ਉਸਕੀ ਸੋਹਬਤ ਮੇਂ ਕੋਈ ਕਮੀ ਤੋ ਨਹੀਂ
ਕਸ ਕੇ ਪਕਡ਼ਾ ਥਾ ਹਾਥ ਉਸਨੇ ਭੀ
ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਕੋ ਭੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਥਾ ਬਹੁਤ...
ਬਸ ਇਸੀਲਿਏ ਸਾਥ ਪਲਨਾ ਚਾਹਾ
ਕਿਂਤੁ....
ਇਮਾਰਤ ਪਰ ਅਗਰ ਪੇਡ਼ ਉਗਨਾ ਚਾਹੇ...
ਦਰਾਰ ਪਡ਼ਤੀ ਹੈ....ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਤੀ ਹੈ....
ਪੇਡ਼ ਭੀ ਦੇਰ ਸਬੇਰ ਸੂਖ ਹੀ ਜਾਤਾ ਹੈ
ਨਾ ਜਡ਼ੇਂ ਟਿਕਤੀ ਹੈਂ...
ਨਾ ਬੁਨਿਯਾਦ ਹੀ ਸਂਭਲਤੀ ਹੈ...
.....................
ਫਿਰ ਭੀ ਯਕੀਨ ਹੈ ਤੁਝਕੋ ਅਗਰ
ਸਾਥ ਨਿਭਾਨੇ ਕੀ ਜਿਦ ਭੀ ਮਨ ਮੇਂ ਠਾਨੀ ਹੈ
ਸ਼ਾਯਦ ਨਿਭ ਭੀ ਜਾਯੇ...ਕਿਸੇ ਖਬਰ
ਅਪਵਾਦ ਸੇ ਹਮ ਕਹਾਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ
Tuesday, July 12, 2011
Thursday, May 05, 2011
ਊਬ
ਹੋਤਾ ਹੈ ਨਾ ਐਸਾ
ਕੋਈ ਦਿਨ
ਬਹਤਾ ਹੁਆ
ਇਕਟ੍ਠਾ ਹੋਨੇ ਲਗਤਾ ਹੈ
ਕਿਸੀ ਕੀਚਡ਼ ਭਰੇ
ਡਬਰੇ ਕੀ ਤਰਹ
ਰੁਕਾ ਹੁਆ
.........
ਸੋਚਤੀ ਹੂਂ
ਸਾਥ ਹੋਤੇ
ਤੋ ਸ਼ਾਯਦ
ਚਪ੍ਪਲ ਖੋਲ
ਕੁਛ ਦੇਰ ਫੁਦਕਤੇ
ਔਰ ਦਿਨ ਆਗੇ ਬਢ਼ ਜਾਤਾ
.................
ਕੋਈ ਦਿਨ
ਬਹਤਾ ਹੁਆ
ਇਕਟ੍ਠਾ ਹੋਨੇ ਲਗਤਾ ਹੈ
ਕਿਸੀ ਕੀਚਡ਼ ਭਰੇ
ਡਬਰੇ ਕੀ ਤਰਹ
ਰੁਕਾ ਹੁਆ
.........
ਸੋਚਤੀ ਹੂਂ
ਸਾਥ ਹੋਤੇ
ਤੋ ਸ਼ਾਯਦ
ਚਪ੍ਪਲ ਖੋਲ
ਕੁਛ ਦੇਰ ਫੁਦਕਤੇ
ਔਰ ਦਿਨ ਆਗੇ ਬਢ਼ ਜਾਤਾ
.................
Monday, May 02, 2011
ਨਿਵੇਦਨ
ਕੁਛ ਨਯਾ ਲਿਖੋ....
