Online TransLiteration by girgit.chitthajagat.in, of http://bhartiyapaksha.wordpress.com/ Disclaimer
You may also see this page in Bangla, Devanagari, Gujarati, Gurmukhi, Kannada, Malayalam, Oriya, Roman(Eng), Tamil, Telugu

Bhartiyapaksha's Blog

Just another WordPress.com weblog

ਗੈਰਜਰੂਰੀ ਹੈ ਭੂਮਿਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਾਨੂਨ

Posted by bhartiyapaksha on ਨਵਮ੍ਬਰ 8, 2011

ਭ੍ਰਸ਼੍ਟਾਚਾਰ ਕੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧ ਅਨ੍ਨਾ ਹਜਾਰੇ ਔਰ ਬਾਬਾ ਰਾਮਦੇਵ ਕੀ ਯਾਤ੍ਰਾਓਂ ਔਰ ਭਾਜਪਾ ਨੇਤਾ ਲਾਲਕਰਸ਼੍ਣ ਆਡਵਾਣੀ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਰਥਯਾਤ੍ਰਾ ਸੇ ਪਹਲੇ ਹੀ ਏਕ ਯਾਤ੍ਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁਕੀ ਥੀ। ਯਹ ਯਾਤ੍ਰਾ ਭਾਰਤੀਯ ਏਕਤਾ ਪਰਿਸ਼ਦ੍ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਪੀ ਵੀ ਰਾਜਗੋਪਾਲ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀ ਥੀ, ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਵ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਿਤ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਾਨੂਨ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਮੇਂ। ਭਟ੍ਠਾ ਪਾਰਸੌਲ ਔਰ ਬਾਦ ਮੇਂ ਨੌਏਡਾ ਮੇਂ ਚਲ ਰਹੇ ਕਿਸਾਨੋਂ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕੇ ਬਾਦ ਸੇ ਹੀ ਯਹ ਕਾਨੂਨ ਬਹਸ ਕੇ ਦਾਯਰੇ ਮੇਂ ਆ ਗਯਾ ਥਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਨੇਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੋਂ ਕੇ ਬਾਦ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਾਨੂਨ ਕਾ ਏਕ ਸਂਸ਼ੋਧਿਤ ਪ੍ਰਾਰੂਪ ਤੈਯਾਰ ਕਿਯਾ ਹੈ ਔਰ ਸ਼ੀਘ੍ਰ ਹੀ ਉਸੇ ਸਂਸਦ ਮੇਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਭੀ ਕਿਯਾ ਜਾਨੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰਂਤੁ ਅਭੀ ਸੇ ਹੀ ਉਨ ਸਂਸ਼ੋਧਨੋਂ ਕੀ ਭੀ ਆਲੋਚਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ, ਪੁਨਰ੍ਵਾਸ ਔਰ ਪੁਨਰ੍ਸ੍ਥਾਪਨ ਅਧਿਨਿਯਮ, 2011 ਨਾਮਕ ਇਸ ਸਂਸ਼ੋਧਿਤ ਪ੍ਰਾਰੂਪ ਕੋ ਯਦਿ ਹਮ ਕੇਵਲ ਸਰਸਰੀ ਨਿਗਾਹੋਂ ਸੇ ਭੀ ਪਢੇਂ ਤੋ ਏਕ ਬਾਤ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਤੀ ਹੈ। ਕਮ ਸੇ ਕਮ ਯਹ ਕਾਨੂਨ ਭਾਰਤ ਔਰ ਉਸਕੇ ਕਿਸਾਨੋਂ ਵ ਕਰਸ਼ਿ ਆਧਾਰਿਤ ਅਰ੍ਥਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਕੇ ਹਿਤ ਕੇ ਲਿਏ ਬਿਲ੍ਕੁਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਨਾਯਾ ਗਯਾ ਹੈ।

ਇਸ ਕਾਨੂਨ ਮੇਂ ਕਈ ਵਿਸਂਗਤਿਯਾਂ ਥੀਂ, ਜਿਨਕਾ ਨਿਰਾਕਰਣ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਿਤ ਪ੍ਰਾਰੂਪ ਮੇਂ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਇਸਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਇਸ ਪਰ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤ ਸਵਾਲ ਖਡੇ ਕਿਯੇ ਜਾ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਕਿਏ ਜਾ ਭੀ ਰਹੇ ਹੈਂ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਂਸ਼ੋਧਿਤ ਪ੍ਰਾਰੂਪ ਮੇਂ ਐਸੇ ਅਨੇਕ ਸਵਾਲੋਂ ਕਾ ਸਮਾਧਾਨ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਜੈਸੇ ਸਿਂਚਾਈ ਵਾਲੀ ਭੂਮਿ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਹੈ ਕਿ ਏਕ ਜਿਲੇ ਮੇਂ ਅਧਿਕਤਮ 5 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਸਿਂਚਾਈ ਵਾਲੀ ਭੂਮਿ ਕਾ ਹੀ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ। ਸਾਥ ਹੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਬਂਜਰ ਭੂਮਿ ਕੋ ਖੇਤੀ ਯੋਗ੍ਯ ਬਨਾਨੇ ਕਾ ਭੀ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਹੈ। ਇਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਂਸ਼ੋਧਿਤ ਪ੍ਰਾਰੂਪ ਮੇਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਿਸ੍ਥਿਤਿਯੋਂ ਮੇਂ ਲਾਭ ਕਾ ਕੁਛ ਭਾਗ ਭੂਮਿ ਕੇ ਮਾਲਿਕ ਕੋ ਦੇਨੇ ਕਾ ਭੀ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਰਖਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕਰ ਦੇਖਾ ਜਾਏ ਤੋ ਏਕ ਅਤ੍ਯਂਤ ਆਕਰ੍ਸ਼ਕ ਔਰ ਲੁਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਤੈਯਾਰ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਬਹਰਹਾਲ, ਯਦਿ ਧ੍ਯਾਨ ਸੇ ਦੇਖੇਂ ਤੋ ਇਸ ਪੂਰ੍ਣ ਕਾਨੂਨ ਕੀ ਮਂਸ਼ਾ ਪਰ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ਚਿਹ੍ਨ ਖਡਾ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ। ਪਹਲਾ ਔਰ ਸਬਸੇ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਸਵਾਲ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਆਖਿਰ ਇਸ ਕਾਨੂਨ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਕ੍ਯੋਂ ਹੈ ਔਰ ਕਿਸਕੋ ਹੈ?

ਮੌਲਿਕ ਰੂਪ ਸੇ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਾਨੂਨ 1894 ਕਾ ਹੈ ਯਾਨੀ ਕਿ ਇਸਕਾ ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਅਂਗ੍ਰੇਜੋਂ ਨੇ 1894 ਮੇਂ ਕਿਯਾ ਥਾ। ਧ੍ਯਾਨ ਦੇਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ 1894 ਸੇ ਕੁਛ ਹੀ ਵਰ੍ਸ਼ ਪੂਰ੍ਵ 1876 ਮੇਂ ਭਾਰਤ ਮੇਂ ਕਂਪਨੀ ਰਾਜ ਸਮਾਪ੍ਤ ਹੁਆ ਥਾ ਔਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁਆ ਥਾ। ਇਸ ਕਾਨੂਨ ਕੇ ਮੂਲ ਪ੍ਰਾਰੂਪ ਮੇਂ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨੇ ਕੇ ਉਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯੋਂ ਮੇਂ ਸਾਫ ਸਾਫ ਲਿਖਾ ਹੁਆ ਹੈ ਕਿ ਜਨਹਿਤ ਔਰ ਕਂਪਨਿਯੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਭੂਮਿ ਕਾ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਿਯਾ ਜਾਏਗਾ। ਅਬ ਯਹ ਕੋਈ ਛੁਪੀ ਹੁਈ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ 1894 ਮੇਂ ਭਾਰਤ ਮੇਂ ਕਿਤਨੀ ਕਂਪਨਿਯਾਂ ਥੀਂ। ਯਹ ਤੋ ਇਤਿਹਾਸ ਕਾ ਏਕ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਭੀ ਜਾਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਮਯ ਭਾਰਤ ਮੇਂ ਕੇਵਲ ਏਕ ਹੀ ਕਂਪਨੀ ਥੀ, ਈਸ੍ਟ ਇਂਡਿਯਾ ਕਂਪਨੀ। ਇਸ ਕਾਨੂਨ ਕਾ ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਕੇਵਲ ਉਸੇ ਫਾਯਦਾ ਪਹੁਂਚਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ। ਦਿਖਾਵੇ ਕੇ ਲਿਏ ਜਨਹਿਤ ਸ਼ਬ੍ਦ ਭੀ ਜੋਡ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ। ਸ੍ਵਾਧੀਨਤਾ ਮਿਲਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਇਸ ਕਾਨੂਨ ਕੀ ਕੋਈ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਨਹੀਂ ਥੀ ਔਰ ਨ ਹੀ ਇਸਕਾ ਕੋਈ ਉਪਯੋਗ ਥਾ। ਪਰਂਤੁ ਸ੍ਵਾਧੀਨ ਭਾਰਤ ਕੇ ਨਏ ਸ਼ਾਸਕ ਯਾ ਤੋ ਅਤ੍ਯਂਤ ਮੂਰ੍ਖ ਥੇ ਯਾ ਫਿਰ ਏਕਦਮ ਧੂਰ੍ਤ। ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਇਸ ਕਾਨੂਨ ਕੋ ਯਥਾਰੂਪ ਬਨਾਏ ਰਖਾ ਤਾਕਿ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਮੇਂ ਇਸਕਾ ਫਾਯਦਾ ਉਠਾਯਾ ਜਾ ਸਕੇ।

ਯਹ ਏਕ ਤਥ੍ਯ ਹੈ ਕਿ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਾ ਯਹ ਏਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਾਨੂਨ ਹੋਨੇ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸ੍ਵਾਧੀਨਤਾ ਸੇ ਪਹਲੇ ਔਰ ਬਾਦ ਮੇਂ ਭੀ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯ ਵਿਭਿਨ੍ਨ ਕਾਰਣੋਂ ਸੇ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨੇ ਕੇ ਕਈ ਕਾਨੂਨ ਔਰ ਬਨਾਏ ਗਏ। ਕਈ ਕਾਨੂਨ ਪਹਲੇ ਸੇ ਭੀ ਥੇ। ਜੈਸੇ, ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ (ਖਨਨ) ਅਧਿਨਿਯਮ, 1885, ਭਾਰਤੀਯ ਟ੍ਰਾਮਵੇ ਅਧਿਨਿਯਮ, 1886। ਬਾਦ ਮੇਂ 1903 ਮੇਂ ‘ਦ ਵਰ੍ਕ੍ਸ ਔਫ ਡਿਫੇਂਸ ਏਕ੍ਟ’ ਬਨਾਯਾ ਗਯਾ। ਸ੍ਵਾਧੀਨਤਾ ਕੇ ਬਾਦ ਤੋ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕੇ ਕਾਨੂਨੋਂ ਕੀ ਬਾਢ ਆ ਗਈ। ਵਿਭਿਨ੍ਨ ਕਾਰਣੋਂ ਸੇ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨੇ ਕੇ ਕੁਲ 13 ਕਾਨੂਨ ਬਨਾਏ ਗਏ। ਜੈਸੇ, ਰੇਲ ਸੇਵਾ ਕੇ ਲਿਏ, ਮੇਟ੍ਰੋ ਰੇਲ ਕੇ ਲਿਏ, ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੋਂ ਕੇ ਲਿਏ, ਵਿਦ੍ਯੁਤਿਕਰਣ ਕੇ ਲਿਏ, ਵਿਸ੍ਥਾਪਿਤੋਂ ਕੇ ਪੁਨਰ੍ਵਾਸ ਕੇ ਲਿਏ, ਆਦਿ ਆਦਿ। ਸਵਾਲ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਯਾ ਯੇ 13 ਕਾਰਣ ਜਨਹਿਤ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਥੇ? ਯਦਿ ਨਹੀਂ ਥੇ ਤੋ ਸਰਕਾਰ ਕੋ ਇਨ ਕਾਰਣੋਂ ਸੇ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨੇ ਕਾ ਕ੍ਯਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ? ਔਰ ਯਦਿ ਥੇ ਤੋ ਇਨ ਕਾਨੂਨੋਂ ਕੀ ਅਲਗ ਸੇ ਕ੍ਯਾ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਥੀ? ਯੇ ਸਵਾਲ ਹੀ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਾਨੂਨ ਕੀ ਮਂਸ਼ਾ ਕੋ ਸਂਦੇਹ ਕੇ ਘੇਰੇ ਮੇਂ ਲਾ ਦੇਤੇ ਹੈਂ।

ਭਾਰਤੀਯ ਪਰਂਪਰਾ ਮੇਂ ਪ੍ਰਾਕਰਤਿਕ ਸਂਸਾਧਨੋਂ ਪਰ ਰਾਜ੍ਯ ਕਾ ਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਵ ਕਭੀ ਭੀ ਨਹੀਂ ਮਾਨਾ ਗਯਾ। ਪ੍ਰਾਕਰਤਿਕ ਸਂਸਾਧਨ ਸਾਮੁਦਾਯਿਕ ਸਂਪਤ੍ਤਿ ਮਾਨੇ ਜਾਤੇ ਥੇ। ਰਾਜ੍ਯ ਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਕੇਵਲ ਨਿਯਾਮਕ ਕੀ ਹੁਆ ਕਰਤੀ ਥੀ ਔਰ ਯਹੀ ਜਨਤਾ ਕੇ ਹਿਤ ਮੇਂ ਭੀ ਥਾ। ਪ੍ਰਾਕਰਤਿਕ ਸਂਸਾਧਨੋਂ ਪਰ ਰਾਜ੍ਯ ਕੇ ਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਵ ਕੀ ਅਵਧਾਰਣਾ ਪਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਯ ਅਵਧਾਰਣਾ ਹੈ ਔਰ ਇਸ ਅਵਧਾਰਣਾ ਨੇ ਵਹਾਂ ਭੀ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤ ਅਨਾਚਾਰ ਔਰ ਹਿਂਸਾ ਫੈਲਾਯਾ ਹੈ। ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਦ੍ਵਾਨ ਕਾਰ੍ਲ ਪੋਲਾਨ੍ਯੀ ਅਪਨੀ ਪੁਸ੍ਤਕ “ਦ ਗ੍ਰੇਟ ਟ੍ਰਾਂਸਫਾਰ੍ਮੇਸ਼ਨ: ਦ ਪੋਲ੍ਟ੍ਕਲ ਏਂਡ ਇਕੋਨੌਮਿਕ ਓਰਿਜਿਨ੍ਸ ਔਫ ਔਵਰ ਟਾਇਮ” ਕੇ ਪਂਦ੍ਰਹਵੇਂ ਅਧ੍ਯਾਯ ‘ਮਾਰ੍ਕੇਟ ਏਂਡ ਨੇਚਰ’ ਮੇਂ ਲਿਖਤੇ ਹੈਂ: “ਇਂਗ੍ਲੈਣ੍ਡ ਮੇਂ ਟਯੂਡਰ੍ਸ ਕੇ ਸਾਥ ਕਰਸ਼ਿਪਰਕ ਪੂਂਜੀਵਾਦ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁਆ। ਭੂਮਿ ਕੋ ਕਿਸਾਨੋਂ ਕੇ ਕੁਲੋਂ ਔਰ ਗਾਵੋਂ ਕੇ ਸਾਝੇ ਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਵ ਸੇ ਮੁਕ੍ਤ ਕਰ ਉਸੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਯੋਂ ਕੀ ਨਿਜੀ ਵਸ੍ਤੁ ਬਨਾ ਡਾਲਾ ਗਯਾ। ਏਨਕ੍ਲੋਜਰ੍ਸ ਤਥਾ ਕਨ੍ਵਰ੍ਜਨ੍ਸ ਕੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਯਹ ਕਾਮ ਹੁਆ ।

ਏਨਕ੍ਲੋਜਰ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਥਾ ਸੈਕਡੋਂ ਯਾ ਦਰ੍ਜਨੋਂ ਕਿਸਾਨੋਂ ਕੀ ਭੂਮਿ ਕੋ ਕਿਸੀ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਦ੍ਵਾਰਾ ਬਾਡੇ ਮੇਂ ਘੇਰ ਲੇਨਾ ਤਥਾ ਸਭੀ ਕਿਸਾਨੋਂ ਕੋ ਉਜਾਡ ਕਰ ਭਗਾ ਦੇਨਾ। ਕਨ੍ਵਰ੍ਜਨ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਥਾ – ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਕੇ ਸਭੀ ਕਿਸਾਨੋਂ ਕੋ ਬਲਪੂਰ੍ਵਕ ਕਿਸੀ ਕਾਰਖਾਨੇਦਾਰ ਕੇ ਨਿਯਂਤ੍ਰਣ ਮੇਂ ਲੇ ਲੇਨਾ ਔਰ ਉਨਕੀ ਭੂਮਿ ਉਸ ਕਾਰਖਾਨੇਦਾਰ ਕੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਉਸ ਪਰ ਕਬ੍ਜਾ ਕਰ ਲੇਨਾ। ਮਿਲ ਕੇ ਲਿਯੇ ਔਰ ਮਿਲ-ਮਜਦੂਰੋਂ ਕੀ ਬਸ੍ਤਿਯੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਉਸ ਜਮੀਨ ਕੋ ਕਿਸਾਨੋਂ ਸੇ ਛੀਨ ਲੇਨਾ। 18ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦੀ ਕੇ ਆਰਮ੍ਭ ਮੇਂ ਇਂਗ੍ਲੈਣ੍ਡ ਔਰ ਫ੍ਰਾਂਸ ਦੋਨੋਂ ਮੇਂ ਯੇ ਦੋਨੋ ਕਾਮ ਬਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਪਰ ਹੁਆ। ਉਨ੍ਨੀਸਵੀਂ ਸ਼ਦੀ ਮੇਂ ਔਦ੍ਯੋਗਿਕ ਕਸ੍ਬੋਂ ਕੀ ਵਰਦ੍ਧਿ ਹੁਯੀ ਤੋ ਇਲਾਕੇ ਕੇ ਇਲਾਕੇ ਘੇਰ ਲਿਯੇ ਗਯੇ ਤਾਕਿ ਖਾਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਔਰ ਕਚ੍ਚਾ ਮਾਲ ਕੀ ਪੂਰ੍ਤਿ ਹੋ ਸਕੇ। ਪਹਲੇ ਕਿਸਾਨੋਂ ਕੋ ਜਮੀਨ ਦੇਤੇ ਸਮਯ ਯਹ ਬ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਹੋਤੀ ਥੀ ਕਿ ਵੇ ਉਸ ਭੂਮਿ ਕੋ ਰੇਹਨ ਨਹੀਂ ਰਖ ਸਕਤੇ ਯਾ ਉਸਕਾ ਵ੍ਯਾਪਾਰਿਕ ਉਪਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਤੇ। ਅਬ ਯਹ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਖਤ੍ਮ। ਯਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਬਹੁਤ ਵਰ੍ਸ਼ੋ ਚਲੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਕੋ ਕਹੀਂ ਨਿਜੀ ਬਲ ਏਵਂ ਹਿਂਸਾ ਸੇ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨ ਕਿਯਾ ਗਯਾ, ਕਹੀਂ ਊਪਰ ਯਾ ਨੀਚੇ ਸੇ ਹੁਈ ਕ੍ਰਾਂਤਿ ਦ੍ਵਾਰਾ, ਕਹੀਂ ਯੁਦ੍ਧ ਏਵਂ ਵਿਜਯ ਸੇ, ਕਹੀਂ ਕਾਨੂਨ ਬਨਾਕਰ, ਕਹੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਕਾ ਦਬਾਵ ਡਾਲਕਰ, ਕਹੀਂ ਤਤ੍ਕਾਲ ਜੋ ਸੂਝ ਜਾਯੇ, ਵਹ ਉਪਾਯ ਅਪਨਾਕਰ।“ ਇਸਕੇ ਪਰਿਣਾਮਸ੍ਵਰੂਪ ਲਾਖੋਂ ਲੋਗੋਂ ਕਾ ਵਿਸ੍ਥਾਪਨ, ਬੇਰੋਜਗਾਰੋਂ ਕਾ ਸਂਖ੍ਯਾ ਮੇਂ ਅਪਰਿਮਿਤ ਵਰਦ੍ਧਿ ਔਰ ਭਾਰੀ ਅਨਾਚਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁਆ। ਲਾਖੋਂ ਲੋਗ ਅਸਮਯ ਔਰ ਅਕਾਰਣ ਵਿਕਾਸ ਕੀ ਭੇਂਟ ਚਢ ਗਏ ਯਾ ਚਢਾ ਦਿਏ ਗਏ।

ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੋਂ ਜੋ ਕੁਛ ਭੀ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਵਿਭਿਨ੍ਨ ਭਾਗੋਂ ਮੇਂ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ, ਵਹ ਉਪਰੋਕ੍ਤ ਕਥਨ ਕੋ ਹੀ ਫਿਰ ਸੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕਰ ਰਹਾ ਹੈ। ਯਹ ਸਾਫ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਥਾਨੀਯ ਸਮਾਜ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਕਾ ਧ੍ਯਾਨ ਰਖੇ ਬਗੈਰ ਔਰ ਬਿਨਾ ਉਸਕੀ ਸਹਮਤਿ ਕੇ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਾ ਕੋਈ ਭੀ ਕਾਨੂਨ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰੀ, ਅਰਾਜਕਤਾ ਔਰ ਹਿਂਸਾ ਹੀ ਬਢਾਏਗਾ। ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ ਵ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਮਹਤ੍ਵ ਕੇ ਕੁਛੇਕ ਵਿਸ਼ਯੋਂ ਕੇ ਅਲਾਵਾ ਰਾਜ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਾ ਭੂਮਿ ਕਾ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਸਮਸ੍ਯਾ ਕੇ ਅਤਿਰਿਕ੍ਤ ਔਰ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਬਢਾਨੇ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਤ: ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਇਸ ਬਾਤ ਕੀ ਹੈ ਕਿ ਭੂਮਿ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕੇ ਸਭੀ ਕਾਨੂਨੋਂ ਪਰ ਸਮਗ੍ਰਤਾ ਸੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਏਕ ਕਾਨੂਨ ਬਨਾਯਾ ਜਾਏ ਜਿਸਮੇਂ ਕਂਪਨਿਯੋਂ ਕੀ ਬਜਾਯ ਜਨਤਾ ਕਾ ਹਿਤ ਸਰ੍ਵੋਪਰਿ ਹੋ।

Posted in ਸਭ੍ਯਤਾਮੂਲਕ ਵਿਮਰ੍ਸ਼, ਸਮ ਸਾਮਯਿਕ | Leave a Comment »

ਬਢਤੇ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰ ਔਰ ਹਮਾਰਾ ਦਾਯਿਤ੍ਵ

Posted by bhartiyapaksha on ਜਨਵਰੀ 2, 2011

ਦੇਸ਼ ਕੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਏਕ ਕੇ ਬਾਦ ਏਕ ਸਾਮੂਹਿਕ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰ ਕੀ ਘਟਨਾਏਂ ਹੋਤੀ ਹੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਪੁਲਿਸ ਕੀ ਜਿਤਨੀ ਸਕ੍ਰਿਯਤਾ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਹੈ ਔਰ ਮਹਿਲਾਓਂ ਮੇਂ ਜਿਤਨੀ ਸਾਮਾਜਿਕ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵ ਆਰ੍ਥਿਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਹੈ, ਉਤਨੀ ਸ਼ਾਯਦ ਹੀ ਕਹੀਂ ਔਰ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ। ਇਸਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਭੀ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਪਰਾਧੋਂ ਔਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕਰ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰ ਕੀ ਘਟਨਾਓਂ ਮੇਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਾ ਅਵ੍ਵਲ ਆਨਾ, ਸ਼ਾਸਨ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਪਿਤੁ ਸਮਾਜ ਕੇ ਲਿਏ ਭੀ ਚਿਂਤਨੀਯ ਹੋਨਾ ਚਾਹਿਏ। ਪਰਂਤੁ ਦੇਖਨੇ ਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ ਕਿ ਐਸੀ ਕੋਈ ਘਟਨਾ ਹੋਨੇ ਪਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਪਰ ਦੋਸ਼ ਮਢ਼ਕਰ ਔਰ ਕਠੋਰ ਕਾਨੂਨ ਬਨਾਏ ਜਾਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਕਹ ਕਰ ਸਭੀ ਅਪਨੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਂਤ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ। ਕੋਈ ਭੀ ਯਹ ਸੋਚਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ ਕਿ ਇਤਨੇ ਚਾਕ-ਚੌਬਂਦ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਔਰ ਪੁਲਿਸ ਤਂਤ੍ਰ ਵ ਇਤਨੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਪਰਾਧ ਕ੍ਯੋਂ ਬਢ਼ ਰਹੇ ਹੈਂ? ਕੋਈ ਭੀ ਇਸ ਸਮਸ੍ਯਾ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਜਾਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ, ਸਭੀ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਪਰ ਦੋਸ਼ ਮਢ਼ ਕਰ ਅਪਨਾ ਕਾਮ ਚਲਾ ਲੇਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਈ ਬਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਪਨੀ ਲਾਚਾਰੀ ਜਤਲਾ ਚੁਕਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਕੇ ਪਾਸ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਔਰ ਭੀ ਢ਼ੇਰ ਸਾਰੇ ਕਾਮ ਹੋਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਅਪਨੀ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ ਸ੍ਵਯਂ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹਿਏ, ਪਰਂਤੁ ਇਸਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਮ ਆਦਮੀ ਸੇ ਲੇਕਰ ਸ੍ਵਯਂਸੇਵੀ ਮਹਿਲਾ ਸਂਗਠਨ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾ ਔਰ ਮੀਡਿਯਾ ਵ ਅਨ੍ਯ ਚਿਂਤਕ-ਲੇਖਕ ਆਦਿ ਸਭੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਔਰ ਸਰਕਾਰ ਪਰ ਹੀ ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ ਕਰਤੇ ਨਜਰ ਆਤੇ ਹੈਂ। ਆਮ ਨਾਗਰਿਕੋਂ ਕੀ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕੇ ਲਿਏ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਕੀ ਜਿਮ੍ਮੇਦਾਰੀ ਕੋ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਯਹ ਹਮੇਂ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੋਗਾ ਕਿ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਬਢ਼ਤੇ ਅਪਰਾਧੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕਰ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰ ਕੀ ਘਟਨਾਓਂ ਕੇ ਲਿਏ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵ ਸਰਕਾਰ ਕੋ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਰਾਨਾ ਔਰ ਕੇਵਲ ਉਨਸੇ ਹੀ ਸਮਾਧਾਨ ਕੀ ਆਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਨਿਤਾਂਤ ਗਲਤ ਔਰ ਅਸਂਗਤ ਹੈ। ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਇਸਕੇ ਸਮਾਧਾਨ ਕੇ ਲਿਏ ਸਮਸ੍ਯਾ ਕੇ ਮੂਲ ਮੇਂ ਜਾਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਬਸੇ ਪਹਲੇ ਤੋ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰ ਕੀ ਘਟਨਾਓਂ ਕੋ ਕੇਵਲ ਕਾਨੂਨ-ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾ ਮਾਨਨਾ ਹੀ ਅਪਨੇ ਆਪ ਮੇਂ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਗਲਤ ਹੈ। ਯਦਿ ਯਹ ਕਾਨੂਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾ ਹੋਤੀ ਤੋ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿਲ੍ਲੀ ਸੇ ਅਧਿਕ ਸਤਰ੍ਕ ਕਾਨੂਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਤੋ ਕਹੀਂ ਔਰ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਤੀ। ਐਸੇ ਮੇਂ ਯਹਾਂ ਤੋ ਐਸੀ ਘਟਨਾਏਂ ਹੋਨੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਏ ਥੀਂ। ਪਰਂਤੁ ਆਂਕਡ਼ੋਂ ਕੀ ਮਾਨੇਂ ਤੋ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕਾ ਇਨ ਅਪਰਾਧੋਂ ਮੇਂ ਅਵ੍ਵਲ ਸ੍ਥਾਨ ਹੈ। ਐਸਾ ਕ੍ਯੋਂ ਹੈ? ਜਬ ਤਕ ਹਮ ਇਸੇ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਂਗੇ ਤਬ ਤਕ ਇਨ ਘਟਨਾਓਂ ਪਰ ਲਗਾਮ ਭੀ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਪਾਏਂਗੇ।

ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਪਰਾਧ ਕੋ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਅਪਰਾਧੋਂ ਕੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਰਖਾ ਜਾ ਸਕਤਾ। ਯੇ ਅਪਰਾਧ ਕੇਵਲ ਕਾਨੂਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਬਲ੍ਕਿ ਯੇ ਸਾਮਾਜਿਕ ਅਪਰਾਧੋਂ ਕੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਮੇਂ ਆਤੇ ਹੈਂ। ਯੇ ਕੇਵਲ ਆਪਰਾਧਿਕ ਮਨੋਵਰਤ੍ਤਿ ਕਾ ਪਰਿਣਾਮ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਬਲ੍ਕਿ ਇਨ ਅਪਰਾਧੋਂ ਕੇ ਪੀਛੇ ਸਾਮਾਜਿਕ ਵ ਮਨੋਵੈਜ੍ਞਾਨਿਕ ਕਾਰਣ ਛਿਪੇ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਿਏ ਐਸੇ ਅਪਰਾਧਿਯੋਂ ਕੋ ਦਂਡਿਤ ਕਰਨੇ ਮਾਤ੍ਰ ਸੇ ਇਨ ਸਮਸ੍ਯਾਓਂ ਕਾ ਸਮਾਧਾਨ ਸਂਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਪਰਾਧ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕਰ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰ ਕੀ ਘਟਨਾਓਂ ਕਾ ਮੂਲ ਕਾਰਣ ਹੈ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸਮਾਜ ਕੀ ਵਿਕਰਤ ਧਾਰਣਾਏਂ ਔਰ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਦੈਹਿਕ ਸ੍ਤਰ ਪਰ ਦੇਖਨੇ ਕੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ। ਇਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਹਿਂਸਾ, ਚਾਹੇ ਵਹ ਬਾਹਰੀ ਹੋ ਯਾ ਫਿਰ ਘਰੇਲੂ, ਕੇ ਪੀਛੇ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਹੀਨ ਭਾਵ ਕਾ ਹੋਨਾ ਪ੍ਰਮੁਖ ਕਾਰਣ ਹੈ। ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਕਮਤਰ ਮਾਨਨਾ, ਉਨ੍ਹੇਂ ਮਾਨਸਿਕ, ਬੌਧ੍ਦਿਕ ਔਰ ਆਰ੍ਥਿਕ ਸ੍ਤਰ ਪਰ ਕਮਜੋਰ ਮਾਨਨਾ ਹੀ ਉਨਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਹਿਂਸਾ ਕੋ ਬਢ਼ਾਤਾ ਹੈ। ਆਜ ਕੀ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਮੇਂ ਸਾਮਾਜਿਕ ਦਾਯਿਤ੍ਵ ਬੋਧ ਬਢਾਨੇ ਔਰ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸਮ੍ਮਾਨ ਕਾ ਭਾਵ ਜਗਾਨੇ ਕੀ ਕੋਈ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਲਿਏ ਆਜ ਕੇ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਭੀ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਹਿਂਸਾ ਔਰ ਅਪਰਾਧ ਕੀ ਘਟਨਾਏਂ ਭਾਰੀ ਸਂਖ੍ਯਾ ਮੇਂ ਹੋਤੀ ਹੈਂ, ਬਲ੍ਕਿ ਦੇਖਾ ਜਾਏ ਤੋ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਹੀ ਅਧਿਕ ਹੋਤੀ ਹੈਂ। ਸਮਸ੍ਯਾ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨੇ ਅਨਜਾਨੇ ਆਜ ਕੀ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਪਧ੍ਦਤਿ ਔਰ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਭਿਯਾਨ ਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਇਨ ਦੋਨੋਂ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਕੋ ਹੀ ਬਢ਼ਾਵਾ ਦਿਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਵਹ ਸੌਂਦਰ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਯੋਗਿਤਾਏਂ ਹੋਂ ਯਾ ਫਿਰ ਕਿਸੀ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਮੇਂ ਅਤਿਥਿਯੋਂ ਕਾ ਸ੍ਵਾਗਤ, ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੈਹਿਕ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤਿ ਤਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਹੈ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਕ੍ਯਾ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਏਯਰ ਹੋਸ੍ਟੇਸ ਕੇ ਲਿਏ ਸੁਂਦਰ ਯੁਵਤਿਯਾਂ ਹੀ ਚਾਹਿਏ ਹੋਤੀ ਹੈਂ? ਕ੍ਯਾ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮੋਂ ਮੇਂ ਅਤਿਥਿਯੋਂ ਕੇ ਸ੍ਵਾਗਤ ਯੁਵਤਿਯੋਂ ਸੇ ਹੀ ਕਰਵਾਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ? ਕ੍ਯਾ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰੂਸ਼ੋਂ ਕੇ ਸਾਮਾਨੋਂ ਕੇ ਵਿਜ੍ਞਾਪਨ ਆਦਿ ਕੇ ਲਿਏ ਸੁਂਦਰ ਯੁਵਤਿਯਾਂ ਹੀ ਚਾਹਿਏ ਹੋਤੀ ਹੈਂ? ਕ੍ਯਾ ਇਨ ਸਬਕੇ ਪੀਛੇ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਦੈਹਿਕ ਰੂਪ ਮੇਂ ਦੇਖਨੇ ਕੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨਿਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਕ੍ਯਾ ਸੌਂਦਰ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਯੋਗਿਤਾਓਂ ਔਰ ਆਜ ਕੀ ਫਿਲ੍ਮੋਂ ਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਦੈਹਿਕ ਰੂਪ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਾ ਜਾਤਾ? ਕ੍ਯਾ ਸ਼ੀਲਾ ਕੀ ਜਵਾਨੀ, ਮੁਨ੍ਨੀ ਬਦਨਾਮ ਹੁਈ ਔਰ ਇਸ ਜੈਸੇ ਤਮਾਮ ਆਇਟਮ ਗਾਨੇ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਦੈਹਿਕ ਆਕਰ੍ਸ਼ਣ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ ਹੈਂ? ਕ੍ਯਾ ਸ੍ਕੂਲ ਕਾਲੇਜ ਸਹਿਤ ਕੋਈ ਭੀ ਐਸਾ ਤਂਤ੍ਰ ਹੈ ਜੋ ਹਮਾਰੇ ਨੌਨਿਹਾਲੋਂ ਔਰ ਯੁਵਾਓਂ ਕੋ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਜਿਮ੍ਮੇਦਾਰੀ ਔਰ ਸਮ੍ਮਾਨ ਕਾ ਭਾਵ ਰਖਨਾ ਸਿਖਾਤਾ ਹੋ? ਇਨ ਸਬਕੇ ਜਵਾਬ ਨਕਾਰਾਤ੍ਮਕ ਹੀ ਹੈਂ।

ਆਜ ਕੇ ਸਬਸੇ ਬਦਨਾਮ ਗ੍ਰਂਥ ਮਨੁਸ੍ਮਰਤਿ ਪਰ ਆਰੋਪ ਹੈ ਕਿ ਉਸਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਹੀਨ ਬਤਾਯਾ ਗਯਾ ਹੈ ਔਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸੇ ਵਂਚਿਤ ਰਖਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਯਹਾਂ ਮੈਂ ਮਨੁਸ੍ਮਰਤਿ ਸੇ ਹੀ ਕੁਛ ਉਧ੍ਦਰਣ ਦੇਨਾ ਚਾਹੂਂਗਾ ਤਾਕਿ ਹਮੇਂ ਪਤਾ ਚਲ ਸਕੇ ਕਿ ਅਤ੍ਯਂਤ ਸਂਕੀਰ੍ਣ ਮਾਨੇ ਜਾਨੇ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਂਥ ਭੀ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਕਿਤਨੇ ਉਦਾਤ੍ਤ ਭਾਵ ਸਿਖਾਤੇ ਥੇ।

ਸਮ੍ਮਾਨ ਕਾ ਆਧਾਰ:

ਵਿਤ੍ਤਂ ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਵਯ: ਕਰ੍ਮ ਵਿਦ੍ਯਾ ਭਵਤਿ ਪਂਚਮੀ।

ਏਤਾਨਿ ਮਾਨ੍ਯਾਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਗਰੀਯੋ ਯਦ੍ਯਦੁਤ੍ਤਾਰਮ੍॥ ਮਨੁ 2.136

ਧਨ, ਬਂਧੁ ਯਾਨੀ ਮਿਤ੍ਰੋਂ ਵ ਸਹਯਾਗਿਯੋਂ ਕੀ ਸਂਖ੍ਯਾ, ਉਤ੍ਤਾਮ ਕਰ੍ਮ ਔਰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ ਵਿਦ੍ਯਾ ਯੇ ਪਾਂਚ ਮਾਨ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨ ਹੈਂ ਔਰ ਇਨਮੇਂ ਭੀ ਧਨ ਸੇ ਬਂਧੁ, ਬਂਧੁ ਸੇ ਕਰ੍ਮ ਔਰ ਕਰ੍ਮ ਸੇ ਵਿਦ੍ਯਾ ਅਧਿਕ ਮਾਨਨੀਯ ਹੈਂ।

ਇਸ ਸ਼੍ਲੋਕ ਸੇ ਪਤਾ ਚਲਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁ ਕਿਸੀ ਕੋ ਸਮ੍ਮਾਨ ਦੇਨੇ ਮੇਂ ਲਿਂਗ, ਜਾਤਿ, ਭਾਸ਼ਾ ਔਰ ਪ੍ਰਾਂਤ ਆਦਿ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਭੇਦਭਾਵ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ ਹੈਂ, ਬਲ੍ਕਿ ਇਸਮੇਂ ਪੂਰ੍ਣ ਲੋਕਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਕਾ ਪਾਲਨ ਕਰਤੇ ਹੈਂ। ਅਤ: ਵੇ ਕਭੀ ਭੀ ਕਿਸੀ ਕੋ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਹੋਨੇ ਕੇ ਕਾਰਣ ਹੀਨ ਨਹੀਂ ਠਹਰਾਤੇ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਵ:

ਯਤ੍ਰ ਨਾਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਮਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ:। ਮਨੁ 3.56

ਜਹਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂ ਕਾ ਸਤ੍ਕਾਰ ਔਰ ਸਮ੍ਮਾਨ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਵਹਾਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ ਲੋਗੋਂ ਵ ਦੇਵਤਾਓਂ ਕਾ ਵਾਸ ਹੋਤਾ ਹੈ।

ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਜਾਮਯੋ ਯਤ੍ਰ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤਤ੍ਕੁਲਮ੍ਰ।

ਨ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਤੁ ਯਤ੍ਰੈਤਾ ਵਰ੍ਧਤੇ ਤਧ੍ਦਿ ਸਰ੍ਵਦਾ॥ ਮਨੁ 3.57

ਜਿਸ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਸ਼ੋਕ ਵ ਚਿਂਤਾਗ੍ਰਸ੍ਤ ਹੋਤੀ ਹੈਂ, ਵਹ ਸਮਾਜ ਸ਼ੀਘ੍ਰ ਹੀ ਨਸ਼੍ਟ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਔਰ ਜਹਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਂਤ ਔਰ ਸੁਖੀ ਰਹਤੀ ਹੈਂ, ਵਹ ਸਮਾਜ ਸਦੈਵ ਵਿਕਾਸ ਕਰਤਾ ਰਹਤਾ ਹੈ।

ਕ੍ਯਾ ਯਹੀ ਕਾਰਣ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਆਜ ਹਮਾਰੇ ਸਮਾਜ ਕਾ ਪਤਨ ਹੀ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ, ਉਤ੍ਥਾਨ ਨਹੀਂ। ਧਨ ਸਂਪਦਾ ਕੇ ਬਢ਼ਨੇ ਪਰ ਭੀ ਪਰਿਵਾਰ ਭਾਵ, ਸਾਮਾਜਿਕ ਦਾਯਿਤ੍ਵਬੋਧ ਔਰ ਮਾਨਵੀਯ ਮੂਲ੍ਯੋਂ ਮੇਂ ਲਗਾਤਾਰ ਗਿਰਾਵਟ ਹੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੀ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ:

ਸਾਮਾਨ੍ਯਤ: ਮਾਨਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁਸ੍ਮਰਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂ ਕੀ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਤਾ ਕਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ ਔਰ ਇਸਕੋ ਸਹੀ ਸਿਧ੍ਦ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਉਸਮੇਂ ਐਸੇ ਢੇਰ ਸਾਰੇ ਸ਼੍ਲੋਕ ਪਾਏ ਭੀ ਜਾਤੇ ਹੈਂ। ਪਰਂਤੁ ਮਨੁ ਸ੍ਮਰਤਿ ਮੇਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋਂ ਕੀ ਬਾਤ ਤੋ ਕੁਲ੍ਲੂਕ ਭਟ੍ਟ ਪ੍ਰਭਰਤਿ ਮਨੁ ਕੇ ਪੁਰਾਨੇ ਭਾਸ਼੍ਯਕਾਰ ਭੀ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਉਨ ਸ਼੍ਲੋਕੋਂ ਕਾ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ ਹੋਨਾ ਪ੍ਰੋਫੇਸਰ ਸੁਰੇਂਦ੍ਰ ਕੁਮਾਰ ਸਹਿਤ ਅਨੇਕ ਵਿਦ੍ਵਾਨੋਂ ਨੇ ਭਲੀ ਭਾਂਤਿ ਸਿਧ੍ਦ ਕਿਯਾ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਭੀ ਊਪਰ ਹਮ ਦੇਖ ਆਏ ਹੈਂ ਕਿ ਲਿਂਗ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਮਨੁ ਭੇਦਭਾਵ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ, ਅਤ: ਐਸੇ ਭੇਦਭਾਵ ਪਰਕ ਸ਼੍ਲੋਕ ਉਨਕੇ ਰਚਿਤ ਨਹੀਂ ਮਾਨੇ ਜਾ ਸਕਤੇ। ਬਹਰਹਾਲ, ਮਨੁ ਨੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂ ਕੀ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ ਪਰ ਜੋ ਲਿਖਾ ਹੈ, ਵਹ ਯਹਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਹੈ।

ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯੋਸ਼ਿਤ: ਸ਼ਕ੍ਤ: ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍॥ ਮਨੁ 9.10

ਅਰ੍ਥ: ਕੋਈ ਭੀ ਜਬਰਦਸ੍ਤੀ ਯਾ ਦਬਾਵ ਸੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂ ਕੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਸਂਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਅਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਗਰਹੇ ਰੂਧ੍ਦਾ: ਪੁਰੂਸ਼ੈਰਾਪ੍ਤਕਾਰਿਭਿ:।

ਆਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ ਯਾਸ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼੍ੇਯੁਸ੍ਤਾ: ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ:॥ ਮਨੁ 9.12

ਅਰ੍ਥ: ਵਿਸ਼੍ਵਸਨੀਯ ਪੁਰੂਸ਼ੋਂ, ਪਿਤਾ, ਪਤਿ, ਭਾਈ ਚਾਚਾ, ਮਾਮਾ, ਆਦਿ ਕੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਮੇਂ ਘਰ ਮੇਂ ਰੋਕ ਕਰ ਰਖੀ ਹੁਈ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭੀ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ। ਜੋ ਅਪਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਸ੍ਵਯਂ ਕਰਤੀ ਹੈਂ, ਵਹੀ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤ ਰਹਤੀ ਹੈਂ।

ਇਨ ਦੋ ਸ਼੍ਲੋਕੋਂ ਮੇਂ ਮਨੁ ਨੇ ਜੋ ਬਾਤ ਕਹੀ ਹੈ, ਆਜ ਵਹੀ ਬਾਤ ਹਮਾਰੀ ਪੁਲਿਸ ਔਰ ਸਰਕਾਰੇਂ ਭੀ ਕਹ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਘਰ ਮੇਂ ਯਾ ਫਿਰ ਅਪਨੇ ਸਂਬਂਧੀ ਪੁਰੂਸ਼ੋਂ ਕੇ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣ ਮੇਂ ਰਹਨੇ ਮਾਤ੍ਰ ਸੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੀ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਤਾ ਕੋ ਅਨਿਸ਼੍ਚਿਤ ਕਹ ਕਰ ਮਨੁ ਨੇ ਘਰੇਲੂ ਹਿਂਸਾ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾ ਕੀ ਓਰ ਭੀ ਧ੍ਯਾਨ ਦਿਲਾਯਾ ਹੈ। ਅਤ: ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸਮ੍ਮਾਨ ਔਰ ਸ੍ਨੇਹ ਕੇ ਭਾਵ ਕੋ ਬਢ਼ਾਕਰ ਹੀ ਉਨਕੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕੀ ਜਾ ਸਕਤੀ ਹੈ। ਇਸਕੇ ਲਿਏ ਮਨੁ ਸ੍ਮਰਤਿ ਮੇਂ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤ ਸਂਖ੍ਯਾ ਮੇਂ ਸ਼੍ਲੋਕ ਪਾਏ ਜਾਤੇ ਹੈਂ। ਊਪਰ ਉਦਾਹਰਣ ਕੇ ਲਿਏ ਦੋ ਸ਼੍ਲੋਕ ਦਿਏ ਗਏ ਹੈਂ। ਐਸੇ ਸ਼੍ਲੋਕ ਮਨੁ ਸ੍ਮਰਤਿ ਮੇਂ ਭਰੇ ਹੁਏ ਹੈਂ। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਹੀਨ ਭਾਵ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਲੋਕੋਂ ਕੀ ਭੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰਂਤੁ ਸ਼ੈਲੀ, ਵਿਸ਼ਯ ਔਰ ਪ੍ਰਸਂਗ ਆਦਿ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਯਹ ਸਿਧ੍ਦ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਿ ਵੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ ਸ਼੍ਲੋਕ ਹੈਂ।

ਕੁਲ ਮਿਲਾਕਰ ਕਹਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਾਨੂਨ ਬਨਾ ਕਰ ਤੋ ਬਿਲ੍ਕੁਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀ ਜਾ ਸਕਤੀ। ਕਾਨੂਨ ਤੋ ਹੋਂ ਪਰਂਤੁ ਸਾਥ ਹੀ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਸਮ੍ਮਾਨ ਕਾ ਭਾਵ ਹੋਨਾ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ। ਇਸਕੇ ਲਿਏ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਕੇਵਲ ਦੈਹਿਕ ਬੋਧ ਕੋ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤ ਕਰਨੇ ਵਾਲੇ ਸਭੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਅਭਿਵ੍ਯਕ੍ਤਿਯੋਂ ਔਰ ਸਾਧਨੋਂ ਕੋ ਨਿਯਂਤ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਹੋਗਾ। ਚਾਹੇ ਵਹ ‘ਮੁਨ੍ਨੀ ਬਦਨਾਮ ਹੁਈ’ ਵ ‘ਸ਼ੀਲਾ ਕੀ ਜਵਾਨੀ’ ਜੈਸੇ ਫੂਹਡ਼ ਵ ਅਸ਼੍ਲੀਲ ਗਾਨੇ ਵ ਫਿਲ੍ਮੇਂ ਹੋਂ, ਯਾ ਫਿਰ ਵੈਲੇਂਟਾਇਨ ਡੇ ਮਨਾਨੇ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਸਾਰ੍ਵਜਨਿਕ ਸ੍ਥਲੋਂ ਪਰ ਯੁਵਾਓਂ ਕਾ ਭੋਂਡਾ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹੋ, ਯਾ ਸੌਂਦਰ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਯੋਗਿਤਾਓਂ ਵ ਫੈਸ਼ਨ ਸ਼ੋ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਅਂਗ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹੋ, ਇਸ ਤਰਹ ਕੇ ਸਭੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੇ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮੋਂ, ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੋਂ ਔਰ ਗਤਿਵਿਧਿਯੋਂ ਕਾ ਸਾਮਾਜਿਕ ਬਹਿਸ਼੍ਕਾਰ ਕਿਯਾ ਜਾਨਾ ਚਾਹਿਏ। ਇਨਕੇ ਵਿਰੂਧ੍ਦ ਕਾਨੂਨ ਭੀ ਹੋਂ ਪਰਂਤੁ ਕਾਨੂਨ ਸੇ ਅਧਿਕ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ ਇਨਕਾ ਸਾਮਾਜਿਕ ਬਹਿਸ਼੍ਕਾਰ ਕਰਨਾ।

ਇਸਮੇਂ ਮੀਡਿਯਾ ਔਰ ਸਾਹਿਤ੍ਯ ਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਔਰ ਭੀ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਹੈ। ਆਜ ਕੀ ਮੀਡਿਯਾ ਵ ਸਾਹਿਤ੍ਯ ਮੇਂ ਇਸ ਤਰਹ ਕੇ ਸਾਮਾਜਿਕ ਬਹਿਸ਼੍ਕਾਰ ਕੋ ਮੋਰਲ ਪੋਲਿਸਿਂਗ ਕਹ ਕਰ ਉਸਕੀ ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨਾ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈ। ਦੇਖਾ ਜਾਏ ਤੋ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਦੈਹਿਕ ਬੋਧ ਕੋ ਬਢ਼ਾਨੇ ਮੇਂ ਆਜ ਕਾ ਮੀਡਿਯਾ ਵ ਸਾਹਿਤ੍ਯ ਸਬਸੇ ਬਡ਼ਾ ਦੋਸ਼ੀ ਹੈ। ਆਜ ਕੇ ਸਾਹਿਤ੍ਯਕਾਰ ਯਥਾ ਸ੍ਥਿਤਿ ਕੇ ਵਰ੍ਣਨ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਅਸ਼੍ਲੀਲਤਾ ਔਰ ਭੋਂਡੇਪਨ ਕੋ ਹੀ ਬਢ਼ਾਵਾ ਦੇਤੇ ਹੈਂ। ਇਸਲਿਏ ਆਜ ਯਦਿ ਹਮ ਸਚ ਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਹੋਨੇ ਵਾਲੇ ਅਪਰਾਧੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕਰ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰ ਕੋ ਰੋਕਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਸਾਹਿਤ੍ਯ ਵ ਮੀਡਿਯਾ ਔਰ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਪਧ੍ਦਤਿ ਤੀਨੋਂ ਕਾ ਪਰਿਸ਼੍ਕਾਰ ਵ ਮਾਰ੍ਜਨ ਕਰਨਾ ਹੋਗਾ। ਇਸਕੇ ਬਿਨਾ ਕੇਵਲ ਕਾਨੂਨ ਬਨਾਨੇ ਔਰ ਨਾਰੀ ਸਸ਼ਕ੍ਤਿਕਰਣ ਕੇ ਨਾਰੇ ਲਗਾਨੇ ਸੇ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਹੋਗਾ।

Posted in ਸਭ੍ਯਤਾਮੂਲਕ ਵਿਮਰ੍ਸ਼, ਸਮ ਸਾਮਯਿਕ | Tagged: , , , | 3 Comments »

