ਬੇਫਿਕ੍ਰੀ ਕੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦੇਤਾ ਹੈ ਵਕ੍ਤ...

ਵੋ ਰੁਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਠਹਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਅਚ੍ਛਾ ਹੋ ਯਾ ਬੁਰਾ, “ਵਕ੍ਤ” ਗੁਜ਼ਰ ਹੀ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਯੇ ਭੀ ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ ਕੇ ਕਭੀ ਲੌਟ ਕਰ ਭੀ ਆਤਾ ਹੈ ਔਰ ਵਕ੍ਤ ਅਪਨੇ ਵਕ੍ਤ ਕਾ ਹਿਸਾਬ ਮਾਂਗਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਭੀ ਸੋਚਤਾ ਭੀ ਹੂਂ ਕੇ ਥੋੜਾ ਰੁਕ ਜਾਊਂ, ਰੁਕੁਂ ਭੀ ਨ ਅਗਰ ਤੋ ਥੋੜਾ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲੂਂ, ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ ਜੋ ਜ਼ਮਾਨੇ ਭਰ ਕੀ ਹੈ ਉਨ ਖੁਸ਼ਿਯੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਹੋ ਲੂਂ, ਕਭੀ ਖੁਲੀ ਆਖੋਂ ਸੇ ਉਨ ਲਮ੍ਹੋਂ ਕੋ ਜੀ ਲੂਂ ਜੋ ਕਭੀ ਬਂਦ ਆਖੋਂ ਸੇ ਦੇਖੀਂ ਥੀ, ਲੇਕਿਨ ਡਰਤਾ ਭੀ ਹੂਂ ਕੇ ਖ੍ਵਾਹਿਸ਼ੋਂ ਕੇ ਇਸ ਸਮਂਦਰ ਮੇਂ ਕਹੀਂ ਮੈਂ ਡੂਬ ਨ ਜਾਊਂ... ਸ਼ਾਯਦ ਇਸਲਿਏ ਬੇਫਿਕ੍ਰੀ ਕੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦੇਤਾ ਹੈ “ਵਕ੍ਤ”

ਉਸਕੀ ਸ੍ਯਾਹੀ ਕਾ ਲਿਖਾ,ਮਿਟਾਨੇ ਮੇਂ ਲਗਾ ਹੂਂ ਯਾਰੋਂ...
ਤਕ਼ਦੀਰ ਜਿਸੇ ਕਹਤੇ ਹੈ,ਆਸਮਾਂ ਪਰ ਲਿਖੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ...!

ਜਬ ਜੁਨੂ ਹੋ ਮਂਜਿਲ ਕੋ ਕਰਨੇ ਕਾ ਹਾਸਿਲ...

ਮੀਲ ਕੇ ਪਤ੍ਥਰ ਸੇ ਕੋਈ ਦੋਸ੍ਤੀ ਕਰਤਾ ਨਹੀਂ..... !