੇ ਬਨ੍ਦ ਕਰ ਦੀ। ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਖੜੀ ਕਰ ਸਕਤਾ ਥਾ, ਮੁਫ੍ਤ ਮੇਂ ਯੂਂ ਹੀ ਪੈਸੇ ਕ੍ਲੇਮ ਕਰਨੇ। ਅਬ ਉਸਕੋ ਨੌਕਰੀ ਕੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਥੀ। ਯਹ ਬਿਜਨੇਸ ਉਸਕੇ ਲਿਏ ਠੀਕ ਥਾ। ਇਸ ਸੀਜ਼ਨ ਮੇਂ ਉਸਕੋ ਕਾਫ਼ੀ ਅਨੁਭਵ ਹੋ ਗਯਾ ਥਾ। ਆਗੇ ਪੂਰੇ ਗਰਮੀ ਕੇ ਦਿਨ ਖਾਲੀ ਪੜੇ ਥੇ। ਅਗਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਕੇ ਲਿਏ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਤੈਯਾਰ ਹੋ ਸਕਤਾ ਥਾ।
ਏਲੀਸਨ ਸੇ ਉਸਕਾ ਅਬ ਵਾਸ੍ਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਾ ਥਾ, ਪਰ ਉਸਕੋ ਅਪਨਾ ਫੋਨ ਨਂਬਰ ਦੇ ਆਯਾ ਥਾ ਕਿ ਯਦਿ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੜੇ ਤੋ ਫੋਨ ਕਰ ਲੇ। ਸ਼ੌਨ ਅਬ ਨ੍ਯੂਜੀਲੈਂਡ ਸੇ ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ ਆ ਗਯਾ ਥਾ। ਉਸਕਾ ਫੋਨ ਆਤਾ ਰਹਤਾ ਥਾ। ਸ਼ੌਨ ਕੀ ਬਾਤੋਂ ਸੇ ਲਗਤਾ ਥਾ ਕਿ ਵਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਥਾ, ਪਰ ਵਾਪਸ ਭੀ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਤਾ ਥਾ। ਜੈਰੀ ਸ੍ਟੋਨ ਉਸਕੋ ਮਿਲਤਾ ਰਹਤਾ ਥਾ। ਜੈਰੀ ਖੁਸ਼ ਥਾ ਕਿ ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਅਪਨਾ ਕਾਮ ਠੀਕਠਾਕ ਚਲਾ ਲਿਯਾ ਥਾ। ਵਹ ਕਹਤਾ-
''ਅਗਰ ਤੇਰਾ ਯਾਰ੍ਡ ਕਿਸੀ ਸਰਲ ਪਹੁਂਚ ਵਾਲੀ ਜਗਹ ਪਰ ਹੋ ਤੋ ਤੇਰਾ ਬਿਜਨੇਸ ਔਰ ਭੀ ਠੀਕ ਚਲੇ।''
ਲਿਜ਼ ਅਪਨੇ ਕਮਰੇ ਮੇਂ ਕਮ ਹੀ ਆਤੀ। ਵਹ ਘਰ ਕਮ ਹੀ ਆਤੀ। ਯਦਿ ਆਤੀ ਤੋ ਡੌਮਨਿਕ ਉਸਕੇ ਸਂਗ ਹੋਤਾ। ਉਸਕਾ ਡੌਮਨਿਕ ਕੇ ਸਾਥ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਮਯ ਗੁਜ਼ਰਤਾ ਥਾ। ਰਾਤ ਮੇਂ ਡੌਮਨਿਕ ਉਸਕੇ ਸਾਥ ਆ ਜਾਤਾ ਯਾ ਲਿਜ਼ ਉਸਕੇ ਫ੍ਲੈਟ ਮੇਂ ਚਲੀ ਜਾਤੀ। ਯਦਿ ਕਭੀ ਲਿਜ਼ ਅਕੇਲੀ ਹੋਤੀ ਔਰ ਉਸਕਾ ਮੂਡ ਹੋਤਾ ਤੋ ਵਹ ਬਲਦੇਵ ਕੇ ਸਾਥ ਆ ਲੇਟਤੀ। ਬਲਦੇਵ ਕਭੀ ਨ ਰੋਕਤਾ। ਲਿਜ਼ ਅਬ ਕਿਸੀ ਸ੍ਟੋਰ ਮੇਂ ਕਾਮ ਕਰਨੇ ਲਗੀ ਥੀ। ਸ੍ਟੋਰ ਸੇ ਉਸਕਾ ਕਾਲੇਜ ਕਰੀਬ ਪੜਤਾ ਥਾ। ਬਲਦੇਵ ਕੋ ਕਿਰਾਯਾ ਸਮਯ ਸੇ ਦੇ ਜਾਤੀ। ਉਸਕੋ ਕਭੀ ਭੀ ਮਾਂਗਨਾ ਨਹੀਂ ਪੜਤਾ ਥਾ। ਬਲਦੇਵ ਕੋ ਲਿਜ਼ ਅਪਨੇ ਕਾਮ ਕੀ ਸ਼ਿਫ੍ਟੋਂ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਜਾਨਕਾਰੀ ਦੇਨੇ ਲਗਤੀ, ਪਰ ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਕਭੀ ਇਸ ਤਰਫ ਧ੍ਯਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿਯਾ ਥਾ ਮਾਨੋ ਉਸਮੇਂ ਅਬ ਉਸਕੀ ਕੋਈ ਦਿਲਚਸ੍ਪੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਥੀ।
ਏਕ ਸ਼ਾਮ ਡੌਮਨਿਕ ਨੇ ਘਂਟੀ ਬਜਾਈ। ਲਿਜ਼ ਘਰ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਥੀ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲਾ। ਡੌਮਨਿਕ 'ਹੈਲੋ' ਕਹਤਾ ਹੁਆ ਅਨ੍ਦਰ ਆ ਗਯਾ। ਲਿਜ਼ ਕੋ ਨ ਦੇਖਕਰ ਬੋਲਾ-
''ਅਭੀ ਲੌਟੀ ਨਹੀਂ ?... ਮੈਂ ਫਿਰ ਕਭੀ ਆਊਂਗਾ, ਅਬ ਚਲਤਾ ਹੂਂ।''
''ਅਗਰ ਉਸਕਾ ਇਂਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤੋ ਯਹਾਂ ਬੈਠਕਰ ਕਰ ਲੇ, ਮੁਝੇ ਕੋਈ ਏਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ।''
''ਸ਼ੁਕ੍ਰਿਯਾ ! ਮੁਝੇ ਉਮ੍ਮੀਦ ਥੀ ਕਿ ਆਜ ਉਸਕੀ ਪਹਲੀ ਸ਼ਿਫ੍ਟ ਹੋਗੀ।''
''ਕਹੀਂ ਫਂਸ ਗਈ ਹੋਗੀ, ਕੋਈ ਬਾਤੋਂ ਵਾਲਾ ਮਿਲ ਗਯਾ ਹੋਗਾ। ਕ੍ਯਾ ਪਿਏਗਾ ?''
ਡੌਮਨਿਕ ਕੁਰ੍ਸੀ ਪਰ ਬੈਠ ਚੁਕਾ ਥਾ, ਬੋਲਾ-
''ਕੁਛ ਭੀ ਚਲੇਗਾ, ਪਰ ਠਂਡਾ ਹੀ।''
''ਬਿਯਰ ਪਿਯੇਗਾ ?''
''ਨਹੀਂ, ਕੋਕ ਵਗੈਰਹ।''
ਬਲਦੇਵ ਦੋ ਗਿਲਾਸੋਂ ਮੇਂ ਕੋਕ ਡਾਲ ਲਾਯਾ। ਡੌਮਨਿਕ ਨੇ ਚੀਅਰ੍ਸ ਕਹਤੇ ਹੁਏ ਅਪਨਾ ਗਿਲਾਸ ਉਠਾ ਲਿਯਾ। ਬਲਦੇਵ ਪੂਛਨੇ ਲਗਾ-
''ਲਿਜ਼ ਬਤਾ ਰਹੀ ਥੀ ਕਿ ਤੂ ਸ਼ੇਯਰ ਏਕ੍ਸਚੇਂਜ ਮੇਂ ਕਾਮ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ ?''
''ਹਾਂ ਡੇਵ, ਦਸ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ।''
''ਫਿਰ ਤੋ ਮਿਲਿਯਨ੍ਜ਼ ਮੇਂ ਖੇਲਤਾ ਹੋਗਾ।''
''ਪਰ ਮੇਰੇ ਹਿਸ੍ਸੇ ਤੋ ਕੁਛ ਸੌ ਹੀ ਆਤੇ ਹੈਂ।''
ਕਹਕਰ ਡੌਮਨਿਕ ਹਂਸਾ ਔਰ ਪੂਛਨੇ ਲਗਾ-
''ਤੂ ਭੀ ਸ਼ੇਯਰੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਡੀਲ ਕਰਤਾ ਹੈ ?''
''ਮੁਝੇ ਇਸ ਬਿਜਨੇਸ ਕੀ ਕਤਈ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਦੋਸ੍ਤ ਹੈ ਸ਼ੌਨ, ਉਸਕੋ ਖੂਬ ਅਚ੍ਛੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਂ। ਉਸਕੇ ਕਹਨੇ ਪਰ ਏਕ ਬਾਰ ਮੈਂਨੇ ਖਰੀਦੇ ਥੇ ਔਰ ਪੈਸੇ ਬਚ ਗਏ ਥੇ। ਮੈਂਨੇ ਤੋ ਵੇ ਪੈਸੇ ਬਚਾ ਲਿਏ ਪਰ ਸ਼ੌਨ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਦੂਸਰੇ ਸ਼ੇਯਰ ਖਰੀਦ ਲਿਏ ਥੇ ਔਰ ਵੇ ਸਾਰੇ ਗਂਵਾ ਬੈਠਾ। ਜੋ ਸ਼ੇਯਰ ਉਸਨੇ ਖਰੀਦੇ, ਉਨਕੇ ਭਾਵ ਗਿਰ ਗਏ ਥੇ।''
''ਇਸ ਬਿਜਨੇਸ ਮੇਂ ਯਹ ਡਰ ਤੋ ਬਨਾ ਹੀ ਰਹਤਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਕੇਯਰਫੁਲ ਹੋਨੇ ਕੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਤੀ ਹੈ। ਇਸਮੇਂ ਜਲ੍ਦਬਾਜੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹਿਏ। ਵੈਸੇ ਆਜਕਲ ਕੀਮਤੇਂ ਗਿਰੀ ਹੁਈ ਹੈਂ। ਸ਼ੇਯਰ ਖਰੀਦਨੇ ਕਾ ਬਢਿਯਾ ਮੌਕਾ ਹੈ।''
''ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਇਤਨੇ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।''
''ਕੀਮਤੇਂ ਤੋ ਸਂਪਤ੍ਤਿਯੋਂ ਕੀ ਭੀ ਬਢ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਲੋਗ ਕਰ੍ਜ਼ਾ ਉਠਾਕਰ ਭੀ ਖਰੀਦ ਲੇਤੇ ਹੈਂ, ਅਗਰ ਠੀਕ ਚੀਜ਼ ਠੀਕ ਭਾਵ ਮੇਂ ਮਿਲ ਜਾਏ।''
''ਡੌਮਨਿਕ, ਤੇਰੀ ਤੋ ਯਹ ਲਾਇਨ ਹੈ। ਤੁਝੇ ਨਹੀਂ ਲਗਤਾ ਕਿ ਇਕਨੋਮੀ ਮੇਂ ਯਹ ਬੂਮ ਨਕਲੀ ਹੈ ਯਾ ਅਸ੍ਥਾਯੀ ਹੈ।''
''ਯਹ ਤੂ ਕੈਸੇ ਕਹ ਸਕਤਾ ਹੈ ?''
''ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਜਾਯਦਾਦ ਕੀ ਕੀਮਤ ਨਿਰ੍ਧਾਰਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਦੋ ਪ੍ਰਮੁਖ ਤਤ੍ਵ ਕਾਮ ਕਰਤੇ ਹੈਂ। ਏਕ ਤੋ ਘਰ ਕੋ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਕੀਮਤ ਔਰ ਦੂਸਰਾ ਜਗਹ ਕੀ ਕੀਮਤ। ਇਸ ਮੁਲ੍ਕ ਮੇਂ ਨ ਜਗਹ ਕੀ ਕੀਮਤ ਬਢੀ ਹੈ ਔਰ ਨ ਹੀ ਘਰ ਬਨਾਨੇ ਕੀ। ਫਿਰ ਯਹ ਘਰੋਂ ਕੀ ਕੀਮਤੇਂ ਕੈਸੇ ਬਢ ਗਈਂ !''
''ਡੇਵ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬਾਤ ਸੇ ਸਹਮਤ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਤੂਨੇ ਬਾਤ ਬਹੁਤ ਪਤੇ ਕੀ ਕੀ ਹੈ। ਯਹ ਜੋ ਬੂਮ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਹੈ, ਅਕੇਲੇ ਬ੍ਰਿਤਾਨਿਯਾ ਮੇਂ ਹੀ ਨਹੀਂ।''
''ਯਹ ਥੇਚਰ-ਰੇਗਨ ਜੋੜੀ ਆਰ੍ਥਿਕਤਾ ਕੋ ਨਕਲੀ ਟੀਕੇ ਲਗਾ ਲਗਾ ਕਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦਿਖਾਏ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੋ ਡਰਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਕਹੀਂ ਕੀਮਤੇਂ ਗਿਰ ਨ ਪੜੇਂ।''
''ਵੈਸੇ ਸ਼ੇਯਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਮੇਂ ਭੀ ਬੜੇ ਕ੍ਰੈਸ਼ ਕਾ ਡਰ ਪਲ ਰਹਾ ਹੈ। ਐਸੇ ਕ੍ਰੈਸ਼ ਮੇਂ ਸੇ ਕਈ ਲੋਗ ਕਮਾ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਜੈਸੇ ਤੀਸਰੇ ਦਸ਼ਕ ਮੇਂ ਕੈਨੇਡੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਕਮਾਯਾ ਥਾ। ਜਿਸਕੇ ਪਲ੍ਲੇ ਪੈਸੇ ਹੋਂ, ਗਿਰਤੀ ਕੀਮਤੋਂ ਪਰ ਸ਼ੇਯਰ ਖਰੀਦ ਲੇ।''
''ਵਹੀ ਚਾਂਸ ਕੀ ਬਾਤੇਂ ਹੈਂ, ਜੁਆ ਹੈ।''
''ਹਾਂ, ਐਸਾ ਜੁਆ ਜਿਸਕੋ ਧ੍ਯਾਨ ਸੇ ਖੇਲਕਰ ਯਕੀਨੀ ਬਨਾਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ।''
''ਅਗਰ ਜਾਯਦਾਦੋਂ ਕੀ ਕੀਮਤੇਂ ਗਿਰ ਪੜੀਂ ਤੋ ਇਸ ਸਰਕਾਰ ਕੇ ਲਿਏ ਬੁਰਾ ਹੋਗਾ।''
''ਡੇਵ, ਅਗਰ ਰਿਸੈਸ਼ਨ ਆਯਾ ਤੋ ਪੂਰੀ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਆਏਗਾ, ਸ਼ਾਯਦ ਨ ਭੀ ਆਏ।''
''ਇਕੋਨੋਮਿਸ੍ਟ ਤੋ ਬਹੁਤ ਭਵਿਸ਼੍ਯਵਾਣਿਯਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ''
''ਹਾਂ, ਇਨਫ੍ਲੇਸ਼ਨ ਜੋ ਨਹੀਂ ਬਢੀ ਜੋ ਕਿ ਅਚ੍ਛੀ ਬਾਤ ਹੈ, ਪਰ ਬੂਮ ਕੇ ਲਿਏ ਬੁਰੀ ਭੀ। ਤਨਖ੍ਵਾਹੇਂ ਬਢੀ ਨਹੀਂ, ਜਾਯਦਾਦੋਂ ਕੀ ਕੀਮਤੇਂ ਬਢ ਗਈਂ।''
''ਡੌਮਨਿਕ, ਯਦਿ ਇਸਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਗਹਰਾਈ ਸੇ ਸੋਚੇਂ ਤੋ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਨੇ ਲਗ ਪੜਤਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਸਬ ਨਕਲੀ ਹੈ।''
''ਡੇਵ, ਤੂ ਗੈਸ ਕੇ ਬਿਜਨੇਸ ਮੇਂ ਹੈ। ਇਸਕੇ ਸ਼ੇਯਰ ਭੀ ਠੀਕ ਹੋਤੇ ਹੈਂ। ਪੈਟ੍ਰੋਲ ਸੇ ਵਾਸ੍ਤਾ ਜੋ ਹੈ ਇਸਕਾ... ਅਗਰ ਮਨ ਬਨੇ ਤੋ ਖਰੀਦ ਲੇਨਾ।''
''ਦੇਖੂਂਗਾ ਕਿਸੀ ਪੜਾਵ ਪਰ ਜਾਕਰ ਯਦਿ ਮਨ ਬਨਾ ਤੋ। ਅਭੀ ਤੋ ਮੈਂ ਇਸ ਬਿਜਨੇਸ ਮੇਂ ਬਿਲ੍ਕੁਲ ਨਯਾ ਹਂ, ਪਹਲਾ ਹੀ ਸੀਜ਼ਨ ਹੈ।''
ਡੌਮਨਿਕ ਘੜੀ ਦੇਖਤੇ ਹੁਏ ਬੋਲਾ-
''ਮੁਝੇ ਤੋ ਬੈਠੇ ਬਹੁਤ ਟਾਇਮ ਹੋ ਗਯਾ। ਲਿਜ਼ ਅਭੀ ਭੀ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਅਬ ਮੁਝੇ ਚਲਨਾ ਚਾਹਿਏ।''
''ਡੌਮਨਿਕ, ਤੂ ਤੋ ਬਹੁਤ ਬਢਿਯਾ ਆਦਮੀ ਹੈ, ਮੁਝੇ ਤੋ ਆਜ ਪਤਾ ਚਲਾ। ਤੇਰੇ ਸਾਥ ਬਾਤੇਂ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਮਜਾ ਆ ਰਹਾ ਹੈ।''
ਡੌਮਨਿਕ ਨੇ ਡਿਬ੍ਬਾ ਖੋਲਾ ਔਰ ਠੀਕ ਸੇ ਹੋਕਰ ਬੈਠਤੇ ਹੁਏ ਬੋਲਾ-
''ਲੇਬਰ ਪਾਰ੍ਟੀ ਕੋ ਸਪੋਰ੍ਟ ਕਰਤੇ ਹੋ ?''
''ਨਹੀ, ਮੈਂ ਕਿਸੀ ਪਾਰ੍ਟੀ ਕੋ ਸਪੋਰ੍ਟ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ। ਮੈਂ ਵੋਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਡਾਲਤਾ।''
''ਕ੍ਯੋਂ ?''
''ਮੁਝੇ ਯੇ ਲੀਡਰ ਲੀਡਰ ਕਮ ਔਰ ਏਕ੍ਟਰ ਜ੍ਯਾਦਾ ਲਗਤੇ ਹੈਂ।''
''ਯਹ ਭੀ ਠੀਕ ਹੈ ਪਰ ਹਰ ਪਾਰ੍ਟੀ ਕੀ ਕੁਛ ਪਾਲਿਸਿਯਾਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ, ਜਿਨਸੇ ਆਪਕੋ ਸਹਮਤ-ਅਸਹਮਤ ਹੋਨਾ ਹੋਤਾ ਹੈ।''
''ਡੌਮਨਿਕ, ਮੈਂਨੇ ਗੌਰ ਸੇ ਦੇਖਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਲਿਸਿਯੋਂ ਕਾ ਬਹੁਤ ਥੋੜਾ ਫ਼ਰ੍ਕ ਹੁਆ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਅਬ ਮੁਝੇ ਤੋ ਲੇਬਰ ਪਾਰ੍ਟੀ ਅਚ੍ਛੀ ਲਗਤੀ ਹੈ ਪਰ ਯੇ ਟੋਰੀ ਕਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨੇ ਲਾਯਕ ਨਹੀਂ।''
''ਇਸੀਲਿਏ ਡੇਵ, ਮੈਂ ਏਸ.ਡੀ.ਏਲ.ਪੀ. ਕਾ ਸਪੋਰ੍ਟਰ ਹੂਂ।''
''ਕਿਸੀ ਕੇ ਭੀ ਸਪੋਰ੍ਟਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਆਖ਼ਿਰ ਦੇਸ਼ੋਂ ਕੋ ਚਲਾਤੇ ਤੋ ਕੁਛ ਅਦਰਸ਼੍ਯ ਹਾਥ ਹੀ ਹੈਂ।''
''ਤੇਰਾ ਭੀ ਯਹ ਯਕੀਨ ਹੈ।''
''ਬਿਲ੍ਕੁਲ। ਯੇ ਅਦਰਸ਼੍ਯ ਹਾਥ ਹਰ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਹੋਤੇ ਹੈਂ। ਯਹਾਂ ਭੀ ਔਰ ਅਮੇਰਿਕਾ ਮੇਂ ਭੀ ਹੈਂ। ਅਬ ਅਮੇਰਿਕਾ ਕੇ ਪ੍ਰੇਜੀਡੇਂਟ ਕੇ ਲਿਏ ਅਲਿਖਿਤ ਸ਼ਰ੍ਤੇਂ ਹੈਂ ਕਿ ਵਹ ਅਮੀਰ ਹੋ, ਗੋਰਾ ਹੋ, ਆਯਰਿਸ਼ ਪਿਛੜੀ ਜਾਤਿ ਕਾ ਹੋ, ਜ੍ਯੁਓ ਕਾ ਹਮਦਰ੍ਦ ਹੋ ਵਗੈਰਹ...।''
''ਡੇਵ, ਹਮ ਕਿਸੀ ਪਬ ਮੇਂ ਚਲੇਂ, ਫਿਰ ਜੀ ਭਰਕਰ ਬਾਤੇਂ ਕਰੇਂਗੇ। ਮੁਝੇ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ ਲਿਜ਼ ਕੇ ਬਹਾਨੇ ਮੇਰੀ ਪਹਚਾਨ ਏਕ ਅਚ੍ਛੇ ਦੋਸ੍ਤ ਸੇ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।''
ਬਲਦੇਵ ਮੁਸ੍ਕਰਾਯਾ ਔਰ ਕਹਨੇ ਲਗਾ-
''ਲਿਜ਼ ਕੋ ਇਨ ਬਾਤੋਂ ਸੇ ਏਲਰ੍ਜੀ ਹੈ।''
''ਉਸਕਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਦੂਸਰਾ ਹੈ। ਵਹ ਜ਼ਿਨ੍ਦਗੀ ਕੋ ਹਲ੍ਕੇ-ਫੁਲ੍ਕੇ ਅਂਦਾਜ ਮੇਂ ਲੇਤੀ ਹੈ।''
''ਡੌਮਨਿਕ, ਤੇਰੀ ਲਿਜ਼ ਸੇ ਦੋਸ੍ਤੀ ਕੈਸੇ ਹੁਈ, ਉਸਕੋ ਤੋ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਭੀ ਬਾਤ ਪਸਨ੍ਦ ਨਹੀਂ ਆਤੀ ਹੋਗੀ। ਵਹ ਤੁਝੇ ਭੀ ਬੋਰ ਕਰਤੀ ਹੋਗੀ।''
''ਡੇਵ, ਬੜੀ ਦੂਰ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ। ਮੇਰੀ ਉਸਕੇ ਸਾਥ ਦੋਸ੍ਤੀ ਕਾ ਏਕ ਆਧਾਰ ਤੋ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਵਹ ਔਰਤ ਹੈ, ਖੂਬਸੂਰਤ ਹੈ। ਦੂਸਰਾ ਯਹ ਕਿ ਮੁਝੇ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਕੁਛ ਸ਼ੇਯਰ ਬੇਚ ਸਕੂਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨਜ਼ਰ ਮੁਝੇ ਕਈ ਸਨ੍ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਭੀ...।''
ਉਨਕੇ ਬਾਤ ਕਰਤੇ ਕਰਤੇ ਹੀ ਲਿਜ਼ ਭੀ ਆ ਗਈ। ਉਨ੍ਹੇਂ ਏਕ ਸਾਥ ਬੈਠੇ ਦੇਖਕਰ ਬੋਲੀ-
''ਸੌਰੀ ਬ੍ਯੌਯਜ਼, ਆਈ ਏਮ ਲੇਟ।''
ਬਲਦੇਵ ਡੌਮਨਿਕ ਸੇ ਬੋਲਾ-
''ਅਗਰ ਤੁਮ ਚਾਹੋ ਤੋ ਯਹਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਬੈਠਕਰ ਭੀ ਸ਼ਾਮ ਗੁਜ਼ਾਰ ਸਕਤੇ ਹੋ। ਪੀਜ਼ਾ ਮਂਗਵਾ ਲੇਂਗੇ, ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਹਰ ਤਰਹ ਕੀ ਡ੍ਰਿਂਕ ਹੈ ਹੀ।''
(ਜਾਰੀ…)