ਜਬ ਗਿਰਾ ਥਾ ਘੋਂਸਲਾ
ਜਗ ਉਠਾ ਤਬ ਹੌਸਲਾ
ਇਕ ਤਰਫ ਬਾਢ਼ ਥੀ
ਔਰ ਇਕ ਤਰਫ ਨਾਵ ਥੀ
ਅਕਸ੍ਮਾਤ ਜਬ ਹੁਏ
ਸਬ ਖਡ਼ੇ ਸਾਥ ਥੇ
ਬਾਲ ਬਾਲ ਬਚਾ ਲਿਯਾ
ਵੋ ਬਾਲ ਥਾ ਕਿਸੀ ਔਰ ਕਾ
ਆਂਸੁਓਂ ਕੀ ਧਾਰ ਸੇ
ਆਸ ਕੀ ਫਸਲ ਉਗਾ ਰਹੇ
ਅਰ੍ਥ ਸਾਰ੍ਥਕ ਹੋ ਗਯਾ
ਭੂਖ ਜਬ ਉਸਸੇ ਮਿਟੀ
ਹਾਟ ਮੇਂ ਜਬ ਬਮ ਫਟਾ
ਹਾਥ ਸ਼ਰੀਰ ਸੇ ਕਟਾ
ਉਂਗਲੀ ਪਕਡ਼ ਸਹਮੀ ਖਡ਼ੀ
ਬੇਹੋਸ਼ ਥੀ ਪਰ ਬਚ ਗਈ
ਰੌਸ਼ਨੀ ਪ੍ਯਾਰ ਕੀ
ਇਸ ਕਦਰ ਥੀ ਹਰ ਜਗਹ
ਰਾਤ ਥੀ ਗਹਰੀ ਬਹੁਤ
ਪਰ ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਬ ਸਾਫ ਥੇ
ਸ਼ਹਰ ਗਿਰਾ ਔਰ ਨੀਂਵ ਭੀ
ਘਰੋਂ ਕੀ ਛਤ ਗਿਰ ਗਈ
ਨੀਡ਼ ਕਿਂਤੁ ਬਚ ਗਯੇ
ਜੋ ਸ੍ਨੇਹ ਸੇ ਬਨੇ
ਬਹੁਤ ਹੁਆ
ਖਬਰ ਕੀ ਕਬ੍ਰ ਪਰ
ਰੋਜ਼ ਫੂਲ ਚਢ਼ ਰਹੇ
ਕੁਛ ਅਂਕ ਖਪ ਗਯੇ
ਕੁਛ ਰੋਜ਼ ਮਰ ਰਹੇ
.....
ਕਲਮ ਸੇ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ
ਸਰਜਨ ਹੋ, ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਹੋ
.....
ਉਮ੍ਮੀਦ ਲਿਖੋ
ਗੀਤ ਲਿਖੋ
ਹਂਸੀ ਲਿਖੋ
ਬੇਬਸੀ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ
ਮਿਲੀ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਖੋ
...............
ਕੁਛ ਨਯਾ ਲਿਖੋ
ਜਬ ਗਿਰਾ ਥਾ ਘੋਂਸਲਾ
ਜਗ ਉਠਾ ਤਬ ਹੌਸਲਾ
ਇਕ ਤਰਫ ਬਾਢ਼ ਥੀ
ਔਰ ਇਕ ਤਰਫ ਨਾਵ ਥੀ
ਅਕਸ੍ਮਾਤ ਜਬ ਹੁਏ
ਸਬ ਖਡ਼ੇ ਸਾਥ ਥੇ
ਬਾਲ ਬਾਲ ਬਚਾ ਲਿਯਾ
ਵੋ ਬਾਲ ਥਾ ਕਿਸੀ ਔਰ ਕਾ
ਆਂਸੁਓਂ ਕੀ ਧਾਰ ਸੇ
ਆਸ ਕੀ ਫਸਲ ਉਗਾ ਰਹੇ
ਅਰ੍ਥ ਸਾਰ੍ਥਕ ਹੋ ਗਯਾ
ਭੂਖ ਜਬ ਉਸਸੇ ਮਿਟੀ
ਹਾਟ ਮੇਂ ਜਬ ਬਮ ਫਟਾ
ਹਾਥ ਸ਼ਰੀਰ ਸੇ ਕਟਾ
ਉਂਗਲੀ ਪਕਡ਼ ਸਹਮੀ ਖਡ਼ੀ
