ਸਂਯੋਗ

ਉਸਕੀ ਸੋਹਬਤ ਮੇਂ ਕੋਈ ਕਮੀ ਤੋ ਨਹੀਂ

ਕਸ ਕੇ ਪਕਡ਼ਾ ਥਾ ਹਾਥ ਉਸਨੇ ਭੀ

ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਕੋ ਭੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਥਾ ਬਹੁਤ...

ਬਸ ਇਸੀਲਿਏ ਸਾਥ ਪਲਨਾ ਚਾਹਾ

ਕਿਂਤੁ....
ਇਮਾਰਤ ਪਰ ਅਗਰ ਪੇਡ਼ ਉਗਨਾ ਚਾਹੇ...

ਦਰਾਰ ਪਡ਼ਤੀ ਹੈ....ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਤੀ ਹੈ....

ਪੇਡ਼ ਭੀ ਦੇਰ ਸਬੇਰ ਸੂਖ ਹੀ ਜਾਤਾ ਹੈ

ਨਾ ਜਡ਼ੇਂ ਟਿਕਤੀ ਹੈਂ...

ਨਾ ਬੁਨਿਯਾਦ ਹੀ ਸਂਭਲਤੀ ਹੈ...

.....................

ਫਿਰ ਭੀ ਯਕੀਨ ਹੈ ਤੁਝਕੋ ਅਗਰ

ਸਾਥ ਨਿਭਾਨੇ ਕੀ ਜਿਦ ਭੀ ਮਨ ਮੇਂ ਠਾਨੀ ਹੈ

ਸ਼ਾਯਦ ਨਿਭ ਭੀ ਜਾਯੇ...ਕਿਸੇ ਖਬਰ

ਅਪਵਾਦ ਸੇ ਹਮ ਕਹਾਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ

ਊਬ

ਹੋਤਾ ਹੈ ਨਾ ਐਸਾ

ਕੋਈ ਦਿਨ

ਬਹਤਾ ਹੁਆ

ਇਕਟ੍ਠਾ ਹੋਨੇ ਲਗਤਾ ਹੈ

ਕਿਸੀ ਕੀਚਡ਼ ਭਰੇ

ਡਬਰੇ ਕੀ ਤਰਹ

ਰੁਕਾ ਹੁਆ

.........



ਸੋਚਤੀ ਹੂਂ

ਸਾਥ ਹੋਤੇ

ਤੋ ਸ਼ਾਯਦ

ਚਪ੍ਪਲ ਖੋਲ

ਕੁਛ ਦੇਰ ਫੁਦਕਤੇ

ਔਰ ਦਿਨ ਆਗੇ ਬਢ਼ ਜਾਤਾ

.................

ਨਿਵੇਦਨ

ਕੁਛ ਨਯਾ ਲਿਖੋ....