ਆਇਏ ਮਨਾਏਂ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮਾਹ

Posted by bhartiyapaksha on ਅਕ੍ਟੂਬਰ 3, 2010

ਅਕ੍ਟੂਬਰ ਕਾ ਮਹੀਨਾ ਭਾਰਤ ਕੇ ਲਿਏ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮਾਹ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਮਨਾਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਮੇਂ ਤੀਨ ਐਸੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾਓਂ ਕਾ ਜਨ੍ਮ ਹੁਆ, ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ਨ ਕੇਵਲ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੋ ਨਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ, ਬਲ੍ਕਿ ਨਏ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਵ ਮਾਨਦਂਡ ਭੀ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਿਏ। ਇਨਮੇਂ ਸੇ ਦੋ ਯਾਨੀ ਮੋਹਨਦਾਸ ਕਰਮਚਂਦ ਗਾਂਧੀ ਔਰ ਲਾਲ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕਾ ਜਨ੍ਮ ਦੋ ਅਕ੍ਟੂਬਰ ਕੋ ਹੁਆ ਥਾ ਔਰ ਗ੍ਯਾਰਹ ਅਕ੍ਟੂਬਰ ਕੋ ਨਾਨਾਜੀ ਦੇਸ਼ਮੁਖ ਕਾ। ਮੋਹਨਦਾਸ ਕਰਮਚਂਦ ਗਾਂਧੀ ਯਾਨੀ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਕੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾ ਕਹਨਾ ਥੋਡ਼ਾ ਅਟਪਟਾ-ਸਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਤਾ ਹੈ। ਵੇ ਇਨ ਸਭੀ ਸੀਮਾਓਂ ਸੇ ਊਪਰ ਉਠ ਚੁਕੇ ਥੇ, ਪਰਨ੍ਤੁ 1931 ਮੇਂ ਕਾਂਗ੍ਰੇਸ ਕੀ ਸਦਸ੍ਯਤਾ ਔਰ ਉਸਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਸਕ੍ਰਿਯ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੋ ਛੋਡ਼ਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਵੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਰੂਪ ਸੇ ਅਤ੍ਯਂਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਨੇ ਰਹੇ। ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਨਕਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਪ ਭੀ ਉਸੀ ਰੂਪ ਮੇਂ ਬਨਾ ਰਹਾ। ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ, ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਸਾਮਾਜਿਕ ਕਾਰ੍ਯੋਂ ਕਾ ਭੀ ਅਪਨਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮਹਤ੍ਵ ਥਾ। ਇਸਲਿਏ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਚੁਨਾਵੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਨ ਰਹਤੇ ਹੁਏ ਭੀ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੋ ਨ ਕੇਵਲ ਏਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਰਤ੍ਵ ਦਿਯਾ, ਬਲ੍ਕਿ ਉਸਮੇਂ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਵ ਮਾਪਦਂਡ ਭੀ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਿਏ।

ਪੂਰ੍ਵ ਪ੍ਰਧਾਨਮਂਤ੍ਰੀ ਲਾਲ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕਾ ਨਾਮ ਤੋ ਜਗਵਿਦਿਤ ਹੈ। ਜਯ ਜਵਾਨ, ਜਯ ਕਿਸਾਨ ਕੇ ਉਨਕੇ ਨਾਰੇ ਨੇ ਉਨਕੀ ਮਜਬੂਤ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾ ਕਾ ਅਹਸਾਸ ਕਰਾਯਾ ਥਾ ਔਰ ਰੇਲਮਂਤ੍ਰੀ ਰਹਤੇ ਹੁਏ, ਏਕ ਸਾਧਰਣ-ਸੀ ਦੁਰ੍ਘਟਨਾ ਪਰ ਦਿਏ ਗਏ ਉਨਕੇ ਤਸ੍ਤੀਫੇ ਸੇ ਉਨਕੀ ਮਜਬੂਤ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੈਤਿਕਤਾ ਵ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਕਾ ਪਰਿਚਯ ਮਿਲਤਾ ਥਾ। ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੁਏ ਭੀ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਨ ਤੋ ਕਭੀ ਧਨ ਕਮਾਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਿਯਾ ਔਰ ਨ ਹੀ ਨਾਮ। ਵੇ ਸਭੀ ਲੌਕਿਕ ਏਸ਼ਣਾਓਂ ਸੇ ਮੁਕ੍ਤ ਰਹਕਰ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ ਭਾਵ ਸੇ ਦੇਸ਼ਸੇਵਾ ਮੇਂ ਲਗੇ ਰਹੇ। ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੁਏ ਭੀ ਸਾਦਗੀ ਔਰ ਸਰਲਤਾ ਕੀ ਵੇ ਏਕ ਮਿਸਾਲ ਥੇ। ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਕੀ ਤਰਹ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਕਾ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗ ਤੋ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਪਰਂਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੁਏ ਆਰ੍ਥਿਕ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਕਾ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਏਕ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਿਯਾ। ਅਸਮਯ ਉਨਕੀ ਮਰਤ੍ਯੁ (ਜਿਸ ਪਰ ਉਨਕੀ ਹਤ੍ਯਾ ਹੋਨੇ ਕਾ ਭੀ ਸਂਦੇਹ ਹੈ) ਨਹੀਂ ਹੁਈ ਹੋਤੀ, ਤੋ ਸ਼ਾਯਦ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੀ ਦਿਸ਼ਾ ਹੀ ਆਜ ਕੁਛ ਔਰ ਹੋਤੀ।

ਇਸੀ ਕਡ਼ੀ ਮੇਂ ਜੋ ਤੀਸਰਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਵਹ ਹੈ ਨਾਨਾਜੀ ਦੇਸ਼ਮੁਖ ਕਾ। ਨਾਨਾਜੀ ਦੇਸ਼ਮੁਖ ਏਕ ਸਚ੍ਚੇ ਅਰ੍ਥੋਂ ਮੇਂ ਸਮਾਜਸੇਵੀ ਰਾਜਨੇਤਾ ਥੇ। ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਕੀ ਹੀ ਤਰਹ ਉਨਕਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਤ੍ਵ ਭੀ ਬਹੁਆਯਾਮੀ ਔਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਬਹੁਮੁਖੀ ਥੀ ਔਰ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਕੀ ਹੀ ਤਰਹ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਰੂਪ ਸੇ ਅਤ੍ਯਂਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਹਨੇ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਕ੍ਰਿਯ ਚੁਨਾਵੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕਾ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗ ਕਰ ਦਿਯਾ ਥਾ। ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੁਏ ਭੀ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਅਨੇਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਔਰ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਿਏ। ਭਾਰਤੀਯ ਜਨਸਂਘ ਕੀ ਸ੍ਥਾਪਨਾ ਮੇਂ ਸਹਯੋਗ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਅਪਨੇ ਸਂਗਠਨ ਸੇ ਕੌਸ਼ਲ ਸੇ ਨ ਕੇਵਲ ਜਨਸਂਘ ਕੋ ਮਜਬੂਤ ਕਿਯਾ, ਬਲ੍ਕਿ ਉਸਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਨ੍ਯ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਲੋਂ ਕਾ ਭੇਦਭਾਵਪੂਰ੍ਣ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਕੋ ਭੀ ਸਮਾਪ੍ਤ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਸਫਲ ਰਹੇ। ਨਾਨਾਜੀ ਨੇ ਲੋਕਨਾਯਕ ਜਯਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਰਾਯਣ ਕੇ ‘ਸਂਪੂਰ੍ਣ ਕ੍ਰਾਂਤਿ’ ਆਨ੍ਦੋਲਨ ਕਾ ਸਫਲ ਸਂਚਾਲਨ ਕਿਯਾ ਔਰ 1977 ਮੇਂ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਪਹਲੀ ਗੈਰਕਾਂਗ੍ਰੇਸ ਸਰਕਾਰ ਬਨਨੇ ਮੇਂ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਮੋਰਾਰਜੀ ਦੇਸਾਈ ਸਰਕਾਰ ਕੇ ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਕਾ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਘਟਕ ਹੋਨੇ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੇ ਮਂਤ੍ਰੀ ਪਦ ਕੇ ਲੋਭ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਫਂਸੇ ਔਰ ਉਦ੍ਯੋਗ ਮਂਤ੍ਰੀ ਰੂਪੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਮਂਤ੍ਰੀ ਪਦ ਤ੍ਯਾਗ ਦਿਯਾ। ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਉਨਕਾ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਥਾ ਰਾਜਨੀਤਿ ਸੇ ਸੇਵਾਨਿਵਰਤ੍ਤਿ। ਉਨਕਾ ਯਹ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਮਾਨਨਾ ਥਾ ਕਿ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ 60 ਵਰ੍ਸ਼ ਕੀ ਆਯੁ ਮੇਂ ਨੌਕਰੀ ਸੇ ਨਿਵਰਤ੍ਤ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਸੇ ਰਾਜਨੀਤਿ ਸੇ ਭੀ ਨਿਵਰਤ੍ਤ ਹੋਕਰ ਸਮਾਜਸੇਵਾ ਮੇਂ ਲਗਨਾ ਚਾਹਿਏ। ਇਸਕਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਉਦਾਹਰਣ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਵਰ੍ਸ਼ 1987 ਮੇਂ ਸਕ੍ਰਿਯ ਰਾਜਨੀਤਿ ਛੋਡ਼ ਦੀ ਔਰ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਜਾਕਰ ਗ੍ਰਾਮ ਵਿਕਾਸ ਕੇ ਕਾਮ ਮੇਂ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਜੁਟ ਗਏ। ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਮੇਂ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਜੋ ਕਾਰ੍ਯ ਖਡ਼ਾ ਕਿਯਾ, ਵਹ ਇਤਨਾ ਪਰਿਣਾਮਕਾਰਕ ਔਰ ਪ੍ਰਭਾਵੋਤ੍ਪਾਦਕ ਹੈ ਕਿ ਤਤ੍ਕਾਲੀਨ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰਪਤਿ ਡੌ. ਏ.ਪੀ.ਜੇ. ਅਬ੍ਦੁਲ ਕਲਾਮ ਤਕ ਨੇ ਉਸਕੀ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਕੀ ਔਰ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਵਿਕਾਸ ਕੇ ਲਿਏ ਉਸੇ ਏਕ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਾਰੂਪ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਿਯਾ।

ਭਾਰਤੀਯ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਗਿਰਾਵਟ ਕੇ ਦੌਰ ਮੇਂ ਜਬ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥ ਔਰ ਧਨਬਲ ਵ ਬਾਹੁਬਲ ਕਾ ਜੋਰ ਹੋ, ਯੇ ਤੀਨੋਂ ਏਕ ਅਲਗ ਸਿਤਾਰੇ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਚਮਕਤੇ ਨਜਰ ਆਤੇ ਹੈਂ। ਦੁ:ਖ ਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਇਨਕੇ ਅਪਨੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਾਥਿਯੋਂ ਵ ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਤਕ ਨੇ ਇਨਕੇ ਬਨਾਏ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆਦਰ੍ਸ਼ੋਂ ਵ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨੋਂ ਕੀ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਵ ਘੋਰ ਉਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਕੀ। ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਜਿਨ੍ਹੇਂ ਅਪਨਾ ਉਤ੍ਤਾਰਾਧੀਕਾਰੀ ਔਰ ਵਾਰਿਸ ਮਾਨਤੇ ਥੇ। ਉਨ ਪਂਡਿਤ ਨੇਹਰੂ ਨੇ 1947 ਮੇਂ ਹੀ ਸਾਫ-ਸਾਫ ਕਹ ਦਿਯਾ ਥਾ ਕਿ ਵੇ ਗਾਂਧੀਜੀ ਕੀ ਗ੍ਰਾਮ ਸ੍ਵਰਾਜ ਕੀ ਅਵਧਾਰਣਾ ਸੇ ਬਿਲ੍ਕੁਲ ਭੀ ਸਹਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈਂ। ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਕੇ ਰਾਜਨੀਤਿ ਛੋਡ਼ਕਰ ਸਮਾਜਸੇਵਾ ਮੇਂ ਲਗਨੇ ਕੇ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਕੋ ਕਿਸੀ ਕਾਂਗ੍ਰੇਸੀ ਨੇਤਾ ਨੇ ਅਪਨਾਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀ, ਇਸਕੇ ਉਲਟੇ ਵੇ ਸਤ੍ਤਾ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਇਤਨਾ ਡੂਬੇ, ਇਤਨਾ ਡੂਬੇ ਕਿ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟਾਚਾਰ ਕਾ ਆਜ ਵੇ ਪਰ੍ਯਾਯ ਵਨ ਗਏ ਹੈਂ। ਲਾਲ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ਤਾ ਔਰ ਨਿਸ੍ਵਾਰ੍ਸ੍ਥਤਾ ਕਾ ਦੂਸਰਾ ਉਦਾਹਰਣ ਭੀ ਉਨ੍ਹੇਂ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟ ਹੋਨੇ ਸੇ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਾ। ਲਾਲ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕਾ ਸਾਦਗੀਪੂਰ੍ਣ ਜੀਵਨ ਔਰ ਸਰਲਤਾ ਉਦਾਹਰਣ ਹੀ ਵਨ ਕਰ ਰਹ ਗਈ। ਕਿਸੀ ਭੀ ਕਾਂਗ੍ਰੇਸੀ ਨੇਤਾ ਨੇ ਉਨਕੋ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਉਤਾਰਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀ। ਦੂਸਰੀ ਓਰ, ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਏਕ ਅਲਗ ਚਾਲ, ਚੇਹਰਾ ਔਰ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਕਰਨੇ ਕਾ ਦਾਵਾ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤੀਯ ਜਨਸਂਘ ਭੀ ਇਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਗਿਰਾਵਟ ਸੇ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਾ। ਨਾਨਾਜੀ ਦੇਸ਼ਮੁਖ ਕੇ ਨਿਕਟਤਮ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਹਯੋਗੀ ਰਹੇ ਅਟਲ ਬਿਹਾਰੀ ਵਾਜਪੇਯੀ ਔਰ ਲਾਲਕਰਸ਼੍ਣ ਆਡਵਾਣੀ ਮੇਂ ਸੇ ਕਿਸੀ ਨੇ ਉਨਕੇ ਆਦਰ੍ਸ਼ੋਂ ਪਰ ਚਲਨੇ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝੀ। ਅਟਲ ਬਿਹਾਰੀ ਵਾਜਪੇਯੀ ਸ਼ਰੀਰ ਸੇ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਲਾਚਾਰ ਹੋਨੇ ਤਕ ਸ਼ੀਰ੍ਸ਼ ਪਰ ਬਨੇ ਰਹੇ ਔਰ 89 ਵਰ੍ਸ਼ ਕੀ ਆਯੁ ਮੇਂ ਭੀ ਆਡਵਾਣੀ ਪੀਏਮ ਇਨ ਵੇਟਿਂਗ ਕੀ ਦੂਸਰੀ ਪਾਰੀ ਖੇਲਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਤੈਯਾਰ ਬੈਠੇ ਹੈਂ। ਇਸਕਾ ਹੀ ਪਰਿਣਾਮ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀਯ ਜਨਸਂਘ ਕੇ ਨਏ ਅਵਤਾਰ ਭਾਰਤੀਯ ਜਨਤਾ ਪਾਰ੍ਟੀ ਮੇਂ ਕੋਈ ਦੂਸਰੀ ਪੀਢ਼ੀ ਤੈਯਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਪਾਈ। ਇਸੀ ਕਾਰਣ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਸ੍ਵਯਂਸੇਵਕ ਸਂਘ ਕੇ ਸਰਸਂਘਚਾਲਕ ਮੋਹਨ ਭਾਗਵਤ ਕੋ ਕਹਨਾ ਪਡ਼ਾ ਕਿ ਯੁਵਾ ਨੇਤਰਤ੍ਵ ਕੋ ਪਾਰ੍ਟੀ ਮੇਂ ਆਗੇ ਲਾਨਾ ਚਾਹਿਏ।

ਬਹਰਹਾਲ, ਕਾਂਗ੍ਰੇਸ ਹੋ ਯਾ ਭਾਜਪਾ, ਕਿਸੀ ਨੇ ਭੀ ਅਪਨੇ ਇਨ ਨੇਤਾਓਂ ਕੇ ਆਦਰ੍ਸ਼ੋਂ ਕੋ ਆਗੇ ਬਢ਼ਾਨੇ ਕੀ ਕੋਈ ਭੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀ। ਦੂਰ ਸੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਲੇ ਲਿਯਾ, ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸੁਮਨ ਭੀ ਚਢ਼ਾਏ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਉਨਕੇ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰ ਚਲਨੇ ਕੀ ਹਿਮ੍ਮਤ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾ ਪਾਏ। ਜਬ ਉਨਕੇ ਦਲ ਕੇ ਨੇਤਾਓਂ ਨੇ ਹੀ ਇਨਕੀ ਉਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਕੀ ਤੋ ਅਨ੍ਯ ਦਲੋਂ ਕੇ ਨੇਤਾਓਂ ਸੇ ਤੋ ਕੋਈ ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਵ੍ਯਰ੍ਥ ਹੈ। ਪਰਨ੍ਤੁ ਭਾਰਤੀਯ ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਆਜ ਜੋ ਗਿਰਾਵਟ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸਕਾ ਏਕਮਾਤ੍ਰ ਸਮਾਧਾਨ ਇਨਕੇ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਰਾਸ੍ਤੇ ਮੇਂ ਹੀ ਦਿਖਤਾ ਹੈ। ਇਸਲਿਏ ਆਜ ਜਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿ ਹਮ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮਾਹ ਮਨਾਕਰ ਇਨ੍ਹੇਂ ਯਾਦ ਕਰੇਂ ਔਰ ਇਨਕੇ ਦਿਖਾਏ ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰ ਚਲਨੇ ਕਾ ਸਂਕਲ੍ਪ ਕਰੇਂ। ਯਦਿ ਪੂਰਾ ਮਹੀਨਾ ਮਨਾਨਾ ਹਮਾਰੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾਓਂ ਕੋ ਕਠਿਨ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਤਾ ਹੋ ਤੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਸਪ੍ਤਾਹ ਭੀ ਮਨਾਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮਾਹ ਯਾ ਸਪ੍ਤਾਹ ਮੇਂ ਆਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਜੀਵਨ ਪਰ ਕੇਵਲ ਕਾਰ੍ਯਸ਼ਾਲਾਓਂ, ਸਂਗੋਸ਼੍ਠਿਯਾਂ ਔਰ ਸੇਮਿਨਾਰੋਂ ਕਾ ਹੀ ਆਯੋਜਨ ਨ ਕਿਯਾ ਜਾਏ, ਬਲ੍ਕਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਅਨੁਭਵ ਲੇਨੇ ਕੇ ਭੀ ਕੁਛ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮ ਬਨਾਏ ਜਾਏਂ। ਜੈਸੇ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਯਾ ਵਰ੍ਧਾ ਜਾਕਰ ਵਹਾਂ ਚਲ ਰਹੇ ਸੇਵਾ ਕਾਰ੍ਯੋਂ ਮੇਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਭਾਗ ਲੇਨਾ। ਏਕ ਪੂਰਾ ਸਪ੍ਤਾਹ ਯਾ ਫਿਰ ਕਮ ਸੇ ਕਮ ਦੋ ਦਿਨ ਕਿਸੀ ਦਲਿਤ ਬਸ੍ਤੀ ਯਾ ਫਿਰ ਕਿਸੀ ਸੁਦੂਰ ਗਾਂਵ ਮੇਂ ਵਹਾਂ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਬੀਚ ਰਹਨਾ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੇ ਔਰ ਭੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਣ ਕੇ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮੋਂ ਕੀ ਯੋਜਨਾ ਬਨਾਈ ਜਾ ਸਕਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੇ ਕਾਰ੍ਯਕ੍ਰਮੋਂ ਕਾ ਆਯੋਜਨ ਯਦਿ ਕਿਯਾ ਜਾਏ ਤੋ ਯਹੀ ਇਨ ਮਹਾਪੁਰੂਸ਼ੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸਚ੍ਚੀ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂਜਲਿ ਹੋਗੀ।

Posted in ਸਮ ਸਾਮਯਿਕ | Tagged: , | 2 Comments »

ਕ੍ਯਾ ਓਬਾਮਾ ਅਮੇਰੀਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੋ ਰਸਾਤਲ ਮੇਂ ਪਹੂਂਚਾਕਰ ਹੀ ਦਮ ਲੇਂਗੇ?

Posted by bhartiyapaksha on ਸਿਤਮ੍ਬਰ 23, 2010

ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਕੁਛ ਨਿਰ੍ਣਯੋਂ ਔਰ ਬਯਾਨੋਂ ਕੋ ਦੇਖਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਏਕ ਆਮ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਸ਼੍ਲੇਸ਼ਕ ਕੇ ਮਨ ਮੇਂ ਏਕ ਹੀ ਸਵਾਲ ਉਭਰ ਰਹਾ ਹੈ। ਕ੍ਯਾ ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ ਕਾ ਭਾਰਤੀਯਕਰਣ ਹੋ ਗਯਾ ਹੈ? ਏਕ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਸਵਾਲ ਯਹ ਭੀ ਹੈ ਕਿ ਜੈਸੇ ਪਂਡਿਤ ਨੇਹਰੂ ਕੇ ਉਦਯ ਕੇ ਬਾਦ ਭਾਰਤੀਯ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੇ ਬੁਰੇ ਦੌਰ ਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁਈ ਥੀ, ਕ੍ਯਾ ਉਸੀ ਤਰਹ ਓਬਾਮਾ ਕੇ ਉਦਯ ਕੇ ਬਾਦ ਅਮੇਰੀਕਨ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੇ ਭੀ ਬੁਰੇ ਦੌਰ ਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ? ਉਲ੍ਲੇਖਨੀਯ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਾਂਧੀ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕਰਨੇ ਵਾਲੇ ਪਂਡਿਤ ਨੇਹਰੂ ਨੇ ਹੀ ਭਾਰਤੀਯ ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਸੇਕੁਲਰਵਾਦ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਤੁਸ਼੍ਟਿਕਰਣ ਔਰ ਸਮਾਜਵਾਦ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਜਾਤਿਵਾਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕੇ ਬੀਜ ਡਾਲੇ ਥੇ। ਉਸਕੇ ਬਾਦ ਸੇ ਲਗਾਤਾਰ ਹੀ ਭਾਰਤੀਯ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕਾ ਸ੍ਤਰ ਗਿਰਤਾ ਗਯਾ ਹੈ ਔਰ ਵਹ ਇਤਨਾ ਨੀਚੇ ਗਿਰ ਗਯਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਲਿਏ ਘਾਤਕ ਨਿਰ੍ਣਯ ਭੀ ਬਡ਼ੀ ਹੀ ਸਰਲਤਾ ਸੇ ਲੇ ਲਿਏ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਉਸ ਪਰ ਸ਼ਰ੍ਮ ਆਨਾ ਤੋ ਦੂਰ, ਕਿਸੀ ਕੋ ਭੀ ਉਸ ਪਰ ਚਿਂਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ। ਚਾਹੇ ਵਹ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਅਲ੍ਪਸਂਖ੍ਯਕੋਂ ਕੇ ਉਤ੍ਥਾਨ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਵਿਭਾਜਨਕਾਰੀ ਆਰ੍ਥਿਕ ਯੋਜਨਾਏਂ ਹੋਂ ਯਾ ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਮੀਰ ਔਰ ਆਤਂਕਵਾਦ ਪਰ ਦੋਹਰੀ ਨੀਤਿ ਹੋ, ਭਾਰਤੀਯ ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਆਈ ਇਸ ਗਿਰਾਵਟ ਕਾ ਹੀ ਪਰਿਣਾਮ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੀ ਭੀ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਆਜ ਸ਼ਾਂਤਿ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁਛ ਯਹੀ ਸ੍ਥਿਤਿ ਓਬਾਮਾ ਕੇ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰਪਤਿ ਬਨਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਸੇ ਅਮੇਰੀਕਾ ਕੀ ਹੋਨੇ ਲਗੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਮੇਰੀਕਾ ਕੇ ਨਾਗਰਿਕ ਭਾਰਤੀਯ ਨਾਗਰਿਕੋਂ ਕੀ ਤੁਲਨਾ ਮੇਂ ਕਹੀਂ ਅਧਿਕ ਜਾਗਰੂਕ ਔਰ ਲੋਕਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਰੂਪ ਸੇ ਅਧਿਕ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਂਪਨ੍ਨ ਹੈਂ, ਇਸਲਿਏ ਵਹਾਂ ਇਸ ਪਤਨ ਕਾ ਪਰਿਣਾਮ ਆਨੇ ਮੇਂ ਸਮਯ ਲਗ ਸਕਤਾ ਹੈ।