ਬੇਹੋਸ਼ ਥੀ ਪਰ ਬਚ ਗਈ
ਰੌਸ਼ਨੀ ਪ੍ਯਾਰ ਕੀ
ਇਸ ਕਦਰ ਥੀ ਹਰ ਜਗਹ
ਰਾਤ ਥੀ ਗਹਰੀ ਬਹੁਤ
ਪਰ ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਬ ਸਾਫ ਥੇ
ਸ਼ਹਰ ਗਿਰਾ ਔਰ ਨੀਂਵ ਭੀ
ਘਰੋਂ ਕੀ ਛਤ ਗਿਰ ਗਈ
ਨੀਡ਼ ਕਿਂਤੁ ਬਚ ਗਯੇ
ਜੋ ਸ੍ਨੇਹ ਸੇ ਬਨੇ
ਬਹੁਤ ਹੁਆ
ਖਬਰ ਕੀ ਕਬ੍ਰ ਪਰ
ਰੋਜ਼ ਫੂਲ ਚਢ਼ ਰਹੇ
ਕੁਛ ਅਂਕ ਖਪ ਗਯੇ
ਕੁਛ ਰੋਜ਼ ਮਰ ਰਹੇ
.....
ਕਲਮ ਸੇ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ
ਸਰਜਨ ਹੋ, ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਹੋ
.....
ਉਮ੍ਮੀਦ ਲਿਖੋ
ਗੀਤ ਲਿਖੋ
ਹਂਸੀ ਲਿਖੋ
ਬੇਬਸੀ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ
ਮਿਲੀ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਖੋ
...............
ਕੁਛ ਨਯਾ ਲਿਖੋ
Wednesday, April 20, 2011
ਮਧ੍ਯਵਰ੍ਗੀਯ ਲਡ਼ਕੀ
ਬਸ ਕੀ ਭੀਡ਼ ਮੇਂ ਫਂਸੀ ਹੁਈ
ਲੇਡਿਸ ਕਂਪਾਰ੍ਟਮੇਂਟ ਮੇਂ ਖਡ਼ੀ ਹੁਈ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋਡ਼ੀ ਜਲ੍ਦੀ ਮੇਂ
ਕੁਮਕੁਮ ਮੇਂ ਔਰ ਹਲ੍ਦੀ ਮੇਂ
ਆਟੇ ਮੇਂ ਪਾਨੀ ਕਿਤਨਾ ਹੋ
ਔਰ ਦਿਯਾ ਕੀ ਬਤ੍ਤੀ ਕੈਸੀ ਹੋ
ਸਾਸ ਕੀ ਚਾਯ ਕੀ ਸ਼ਕ੍ਕਰ ਔਰ
ਟੀਕੇ ਲਗਵਾਨੇ ਕੇ ਚਕ੍ਕਰ ਸਬ
ਚਸ਼੍ਮੇ ਕੇ ਪੀਛੇ ਆਮ ਸ਼ਕ੍ਲ
ਪਰ ਕਰ੍ਮਠ ਤਨ, ਬੇਜੋਡ਼ ਅਕ੍ਲ
ਕਾਰ ਚਲਾਨਾ ਸੀਖਤੀ ਹੈ
ਸ਼ੇਰਿਂਗ ਔਟੋ ਸੇ ਆਤੀ ਹੈ
ਯਹ ਲੋਗ ਜੋ ਇਸਕੇ ਸਾਥ ਖਡ਼ੇ
ਸਬ ਫ੍ਰੇਮ ਮੇਂ ਅਚ੍ਛੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ
ਪਰ ਚਹਕਤੀ ਸੀ ਵਹ ਆਮ ਹਂਸੀ
ਸਬ ਫ੍ਰੇਮ ਬਦਲਨਾ ਜਾਨਤੀ ਹੈ