ਜਬ ਗਿਰਾ ਥਾ ਘੋਂਸਲਾ
ਜਗ ਉਠਾ ਤਬ ਹੌਸਲਾ
ਇਕ ਤਰਫ ਬਾਢ਼ ਥੀ
ਔਰ ਇਕ ਤਰਫ ਨਾਵ ਥੀ

ਅਕਸ੍ਮਾਤ ਜਬ ਹੁਏ
ਸਬ ਖਡ਼ੇ ਸਾਥ ਥੇ
ਬਾਲ ਬਾਲ ਬਚਾ ਲਿਯਾ
ਵੋ ਬਾਲ ਥਾ ਕਿਸੀ ਔਰ ਕਾ


ਆਂਸੁਓਂ ਕੀ ਧਾਰ ਸੇ
ਆਸ ਕੀ ਫਸਲ ਉਗਾ ਰਹੇ
ਅਰ੍ਥ ਸਾਰ੍ਥਕ ਹੋ ਗਯਾ
ਭੂਖ ਜਬ ਉਸਸੇ ਮਿਟੀ

ਹਾਟ ਮੇਂ ਜਬ ਬਮ ਫਟਾ
ਹਾਥ ਸ਼ਰੀਰ ਸੇ ਕਟਾ
ਉਂਗਲੀ ਪਕਡ਼ ਸਹਮੀ ਖਡ਼ੀ
ਬੇਹੋਸ਼ ਥੀ ਪਰ ਬਚ ਗਈ

ਰੌਸ਼ਨੀ ਪ੍ਯਾਰ ਕੀ
ਇਸ ਕਦਰ ਥੀ ਹਰ ਜਗਹ
ਰਾਤ ਥੀ ਗਹਰੀ ਬਹੁਤ
ਪਰ ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਬ ਸਾਫ ਥੇ

ਸ਼ਹਰ ਗਿਰਾ ਔਰ ਨੀਂਵ ਭੀ
ਘਰੋਂ ਕੀ ਛਤ ਗਿਰ ਗਈ
ਨੀਡ਼ ਕਿਂਤੁ ਬਚ ਗਯੇ
ਜੋ ਸ੍ਨੇਹ ਸੇ ਬਨੇ

ਬਹੁਤ ਹੁਆ

ਖਬਰ ਕੀ ਕਬ੍ਰ ਪਰ
ਰੋਜ਼ ਫੂਲ ਚਢ਼ ਰਹੇ
ਕੁਛ ਅਂਕ ਖਪ ਗਯੇ
ਕੁਛ ਰੋਜ਼ ਮਰ ਰਹੇ
.....
ਕਲਮ ਸੇ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ
ਸਰਜਨ ਹੋ, ਨਿਰ੍ਮਾਣ ਹੋ
.....
ਉਮ੍ਮੀਦ ਲਿਖੋ
ਗੀਤ ਲਿਖੋ
ਹਂਸੀ ਲਿਖੋ
ਬੇਬਸੀ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ
ਮਿਲੀ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਖੋ
...............
ਕੁਛ ਨਯਾ ਲਿਖੋ

ਮਧ੍ਯਵਰ੍ਗੀਯ ਲਡ਼ਕੀ

ਬਸ ਕੀ ਭੀਡ਼ ਮੇਂ ਫਂਸੀ ਹੁਈ
ਲੇਡਿਸ ਕਂਪਾਰ੍ਟਮੇਂਟ ਮੇਂ ਖਡ਼ੀ ਹੁਈ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋਡ਼ੀ ਜਲ੍ਦੀ ਮੇਂ
ਕੁਮਕੁਮ ਮੇਂ ਔਰ ਹਲ੍ਦੀ ਮੇਂ

ਆਟੇ ਮੇਂ ਪਾਨੀ ਕਿਤਨਾ ਹੋ
ਔਰ ਦਿਯਾ ਕੀ ਬਤ੍ਤੀ ਕੈਸੀ ਹੋ
ਸਾਸ ਕੀ ਚਾਯ ਕੀ ਸ਼ਕ੍ਕਰ ਔਰ
ਟੀਕੇ ਲਗਵਾਨੇ ਕੇ ਚਕ੍ਕਰ ਸਬ

ਚਸ਼੍ਮੇ ਕੇ ਪੀਛੇ ਆਮ ਸ਼ਕ੍ਲ
ਪਰ ਕਰ੍ਮਠ ਤਨ, ਬੇਜੋਡ਼ ਅਕ੍ਲ
ਕਾਰ ਚਲਾਨਾ ਸੀਖਤੀ ਹੈ
ਸ਼ੇਰਿਂਗ ਔਟੋ ਸੇ ਆਤੀ ਹੈ

ਯਹ ਲੋਗ ਜੋ ਇਸਕੇ ਸਾਥ ਖਡ਼ੇ
ਸਬ ਫ੍ਰੇਮ ਮੇਂ ਅਚ੍ਛੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ
ਪਰ ਚਹਕਤੀ ਸੀ ਵਹ ਆਮ ਹਂਸੀ
ਸਬ ਫ੍ਰੇਮ ਬਦਲਨਾ ਜਾਨਤੀ ਹੈ