ਓਬਾਮਾ ਕੀ ਨੀਤਿਯਾਂ ਔਰ ਬਯਾਨ ਹਮੇਂ ਭਾਰਤੀਯ ਨੇਤਾਓਂ ਕੀ ਨੀਤਿਯੋਂ ਔਰ ਬਯਾਨੋਂ ਕੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾਤੇ ਹੈਂ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੋਂ ਜਬ 9/11 ਕੇ ਘਟਨਾਸ੍ਥਲ ਪਰ ਏਕ ਸ੍ਮਾਰਕ ਭਵਨ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਯੋਜਨਾ ਬਨੀ ਤੋ ਓਬਾਮਾ ਨੇ ਉਸਕੇ ਗ੍ਰਾਉਂਡ ਜੀਰੋ ਯਾਨੀ ਕਿ ਭੂਤਲ ਪਰ ਇਸ੍ਲਾਮਿਕ ਕਲ੍ਚਰਲ ਸੇਂਟਰ ਬਨਾਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਰਖ ਦਿਯਾ। ਖਬਰ ਤੋ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੇਂ ਯਹ ਆਈ ਕਿ ਓਬਾਮਾ ਵਹਾਂ ਏਕ ਮਸ੍ਜਿਦ ਕਾ ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ, ਪਰਂਤੁ ਬਾਦ ਮੇਂ ਜਬ ਉਨਕੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਕਾ ਵਿਰੋਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਯਾ ਤੋ ਇਸ੍ਲਾਮਿਕ ਕਲ੍ਚਰਲ ਸੇਂਟਰ ਕਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਰਖ ਦਿਯਾ ਗਯਾ। ਯਹ ਏਕ ਨ ਸਮਝ ਮੇਂ ਆਨੇ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਥਾ ਔਰ ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕ ਹੀ ਥਾ ਕਿ ਇਸਕਾ ਤੀਵ੍ਰ ਵਿਰੋਧ ਵਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਯਾ। ਵਿਰੋਧ ਇਤਨਾ ਤੀਵ੍ਰ ਥਾ ਕਿ ਵਹਾਂ ਓਬਾਮਾ ਕੋ ਮੁਸਲਮਾਨ ਤਕ ਕਰਾਰ ਦਿਯਾ ਜਾਨੇ ਲਗਾ। ਪਿਯੁ ਰਿਸਰ੍ਚ ਸੇਂਟਰ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕਿਏ ਗਏ ਏਕ ਸਰ੍ਵੇਕ੍ਸ਼ਣ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ 19 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਅਮੇਰੀਕਨ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈਂ। ਯਹ ਸਂਖ੍ਯਾ ਮਾਰ੍ਚ 2009 ਕੀ ਤੁਲਨਾ ਮੇਂ ਪੂਰੇ 18 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਅਧਿਕ ਹੈ। ਵਹੀਂ ਓਬਾਮਾ ਕੇ ਸਂਪ੍ਰਦਾਯ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਅਨਭਿਜ੍ਞਤਾ ਜਾਹਿਰ ਕਰਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਸਂਖ੍ਯਾ 43 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਥੀ। ਸਵਾਲ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਓਬਾਮਾ ਨੇ ਐਸਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਆਖਿਰ ਦਿਯਾ ਹੀ ਕ੍ਯੋਂ? ਕ੍ਯਾ ਓਬਾਮਾ ਕੋ 9/11 ਕੇ ਬਾਦ ਮੁਲਸਮਾਨੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਮੇਰੀਕਾ ਕੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਪਰ ਪਛਤਾਵਾ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਨਾ ਥਾ? ਕ੍ਯਾ ਉਨ੍ਹੇਂ ਯਹ ਲਗਤਾ ਥਾ ਕਿ ਇਰਾਕ ਮੇਂ ਸੇਨਾ ਭੇਜਕਰ ਅਮੇਰੀਕਾ ਨੇ ਜੋ ਗਲਤੀ ਕੀ ਹੈ, ਵਹ ਇਸਸੇ ਸੁਧਰ ਜਾਏਗੀ? ਯਾ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਭੀ ਭਾਰਤੀਯ ਨੇਤਾਓਂ ਕੀ ਤਰਹ ਅਮੇਰੀਕਾ ਮੇਂ ਬਢ਼ ਰਹੇ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਮਤੋਂ ਕੋ ਲੁਭਾਨੇ ਕੀ ਚਿਂਤਾ ਥੀ? ਕਾਰਣ ਚਾਹੇ ਜੋ ਭੀ ਹੋ, ਯਹ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਓਬਾਮਾ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਦੂਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ ਕੋ ਹੀ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਓਬਾਮਾ ਕੀ ਇਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਪਰਿਪਕ੍ਵਤਾ ਪਰ ਪਕ੍ਕੀ ਮੁਹਰ ਉਨਕੇ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੋਂ ਦਿਏ ਗਏ ਏਕ ਬਯਾਨ ਨੇ ਲਗਾ ਦੀ।

ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੋਂ ਏਕ ਗੁਮਨਾਮ ਸੇ ਪਾਦਰੀ ਨੇ 9/11 ਕੀ ਬਰਸੀ ਪਰ ਕੁਰਾਨ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਯੋਂ ਕੋ ਜਲਾਨੇ ਕੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀ। ਬਸ ਫਿਰ ਕ੍ਯਾ ਥਾ, ਤੁਰਂਤ ਉਸਕਾ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਾਰਂਭ ਹੋ ਗਯਾ। ਵਿਰੋਧ ਕੇ ਸ੍ਵਰ ਅਂਤਰਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਥੇ। ਵਿਰੋਧ ਹੋਨਾ ਭੀ ਚਾਹਿਏ ਥਾ। 9/11 ਕੀ ਘਟਨਾ ਔਰ ਕੁਰਾਨ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਯੋਂ ਕੋ ਜਲਾਨਾ, ਦੋਨੋਂ ਏਕ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਕੇ ਪਰਿਚਾਯਕ ਹੈਂ। ਪਰਂਤੁ ਓਬਾਮਾ ਨੇ ਇਸ ਪਰ ਜੋ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕੀ ਵਹ ਕੇਵਲ ਅਮੇਰਿਕਿਯੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲ੍ਕਿ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵ ਕੋ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਨੇ ਵਾਲੀ ਥੀ। ਓਬਾਮਾ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਵੇ ਉਸ ਪਾਦਰੀ ਸੇ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨੇ ਹੈਂ, ਕਿ ਵਹ ਐਸਾ ਨ ਕਰੇਂ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਉਸਕੇ ਐਸਾ ਕਰਨੇ ਸੇ ਇਰਾਕ ਔਰ ਅਫਗਾਨਿਸ੍ਤਾਨ ਜੈਸੇ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਦੇਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਰਹ ਰਹੇ ਅਮੇਰੀਕੀ ਸੈਨਿਕੋਂ ਵ ਨਾਗਰਿਕੋਂ ਕੋ ਜਾਨ ਕਾ ਖਤਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਏਗਾ। ਯਹ ਭਾਸ਼ਾ ਭਾਰਤ ਕੇ ਨੇਤਾਓਂ ਕੇ ਮੁਖ ਸੇ ਸੁਨਨੇ ਕੇ ਹਮ ਆਦਿ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹੈਂ, ਪਰਂਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵ ਕੇ ਸਰ੍ਵਾਧਿਕ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਂਪਨ੍ਨ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਪ੍ਰਮੁਖ ਕੇ ਮੁਖ ਸੇ ਐਸਾ ਬਯਾਨ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਨੇ ਵਾਲਾ ਥਾ। ਯਦਿ ਓਬਾਮਾ ਨੈਤਿਕ ਔਰ ਵੈਚਾਰਿਕ ਆਧਾਰ ਪਰ ਕੁਰਾਨ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਯੋਂ ਕੋ ਜਲਾਨੇ ਸੇ ਰੋਕਨੇ ਕੀ ਅਪੀਲ ਕਰਤੇ ਤੋ ਬਾਤ ਸਮਝ ਮੇਂ ਆਤੀ, ਪਰਂਤੁ ਯਹ ਤੋ ਭਯ ਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਥੀ। ਕ੍ਯਾ ਓਬਾਮਾ ਨੇ ਇਸ੍ਲਾਮੀ ਕਟ੍ਟਰਪਂਥ ਕੇ ਆਤਂਕਵਾਦ ਸੇ ਹਾਰ ਮਾਨ ਲੀ ਹੈ? ਕ੍ਯਾ ਯਹ ਮਾਨ ਲਿਯਾ ਜਾਏ ਕਿ ਆਤਂਕਵਾਦ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਅਮੇਰੀਕਾ ਨੇ ਜਿਸ ਯੁਧ੍ਦ ਕੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀ ਥੀ, ਓਬਾਮਾ ਨੇ ਉਸਮੇਂ ਅਪਨੀ ਹਾਰ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੀ ਹੈ? ਕ੍ਯਾ ਓਬਾਮਾ ਨੇ ਯਹ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਯਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮੀ ਕਟ੍ਟਰਪਂਥਿਯੋਂ ਕੋ ਹਿਂਸਾ ਫੈਲਾਨੇ ਸੇ ਰੋਕਨਾ ਯਾ ਫਿਰ ਉਸਕਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਅਬ ਸਂਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ?

ਯਹ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਹਿਂਸਾ ਕਾ ਜਵਾਬ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਂਸਾ ਸੇ ਨਹੀਂ ਦਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ। ਯਹ ਭੀ ਸਹੀ ਹੈ ਕਿ ਯਦਿ ਹਮੇਂ ਕਿਸੀ ਪੁਸ੍ਤਕ ਪਰ ਕਿਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਕੋਈ ਆਪਤ੍ਤਿ ਹੈ ਤੋ ਉਸੇ ਜਲਾਨਾ ਕੋਈ ਸਮਾਧਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰਂਤੁ ਯਹ ਕਦਾਪਿ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਤਾ ਕਿ ਕਿਸੀ ਕੇ ਕਟ੍ਟਰਪਂਥੀ ਕਾਰ੍ਰਵਾਈ ਕਾ ਜਵਾਬ ਕਟ੍ਟਰਪਂਥ ਸੇ ਹੀ ਦਿਯਾ ਜਾਏ। ਯਦਿ ਕੁਰਾਨ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਯੋਂ ਕੋ ਜਲਾਨਾ ਗਲਤ ਕਾਰ੍ਯ ਹੈ ਤੋ ਉਸਕੇ ਵਿਰੋਧ ਮੇਂ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾਏਂ ਕਰਨਾ ਤੋ ਉਸਸੇ ਭੀ ਅਧਿਕ ਗਲਤ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸਕਾ ਭਯ ਦਿਖਾਨਾ ਕ੍ਯਾ ਏਕ ਪਰਿਪਕ੍ਵ ਔਰ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਨੇਤਾ ਕਾ ਪਰਿਚਾਯਕ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ? ਦੇਖਾ ਜਾਏ ਤੋ ਅਮੇਰੀਕਾ ਸੇ ਹਮ ਕਿਸੀ ਭੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਰਿਪਕ੍ਵਤਾ ਕੀ ਆਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਤੇ। ਬੁਸ਼(ਬਡ਼ੇ) ਸੇ ਲੇਕਰ ਓਬਾਮਾ ਤਕ ਉਸਕੇ ਅਭੀ ਤਕ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰੋਂ ਨੇ ਉਸਕੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮਂਤਵ੍ਯੋਂ ਪਰ ਤੋ ਪ੍ਰਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨ ਲਗਾਯਾ ਹੀ ਹੈ, ਸਾਥ ਹੀ ਉਸਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਦੂਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ ਪਰ ਭੀ ਪਕ੍ਕੀ ਮੁਹਰ ਲਗਾਈ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਮਾਮਲਾ ਇਰਾਕ ਕਾ ਹੋ ਯਾ ਕਸ਼੍ਮੀਰ ਕਾ, 9/11 ਕੀ ਘਟਨਾ ਹੋ ਯਾ ਫਿਰ ਤਾਲਿਬਾਨ ਕਾ ਮਾਮਲਾ, ਅਮੇਰੀਕਾ ਨੇ ਸਦੈਵ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਪਰਕ ਔਰ ਅਦੂਰਦਰ੍ਸ਼ੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਕਾ ਹੀ ਪਰਿਚਯ ਦਿਯਾ ਹੈ। ਪਰਂਤੁ ਓਬਾਮਾ ਸੇ ਪੂਰ੍ਵ ਕੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨਿਰ੍ਣਯੋਂ ਔਰ ਬਯਾਨੋਂ ਮੇਂ ਫਿਰ ਭੀ ਏਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਰਢਤਾ ਦਿਖਤੀ ਥੀ। ਓਬਾਮਾ ਮੇਂ ਉਸ ਦਰਢਤਾ ਕਾ ਅਭਾਵ ਦਿਖਤਾ ਹੈ। ਉਨਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਪਰਕ, ਅਦੂਰਦਰ੍ਸ਼ੀ ਹੋਨੇ ਕੇ ਸਾਥ-ਸਾਥ ਕਮਜੋਰ ਭੀ ਹੈ। ਕ੍ਯਾ ਇਸੇ ਹਮ ਅਮੇਰੀਕਾ ਕੇ ਵਿਸ਼੍ਵ ਪਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵ ਕੇ ਅਂਤ ਕਾ ਪ੍ਰਾਰਂਭ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਦੇਖ ਸਕਤੇ ਹੈਂ?

Posted in ਸਮ ਸਾਮਯਿਕ | Tagged: , , | Leave a Comment »

ਇਸ੍ਲਾਮ ਔਰ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਵ ਹਿਸਂਕ ਵ੍ਯਵਹਾਰ III

Posted by bhartiyapaksha on ਅਪ੍ਰੈਲ 27, 2010

ਭਾਰਤ ਮੇਂ ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਚਰ੍ਚਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਤੇ ਹੀ ਹਿਨ੍ਦੁਓਂ ਕਾ ਹੀ ਏਕ ਤਥਾਕਥਿਤ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਵਰ੍ਗ ਸਾਮਨੇ ਆ ਜਾਤਾ ਹੈ। ਯਹ ਵਰ੍ਗ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਕੋ ਪੀਡ਼ਿਤ ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਔਰ ਉਸੇ ਯਹ ਭੀ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਕੋਈ ਭੀ ਚਰ੍ਚਾ ਕਰਨੇ ਸੇ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਪਰ ਚੋਟ ਪਹੁਂਚਤੀ ਹੈ। ਐਸੇ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਕੋਈ ਆਰੋਪ ਲਗਾਨੇ ਕੀ ਬਜਾਯ ਹਮੇਂ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਮਾਨਵਤਾ ਕੀ ਚਰ੍ਚਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹਿਏ, ਮਾਨਵਤਾ ਕੇ ਹੀ ਵਿਕਾਸ ਪਰ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰ੍ਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਏ। ਯਹੀ ਭਾਵ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਜੀ ਨੇ ਭੀ ਅਪਨੀ ਟਿਪ੍ਪਣਿਯੋਂ ਮੇਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕਿਏ ਹੈਂ। ਸੇਕੁਲਰਵਾਦਿਯੋਂ ਔਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਤੁਲਨਾ ਮੇ ਯਹ ਵਰ੍ਗ ਥੋਡਾ ਈਮਾਨਦਾਰ ਹੈ ਔਰ ਇਸਲਿਏ ਇਨਕੀ ਬਾਤੋਂ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ। ਅਤ: ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਚਰ੍ਚਾ ਪ੍ਰਾਰਂਭ ਕਰਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਹਮ ਥੋਡ਼ਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਕੀ ਪਡ਼ਤਾਲ ਕਰੇਂਗੇ।

ਭਾਰਤ ਕਾ ਏਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁਰਾਨਾ ਸਿਧ੍ਦਾਂਤ ਏਕ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰ ਮੇਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਹਾ ਗਯਾ ਹੈ- ‘ਏਕਂ ਸਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ: ਬਹੁਧਾ ਵਦਨ੍ਤਿ॥’ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸਤ੍ਯ ਏਕ ਹੀ ਹੈ, ਵਿਦ੍ਵਾਨ ਲੋਗ ਉਸੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੇ ਬਤਾਤੇ ਹੈਂ। ਮਾਨਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਸੇ ਹੀ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਕੀ ਪਰਿਕਲ੍ਪਨਾ ਕਾ ਜਨ੍ਮ ਹੁਆ ਹੈ। ਵੇਦਮਂਤ੍ਰ ਮੇਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ਬ੍ਦ ਕਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁਆ ਹੈ, ਜਿਸਕਾ ਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕ ਅਰ੍ਥ ਔਰ ਭਾਵ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਨਿਸ੍ਵਾਰ੍ਥ ਔਰ ਅਕਿਂਚਨ ਵਿਦ੍ਵਾਨ ਕੀ ਓਰ ਸਂਕੇਤ ਕਰਤੇ ਹੈਂ। ਧ੍ਯਾਨ ਦੇਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਕੀ ਯਹ ਵੈਦਿਕ ਪਰਿਕਲ੍ਪਨਾ ਆਜ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਰੂਪ ਸੇ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਭਾਰਤ ਔਰ ਉਸਮੇਂ ਭੀ ਕੇਵਲ ਹਿਨ੍ਦੁਓਂ ਮੇਂ ਹੀ ਪਾਈ ਜਾਤੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼੍ਵ ਕੇ ਅਨ੍ਯ ਭਾਗੋਂ ਮੇਂ ਇਸ ਪਰਿਕਲ੍ਪਨਾ ਕੋ ਕੁਛ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਦਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਛ (50-100) ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਵਿਸ਼੍ਵ ਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸਮੀਕਰਣੋਂ ਮੇਂ ਹੁਏ ਉਲਟਫੇਰ ਕੇ ਕਾਰਣ ਯੂਰੋਪ ਵ ਅਮੇਰਿਕਾ ਜੈਸੇ ਦੇਸ਼ੋਂ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਿਧ੍ਦਾਂਤ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਸੇਕੁਲਰਵਾਦ ਕੋ ਤੋ ਅਪਨਾਯਾ ਹੈ, ਪਰਂਤੁ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਜੈਸਾ ਉਦਾਤ੍ਤ ਭਾਵ ਅਭੀ ਭੀ ਵਹਾਂ ਕੇ ਸਮਾਜੋਂ ਮੇਂ ਅਪਨਾ ਸ੍ਥਾਨ ਨਹੀਂ ਬਨਾ ਪਾਯਾ ਹੈ। ਸਵਾਲ ਉਠਤਾ ਹੈ ਕਿ ਐਸਾ ਕ੍ਯੋਂ ਹੈ? ਮਲੇਸ਼ਿਯਾ ਜੈਸੇ ਏਕ ਪਰਾਵਰ੍ਤਿਤ ਇਸ੍ਲਾਮਿਕ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਗੈਰਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤ ਭੇਦਭਾਵ ਬਰਤਾ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਤੋ ਕ੍ਯੋਂ? ਅਫ੍ਰੀਕਾ ਕੇ ਦੇਸ਼ੋਂ ਮੇਂ 1950-60 ਕੇ ਦਸ਼ਕ ਮੇਂ ਏਕਦਮ ਸੇ ਪਂਥਾਨੁਸਾਰ ਜਨਸਂਖ੍ਯਾ ਮੇਂ ਪਰਿਵਰ੍ਤਨ ਆਤਾ ਹੈ ਔਰ ਅਫ੍ਰੀਕਾ ਕੇ ਮੂਲ ਪਂਥਾਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਕੀ ਸਂਖ੍ਯਾ ਮੇਂ ਕੇਵਲ ਇਸ ਏਕ ਦਸ਼ਕ ਮੇਂ ਹੀ 50 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਸੇ ਅਧਿਕ ਕੀ ਕਮੀ ਆ ਗਈ ਤਥਾ ਈਸਾਇਤ ਵ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਕੀ ਸਂਖ੍ਯਾ ਮੇਂ ਜਬਰਦਸ੍ਤ ਉਛਾਲ ਆਯਾ। ਐਸਾ ਕ੍ਯੋਂ? ਐਸਾ ਕ੍ਯੋਂ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਔਰ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਕੇ ਇਤਨੇ ਪ੍ਰਚਾਰ-ਪ੍ਰਸਾਰ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਈਸਾਈ ਵ ਮੁਸਲਮਾਨ ਜਨਸਂਖ੍ਯਾ ਕਾ ਏਕ ਬਹੁਤ ਬਡ਼ਾ ਵਰ੍ਗ (ਈਸਾਇਯੋਂ ਮੇਂ 40 ਸੇ 77 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਤਕ ਔਰ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਮੇਂ 40 ਸੇ 90 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਤਕ) ਬਾਇਬਿਲ ਔਰ ਸ਼ਰਿਆ ਕਾ ਕਾਨੂਨ ਲਾਗੂ ਕਿਏ ਜਾਨੇ ਕਾ ਪਕ੍ਸ਼ਧਰ ਹੈ? ਜਬਤਕ ਹਮ ਵਿਸ਼੍ਵ ਮੇਂ ਚਲ ਰਹੇ ਇਨ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮੋਂ ਕਾ ਅਧ੍ਯਯਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੇਤੇ ਔਰ ਜਬਤਕ ਕਿ ਹਮ ਇਨ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸੋਂ ਕਾ ਉਤ੍ਤਰ ਨਹੀਂ ਢੂਂਢ ਲੇਤੇ, ਤਬਤਕ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਕਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਨਾ ਆਤ੍ਮਘਾਤੀ ਮੂਰ੍ਖਤਾ ਕੇ ਅਤਿਰਿਕ੍ਤ ਔਰ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਹਾ ਜਾ ਸਕਤਾ।

ਗਂਭੀਰਤਾ ਸੇ ਅਧ੍ਯਯਨ ਕਿਯਾ ਜਾਏ ਤੋ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਔਰ ਸਮਾਨਤਾ ਜੈਸੇ ਉਦਾਤ੍ਤ ਭਾਵੋਂ ਕੇ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਔਰ ਉਨਕੀ ਵਾਸ੍ਤਵਿਕ ਅਰ੍ਥੋਂ ਸੇ ਹਮ ਪਰਿਚਿਤ ਹੋ ਪਾਏਂਗੇ। ਸਮਾਨਤਾ ਕਾ ਕਭੀ ਯਹ ਅਰ੍ਥ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਕਿ ਅਚ੍ਛੇ ਔਰ ਬੁਰੇ ਦੋਨੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਸਮਾਨ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਕਿਯਾ ਜਾਏ। ਸਮਾਨਤਾ ਕਾ ਯਹ ਅਰ੍ਥ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਕਾਲ ਵ ਪਰਿਸ੍ਥਿਤਿ ਦੇਖੇ ਬਿਨਾ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਕਿਯਾ ਜਾਏ। ਸਮਾਨਤਾ ਕੇ ਉਦ੍ਧੋਸ਼ਕ ਭੀ ਅਪਨੇ ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ। ਇਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਮ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਕੋ ਭੀ ਸਮਝ ਸਕਤੇ ਹੈਂ। ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਕਾ ਯਹ ਅਰ੍ਥ ਕਦਾਪਿ ਨਹੀਂ ਲਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਕਿ ਜੋ ਪਂਥ ਮਾਨਵਤਾ ਕੀ ਬਾਤ ਕਰਤੇ ਹੋਂ ਔਰ ਜੋ ਅਨ੍ਯ ਪਂਥੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਨਫਰਤ ਕਾ ਭਾਵ ਰਖਤੇ ਹੋਂ, ਦੋਨੋਂ ਕੋ ਸਮਾਨ ਮਾਨ ਲਿਯਾ ਜਾਏ। ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਸਮਾਨਤਾ ਯਾ ਫਿਰ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਜੈਸੇ ਉਦਾਤ੍ਤ ਵਿਚਾਰ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਸੇ ਕਹੀਂ ਅਧਿਕ ਭਾਵ ਕੇ ਦ੍ਯੋਤਕ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਾਂ ਔਰ ਪਤ੍ਨੀ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਸੇ ਸਮ੍ਮਾਨ ਕਾ ਭਾਵ ਰਖਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਸਮਾਨ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ, ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਅਪਨੇ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਕ ਔਰ ਨੌਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਸੇ ਸਮ੍ਮਾਨ ਕਾ ਭਾਵ ਰਖਤੇ ਹੁਏ ਭੀ ਸਮਾਨ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ, ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਅਨ੍ਯ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਯੋਂ, ਸਮੁਦਾਯੋਂ ਔਰ ਧਰ੍ਮੋਂ ਯਾ ਫਿਰ ਪਂਥੋਂ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਭੀ ਸਮਝਨਾ ਚਾਹਿਏ।