ਲੇਖਕ ਸਂਪਰ੍ਕ :

67, ਹਿਲ ਸਾਇਡ ਰੋਡ,

ਸਾਉਥਾਲ, ਮਿਡਿਲਸੇਕ੍ਸ, ਇਂਗ੍ਲੈਂਡ

ਦੂਰਭਾਸ਼ : 020-85780393,07782-265726(ਮੋਬਾਇਲ)

ਗਵਾਕ੍ਸ਼ – ਮਾਰ੍ਚ 2012

ਜਨਵਰੀ 2008 “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਬ੍ਲੌਗ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਹਮ ਹਿਨ੍ਦੀ ਬ੍ਲੌਗ-ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੋ ਵਿਦੇਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਰਹ ਰਹੇ ਹਿਨ੍ਦੀ/ਪਂਜਾਬੀ ਕੇ ਉਨ ਲੇਖਕੋਂ/ਕਵਿਯੋਂ ਕੀ ਸਮਕਾਲੀਨ ਰਚਨਾਓਂ ਸੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਕਰਵਾਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਰਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹੈਂ ਜੋ ਅਪਨੇ ਵਤਨ ਹਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤਾਨ ਸੇ ਕੋਸੋਂ ਦੂਰ ਰਹਕਰ ਅਪਨੇ ਸਮਯ ਔਰ ਸਮਾਜ ਕੇ ਯਥਾਰ੍ਥ ਕੋ ਅਪਨੀ ਰਚਨਾਓਂ ਮੇਂ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ। “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਮੇਂ ਅਬ ਤਕ ਵਿਸ਼ਾਲ (ਇਟਲੀ), ਦਿਵ੍ਯਾ ਮਾਥੁਰ (ਲਂਦਨ), ਅਨਿਲ ਜਨਵਿਜਯ (ਮਾਸ੍ਕੋ), ਦੇਵੀ ਨਾਗਰਾਨੀ(ਯੂ.ਏਸ.ਏ.), ਤੇਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਮਾ(ਲਂਦਨ), ਰਚਨਾ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ(ਲਂਦਨ), ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਵਰ੍ਮਨ(ਦੁਬਈ), ਇਲਾ ਪ੍ਰਸਾਦ(ਯੂ ਏਸ ਏ), ਭਗਤ ਧਵਨ (ਡੇਨਮਾਰ੍ਕ), ਚਾਂਦ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ (ਡੇਨਮਾਰ੍ਕ), ਵੇਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ‘ਵਟੁਕ’(ਯੂ ਏਸ ਏ), ਰੇਖਾ ਮੈਤ੍ਰ (ਯੂ ਏਸ ਏ), ਤਨਦੀਪ ਤਮਨ੍ਨਾ (ਕਨਾਡਾ), ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਰ੍ਮਾ (ਯੂ ਕੇ), ਸੁਖਿਨ੍ਦਰ (ਕਨਾਡਾ), ਸੁਰਜੀਤ(ਕਨਾਡਾ), ਡੌ ਸੁਧਾ ਧੀਂਗਰਾ(ਅਮੇਰਿਕਾ), ਮਿਨ੍ਨੀ ਗ੍ਰੇਵਾਲ(ਕਨਾਡਾ), ਬਲਵਿਂਦਰ ਚਹਲ (ਨ੍ਯੂਜੀਲੈਂਡ), ਬਲਬੀਰ ਕੌਰ ਸਂਘੇੜਾ(ਕਨਾਡਾ), ਸ਼ੈਲ ਅਗ੍ਰਵਾਲ (ਇਂਗ੍ਲੈਂਡ), ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਜੈਨ (ਸਿਂਗਾਪੁਰ), ਡਾ. ਸੁਖਪਾਲ(ਕਨਾਡਾ), ਪ੍ਰੇਮ ਮਾਨ(ਯੂ.ਏਸ.ਏ.), (ਸ੍ਵ.) ਇਕਬਾਲ ਅਰ੍ਪਣ, ਸੁਸ਼੍ਰੀ ਮੀਨਾ ਚੋਪੜਾ (ਕਨਾਡਾ), ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸਂਧੁ(ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ), ਡਾ. ਭਾਵਨਾ ਕੁਂਅਰ(ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ), ਅਨੁਪਮਾ ਪਾਠਕ (ਸ੍ਵੀਡਨ), ਸ਼ਿਵਚਰਣ ਜਗ੍ਗੀ ਕੁਸ੍ਸਾ(ਲਂਦਨ), ਜਸਬੀਰ ਮਾਹਲ(ਕਨਾਡਾ), ਮਂਜੁ ਮਿਸ਼੍ਰਾ (ਅਮੇਰਿਕਾ), ਸੁਖਿਂਦਰ (ਕਨਾਡਾ), ਦੇਵਿਂਦਰ ਕੌਰ (ਯੂ ਕੇ) ਔਰ ਨੀਰੂ ਅਸੀਮ(ਕੈਨੇਡਾ) ਆਦਿ ਕੀ ਰਚਨਾਏਂ ਔਰ ਪਂਜਾਬੀ ਕਥਾਕਾਰ-ਉਪਨ੍ਯਾਸਕਾਰ ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ ਕੇ ਉਪਨ੍ਯਾਸ “ਸਵਾਰੀ” ਕੇ ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀ ਚੌਵਾਲੀਸਵੀਂ ਕਿਸ੍ਤ ਆਪਨੇ ਪਢੀਂ। “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਕੇ ਮਾਰ੍ਚ 12 ਅਂਕ ਮੇਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਹੈਂ ਸਮਕਾਲੀਨ ਹਿਂਦੀ ਕਵਿਤਾ ਕੀ ਏਕ ਪ੍ਰਮੁਖ ਕਵਯਿਤ੍ਰੀ ਇਲਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਕੀ ਕੁਛ ਕਵਿਤਾਏਂ ਤਥਾ ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ ਕੇ ਧਾਰਾਵਾਹਿਕ ਪਂਜਾਬੀ ਉਪਨ੍ਯਾਸ “ਸਵਾਰੀ” ਕੀ ਪਚਾਸਵੀਂ ਕਿਸ੍ਤ ਕਾ ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ…

ਹ੍ਯੁਸ੍ਟਨ, ਅਮੇਰਿਕਾ ਸੇ
ਇਲਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਕੀ ਤੀਨ ਕਵਿਤਾਏਂ