ਨਜ਼ਦੀਕ ਸੇ ਦੇਖੋ ਜਬ ਉਸਕੋ
ਥੋਡ਼ੀ ਦਿਵਾਨੀ ਲਗਤੀ ਹੈ
ਅਪਨੋਂ ਕੇ ਸੁਕੂਨ ਕੇ ਖਾਤਿਰ
ਜਾਨ ਦਾਂਵ ਪਰ ਲਗਾ ਆ ਜਾਤੀ ਹੈ


ਭੂਚਾਲ ਕਹੀਂ
ਆਕ੍ਰੋਸ਼ ਕਹੀਂ
ਅਖਬਾਰ ਮੇਂ ਸਬ ਛਪਤੇ ਹੈਂ
ਖਾਮੋਸ਼ ਸੀ ਯੇ ਬਾਤ ਜੋ ਚਲ ਨਿਕਲੀ
ਆਂਧੀ ਮੇਂ ਨਕ੍ਸ਼ੇ ਢਹ ਜਾਯੇਂ

ਜਾਓ ਪਤ੍ਰੀ ਸਬ ਪਢ਼ ਆਓ
ਤਕਦੀਰ ਬਦਲਨੇ ਵਾਲੀ ਹੈ
ਕੋਈ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨਹੀਂ ਨਾ ਅਨਸ਼ਨ ਹੈ
ਬਸ ਇਨਕੀ ਫਸਲ ਤੈਯਾਰ ਖਡ਼ੀ....

ਖੋਯੇ ਸ਼ਬ੍ਦ

ਸ਼ਬ੍ਦ ਛੂਟੇ ਥੇ ਸਭੀ
ਵੇ ਮੌਨ ਸੇ ਸਮਝਦਾਰ ਜੋ ਨਾ ਥੇ
ਅਤੀਤ ਕੋ ਫੁਸਲਾ ਕਰ
ਵ੍ਯਾਕਰਣ ਮੇਂ
ਸਂਜੋ ਕਰ ਰਖਾ ਕਰਤੇ ਥੇ
ਸ੍ਮਰਤਿ ਕੋ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਮੇਂ
ਬਾਂਧ ਕਰ ਰਖਾ ਕਰਤੇ ਥੇ
ਕੁਛ ਛੂਟੇ ਕੁਛ ਛੋਡ਼ ਦਿਏ
ਯੂਂ ਹੀ
ਅਪਨੀ ਬਾਤ ਕਹਨਾ ਭੀ ਹਮ ਭੂਲ ਗਏ
............
ਆਜ ਤੂਫਾਨ ਹੀ ਨੇ ਝਕਝੋਰਾ ਹੈ
ਬਾਰਿਸ਼ ਨੇ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਕੋ ਫਿਰ ਪੁਕਾਰਾ ਹੈ
ਨਨ੍ਹੇ ਕੋਂਪਲ ਸੇ ਯੇ ਜ਼ਮੀਂ ਸੇ ਨਿਕਲ ਆਯੇ ਹੈਂ
ਕੇਂਚੁਏ ਸੇ ਯੇ ਰੇਂਗਤੇ ਭੀ ਦਿਖਤੇ ਹੈਂ
ਬਾਤ ਜੋ ਖਤ੍ਮ ਥੀ
ਉਨਪਰ ਫਫੂਂਦ ਸੇ ਉਗ ਆਯੇ ਹੈਂ
ਗਲਤੀ ਲਕਡ਼ੀ ਪਰ ਭੀ
ਮਸ਼ਰੂਮ ਸੀ ਹੈ ਛਤਰੀ ਖੋਲੀ....