ਇਸ੍ਲਾਮ ਔਰ ਈਸਾਇਯਤ ਜੈਸੇ ਸੇਮੇਟਿਕ ਸਂਪ੍ਰਦਾਯ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਪਰ ਆਸ੍ਥਾ ਨਹੀਂ ਰਖਤੇ। ਇਨ ਸਂਪ੍ਰਦਾਯੋਂ ਕੀ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਹੈ ਕਿ ਈਸ਼੍ਵਰ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਉਨਕੀ ਧਾਰਣਾ ਹੀ ਸਹੀ ਹੈ। ਇਸ੍ਲਾਮ ਨੇ ਦੁਨਿਯਾ ਕੋ ਦੋ ਭਾਗੋਂ ਮੇਂ ਬਾਂਟ ਰਖਾ ਹੈ। ਈਮਾਨ ਵਾਲੇ ਔਰ ਕਾਫਿਰ। ਉਨਕੇ ਲਿਏ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੇ ਲੋਗ ਹੈਂ, ਪਹਲੇ ਵੇ ਜੋ ਕੁਰਆਨ ਔਰ ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਸਾਹਬ ਪਰ ਈਮਾਨ ਰਖਤੇ ਹੈਂ ਯਾਨੀ ਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈਂ ਔਰ ਦੂਸਰੇ ਵੇ ਜੋ ਇਨ ਪਰ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਰਖਤੇ ਹੈਂ ਯਾਨੀ ਕਿ ਕਾਫਿਰ ਹੈਂ। ਕੁਰਆਨ ਮੇਂ ਈਮਾਨ ਨ ਰਖਨੇ ਵਾਲੇ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਦੋਜਖ ਕਾ ਵਿਧਾਨ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ ਔਰ ਯਹ ਕਹਾ ਗਯਾ ਹੈ ਕਿ ਦੀਨ ਵਾਲੋਂ ਕੋ ਚਾਹਿਏ ਕਿ ਵੇ ਉਨਸੇ ਨਿਰਂਤਰ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ਰਤ ਰਹੇਂ। ਇਸ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ ਪਰ ਇਸ੍ਲਾਮ ਮੇਂ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਵਿਵਾਦ ਹੈ ਤੋ ਉਸਕੇ ਤਰੀਕੇ ਪਰ। ਕੁਰਆਨ ਮੇਂ ਐਸੀ ਆਯਤੇਂ ਭਾਰੀ ਸਂਖ੍ਯਾ ਮੇਂ ਹੈਂ ਜੋ ਹਿਂਸਕ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ ਕਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਤੀ ਹੈਂ। ਸੇਕੁਲਰਵਾਦੀ ਔਰ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਹਿਨ੍ਦੂ ਤਥਾ ਕੁਛ ਆਧੁਨਿਕ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਮੇਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਪਕ੍ਸ਼ ਮੇਂ ਤਰ੍ਕ ਗਢ਼ਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ ਕੋ ਅਹਿਂਸਕ ਸਿਧ੍ਦ ਕਰਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਤੇ ਹੈਂ। ਪਰਂਤੁ ਦੋਨੋਂ ਇਤਨਾ ਤੋ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰਤੇ ਹੀ ਹੈਂ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਗਤ ਆਸ੍ਥਾ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਵਿਭਾਜਿਤ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਆਸ੍ਥਾ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਲੋਗੋ ਮੇਂ ਭੇਦਭਾਵ ਕਰਨਾ ਹੀ ਅਪਨੇ ਆਪ ਮੇਂ ਵੈਮਨਸ੍ਯ ਵ ਨਫਰਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤ ਬਡ਼ਾ ਕਾਰਣ ਹੈ ਔਰ ਇਸਲਿਏ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕਭੀ ਭੀ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਸ਼ਾਂਤਿ ਕਾ ਸਂਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਤਾ। ਯਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕਭੀ ਭੀ ਮਾਨਵਤਾ ਕੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਤਾ ਔਰ ਨ ਹੀ ਵਹ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਸਨਾਤਨ ਵੈਦਿਕ ਧਰ੍ਮ ਭੀ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਦੋ ਭਾਗੋਂ ਮੇਂ ਬਾਂਟਤਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਯਾ ਵਿਭਾਜਨ ਆਚਰਣ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਹੈ, ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਗਤ ਆਸ੍ਥਾ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਨਹੀਂ। ਯਹ ਵਿਭਾਜਨ ਅਚ੍ਛੇ ਔਰ ਬੁਰੇ ਕਾ ਹੈ ਨ ਕਿ ਵੈਦਿਕ ਔਰ ਅਵੈਦਿਕ ਕਾ। ਇਸਲਿਏ ਚਾਰ੍ਵਾਕ ਜੈਸੇ ਨਾਸ੍ਤਿਕ ਕੋ ਭੀ ਵੈਦਿਕੋਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ਿ ਕਹਾ। ਇਸ੍ਲਾਮ ਜੈਸੇ ਸੇਮੇਟਿਕ ਸਂਪ੍ਰਦਾਯ ਔਰ ਸਨਾਤਨ ਵੈਦਿਕ ਧਰ੍ਮ ਮੇਂ ਯਹ ਏਕ ਮੂਲਭੂਤ ਅਂਤਰ ਹੈ। ਇਸਲਿਏ ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਬਹਸ ਕਰਤੇ ਸਮਯ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਔਰ ਮਾਨਵਤਾ ਕੇ ਵਿਕਾਸ ਕੀ ਬਾਤੇਂ ਕਰਨਾ ਲੁਭਾਵਨਾ ਤੋ ਹੈ, ਪਰਂਤੁ ਸਹੀ ਨਹੀਂ। ਇਸਲਾਮ ਕੀ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਔਰ ਮੂਲ ਸਿਧ੍ਦਾਂਤੋਂ ਮੇਂ ਯੇ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਬਾਤੇਂ ਨਹੀਂ ਹੈਂ। ਇਸ ਬਾਤ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਮੌਲਾਨਾ ਜਾਕਿਰ ਨਾਇਕ ਕਾ ਯਹ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਾਰ ਦੇਖਨਾ ਚਾਹਿਏ। ਆਗੇ ਦਿਏ ਗਏ ਲਿਂਕ ਕੋ ਕੌਪਿ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ ਬ੍ਰਾਉਜਰ ਮੇਂ ਪੇਸ੍ਟ ਕਰੇਂ ਔਰ ਰੈਪਿਡਸ਼ੇਯਰ ਸੇ ਵਿਡੀਯੋ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰਕੇ ਦੇਖੇਂ। ਡਾਉਨਲੋਡਿਂਗ ਨਿ:ਸ਼ੁਲ੍ਕ ਹੈ।  http://rapidshare.com/files/334042409/video_JNAIK.mp4

ਹੈਰਤ ਕੀ ਬਾਤ ਯਹ ਭੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਲਿਖੇ ਮੇਰੇ ਲੇਖੋਂ ਪਰ ਜੋ ਭੀ ਗਾਲਿਯਾਂ ਮੁਝੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੁਈਂ, ਵੇ ਸਭੀ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਮੇਰੇ ਹਿਨ੍ਦੂ ਬਂਧੁਓਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੁਈਂ। ਅਧਿਕਾਂਸ਼ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਇਯੋਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕੋ ਸਰਾਹਾ। ਕੁਛੇਕ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋ ਕਿਯਾ, ਪਰਂਤੁ ਗਾਲਿਯਾਂ ਨਹੀਂ ਦੀਂ। ਕਿਸੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੇ ਮੁਝੇ ਹਿਨ੍ਦੂ ਕਟ੍ਟਰਵਾਦ ਯਾ ਫਿਰ ਗੁਜਰਾਤ ਦਂਗੋਂ ਕੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਦਿਲਾਈ। ਯਹ ਸਾਰਾ ਕਾਮ ਹਿਨ੍ਦੁਓਂ ਨੇ ਹੀ ਕਿਯਾ। ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਮੇਰੀ ਪਹਲੀ ਪੋਸ੍ਟ ਪਰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਏਕ ਮਿਤ੍ਰ ਕੀ ਟਿਪ੍ਪਾਣੀ ਥੀ ਕਿ ਅਬ ਮੇਰੇ ਖਿਲਾਫ ਫਤਵਾ ਜਾਰੀ ਹੋਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਯਹ ਏਕ ਮਜਾਕ ਥਾ, ਪਰਂਤੁ ਯਹ ਮਜਾਕ ਭੀ ਭਯ ਮੇਂ ਸੇ ਪੈਦਾ ਮਜਾਕ ਥਾ। ਇਸਸੇ ਯਹ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਭਾਵ ਔਰ ਹਿਨ੍ਦੂ ਕਟ੍ਟਰਵਾਦ ਆਦਿ ਸਾਰੀ ਬਾਤੇਂ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਹਿਨ੍ਦੁਓਂ ਕੇ ਹੀ ਏਕ ਵਰ੍ਗ ਦ੍ਵਾਰਾ ਰਚਿਤ ਬਾਤੇਂ ਹੈਂ। ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਔਰ ਈਸਾਇਯੋਂ ਕੋ ਇਸਸੇ ਕੋਈ ਲੇਨਾ-ਦੇਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਯਾ ਫਿਰ ਤਭੀ ਤਕ ਲੇਨਾ-ਦੇਨਾ ਹੈ, ਜਬ ਤਕ ਵੇ ਅਲ੍ਪਮਤ ਮੇਂ ਹੈਂ। ਕ੍ਯਾ ਯੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਔਰ ਸੇਕੁਲਰ ਹਿਨ੍ਦੂ ਇਸ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਤੈਯਾਰ ਹੈਂ? ਕ੍ਯਾ ਯੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਔਰ ਸੇਕੁਲਰ ਹਿਨ੍ਦੂ ਯਹ ਸੋਚਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਤੈਯਾਰ ਹੈਂ ਕਿ ਆਖਿਰ ਨਰੇਂਦ੍ਰ ਮੋਦੀ ਔਰ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਮੁਹਿਮ ਚਲਾਨੇ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਗ ਹਿਨ੍ਦੂ ਯਾ ਫਿਰ ਪਰਾਵਰ੍ਤਿਤ ਹਿਨ੍ਦੂ (ਤੀਸ੍ਤਾ ਸੀਤਲਵਾਡ) ਹੀ ਕ੍ਯੋਂ ਹੈਂ? ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਬਹਸ ਛੇਡਤੇ ਹੀ ਉਸੇ ਸ਼ਾਂਤਿਪ੍ਰਿਯ ਔਰ ਮਾਨਵਤਾ ਕਾ ਰਕ੍ਸ਼ਕ ਘਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਹਿਨ੍ਦੂ ਯਾ ਫਿਰ ਪਰਾਵਰ੍ਤਿਤ ਹਿਨ੍ਦੂ ਹੀ ਆਗੇ ਕ੍ਯੋਂ ਆਤੇ ਹੈਂ? ਕੁਰਆਨ ਕੀ ਹਿਂਸਾਪਰਕ ਆਯਤੋਂ ਕਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿਏ ਜਾਨੇ ਪਰ ਉਨਕੇ ਗਲਤ ਅਰ੍ਥ ਕਿਏ ਜਾਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਹਿਨ੍ਦੂ ਹੀ ਕ੍ਯੋਂ ਕਰਤੇ ਹੈਂ? ਆਖਿਰ ਇਨ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਔਰ ਸੇਕੁਲਰ ਹਿਨ੍ਦੁਓਂ ਨੇ ਕੁਰਆਨ ਕਾ ਠੇਕਾ ਕ੍ਯੋਂ ਲਿਯਾ ਹੁਆ ਹੈ? ਯੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਔਰ ਸੇਕੁਲਰ ਹਿਨ੍ਦੂ ਵੇਦੋਂ ਔਰ ਮਨੁਸ੍ਮਤਿ ਜੈਸੇ ਹਿਨ੍ਦੂ ਗ੍ਰਂਥੋਂ ਪਰ ਆਰੋਪ ਲਗਾਏ ਜਾਨੇ ਪਰ ਉਸਕੇ ਸਮਰ੍ਥਨ ਮੇਂ ਕ੍ਯੋਂ ਨਹੀਂ ਖਡੇ ਹੋਤੇ ਹੈਂ? ਆਖਿਰ ਵਿਜਯ ਤੇਂਡੁਲਕਰ ਜੈਸੇ ਸੇਕੁਲਰ ਸਾਹਿਤ੍ਯਕਾਰ ਭੀ ਕ੍ਯੋਂ ਨਰੇਂਦ੍ਰ ਮੋਦੀ ਕੋ ਤੋ ਬਿਨਾ ਮੁਕਦਮਾ ਚਲਾਏ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦੇਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ, ਪਰਂਤੁ ਮੋਹਮ੍ਦ ਅਫਜਾਲ ਕੋ ਕੋਰ੍ਟ ਸੇ ਫਾਂਸੀ ਕੀ ਸਜਾ ਮਿਲਨੇ ਪਰ ਭੀ ਉਸੇ ਬਚਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਖਡੇ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ? ਉਨ੍ਹੇਂ ਕੁਰਆਨ ਔਰ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੀ ਹੀ ਇਤਨੀ ਚਿਂਤਾ ਕ੍ਯੋਂ ਹੈ? ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਚਰ੍ਚਾ ਕਰਤੇ ਹੀ ਜਾਗ ਜਾਨੇ ਵਾਲੀ ਉਨਕੀ ਅਸ੍ਮਿਤਾ ਹਿਨ੍ਦੁਤ੍ਵ ਪਰ ਆਘਾਤ ਹੋਨੇ ਪਰ ਕ੍ਯੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਗਤੀ ਹੈ?

Posted in ਸਭ੍ਯਤਾਮੂਲਕ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ | Tagged: , | 10 Comments »

ਸਗੋਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹ ਔਰ ਭਾਰਤੀਯ ਪਰਮ੍ਪਰਾ

Posted by bhartiyapaksha on ਅਪ੍ਰੈਲ 26, 2010

ਸਗੋਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹ ਭਾਰਤੀਯ ਵੈਦਿਕ ਪਰਮ੍ਪਰਾ ਮੇ ਨਿਸ਼ਿਦ੍ਧ ਮਾਨਾ ਜਾਤਾ ਹੈ. ਵੈਸੇ ਗੋਤ੍ਰ ਸ਼ਬ੍ਦ ਕਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵੈਦਿਕ ਗ੍ਰਂਥੋਂ ਮੇ ਕਹੀਂ ਦਿਖਾਯੀ ਨਹੀ ਦੇਤਾ. ਸਪਿਣ੍ਡ (ਸਗੇ ਬਹਨ ਭਾਇ) ਕੇ ਵਿਵਾਹ ਨਿਸ਼ੇਧ ਕਾ ਉਪਦੇਸ਼ , ਰਿਗ੍ਵੇਦ 10ਵੇਂ ਮਣ੍ਡਲ ਕੇ 10ਵੇਂ ਸੂਕ੍ਤ ਮੇ ਯਮ ਯਮਿ ਜੁਡਵਾ ਬਹਨ ਭਾਇ ਕੇ ਸਮ੍ਵਾਦ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਏਕ ਆਖ੍ਯਾਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮਿਲਤਾ ਹੈ.
ਯਮੀ ਅਪਨੇ ਸਗੇ ਭਾਈ ਯਮ ਸੇ ਵਿਵਾਹ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸਂਤਾਨ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਰਨੇ ਕੀ ਪ੍ਰਬਲ ਇਚ੍ਛਾ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਤੀ ਹੈ .ਪਰਨ੍ਤੁ ਯਮ ਉਸੇ ਯਹ ਅਚ੍ਛੇ ਤਰਹ ਸੇ ਸਮਝਾਤਾ ਹੈ, ਕਿ ਐਸਾ ਵਿਵਾਹ ਪ੍ਰਕਰਤਿ ਕੇ ਨਿਯਮੋਂ ਕੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਔਰ ਜੋ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਂਤਾਨ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਵੇ ਘੋਰ ਪਾਪ ਕਰਤੇ ਹੈਂ.
“ਸਲਕ੍ਸ਼ਮਾ ਯਦ੍ ਵਿਸ਼ੁ ਰੂਪਾ ਭਵਾਤਿ” ਰਿ10/10/2 (“ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਸਹੋਦਰ ਬਹਨ ਸੇ ਪੀਡਾਪ੍ਰਦ ਸਂਤਾਨ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਹੋਨੇ ਕੀ ਸਮ੍ਭਾਵਨਾ ਹੋਤੀ ਹੈ”)
“ ਪਾਪਮਾਹੁਰ੍ਯ: ਸਸ੍ਵਾਰਂ ਨਿਗਚ੍ਛਾਤ” ਰਿ10/10/12 ( “ਜੋ ਅਪਨੇ ਸਗੇ ਬਹਨ ਭਾਈ ਸੇ ਸਂਤਾਨੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿ ਕਰਤੇ ਹੈਂ, ਭਦ੍ਰ ਜਨ ਉਨ੍ਹੇਂ ਪਾਪੀ ਕਹਤੇ ਹੈਂ)
ਇਸ ਵਿਸ਼ਯ ਪਰ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਜਾਨਕਾਰੀ ਪਾਣਿਨੀ ਕਾਲੀਨ ਭਾਰਤ ਸੇ ਭੀ ਮਿਲਤੀ ਹੈ.
ਅਸ਼੍ਟਾਧ੍ਯਾਯੀ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ “ ਅਪਤ੍ਯਂ ਪੌਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭਰਤਿ ਯਦ ਗੋਤ੍ਰਮ੍ “, ਏਕ ਪੁਰਖਾ ਕੇ ਪੋਤੇ,ਪਡਪੋਤੇ ਆਦਿ ਜਿਤਨੀ ਸਂਤਾਨ ਹੋਗੀ ਵਹ ਏਕ ਗੋਤ੍ਰ ਕੀ ਕਹੀ ਜਾਯੇਗੀ.
ਯਹਾਂ ਪਰ ਸਪਿਣ੍ਡ ਕਾ ਉਦ੍ਧਰਣ ਕਰਨਾ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ.
“ ਸਪਿਣ੍ਡਤਾ ਤੁ ਪੁਰੁਸ਼ੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ !
ਸਮਾਨੋਦਕਭਾਵਸ੍ਤੁ ਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ਨੋਰਵੇਦਨ !! “
ਮਨੁ: 5/60
“ਸਗਾਪਨ ਤੋ ਸਾਤਵੀਂ ਪੀਢੀ ਮੇਂ ਸਮਾਪ੍ਤ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ. ਔਰ ਘਨਿਸ਼੍ਟਪਨ ਜਨ੍ਮ ਔਰ ਨਾਮ ਕੇ ਜ੍ਞਾਤ ਨਾ ਰਹਨੇ ਪਰ ਛੂਟ ਜਾਤਾ ਹੈ.”
ਆਧੁਨਿਕ ਜੇਨੇਟਿਕ ਅਨੁਵਾਂਸ਼ਿਕ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ inbreeding multiplier ਅਂਤ:ਪ੍ਰਜਨਨ ਸੇ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨ ਵਿਕਾਰੋਂ ਕੀ ਸਮ੍ਭਾਵਨਾ ਕਾ ਗੁਣਾਂਕ ਇਕਾਈ ਸੇ ਯਾਨੀ ਏਕ ਸੇ ਕਮ ਸਾਤਵੀਂ ਪੀਢੀ ਮੇ ਜਾ ਕਰ ਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈ.
ਗਣਿਤ ਕੇ ਸਮੀਕਰਣ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ,
ਅਂਤ:ਪ੍ਰਜਨਨ ਵਿਕਾਰ ਗੁਣਾਂਕ= (0.5)N x100, ( N ਪੀਢੀ ਕਾ ਸੂਚਕ ਹੈ,)
ਪਹਲੀ ਪੀਢੀ ਮੇ N=1,ਸੇ ਯਹ ਗੁਣਾਂਕ 50 ਹੋਗਾ, ਛਟੀ ਪੀਢੀ ਮੇ N=6 ਸੇ ਯਹ ਗੁਣਾਂਕ 1.58 ਹੋ ਕਰ ਭੀ ਇਕਾਈ ਸੇ ਬਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਸਾਤਵੀ ਪੀਢੀ ਮੇ ਜਾ ਕਰ N=7 ਹੋਨੇ ਪਰ ਹੀ ਯਹ ਅਂਤ:ਪਜਨਨ ਗੁਣਾਂਕ 0.78 ਹੋ ਕਰ ਇਕਾਈ ਯਾਨੀ ਏਕ ਸੇ ਕਮ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ.
ਮਤਲਬ ਸਾਫ ਹੈ ਕਿ ਸਾਤਵੀ ਪੀਢੀ ਕੇ ਬਾਦ ਹੀ ਅਨੁਵਾਂਸ਼ਿਕ ਰੋਗੋਂ ਕੀ ਸਮ੍ਭਾਵਨਾ ਸਮਾਪ੍ਤ ਹੋਤੀ ਹੈ. ਯਹ ਏਕ ਅਤ੍ਯਂਤ ਵਿਸ੍ਮਯਕਾਰੀ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਕੇ ਅਨੁਰੂਪ ਸਤ੍ਯ ਹੈ ਜਿਸੇ ਹਮਾਰੇ ਰਿਸ਼ਿਯੋ ਨੇ ਸਪਿਣ੍ਡ ਵਿਵਾਹ ਨਿਸ਼ੇਧ ਕਰ ਕੇ ਬਤਾਯਾ ਥਾ.
ਸਗੋਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹ ਸੇ ਸ਼ਾਰੀਰਿਕ ਰੋਗ , ਅਲ੍ਪਾਯੁ , ਕਮ ਬੁਦ੍ਧਿ, ਰੋਗ ਨਿਰੋਧਕ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾ ਕੀ ਕਮੀ, ਅਪਂਗਤਾ, ਵਿਕਲਾਂਗਤਾ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਵਿਕਾਰ ਹੋਤੇ ਹੈਂ. ਭਾਰਤੀਯ ਪਰਮ੍ਪਰਾ ਮੇ ਸਗੋਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹ ਨ ਹੋਨੇ ਕਾ ਯਹ ਭੀ ਏਕ ਪਰਿਣਾਮ ਹੈ ਕਿ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣ ਵਿਸ਼੍ਵ ਮੇ ਭਾਰਤੀਯ ਸਬ ਸੇ ਅਧਿਕ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ ਮਾਨੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ.
ਸਪਿਣ੍ਡ ਵਿਵਾਹ ਨਿਸ਼ੇਧ ਭਾਰਤੀਯ ਵੈਦਿਕ ਪਰਮ੍ਪਰਾ ਕੀ ਵਿਸ਼੍ਵ ਭਰ ਮੇ ਏਕ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਸੇ ਅਨੁਮੋਦਿਤ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਹੈ. ਪੁਰਾਨੀ ਸਭ੍ਯਤਾ ਚੀਨ, ਕੋਰਿਯਾ, ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਮੇ ਭੀ ਗੋਤ੍ਰ /ਸਪਿਣ੍ਡ ਵਿਵਾਹ ਅਮਾਨ੍ਯ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਔਰ ਦੂਸਰੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੀ ਸਭ੍ਯਤਾਓਂ ਮੇ ਯਹ ਵਿਸ਼ਯ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਜ੍ਞਾਨ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਹੀ ਲਾਯਾ ਜਾਨੇ ਕੇ ਪ੍ਰਯਾਸ ਚਲ ਰਹੇ ਹੈਂ. ਏਕ ਜਾਨਕਾਰੀ ਭਾਰਤ ਵਰ੍ਸ਼ ਕੇ ਕੁਛ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਸਮੁਦਾਯੋਂ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇ ਭੀ ਪਤਾ ਚਲੀ ਹੈ. ਯੇ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਸਮੁਦਾਯ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੋ ਅਪਨਾਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਕੇ ਅਪਨੇ ਹਿਂਦੂ ਗੋਤ੍ਰੋਂ ਕੋ ਅਬ ਭੀ ਯਾਦ ਰਖਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਵਿਵਾਹ ਸਮ੍ਬਂਧ ਬਨਾਨੇ ਸਮਯ ਪਰ ਸਗੋਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹ ਨਹੀ ਕਰਤੇ.
ਆਧੁਨਿਕ ਅਨੁਸਂਧਾਨ ਔਰ ਸਰ੍ਵੇਕ੍ਸ਼ਣੋਂ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਿਨਲੇਂਡ ਮੇ ਕਈ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਿਯੋਂ ਸੇ ਚਲੇ ਆ ਰਹੇ ਸ਼ਾਦਿਯੋਂ ਕੇ ਰਿਵਾਜ ਮੇ ਅਂਤ:ਪ੍ਰਜਨਨ ਕੇ ਕਾਰਣ ਢੇਰ ਸਾਰੀ ਐਸੀ ਬੀਮਾਰਿਯਾਂ ਸਾਮਨੇ ਆਂਯੀ ਹੈਂ ਜਿਨ ਕੇ ਬਾਰੇ ਵੈਜ੍ਞਾਨਿਕ ਅਭੀ ਤਕ ਕੁਛ ਭੀ ਨਹੀ ਜਾਨ ਪਾਏ ਹੈਂ.
ਮੇਡਿਕਲ ਅਨੁਸਂਧਾਨੋ ਦ੍ਵਾਰਾ , ਕੋਰੋਨਰੀ ਹਰਦਯ ਰੋਗ, ਸ੍ਟ੍ਰੋਕ, ਕੈਂਸਰ , ਗਠਿਯਾ, ਦ੍ਵਿਧ੍ਰੁਵੀ ਅਵਸਾਦ (ਡਿਪ੍ਰੇਸ਼ਨ), ਦਮਾ, ਪੇਪ੍ਟਿਕ ਅਲ੍ਸਰ, ਔਰ ਹਡ੍ਡਿਯੋਂ ਕੀ ਕਮਜੋਰੀ. ਮਾਨਸਿਕ ਦੁਰ੍ਬਲਤਾ ਯਾਨੀ ਕਮ ਬੁਦ੍ਧਿ ਕਾ ਹੋਨਾ ਭੀ ਐਸੇ ਵਿਕਾਰ ਹੈਂ ਜੋ ਅਂਤ:ਪ੍ਰਜਨਨ ਸੇ ਜੁਡੇ ਪਾਏ ਗਏ ਹੈਂ
ਬੀਬੀਸੀ ਕੀ ਪਾਕਿਸ੍ਤਾਨਿਯੋਂ ਪਰ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਕੀ ਏਕ ਰਿਪੋਰ੍ਟ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ ਕੇ ਬਚ੍ਚੋਂ ਮੇ 13 ਗੁਨਾ ਆਨੁਵਂਸ਼ਿਕ ਵਿਕਾਰੋਂ ਕੇ ਹੋਨੇ ਕੀ ਸਂਭਾਵਨਾ ਅਧਿਕ ਮਿਲੀ, ਬਰ੍ਮਿਂਘਮ ਮੇਂ ਪਹਲੀ ਚਚੇਰੇ ਭਾਈ ਸੇ ਵਿਵਾਹ ਕੇ ਦਸ ਬਚ੍ਚੋਂ ਮੇਂ ਏਕ ਯਾ ਤੋ ਬਚਪਨ ਮੇਂ ਮਰ ਜਾਤਾ ਹੈ ਯਾ ਏਕ ਗਂਭੀਰ ਵਿਕਲਾਂਗਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਬੀਬੀਸੀ ਨੇ ਯਹ ਭੀ ਕਹਾ ਕਿ, ਪਾਕਿਸ੍ਤਾਨ ਮੇਂ ਬ੍ਰਿਟੇਨ, ਕੇ ਪਾਕਿਸ੍ਤਾਨੀ ਸਮੁਦਾਯ ਮੇਂ ਪ੍ਰਸਵਕਾਲੀਨ ਮਰਤ੍ਯੁ ਦਰ ਕਾਫੀ ਅਧਿਕ ਹੈ. ਇਸ ਕਾ ਮਤਲਬ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਮੇਂ ਅਨ੍ਯ ਸਭੀ ਜਾਤੀਯ ਸਮੂਹੋਂ. ਕੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮੇ ਜਨ੍ਮਜਾਤ ਸਭੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪਾਕਿਸ੍ਤਾਨੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਮੌਤੇ 41 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਅਧਿਕ ਪਾਈ ਗਯੀ. ਇਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ Epidermolysis bullosa ਅਤ੍ਯਧਿਕ ਸ਼ਾਰੀਰਿਕ ਕਸ਼੍ਟ ਕਾ ਜੀਵਨ, ਸੀਮਿਤ ਮਾਨਵੀਯ ਔਰ ਸਂਪਰ੍ਕ ਸ਼ਾਯਦ ਤ੍ਵਚਾ ਕੈਂਸਰ ਸੇ ਏਕ ਜਲ੍ਦੀ ਮੌਤ ਭੀਆਨੁਵਂਸ਼ਿਕ ਸ੍ਥਿਤਿਯੋਂ ਕੀ ਸਂਭਾਵਨਾ ਬਤਾਤੀ ਹੈ.
ਮਾਨਾ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਕਿ ਮੂਲ ਪੁਰੁਸ਼ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕੇ ਚਾਰ ਪੁਤ੍ਰ ਹੁਏ, ਭਰਗੁ, ਅਂਗਿਰਾ, ਮਰੀਚਿ ਔਰ ਅਤ੍ਰਿ. ਭਰਗੁ ਕੇ ਕੁਲ ਮੇ ਜਮਦਗ੍ਨਿ, ਅਂਗਿਰਾ ਕੇ ਗੌਤਮ ਔਰ ਭਰਦ੍ਵਾਜ,ਮਰੀਚਿ ਕੇ ਕਸ਼੍ਯਪ,ਵਸਿਸ਼੍ਟ, ਏਵਂ ਅਤ੍ਰਿ ਕੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਹੁਏ.
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਜਮਦਗ੍ਨਿ, ਗੌਤਮ, ਭਰਦ੍ਵਾਜ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਵਸਿਸ਼੍ਟ, ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਔਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਯੇ ਸਾਤ ਰਿਸ਼ਿ ਆਗੇ ਚਲ ਕਰ ਗੋਤ੍ਰਕਰ੍ਤਾ ਯਾ ਵਂਸ਼ ਚਲਾਨੇ ਵਾਲੇ ਹੁਏ. ਅਤ੍ਰਿ ਕੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਕੇ ਸਾਥ ਏਕ ਔਰ ਭੀ ਗੋਤ੍ਰ ਚਲਾ ਬਤਾਤੇ ਹੈਂ.ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੇ ਵਿਵਰਣ ਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਤੀ ਹੈ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ਿਯੋਂ ਕੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਕੇ ਨਾਮ.
ਅਪਨੇ ਨਾਮ ਕੇ ਸਾਥ ਗੁਰੁ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਪਰਮ੍ਪਰਾ, ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪਰਮ੍ਪਰਾ, ਅਪਨੇ ਨਗਰ, ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ, ਵ੍ਯਵਸਾਯ ਸਮੁਦਾਯ ਕੇ ਨਾਮ ਜੋਡ ਕਰ ਬਤਾਨੇ ਕੀ ਪ੍ਰਥਾ ਚਲ ਪਡੀ ਥੀਂ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਵੈਵਾਹਿਕ ਸਮ੍ਬਂਧ ਕੇ ਲਿਏ ਸਪਿਂਡ ਕੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਸਦੈਵ ਵਾਂਛਿਤ ਰਹੀ ਹੈ. ਆਧੁਨਿਕ ਕਾਲ ਮੇ ਜਨਸਂਖ੍ਯਾ ਵਰਦ੍ਧਿ ਸੇ ਉਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰ ਸਮਾਜ ਆਜ ਇਤਨਾ ਬਡਾ ਹੋ ਗਯਾ ਹੈ ਕਿ ਸਗੋਤ੍ਰ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ ਸਪਿਂਡ ਹੋਂਨੇ ਕੀ ਸਮ੍ਭਾਵਨਾ ਨਹੀ ਹੋਤੀ . ਇਸ ਲਿਏ ਵਿਵਾਹ ਸਮ੍ਬਂਧ ਕੇ ਲਿਏ ਆਧੁਨਿਕ ਕਾਲ ਮੇ ਕੇਵਲ ਗੋਤ੍ਰ ਛੋਡ ਦੇਨਾ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਨਹੀ ਰਹ ਗਯਾ ਹੈ. ਪਰਂਤੁ ਸਗੋਤ੍ਰ ਹੋਨੇ ਪਰ ਸਪਿਣ੍ਡ ਕੀ ਵੈਜ੍ਞਾਨਿਕ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਹੋ ਜਾਤੀ ਹੈ. ਯਹ ਇਤਨੀ ਸੁਗਮ ਨਹੀ ਹੋਤੀ. ਸਾਤ ਪੀਢੀ ਪਹਲੇ ਕੇ ਪੂਰ੍ਵਜੋਂ ਕੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਭੀ ਸਾਧਾਰਣਤ: ਉਪਲਬ੍ਧ ਨਹੀ ਰਹ੍ਤੀ. ਇਸੀ ਲਿਏ ਸਗੋਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹ ਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਠੀਕ ਮਾਨਾ ਜਾਤਾ ਹੈ.
ਇਸੀ ਲਿਏ 1955 ਕੇ ਹਿਂਦੁ ਵਿਵਾਹ ਸਮ੍ਬਂਧਿਤ ਕਾਨੂਨ ਮੇ ਸਗੋਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹ ਕੋ ਭਾਰਤੀਯ ਨ੍ਯਾਯ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਮੇ ਅਨੁਚਿਤ ਨਹੀ ਮਾਨਾ ਗਯਾ. ਪਰਂਤੁ ਅਂਤ:ਪ੍ਰਜਨਨ ਕੀ ਰੋਕ ਕੇ ਲਿਏ ਕੁਛ ਮਾਰ੍ਗ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਨ ਭੀ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ.
ਵੈਦਿਕ ਸਭ੍ਯਤਾ ਮੇ ਹਰ ਜਨ ਕੋ ਉਚਿਤ ਹੈ ਕੇ ਅਪਨੀ ਬੁਦ੍ਧਿ ਕਾ ਵਿਕਾਸ ਅਵਸ਼੍ਯ ਕਰੇ. ਇਸੀ ਲਿਏ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਮਂਤ੍ਰ ਸਬ ਅਧਿਕ ਮਹਤ੍ਵਪੂਰ੍ਣ ਮਾਨਾ ਔਰ ਪਾਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ.
ਨਿਸ਼੍ਕਰ੍ਸ਼ ਯਹ ਨਿਕਲਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਪਿਣ੍ਡ ਵਿਵਾਹ ਨਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਯੇ. ਗੋਤ੍ਰ ਯਾ ਦੂਸਰੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਨਾਮੋਂ, ਉਪਾਧਿਯੋਂ ਕੋ ਬਿਨਾ ਵਿਵੇਕ ਕੇ ਸਪਿਣ੍ਡ ਨਿਰੋਧਕ ਨਹੀ ਸਮਝਨਾ ਚਾਹਿਯੇ.
– ਸੁਬੋਧ ਕੁਮਾਰ