ਕਵਿਤਾ

ਆਜ ਫਿਰ ਮੈਂਨੇ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਨਾਮ ਲਿਯਾ
ਆਜ ਫਿਰ ਮੈਂਨੇ ਕਿਸੀ ਸੇ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਬਾਤ ਕੀ

ਆਜ ਫਿਰ ਮੈਂਨੇ ਕਿਸੀ ਕੋ ਪ੍ਯਾਰ ਸੇ ਸਹਲਾਯਾ
ਕਿਸੀ ਕੋ ਅਪਨੀ ਉਜਲੀ ਹਂਸੀ ਸੇ ਨਹਲਾਯਾ
ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕਰੀਬ ਆਯਾ
ਮੈਂ ਕਿਸੀ ਕੇ ਪਾਸ ਥੀ

ਯਹ ਕੈਸਾ ਵਕ੍ਫ਼ਾ ਥਾ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਔਰ ਕਵਿਤਾ ਕੇ ਬੀਚ ਮੇਂ ਆਯਾ
ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਮੇਰੇ ਕਰੀਬ ਹੋਨਾ
ਏਕ ਕਵਿਤਾ-ਸੀ ਹੀ ਤੋ ਬਾਤ ਥੀ…।

ਏਕ ਦੋਸ੍ਤ ਕੇ ਲਿਏ

ਸ੍ਨੇਹ ਯਦਿ ਸਮ੍ਬੋਧਿਤ ਹੋਤਾ ਹੈ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋਂ ਸੇ
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋਂ ਕੀ ਯਦਿ ਕੋਈ ਭਾਸ਼ਾ ਹੋਤੀ ਹੈ
ਤੋ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਕੋ ਅਨੁਪਸ੍ਥਿਤ ਹੀ ਰਹਨੇ ਦੋ

ਅਨੁਭੂਤਿਯੋਂ ਕੀ ਕੋਈ ਜ਼ਮੀਨ ਹੋਗੀ
ਏਹਸਾਸੋਂ ਕਾ ਕੋਈ ਮਕਾਨ ਹੋਗਾ
ਇਨ ਅਨਕਹੇ ਅਨੁਭਵੋਂ ਕੋ
ਉਸੀ ਜ਼ਮੀਨ ਪਰ, ਉਸੀ ਮਕਾਨ ਮੇਂ ਬਸਨੇ ਦੋ

ਸ੍ਮਰਤਿਯੋਂ ਕੀ ਏਕ ਕਿਤਾਬ ਹੋਗੀ
ਜੋ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਭੀ ਪਾਸ ਹੋਗੀ
ਇਨ ਕੋਮਲ ਨੇਹ ਪਂਖੁੜਿਯੋਂ ਕੋ
ਉਸੀ ਕਿਤਾਬ ਮੇਂ ਝਰਨੇ ਦੋ
ਤਾਕਿ ਬੋਝਿਲ ਪਲੋਂ ਮੇਂ
ਜਬ ਭੀ ਕਿਤਾਬ ਖੁਲੇ
ਸ੍ਨੇਹ ਕਾ ਸੁਵਾਸ
ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਆਸਪਾਸ ਘੁਲੇ !

ਅਸ੍ਵੀਕਰਤਿ

ਮੈਂ ਤਲਹਟ-ਸੀ ਨਿਕਾਲਕਰ
ਫੇਂਕ ਦੀ ਗਈ ਹੂਂ
ਕਿਨਾਰੋਂ ਪਰ

ਲਹਰੋਂ ਕੋ ਮੇਰਾ
ਸਾਥ ਬਹਨਾ
ਰਾਸ ਨਹੀਂ ਆਯਾ

ਮੈਂ ਨ ਸ਼ਂਖ ਥੀ
ਨ ਸੀਪੀ
ਕਿ ਚੁਨ ਲੀ ਗਈ ਹੋਤੀ
ਕਿਨ੍ਹੀਂ ਉਤ੍ਸੁਕ ਨਿਗਾਹੋਂ ਸੇ

ਰੇਤ ਥੀ
ਰੇਤ–ਸੀ ਰੌਂਦੀ ਗਈ
ਕਾਲ ਕੇ ਕ੍ਰੂਰ ਹਾਥੋਂ ਸੇ।
00

ਸਮਕਾਲੀਨ ਹਿਂਦੀ ਸਾਹਿਤ੍ਯ ਕੀ ਏਕ ਪ੍ਰਮੁਖ ਕਵਯਿਤ੍ਰੀ-ਕਥਾਕਾਰ।
ਏਕ ਕਵਿਤਾ ਸਂਗ੍ਰਹ ‘ਧੂਪ ਕਾ ਟੁਕੜਾ’, ਦੋ ਕਹਾਨੀ ਸਂਗ੍ਰਹ ‘ਇਸ ਕਹਾਨੀ ਕਾ ਅਂਤ ਨਹੀਂ’ ਔਰ ‘ਉਸ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕਾ ਨਾਮ’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ। ਅਨੇਕ ਪਤ੍ਰ-ਪਤ੍ਰਿਕਾਓਂ ਔਰ ਵੇਬ ਪਤ੍ਰਿਕਾਓਂ/ਬ੍ਲੌਗ੍ਸ ਪਰ ਕਹਾਨਿਯਾਂ, ਕਵਿਯਾਏਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ।
ਸਮ੍ਪਰ੍ਕ : 12934, Meadow Run, Houston, TX 77066, U.S.A.
ਈ ਮੇਲ : Ila_prasad1@yahoo.com

ਧਾਰਾਵਾਹਿਕ ਪਂਜਾਬੀ ਉਪਨ੍ਯਾਸ(ਕਿਸ੍ਤ- 45)

ਸਵਾਰੀ

ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ
ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ : ਸੁਭਾਸ਼ ਨੀਰਵ