ਨਜ਼ਦੀਕ ਸੇ ਦੇਖੋ ਜਬ ਉਸਕੋ
ਥੋਡ਼ੀ ਦਿਵਾਨੀ ਲਗਤੀ ਹੈ
ਅਪਨੋਂ ਕੇ ਸੁਕੂਨ ਕੇ ਖਾਤਿਰ
ਜਾਨ ਦਾਂਵ ਪਰ ਲਗਾ ਆ ਜਾਤੀ ਹੈ
ਭੂਚਾਲ ਕਹੀਂ
ਆਕ੍ਰੋਸ਼ ਕਹੀਂ
ਅਖਬਾਰ ਮੇਂ ਸਬ ਛਪਤੇ ਹੈਂ
ਖਾਮੋਸ਼ ਸੀ ਯੇ ਬਾਤ ਜੋ ਚਲ ਨਿਕਲੀ
ਆਂਧੀ ਮੇਂ ਨਕ੍ਸ਼ੇ ਢਹ ਜਾਯੇਂ
ਜਾਓ ਪਤ੍ਰੀ ਸਬ ਪਢ਼ ਆਓ
ਤਕਦੀਰ ਬਦਲਨੇ ਵਾਲੀ ਹੈ
ਕੋਈ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨਹੀਂ ਨਾ ਅਨਸ਼ਨ ਹੈ
ਬਸ ਇਨਕੀ ਫਸਲ ਤੈਯਾਰ ਖਡ਼ੀ....
ਲੇਡਿਸ ਕਂਪਾਰ੍ਟਮੇਂਟ ਮੇਂ ਖਡ਼ੀ ਹੁਈ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋਡ਼ੀ ਜਲ੍ਦੀ ਮੇਂ
ਕੁਮਕੁਮ ਮੇਂ ਔਰ ਹਲ੍ਦੀ ਮੇਂ
ਆਟੇ ਮੇਂ ਪਾਨੀ ਕਿਤਨਾ ਹੋ
ਔਰ ਦਿਯਾ ਕੀ ਬਤ੍ਤੀ ਕੈਸੀ ਹੋ
ਸਾਸ ਕੀ ਚਾਯ ਕੀ ਸ਼ਕ੍ਕਰ ਔਰ
ਟੀਕੇ ਲਗਵਾਨੇ ਕੇ ਚਕ੍ਕਰ ਸਬ
ਚਸ਼੍ਮੇ ਕੇ ਪੀਛੇ ਆਮ ਸ਼ਕ੍ਲ
ਪਰ ਕਰ੍ਮਠ ਤਨ, ਬੇਜੋਡ਼ ਅਕ੍ਲ
ਕਾਰ ਚਲਾਨਾ ਸੀਖਤੀ ਹੈ
ਸ਼ੇਰਿਂਗ ਔਟੋ ਸੇ ਆਤੀ ਹੈ
ਯਹ ਲੋਗ ਜੋ ਇਸਕੇ ਸਾਥ ਖਡ਼ੇ
ਸਬ ਫ੍ਰੇਮ ਮੇਂ ਅਚ੍ਛੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ
ਪਰ ਚਹਕਤੀ ਸੀ ਵਹ ਆਮ ਹਂਸੀ
ਸਬ ਫ੍ਰੇਮ ਬਦਲਨਾ ਜਾਨਤੀ ਹੈ
ਨਜ਼ਦੀਕ ਸੇ ਦੇਖੋ ਜਬ ਉਸਕੋ
ਥੋਡ਼ੀ ਦਿਵਾਨੀ ਲਗਤੀ ਹੈ
ਅਪਨੋਂ ਕੇ ਸੁਕੂਨ ਕੇ ਖਾਤਿਰ
ਜਾਨ ਦਾਂਵ ਪਰ ਲਗਾ ਆ ਜਾਤੀ ਹੈ
ਭੂਚਾਲ ਕਹੀਂ
ਆਕ੍ਰੋਸ਼ ਕਹੀਂ
ਅਖਬਾਰ ਮੇਂ ਸਬ ਛਪਤੇ ਹੈਂ
ਖਾਮੋਸ਼ ਸੀ ਯੇ ਬਾਤ ਜੋ ਚਲ ਨਿਕਲੀ
ਆਂਧੀ ਮੇਂ ਨਕ੍ਸ਼ੇ ਢਹ ਜਾਯੇਂ
ਜਾਓ ਪਤ੍ਰੀ ਸਬ ਪਢ਼ ਆਓ
ਤਕਦੀਰ ਬਦਲਨੇ ਵਾਲੀ ਹੈ
ਕੋਈ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨਹੀਂ ਨਾ ਅਨਸ਼ਨ ਹੈ
ਬਸ ਇਨਕੀ ਫਸਲ ਤੈਯਾਰ ਖਡ਼ੀ....