Posted in ਸਭ੍ਯਤਾਮੂਲਕ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ | 8 Comments »

ਕ੍ਯਾ ਯਹ ਸਾਂਪ੍ਰਦਾਯਿਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ?

Posted by bhartiyapaksha on ਅਪ੍ਰੈਲ 22, 2010

ਯਹ ਚਿਤ੍ਰ ਦਿਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਾਰ ਕੇ ਏਕ ਬਜੇ ਕਾ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੀ ਏਕ ਅਤ੍ਯਂਤ ਵ੍ਯਸ੍ਤ ਸਡ਼ਕ ਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮਯ ਇਸ ਸਡ਼ਕ ਪਰ ਭਾਰੀ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦਿਖਨਾ ਚਾਹਿਏ ਥਾ, ਪਰਂਤੁ ਯਹਾਂ ਸਨ੍ਨਾਟਾ ਪਸਰਾ ਹੁਆ ਦਿਖਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਨ੍ਨਾਟੇ ਕਾ ਕਾਰਣ ਕੋਈ ਕਰ੍ਫ੍ਯੁ ਯਾ ਧਾਰਾ 144 ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਇਸ ਸਡ਼ਕ ਪਰ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਾਰ ਹੋਨੇ ਕੇ ਕਾਰਣ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਮਾਜ ਪਢ਼ ਰਹੇ ਹੈਂ ਔਰ ਇਸ ਕਾਰਣ ਇਸ ਅਤਿਵ੍ਯਸ੍ਤ ਸਡ਼ਕ ਪਰ ਪੂਰੇ ਏਕ ਘਂਟੇ ਤਕ ਕਰ੍ਫ੍ਯੁ ਜੈਸਾ ਮਾਹੌਲ ਹੈ। ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਹੋਤੀ ਹੈ ਤੋ ਹੁਆ ਕਰੇ, ਆਖਿਰ ਯਹ ਏਕ ਸੇਕੁਲਰ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਭਈ। ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਕੇਵਲ ਇਸ ਏਕਮਾਤ੍ਰ ਸਡ਼ਕ ਪਰ ਯਾ ਵਰ੍ਸ਼ ਮੇਂ ਕੋਈ ਏਕਾਧ ਬਾਰ ਹੀ ਹੋਤਾ ਹੋ। ਐਸੀ ਸਡ਼ਕੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਮੇਂ ਹਜਾਰੋਂ ਹੈਂ ਔਰ ਐਸਾ ਉਨ ਸਡ਼ਕੋਂ ਪਰ ਹਰੇਕ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਾਰ ਕੋ ਹੋਤਾ ਹੈ। ਸਂਭਵਤ: ਕਿਸੀ ਇਸ੍ਲਾਮਿਕ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਭੀ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਹੋਗਾ, ਪਰਂਤੁ ਭਾਰਤ ਤੋ ਸੇਕੁਲਰ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਪਰਂਤੁ ਆਪ ਸਬਸੇ ਆਗ੍ਰਹ ਹੈ ਕਿ ਐਸਾ ਦੇਖਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਚੁਪ ਨਹੀਂ ਬੈਠੇਂ, ਥਾਨੇ ਮੇਂ ਜਾਏਂ ਔਰ ਸ਼ਿਕਾਯਤ ਦਰ੍ਜ ਕਰੇਂ। ਵਹਾਂ ਕੋਈ ਸੁਨਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਤੋ ਨ੍ਯਾਯਾਲਯ ਮੇਂ ਜਾਏਂ। ਦਿਲ੍ਲੀ ਉਚ੍ਚ ਨ੍ਯਾਯਾਲਯ ਨੇ ਐਸੇ ਹੀ ਏਕ ਮਾਮਲੇ ਮੇਂ ਯਹ ਨਿਰ੍ਣਯ ਦਿਯਾ ਹੈ ਕਿ ਨਮਾਜ ਪਢ਼ਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸਡ਼ਕੋਂ ਯਾ ਗਲਿਯੋਂ ਕਾ ਅਤਿਕ੍ਰਮਣ ਗੈਰ ਕਾਨੂਨੀ ਹੈ ਔਰ ਪੁਲਿਸ ਕੋ ਇਸੇ ਰੋਕਨਾ ਚਾਹਿਏ।
ਦਿਲ੍ਲੀ ਉਚ੍ਚ ਨ੍ਯਾਯਾਲਯ ਨੇ ਗਤ 20 ਅਪ੍ਰੈਲ ਕੋ ਯਹ ਐਤਿਹਾਸਿਕ ਫੈਸਲਾ ਦੇਤੇ ਹੁਏ ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਮਾਜ ਪਢ਼ੇਂ ਲੇਕਿਨ ਅਪਨੀ ਮਸ੍ਜਿਦ ਕੇ ਪਰਿਸਰ ਕੇ ਅਂਦਰ ਨ ਕਿ ਬਾਹਰ ਪੂਰੀ ਸਡ਼ਕ ਪਰ। ਨ੍ਯਾਯਾਲਯ ਨੇ ਕਹਾ ਹੈ ਕਿ ਨਮਾਜ ਪਢ਼ਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸਾਰ੍ਵਜਨਿਕ ਸਡ਼ਕ ਯਾ ਗਲਿਯੋਂ ਕੋ ਘੇਰਨਾ ਗੈਰਕਾਨੂਨੀ ਹੈ ਔਰ ਪੁਲਿਸ ਕੋ ਚਾਹਿਏ ਕਿ ਵਹ ਐਸੀ ਗਤਿਵਿਧਿਯੋਂ ਕੋ ਰੋਕੇ। ਧ੍ਯਾਨ ਦੇਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਨ੍ਯਾਯਾਲਯ ਨੇ ਯਹ ਨਿਰ੍ਣਯ ਜਨਵਰੀ, 2009 ਮੇਂ ਹੀ ਦਿਯਾ ਥਾ, ਪਰਂਤੁ ਪੁਲਿਸ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਕੋ ਸਡ਼ਕੋਂ ਪਰ ਨਮਾਜ ਪਢ਼ਨੇ ਸੇ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਪਾਈ, ਤਬ ਸ੍ਥਾਨੀਯ ਨਿਵਾਸੀ ਦੋਬਾਰਾ ਨ੍ਯਾਯਾਲਯ ਮੇਂ ਗਏ ਥੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਸਪਰ ਅਪਨੀ ਅਸਮਰ੍ਥਤਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤ ਕੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਕੇ ਪਾਸ ਇਤਨੇ ਲੋਗ ਨਹੀਂ। ਪਰਂਤੁ ਇਸਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨ੍ਯਾਯਾਲਯ ਕੇ ਇਸ ਆਦੇਸ਼ ਕੀ ਬਿਨਾ ਪਰ ਸਡ਼ਕੋਂ ਔਰ ਗਲਿਯੋਂ ਪਰ ਹੋਨੇ ਵਾਲੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੇ ਅਤਿਕ੍ਰਮਣੋਂ ਕੋ ਰੋਕਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀ ਜਾ ਸਕਤੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨ ਦੇਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਸਮੁਦਾਯ ਸ੍ਤਰ ਪਰ ਹੋਨੇ ਵਾਲੀ ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਗਤਿਵਿਧਿਯੋਂ ਕਾ ਨਿਰਾਕਰਣ ਸਮੁਦਾਯ ਸ੍ਤਰ ਪਰ ਆਪਤ੍ਤਿ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਕੇ ਹੋ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ। ਯਹ ਸਵਾਲ ਕੇਵਲ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਯਹ ਸਵਾਲ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਕਾਨੂਨ ਵ ਸਾਮਾਜਿਕ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਓਂ ਕਾ ਹੈ। ਸਵਾਲ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਯਦਿ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਅਨ੍ਯ ਸਮੁਦਾਯ ਭੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਨੇ ਲਗੇਂ ਤੋ ਕ੍ਯਾ ਹਮਾਰਾ ਸ਼ਾਸਨ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਤਂਤ੍ਰ ਉਸੇ ਇਤਨੇ ਹੀ ਸਹਜ ਭਾਵ ਸੇ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੇਗਾ? ਕ੍ਯਾ ਇਸਸੇ ਸਾਮਾਜਿਕ ਔਰ ਕਾਨੂਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਕਾ ਸੁਚਾਰੂ ਪਾਲਨ ਸਂਭਵ ਹੈ? ਯਦਿ ਨਹੀਂ ਤੋ ਕਿਸੀ ਸਮੁਦਾਯ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੋ ਯਹ ਛੂਟ ਕ੍ਯੋਂ? ਕ੍ਯਾ ਐਸੀ ਗਤਿਵਿਧਿਯੋਂ ਕੋ ਸਹਨ ਕਰਨਾ ਵ ਬਢ਼ਾਵਾ ਦੇਨਾ ਸਾਂਪ੍ਰਦਾਯਿਕਤਾ ਕੋ ਬਢ਼ਾਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਹਲਾਏਗਾ?

Posted in ਸਾਂਪ੍ਰਦਾਯਿਕਤਾ | Tagged: , | 17 Comments »

ਕੁਛ ਟਿਪ੍ਪਣਿਯਾਂ ਜੋ ਈਮੇਲ ਪਰ ਆਈਂ

Posted by bhartiyapaksha on ਅਪ੍ਰੈਲ 16, 2010

1. Dear Ravi,
Sorry for multicasting my message.
I’m impressed by the detailing of your article, I wish you could have excavated bit deeper.
I humbly request you to remove my email id from the list.
I felt bad and surprised after reading your article.
ਯੇ ਪਢਿਯੇਗਾ ਜਰਾ ਖੁਲੇ ਦਿਮਾਗ ਸੇ ਸ਼ਾਯਦ ਹੋਸ਼ ਠਿਕਾਨੇ ਆਯੇਂ ਆਪਕੇ….
ਦੂਸਰਾ ਬਨਵਾਸ(ਕੈਫ਼ੀ ਆਜ਼ਮੀ)
ਰਾਮ ਬਨਵਾਸ ਸੇ ਜਬ ਲੌਟ ਕੇ ਘਰ ਮੇਂ ਆਯੇ
ਯਾਦ ਜਂਗਲ ਬਹੁਤ ਆਯਾ ਜੋ ਨਗਰ ਮੇਂ ਆਯੇ
ਰਕ੍ਸੇ ਦੀਵਾਨਗੀ ਆਂਗਨ ਮੇਂ ਜੋ ਦੇਖਾ ਹੋਗਾ
ਛਹ ਦਿਸਂਬਰ ਕੋ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਚਾ ਹੋਗਾ
ਇਤਨੇ ਦੀਵਾਨੇ ਕਹਾਂ ਸੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਮੇਂ ਆਯੇ?
ਜਗਮਗਾਤੇ ਥੇ ਜਹਾਂ ਰਾਮ ਕੇ ਕ਼ਦਮੋਂ ਕੇ ਨਿਸ਼ਾਂ
ਪ੍ਯਾਰ ਕੀ ਕਹਕਸ਼ਾਂ ਲੇਤੀ ਥੀ ਅਂਗਡ਼ਾਈ ਜਹਾਂ
ਮੋਡ਼ ਨਫਰਤ ਕੇ ਉਸੀ ਰਾਹਗੁਜ਼ਰ ਮੇਂ ਆਯੇ
ਧਰਮ ਕ੍ਯਾ ਉਨਕਾ ਹੈ, ਕ੍ਯਾ ਜਾਤ ਹੈ, ਯਹ ਜਾਨਤਾ ਕੌਨ?
ਘਰ ਨ ਜਲਤਾ ਤੋ ਉਨ੍ਹੇਂ ਰਾਤ ਮੇਂ ਪਹਚਾਨਤਾ ਕੌਨ
ਘਰ ਜਲਾਨੇ ਕੋ ਮੇਰਾ, ਲੋਗ ਜੋ ਘਰ ਮੇਂ ਆਯੇ
ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਹੈ ਮੇਰੇ ਦੋਸ੍ਤ, ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਖਂਜਰ
ਤੁਮਨੇ ਬਾਬਰ ਕੀ ਤਰਫ ਫੇਂਕੇ ਥੇ ਸਾਰੇ ਪਤ੍ਥਰ
ਹੈ ਮੇਰੇ ਸਰ ਕੀ ਖਤਾ ਜ਼ਖ੍ਮ ਜੋ ਸਰ ਮੇਂ ਆਯੇ
ਪਾਂਵ ਸਰਯੂ ਮੇਂ ਅਭੀ ਰਾਮ ਨੇ ਧੋਯੇ ਭੀ ਨ ਥੇ
ਕੇ ਨਜ਼ਰ ਆਯੇ ਵਹਾਂ ਖੂਨ ਕੇ ਗਹਰੇ ਧਬ੍ਬੇ
ਪਾਂਵ ਧੋਯੇ ਬਿਨਾ ਸਰਯੂ ਕੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸੇ ਉਠੇ
ਰਾਮ ਯਹ ਕਹਤੇ ਹੁਏ ਅਪਨੇ ਦ੍ਵਾਰੇ ਸੇ ਉਠੇ
ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੀ ਫ਼ਿਜ਼ਾ ਆਯੀ ਨਹੀਂ ਰਾਸ ਮੁਝੇ
ਛਹ ਦਿਸਂਬਰ ਕੋ ਮਿਲਾ ਦੂਸਰਾ ਬਨਵਾਸ ਮੁਝੇ।

ਸਾਦਰ ,

Divya Prakash Dubey

2. ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੁਬੇ ਜੀ
ਹਮਾਰੇ ਹੋਸ਼ ਤੋ ਠਿਕਾਨੇ ਹੀ ਹੈ , ਪਰ ਆਪ ਜ਼ਰਾ ਆਖੋ ਸੇ ਹਰਾ ਚਸ਼੍ਮ ਉਤਾਰਿਯੇ . ਦਿਮਾਗ ਕੋ ਖੁਲਾ ਰਖਿਯੇ ਤਬ ਸੋਚਿਯੇਗਾ ?
ਦਿਸਂਬਰ ਮੇਂ ਢਾਚਾ ਟੂਟਾ ਥਾ . ਪਰ ਪੁਰੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਲੋਗੋ ਕੇ ਘਰ ਜਲਾ ਦਿਏ ਗਏ . ਕਸ਼ਮੀਰ ਮੇਂ ਇਤਨੇ ਸਾਲੋ ਮੇਂ ਇਤਨੇ ਮਂਦਰ ਟੂਟੇ ਪਰ ਕਭੀ ਕੋਈ ਹਿਨ੍ਦੂ ਕਿਸੀ ਕਾ ਘਰ ਜਲਾਨੇ ਪਹੁਚਾ ਕ੍ਯਾ ?.
ਕਾਸ਼ੀ ਸੇ ;ਲੇਕਰ ਮਥੁਰਾ ਤਕ ਮੇਂ ਮਂਦਿਰੋਂ ਕੋ ਮਸ੍ਜਿਦੋਂ ਮੇਂ ਬਦਲ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ . ਕਿਸੀ ਹਿਨ੍ਦੂ ਨੇ ਕਭੀ ਕਿਸੀ ਮਸ੍ਜਿਦ ਕੋ ਤੋਡ਼ ਕਰ ਮਂਦਰ ਬਨਾਯਾ ਹੋ ਬਤਾਇਯੇਗਾ . ਹਮ ਤੋ ਹਰ ਪਤ੍ਥਰ ਕੋ ਪੂਜਤੇ ਹੈ ਪੇਡ਼ ਕੋ ਪੂਜਤੇ ਹੈ ਹਮ ਕਹਾ ਕਿਸੀ ਕੇ ਘਰ ਕੋ ਗਿਰਾਨੇ ਕੀ ਸੋਚੇਗੇ ਪਰ ਆਪਨੇ ਜੋ ਮੇਰਾ ਘਰ ਲੁਟਾ ਗਰ ਵਾਪਸ ਮਾਗਤੇ ਹੈ ਤੋ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ ਹਰ ਬਾਰ ਮੇਰੀ ਹੀ ਕੀਮਤ ਪਰ ਕ੍ਯੋਂ ?
ਆਪ ਦਂਗੋ ਕਾ ਦਰ ਦਿਖਾਤੇ ਹੈ ਮਾਰਕਾਟ ਕਾ ਡਰ ਦਿਖਾਤੇ ਹੈ . ਇਸਲਿਏ ਆਪ ਸੇਕੁਲਰ ਹੈ . ਆਪ ਜੈਸੇ ਲੋਗੋ ਕੇ ਕਾਰਣ ਹੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਸੇ ਭਗਾਏ ਹੈ ਹੈ ਕਲ ਦਿਲ੍ਲੀ ਸੇ ਭੀ ਭਗਾਏ ਜਾਯੇਗੇ ਤਬ ਯੇ ਕਵਿਤਾ ਗੁਨਗੁਨਾਇਯੇਗਾ . ਇਨ ਸਾਹਬ ਕੋ ਯੇ ਕਵਿਤਾ ਗੋਧਰਾ ਪਰ ਨਹੀਂ ਸੂਝੀ . ਆਪਕੋ ਸੂਝੀ ? ਕਾਹੇ ਭਾਈ ਯੇ ਹਿਨ੍ਦੂ ਕ੍ਯਾ ਇਂਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਯੇ ਮਰ ਜਾਏ ਤੋ ਆਪ ਜੈਸੇ ਲੋਗ ਬਿਲ ਮੇਂ ਘੁਸ ਜਾਤੇ ਹੈ ਮੁਂਬਈ ਕਾਂਡ ਮੇਂ ਮੋਮਬਤ੍ਤੀ ਜਲਾਤੇ ਹੈ ਫਿਰ ਕਸਾਬ ਔਰ ਉਸਕੇ ਟੁਚ੍ਚੇ ਪੈਰਵੀਕਾਰੋ ਕੇ ਸਾਥ ਖਡ਼ੇ ਹੋਕਰ ਉਸਕੇ ਮਾਨਵਾਧਿਕਾਰੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਲਡ਼ਤੇ ਹੈ ਕਹਤੇ ਹੈ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਗਲਤ ਪਕਡ਼ ਕਰ ਫਸਾ ਦਿਯਾ ਯੇ ਤੋ ਮੁਂਬਈ ਘੁਮਾਨੇ ਆਯੇ ਥੇ . ਵੀਡਿਯੋ ਭੀ ਫਿਲਮ ਮੇਂ ਕਾਮ ਦਿਲਾਵਾਨੇ ਕੇ ਬਹਾਨੇ ਸ਼ੂਟ ਕਿਯਾ ਗਯਾ . ਆਪਨੇ ਸਾਪੋ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਪਡਾ ਹੈ ? ਸਬਸੇ ਖਤਰਨਾਕ ਸਾਪ ਆਸ੍ਤੀਨ ਕੇ ਹੋਤੇ ਹੈ ਔਰ ਵੋ ਕੌਨ ਹੈ ਆਪ ਅਬ ਬਖੂਬੀ ਜਾਨ ਗਏ ਹੋਗੇ ?
ARUN ARORA

3. I feel that Mr. Divya Prakash Dubey lost his mental balance.
viniyog

4. ਨਮਸ੍ਕਾਰ,

ਮੈਨੇ ਭਾਰਤੀਯ ਪਕ੍ਸ਼ ਕੋ ਪਢਾ ਉਸਮੇ ਕੁਛ ਭੀ ਐਸਾ ਨਹੀ ਥਾ ਜਿਸਮੇ ਕੁਛ ਕਹਾ ਜਾ ਸਕੇਂ, ਯਹ ਉਨਕੀ ਅਭਿਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਥੀ ਉਨ੍ਹੋਨੇ ਦਿਖਾਯਾ। ਆਪਕੇ ਈਮੇਲ ਪਰ ਯਹ ਮੇਲ ਪਹੁਂਚੀ ਯਹ ਦੁ:ਖਦ ਹੈ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਆਪ ਕੈਫੀ ਕਾ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਰਹੇ ਹੈ ਉਨ੍ਹੀ ਕੈਫੀ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸ਼ਬਾਨਾ ਜੀ ਕਹਤੀ ਹੈਂ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮਿਕ ਆਤਂਕਵਾਦ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੋ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨੇ ਕੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਹੈ ਔਰ ਯਹ ਮੀਡਿਯਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਰਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਯਹ ਮਾਨ ਭੀ ਲੇਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਜੈਸੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਯਹ ਸਂਭਵ ਹੈ, ਤੋ ਪਾਕਿਸ੍ਤਾਨ, ਅਫ਼ਗਾਨਿਸ੍ਤਾਨ, ਇਰਾਕ ਔਰ ਅਰਬ ਜੈਸੇ ਦੇਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਯਹ ਕਿਨਕੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਹੈ? ਕ੍ਯਾ ਵਹਾਂ ਭੀ ਹਿਂਦੁਤ੍ਵਵਾਦੀ ਇਂਡਿਯਨ ਮੀਡਿਯਾ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵ ਹੈ? ਵੈਸੇ ਭੀ ਸ਼ਬਾਨਾ ਔਰ ਜਾਵੇਦ ਅਖ਼੍ਤਰ ਕੀ ਬੌਦ੍ਧਿਕਤਾ ਤਭੀ ਜਾਗਰਤ ਹੋਤੀ ਹੈ ਜਬ ਮੁਸ੍ਲਿਮੋਂ ਕੋ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੋਤੀ ਹੈ।