॥ ਪਚਾਸ ॥
ਕੁਛ ਦਿਨੋਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ ਸਤਨਾਮ ਕੇ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲਨੇ ਕੇ ਸਮਯ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਬਾਹਰ ਖੜਾ ਥਾ। ਉਸਕੋ ਦੇਖਕਰ ਸਤਨਾਮ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਯਾ। ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੇ ਹਾਥ ਔਰ ਜੁਬਾਨ ਕਾਂਪ ਰਹੇ ਥੇ। ਵਹ ਸਤਨਾਮ ਕੋ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਕਹਨੇ ਲਗਾ-
''ਮਾਰ ਦਿਯਾ ਯਾਰ, ਤੇਰੇ ਭਾਈ ਕੇ ਬੋਲੋਂ ਨੇ। ਯੇ ਮੁਝੇ ਜੀਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਗਾ। ਸਾਲਾ ਸ਼ਰੀਰ ਕਾ ਕਸ਼੍ਟ ਝੇਲਾ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਰੂਹ ਕੇ ਜ਼ਖ੍ਮੋਂ ਕੀ ਤਾਬ ਨਹੀਂ ਝੇਲੀ ਜਾਤੀ।''
ਸਤਨਾਮ ਨੇ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲੀ। ਅਨ੍ਦਰ ਪੜੀ ਰਾਤ ਕੀ ਬੋਤਲ ਮੇਂ ਸੇ ਬਚੀ ਹੁਈ ਵ੍ਹਿਸ੍ਕੀ ਕਾ ਏਕ ਪੈਗ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਬਨਾਕਰ ਦਿਯਾ। ਵਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਯਾ ਔਰ ਕਾਮ ਕਰਨੇ ਕੀ ਤੈਯਾਰੀ ਕਰਨੇ ਲਗਾ। ਸਤਨਾਮ ਨੇ ਕਹਾ-
''ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ, ਯਹ ਤੋ ਤੁਝੇ ਲਗ ਗਈ ਭਈ।''
''ਹਾਂ ਯਾਰ, ਪਰ ਮੈਂ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਛੋੜ ਦੂਂਗਾ। ਜ਼ਰਾ ਮਨ ਚਹਕੇ ਤੋ, ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਭੀ ਮਿਲੇ ਕਹੀਂ।''
''ਤੂ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਹੀ ਰਹ, ਖੁਸ਼ੀ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਯਹਾਂ ਤੁਝੇ ਕੋਈ ਫਾਲਤੂ ਲਫ੍ਜ਼ ਨਹੀਂ ਬੋਲਨੇ ਵਾਲਾ।''
''ਵੋ ਲਾਖ ਰੁਪਯੇ ਕਾ ਰੌਬ ਡਾਲੇ ਜਾਤਾ ਹੈ।''
''ਯਹ ਭੀ ਹੋ ਜਾਏਗਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੌ ਪੋਂਡ ਉਸਕੋ ਦੇ ਆਯਾ ਕਰੂਂਗਾ, ਤੂ ਜ੍ਯਾਦਾ ਚਿਂਤਾ ਨ ਕਰ।''
ਕੁਛ ਦੇਰ ਬਾਦ ਅਜਮੇਰ ਕਾ ਫੋਨ ਆ ਗਯਾ। ਦੁਕਾਨ ਖੋਲਨੇ ਤਕ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਖਟਕੀ ਥੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਕੇ ਕਮਰੇ ਮੇਂ ਦੇਖਾ, ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਵਹਾਂ ਨਹੀਂ ਥਾ, ਨੀਚੇ ਦੁਕਾਨ ਮੇਂ ਭੀ ਨਹੀਂ। ਵਹ ਸਮਝ ਗਯਾ ਥਾ ਕਿ ਸਤਨਾਮ ਕੀ ਤਰਫ ਚਲਾ ਗਯਾ ਹੋਗਾ। ਉਸਨੇ ਸਤਨਾਮ ਕੋ ਉਸ ਵਕ੍ਤ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਸਮਝਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕਹਾ ਥਾ, ਜਬ ਪਾਨੀ ਸਿਰ ਸੇ ਊਪਰ ਗੁਜ਼ਰ ਚੁਕਾ ਥਾ। ਉਸੇ ਯਹ ਭੀ ਡਰ ਥਾ ਕਿ ਸਤਨਾਮ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਸਮਝਾਨੇ ਕੀ ਬਜਾਯ ਉਖਾੜਨੇ ਕਾ ਯਤ੍ਨ ਕਰੇਗਾ। ਵਹੀ ਹੁਆ। ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਉਸਕੇ ਪਾਸ ਚਲਾ ਗਯਾ। ਅਜਮੇਰ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਕੁਢਨੇ ਲਗਾ ਥਾ ਔਰ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਕੁਢਤਾ ਰਹਾ ਥਾ।
ਦੋਪਹਰ ਕੋ ਸਤਨਾਮ ਕੀ ਵੈਨ ਦੁਕਾਨ ਕੇ ਸਾਮਨੇ ਆਕਰ ਖੜੀ ਹੁਈ। ਉਸੇ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਅਜਮੇਰ ਕਾ ਚੇਹਰਾ ਤਨ ਗਯਾ। ਸਮੀਪ ਖੜੀ ਗੁਰਿਂਦਰ ਨੇ ਉਸਕਾ ਕਂਧਾ ਦਬਾਯਾ। ਸਤਨਾਮ ਭੀ ਉਸਕਾ ਰੁਖ ਸਮਝ ਗਯਾ ਔਰ ਅਨ੍ਦਰ ਘੁਸਤੇ ਹੁਏ ਬੋਲਾ-
''ਭਾਈ, ਮੁਝੇ ਤੋ ਉਸਕੀ ਬਿਲਕੁਲ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ। ਭਲਾ, ਸ਼ਰਾਬੀ ਬਨ੍ਦਾ ਕ੍ਯਾ ਕਾਮ ਕਰ ਲੇਗਾ। ਔਰ ਫਿਰ ਅਬ ਤੋ ਮੇਰਾ ਕਾਮ ਚਲ ਹੀ ਰਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੋ ਕਹਨੇ ਆਯਾ ਹੂਂ ਕਿ ਉਸਕੋ ਯਹੀਂ ਅਪਨੇ ਪਾਸ ਹੀ ਰਖੋ।''
ਅਜਮੇਰ ਕੁਛ ਨ ਬੋਲਾ। ਗੁਰਿਂਦਰ ਕਹਨੇ ਲਗੀ-
''ਅਚ੍ਛੀ ਬਾਤ ਤੋ ਯਹ ਹੋਗੀ ਕਿ ਉਸਕੋ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦੋ, ਅਪਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਮੇਂ ਜਾਏ। ਯਹਾਂ ਇਂਗ੍ਲੈਂਡ ਮੇਂ ਰਹਾ ਤੋ ਕੋਈ ਉਲਾਹਨੇ ਵਾਲੀ ਬਾਤ ਹੀ ਨ ਹੋ ਜਾਏ।''
''ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦੇਂ ਤੋ ਮੇਰਾ ਦਿਯਾ ਏਡਵਾਂਸ ਕੈਸੇ ਪੂਰਾ ਹੋਗਾ। ਔਰ ਫਿਰ ਲੋਗ ਕ੍ਯਾ ਕਹੇਂਗੇ !'' ਅਜਮੇਰ ਨੇ ਕਹਾ।
ਉਸਕੇ ਚੇਹਰੇ ਕਾ ਤਨਾਵ ਅਬ ਤਕ ਕੁਛ ਕਮ ਹੋ ਚੁਕਾ ਥਾ। ਸਤਨਾਮ ਨੇ ਪੂਛਾ-
''ਅਬ ਦੁਬਾਰਾ ਕੋਈ ਖਾਸ ਬਾਤ ਹੋ ਗਈ ਥੀ ?''
''ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਅਬ ਕੌਨ ਭੜਕਾਤਾ ਹੈ। ਕਹਤਾ, ਮੁਝੇ ਖਾਲਿਸ੍ਤਾਨੀ ਬਨਾਕਰ ਯਹਾਂ ਪਕ੍ਕਾ ਕਰਾਓ।''
''ਯਹ ਨਈ ਬਾਤ ਕਹਾਂ ਸੇ ਨਿਕਾਲ ਲਾਯਾ, ਉਸੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹਮਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕਾ, ਤਾਯੇ ਕਾ।''
''ਪਤਾ ਤੋ ਉਸਕੋ ਸਬ ਹੈ। ਕਹਤਾ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਦੁਨਿਯਾ ਯਹਾਂ ਪਕ੍ਕੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਤੋ ਮੈਂ ਕ੍ਯੋਂ ਨਹੀਂ। ਮੈਂਨੇ ਸਮਝਾਯਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਲੀਗਲ ਸਿਚ੍ਯੁਏਸ਼ਨ ਔਰ ਹੈ, ਤੁਝੇ ਤੀਸਰਾ ਸਾਲ ਹੈ ਇਲਲੀਗਲ ਰਹਤੇ ਹੁਏ, ਤੂ ਅਬ ਐਸੇ ਹੀ ਸਮਯ ਨਿਕਾਲ, ਜੋ ਨਿਕਲਤਾ ਹੈ।''
''ਫਿਰ ਕ੍ਯਾ ਬੋਲਾ ?''
''ਬੋਲਾ, ਤੁਮਨੇ ਮੇਰਾ ਜਾਨਬੂਝ ਕਰ ਟਾਇਮ ਨਿਕਲਵਾ ਦਿਯਾ। ਮੈਂਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਹਮ ਕ੍ਯਾ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼੍ਮਨ ਹੈਂ, ਇਸੀ ਬਾਤ ਪਰ ਮੁਝੇ ਗੁਸ੍ਸਾ ਆ ਗਯਾ।''
''ਯੇ ਬਾਤੇਂ ਇਸਕੇ ਦਿਮਾਗ ਮੇਂ ਕੌਨ ਡਾਲਤਾ ਹੋਗਾ ?''
''ਯੇ ਮੁਲ੍ਲਾ ਮੁਨੀਰ ਔਰ ਵੋ ਬਾਮਣ। ਪਰ ਯਹ ਭੀ ਕੌਨ-ਸਾ ਬਚ੍ਚਾ ਹੈ, ਦੁਨਿਯਾ ਭਰ ਕੀ ਖ਼ਬਰ ਰਖਤਾ ਹੈ। ਮੁਝੇ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਕਾਲੀ ਕੋ ਭੀ ਪੈਸੇ ਖਿਲਾਤਾ ਹੈ। ਤਭੀ ਵੋ ਇਸਕਾ ਪੀਛਾ ਕਰਤੀ ਯਹਾਂ ਤਕ ਪਹੁਂਚ ਗਈ। ਤੂ ਭੀ ਇਸਕਾ ਧ੍ਯਾਨ ਰਖਨਾ।'' ਅਜਮੇਰ ਨੇ ਕਹਾ।
ਸਤਨਾਮ ਜੁਆਇਸ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਚੁਪ ਰਹਾ। ਵਹ ਜਾਨਤਾ ਥਾ ਕਿ ਜੁਆਇਸ ਐਸੀ ਨਹੀਂ ਥੀ।
ਸਤਨਾਮ ਵਾਪਸ ਅਪਨੀ ਦੁਕਾਨ ਮੇਂ ਆਯਾ ਤੋ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਨੇ ਕਹਾ-
''ਕਰ ਆਯਾ ਭਾਈ ਸੇ ਮੀਟਿਂਗ ?''
''ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂ ਕ੍ਯੋਂ ਘਬਰਾ ਰਹਾ ਹੈ ?''
''ਕ੍ਯਾ ਫੈਸਲਾ ਕਿਯਾ ਮੇਰੀ ਕਿਸ੍ਮਤ ਕਾ ?... ਮੈਂ ਤੋ ਕਹਤਾ ਹੂਂ, ਮੁਝੇ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦੋ।''
''ਜੈਸੀ ਤੇਰੀ ਮਰ੍ਜੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੋ ਕਹੂਂਗਾ ਕਿ ਜਬ ਤਕ ਸਮਯ ਲਗਤਾ ਹੈ, ਲਗਾ ਲੇ, ਪਰ ਏਕ ਕਾਮ ਯਹ ਕਰ ਕਿ ਸ਼ਰਾਬ ਕਮ ਕਰ ਦੇ। ਇਸ ਤਰਹ ਤੇਰੇ ਸੇ ਕਾਮ ਨਹੀਂ ਹੋਗਾ।''
''ਜੋ ਭੀ ਹੋ, ਮੈਂ ਭਾਜੀ ਕੇ ਪਾਸ ਨਹੀਂ ਰਹਨਾ ਚਾਹਤਾ।''
''ਤੂ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਰਹਤਾ ਰਹ।''
''ਮੁਝੇ ਪਤਾ ਹੈ, ਮਨਜੀਤ ਭਾਭੀ ਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਅਕੇਲੇ ਰਹਨੇ ਕਾ ਹੈ। ਮੁਝੇ ਬਲਦੇਵ ਕੇ ਪਾਸ ਭੇਜ ਦੋ। ਉਸਕਾ ਪਾਨੀ ਭੀ ਦੇਖ ਲੇਂ।''
''ਬਲਦੇਵ ਭੀ ਦਿਲੀਪ ਕੁਮਾਰ ਕੀ ਤਰਹ ਕਹੀਂ-ਕਹੀਂ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤਾ ਹੈ... ਤੂ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਰਹ। ਮਨਜੀਤ ਕੀ ਚਿਂਤਾ ਛੋੜ ਦੇ। ਤੂ ਉਸਕੀ ਹਾਂ ਮੇਂ ਹਾਂ ਮਿਲਾਯੇ ਚਲਨਾ ਔਰ ਦੂਸਰਾ ਯਹ ਕਿ ਬੈਡ ਕੀ ਜਗਹ ਟਾਯਲੇਟ ਯੂਜ਼ ਕਰਨਾ।''
''ਤੂ ਭੀ ਯਾਰ ਕਮਾਲ ਕਰਤਾ ਹੈ...।''
ਕਹਤੇ ਹੁਏ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਸ਼ਰਮਿਨ੍ਦਾ-ਸਾ ਹੋਨੇ ਲਗਾ।
ਸਤਨਾਮ ਸੋਚ ਰਹਾ ਥਾ ਕਿ ਯਦਿ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਸ਼ਰਾਬ ਕਮ ਕਰ ਦੇ ਤੋ ਪਹਲੇ ਕੀ ਤਰਹ ਏਕ ਬਾਰ ਫਿਰ ਵਹ ਫੁਰ੍ਸਤ-ਸੀ ਪਾ ਸਕਤਾ ਥਾ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਖੁਸ਼ ਰਖਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਯਾ। ਮਾਇਕੋ ਸਿਗਰੇਟੇਂ ਪੀਤਾ ਥਾ, ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਉਸਕੇ ਸਾਥ ਖੜੇ ਹੋਕਰ ਕਭੀ-ਕਭੀ ਕਸ਼ ਲਗਾਨੇ ਲਗ ਪੜਤਾ। ਉਸਨੇ ਵ੍ਹਿਸ੍ਕੀ ਕਮ ਕਰ ਦੀ। ਸ਼ਾਮ ਕੇ ਵਕ੍ਤ ਹੀ ਪੀਤਾ। ਅਬ ਉਸਸੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਪੀ ਭੀ ਨਹੀਂ ਜਾਤੀ ਥੀ। ਵਹ ਸ਼ੀਘ੍ਰ ਹੀ ਨਸ਼ੇ ਮੇਂ ਹੋ ਜਾਤਾ। ਸਤਨਾਮ ਸੋਚਤਾ ਕਿ ਜ਼ਰੂਰ ਦੋਪਹਰ ਕੋ ਜੁਆਇਸ ਕੇ ਯਹਾਂ ਸੇ ਪੀ ਆਤਾ ਹੋਗਾ। ਜੁਆਇਸ ਉਸਕੋ ਲਗਭਗ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹੀ ਘਰ ਲੇ ਜਾਯਾ ਕਰਤੀ।
ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੀ ਸੇਹਤ ਪਹਲੇ ਕੀ ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਅਚ੍ਛੀ ਹੋਨੇ ਲਗੀ ਥੀ। ਆਂਖੋਂ ਕੇ ਨੀਚੇ ਕੀ ਥੈਲਿਯਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਰਹੀ ਥੀਂ। ਸਤਨਾਮ ਸੋਚਨੇ ਲਗਾ ਕਿ ਅਜਮੇਰ ਨੇ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਬਰ੍ਬਾਦ ਕਰਕੇ ਛੋੜ ਦਿਯਾ ਥਾ। ਜਾਨਵਰ ਸੇ ਭੀ ਪ੍ਯਾਰ ਸੇ ਕਾਮ ਲਿਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਕੋ ਅਚ੍ਛਾ-ਭਲਾ ਆਦਮੀ ਥਾ। ਉਸਕੀ ਦੇਖਭਾਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਥੀ। ਉਸਕੋ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕਾ ਜੁਆਇਸ ਕੇ ਘਰ ਜਾਨਾ ਅਚ੍ਛਾ ਨਹੀਂ ਲਗਤਾ ਥਾ, ਪਰ ਰੋਕਤਾ ਕਭੀ ਨਹੀਂ, ਬਲ੍ਕਿ ਮਜਾਕ ਕਰਤੇ ਹੁਏ ਕਹਤਾ-
''ਹਰ ਔਰਤ ਏਕ ਜੈਸੀ ਹੋਤੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਵਾਸ੍ਤਾ ਮੀਨਾ ਕੁਮਾਰੀ ਸੇ ਲੇਕਰ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਕੇ ਸਾਥ ਪੜਾ ਹੈ।''
ਕਈ ਬਾਰ ਇਸ ਬਾਤ ਕੋ ਉਲਟਕਰ ਭੀ ਕਹ ਦੇਤਾ-
''ਹਰ ਔਰਤ ਅਪਨੀ ਜਗਹ ਹੈ, ਹਰੇਕ ਕੀ ਅਪਨੀ ਏਕ੍ਟਿਂਗ, ਅਪਨੀ ਅਦਾ।''
ਸਤਨਾਮ ਕੇ ਲਿਏ ਪਹਲੇ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲੌਟਨੇ ਲਗੇ ਥੇ। ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਨੇ ਪੁਨ: ਸਾਰਾ ਕਾਮ ਸਂਭਾਲ ਲਿਯਾ ਥਾ। ਅਬ ਤੋ ਵਹ ਸਾਰੀ ਡਿਲੀਵਰੀ ਅਕੇਲਾ ਹੀ ਕਰ ਦੇਤਾ। ਸਤਨਾਮ ਤੋ ਕਈ ਬਾਰ ਕਮਰ ਪਰ ਹਾਥ ਰਖੇ ਹੀ ਖੜਾ ਰਹਤਾ। ਸ੍ਮਿਥਫੀਲ੍ਡ ਮੀਟ ਮਾਰ੍ਕੇਟ ਜਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਤੜਕੇ ਹੀ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਤਾ ਔਰ ਸਾਰਾ ਕਾਮ ਦੌੜ ਦੌੜਕਰ ਕਰਤਾ। ਸਤਨਾਮ ਉਸਕਾ ਸੌ ਪੌਂਡ ਹਰ ਸਪ੍ਤਾਹ ਜਾਕਰ ਅਜਮੇਰ ਕੋ ਦੇ ਆਤਾ।
ਹਾਈਬਰੀ ਮੇਂ ਅਬ ਗੁਰਿਂਦਰ ਹੀ ਜ੍ਯਾਦਾ ਸਮਯ ਦੁਕਾਨ ਪਰ ਖੜੀ ਹੋਤੀ। ਸ਼ੈਰਨ ਔਰ ਹਰਵਿਂਦਰ ਸ੍ਕੂਲ ਸੇ ਲੌਟਤੇ ਤੋ ਉਸਕੀ ਕੁਛ ਮਦਦ ਕਰ ਦੇਤੇ। ਪਾਂਚ ਬਜੇ ਟੋਨੀ ਆ ਜਾਤਾ। ਟੋਨੀ ਕੋ ਭੀ ਯੇ ਗਲ੍ਲੇ ਪਰ ਨ ਛੋੜਤੇ। ਸ਼ਾਮ ਕੋ ਅਜਮੇਰ ਹੋਤਾ। ਪਹਲੇ ਵਾਲੀ ਮੌਜ ਅਬ ਫਿਰ ਗਾਯਬ ਹੋ ਗਈ ਥੀ। ਅਜਮੇਰ ਸੁਬਹ ਸਮਯ ਸੇ ਸ਼ੌਪਿਂਗ ਕਰਨੇ ਨਿਕਲ ਜਾਤਾ ਔਰ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲਨੇ ਤਕ ਬਮੁਸ਼੍ਕਿਲ ਲੌਟਤਾ। ਫਿਰ ਅਕੇਲਾ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸਾਮਾਨ ਵੈਨ ਮੇਂ ਸੇ ਉਤਾਰਤਾ। ਉਸਕੇ ਲਿਏ ਯਹ ਕਾਮ ਬਹੁਤ ਹੋ ਜਾਤਾ।
ਉਸ ਦਿਨ ਸਤਨਾਮ ਹਾਈਬਰੀ ਗਯਾ ਤੋ ਗੁਰਿਂਦਰ ਬੋਲੀ-
''ਮੈਂ ਤੁਝੇ ਫੋਨ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ ਥੀ।''
''ਜਟ੍ਟਿਯੇ, ਮੁਝਸੇ ਕ੍ਯਾ ਕਾਮ ਪੜ ਗਯਾ ?''
''ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਨ ਕਿ ਜਿਸ ਜੇਬ ਮੇਂ ਦਾਨੇ ਹੋਂ, ਉਸ ਸੇ ਹੀ ਹੈਲੋ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈ।''
''ਮੇਰੀ ਜੇਬ ਮੇਂ ਦਾਨੇ ਕਹਾਂ ਹੈਂ ?''
''ਤੂ ਚਾਲੂ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਸਭੀ ਭਾਇਯੋਂ ਕੀ ਚਾਲਾਕੀ ਤੇਰੇ ਅਕੇਲੇ ਮੇਂ ਹੈ।''
''ਯੇ ਪ੍ਰੇਮ ਚੋਪੜਾ ?''
''ਵੋ ਤੋ ਯੂਂ ਹੀ ਬਦਨਾਮ ਹੈ। ਜੈਸੇ ਕਹਤੇ ਹੈ ਨ, ਘੁਗ੍ਗੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਔਰ ਕੌਆ ਬਦਨਾਮ।''
''ਜਟ੍ਟਿਯੇ, ਬਾਜ਼ ਕੋ ਘੁਗ੍ਗੀ ਨ ਕਹ। ਚਲ ਤੂ ਕਾਮ ਕੀ ਬਾਤ ਕਰ।''
''ਤੂ ਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।''
''ਪਹਲੇ ਕਭੀ ਕੀ ਹੈ ?''
''ਹਮੇਂ ਦੋ ਦਿਨ ਸੁਬਹ ਕੇ ਲਿਏ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਚਾਹਿਏ। ਟਯੂਜ-ਡੇ ਔਰ ਥਰ੍ਸ-ਡੇ ਮੌਰ੍ਨਿਂਗ। ਤੇਰੇ ਭਾਜੀ ਸੇ ਅਬ ਵੈਨ ਲੋਡ-ਅਨਲੋਡ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ, ਪਸੀਨਾ ਆਏ ਜਾਤਾ ਹੈ।''
''ਸਵੇਰੇ ਜਬ ਭਾਈ ਨੇ ਜਾਨਾ ਹੋ ਤੋ ਉਧਰ ਸੇ ਉਸਕੋ ਪਿਕ ਕਰ ਲਿਯਾ ਕਰੇ।''
''ਉਸਸੇ ਭੀ ਪੂਛ ਲੇਨਾ, ਵੋ ਆਏਗਾ ਭੀ ਕਿ ਨਹੀਂ।''
''ਆਏਗਾ ਕ੍ਯੋਂ ਨਹੀਂ...।''
ਦੁਕਾਨ ਮੇਂ ਸੇ ਨਿਕਲਤਾ ਸਤਨਾਮ ਬੜਬੜਾ ਰਹਾ ਥਾ, ''ਪ੍ਰੇਮ ਚੋਪੜਾ ਤੋ ਬਾਹਰ ਰਹਕਰ ਗੋਲ ਕਰ ਗਯਾ !''
ਸਤਨਾਮ ਕਾ ਅਧਿਕ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਬਿਗੜਾ ਥਾ। ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਸਿਰ੍ਫ਼ ਦੋ ਦਿਨ ਹੀ ਉਧਰ ਜਾਤਾ ਥਾ, ਵਹ ਭੀ ਗ੍ਯਾਰਹ ਬਜੇ ਤਕ ਲੌਟ ਆਤਾ। ਸਤਨਾਮ ਨੇ ਅਪਨੀ ਸ਼ੌਪਿਂਗ ਕੇ ਦਿਨ ਬਦਲ ਲਿਏ ਥੇ। ਪਰਨ੍ਤੁ ਉਸਕੋ ਏਕ ਖੀਝ-ਸੀ ਚਢੀ ਰਹਤੀ ਥੀ। ਵਹ ਸੋਚਤਾ ਕਿ ਦੋ ਦਿਨ ਕੀ ਤਨਖ੍ਵਾਹ ਭੀ ਅਜਮੇਰ ਹੀ ਦੇ, ਪਰ ਵਹ ਮੁਂਹ ਸੇ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਹਤਾ ਥਾ।
ਜਿਸ ਦਿਨ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਅਜਮੇਰ ਕੇ ਯਹਾਂ ਸੇ ਆਤਾ ਤੋ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਤਾ। ਵਹ ਬਤਾਨੇ ਲਗਤਾ-
''ਆਜ ਤੋ ਜਟ੍ਟੀ ਨੇ ਹਮਾਰੇ ਪਹੁਂਚਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਹੀ ਆਲੂ ਕੇ ਪਰਾਂਠੇ ਬਨਾਏ ਹੁਏ ਥੇ ਔਰ ਸਾਥ ਹੀ ਮੈਂਗੋ ਲਸ੍ਸੀ। ਬੋਲੀ- ਖਾ ਲੋ ਪਹਲੇ, ਫਿਰ ਵੈਨ ਮੇਂ ਸੇ ਸਾਮਾਨ ਉਤਾਰਨਾ। ਭਾਜੀ ਉਲਟਕਰ ਗੁਸ੍ਸੇ ਮੇਂ ਬੋਲਾ- ਅਗਰ ਵਾਰ੍ਡਨ ਟਿਕਟ ਕਾਟ ਗਯਾ ਤੋ ?''
ਏਕ ਦਿਨ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਬੋਲਾ-
''ਭਾਜੀ ਤੋ ਮੇਰਾ ਕੁਛ ਜ੍ਯਾਦਾ ਹੀ ਫਿਕ੍ਰ ਕਿਏ ਜਾਤਾ ਹੈ। ਕਹਤਾ ਹੈ, ਹਾਥ ਨ ਕਟਵਾ ਲੇਨਾ।''
ਸਤਨਾਮ ਪਹਲੇ ਹੀ ਈਰ੍ਸ਼੍ਯਾ ਮੇਂ ਭਰਾ ਪੜਾ ਥਾ, ਬੋਲਾ-
''ਤਬ ਉਸਕਾ ਫਿਕ੍ਰ ਕਹਾਂ ਗਯਾ ਥਾ ਜਬ ਸਾਰੀ-ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਤੁਝ ਪਰ ਸ਼ਰਾਬ ਉਂਡੇਲਤਾ ਥਾ।''
ਸੁਨਕਰ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਝੇਂਪ ਗਯਾ ਔਰ ਆਗੇ ਕੁਛ ਨ ਬੋਲਾ। ਰਾਤ ਕੋ ਰੋਟੀ ਖਾਤਾ ਸਤਨਾਮ ਮਨਜੀਤ ਸੇ ਬੋਲਾ-
''ਬਾਤ ਸੁਨ ਮੇਰੀ ਸ੍ਮਿਤਾ ਪਾਟਿਲ, ਯੇ ਤੇਰਾ ਦੇਵਰ ਨਿਰਾ ਹੀ ਅਸਰਾਨੀ ਬਨਾ ਘੂਮਤਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਚੋਪੜਾ ਸਂਜੀਵ ਕੁਮਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤਾ ਹੈ।''
ਆਹਿਸ੍ਤਾ-ਆਹਿਸ੍ਤਾ ਸਭੀ ਕੋ ਯਹ ਰੂਟੀਨ ਮਂਜ਼ੂਰ ਹੋ ਗਯਾ। ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਇਤਵਾਰ ਕੋ ਭੀ ਅਜਮੇਰ ਕੇ ਸਾਥ ਕਾਮ ਕਰਵਾਨੇ ਜਾਤਾ। ਸਵੇਰੇ ਉਠਕਰ ਸਤਨਾਮ ਕੀ ਦੁਕਾਨ ਮੇਂ ਆ ਜਾਤਾ। ਹੌਰ੍ਨਜ਼ੀ ਰੋਡ ਕੀ ਇਸ ਪਰੇਡ ਮੇਂ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਸਭੀ ਜਾਨਨੇ ਲਗ ਪੜੇ ਥੇ। ਵਹ ਖਾਲੀ ਹੋਤਾ ਤੋ ਯੂਂ ਹੀ ਕਿਸੀ ਦੂਸਰੀ ਦੁਕਾਨ ਮੇਂ ਜਾ ਖੜਾ ਹੋਤਾ। ਸਬ ਜਾਨਤੇ ਥੇ ਕਿ ਵਹ ਸਤਨਾਮ ਕਾ ਭਾਈ ਹੈ। ਅਬ੍ਦੁਲਾ ਕੀ ਦੁਕਾਨ ਪਰ ਬੋਤਲ ਲੇਨੇ ਭੀ ਵਹੀ ਜਾਤਾ। ਕਭੀ ਕਾਂਤੀ ਪਟੇਲ ਕੀ ਦੁਕਾਨ ਸੇ ਭੀ ਲੇ ਆਤਾ। ਅਬ੍ਦੁਲਾ ਉਸਕੋ ਰੋਕ ਲੇਤਾ ਔਰ ਕਹਤਾ-
''ਸਰਦਾਰ ਜੀ, ਅਪਨੀ ਦੁਕਾਨ ਛੋੜਕਰ ਦੂਸਰੀ ਪਰ ਕ੍ਯੋਂ ਜਾਸੋਂ।''
''ਖਾਨ ਸਾਹਿਬ, ਮੈਂ ਤੋ ਬੈਲੇਂਸ ਰਖਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂਂ। ਪਚਾਸ ਬੋਤਲੇਂ ਤੁਮਸੇ ਔਰ ਏਕ ਵਹਾਂ ਸੇ। ਔਰ ਫਿਰ ਵਹ ਮੀਟ ਭੀ ਹਮਸੇ ਹੀ ਲੇਤਾ ਹੈ।''
''ਮੈਂਨੇ ਤੋ ਪਹਲੇ ਹੀ ਸਤਨਾਮ ਸੇ ਕਹਾ ਥਾ ਕਿ ਹਲਾਲ ਰਖਾ ਕਰੋ।''
''ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ਹਲਾਲ ਰਖਾ ਹੁਆ ਹੈ, ਉਨਕਾ ਭੀ ਮੁਝੇ ਪਤਾ ਹੈ।''
''ਦੇਖੋ ਜੀ, ਹਮੇਂ ਹਲਾਲ ਕਾ ਕਹਕਰ ਦੇਂਗੇ ਤੋ ਸਾਰੀ ਜਿਮ੍ਮੇਦਾਰੀ ਉਨਕੀ ਹੀ ਹੋਸੀ।''
''ਐਸੇ ਤੋ ਹਮ ਭੀ ਹਲਾਲ ਕਾ ਫਟ੍ਟਾ ਲਗਾ ਲੇਤੇ ਹੈਂ।''
ਕਹਕਰ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਚਲਨੇ ਲਗਤਾ ਤੋ ਅਬ੍ਦੁਲਾ ਉਸਕੇ ਬੈਗ ਮੇਂ ਬਿਯਰ ਕਾ ਡਿਬ੍ਬਾ ਡਾਲ ਦੇਤਾ, ਪਰ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਕਾਂਤੀ ਪਟੇਲ ਕੀ ਦੁਕਾਨ ਮੇਂ ਜਾ ਘੁਸਤਾ।
ਏਕ ਦਿਨ ਪੈਟ੍ਰੋ ਸਤਨਾਮ ਕੋ ਬਤਾਨੇ ਲਗਾ-
''ਸੈਮ, ਮੁਝੇ ਲਗਤਾ ਹੈ, ਸ਼ੈਨੀ ਟਿਲ ਮੇਂ ਸੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਂਚ ਕਾ ਨੋਟ ਲੇਤਾ ਹੈ। ਪਹਲੇ ਤੋ ਮੈਂ ਸੋਚਤਾ ਥਾ ਕਿ ਯਹ ਮੇਰਾ ਸ਼ਕ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਮੈਂਨੇ ਧ੍ਯਾਨ ਸੇ ਚੈਕ ਕਿਯਾ। ਪਾਂਚ ਪੌਂਡ ਲੇਕਰ ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਸੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਆਤਾ ਹੈ।''
''ਤਭੀ ਜਲ੍ਦੀ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ।... ਚਲੋ, ਕੋਈ ਬਾਤ ਨਹੀਂ, ਪਾਂਚ ਪੌਂਡ ਹੀ ਹੈਂ।''
''ਸੈਮ, ਤੂ ਮਾਲਿਕ ਹੈ, ਜੋ ਮਰ੍ਜੀ ਕਹ। ਮੈਂਨੇ ਤੋ ਸੋਚਾ ਥਾ ਕਿ ਅਪਨੇ ਪੈਸੇ ਕਮ ਹੋਤੇ ਦੇਖ ਤੂ ਕਿਸੀ ਔਰ ਕੋ ਨ ਪਕੜਤਾ ਫਿਰੇ।''
ਕਹਕਰ ਪੈਟ੍ਰੋ ਨੇ ਕਂਧੇ ਹਿਲਾਯੇ ਔਰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਾਮ ਕਰਨੇ ਲਗ ਪੜਾ। ਸਤਨਾਮ ਬਾਹਰ ਸੇ ਤੋ ਮੁਸ੍ਕਰਾ ਰਹਾ ਥਾ, ਪਰ ਅਨ੍ਦਰ ਸੇ ਵਹ ਜਲ-ਭੁਨ ਗਯਾ। ਪਾਂਚ ਪੌਂਡ ਕੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਥੀ, ਬਾਤ ਤੋ ਚੋਰੀ ਕਰਨੇ ਕੀ ਥੀ। ਕਹੀਂ ਸਚ ਮੇਂ ਹੀ ਜੁਆਇਸ ਕੋ ਪੈਸੇ ਨ ਖਿਲਾਤਾ ਹੋ। ਫਿਰ ਵਹ ਉਸ ਬਾਤ ਕੀ ਓਰ ਸੇ ਅਪਨਾ ਧ੍ਯਾਨ ਹਟਾਤੇ ਹੁਏ ਅਪਨੇ ਕੋ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਨੇ ਲਗ ਪੜਾ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਅਜਮੇਰ ਕੇ ਸਾਥ ਸ਼ੌਪਿਂਗ ਕਰਵਾਕਰ ਨਹੀਂ ਲੌਟਾ। ਵੈਸੇ ਵਹ ਗ੍ਯਾਰਹ ਬਜੇ ਤਕ ਲੌਟ ਆਤਾ ਥਾ। ਪਰ ਬਾਰਹ ਬਜ ਚੁਕੇ ਥੇ। ਫਿਰ ਏਕ ਬਜ ਗਯਾ। ਸਤਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨੇ ਲਗਾ ਕਿ ਰਾਤ ਮੇਂ ਕੋਈ ਬਾਤ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੁਈ ਥੀ ਉਸਕੀ। ਯਾਦ ਕਰਨੇ ਪਰ ਵਹ ਸਬਕੁਛ ਸਮਝ ਗਯਾ। ਉਸਨੇ ਨਸ਼ੇ ਮੇਂ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਕਹਾ ਥਾ-
''ਬੜੇ ਜ੍ਵੈਲ ਥੀਫ਼ ! ਅਗਰ ਪਾਂਚ ਸੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ, ਤੋ ਪਾਂਚ ਔਰ ਲੇ ਲਿਯਾ ਕਰ।''
(ਜਾਰੀ…)
00