Tuesday, April 19, 2011
ਖੋਯੇ ਸ਼ਬ੍ਦ
ਸ਼ਬ੍ਦ ਛੂਟੇ ਥੇ ਸਭੀ
ਵੇ ਮੌਨ ਸੇ ਸਮਝਦਾਰ ਜੋ ਨਾ ਥੇ
ਅਤੀਤ ਕੋ ਫੁਸਲਾ ਕਰ
ਵ੍ਯਾਕਰਣ ਮੇਂ
ਸਂਜੋ ਕਰ ਰਖਾ ਕਰਤੇ ਥੇ
ਸ੍ਮਰਤਿ ਕੋ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ
ਬਾਂਧ ਕਰ ਰਖਾ ਕਰਤੇ ਥੇ
ਕੁਛ ਛੂਟੇ ਕੁਛ ਛੋਡ਼ ਦਿਏ
ਯੂਂ ਹੀ
ਅਪਨੀ ਬਾਤ ਕਹਨਾ ਭੀ ਹਮ ਭੂਲ ਗਏ
............
ਆਜ ਤੂਫਾਨ ਹੀ ਨੇ ਝਕਝੋਰਾ ਹੈ
ਬਾਰਿਸ਼ ਨੇ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਕੋ ਫਿਰ ਪੁਕਾਰਾ ਹੈ
ਨਨ੍ਹੇ ਕੋਂਪਲ ਸੇ ਯੇ ਜ਼ਮੀਂ ਸੇ ਨਿਕਲ ਆਯੇ ਹੈਂ
ਕੇਂਚੁਏ ਸੇ ਯੇ ਰੇਂਗਤੇ ਭੀ ਦਿਖਤੇ ਹੈਂ
ਬਾਤ ਜੋ ਖਤ੍ਮ ਥੀ
ਉਨਪਰ ਫਫੂਂਦ ਸੇ ਉਗ ਆਯੇ ਹੈਂ
ਗਲਤੀ ਲਕਡ਼ੀ ਪਰ ਭੀ
ਮਸ਼ਰੂਮ ਸੀ ਹੈ ਛਤਰੀ ਖੋਲੀ....
.........
ਸ਼ਬ੍ਦ ਆਕੁਲ ਹੈਂ
ਜੀਵਨ ਅਭੀ ਜਾਰੀ ਹੈ
ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਨੇ ਕੋ ਕਈ...
ਅਭੀ ਬਾਕੀ ਹੈ....
ਵੇ ਮੌਨ ਸੇ ਸਮਝਦਾਰ ਜੋ ਨਾ ਥੇ
ਅਤੀਤ ਕੋ ਫੁਸਲਾ ਕਰ
ਵ੍ਯਾਕਰਣ ਮੇਂ
ਸਂਜੋ ਕਰ ਰਖਾ ਕਰਤੇ ਥੇ
ਸ੍ਮਰਤਿ ਕੋ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ
ਬਾਂਧ ਕਰ ਰਖਾ ਕਰਤੇ ਥੇ
ਕੁਛ ਛੂਟੇ ਕੁਛ ਛੋਡ਼ ਦਿਏ
ਯੂਂ ਹੀ
ਅਪਨੀ ਬਾਤ ਕਹਨਾ ਭੀ ਹਮ ਭੂਲ ਗਏ
............