ਗੁਜਰਾਤ ਦਂਗੋ ਕਾ ਅਸਰ ਸਬਕੋ ਦਿਖਾ ਕ੍ਯੋਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨ ਮਾਰੇ ਗਯੇ ਕਿਨ੍ਤੁ ਮਊ, ਆਜਮਗਢ਼ ਔਰ ਹਾਲ ਮੇ ਹੀ ਬਰੇਲੀ 15 ਦਿਨੋ ਤਕ ਕਰ੍ਫ੍ਯੂ ਮੇ ਪਡ਼ਾ ਰਹਾ ਕਿਸੀ ਕੇ ਕਾਨ ਮੇ ਜੂ ਤਕ ਨਹੀ ਰੇਂਗੀ। ਅਗਰ ਇਸੀ ਕਾ ਪਰਿਣਾਮ ਉਤ੍ਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਂਗਾ ਹੋਤਾ ਤੋ ਸਭੀ ਹਮਦਰ੍ਦੀ ਏਕ ਹੋ ਜਾਤੇ। ਮੈ ਅਰੂਣ ਅਰੋਡ਼ਾ ਜੀ ਕੀ ਬਾਤ ਸੇ ਸਹਮਤ ਹੂਂ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਸਬਸੇ ਬਡ਼ੇ ਗਦ੍ਦਾਰ ਆਸ੍ਤੀਨ ਕੇ ਸਾਂਪ ਹੋਤੇ ਹੈ।

ਜਯ ਹਿਨ੍ਦ
Pramendra Pratap Singh

5. ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ ਸਭੀ ਲੋਗੋ ਕੋ ਮੇਰਾ ਨਮਸ੍ਕਾਰ।

ਮੈਂ ਕੈਫ਼ੀ ਆਜ਼ਮੀ ਸਾਹੇਬ ਕੋ ਬਚਪਨ ਸੇ ਜਨਤਾ ਹੂਂ ਔਰ ਕਈ ਬਾਰ ਮਿਲ ਭੀ ਚੂਕਾ ਹੂਂ।
ਸ਼ਬਾਨਾ ਆਜ਼ਮੀ ਔਰ ਜਾਵੇਦ ਸਾਹੇਬ ਜੋ ਭੀ ਕਹੇਂ , ਮਗਰ ਮੁਝੇ ਪਤਾ ਹੈ ਕੀ ਕੈਫ਼ੀ ਸਾਹੇਬ
ਕਾ ਘਰ ਉਜਾਡ਼ਨੇ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹੀ ਕੇ ਗਾਂਵ ਕੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਲੋਗ ਹੀ ਥੇ , ਅਗਰ ਕਿਸੀ ਨੇ
ਮਦਤ ਕੀ ਤੋ ਵੋ ਲੋਗ ਹਿਨ੍ਦੂ ਹੀ ਥੇ।

ਕੈਫ਼ੀ ਸਾਹੇਬ ਕੀ ਖੁਦ ਅਪਨੇ ਗਾਂਵ ਮੈਂ ਕੋਈ ਭੀ ਮੁਸਲਾਮਨ ਇਜ੍ਜਤ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ ਥਾ।
ਵਜਹ ਥੀ ਸ਼ਬਾਨਾ ਜੀ ਕਾ ਫਿਲ੍ਮੋ ਮੈਂ ਕਾਮ ਕਰਨਾ।

ਲੇਕਿਨ ਧੀਰੇ -ਧੀਰੇ ਲੋਗੋ ਨੇ ਅਪਨੇ ਆਪ ਮੈਂ ਬਦਲਾਵ ਲਾਯੇ ਔਰ ਕੈਫ਼ੀ ਸਾਹੇਬ ਕੋ ਸਮਾਜ
ਮੈਂ ਇਜ੍ਜਤ ਦੀ।
Tarkeshwar Giri

Posted in Uncategorized | 1 Comment »

ਇਸ੍ਲਾਮ ਔਰ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਵ ਹਿਸਂਕ ਵ੍ਯਵਹਾਰ II

Posted by bhartiyapaksha on ਅਪ੍ਰੈਲ 14, 2010

ਮੇਰੀ ਏਕ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸ੍ਟ ‘ਇਸ੍ਲਾਮ ਔਰ ਕਟ੍ਟਰਤਾ ਵ ਹਿਂਸਕ ਵ੍ਯਵਹਾਰ’ ਪਰ ਬਹੁਤ ਟਿਪ੍ਪਣਿਯਾਂ ਹੁਈ ਔਰ ਅਚ੍ਛੀ ਬਹਸ ਹੁਈ। ਕਈ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਫੋਨ ਭੀ ਕਿਯਾ। ਮੈਂਨੇ ਯਹ ਮਹਸੂਸ ਕਿਯਾ ਕਿ ਅਧਿਕਾਂਸ਼ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਯ ਕੀ ਗਂਭੀਰਤਾ ਪਰ ਧ੍ਯਾਨ ਦੇਨੇ ਕੀ ਬਜਾਯ ਇਸੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਚਸ਼੍ਮੇ ਸੇ ਦੇਖਾ। ਪਿਛਲੇ ਆਲੇਖ ਮੇਂ ਏਕ ਵਿਡੀਯੋ ਕਾ ਲਿਂਕ ਥਾ। ਉਸੇ ਕਾਪੀ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਉਜਰ ਮੇਂ ਪੇਸ੍ਟ ਕਰਨੇ ਸੇ ਵਿਡੀਯੋ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਿਯਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਥਾ। ਕੇਵਲ ਪਾਂਚ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਉਸੇ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰਕੇ ਦੇਖਨੇ ਕੀ ਜਹਮਤ ਉਠਾਈ। ਸ਼ੇਸ਼ ਬਿਨਾ ਉਸੇ ਦੇਖੇ ਟਿਪ੍ਪਣਿਯਾਂ ਕਰਤੇ ਰਹੇ। ਕਇਯੋਂ ਨੇ ਤੋ ਅਨੇਕ ਬੌਧ੍ਦਿਕ ਗਾਲਿਯਾਂ ਭੀ ਦੀਂ। ਪਰਂਤੁ ਮੇਰਾ ਇਸ ਆਲੇਖ ਕਾ ਹੇਤੁ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਔਰ ਸਮਝਾਨੇ ਕਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਸਸੇ ਅਧਿਕ ਕੁਛ ਨਹੀਂ। ਇਸੀ ਕਡ਼ੀ ਮੇਂ ਯਹ ਦੂਸਰਾ ਆਲੇਖ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਹੈ।

ਯਹ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਵਿਡਂਬਨਾ ਹੈ ਕਿ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀਯ ਚਰ੍ਚਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਜਾ ਸਕਤੀ। ਉਸ ਪਰ ਕੇਵਲ ਔਰ ਕੇਵਲ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਬਹਸ ਹੀ ਸਂਭਵ ਹੈ। ਪਰਂਤੁ ਮੈਂ ਯਹਾਂ ਇਸ੍ਲਾਮ ਪਰ ਏਕ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀਯ ਬਹਸ ਛੇਡ਼ਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂਂ। ਬਾਤ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਸਿਧ੍ਦਾਂਤੋਂ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਕੀ ਗਈ ਥੀ, ਪਰਂਤੁ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਰਹ ਰਹੇ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਚਰ੍ਚਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੀ। ਸਵਾਲ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਵਾਲ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਮੂਲ ਸਿਧ੍ਦਾਂਤੋਂ ਕਾ ਹੈ। ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਸਿਧ੍ਦਾਂਤੋਂ ਔਰ ਆਮ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਕੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਕੋ ਅਲਗ-ਅਲਗ ਕਰਕੇ ਦੇਖਨਾ ਹੋਗਾ। ਸਾਮਾਨ੍ਯਤ: ਆਮ ਮੁਸਲਮਾਨ ਏਕ ਸ਼ਾਂਤ ਜੀਵਨ ਸੇ ਅਧਿਕ ਕੀ ਇਚ੍ਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ ਔਰ ਉਨਮੇਂ ਭੀ ਅਨ੍ਯ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਮਨੁਸ਼੍ਯੋਂ ਕੇ ਸਮਾਨ ਹੀ ਗੁਣ ਵ ਦੋਸ਼ ਹੋਤੇ ਹੈਂ। ਪਰਂਤੁ ਉਨਕਾ ਮਤ ਯਾਨੀ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਉਨਕੇ ਦੈਨਨ੍ਦਿਨ ਜੀਵਨ ਕੋ ਏਕ ਨੈਤਿਕ ਆਧਾਰ ਵ ਪਾਂਥਿਕ ਕਰ੍ਮਕਾਂਡ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਤਰਹ ਕੀ ਮਾਨਸਿਕ ਵ ਬੌਧ੍ਦਿਕ ਸੀਮਾਏਂ ਵ ਬਾਧਾਏਂ ਖਡ਼ੀ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਸੇ ਮੁਕ੍ਤ ਹੋਨਾ ਸਹਜ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ। ਸਵਾਲ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਯਾ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਮੂਲ ਚਰਿਤ੍ਰ ਮੇਂ ਅਸਹਿਸ਼੍ਣੁਤਾ ਔਰ ਹਿਂਸਾ ਹੈ? ਕ੍ਯਾ ਉਸਕੇ ਕਾਰਣ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਕਿਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ? ਯਦਿ ਹੈ ਤੋ ਫਿਰ ਉਸਕਾ ਉਪਾਯ ਕ੍ਯਾ ਹੈ? ਇਨ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋਂ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਹੀ ਹਮੇਂ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੋ ਏਕ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿ ਕੇ ਨਾਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਸੇ ਅਲਗ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪਰ ਏਕ ਸਿਧ੍ਦਾਂਤ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਚਰ੍ਚਾ ਕਰਨੀ ਹੋਗੀ।

ਸਾਮਾਨ੍ਯਤ: ਯਹ ਕਹਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਮੂਲ ਚਰਿਤ੍ਰ ਮੇਂ ਕੋਈ ਕਟ੍ਟਰਤਾ, ਅਸਹਿਸ਼੍ਣੁਤਾ ਔਰ ਹਿਂਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਯਹ ਸਬ ਵਿਕਰਤਿਯਾਂ ਹੈਂ ਔਰ ਦਿਗ੍ਭ੍ਰਮਿਤ ਲੋਗੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕੀ ਗਈਂ ਗਲਤ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਏਂ ਹੈਂ। ਪਰਂਤੁ ਸੋਚਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਯਦਿ ਮੂਲ ਵਿਚਾਰ ਮੇਂ ਹਿਂਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਤੋ ਕ੍ਯਾ ਕੇਵਲ ਉਸਕੀ ਗਲਤ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਕੇ ਕਾਰਣ ਇਤਨੇ ਬਡ਼ੇ ਪੈਮਾਨੇ ਨਰਸਂਹਾਰ ਸਂਭਵ ਹੈ? ਉਦਾਹਰਣ ਕੇ ਲਿਏ ਹਮ ਸਨਾਤਨ ਵੈਦਿਕ ਧਰ੍ਮ ਕੋ ਦੇਖੇਂ। ਸਨਾਤਨ ਵੈਦਿਕ ਧਰ੍ਮ ਮੇਂ ਭੀ ਵਿਕਰਤਿਯਾਂ ਆਈਂ ਔਰ ਉਸਕੀ ਕਾਫੀ ਵਿਕਰਤ ਮੀਮਾਂਸਾਏਂ ਭੀ ਕੀ ਗਈਂ, ਪਰਂਤੁ ਉਸਕੇ ਕਾਰਣ ਕਭੀ ਭੀ ਬਡ਼ੇ ਤੋ ਕ੍ਯਾ ਛੋਟੇ ਸ੍ਤਰ ਪਰ ਭੀ ਨਰਸਂਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁਆ। ਉਨ ਵਿਕਰਤਿਯੋਂ ਵ ਗਲਤ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਓਂ ਕੇ ਕਾਰਣ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਭੇਦਭਾਵ ਔਰ ਛੁਆਛੂਤ ਤੋ ਫੈਲਾ ਔਰ ਉਸਕੇ ਕਾਰਣ ਅਤ੍ਯਾਚਾਰ ਭੀ ਬਹੁਤ ਹੁਏ, ਪਰਂਤੁ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਆਜਾਦ ਹੋਨੇ ਤਕ ਉਸਕੇ ਕਾਰਣ ਸਾਮੂਹਿਕ ਹਤ੍ਯਾਕਾਂਡ ਕਭੀ ਨਹੀਂ ਹੁਆ। ਦੇਸ਼ ਕੇ ਆਜਾਦ ਹੋਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਜਬ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਸਾਮਾਜਿਕ ਵ ਜਾਤੀਯ ਆਧਾਰ ਪਰ ਸਾਮੂਹਿਕ ਹਤ੍ਯਾਕਾਂਡ ਕਰਨੇਵਾਲੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਮੂਹੋਂ ਯਥਾ ਸਾਮ੍ਯਵਾਦਿਯੋਂ ਵ ਨਕ੍ਸਲਵਾਦਿਯੋਂ ਕੇ ਸਕ੍ਰਿਯ ਹੋਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਕੁਛੇਕ ਸ੍ਥਾਨੋਂ ਪਰ ਸਾਮੂਹਿਕ ਹਤ੍ਯਾਕਾਂਡ ਹੁਏ ਹੈਂ। ਪਰਂਤੁ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸੇ ਪਹਲੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਕਭੀ ਭੀ ਜਾਤੀਯ ਯਾ ਪਾਂਥਿਕ ਆਧਾਰ ਪਰ ਕੋਈ ਸਾਮੂਹਿਕ ਨਰਸਂਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁਆ।

ਇਸਕਾ ਕਾਰਣ ਭੀ ਬਡ਼ਾ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਹੈ। ਸਨਾਤਨ ਵੈਦਿਕ ਧਰ੍ਮ ਕੇ ਮੂਲ ਚਰਿਤ੍ਰ ਮੇਂ ਹਿਂਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਲਿਏ ਤਮਾਮ ਵਿਕਰਤਿਯੋਂ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਭੀ ਉਸਨੇ ਕਭੀ ਭੀ ਹਿਂਸਾ ਨਹੀਂ ਫੈਲਾਯਾ ਯਾ ਫਿਰ ਹਿਂਸਾ ਕਾ ਸਮਰ੍ਥਨ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ। ਮਹਾਭਾਰਤ ਔਰ ਰਾਮਾਯਣ ਜੈਸੇ ਗ੍ਰਂਥੋਂ ਮੇਂ ਭੀ ਜੋ ਹਿਂਸਾ ਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਹੈ, ਵਹ ਹਿਂਸਾ ਮਾਤ੍ਰ ਨ ਹੋ ਕਰ ਅਚ੍ਛਾਈ ਬਨਾਮ ਬੁਰਾਈ ਕਾ ਸਂਘਰ੍ਸ਼ ਹੈ। ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਮਤਭਿਨ੍ਨਤਾ ਕੇ ਕਾਰਣ ਕਿਸੀ ਭੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਹਿਂਸਾ ਕੋ ਸਨਾਤਨ ਵੈਦਿਕ ਧਰ੍ਮ ਨੇ ਕਿਸੀ ਭੀ ਸ੍ਵਰੂਪ ਮੇਂ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਨਹੀਂ ਦੀ। ਯਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਘੋਰ ਆਸ੍ਤਿਕ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਕੇ ਦਰਬਾਰ ਮੇਂ ਘੋਰ ਨਾਸ੍ਤਿਕ ਰਿਸ਼ਿ ਭੀ ਹੁਆ ਕਰਤੇ ਥੇ। ਇਸਲਿਏ ਹਮ ਯਹ ਕਹ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਜਬ ਤਕ ਕਿਸੀ ਭੀ ਸਂਪ੍ਰਦਾਯ ਕੇ ਮੂਲ ਚਰਿਤ੍ਰ ਮੇਂ ਹਿਂਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਬ ਤਕ ਕੇਵਲ ਉਸਕੀ ਗਲਤ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਇਤਨੀ ਹਿਂਸਾ ਨਹੀਂ ਫੈਲਾਈ ਜਾ ਸਕਤੀ। ਇਸਸੇ ਯਹ ਤੋ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਮੂਲ ਸਿਧ੍ਦਾਂਤੋਂ ਔਰ ਚਰਿਤ੍ਰ ਮੇਂ ਕਿਸੀ ਨ ਕਿਸੀ ਰੂਪ ਮੇਂ ਹਿਂਸਾ ਕੋ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਦੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕੁਰਆਨ ਕੇ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਅਧ੍ਯਯਨ ਸੇ ਹੀ ਯਹ ਬਾਤ ਪਤਾ ਚਲ ਜਾਤੀ ਹੈ ਕਿ ਕੁਰਆਨ ਮੇਂ ਸ੍ਥਾਨ-ਸ੍ਥਾਨ ਪਰ ਇਸ੍ਲਾਮਵਿਰੋਧਿਯੋਂ ਵ ਇਸ੍ਲਾਮਦ੍ਰੋਹਿਯੋਂ ਕੋ ਮਾਰ ਡਾਲਨੇ ਕਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਕਾਫਿਰੋਂ ਸੇ ਨਿਰਂਤਰ ਯੁਧ੍ਦ ਜਾਰੀ ਰਖਨੇ ਔਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਮਾਰ ਡਾਲਨੇ ਕਾ ਆਦੇਸ਼ ਕੁਰਆਨ ਮੇਂ ਆਮ ਹੈ। ਇਸਕੇ ਲਿਏ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਜਨ੍ਨਤ ਕਾ ਪ੍ਰਲੋਭਨ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ। ਜਨ੍ਨਤ ਮੇਂ ਉਨ੍ਹੇਂ ਹੂਰੇਂ ਮਿਲਨੇ ਕੀ ਆਸ਼ਾ ਦਿਖਾਈ ਜਾਤੀ ਹੈ। ਇਸਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਪ੍ਰਸਿਧ੍ਦ ਵਿਦ੍ਵਾਨ ਅਨਵਰ ਸ਼ੇਖ ਨੇ ਅਪਨੀ ਪੁਸ੍ਤਕੋਂ ਮੇਂ ਕਾਫੀ ਕੁਛ ਲਿਖਾ ਹੈ। ਯਹਾਂ ਉਸਕੇ ਕੁਛ ਉਧ੍ਦਰਣ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਹੈਂ। ਇਨ ਉਧ੍ਦਰਣੋਂ ਮੇਂ ਅਨਵਰ ਸ਼ੇਖ ਨੇ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਸਿਧ੍ਦਾਂਤੋਂ ਮੇਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤ ਹਿਂਸਾ ਔਰ ਉਸਕੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਦਿਏ ਜਾਨੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਲੋਭਨੋਂ ਕਾ ਵਰ੍ਣਨ ਕਿਯਾ ਹੈ। ਯਹਾਂ ਮੈਂ ਯਹ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਕਰ ਦੇਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੂਂ ਕਿ ਮੈਂਨੇ ਸ੍ਵਯਂ ਭੀ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਗਤ ਰੂਪ ਸੇ ਕੁਰਾਨ ਕਾ ਅਧ੍ਯਯਨ ਕਿਯਾ ਹੈ ਔਰ ਇਨ ਆਯਤੋਂ ਕੋ ਇਸੀ ਰੂਪ ਮੇਂ ਵਹਾਂ ਪਾਯਾ ਹੈ।

ਇਸ੍ਲਾਮ ਹੀ ਏਕ ਐਸਾ ਧਰ੍ਮ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਮਾਨਵ ਸਮਾਜ ਕੋ ਦੋ ਸ੍ਥਾਯੀ ਪਾਰਸ੍ਪਰਿਕ ਯੁਠ੍ਠ ਕਰਨੇ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹੋਂ ਮੇਂ ਬਾਂਟ ਰਖਾ ਹੈ। ਇਨਮੇਂ ਸੇ ਜੋ ਅਲ੍ਲਾਹ ਔਰ ਪੈਗਮ੍ਬਰ ਮੁਹਮ੍ਮਦ ਮੇਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਕਰਤੇ ਹੈਂ, ਵੇ ਅਲ੍ਲਾਹ ਕੀ ਪਾਰ੍ਟੀ ਵਾਲੇ ਕਹਲਾਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਜੋ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ, ਵੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੀ ਪਾਰ੍ਟੀ ਵਾਲੇ ਹੈਂ (58:19,22)। ਇਨਮੇਂ ਸੇ ਪਹਲੇ ਵਰ੍ਗ ਵਾਲੋਂ ਕਾ ਸਬਸੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਮ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਵੇ ਦੂਸਰੇ ਵਰ੍ਗ ਵਾਲੋਂ ਕੋ ਪਰਾਧੀਨ ਕਰਕੇ ਸਮਾਪ੍ਤ ਕਰ ਦੇਂ। ਯਹ ਉਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯ ਇਤਨਾ ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ ਕਿ ਉਸਕੇ ਲਿਏ ਇਸ੍ਲਾਮ ਅਪਨੇ ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਕੋ ਨ ਕੇਵਲ ਗੈਰ-ਈਮਾਨ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ, ਲੂਟ ਔਰ ਉਨਕੀ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਂ ਕੋ ਪਰਾਧੀਨ ਕਰਨੇ ਕੋ ਉਤ੍ਸਾਹਿਤ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਬਲ੍ਕਿ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ, ਲੂਟ ਔਰ ਸ਼ੀਲ ਭ੍ਰਸ਼੍ਟੀਕਰਣ ਕੋ ਸਬਸੇ ਬਡ਼ਾ ਪੁਣ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯ ਤਕ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਇਸ੍ਲਾਮ ਇਸੇ ‘ਜਿਹਾਦ’ ਕਹਤਾ ਹੈ ਜੋਕਿ ਕਿਸੀ ਮੁਜਾਹਿਦ (ਇਸ੍ਲਾਮ ਕਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੈਨਿਕ) ਕੋ ਉਦ੍ਧਾਰ ਔਰ ‘ਜਨ੍ਨਤ’ ਮੇਂ ਸ੍ਥਾਨ ਦੇਨੇ ਕੀ ਗਾਰਂਟੀ ਦੇਤਾ ਹੈ।
ਅਪਨੇ ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਕੋ ਨਿਰ੍ਦਯੀ ਲੁਟੇਰਾ ਬਨਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ, ਵਹ ਉਨ੍ਹੇਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਅਪਨੇ ਸਂਭਾਵਿਤ ਪੀਡਿਤੋਂ ਯਾਨੀ ਗੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਘਰਣਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਤਾ ਹੈ।
1. ”ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਹੀ (ਭੂਮਿ) ਪਰ ਚਲਨੇ ਵਾਲੇ ਸਬਸੇ ਬੁਰੇ ਜੀਵ ਅਲ੍ਲਾਹ ਕੀ ਦਰਸ਼੍ਟਿ ਮੇਂ ਵੇ ਲੋਗ ਹੈਂ ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ‘ਕੁਫ੍ਰ’ ਕਿਯਾ ਫਿਰ ਵੇ ‘ਈਮਾਨ’ ਨਹੀਂ ਲਾਤੇ”। (ਇਸ੍ਲਾਮ ਨਹੀਂ ਸ੍ਵੀਕਾਰਤੇ) (8:55)।
2. ”ਤੋ ਇਨ ਕਾਫ਼ਿਰੋਂ ਪਰ ਅਲ੍ਲਾਹ ਕੀ ਫਿਟਕਾਰ ਹੈ”। ਕਾਫ਼ਿਰੋਂ (ਗੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ) ਕੇ ਲਿਏ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ ਯਾਤਨਾ ਹੈ।” (2:89-90)
3. ”ਜੋ ਕਾਫ਼ਿਰ ਹੈਂ, ਜਾਲਿਮ ਵਹੀ ਹੈਂ”। (2:254)
4. ”ਹੇ ਈਮਾਨਵਾਲੋ! ਉਨ ਕਾਫ਼ਿਰੋਂ ਸੇ ਲਡ਼ੋ ਜੋ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਹੈਂ ਔਰ ਚਾਹਿਏ ਕਿ ਵੇ ਤੁਮ ਮੇਂ ਸਖ੍ਤੀ ਪਾਏਂ।” (9:123)
5. ”ਕਿਤਾਬ ਵਾਲੇ” (ਯਹੂਦੀ-ਈਸਾਈ) ਜੋ ਨ ਅਲ੍ਲਾਹ ਪਰ ਈਮਾਨ ਲਾਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਨ ਅਨ੍ਤਿਮ ਦਿਨ ਪਰ ਔਰ ਨ ਉਸੇ ‘ਹਰਾਮ’ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਜਿਸੇ ਅਲ੍ਲਾਹ ਔਰ ਉਸਕੇ ‘ਰਸੂਲ’ ਨੇ ਹਰਾਮ ਠਹਰਾਯਾ ਹੈ ਔਰ ਸਚ੍ਚੇ ‘ਦੀਨ’ ਕੋ ਅਪਨਾ ਦੀਨ ਬਨਾਤੇ ਹੈਂ ਉਨਸੇ ਲਡ਼ੋ ਯਹਾਂ ਤਕ ਕਿ ਵੇ ਅਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਿਤ ਹੋਕਰ ਅਪਨੇ ਹਾਥ ਸੇ ਜ਼ਿਜ਼ਿਯਾ ਦੇਨੇ ਲਗੇਂ।” (9:29)
ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਯਹ ਲੂਟ ਹੀ ਥੀ ਕਿ ਜਿਸਕੇ ਪਰਿਣਾਮਸ੍ਵਰੂਪ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਹੁਆ, ਯਹਾਂ ਤਕ ਕਿ ਜਿਨ ਚੀਜ਼ੋਂ ਕੋ ਸ੍ਵਯਂ ਪੈਗਮ੍ਬਰ ਨੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਿਯਾ, ਉਨਕੀ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਸਮਾਪ੍ਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਬ ਵੇ ਬਾਤੇਂ ਉਨ੍ਹੇਂ ਅਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਲਗੀਂ। ਉਦਾਹਰਣ ਕੇ ਲਿਏ
”ਜਬ ਹਰਾਮ (ਪਵਿਤ੍ਰ) ਮਹੀਨੇ ਬੀਤ ਜਾਏਂ ਤੋ ਮੁਸ਼ਰਿਕੋਂ ਕੋ ਜਹਾਂ-ਕਹੀਂ ਪਾਓ ਕਤ੍ਲ ਕਰੋ ਔਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਪਕਡ਼ੋ ਔਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਘੇਰੋ ਔਰ ਹਰ ਘਾਤ ਕੀ ਜਗਹ ਉਨਕੀ ਤਾਕ ਮੇਂ ਬੈਠੋ। ਫਿਰ ਯਦਿ ਵੇ ਤੌਬਾ ਕਰ ਲੇਂ ਔਰ ‘ਨਮਾਜ’ ਕਾਯਮ ਕਰੇਂ ਔਰ ਜ਼ਕਾਤ ਦੇਂ ਤੋ ਉਨਕਾ ਮਾਰ੍ਗ ਛੋਡ਼ ਦੋ।” (9:5)
”ਕ੍ਯਾ ਤੁਮ ਐਸੇ ਲੋਗੋਂ ਸੇ ਨਹੀਂ ਲਡ਼ੋਗੇ ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ਅਪਨੀ ਕਸਮੋਂ ਕੋ ਤੋਡ਼ਾ ਔਰ ‘ਰਸੂਲ’ ਕੋ ਨਿਕਾਲ ਦੇਨੇ ਕੀ ਫਿਕ੍ਰ ਕੀ ਔਰ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਹੀ ਤੁਮਸੇ ਪਹਲੇ ਛੇਡ਼ ਭੀ ਕੀ। ਕ੍ਯਾ ਤੁਮ ਉਨਸੇ ਡਰਤੇ ਹੋ? ਯਦਿ ਤੁਮ ‘ਈਮਾਨ’ ਵਾਲੇ ਹੋ ਤੋ ਅਲ੍ਲਾਹ ਇਸ ਬਾਤ ਕਾ ਜ੍ਯਾਦਾ ਹਕਦਾਰ ਹੈ ਕਿ ਉਸਸੇ ਡਰੋ। ਉਨਸੇ ਲਡ਼ੋ! ਅਲ੍ਲਾਹ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਹਾਥੋਂ ਉਨ੍ਹੇਂ ਯਾਤਨਾ ਦੇਗਾ, ਔਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਰੁਸਵਾ ਕਰੇਗਾ ਔਰ ਉਨਕੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮੇਂ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਸਹਾਯਤਾ ਕਰੇਗਾ ਔਰ ‘ਈਮਾਨ’ ਵਾਲੇ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਦਿਲ ਠਣ੍ਡੇ ਕਰੇਗਾ” (9:13-14)
”ਹੇ ਨਬੀ! ‘ਈਮਾਨਵਾਲੋਂ’ ਕੋ ਲਡ਼ਾਈ ਪਰ ਉਤਾਰੋ। ਯਦਿ ਤੁਮ ਮੇਂ ਬੀਸ ਜਮੇ ਰਹਨੇ ਵਾਲੇ ਹੋਂਗੇ ਤੋ ਵੇ ਦੋ ਸੌ ਪਰ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰੇਂਗੇ। ਔਰ ਯਦਿ ਤੁਮ ਮੇਂ ਸੌ ਹੋਂ ਤੋ ਵੇ ਏਕ ਹਜਾਰ ਕਾਫ਼ਿਰੋਂ ਪਰ ਭਾਰੀ ਰਹੇਂਗੇ।” (8:65)