ਲੇਖਕ ਸਂਪਰ੍ਕ :

67, ਹਿਲ ਸਾਇਡ ਰੋਡ,
ਸਾਉਥਾਲ, ਮਿਡਿਲਸੇਕ੍ਸ, ਇਂਗ੍ਲੈਂਡ

ਦੂਰਭਾਸ਼ : 020-85780393,07782-265726(ਮੋਬਾਇਲ)

ਗਵਾਕ੍ਸ਼ – ਫਰਵਰੀ 2012

ਜਨਵਰੀ 2008 “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਬ੍ਲੌਗ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਹਮ ਹਿਨ੍ਦੀ ਬ੍ਲੌਗ-ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੋ ਵਿਦੇਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਰਹ ਰਹੇ ਹਿਨ੍ਦੀ/ਪਂਜਾਬੀ ਕੇ ਉਨ ਲੇਖਕੋਂ/ਕਵਿਯੋਂ ਕੀ ਸਮਕਾਲੀਨ ਰਚਨਾਓਂ ਸੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਕਰਵਾਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਰਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹੈਂ ਜੋ ਅਪਨੇ ਵਤਨ ਹਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤਾਨ ਸੇ ਕੋਸੋਂ ਦੂਰ ਰਹਕਰ ਅਪਨੇ ਸਮਯ ਔਰ ਸਮਾਜ ਕੇ ਯਥਾਰ੍ਥ ਕੋ ਅਪਨੀ ਰਚਨਾਓਂ ਮੇਂ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ। “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਮੇਂ ਅਬ ਤਕ ਵਿਸ਼ਾਲ (ਇਟਲੀ), ਦਿਵ੍ਯਾ ਮਾਥੁਰ (ਲਂਦਨ), ਅਨਿਲ ਜਨਵਿਜਯ (ਮਾਸ੍ਕੋ), ਦੇਵੀ ਨਾਗਰਾਨੀ(ਯੂ.ਏਸ.ਏ.), ਤੇਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਮਾ(ਲਂਦਨ), ਰਚਨਾ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ(ਲਂਦਨ), ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਵਰ੍ਮਨ(ਦੁਬਈ), ਇਲਾ ਪ੍ਰਸਾਦ(ਯੂ ਏਸ ਏ), ਭਗਤ ਧਵਨ (ਡੇਨਮਾਰ੍ਕ), ਚਾਂਦ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ (ਡੇਨਮਾਰ੍ਕ), ਵੇਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ‘ਵਟੁਕ’(ਯੂ ਏਸ ਏ), ਰੇਖਾ ਮੈਤ੍ਰ (ਯੂ ਏਸ ਏ), ਤਨਦੀਪ ਤਮਨ੍ਨਾ (ਕਨਾਡਾ), ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਰ੍ਮਾ (ਯੂ ਕੇ), ਸੁਖਿਨ੍ਦਰ (ਕਨਾਡਾ), ਸੁਰਜੀਤ(ਕਨਾਡਾ), ਡੌ ਸੁਧਾ ਧੀਂਗਰਾ(ਅਮੇਰਿਕਾ), ਮਿਨ੍ਨੀ ਗ੍ਰੇਵਾਲ(ਕਨਾਡਾ), ਬਲਵਿਂਦਰ ਚਹਲ (ਨ੍ਯੂਜੀਲੈਂਡ), ਬਲਬੀਰ ਕੌਰ ਸਂਘੇੜਾ(ਕਨਾਡਾ), ਸ਼ੈਲ ਅਗ੍ਰਵਾਲ (ਇਂਗ੍ਲੈਂਡ), ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਜੈਨ (ਸਿਂਗਾਪੁਰ), ਡਾ. ਸੁਖਪਾਲ(ਕਨਾਡਾ), ਪ੍ਰੇਮ ਮਾਨ(ਯੂ.ਏਸ.ਏ.), (ਸ੍ਵ.) ਇਕਬਾਲ ਅਰ੍ਪਣ, ਸੁਸ਼੍ਰੀ ਮੀਨਾ ਚੋਪੜਾ (ਕਨਾਡਾ), ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸਂਧੁ(ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ), ਡਾ. ਭਾਵਨਾ ਕੁਂਅਰ(ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ), ਅਨੁਪਮਾ ਪਾਠਕ (ਸ੍ਵੀਡਨ), ਸ਼ਿਵਚਰਣ ਜਗ੍ਗੀ ਕੁਸ੍ਸਾ(ਲਂਦਨ), ਜਸਬੀਰ ਮਾਹਲ(ਕਨਾਡਾ), ਮਂਜੁ ਮਿਸ਼੍ਰਾ (ਅਮੇਰਿਕਾ), ਸੁਖਿਂਦਰ (ਕਨਾਡਾ), ਦੇਵਿਂਦਰ ਕੌਰ (ਯੂ ਕੇ) ਔਰ ਨੀਰੂ ਅਸੀਮ(ਕੈਨੇਡਾ) ਆਦਿ ਕੀ ਰਚਨਾਏਂ ਔਰ ਪਂਜਾਬੀ ਕਥਾਕਾਰ-ਉਪਨ੍ਯਾਸਕਾਰ ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ ਕੇ ਉਪਨ੍ਯਾਸ “ਸਵਾਰੀ” ਕੇ ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀ ਤੇਂਤਾਲੀਸਵੀਂ ਕਿਸ੍ਤ ਆਪਨੇ ਪਢੀਂ। “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਕੇ ਫਰਵਰੀ 12 ਅਂਕ ਮੇਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਹੈਂ – ਮਂਜੁ ਮਿਸ਼੍ਰ ਕੀ ਕੁਛ ਕਵਿਤਾਏਂ ਤਥਾ ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ ਕੇ ਧਾਰਾਵਾਹਿਕ ਪਂਜਾਬੀ ਉਪਨ੍ਯਾਸ “ਸਵਾਰੀ” ਕੀ ਚੌਵਾਲੀਸਵੀਂ ਕਿਸ੍ਤ ਕਾ ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ…