ਆਜ ਤੂਫਾਨ ਹੀ ਨੇ ਝਕਝੋਰਾ ਹੈ
ਬਾਰਿਸ਼ ਨੇ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਕੋ ਫਿਰ ਪੁਕਾਰਾ ਹੈ
ਨਨ੍ਹੇ ਕੋਂਪਲ ਸੇ ਯੇ ਜ਼ਮੀਂ ਸੇ ਨਿਕਲ ਆਯੇ ਹੈਂ
ਕੇਂਚੁਏ ਸੇ ਯੇ ਰੇਂਗਤੇ ਭੀ ਦਿਖਤੇ ਹੈਂ
ਬਾਤ ਜੋ ਖਤ੍ਮ ਥੀ
ਉਨਪਰ ਫਫੂਂਦ ਸੇ ਉਗ ਆਯੇ ਹੈਂ
ਗਲਤੀ ਲਕਡ਼ੀ ਪਰ ਭੀ
ਮਸ਼ਰੂਮ ਸੀ ਹੈ ਛਤਰੀ ਖੋਲੀ....
.........
ਸ਼ਬ੍ਦ ਆਕੁਲ ਹੈਂ
ਜੀਵਨ ਅਭੀ ਜਾਰੀ ਹੈ
ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਨੇ ਕੋ ਕਈ...
ਅਭੀ ਬਾਕੀ ਹੈ....
Monday, April 18, 2011
ਮੈਂ ਘਰ ਲੌਟਨਾ ਚਾਹਤੀ ਹੂਂ
ਏਸਬੇਸ੍ਟਸ ਕੀ ਬਨੀ ਛਤ ਕੀ ਛੇਦ ਸੇ
ਕੈਸਾ ਤੋ ਬਡ਼ਾ ਆਸਮਾਨ ਦਿਖਤਾ ਥਾ
ਕਭੀ ਲਗਤਾ ਥਾ ਰਾਤ ਕੋ ਜਬ ਆਂਖ ਲਗੀ ਹੋਗੀ
ਤਾਰਾ ਕੋਈ ਬਿਸ੍ਤਰ ਪਰ ਲੁਢ਼ਕ ਗਿਰੇਗਾ
ਘਰ ਜਿਸਕੇ ਕੋਨੋਂ ਪਰ ਮੈਨੇ ਪੇਂਸਿਲ ਸੇ
ਅਪਨਾ ਨਾਮ ਲਿਖਾ ਥਾ
ਕੈਸੀ ਪੁਰਾਨੀ ਸੀ ਦਿਵਾਰੇਂ ਥੀ
ਉਨਪਰ ਹਰਾ ਡਿਸ੍ਟੇਮ੍ਪਰ
ਨਾਯਲਾਨ ਕੀ ਉਸ ਲਂਬੀ ਸੀ ਰਸ੍ਸੀ ਪਰ
ਮਾਂ ਕੀ ਸਾਡ਼ੀ,
ਪਾਪਾ ਕਾ ਬੁਸ਼ਰ੍ਟ
ਮਾਂ ਕੀ ਸਾਡ਼ੀ ਸੇ ਕੈਸੀ ਤੋ
ਮਾਂ ਸੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆਤੀ ਥੀ
ਘਰ ਮੇਂ ਕੈਸੇ ਗੁਨਗੁਨ ਕਰਤੇ
ਮੈਂ ਔਰ ਭੈਯਾ ਰਹਤੇ ਥੇ
ਮਾਂ ਪਾਪਾ ਕੀ ਬਾਤੇਂ ਸੁਨਤੇ
ਜਾਨੇ ਕਬ ਸੋ ਜਾਤੇ ਥੇ
ਜਬ ਹੌਲੇ ਸੇ ਹਾਥ ਜੋ ਫਿਰਤਾ
ਨੀਂਦ ਤਬ ਖੁਲ ਜਾਤੀ ਥੀ....
ਕੈਸੀ ਪ੍ਯਾਰੀ ਧੂਪ ਨਿਕਲਤੀ
ਕੈਸੇ ਚਿਡ਼ਿਯਾ ਗਾਤੀ ਥੀ
......