ਇਸ ਬਾਤ ਕੀ ਸਚ੍ਚਾਈ ਕੀ ਪੁਸ਼੍ਟਿ ਨਿਮ੍ਨਲਿਖਿਤ ਹਦੀਸ ਸੇ ਹੋਤੀ ਹੈ
”ਮੁਝੇ (ਕਾਫ਼ਿਰੋਂ) ਲੋਗੋਂ ਸੇ ਤਬ ਤਕ ਯੁਦ੍ਧ ਕਰਨੇ ਕੀ ਆਜ੍ਞਾ ਦੀ ਗਈ ਹੈ ਜਬ ਤਕ ਕਿ ਵੇ ਯਹ ਸ੍ਵੀਕਾਰ ਨ ਕਰੇਂ ਕਿ ਅਲ੍ਲਾਹ ਕੇ ਸਿਵਾ ਅਨ੍ਯ ਕੋਈ ਪੂਜ੍ਯ ਨਹੀਂ ਹੈ ਔਰ (ਮੁਹਮ੍ਮਦ) ਕੋ ਅਲ੍ਲਾਹ ਕਾ ਪੈਗਮ੍ਬਰ ਨ ਮਾਨੇ; ਔਰ ਜਬ ਵੇ ਐਸਾ ਕਰ ਲੇਂ ਤੋ ਉਨਕਾ ਜੀਵਨ ਪਰਿਵਾਰ (ਸਹਿਤ) ਔਰ ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿ ਕੀ ਮੇਰੀ ਓਰ ਸੇ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕੀ ਗਾਰਂਟੀ ਹੈ, ਇਸਕੇ ਅਲਾਵਾ ਜੋ ਭੀ ਕਾਨੂਨਨ ਸਹੀ ਹੋ”। (ਸਹੀਦ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਖਂਡ 1 : 31 ਪਰ. 20-21)

ਇਨ ਉਧ੍ਦਰਣੋਂ ਔਰ ਉਦਾਹਰਣੋਂ ਸੇ ਯਹ ਸਿਧ੍ਦ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕਾ ਮੂਲ ਗ੍ਰਂਥ ਕੁਰਆਨ ਹੀ ਆਸ੍ਥਾ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਹਿਂਸਾ ਕਾ ਸਮਰ੍ਥਨ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਆਸ੍ਥਾ ਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਹਿਂਸਾ ਕੇ ਇਤਨੇ ਖੁਲੇ ਸਮਰ੍ਥਨ ਕੋ ਨਜਰਅਂਦਾਜ ਕਿਯਾ ਜਾਨਾ ਕਠਿਨ ਹੈ। ਇਸੇ ਆਪ ਕੇਵਲ ਕੁਛੇਕ ਵਿਕਰਤਿਯਾਂ ਕਹਕਰ ਨਹੀਂ ਟਾਲ ਸਕਤੇ। ਇਸਲਿਏ ਸਵਾਲ ਯਹੀ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਯਾ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਔਰ ਸੇਕੁਲਰਵਾਦ ਕੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਇਸ੍ਲਾਮ ਕੀ ਇਨ ਸੈਧ੍ਦਾਂਤਿਕ ਵਿਡਂਬਨਾਓਂ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਤੈਯਾਰ ਹੈਂ?

Posted in ਸਭ੍ਯਤਾਮੂਲਕ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ | Tagged: , | 29 Comments »

ਮਹਿਲਾ ਆਰਕ੍ਸ਼ਣ ਔਰ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕਾ ਹਿਤ

Posted by bhartiyapaksha on ਮਾਰ੍ਚ 8, 2010

ਤੋ ਆਜ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਹੈ ਔਰ ਆਜ ਅਪਨਾ ਦੇਸ਼ ਕਥਿਤ ਤੌਰ ਪਰ ਏਕ ਇਤਿਹਾਸ ਰਚਨੇ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮਹਿਲਾ ਆਰਕ੍ਸ਼ਣ ਵਿਧੇਯਕ ਕੇ ਪਾਰਿਤ ਹੋਨੇ ਕੀ ਪੂਰੀ ਸਂਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਆਰਕ੍ਸ਼ਣ ਸੇ ਉਨ੍ਹੇਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਮੇਂ ਯਾਨੀ ਕਿ ਸਂਸਦ ਮੇਂ 33 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਕਾ ਆਰਕ੍ਸ਼ਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋ ਜਾਏਗਾ। ਇਸੇ ਏਕ ਐਤਿਹਾਸਿਕ ਕਦਮ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤ ਕਿਯਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ। ਕੁਛ ਲੋਗ ਇਸੇ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਮਹਾਨ ਉਪਲਬ੍ਧਿ ਸਿਧ੍ਦ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਜੁਟੇ ਹੁਏ ਹੈਂ। ਦੇਸ਼ ਕੇ ਨਵਬੌਧ੍ਦਿਕ ਵਰ੍ਗ ਕਾ ਮਾਨਨਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਸੇ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਮਹਾਨ ਫਾਯਦਾ ਹੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੈ ਔਰ ਵਰ੍ਸ਼ੋਂ ਸੇ ਵੇ ਪੁਰੂਸ਼ੋਂ ਕੀ ਜਿਸ ਗੁਲਾਮੀ ਕੋ ਸਹਨ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਵਿਵਸ਼ ਥੀਂ, ਉਸਸੇ ਅਬ ਵੇ ਆਜਾਦ ਹੋ ਜਾਏਂਗੀ। ਦੇਖਨਾ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਯਾ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਐਸਾ ਕੁਛ ਹੋ ਪਾਏਗਾ? ਕ੍ਯਾ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਪਹਲੇ ਵੇ ਕਿਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀ ਗੁਲਾਮੀ ਮੇਂ ਥੀਂ ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਇਸ ਵਿਧੇਯਕ ਸੇ ਉਨਕੀ ਗੁਲਾਮੀ ਸਮਾਪ੍ਤ ਹੋ ਜਾਏਗੀ ਔਰ ਉਨਕੇ ਵਿਕਾਸ ਕਾ ਰਾਸ੍ਤਾ ਖੁਲ ਜਾਏਗਾ?

ਇਨ ਸਵਾਲੋਂ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਮੈਂ ਕੁਛ ਦਿਨੋਂ ਪਹਲੇ ਆਈ ਏਕ ਖਬਰ ਕੋ ਸਾਮਨੇ ਰਖਨਾ ਚਾਹੂਂਗਾ। ਕੁਛ ਦਿਨੋਂ ਪਹਲੇ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਦੈਨਿਕ ਹਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤਾਨ ਕੇ ਮੁਖਪਰਸ਼੍ਠ ਪਰ ਖਬਰ ਛਪੀ ਕਿ ਭਾਰਤੀਯ ਰੇਲਵੇ ਨੇ ਕੁਲੀ ਕੀ ਨੌਕਰੀ ਕੇ ਲਿਏ ਆਵੇਦਨ ਮਂਗਵਾਏ ਥੇ। ਰੇਲਵੇ ਨੇ ਮਹਿਲਾਓਂ ਸੇ ਭੀ ਆਵੇਦਨ ਮਂਗਵਾਏ ਥੇ ਤਾਕਿ ਮਹਿਲਾ ਕੂਲਿਯੋਂ ਕੀ ਭੀ ਨਿਯੁਕ੍ਤਿ ਕੀ ਜਾ ਸਕੇ, ਲੇਕਿਨ ਰੇਲਵੇ ਕੋ ਤਬ ਕਾਫੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹਾਥ ਲਗੀ ਜਬ ਏਕ ਭੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਆਵੇਦਨ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ। ਇਸ ਖਬਰ ਪਰ ਹਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤਾਨ ਕੇ ਸਂਵਾਦਦਾਤਾ ਨੇ ਲਿਖਾ ਥਾ ਕਿ ਰੇਲਵੇ ਕੋ ਬਡ਼ੀ ਆਸ਼ਾ ਥੀ ਕਿ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਹਿਲਾਓਂ ਨੇ ਅਨ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੋਂ ਮੇਂ ਆਗੇ ਬਢ਼-ਚਢ਼ਕਰ ਹਿਸ੍ਸਾ ਲਿਯਾ ਹੈ ਔਰ ਬੇਹਤਰ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕਿਯਾ ਹੈ, ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੁਲੀ ਬਨਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਭੀ ਵੇ ਆਗੇ ਆਏਂਗੀ। ਪਰਂਤੁ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਪਾਯਾ ਔਰ ਏਕ ਭੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਆਵੇਦਨ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ। ਐਸੀ ਕਈ ਖਬਰੇਂ ਜਬ-ਤਬ ਹਮ ਪਹਲੇ ਭੀ ਪਢ਼ਤੇ ਰਹੇ ਹੈਂ। ਜੈਸੇ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਪਹਲੀ ਮਹਿਲਾ ਔਟੋ ਚਾਲਕ, ਦੇਸ਼ ਕੀ ਪਹਲੀ ਮਹਿਲਾ ਟ੍ਰਕ ਡ੍ਰਾਇਵਰ ਆਦਿ ਆਦਿ। ਇਸਸੇ ਪਤਾ ਚਲਤਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਨਵਬੌਧ੍ਦਿਕ ਲੋਗ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਕਿਤਨੀ ਊਂਚੀ ਸੋਚ ਰਖਤੇ ਹੈਂ। ਉਨਕੇ ਔਟੋ ਚਾਲਕ, ਟ੍ਰਕ ਚਾਲਕ ਯਾ ਕੂਲੀ ਬਨਨੇ ਕੋ ਵੇ ਏਕ ਉਪਲਬ੍ਧਿ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਇਸਸੇ ਉਨਕਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ। ਅਭੀ ਮੈਂ ਯਹਾਂ ਪਰ ਸੌਂਦਰ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਯੋਗਿਤਾਓਂ ਕੀ ਚਰ੍ਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹਾ। ਵਹ ਤੋ ਏਕ ਅਲਗ ਔਰ ਬਡ਼ਾ ਹੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੁਦ੍ਦਾ ਹੈ।
ਬਹਰਹਾਲ, ਇਨ ਖਬਰੋਂ ਕੋ ਸਾਮਨੇ ਰਖਨੇ ਕਾ ਮੇਰਾ ਉਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯ ਯਹ ਬਤਲਾਨਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਵਿਕਾਸ ਕੀ ਬਾਤ ਕਰਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਉਨਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾਓਂ ਕੋ ਠੀਕ ਸੇ ਜਾਨਨੇ-ਸਮਝਨੇ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੈ। ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾਓਂ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਤੇ ਸਮਯ ਯਹ ਧ੍ਯਾਨ ਰਖਨੇ ਕੀ ਭੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਮੇਂ ਭਾਰਤੀਯ ਮੂਲ ਕੇ ਪਂਥਾਵਲਂਬੀ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸ੍ਥਿਤਿ ਖਰਾਬ ਹੋਤੇ ਹੁਏ ਭੀ ਉਸਕੀ ਸ੍ਥਿਤਿ ਵ ਸਮਸ੍ਯਾਏਂ ਯੂਰੋਪ, ਅਮੇਰਿਕਾ ਵ ਅਰਬ ਆਦਿ ਦੇਸ਼ੋਂ ਕੀ ਈਸਾਈ ਵ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸ੍ਥਿਤਿ ਵ ਸਮਸ੍ਯਾਏਂ ਨਿਤਾਂਤ ਹੀ ਭਿਨ੍ਨ ਹੈਂ। ਇਸਲਿਏ ਯੂਰੋਪ ਮੇਂ ਜਨ੍ਮੇ ਔਰ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁਏ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਆਂਦੋਲਨ ਕੀ ਨਕਲ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤ ਕੀ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸ੍ਥਿਤਿ ਮੇਂ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇਂਗੇ ਤੋ ਉਨ੍ਹੇਂ ਕੂਲੀ ਵ ਔਟੋ ਚਾਲਕ ਬਨਾਨੇ ਯਾ ਫਿਰ ਅਧਿਕ ਸੇ ਅਧਿਕ ਵਿਸ਼੍ਵ ਸੂਂਦਰੀ ਆਦਿ ਬਨਾਨੇ ਮੇਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵ ਗਰ੍ਵ ਕਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰੇਂਗੇ ਔਰ ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕਰ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਆਰ੍ਥਿਕ ਰੂਪ ਸੇ ਸਕ੍ਸ਼ਮ ਹੋਨੇ ਤਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਰਹ ਜਾਏਂਗੇ। ਯੂਰੋਪ ਵ ਅਮੇਰਿਕਾ ਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਸਬਸੇ ਪਹਲੇ ਤੋ ਅਪਨੇ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਕੀ ਹੀ ਲਡ਼ਾਈ ਲਡ਼ਨੀ ਪਡ਼ੀ ਥੀ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਲਂਬੇ ਸਮਯ ਤਕ ਚਰ੍ਚ ਯਹ ਮਾਨਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਤੈਯਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਥਾ ਕਿ ਉਨਮੇਂ ਭੀ ਆਤ੍ਮਾ ਹੋਤੀ ਹੈ। ਚਰ੍ਚ ਨੇ ਲਂਬੇ ਸਮਯ ਤਕ ਪਾਪ ਕਾ ਕਾਰਣ ਔਰ ਆਤ੍ਮਾਵਿਹੀਨ ਬਤਾ ਕਰ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਉਨਕੇ ਵਾਸ੍ਤਵਿਕ ਸਮ੍ਮਾਨ ਵ ਅਧਿਕਾਰੋਂ ਸੇ ਵਂਚਿਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਖਾ, ਬਲ੍ਕਿ ਉਨ ਪਰ ਅਮਾਨਵੀਯ ਅਤ੍ਯਾਚਾਰ ਭੀ ਕਿਏ। ਪਰਂਤੁ ਭਾਰਤ ਮੇਂ ਐਸੀ ਸ੍ਥਿਤਿ ਕਭੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਇਸਲਿਏ ਭਾਰਤ ਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾਏਂ ਯੂਰੋਪ ਕੀ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾਓਂ ਸੇ ਕਾਫੀ ਅਲਗ ਹੈਂ।

ਇਸਲਿਏ ਸਵਾਲ ਯਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਲਾਏਂ ਨੌਕਰੀ ਕਰਤੀ ਹੈਂ ਯਾ ਨਹੀਂ, ਸਵਾਲ ਯਹ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਨਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਹਭਾਗਿਤਾ ਕਿਤਨੀ ਹੈ, ਸਵਾਲ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਉਨਕੀ ਸ੍ਥਿਤਿ ਕ੍ਯਾ ਹੈ। ਕਾਂਗ੍ਰੇਸ ਔਰ ਭਾਜਪਾ ਦੋਨੋਂ ਦਲੋਂ ਮੇਂ ਕਈ ਮਹਿਲਾ ਨੇਤਾ ਹੈਂ ਔਰ ਪ੍ਰਮੁਖ ਭੂਮਿਕਾਓਂ ਮੇਂ ਹੈਂ। ਪਰਂਤੁ ਜਬ ਉਨਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਚਰ੍ਚਾ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ਤੋ ਉਨਕੇ ਅਪਨੇ ਦਲ ਕੇ ਲੋਗ ਹੀ ਉਨਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਜੋ ਟਿਪ੍ਪਣਿਯਾਂ ਯਾ ਫਿਰ ਚਰ੍ਚਾ ਕਰਤੇ ਹੈਂ, ਯਹਾਂ ਲਿਖਾ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਤਾ ਪਰਂਤੁ ਉਸੇ ਸੁਨਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਕੋਈ ਭੀ ਸਮਝ ਸਕਤਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਤਾ ਕੀ ਸੀਮਾ ਕ੍ਯਾ ਹੈ। ਸੋਚਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਲੋਂ ਮੇਂ ਆਮ ਮਹਿਲਾ ਕਾਰ੍ਯਕਰ੍ਤਾਓਂ ਕੀ ਆਜ ਜੋ ਸ੍ਥਿਤਿ ਹੈ, ਵਹ ਕ੍ਯਾ ਆਰਕ੍ਸ਼ਣ ਕੇ ਅਭਾਵ ਕੇ ਕਾਰਣ ਹੈ? ਆਖਿਰ ਦੇਸ਼ ਕੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਤੋ ਮਹਿਲਾਏਂ ਕਾਫੀ ਜਾਗਰੂਕ, ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਔਰ ਆਰ੍ਥਿਕ ਰੂਪ ਸੇ ਆਤ੍ਮਨਿਰ੍ਭਰ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਇਸੀ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਇਤਨੇ ਅਧਿਕ ਅਪਰਾਧ ਕ੍ਯੋਂ ਹੋ ਰਹੇ ਹੈਂ? ਸੋਚਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਜਹਾਂ-ਜਹਾਂ ਮਹਿਲਾਏਂ ਜਾਗਰੂਕ, ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਔਰ ਆਰ੍ਥਿਕ ਰੂਪ ਸੇ ਆਤ੍ਮਨਿਰ੍ਭਰ ਹੋਤੀ ਜਾ ਰਹੀਂ ਹੈਂ, ਵਹੀਂ-ਵਹੀਂ ਉਨਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਪਰਾਧ ਭੀ ਕ੍ਯੋਂ ਬਢ਼ ਰਹੇ ਹੈਂ? ਸੀਧੀ ਸੀ ਬਾਤ ਹੈ ਕਿ ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਔਰ ਸ੍ਵਾਵਲਂਬਨ ਆਦਿ ਕਾ ਅਪਨਾ ਮਹਤ੍ਵ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਯਦਿ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾ ਦੂਰ ਕਰਨੀ ਹੈ ਤੋ ਉਨਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਅਪਨੀ ਸੋਚ ਕੋ ਹਮੇਂ ਬਦਲਨਾ ਹੋਗਾ। ਸਮਾਜ ਮੇਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ-ਪੁਰੂਸ਼ ਕੇ ਬੀਚ ਮੇਂ ਜੋ ਸਾਮਂਜਸ੍ਯ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਰਿਸ਼ਿਯੋਂ ਨੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਿਯਾ ਥਾ, ਉਸੇ ਪੁਨ: ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਹੋਗਾ। ਯਹ ਸਮਝਨਾ ਹੋਗਾ ਕਿ ਸਮਾਨਤਾ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਪੁਰੂਸ਼ ਵ ਮਹਿਲਾ ਕੂਲਿਯੋਂ ਕੀ ਨਿਯੁਕ੍ਤਿ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਾਂ ਔਰ ਪਤ੍ਨੀ ਸੇ ਸਮਾਨ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਕਰਨੇ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਯਹ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਕਿ ਪਤ੍ਨੀ ਕੇ ਸਾਥ ਜੋ ਵ੍ਯਵਹਾਰ ਹਮ ਕਰਤੇ ਹੈਂ, ਵਹੀ ਮਾਂ ਕੇ ਸਾਥ ਭੀ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈਂ। ਸਮਾਨਤਾ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਪ੍ਰਸਂਗ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਲਗਾਯਾ ਜਾਨਾ ਚਾਹਿਏ। ਇਸਲਿਏ ਯਦਿ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਹਮ ਸਮਾਨ ਸ੍ਥਾਨ ਦੇਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਇਸਕਾ ਯਹ ਅਰ੍ਥ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹੇਂ ਸਂਸਦ ਮੇਂ 33 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਆਰਕ੍ਸ਼ਣ ਦੇਨੇ ਸੇ ਹੀ ਵਹ ਸਂਭਵ ਹੋਗਾ। ਉਨ੍ਹੇਂ ਸਮਾਨ ਸ੍ਥਾਨ ਦੇਨੇ ਕਾ ਅਰ੍ਥ ਹੈ ਕਿ ਹਮਾਰੇ ਘਰੋਂ ਮੇਂ ਰਹਨੇ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੋ ਹਮ ਆਦਰ ਵ ਸ੍ਨੇਹ ਦੇਨਾ ਸੀਖੇਂ। ਉਨਕੇ ਗੁਣੋਂ ਵ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਕੋ ਸਮ੍ਮਾਨ ਦੇਨੇ ਵ ਉਭਾਰਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਰੇਂ। ਨੇਤਰਤ੍ਵ ਕੇਵਲ ਰਾਜਨੀਤਿ ਮੇਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਜਾਤਾ, ਏਕ ਪਰਿਵਾਰ ਕਾ ਸਫਲ ਸਂਚਾਲਨ ਭੀ ਨੇਤਰਤ੍ਵ ਕੇ ਗੁਣੋਂ ਕੇ ਅਂਦਰ ਹੀ ਆਤਾ ਹੈ। ਅਪਨੀ ਸਂਤਾਨੋਂ ਕੋ ਸੁਯੋਗ੍ਯ ਵ ਸਂਸ੍ਕਾਰਿਤ ਬਨਾਨਾ ਭੀ ਦੇਸ਼ ਵ ਸਮਾਜ ਕੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਮੇਂ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸ੍ਥਿਤਿ ਕੋ ਸਮ੍ਮਾਨਿਤ ਵ ਮਜਬੂਤ ਬਨਾਨੇ ਸੇ ਹੀ ਮਹਿਲਾਓਂ ਕੀ ਸਮਸ੍ਯਾਓਂ ਕਾ ਸਮਾਧਾਨ ਸਂਭਵ ਹੈ, ਅਨ੍ਯਥਾ 33 ਨਹੀਂ 100 ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਆਰਕ੍ਸ਼ਣ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਮਹਿਲਾਏਂ ਅਪਰਾਧ ਵ ਅਤ੍ਯਾਚਾਰ ਕਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਨਤੀ ਹੀ ਰਹੇਂਗੀ।

Posted in ਸਮ ਸਾਮਯਿਕ | Tagged: | Leave a Comment »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.