ਕੈਲਿਫੋਰ੍ਨਿਯਾ(ਯੂ।ਏਸ.ਏ.) ਸੇ

ਮਂਜੁ ਮਿਸ਼੍ਰਾ ਕੀ ਕੁਛ ਕਵਿਤਾਏਂ

ਖ੍ਵਾਹਿਸ਼ੇਂ - ਕੁਛ ਅਲਗ ਅਲਗ ਰਂਗ

1
ਮੇਰੀ ਖ੍ਵਾਹਿਸ਼ੋਂ ਨੇ
ਰਿਸ਼੍ਤੇ ਜੋਡ਼ ਲਿਏ ਆਸਮਾਨੋਂ ਸੇ
ਉਗਾ ਲਿਏ ਹੈਂ ਪਂਖ
ਔਰ ਉੜਨੇ ਲਗੀ ਹੈਂ ਹਵਾਓਂ ਮੇਂ
ਅਬ ਤੋ ਬਸ !
ਖ਼ੁਦਾ ਹੀ ਖ਼ੈਰ ਕਰੇ !!
2
ਅਲ੍ਲਾਹ !
ਯੇ ਖ੍ਵਾਹਿਸ਼ੋਂ ਕੀ ਉਡ਼ਾਨ
ਕਹੀਂ, ਦਮ ਹੀ ਨ ਲੇ ਲੇ
ਖ਼ੁਦਾ ਹੀ ਜਾਨੇ,
ਪਾਂਵ ਕਹਾਂ ਤਕ ਸਾਥ ਦੇਂਗੇ ?
3
ਰੋਸ਼ਨੀ ਚੁਭਤੀ ਹੈਂ
ਪਾਂਵੋਂ ਕੇ ਛਾਲੇ ਫੂਟਤੇ ਹੈਂ
ਆਂਖੋਂ ਕੇ ਖ਼੍ਵਾਬ ਦਮ ਤੋੜਤੇ ਹੈਂ
ਐਸੇ ਮੇਂ ਭੀ ਜੀਨੇ ਕੀ ਖ੍ਵਾਹਿਸ਼
ਵਲ੍ਲਾਹ ..
ਜ਼ਿਂਦਗੀ ਭੀ ਕ੍ਯਾ ਚੀਜ ਹੈ !
4
ਕਿਤਨੀ ਖ੍ਵਾਹਿਸ਼ੋਂ ਨੇ
ਦਮ ਤੋੜੇ ਹੈਂ
ਤਬ ਕਹੀਂ ਜਾ ਕਰ
ਯਹ ਤਜੁਰ੍ਬੇ ਕੀ ਚਾਂਦੀ ਚਢੀ ਹੈ
ਬਾਲ ਧੂਪ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਪਕਤੇ !!

ਕ੍ਸ਼ਣਿਕਾਏਂ : ਚਲੋ ਜੁਗਨੂ ਬਟੋਰੇਂ...

1
ਰਿਸ਼੍ਤੇ,
ਬੁਨੀ ਹੁਯੀ ਚਾਦਰ
ਏਕ ਧਾਗਾ ਟੂਟਾ
ਬਸ ਉਧਡ਼ ਗਏ…
2
ਦੇਹਰੀ ਕੇ ਦਿਏ ਕੀ
ਲੌ ਕਾਂਪਤੀ ਹੈ,
ਬਾਹਰ ਆਂਧਿਯਾਂ ਤੇਜ ਹੈਂ
3
ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਨਬਨ-ਸੀ ਰਹੀ,
ਆਂਖੇਂ ਔਰ ਹੋਠ
ਅਲਗ-ਅਲਗ ਰਾਗ ਅਲਾਪਤੇ ਰਹੇ
4
ਚਲੋ ਜੁਗਨੂ ਬਟੋਰੇਂ
ਚਾਂਦ ਤਾਰੇ
ਮਿਲੇਂ ਨ ਮਿਲੇਂ …

ਮੁਟ੍ਠੀ ਭਰ ਸੁਖ ਕਾ ਪਾਵਨਾ

ਸਮਯ
ਜਬ ਅਪਨੀ ਬਹੀ ਖੋਲ ਕਰ ਬੈਠਾ
ਹਿਸਾਬ ਕਰਨੇ,
ਤੋ ਮੈਂ
ਸੋਚ ਮੇਂ ਪੜ ਗਯੀ...

ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾ
ਕਬ
ਮੁਟ੍ਠੀ ਭਰ ਸੁਖ ਕਾ ਪਾਵਨਾ
ਇਤਨਾ ਬਢ ਗਯਾ, ਕਿ
ਸਾਰੀ ਉਮ੍ਰ ਬੀਤ ਗਯੀ
ਸੂਦ ਚੁਕਾਤੇ ਚੁਕਾਤੇ
ਮੂਲ ਫਿਰ ਭੀ
ਜਸ ਕਾ ਤਸ

ਸਨ੍ਨਾਟਾ : ਅਲਗ-ਅਲਗ ਅਂਦਾਜ਼

1
ਯੂਂ ਤੋ
ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਹੈ ਰਾਤ
ਪਰ ਸਨ੍ਨਾਟੇ ਕਾ ਭੀ
ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਰਾਗ ਹੈ

ਸੁਨੋ ਤੋ ਕਾਨ ਦੇਕਰ -
ਸੁਨਾਈ ਦੇਂਗੀ
ਰਾਤ ਕੀ ਸਿਸਕਿਯਾਂ
2
ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਸੀ ਫਿਜਾਯੇਂ
ਚੁਪ ਚੁਪ -ਸਾ ਹੈ ਸਮਾਂ
ਫ਼ਿਰ ਭੀ ਰਾਤ
ਸਨ੍ਨਾਟੀ ਨਹੀਂ
3
ਤੋੜ ਲੋ
ਮਗਰ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਸੇ,
ਸਿਤਾਰੋਂ ਕੇ ਫੂਲ...
ਚਾਂਦ ਨ ਜਾਗੇ
ਸਨ੍ਨਾਟੇ ਕਾ ਜਾਦੂ ਟੂਟ ਜਾਯੇਗਾ
੦੦

ਮਂਜੁ ਮਿਸ਼੍ਰਾ
ਜਨ੍ਮ : 28 ਜੂਨ 1959, ਲਖਨਊ(ਉਤ੍ਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼)।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ : ਏਮ। ਏ.(ਹਿਨ੍ਦੀ)
ਸਰਜਨ : ਕਵਿਤਾਏਂ, ਹਾਇਕੁ, ਕ੍ਸ਼ਣਿਕਾਏਂ, ਮੁਕ੍ਤਕ ਔਰ ਗ਼ਜ਼ਲ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿ : ਵ੍ਯਾਪਾਰ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਬਂਧਕ, ਕੈਲਿਫੋਰ੍ਨਿਯਾ (ਯੂ।ਏਸ.ਏ.)
ਬ੍ਲੌਗ : http://manukavya.wordpress.ਕੌਮ
ਈਮੇਲ : manjushishra@gmail.com

ਧਾਰਾਵਾਹਿਕ ਪਂਜਾਬੀ ਉਪਨ੍ਯਾਸ(ਕਿਸ੍ਤ- 44)

ਸਵਾਰੀ

ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ
ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ : ਸੁਭਾਸ਼ ਨੀਰਵ