ਫਿਰ ਆਜ ਦੋਬਾਰਾ
ਘਰ ਲੌਟ ਕਰ ਜਾਨਾ ਹੈ
ਡਿਸ੍ਟੇਮ੍ਪਰ ਪਰ ਫੀਕੇ ਪਡ਼ਤੇ
ਲਿਖੇ ਨਾਮ ਪਹਚਾਨਨੇ ਹੈਂ....
.......
ਥੋਡ਼ਾ ਸਾ ਬਚਪਨ ਕਾ ਜਾਦੂ
ਬਾਂਧ ਸਂਗ ਲੇ ਆਨਾ ਹੈ
ਬਹੁਤ ਅਕੇਲੇਪਨ ਮੇਂ ਸੁਨਨੇ ਕੋ
ਪਾਪਾ ਕੀ ਲੋਰੀ ਲਾਨੀ ਹੈ.......
ਕੈਸਾ ਤੋ ਬਡ਼ਾ ਆਸਮਾਨ ਦਿਖਤਾ ਥਾ
ਕਭੀ ਲਗਤਾ ਥਾ ਰਾਤ ਕੋ ਜਬ ਆਂਖ ਲਗੀ ਹੋਗੀ
ਤਾਰਾ ਕੋਈ ਬਿਸ੍ਤਰ ਪਰ ਲੁਢ਼ਕ ਗਿਰੇਗਾ
ਘਰ ਜਿਸਕੇ ਕੋਨੋਂ ਪਰ ਮੈਨੇ ਪੇਂਸਿਲ ਸੇ
ਅਪਨਾ ਨਾਮ ਲਿਖਾ ਥਾ
ਕੈਸੀ ਪੁਰਾਨੀ ਸੀ ਦਿਵਾਰੇਂ ਥੀ
ਉਨਪਰ ਹਰਾ ਡਿਸ੍ਟੇਮ੍ਪਰ
ਨਾਯਲਾਨ ਕੀ ਉਸ ਲਂਬੀ ਸੀ ਰਸ੍ਸੀ ਪਰ
ਮਾਂ ਕੀ ਸਾਡ਼ੀ,
ਪਾਪਾ ਕਾ ਬੁਸ਼ਰ੍ਟ
ਮਾਂ ਕੀ ਸਾਡ਼ੀ ਸੇ ਕੈਸੀ ਤੋ
ਮਾਂ ਸੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆਤੀ ਥੀ
ਘਰ ਮੇਂ ਕੈਸੇ ਗੁਨਗੁਨ ਕਰਤੇ
ਮੈਂ ਔਰ ਭੈਯਾ ਰਹਤੇ ਥੇ
ਮਾਂ ਪਾਪਾ ਕੀ ਬਾਤੇਂ ਸੁਨਤੇ
ਜਾਨੇ ਕਬ ਸੋ ਜਾਤੇ ਥੇ
ਜਬ ਹੌਲੇ ਸੇ ਹਾਥ ਜੋ ਫਿਰਤਾ
ਨੀਂਦ ਤਬ ਖੁਲ ਜਾਤੀ ਥੀ....
ਕੈਸੀ ਪ੍ਯਾਰੀ ਧੂਪ ਨਿਕਲਤੀ
ਕੈਸੇ ਚਿਡ਼ਿਯਾ ਗਾਤੀ ਥੀ
......
ਫਿਰ ਆਜ ਦੋਬਾਰਾ
ਘਰ ਲੌਟ ਕਰ ਜਾਨਾ ਹੈ
ਡਿਸ੍ਟੇਮ੍ਪਰ ਪਰ ਫੀਕੇ ਪਡ਼ਤੇ
ਲਿਖੇ ਨਾਮ ਪਹਚਾਨਨੇ ਹੈਂ....
.......
ਥੋਡ਼ਾ ਸਾ ਬਚਪਨ ਕਾ ਜਾਦੂ
ਬਾਂਧ ਸਂਗ ਲੇ ਆਨਾ ਹੈ
ਬਹੁਤ ਅਕੇਲੇਪਨ ਮੇਂ ਸੁਨਨੇ ਕੋ
ਪਾਪਾ ਕੀ ਲੋਰੀ ਲਾਨੀ ਹੈ.......