.........
ਸ਼ਬ੍ਦ ਆਕੁਲ ਹੈਂ
ਜੀਵਨ ਅਭੀ ਜਾਰੀ ਹੈ
ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਨੇ ਕੋ ਕਈ...
ਅਭੀ ਬਾਕੀ ਹੈ....

ਮੈਂ ਘਰ ਲੌਟਨਾ ਚਾਹਤੀ ਹੂਂ

ਏਸਬੇਸ੍ਟਸ ਕੀ ਬਨੀ ਛਤ ਕੀ ਛੇਦ ਸੇ
ਕੈਸਾ ਤੋ ਬਡ਼ਾ ਆਸਮਾਨ ਦਿਖਤਾ ਥਾ
ਕਭੀ ਲਗਤਾ ਥਾ ਰਾਤ ਕੋ ਜਬ ਆਂਖ ਲਗੀ ਹੋਗੀ
ਤਾਰਾ ਕੋਈ ਬਿਸ੍ਤਰ ਪਰ ਲੁਢ਼ਕ ਗਿਰੇਗਾ
ਘਰ ਜਿਸਕੇ ਕੋਨੋਂ ਪਰ ਮੈਨੇ ਪੇਂਸਿਲ ਸੇ
ਅਪਨਾ ਨਾਮ ਲਿਖਾ ਥਾ
ਕੈਸੀ ਪੁਰਾਨੀ ਸੀ ਦਿਵਾਰੇਂ ਥੀ
ਉਨਪਰ ਹਰਾ ਡਿਸ੍ਟੇਮ੍ਪਰ
ਨਾਯਲਾਨ ਕੀ ਉਸ ਲਂਬੀ ਸੀ ਰਸ੍ਸੀ ਪਰ
ਮਾਂ ਕੀ ਸਾਡ਼ੀ,
ਪਾਪਾ ਕਾ ਬੁਸ਼ਰ੍ਟ
ਮਾਂ ਕੀ ਸਾਡ਼ੀ ਸੇ ਕੈਸੀ ਤੋ
ਮਾਂ ਸੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆਤੀ ਥੀ
ਘਰ ਮੇਂ ਕੈਸੇ ਗੁਨਗੁਨ ਕਰਤੇ
ਮੈਂ ਔਰ ਭੈਯਾ ਰਹਤੇ ਥੇ
ਮਾਂ ਪਾਪਾ ਕੀ ਬਾਤੇਂ ਸੁਨਤੇ
ਜਾਨੇ ਕਬ ਸੋ ਜਾਤੇ ਥੇ
ਜਬ ਹੌਲੇ ਸੇ ਹਾਥ ਜੋ ਫਿਰਤਾ
ਨੀਂਦ ਤਬ ਖੁਲ ਜਾਤੀ ਥੀ....
ਕੈਸੀ ਪ੍ਯਾਰੀ ਧੂਪ ਨਿਕਲਤੀ
ਕੈਸੇ ਚਿਡ਼ਿਯਾ ਗਾਤੀ ਥੀ
......
ਫਿਰ ਆਜ ਦੋਬਾਰਾ
ਘਰ ਲੌਟ ਕਰ ਜਾਨਾ ਹੈ
ਡਿਸ੍ਟੇਮ੍ਪਰ ਪਰ ਫੀਕੇ ਪਡ਼ਤੇ
ਲਿਖੇ ਨਾਮ ਪਹਚਾਨਨੇ ਹੈਂ....
.......
ਥੋਡ਼ਾ ਸਾ ਬਚਪਨ ਕਾ ਜਾਦੂ
ਬਾਂਧ ਸਂਗ ਲੇ ਆਨਾ ਹੈ
ਬਹੁਤ ਅਕੇਲੇਪਨ ਮੇਂ ਸੁਨਨੇ ਕੋ
ਪਾਪਾ ਕੀ ਲੋਰੀ ਲਾਨੀ ਹੈ.......

ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕ

ਸਮਯ ਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਥਾ
ਸੋ ਗੁਜਰ ਗਯਾ
ਸੂਰਜ ਕਭੀ ਚਢ਼ਾ ਥਾ
ਫਿਰ ਉਤਰ ਗਯਾ
ਯਹ ਭਾਵੁਕਤਾ ਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਨਹੀਂ
ਤਥ੍ਯ ਹੈ
ਨੈਸਰ੍ਗਿਕ
ਚਿਰ ਨਿਰਂਤਰ ਕਾ ਸਚ

ਕਹਤੇ ਹੈਂ
ਗੁਜਰਾ ਸਮਯ ਲੌਟਾ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ
ਪਰ ਫਿਰ ਭੀ
ਲਗਤਾ ਹੈ ਯੂਂ ਕਿ
ਯਹ ਉਭਰਤਾ ਹੈ
ਜੈਸੇ ਜਲਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਪਰ
ਅਕ੍ਸ਼ਰ ਸਾਫ ਹੋਤੇ ਹੈਂ
ਪੁਰਾਨੇ ਖਾਨੇ ਕਾ ਸ੍ਵਾਦ
ਖਟ੍ਟੀ ਡਕਾਰ ਮੇਂ
ਉਠਤਾ ਹੈ
ਤਸ੍ਵੀਰ ਕੀ ਝੁਰ੍ਰਿਯਾਂ ਭੀ
ਹਂਸਤੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਤੀ ਹੈ
ਆਵਾਜ਼ ਸੁਨਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇਤੀ
ਪਰ ਉਸਕਾ ਜਾਯਕਾ
ਜੀਭ ਮੇਂ ਘੁਲਤਾ ਹੈ
ਕਹੀਂ ਕਿਸੀ ਲਿਖਾਈ ਕੇ ਜਾਨੇ ਪਹਚਾਨੇ
ਤਿਰਛੇਪਨ ਸੇ
ਸਮਯ ਲਡ਼ਖਡ਼ਾ ਜਾਤਾ ਹੈ

ਅਪਨੇ ਹੀ ਸ੍ਵਭਾਵ ਸੇ ਮਜਬੂਰ
ਸਮਯ ਬੀਤਤਾ ਜਾਤਾ ਹੈ
ਖੁਦ ਅਪਨੇ ਸੀਨੇ ਪਰ
ਪਰਤ ਦਰ ਪਰਤ
ਨਯੀ ਕਹਾਨਿਯਾਂ ਰਖ ਕਰ
ਉਸਕੇ ਨੀਚੇ ਦਬਤਾ ਹੈ
................
ਪਤ੍ਤੇ ਉਤਰ ਜਾਤੇ ਹੈਂ
ਫਿਰ ਭਾਰੀ ਬਰਫ ਕੇ ਭੀਤਰ
ਜਮਕਰ ਦਫ੍ਨ ਹੋਤੇ ਹੈਂ
ਸਮ੍ਮੂਰ੍ਛਿਤ
ਨਿਸ਼੍ਕ੍ਰਿਯ

ਸਮਯ ਬੀਤਤਾ ਹੈ
ਗੁਜਰਤਾ ਹੈ
ਔਰ ਬੀਤਾ ਹੁਆ ਸਮਯ
ਫਿਰ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਕੋਂਪਲ ਫੂਟਤੇ ਹੈਂ
ਫੂਲ ਲਗਤੇ ਹੈਂ
ਇਤਿਹਾਸ ਫਿਰ
ਖੁਦ ਕੋ ਦੋਹਰਾਤਾ ਹੈ….

...
ਯਹ ਭਾਵੁਕਤਾ ਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਨਹੀਂ
ਤਥ੍ਯ ਹੈ ....
ਕਿ ਇਸ ਬੀਚ ਜੀਵਨ
ਗੁਜਰ ਜਾਤਾ ਹੈ....