॥ ਉਨਚਾਸ ॥
ਸਤਨਾਮ ਨੇ ਡ੍ਰਿਂਕ ਡਾਲਕਰ ਹਾਥ ਮੇਂ ਪਕੜੀ ਹੁਈ ਥੀ। ਨ ਪੀ ਰਹਾ ਥਾ ਔਰ ਨ ਹੀ ਮੇਜ ਪਰ ਰਖ ਰਹਾ ਥਾ। ਨਸ਼ੇ ਮੇਂ ਹੋਨੇ ਕੀ ਵਜਹ ਸੇ ਹਾਥ ਹਿਲ ਜਾਤਾ ਔਰ ਸ਼ਰਾਬ ਛਲਕ ਜਾਤੀ। ਦੋਨੋਂ ਬਚ੍ਚੇ ਪਾਸ ਹੀ ਬੈਠੇ ਥੇ। ਮਨਜੀਤ ਘਰ ਕਾ ਕਾਮ ਕਰਤੀ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਆ-ਜਾ ਰਹੀ ਥੀ। ਟੇਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪਰ ਨਯਾ ਏਸ਼ਿਯਨ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਲਗਾ ਰਖਾ ਥਾ। ਬਚ੍ਚੋਂ ਨੇ ਦੇਖਾ ਕਿ ਉਸਕਾ ਧ੍ਯਾਨ ਕਹੀਂ ਔਰ ਥਾ ਤੋ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਆਹਿਸ੍ਤਾ ਸੇ ਰਿਮੋਟ ਦਬਾਕਰ ਕਾਰ੍ਟੂਨ ਲਗਾ ਲਿਏ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਪੂਛਾ -
''ਰੋਟੀ ਲੇ ਆਊਂ ਕਿ ਹੋ ਗਯਾ ?''
''ਡਿਂਪਲ ਕਪਾੜਿਯਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਚੋਪੜਾ ਨੇ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਦਿਯਾ, ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਤਰੀਕੇ ਸੇ ਨਿਕਾਲਕਰ ਲੇ ਗਯਾ ਜੈਸੇ ਮਕ੍ਖਨ ਮੇਂ ਸੇ ਬਾਲ ਨਿਕਾਲਤੇ ਹੈਂ। ਇਸਕਾ ਕੋਈ ਤੋੜ ਸੋਚ, ਮੇਰੀ ਡਿਂਪਲ ਕਪਾੜਿਯਾ।''
''ਸੋਚਨਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ, ਦੂਸਰਾ ਆਦਮੀ ਰਖ ਲੋ।''
''ਤੂਨੇ ਬਾਤ ਕਰ ਦੀ ਨ ਟੁਨਟੁਨ ਵਾਲੀ। ਅਰੇ, ਤੁਝੇ ਬਤਾਯਾ ਤੋ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਕਿਲ੍ਡ ਬੁਚ੍ਚਰ ਦੋ ਢਾਈ ਸੌ ਮਾਂਗਤੇ ਹੈਂ।''
''ਔਰ ਤੁਮ ਤੋ ਕਹਤੇ ਥੇ ਕਿ ਆਰ੍ਥਰ ਹੈ।''
''ਹੈ, ਆਰ੍ਥਰ ਭੀ, ਵਹ ਭੀ ਇਸਸੇ ਕਮ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਮਾਨਤਾ।''
''ਇਤਨਾ !''
''ਇਸੀ ਤਰਹ ਕੇ ਯੋਦ੍ਧੇ ਮਿਲਤੇ ਹੈਂ ਸੌ ਮੇਂ, ਯਹ ਤੋ ਐਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ ਜੈਸੇ ਅਮਿਤਾਭ ਬਚ੍ਚਨ ਕੇ ਆਗੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਪੂਰ।''
ਉਸਨੇ ਗਿਲਾਸ ਮੇਂ ਸੇ ਛੋਟਾ-ਸਾ ਪੈਗ ਭਰਾ ਔਰ ਬੋਲਾ-
''ਪ੍ਰੇਮ ਚੋਪੜਾ ਸੀਧੇ ਹੀ ਸੌ ਪੋਂਡ ਹਫ੍ਤੇ ਕਾ ਬਚਾ ਗਯਾ। ਟੋਨੀ ਲੇਤਾ ਥਾ ਦੋ ਸੌ ਔਰ ਯੇ ਮੁਕਰੀ ਵਹੀ ਕਾਮ ਕਰੇਗਾ ਸੌ ਮੇਂ।''
''ਤੁਮ ਕਹ ਦੇਤੇ, ਹਮਾਰਾ ਗੁਜਾਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੇ ਬਿਨਾ।''
''ਤੁਝੇ ਪਤਾ ਹੈ ਬਿਨ੍ਦੂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸਕੇ ਸਾਮਨੇ ਬਿਨਾ ਪਿਯੇ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਤਾ।''
''ਪੀਕਰ ਬੋਲ ਲੋ।''
''ਅਬ ਸਾਂਪ ਨਿਕਲ ਗਯਾ, ਲਕੀਰ ਕੋ ਪੀਟਤਾ ਰਹੂਂ ! ਉਸਕੇ ਪਾਸ ਬਹਾਨਾ ਹੀ ਐਸਾ ਥਾ ਕਿ ਟੋਨੀ ਛੁਟ੍ਟਿਯਾਂ ਪਰ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੇ ਕਾਰਣ ਮੈਂਨੇ ਮਾਇਕੋ ਕੋ ਹਟਾ ਦਿਯਾ ਥਾ।''
ਸਤਨਾਮ ਜਾਨਤਾ ਥਾ ਕਿ ਅਬ ਮਾਇਕੋ ਵਾਪਸ ਆਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਨਖਰੇ ਦਿਖਾਏਗਾ। ਤਨਖ੍ਵਾਹ ਬਢਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਭੀ ਜ਼ੋਰ ਡਾਲੇਗਾ। ਮਾਇਕੋ ਕੋ ਵਾਪਸ ਲਾਨੇ ਕਾ ਤਰੀਕਾ ਏਕ ਹੀ ਥਾ ਕਿ ਆਰ੍ਥਰ ਕੋ ਕਾਮ ਪਰ ਰਖਨੇ ਕਾ ਭਯ ਦਿਖਾਯਾ ਜਾਏ। ਵੈਸੇ ਆਰ੍ਥਰ ਕੋ ਕਾਮ ਪਰ ਰਖਕਰ ਵਹ ਜ੍ਯਾਦਾ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਆਰ੍ਥਰ ਭੀ ਵਿਸ਼੍ਵਸਨੀਯ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਨਹੀਂ ਥਾ ਕਿ ਕਬ ਕਾਮ ਛੋੜਕਰ ਚਲਤਾ ਬਨੇ। ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕਾ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਜਾਨਾ ਉਸਕੋ ਏਕ ਧਕ੍ਕੇ ਕੀ ਭਾਂਤਿ ਲਗਾ। ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੇ ਸਿਰ ਪਰ ਦੁਕਾਨ ਛੋੜਕਰ ਵਹ ਕਹੀਂ ਭੀ ਹੋ ਆਤਾ ਥਾ। ਕਈ ਕਈ ਘਂਟੇ ਬਾਹਰ ਰਹ ਸਕਤਾ ਥਾ। ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕਾ ਵਾਪਸ ਲੌਟਨਾ ਅਬ ਇਤਨਾ ਸਰਲ ਨਹੀਂ ਥਾ।
ਮਾਇਕੋ ਪੁਨ: ਉਸਕੇ ਸਂਗ ਕਾਮ ਕਰਨੇ ਆ ਲਗਾ। ਸਬ ਕੁਛ ਪਹਲੇ ਕੀ ਭਾਂਤਿ ਹੋ ਗਯਾ, ਪਰ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਵਾਲਾ ਅਭਾਵ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਥਾ। ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਸਭੀ ਯਾਦ ਕਰਤੇ। ਸਭੀ ਉਸਕੀ ਬਾਤੇਂ ਕਰਤੇ ਰਹਤੇ, ਖਾਸਤੌਰ ਪਰ ਜੁਆਇਸ। ਵਹ ਤੋ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਸੇ ਮਿਲਨੇ ਅਜਮੇਰ ਕੀ ਦੁਕਾਨ ਪਰ ਭੀ ਹੋ ਆਤੀ। ਯਦਿ ਅਜਮੇਰ ਵਹਾਂ ਹੋਤਾ ਤੋ ਉਸੇ ਦੇਖਕਰ ਆਂਖੇਂ ਨਿਕਾਲਨੇ ਲਗ ਪੜਤਾ। ਵਹ ਉਸਕੋ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਲੌਟ ਪੜਤੀ। ਕਭੀ ਕਭੀ ਮਗੀਲ ਜੁਆਇਸ ਸੇ ਕਹਨੇ ਲਗਤਾ -
''ਮੁਝੇ ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਚਿਂਤਾ ਹੈ।''
''ਕ੍ਯੋਂ ?''
''ਸੋਚਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਸ਼ੈਨੀ(ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ) ਕੇ ਬਿਨਾ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਕੈਸੇ ਲਗਤਾ ਹੋਗਾ ?''
''ਤੂ ਫਿਕ੍ਰ ਨ ਕਰ ਬੁਙ੍ਢੇ, ਤੇਰੀ ਮੁਝੇ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਪੜਨੇ ਵਾਲੀ।''
ਯਹ ਸਚ ਥਾ ਕਿ ਵਹ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੀ ਕਮੀ ਮਹਸੂਸ ਕਰਤੀ ਥੀ। ਵਹ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਪ੍ਯਾਰ ਕਰਨੇ ਲਗੀ ਥੀ। ਵਹ ਸਤਨਾਮ ਸੇ ਕਹਨੇ ਲਗਤੀ-
''ਤੇਰਾ ਭਾਈ ਬਹੁਤ ਅਚ੍ਛਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਬੁਰੇ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਚਲਤੀ ਹੈ, ਉਸਕੇ ਜੈਸੇ ਸ਼ਰੀਫੋਂ ਕੀ ਨਹੀਂ।''
ਉਸਕੀ ਬਾਤ ਸੁਨਕਰ ਸਤਨਾਮ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਬੋਲਾ ਕਿ ਯਦਿ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਹੋਤਾ ਤੋ ਸਾਲਾ ਪਾਰ੍ਟਿਯਾਂ ਨ ਬਦਲਤਾ ਘੂਮਤਾ।
ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕਾ ਚਲੇ ਜਾਨਾ ਕੁਛ ਦਿਨ ਤਕ ਤੋ ਉਸਸੇ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁਆ ਥਾ। ਫਿਰ ਵਹ ਸੋਚਨੇ ਲਗਾ ਕਿ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਜਾਰੀ ਰਖਨੀ ਚਾਹਿਏ ਕਿ ਕਿਸੀ ਤਰਹ ਵਹ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਏ। ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੇ ਹੋਤੇ ਜੋ ਫਾਯਦੇ ਥੇ, ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਨੇ ਪਰ ਔਰ ਅਧਿਕ ਉਭਰ ਕਰ ਸਾਮਨੇ ਆਨੇ ਲਗੇ। ਵਹ ਹਾਈਬਰੀ ਪਹਲੇ ਕੀ ਤਰਹ ਹੀ ਜਾਤਾ। ਜਬ ਸੇ ਉਸਨੇ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲੀ ਥੀ, ਹਫ੍ਤੇ ਮੇਂ ਦੋ-ਤੀਨ ਬਾਰ ਤਾਜ਼ਾ ਸ੍ਪ੍ਰਿਂਗ ਲੈਮ੍ਬ ਅਜਮੇਰ ਕੋ ਦੇਕਰ ਆਤਾ ਥਾ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਭੀ ਨਈ ਡਿਲੀਵਰੀ ਆਤੀ ਤੋ ਵਹ ਗੁਜਰਤੇ ਹੁਏ ਦੋ ਪੋਂਡ ਮੀਟ ਉਧਰ ਦੇ ਜਾਤਾ। ਅਬ ਭੀ ਜਾਤਾ। ਉਸਕਾ ਟੋਨੀ, ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਔਰ ਗੁਰਿਂਦਰ ਕੇ ਸਾਥ ਭੀ ਹਂਸੀ-ਮਜਾਕ ਚਲਤਾ ਰਹਤਾ ਥਾ। ਗੁਰਿਂਦਰ ਉਸਕੀ ਕਈ ਬਾਤੋਂ ਪਰ ਖੀਝ ਭੀ ਉਠਤੀ, ਪਰ ਉਸਕੇ ਆਨੇ ਪਰ ਲਗਤਾ ਕਿ ਆਸਪਾਸ ਕਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹਰਕਤ ਮੇਂ ਆ ਰਹਾ ਹੈ। ਅਜਮੇਰ ਕੇ ਸ੍ਵਭਾਵ ਕਾ ਤੋ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਥਾ ਕਿ ਕਿਸ ਵਕ੍ਤ ਉਸਕੋ ਚਢ ਜਾਏਗੀ ਔਰ ਦੂਸਰੇ ਕੀ ਵਹ ਉਤਾਰ ਕਰ ਰਖ ਦੇਗਾ।
ਸਤਨਾਮ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਛੇੜਤਾ ਹੁਆ ਕਹਤਾ-
''ਅਚ੍ਛਾ ਭਲਾ ਮੀਟ ਕਾ ਕਾਮ ਸੀਖ ਚਲਾ ਥਾ, ਇਂਡਿਯਾ ਜਾਕਰ ਬੇਸ਼ਕ ਗਾਂਵ ਕੇ ਅਡ੍ਡੇ ਪਰ ਮੀਟ ਕੀ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲ ਲੇਤਾ।''
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰ ਮੇਂ ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਕਹਤਾ-
''ਤੁਮ ਭਾਈ ਭਾਈ ਜੈਸਾ ਮਰ੍ਜੀ ਕਰੋ, ਚਾਹੇ ਮੁਝੇ ਝਟਕਾਈ ਬਨਾਓ ਯਾ ਠੇਕੇਦਾਰ ਯਾ ਫਿਰ ਮੁਨੀਰ ਵਾਲਾ ਵਾਂਗਲੂ।''
ਏਕ ਦਿਨ ਗੁਰਿਂਦਰ ਸਤਨਾਮ ਸੇ ਬੋਲੀ-
''ਤੇਰੇ ਭਾਜੀ ਕੋ ਤੋ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਲਤਾ ਕੁਛ, ਦੇਖ ਬਲਦੇਵ ਕੋ ਗਏ ਕਿਤਨਾ ਵਕ੍ਤ ਹੋ ਗਯਾ। ਬੇਚਾਰਾ ਲੌਟਕਰ ਨਹੀਂ ਆਯਾ। ਜਾ, ਤੂ ਹੀ ਬੁਲਾ ਲਾ ਉਸਕੋ।''
''ਜਟ੍ਟਿਯੇ, ਮੁਝੇ ਲਗਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਅਬ ਇਂਟਰਵਲ ਕੇ ਬਾਦ ਹੀ ਆਏਗਾ।''
ਗੁਰਿਂਦਰ ਕੋ ਉਸਕੀ ਯਹ ਬਾਤ ਅਚ੍ਛੀ ਨ ਲਗੀ ਔਰ ਕਹਨੇ ਲਗੀ-
''ਇਤਨੇ ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ, ਅਭੀ ਤਕ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਇਂਟਰਵਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁਆ ? ਮੈਂ ਤੋ ਕਹਤੀ ਹੂਂ ਕਿ ਅਜੀਬ ਭਾਈ ਹੋ ਤੁਮ ਲੋਗ, ਮੁਂਹ ਪਰ ਏਕ ਦੂਜੇ ਕੀ ਤਾਰੀਫ਼ੇਂ ਕਰਨੇ ਲਗਤੇ ਹੋ, ਜ਼ਰਾ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਹੁਏ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂ ਕੌਨ, ਮੈਂ ਕੌਨ।''
''ਜਟ੍ਟਿਯੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨਿਯਾ ਹੀ ਐਸੀ ਹੈ।''
ਬਿਯਰ ਕਾ ਘੂਂਟ ਭਰਕਰ ਅਜਮੇਰ ਕਹਨੇ ਲਗਾ-
''ਇਸਨੇ ਤੋ ਭਈ ਲਹੂ ਪੀ ਲਿਯਾ।''
''ਕਿਸਨੇ ?''
''ਯੇ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੇ ਬਚ੍ਚੇ ਨੇ।''
''ਕ੍ਯਾ ਬਾਤ ਹੋ ਗਈ ?''
''ਕੁਛ ਨ ਪੂਛ, ਨ ਸਾਲਾ ਟੋਨੀ ਜਾਤਾ, ਨ ਯਹ ਜੜੋਂ ਮੇਂ ਬੈਠਤਾ। ਅਬ ਟੋਨੀ ਕੋ ਸਾਇਨ ਕਰਕੇ ਜ੍ਯਾਦਾ ਪੈਸੇ ਦੇਨੇ ਹੋਂਗੇ। ਵਹ ਫੁਲ ਟਾਇਮ ਕੋ ਮਾਨਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।''
ਉਸਕੀ ਬਾਤ ਸੁਨਤਾ ਸਤਨਾਮ ਬਿਲ੍ਲੀ ਝਪਟ੍ਟੇ ਕੇ ਲਿਏ ਤੈਯਾਰ ਹੋਤਾ ਹੁਆ ਬੋਲਾ-
''ਮੈਂ ਭੀ ਸੁਨੂਂ, ਯਹ ਕਹਤਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ ?''
''ਕਹਨਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ, ਸਵੇਰੇ ਉਠਤਾ ਹੀ ਪੀਨੇ ਲਗ ਪੜਤਾ ਹੈ। ਕੁਛ ਸਾਮਨੇ ਪੀਤਾ ਹੈ ਔਰ ਕੁਛ ਚੋਰੀ ਸੇ। ਊਪਰ ਸੇ ਸਿਗਰੇਟੇਂ ਭੀ ਪੀਤਾ ਹੈ।''
''ਅਚ੍ਛਾ, ਸਿਗਰੇਟੋਂ ਕਾ ਤੋ ਮੁਝੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।''
''ਮੈਂਨੇ ਤੋ ਪਕੜਾ ਹੈ ਇਸੇ। ਮੈਂਨੇ ਪੂਰਾ ਹਿਸਾਬ ਲਗਾਕਰ ਦੇਖਾ ਕਿ ਇਸਕਾ ਦਸ ਸੇ ਪਨ੍ਦ੍ਰਹ ਪੋਂਡ ਕਾ ਫਾਲਤੂ ਖਰ੍ਚ ਹੈ ਰੋਜ਼ ਕਾ। ਲਗਾਕਰ ਦੇਖ ਹਿਸਾਬ, ਬਾਤ ਕਹਾਂ ਪਹੁਂਚਤੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੋ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁਆ ਪੜਾ ਹੂਂ।''
''ਯਹ ਤੋ ਬਿਲਕੁਲ ਗਲਤ ਹੈ, ਦੁਕਾਨੇਂ ਇਤਨਾ ਬੋਝ ਕਹਾਂ ਝੇਲਤੀ ਹੈਂ। ਇਸੇ ਸਮਝਾਨਾ ਥਾ।''
''ਸਮਝਾਊਂ ਕ੍ਯਾ !... ਅਗਰ ਕੁਛ ਕਹੂਂ ਤੋ ਗੁਸ੍ਸਾ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ। ਲਹੂ ਪੀ ਰਖਾ ਹੈ। ਗੁਰਿਂਦਰ ਅਲਗ ਲੜਨੇ ਲਗਤੀ ਹੈ।''
''ਗੁਸ੍ਸਾ ਹੋਨੇ ਕਾ ਕ੍ਯਾ ਮਤਲਬ ਹੁਆ। ਜਬ ਵਹ ਗਲਤੀ ਕਰਤਾ ਹੈ ਤੋ ਰੋਕਨਾ ਤੋ ਹੁਆ ਹੀ। ਚੁਰਾ ਕਰ ਪੀਨੇ ਕਾ ਕ੍ਯਾ ਮਤਲਬ ! ਧਮਕਾਨਾ ਥਾ ਜ਼ਰਾ।''
''ਕ੍ਯਾ ਧਮਕਾਊਂ ! ਪਹਲੇ ਬਲਦੇਵ ਛੋਟੀ ਸੀ ਬਾਤ ਪਰ ਗੁਸ੍ਸਾ ਹੋਕਰ ਚਲਾ ਗਯਾ ਜੈਸੇ ਕੋਈ ਡਂਡਾ ਮਾਰਾ ਹੋ... ਅਬ ਇਸੇ ਕੁਛ ਕਹਾ ਤੋ... ਇਸੇ ਇਤਨਾ ਸਮਝ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਆਤਾ ਕਿ ਇਸਕੀ ਤਨਖ੍ਵਾਹ ਤੋ ਏਡਵਾਂਸ ਮੇਂ ਇਸਕੀ ਔਰਤ ਕੋ ਦੇ ਆਯਾ ਹੂਂ।''
''ਭਾਈ, ਕੋਈ ਬਾਤ ਨਹੀਂ। ਹੌਸਲਾ ਰਖ। ਮੈਂ ਇਸਕੋ ਸਮਝਾਤਾ ਹੂਂ, ਬਾਤ ਇਸਕੇ ਖਾਨੇ ਮੇਂ ਡਾਲਤਾ ਹੂਂ।”
''ਮੈਂਨੇ ਤੋ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋਕਰ ਹੀ ਬਾਤ ਤੁਝੇ ਬਤਾਈ ਹੈ, ਤੂ ਹੀ ਇਸਕੇ ਸਾਥ ਬਾਤ ਕਰ।''
ਪਬ ਮੇਂ ਸੇ ਉਠਕਰ ਵੇ ਦੁਕਾਨ ਪਰ ਆ ਗਏ। ਸਤਨਾਮ ਨੇ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੀ ਤਰਫ ਦੇਖਾ। ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਨੇ ਨਜ਼ਰੇਂ ਝੁਕਾ ਲੀਂ। ਸਤਨਾਮ ਨੇ ਕਹਾ-
''ਆ ਭਈ ਗਬ੍ਬਰ ਸਿਂਹ, ਏਕ ਦੋ ਬਾਤੇਂ ਕਰੇਂ।''
ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਗਲ੍ਲਾ ਛੋੜਕਰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਯਾ। ਉਸਕੇ ਹਾਥ ਕਾਂਪ ਰਹੇ ਥੇ। ਸਤਨਾਮ ਨੇ ਚਿਂਤਿਤ ਹੋਕਰ ਪੂਛਾ-
''ਕ੍ਯੂਂ, ਕ੍ਯਾ ਹੁਆ ਤੁਝੇ ?''
''ਕੁਛ ਨਹੀਂ, ਯੂਂ ਹੀ ਸਿਰ ਸਾ ਦੁਖਤਾ ਹੈ।''
ਸਤਨਾਮ ਉਸਕੇ ਕਂਧੇ ਪਰ ਹਾਥ ਰਖ ਉਸਕੋ ਦੁਕਾਨ ਮੇਂ ਸੇ ਬਾਹਰ ਲੇ ਆਯਾ। ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਕਹਨੇ ਲਗਾ-
''ਯਾਰ, ਭਾਜੀ ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਮੇਂ ਜੀ ਭਰ ਕਰ ਪੀਤਾ ਹੈ ਔਰ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਪਰ ਹੀ ਬਿਗੜਤਾ ਹੈ। ਮੁਝੇ ਤੋ ਵਾਪਸ ਇਂਡਿਯਾ ਹੀ ਚਢਾ ਦੋ, ਯਹਾਂ ਮੇਰੀ ਕੁਤ੍ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਕਦਰ ਨਹੀਂ।''
''ਇਸ ਮੁਲ੍ਕ ਮੇਂ ਕੁਤ੍ਤੋਂ ਕੇ ਤੋ ਮੇਨ ਰੋਲ ਹੋਤੇ ਹੇਂ... ਤੂ ਯੂਂ ਨ ਦੇਵਦਾਸ ਵਾਲਾ ਰੋਲ ਕਿਏ ਜਾ।''
''ਮੇਰੀ ਤੋ ਬਸ ਕਰਵਾ ਦੀ ਇਸਨੇ। ਲਾਖ ਰੁਪਯਾ ਕ੍ਯਾ ਦੇ ਆਯਾ ਹੈ, ਅਬ ਬਾਤੋਂ ਸੇ ਮੇਰਾ ਖੂਨ ਪੀਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ।''
''ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਭਈ ਕਿ ਏਕ ਤੋ ਸ਼ਰਾਬ ਕਮ ਕਰ ਔਰ ਧ੍ਯਾਨ ਸੇ ਕਾਮ ਕਰ। ਜਿਸਨੇ ਤਨਖ੍ਵਾਹ ਦੇਨੀ ਹੈ, ਵੋ ਕਾਮ ਤੋ ਚਾਹੇਗਾ ਹੀ।''
''ਮੈਂ ਕਾਮ ਸੇ ਕਬ ਇਨ੍ਕਾਰ ਕਰਤਾ ਹੂਂ।''
''ਸ਼ਰਾਬ ਤੋ ਪੀਤਾ ਹੈ ਨ।''
''ਯਹ ਤੋ ਭਾਜੀ ਨੇ ਮੁਝੇ ਅਪਸੇਟ ਹੀ ਇਤਨਾ ਕਿਯਾ ਹੁਆ ਹੈ ਕਿ ਰਹਾ ਨਹੀਂ ਜਾਤਾ।''
''ਸੋਚ ਲੇ, ਅਗਰ ਨਹੀਂ ਦਿਲ ਲਗਤਾ ਤੋ ਉਧਰ ਆ ਜਾ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਨ ਲੇਨਾ।''
ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ਕੁਛ ਨ ਬੋਲਾ। ਵਹ ਪੁਨ: ਦੁਕਾਨ ਮੇਂ ਆ ਗਏ।
ਘਰ ਪਹੁਂਚਕਰ ਸਤਨਾਮ ਮਨਜੀਤ ਸੇ ਕਹਨੇ ਲਗਾ-
''ਓ ਮੇਰੀ ਪੂਨਮ ਢਿਲ੍ਲੋਂ, ਤੇਰਾ ਦੇਵਰ ਆ ਰਹਾ ਹੈ, ਏਕ ਰੂਮ ਸੈਟ ਕਰ ਦੇ।''
''ਸਚ, ਬਲਦੇਵ ਮਾਨ ਗਯਾ ?''
''ਅਰੀ ਸ਼ਰ੍ਮਿਲਾ ਟੈਗੋਰ, ਤੇਰਾ ਏਕ ਹੀ ਦੇਵਰ ਹੈ ਕਹੀਂ। ਉਧਰ ਜਟ੍ਟੀ ਕੋ ਭੀ ਬਲਦੇਵ ਕੀ ਹੀ ਪੜੀ ਹੁਈ ਹੈ, ਸਾਲਾ ਬਲਦੇਵ ਹੀ ਸਂਜਯ ਦਤ੍ਤ ਹੋ ਗਯਾ। ਸਾਰਾ ਮੂਡ ਹੀ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿਯਾ।''
''ਔਰ ਕੌਨ ਆ ਰਹਾ ਹੈ ?''
''ਸ਼ਿਨ੍ਦਾ ! ਉਧਰ ਪ੍ਰੇਮ ਚੋਪੜਾ ਕੀ ਉਸਕੇ ਸਾਥ ਸ਼ੂਟਿਂਗ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਚਲ ਰਹੀ।''
''ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਹਮ ਨਹੀਂ ਰਖੇਂਗੇ। ਮੈਂ ਤੋ ਕਿਸੀ ਕੋ ਭੀ ਨਹੀਂ ਰਖਨਾ ਚਾਹਤੀ। ਪਰ ਸ਼ਿਨ੍ਦੇ ਕੋ ਤੋ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਜਾਕਰ ਬਹਨ ਜੀ ਸੇ ਪੂਛੋ, ਕਿਤਨਾ ਗਨ੍ਦਾ ਹੈ ਵਹ।''
''ਜ਼ਰਾ ਹੋਸ਼ ਸੇ ਕਾਮ ਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਨ੍ਦੂ ਹੀ ਨ ਬਨੀ ਰਹਾ ਕਰ। ਅਬ ਹਮੇਂ ਉਸਕੀ ਸਖ੍ਤ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਸੋਚ ਕਰ ਦੇਖ, ਉਸਕੇ ਆਨੇ ਸੇ ਹਮਾਰੇ ਕਿਤਨੇ ਪੈਸੇ ਬਚਤੇ ਹੈਂ। ਔਰ ਫਿਰ ਘਰ ਮੇਂ, ਮੇਰੀ ਭੀ ਚਲ ਲੇਨੇ ਦਿਯਾ ਕਰ। ਤੂ ਮੁਝੇ ਹੀਰੋ ਤੋ ਕ੍ਯਾ, ਸਾਇਡ ਹੀਰੋ ਭੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਤੀ।''
(ਜਾਰੀ…)
00