Monday, January 03, 2011
ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕ

ਸਮਯ ਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਥਾ
ਸੋ ਗੁਜਰ ਗਯਾ
ਸੂਰਜ ਕਭੀ ਚਢ਼ਾ ਥਾ
ਫਿਰ ਉਤਰ ਗਯਾ
ਯਹ ਭਾਵੁਕਤਾ ਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਨਹੀਂ
ਤਥ੍ਯ ਹੈ
ਨੈਸਰ੍ਗਿਕ
ਚਿਰ ਨਿਰਂਤਰ ਕਾ ਸਚ
ਕਹਤੇ ਹੈਂ
ਗੁਜਰਾ ਸਮਯ ਲੌਟਾ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ
ਪਰ ਫਿਰ ਭੀ
ਲਗਤਾ ਹੈ ਯੂਂ ਕਿ
ਯਹ ਉਭਰਤਾ ਹੈ
ਜੈਸੇ ਜਲਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਪਰ
ਅਕ੍ਸ਼ਰ ਸਾਫ ਹੋਤੇ ਹੈਂ
ਪੁਰਾਨੇ ਖਾਨੇ ਕਾ ਸ੍ਵਾਦ
ਖਟ੍ਟੀ ਡਕਾਰ ਮੇਂ
ਉਠਤਾ ਹੈ
ਤਸ੍ਵੀਰ ਕੀ ਝੁਰ੍ਰਿਯਾਂ ਭੀ
ਹਂਸਤੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਤੀ ਹੈ
ਆਵਾਜ਼ ਸੁਨਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇਤੀ
ਪਰ ਉਸਕਾ ਜਾਯਕਾ
ਜੀਭ ਮੇਂ ਘੁਲਤਾ ਹੈ
ਕਹੀਂ ਕਿਸੀ ਲਿਖਾਈ ਕੇ ਜਾਨੇ ਪਹਚਾਨੇ
ਤਿਰਛੇਪਨ ਸੇ
ਸਮਯ ਲਡ਼ਖਡ਼ਾ ਜਾਤਾ ਹੈ
ਅਪਨੇ ਹੀ ਸ੍ਵਭਾਵ ਸੇ ਮਜਬੂਰ
ਸਮਯ ਬੀਤਤਾ ਜਾਤਾ ਹੈ
ਖੁਦ ਅਪਨੇ ਸੀਨੇ ਪਰ
ਪਰਤ ਦਰ ਪਰਤ
ਨਯੀ ਕਹਾਨਿਯਾਂ ਰਖ ਕਰ
ਉਸਕੇ ਨੀਚੇ ਦਬਤਾ ਹੈ
................
ਪਤ੍ਤੇ ਉਤਰ ਜਾਤੇ ਹੈਂ
ਫਿਰ ਭਾਰੀ ਬਰਫ ਕੇ ਭੀਤਰ
ਜਮਕਰ ਦਫ੍ਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ
ਸਮ੍ਮੂਰ੍ਛਿਤ
ਨਿਸ਼੍ਕ੍ਰਿਯ
ਸਮਯ ਬੀਤਤਾ ਹੈ
ਗੁਜਰਤਾ ਹੈ
ਔਰ ਬੀਤਾ ਹੁਆ ਸਮਯ
ਫਿਰ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਕੋਂਪਲ ਫੂਟਤੇ ਹੈਂ
ਫੂਲ ਲਗਤੇ ਹੈਂ
ਇਤਿਹਾਸ ਫਿਰ
ਖੁਦ ਕੋ ਦੋਹਰਾਤਾ ਹੈ….
...
ਯਹ ਭਾਵੁਕਤਾ ਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਨਹੀਂ
ਤਥ੍ਯ ਹੈ ....
ਕਿ ਇਸ ਬੀਚ ਜੀਵਨ
ਗੁਜਰ ਜਾਤਾ ਹੈ....
Subscribe to:
Posts (Atom)