ਲੇਖਕ ਸਂਪਰ੍ਕ :
67, ਹਿਲ ਸਾਇਡ ਰੋਡ,ਸਾਉਥਾਲ,

ਮਿਡਿਲਸੇਕ੍ਸ, ਇਂਗ੍ਲੈਂਡ

ਦੂਰਭਾਸ਼ : 020-85780393,07782-265726(ਮੋਬਾਇਲ)

ਗਵਾਕ੍ਸ਼ – ਜਨਵਰੀ 2012

ਜਨਵਰੀ 2008 “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਬ੍ਲੌਗ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਹਮ ਹਿਨ੍ਦੀ ਬ੍ਲੌਗ-ਪ੍ਰੇਮਿਯੋਂ ਕੋ ਵਿਦੇਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਰਹ ਰਹੇ ਹਿਨ੍ਦੀ/ਪਂਜਾਬੀ ਕੇ ਉਨ ਲੇਖਕੋਂ/ਕਵਿਯੋਂ ਕੀ ਸਮਕਾਲੀਨ ਰਚਨਾਓਂ ਸੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਕਰਵਾਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਰਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹੈਂ ਜੋ ਅਪਨੇ ਵਤਨ ਹਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤਾਨ ਸੇ ਕੋਸੋਂ ਦੂਰ ਰਹਕਰ ਅਪਨੇ ਸਮਯ ਔਰ ਸਮਾਜ ਕੇ ਯਥਾਰ੍ਥ ਕੋ ਅਪਨੀ ਰਚਨਾਓਂ ਮੇਂ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ। “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਮੇਂ ਅਬ ਤਕ ਵਿਸ਼ਾਲ (ਇਟਲੀ), ਦਿਵ੍ਯਾ ਮਾਥੁਰ (ਲਂਦਨ), ਅਨਿਲ ਜਨਵਿਜਯ (ਮਾਸ੍ਕੋ), ਦੇਵੀ ਨਾਗਰਾਨੀ(ਯੂ।ਏਸ.ਏ.), ਤੇਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਮਾ(ਲਂਦਨ), ਰਚਨਾ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਵ(ਲਂਦਨ), ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਵਰ੍ਮਨ(ਦੁਬਈ), ਇਲਾ ਪ੍ਰਸਾਦ(ਯੂ ਏਸ ਏ), ਭਗਤ ਧਵਨ (ਡੇਨਮਾਰ੍ਕ), ਚਾਂਦ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ (ਡੇਨਮਾਰ੍ਕ), ਵੇਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ‘ਵਟੁਕ’(ਯੂ ਏਸ ਏ), ਰੇਖਾ ਮੈਤ੍ਰ (ਯੂ ਏਸ ਏ), ਤਨਦੀਪ ਤਮਨ੍ਨਾ (ਕਨਾਡਾ), ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਰ੍ਮਾ (ਯੂ ਕੇ), ਸੁਖਿਨ੍ਦਰ (ਕਨਾਡਾ), ਸੁਰਜੀਤ(ਕਨਾਡਾ), ਡੌ ਸੁਧਾ ਧੀਂਗਰਾ(ਅਮੇਰਿਕਾ), ਮਿਨ੍ਨੀ ਗ੍ਰੇਵਾਲ(ਕਨਾਡਾ), ਬਲਵਿਂਦਰ ਚਹਲ (ਨ੍ਯੂਜੀਲੈਂਡ), ਬਲਬੀਰ ਕੌਰ ਸਂਘੇੜਾ(ਕਨਾਡਾ), ਸ਼ੈਲ ਅਗ੍ਰਵਾਲ (ਇਂਗ੍ਲੈਂਡ), ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਜੈਨ (ਸਿਂਗਾਪੁਰ), ਡਾ. ਸੁਖਪਾਲ(ਕਨਾਡਾ), ਪ੍ਰੇਮ ਮਾਨ(ਯੂ.ਏਸ.ਏ.), (ਸ੍ਵ.) ਇਕਬਾਲ ਅਰ੍ਪਣ, ਸੁਸ਼੍ਰੀ ਮੀਨਾ ਚੋਪੜਾ (ਕਨਾਡਾ), ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸਂਧੁ(ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ), ਡਾ. ਭਾਵਨਾ ਕੁਂਅਰ(ਆਸ੍ਟ੍ਰੇਲਿਯਾ), ਅਨੁਪਮਾ ਪਾਠਕ (ਸ੍ਵੀਡਨ), ਸ਼ਿਵਚਰਣ ਜਗ੍ਗੀ ਕੁਸ੍ਸਾ(ਲਂਦਨ), ਜਸਬੀਰ ਮਾਹਲ(ਕਨਾਡਾ), ਮਂਜੁ ਮਿਸ਼੍ਰਾ (ਅਮੇਰਿਕਾ), ਸੁਖਿਂਦਰ (ਕਨਾਡਾ) ਔਰ ਦੇਵਿਂਦਰ ਕੌਰ (ਯੂ ਕੇ) ਆਦਿ ਕੀ ਰਚਨਾਏਂ ਔਰ ਪਂਜਾਬੀ ਕਥਾਕਾਰ-ਉਪਨ੍ਯਾਸਕਾਰ ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ ਕੇ ਉਪਨ੍ਯਾਸ “ਸਵਾਰੀ” ਕੇ ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀ ਇਕਤਾਲੀਸਵੀਂ ਕਿਸ੍ਤ ਆਪਨੇ ਪਢੀਂ। “ਗਵਾਕ੍ਸ਼” ਕੇ ਜਨਵਰੀ ਅਂਕ ਮੇਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਹੈਂ – ਨੀਰੂ ਅਸੀਮ(ਕੈਨੇਡਾ) ਕੀ ਪਂਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਤਥਾ ਹਰਜੀਤ ਅਟਵਾਲ ਕੇ ਧਾਰਾਵਾਹਿਕ ਪਂਜਾਬੀ ਉਪਨ੍ਯਾਸ “ਸਵਾਰੀ” ਕੀ ਬਯਾਲੀਸਵੀਂ ਕਿਸ੍ਤ ਕਾ ਹਿਂਦੀ ਅਨੁਵਾਦ…

ਕੈਨੇਡਾ ਸੇ
ਨੀਰੂ ਅਸੀਮ ਕੀ ਕਵਿਤਾ
ਪਂਜਾਬੀ ਸੇ ਅਨੁਵਾਦ : ਸੁਭਾਸ਼ ਨੀਰਵ

ਲੜਕੀ

ਉਸਨੇ ਲੜਕੀ ਕੋ ਕਹਾ
ਤੂ ਚਿੜਿਯਾ, ਤੂ ਹਵਾ
ਲੜਕੀ ਉੜਤੀ ਰਹੀ
ਔਰ ਸਮਝਤੀ ਰਹੀ
ਵਹ ਚਿੜਿਯਾ, ਵਹ ਹਵਾ

ਉਸਨੇ ਲੜਕੀ ਸੇ ਕਹਾ
ਤੂ ਤੋ ਅਬਲਾ ਬਹੁਤ
ਲੜਕੀ ਹੈਰਾਨ ਥੀ
ਫਿਰ ਭੀ ਚੁਪ ਹੀ ਰਹੀ
ਮਾਨ ਗਈ ਸਹਜ ਭਾਵ ਸੇ
ਲਗੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰਨੇ
ਸੁਰ੍ਖ ਉਜਾਲੇ ਕੇ ਰਾਹ

ਉਸਨੇ ਲੜਕੀ ਸੇ ਕਹਾ
ਜਾਗ ਐ ਦੁਰ੍ਗਾ ਮਾਂ
ਲੜਕੀ ਨੇ ਜ਼ਿਨ੍ਦਗੀ ਕੋ
ਮੋਰ੍ਚਾ ਬਨਾ ਲਿਯਾ
ਕਦਮ ਕਦਮ ਪਰ
ਯੁਦ੍ਧ ਕਾ
ਬਿਗੁਲ ਬਜਾ ਲਿਯਾ
ਔਰ ਲੜਕੀ ਲੜਤੀ ਰਹੀ
ਖਤ੍ਮ ਹੋਤੀ ਰਹੀ
ਮਰਤੀ ਰਹੀ

ਫਿਰ ਲੜਕੀ ਨੇ ਕਹਾ
ਮੈਂ ਸਹਜ ਰੂਹ ਹੂਂ
ਮੈਂ ਸਹਜ ਪ੍ਰਾਣ ਹੂਂ
ਮੈਂ ਕੁਛ ਔਰ ਨਹੀਂ

ਨ ਮੇਰੇ ਲਿਏ
ਕੋਈ ਅਲਗ ਨਿਜ਼ਾਮ
ਨ ਮੇਰੇ ਅਨ੍ਯ ਨਾਮ
ਨ ਨ੍ਯਾਰੇ ਪੈਗਾਮ
ਮੈਂ ਵਹੀ ਹੂਂ ਜੋ ਹੂਂ

ਮੈਂ ਯੁਗੋਂ ਸੇ ਯੁਗੋਂ ਤਕ
ਏਕ ਸਿਲਸਿਲਾ

ਮੈਂ ਸਹਜ ਰੂਹ ਹੂਂ
ਮੈਂ ਸਹਜ ਪ੍ਰਾਣ ਹੂਂ
ਫਿਰ ਲੜਕੀ ਨੇ ਕਹਾ
ਮੈਂ ਕੋਈ ਔਰ ਨਹੀਂ...
00
(ਯਹ ਕਵਿਤਾ ਪਂਜਾਬੀ ਕਵਯਿਤ੍ਰੀ ਸੁਰਜੀਤ ਕੇ ਬ੍ਲੌਗ 'ਸਰਜਨਹਾਰੀ' ਮੇਂ ਪਂਜਾਬੀ ਮੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁਈ ਹੈ)

ਕਵਯਿਤ੍ਰੀ ਕਾ ਈ ਮੇਲjindal_neeru@yahoo.ca